உலகம் என்னை துன்புறுத்தியிருந்தால், உங்களையும் துன்புறுத்தும்
யோவான் 15:18 முதல் 16:4 வரை
கெத்செமனேக்குச் செல்லும் வழியில்
இரவு 11:00 மணிக்கும் நள்ளிரவுக்கும் இடைப்பட்ட நேரத்தில்,
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள்

“உலகம் என்னை துன்புறுத்தியது என்றால், அது உங்களையும் துன்புறுத்தும்.” – யோவான் 15:12-17-ல் அன்பு வலியுறுத்தப்பட்ட நிலையில், இப்போது ஏன் யெஷுவா வெறுப்பைப் பற்றிப் பேசுகிறார்? அப்போஸ்தலர்களுக்கும் உலகிற்கும் இடையிலான உறவு, கிறிஸ்துவிற்கும் உலகிற்கும் இடையிலான உறவை எவ்வாறு ஒத்திருக்கிறது? இங்கே ‘உலகம்’ என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம் மேசியா எதைக் குறிக்கிறார்? “எந்த அடிமையும் தன் எஜமானை விட உயர்ந்தவன் அல்ல” என்ற சொற்றொடரின் மூலம் கர்த்தர் என்ன பாடத்தைக் கற்பித்தார்? யோவான் 13:16-ல் “எந்த அடிமையும் தன் எஜமானை விடப் பெரியவன் அல்ல” என்று இயேசு கூறியதன் மூலம் என்ன பாடத்தைக் கற்பித்தார்? இதிலுள்ள பாடம் என்ன? பிதா, மேசியா மற்றும் சீடர்கள் (தல்மிதிம்) ஆகியோருக்கு இடையிலான உறவுமுறை குறித்து நீங்கள் என்ன காண்கிறீர்கள்? நம் இரட்சிப்பின் கேடயத்தின் வருகையானது, பாவத்தின் யதார்த்தத்தையும் அதன் தீமையையும் எவ்வாறு வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளது?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: உண்மையைச் சொல்வதும் அன்பைக் காட்டுவதும் மற்றவர்களிடமிருந்து விரோதத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதை நீங்கள் எப்போது கண்டிருக்கிறீர்கள்? அதை நீங்கள் எவ்வாறு விளக்குவீர்கள்? ஒரு விசுவாசியாக இருப்பதற்காக நீங்கள் விசாரிக்கப்பட்டால், உங்களைக் குற்றவாளி எனத் தீர்ப்பளிக்கப் போதுமான ஆதாரங்கள் இருக்குமா? இயேசு கிறிஸ்து மீதான உங்கள் அன்பிற்காக நீங்கள் எப்போதாவது வெறுக்கப்பட்டிருக்கிறீர்களா? அது உங்கள் விசுவாசத்தை பலப்படுத்தியதா அல்லது பலவீனப்படுத்தியதா?

முன்பு ஆண்டவர் அந்தப் பன்னிருவரையும் ஒரு சிறப்பான பணிக்கு அனுப்பியபோது, ​​அவர்கள் ஓநாய்களுக்கு மத்தியில் இருக்கும் ஆடுகளைப் போல இருப்பார்கள் என்று எச்சரித்திருந்தார் (இணைப்பைக் காண ‘Fk – இயேசு பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களை அனுப்புகிறார்’ என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). இம்முறை அவர்களை உலகிற்கு அனுப்பும்போது, ​​தாமே அனுபவித்த அதே வெறுப்பை அவர்களும் எதிர்கொள்வார்கள் என்பதை இயேசு அவர்களுக்கு நினைவூட்டினார்.

விசுவாசிகளுக்கும் உலகத்திற்கும் இடையிலான உறவு: உலகம் உங்களை வெறுத்தால், அது என்னைத்தான் முதலில் வெறுத்தது என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள் (யோகனான் 15:18). விசுவாசிகள் மீதான உலகின் வெறுப்புக்குக் காரணம், மெசியாவின் மீது அதற்குள்ள வெறுப்பே ஆகும். இவ்வசனங்களில் அந்த வெறுப்பு ஏழு முறை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. யெஷுவா யாருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தாரோ, அந்த அப்போஸ்தலர்கள் அவர் செய்தவற்றை நேரில் கண்டு அனுபவித்தவர்கள். தங்கள் பாவத்தைக் கைவிட்டு நீதியுடன் வாழ விரும்பாதவர்களால் அவர்கள் வெறுக்கப்பட்டார்கள் (யோவான் 16:7-11).¹⁴⁵⁵  தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் எதிரியாக இயேசு ‘உலகத்தை‘ அடையாளப்படுத்தினார்; இவ்வுலகம் என்பது பிசாசின் விழுமியங்களின்படி செயல்படும் மற்றும் பாவத்தின் சாபத்திற்கு உட்பட்ட வீழ்ச்சியடைந்த உலக அமைப்பைக் குறிக்கிறது (ஆதியாகமம்  Bg- குறித்த எனது விளக்கவுரையைக் காண்க: ‘உன் நிமித்தம் பூமி சபிக்கப்பட்டிருக்கிறது; நீ அதின் பலனை வேதனையோடே புசிப்பாய்‘). மேலும், இவ்வுலகம் என்பது தங்கள் சொந்த விழுமியங்களின்படி வாழ்ந்து, மனமுவந்து அதன் நோக்கங்களுக்குச் சேவை செய்யும் மனிதர்களின் ஒரு பகுதியையும் குறிக்கிறது. இயேசு உலகத்தை மீட்க வந்தார், ஆனால் அவர் நிராகரிக்கப்பட்டார். அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்ட நிகழ்வு, தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்கும் மகா வலுசர்ப்பத்தின் ராஜ்யத்திற்கும் இடையிலான பிரிவினைக் கோட்டை அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தது. இரண்டு வகையான ஆவிக்குரிய உணவுகள் மட்டுமே உள்ளன: ஒன்று தேவதூதர்களின் உணவு, மற்றொன்று பிசாசின் உணவு. நீங்கள் ஒன்றைப் புரியாவிட்டால்… மற்றொன்றைப் புரிகிறீர்கள் என்று அர்த்தம்.

நீங்கள் இவ்வுலகத்தைச் சார்ந்தவர்களாயிருந்தால், உலகம் உங்களைத் தன்னுடையவர்களாகவே நேசித்திருக்கும். உலகம் நேசிக்கிறது அல்லது வெறுக்கிறது; இவ்விரண்டிற்கும் இடைப்பட்ட நிலை என்று எதுவும் இல்லை. ஆனால் உண்மையில், நீங்கள் இவ்வுலகத்தைச் சார்ந்தவர்கள் அல்ல; நானே உங்களை இவ்வுலகத்திலிருந்து பிரித்தெடுத்திருக்கிறேன். அதனால்தான் உலகம் உங்களை வெறுக்கிறது (யோவான் 15:19). தேவனுடைய வார்த்தைக்கு முரணான அனைத்தையும் நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிற வரையில் உலகம் சகிப்புத்தன்மையுடன் இருக்கும். ஆனால், இயேசு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியை நீங்கள் தெளிவாக எடுத்துரைத்தவுடன், உலகம் மிகுந்த சகிப்புத்தன்மையின்மையைக் காட்டத் தொடங்கிவிடும். அந்தப் போலியான சகிப்புத்தன்மை மறைந்து வெறுப்பு மேலோங்கும்; அவர்கள் தங்கள் கோபத்தை முழுமையாக வெளிப்படுத்துவார்கள். வெறுப்பின் இந்தச் சுழற்சி மீண்டும் திரும்பும் என்பதற்கு முந்தைய காலங்களின் வரலாறே சான்றாக உள்ளது.

நமக்குச் சொந்தமில்லாத ஒரு வீட்டில் தங்கியிருப்பது எப்படிப்பட்ட உணர்வைத் தரும் என்பது நம் அனைவருக்கும் தெரியும். ஒருவேளை நீங்கள் வாடகை வீட்டிலோ, மாணவர் விடுதியிலோ அல்லது ராணுவ முகாமிலோ தங்கியிருக்கலாம்; அல்லது பல ஹோட்டல்கள் மற்றும் தங்கும் விடுதிகளில் (hostels) இரவைக் கழித்திருக்கலாம். அங்கே படுக்கைகளும் மேஜைகளும் இருக்கலாம்; உணவும் வசதியான சூழலும் கூட இருக்கலாம். ஆனாலும், அவை உங்கள் பிதாவின் வீட்டில் (யோவான் 14:2) இருப்பதைப் போன்ற உணர்வை ஒருபோதும் தராது.

உங்கள் தகப்பனின் வீடு என்பது உங்கள் தகப்பன் இருக்கும் இடமாகும் . . .

பூமியில் நாம் எப்போதும் வரவேற்கப்படுபவர்களாக உணர்வதில்லை. நமக்கென ஓர் இடம் இங்கு இருக்கிறதா என்று நாம் யோசிக்கிறோம். நாம் தேவையற்றவர்கள் என்ற உணர்வை மற்றவர்கள் நமக்கு ஏற்படுத்தக்கூடும். துயரமான நிகழ்வுகள், நம்மை ஊடுருவி நுழைந்தவர்களைப் போலவோ, அந்நியர்களைப் போலவோ, அல்லது நம்முடையதல்லாத ஒரு நிலத்தில் அத்துமீறி நுழைந்தவர்களைப் போலவோ உணர வைக்கின்றன. இங்கு நாம் எப்போதும் வரவேற்கப்படுபவர்களாக உணர்வதில்லை.

நாம் அப்படிச் செய்யக்கூடாது. இது நம்முடைய வீடு அல்ல. இங்கே நாம் வரவேற்கப்படாதவர்களாக உணர்வது ஒரு துயரமல்ல; சொல்லப்போனால், அது ஆரோக்கியமானதே. நாம் இங்கே நம் வீட்டில் இல்லை. நாம் பேசும் மொழி நம்முடையது அல்ல; நாம் கொண்டிருக்கும் உடல் நாமே அல்ல; மேலும் நாம் வாழும் இந்த உலகம் நம் வீடு அல்ல.1456

வெறுப்பின் விளைவு துன்புறுத்தலாகும். இவ்வுலகில் துன்புறுத்தலே தங்கள் பங்காக இருக்கும் என்று யெஷுவா தம் சீடர்களிடம் கூறினார். “அடிமை தன் எஜமானைவிடப் பெரியவன் அல்ல” என்று நான் உங்களிடம் சொன்னதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். அவர்கள் என்னை துன்புறுத்தியிருந்தால், உங்களையும் துன்புறுத்துவார்கள். அவர்கள் என் போதனையைக் கடைப்பிடித்திருந்தால், உங்களுடையதையும் கடைப்பிடிப்பார்கள். என்னை அனுப்பியவரை அவர்கள் அறியாதபடியால், என் நாமத்தின் நிமித்தமே அவர்கள் உங்களை இப்படி நடத்துவார்கள் (யோகனான் 15:20-21). உண்மையான பக்தி என்ற போர்வையில் விசுவாசிகள் மீது இவ்வுலகின் வெறுப்பு திருப்பப்படும் என்று மேசியா அறிவித்தார்.

இயேசு பூமிக்கு வருவதற்கு முன்பு, உலகின் வெறுப்புணர்வு ‘அதோனாய்’ (ADONAI) மீது நேரடியாகத் தன் கோபத்தைக் காட்டப் பெரிய அளவில் வாய்ப்பைப் பெற்றிருக்கவில்லை. அவர்கள் அவருடைய தீர்க்கதரிசிகளைக் கொன்றார்கள், அவருடைய வார்த்தையைத் திரித்தார்கள், அவருடைய ஆலயத்தைக் கள்வர் குகையாக மாற்றினார்கள்; ஆனால் அவர்களால் கடவுளையே நேரடியாகத் தாக்க முடியவில்லை. ஆனால் கடவுள் மாம்சத்தில் வெளிப்பட்டு, உலகம் அவரை நேருக்குநேர் தாக்கியபோது, ​​அவரை நிராகரிப்பதற்கு இனி எந்தச் சாக்குப்போக்கும் இருக்க முடியாது என்ற நிலை ஏற்பட்டது. ஆண்டவர் வந்து அவர்களிடம் பேசாமலிருந்திருந்தால், அவர்களுடைய பாவம் இவ்வளவு பெரிதாக இருந்திருக்காது; ஆனால் ‘ஒளி’ வந்திருந்த நிலையில், சத்தியத்தை வேண்டுமென்றே நிராகரித்த அந்தக் கடின இருதயமும் குருட்டுத்தன்மையும் கொண்ட எதிரிகளுக்கு எந்தச் சாக்குப்போக்கும் இல்லாமல் போனது (யோகனான் 15:22).

உலகம் கடவுள், அதன் இயல்பிலேயே  என்ற கருத்தாக்கத்தை வெறுப்பதில்லை. நீங்கள் கடவுளை நம்புவதாகச் சொன்னால், உலகம் உங்களை ஒன்றும் செய்யாது; ஆனால், இயேசு கிறிஸ்துவை நேசிப்பதாகச் சொன்னால், உங்களுக்குச் சிக்கல் ஏற்படும். அவர்கள் வெறுப்பது மெசியாவைத்தான். “என்னை வெறுக்கிறவன் என் பிதாவையும் வெறுக்கிறான்” என்று இயேசு கூறுகிறார். முந்தைய வசனத்தில் உள்ள உண்மை இங்கே மேலும் விளக்கப்பட்டு வலியுறுத்தப்படுகிறது. வேறு யாரும் செய்யாத கிரியைகளை இயேசு அவர்களுக்கு மத்தியில் செய்யாமல் இருந்திருந்தால், அவர்களுடைய பாவம் இவ்வளவு பெரிதாக இருந்திருக்காது. மிகவும் சிறப்பாக இருந்துள்ளன. ஆனால் உண்மையில் அவர் வந்தார், அவர்கள் அவற்றைக் கண்டார்கள்; அப்படியிருந்தும் அவர்கள் அவரையும் பிதாவையும் வெறுத்தார்கள் (யோவான் 15:23-24). எனவே,மீண்டும் ஒருமுறை, அவர்களுக்கு எந்தச் சாக்கும் இல்லை.

ஆனால், இஸ்ரவேல் தேசம் அறியாமலேயே தங்கள் தோராவில் (Torah) எழுதப்பட்டதை நிறைவேற்றும் வகையில் இதைச் செய்தது: “அவர்கள் காரணமின்றி என்னை வெறுத்தார்கள்” (யோவான் 15:25). இங்கே குறிப்பிடப்படும் தோரா என்பது அவர்களுடைய தோராவையே குறிக்கிறது; மற்ற யாரைவிடவும் அவர்களே அதற்குக் கீழ்ப்படிந்திருக்க வேண்டும். பொதுவாக ‘தோரா’ என்பது மோசேயின் ஐந்து நூல்களைக் குறிக்கும் என்றாலும், சில சமயங்களில் அது முழு ‘தனாக்’ (TaNaKh – பழைய ஏற்பாடு) நூல்களையும் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மேற்கோள் காட்டப்பட்ட வசனங்கள் சங்கீதம் 35:19 அல்லது 69:4-லிருந்து எடுக்கப்பட்டவை என்பதால், இங்கும் அது முழு வேதாகமத்தையே குறிப்பதாக இருக்க வேண்டும். இந்த வசனங்கள் எவ்வித நியாயமான காரணமும் இல்லாத வெறுப்பைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றன; அவ்வாறே அவர்களும் இயேசுவை வெறுத்தார்கள்.

தங்கள் பொறுப்புகளை நிறைவேற்றத் தாங்கள் தனியாக விடப்படவில்லை என்பதை கிறிஸ்து அவர்களுக்கு மீண்டும் நினைவூட்டினார். “பிதாவிடமிருந்து நான்உங்களுக்கு அனுப்பவிருக்கும் தேற்றரவாளன் – அதாவது பிதாவிடமிருந்து புறப்பட்டு வரும் சத்திய ஆவியானவர் – வரும்போது, ​​அவர் என்னைக் குறித்து சாட்சி பகர்வார்.” பரிசுத்த ஆவியானவர் விசுவாசிகளுக்குள்ளும், அதேவேளையில் விசுவாசிகள் மூலமாக அவர்களைத் துன்புறுத்துபவர்களிடமும் மற்றும் அத்துன்புறுத்தலைக் காணும் மற்றவர்களிடமும் இயேசு கிறிஸ்து குறித்த சத்தியத்திற்குச் சாட்சி பகர்வார். இவ்வசனத்தில் பேசுபவர் வெளிப்படையாகவே தேவன் ஆவார்; ஆயினும், தாமும் பிதாவினாலும் ஆவியினாலும் அனுப்பப்பட்டதாக அவரே கூறுகிறார். “நீங்களும் சாட்சி பகர வேண்டும்; ஏனெனில், ஆரம்பத்திலிருந்தே நீங்கள் என்னுடன் இருந்திருக்கிறீர்கள்” (யோவான் 15:26-27) .

வேதாகமத்தை எழுதிய மனிதர்கள் தங்கள் நூல்களை அக்கால நடைப்படியே எழுதினர்; அந்நடையில் நிறுத்தற்குறிகளோ, சொற்களுக்கு இடையிலான இடைவெளிகளோ, அல்லது வசனப் பிரிவுகளோ அதிகாரப் பிரிவுகளோ இடம்பெறவில்லை. இவையெல்லாம் பிற்காலத் தொகுப்பாளர்களாலும் மொழிபெயர்ப்பாளர்களாலும் சேர்க்கப்பட்டவை; எனவே, மூலப் பிரதியைப் போல இவை பிழையற்றவையாகக் கருதப்படுவதில்லை.பொதுவாக, அதிகாரப் பிரிவுகள் அமையும் இடங்கள் தர்க்கரீதியாகப் பொருத்தமானவையாகவே இருக்கும். ஆனால், யோவான் 15 மற்றும் 16-ஆம் அதிகாரங்களுக்கு இடையிலான பிரிவு துரதிர்ஷ்டவசமானது. யோவான் 16:1-4 வரையிலான பகுதிகள் உண்மையில் 15-ஆம் அதிகாரத்துடனேயே இணைந்திருக்க வேண்டியவை. இயேசு (யெஷுவா) தம் சீடர்களுக்கு விவரித்த சூழல் மிகவும் இருண்டதாகவும் மனச்சோர்வை ஏற்படுத்துவதாகவும் இருந்தது. ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்ட அவர்கள், மீண்டும் மௌனத்தில் ஆழ்ந்திருப்பார்கள். அவர்கள் இதயம் துயரத்தால் நிறைந்திருந்தது. இதில் ஆச்சரியம் ஏதுமில்லை; ஏனெனில், தங்களுக்கு முன்னால் துன்புறுத்தல் காத்திருக்கிறது என்பதையும், தங்கள் படகு விரைவில் ஒரு பெரும் புயலில் சிக்கப்போகிறது என்பதையும் அந்த மாபெரும் போதகர் அவர்களுக்குத் தெளிவாகவே உணர்த்தியிருந்தார்.¹⁴⁵⁷

நீங்கள் இடறிவிழுந்துவிடாதபடிக்கு இவையெல்லாவற்றையும் நான் உங்களுக்குச் சொல்லியிருக்கிறேன். விசுவாசிகளுக்கும் உலகத்திற்கும் இடையிலான உறவு குறித்து இயேசு கூறிய அனைத்தையும் இது குறிக்கிறது; இந்த உறவு பெரும்பாலும் இணக்கமற்றதாகவும், சில சமயங்களில் விரோதப் போக்குடையதாகவும், உயிருக்கே ஆபத்தானதாகவும் அமையக்கூடும். அவர்கள் உங்களை ஜெப ஆலயத்தைவிட்டு வெளியேற்றுவார்கள். சொல்லப்போனால், உங்களைக் கொல்பவர்கள் தாங்கள் கடவுளுக்கு ஒரு சேவையைச் செய்வதாக நினைத்துக்கொள்ளும் காலம் வரப்போகிறது. ஸ்தேவான் (அப்போஸ்தலர் 7:59), யாக்கோபு (அப்போஸ்தலர் 12:2) மற்றும் ‘அந்த வழியை’ (கிறிஸ்தவ மார்க்கத்தை) பின்பற்றிய பிறர் (அப்போஸ்தலர் 9:1-4) ஆகியோரின் விஷயத்தில் இத்தகைய துன்புறுத்தலும் மரணமும் நிகழ்ந்தன. அவர்கள் பிதாவையோ அல்லது என்னையோ அறியாததாலேயே இத்தகைய காரியங்களைச் செய்வார்கள் (யோவான் 16:1-3). தங்கள் ஆவிக்குரிய பயணத்தில் தடுமாறி வீழ்ந்துவிடாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே மேசியா இதைத் தம் சீடர்களுக்கு வெளிப்படுத்தினார். ஆனால், கிறிஸ்துவின் பல போதனைகளைப் போலவே இதையும் அவர்கள் சரிவரக் கற்றுக்கொள்ளவில்லை; அதனால் அவர்கள் அனைவரும் தடுமாறி வீழ்ந்தே போனார்கள். அவர் கைது செய்யப்பட்டபோது அவர்கள் ஓடிவிட்டார்கள்; சிலுவையில் அறையப்பட்டபோது அவர்களில் பெரும்பாலோர் ஒளிந்துகொண்டார்கள்; அவர் உயிர்த்தெழுவதற்கு முன் அவர்கள் அனைவரும் நம்பிக்கையை இழந்திருந்தார்கள்; உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகும் அவர்கள் சந்தேகம் கொண்டார்கள். பரிசுத்த ஆவியைப் (ரூவாக் ஹகோதேஷ்) பெற்ற பின்னரே அவர்கள் உறுதியுடன் செயல்படவும் துணிச்சலுடன் பேசவும் தொடங்கினார்கள்.

யோவான் 16:1-3-ல் உள்ள ஆண்டவரின் கூற்றைத் தொடர்ந்து, இங்கே ஒரு சிறிய இடைச்செருகல் அல்லது கூடுதல் குறிப்பு வருகிறது: “அந்த நேரம் வரும்போது, ​​அவற்றைப் பற்றி நான் உங்களுக்கு எச்சரித்திருந்ததை நீங்கள் நினைவுகூர வேண்டும் என்பதற்காகவே இதை உங்களுக்குச் சொன்னேன்.” அதைத் தொடர்ந்து ஒரு முடிவுரை வருகிறது: “நான் உங்களோடு இருந்ததால், ஆரம்பத்திலிருந்தே இதை உங்களுக்குச் சொல்லவில்லை” (யோவான் 16:4). இந்தக் கடைசி வார்த்தைகள், உரையாடலை அவருடைய நிகழவிருக்கும் மரணத்தைப் பற்றிய நிலையிலிருந்து மாற்றி, அவர் பரமேறிச் சென்ற பிறகு ஆவியானவர் வழிநடத்துவது குறித்த பகுதிக்கு இட்டுச் செல்கின்றன.

அந்த நேரத்தில் தம்முடைய வார்த்தைகளுக்குப் பெரிய அளவில் பொருள் விளங்காது என்பதை மேசியா அறிந்திருந்தார்; என்ன நடக்கப்போகிறது அல்லது ஏன் நடக்கப்போகிறது என்பதை அப்போஸ்தலர்கள் அப்போது இன்னும் புரிந்துகொள்ளவில்லை. ஆனால், ஏற்ற வேளையில் அவருடைய வார்த்தைகள் அவர்களுக்கு நினைவுக்கு வந்து, அவர்கள் எதிர்கொண்ட துன்பங்களைப் புரிந்துகொள்ள உதவும். “நம்முடைய தரப்பில் ஏற்பட்ட ஏதேனும் தோல்வியினால்தானா நாம் துன்புறுத்தலைச் சந்திக்கிறோம்?” இல்லை, துன்புறுத்தல் என்பது எதிர்பார்க்கப்பட்ட ஒன்று மட்டுமல்ல; நன்மைக்கும் தீமைக்கும் இடையே—அதாவது, இயேசு மெசியாவுக்கும் ஆத்துமாக்களின் எதிரியான சாத்தானுக்கும் இடையே—நடைபெறும் பெரும் போராட்டத்தின்போது, ​​விரோத மனப்பான்மை கொண்ட ஒரு சூழலில் வாழ்வதால் ஏற்படும் இயல்பான விளைவு அதுவாகும். எனவே, உலகம் முழுவதிலும் உள்ள விசுவாசிகள் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும். நாம் மீண்டும் அத்தகையதொரு காலகட்டத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்கிறோம்; இதைக் கண்டு நாம் ஆச்சரியப்படக் கூடாது. இயேசு முன்னரே நமக்கு இதை  எச்சரித்துள்ளார்.¹⁴⁵⁸

அன்று இரவு தாவீதின் நகரத்தில் எவ்விதக் குழப்பமும் ஏற்படக்கூடாது என்று கயபா விரும்பினார் என்பதை இயேசு அறிந்திருந்தார். எருசலேமிலும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும், ‘தான்’ (Dan) முதல் ‘பீர்செபா’ (Beersheba) வரையிலான தேசம் முழுவதிலும் உள்ள யூதர்களிடையே மெசியாவைப் பின்பற்றும் பெருந்திரளான மக்கள் இருந்தனர். அவரைப் பகிரங்கமாகக் கைது செய்வது பெரும் கொந்தளிப்பையும் கலவரத்தையும் ஏற்படுத்தக்கூடும்; கலவரம் என்றாலே அதில் ரோமானியர்களின் தலையீடு கட்டாயம் இருக்கும்.

முடிந்தால், அந்தக்கைது நடவடிக்கை அமைதியாக மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். கயபாவுக்கு இது தெரிந்திருந்தது; யேசுவுக்கும் இது தெரிந்திருந்தது. இப்போது பிரேட்டோரியத்திற்கு (ஆளுநர் மாளிகைக்கு) அந்தத் தலைமைக்குரு வந்திருந்ததால், பிலாத்துவுக்கும் அது தெரிந்திருந்தது. அந்த ரோமானிய ஆளுநர் கயபாவுக்குத் தேவையான உதவியை வழங்குவார்; ஆனால், அமைதியை நிலைநாட்டும் நோக்கில் அல்ல. மாறாக, யூதர்களை இரு பிரிவுகளாகப் பிளவுபடுத்தக்கூடிய ஒரு நிகழ்வைத் தூண்டிவிட்டு, அவர்களின் துயரங்களை மேலும் அதிகரிப்பதே அவரது நோக்கமாக இருந்தது.

கைது செய்யப்பட்ட பிறகு, அந்தச் சிறிய விவகாரத்தை ரகசிய வட்டத்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வந்து, பொதுமக்களின் பார்வைக்கு ஒரு சேற்றுப் பிண்டத்தைப் போல வீசி எறிய முடியும் என்று பிலாத்து உணர்ந்தான்; அதாவது, நீதியை நிலைநாட்ட வேண்டும் என்பதில் தனக்கு மிகுந்த அக்கறை இருப்பது போலவும், அதனால் நியாயமான விசாரணைக்காகக் கைதியை வீதிகள் வழியாகத் தன் முன்னிலைக்குக் கொண்டு வருவது அவசியம் என்பது போலவும் அவன் பாசாங்கு செய்தான். இயேசு, கயபா மற்றும் பிலாத்து ஆகிய ஒவ்வொருவரும் அன்று செய்த செயல்களுக்கு, மேலோட்டமாகத் தெரிந்த காரணங்களை விடவும் ஆழமான பல காரணங்கள் இருந்தன.

அன்று இரவு, யூதாஸ் ஏற்கனவே கயபாவின் வீட்டிற்குச் சென்றிருந்தான் (யோவான் 13:30). அவனுக்கு அந்த அவனது அற்பமான முப்பது வெள்ளிக்காசுகள் தருவதாக வாக்களிக்கப்பட்டிருந்தது; இப்போது, ​​அந்தத் துரோகி உறுதியான நடவடிக்கையை மேற்கொள்வான் என்று பிரதான ஆசாரியர் எதிர்பார்த்தார். ஆலயக் காவலர்கள் வரவழைக்கப்பட்டனர்; மேலும், அவர்களுடன் செல்லுமாறு ஐந்நூறு வீரர்களைக் கொண்ட ஒரு படைப்பிரிவை பொந்தியு பிலாத்து நியமித்திருந்தார். கயாபா எந்தவித இடர்ப்பாட்டிற்கும் இடமளிக்க விரும்பவில்லை; அந்தப் படை மிகவும் வலிமையானதாக இருந்தது.

யூதாஸ் குலத்தைச் சேர்ந்த கடமையுணர்வுள்ள ஒரு மகனாக, ‘நாசரேத் ஊர்க்காரர்’ (இயேசு) தாமே மெசியாவாகவும், உலக மக்களை மீட்க வந்த இறைவனின் குமாரனாகவும் போதித்தார் என்று மறுநாள் காலையில் சாட்சியம் அளிக்கத் தயாராக இருக்க வேண்டும் என்று தலைமை ஆசாரியர் கூறினார். ஆக, இறைவனை நிந்தித்த குற்றத்தை நிரூபிப்பதற்கான அந்த முக்கிய நடவடிக்கை, ஆண்டவரின் சீடர்களில் ஒருவரின் மூலமாகவே மேற்கொள்ளப்படவிருந்தது. எவ்வளவு கச்சிதமான திட்டம்! எவ்வளவு தீர்க்கதரிசனமான சூழல்! ஆனால் யூதாஸ் நடுங்கினான். சாட்சியம் அளிப்பதா? இல்லை. இல்லை, அவனால் ஒருபோதும் சாட்சியம் அளிக்க முடியாது. ஒருபோதும் முடியாது. இயேசு அவனுக்கு நன்மைகள் செய்தவர், அவனது நண்பர். இயேசு இருக்கும் இடத்திற்குக் கூட்டத்தை அழைத்துச் செல்லவும், அடையாளம் காட்டுவதற்காக அவரைக் கைநீட்டிக் காட்டவும் மட்டுமேயூதாஸ் ஒப்புக்கொண்டிருந்தான்; ஆனால், அந்த மனிதருக்கு எதிராக எழுந்து நின்று அவர் மீது குற்றம் சாட்ட அவன் ஒருபோதும் துணியமாட்டான். கயபா வேறு யாரையாவது அதற்காகப் பயன்படுத்திக்கொள்ளட்டும்.

ஆனால், கைது செய்வது ஒரு விஷயம் என்றும், யூத சட்டத்தின்படி இறைநிந்தனை செய்ததற்கான ஆதாரத்தை நிரூபிப்பது முற்றிலும் வேறொரு விஷயம் என்றும் தலைமை ஆசாரியர் சுட்டிக்காட்டினார். நீதிமன்றத்தில் எழுந்து நின்று, இயேசுவைச் சுட்டிக்காட்டி, “இவர் தன்னைத் தானே கடவுள் என்றும் கடவுளின் குமாரன் என்றும் சொல்வதை நான் கேட்டேன்” என்று உண்மையைச் சொல்லும் ஒரு சீடர் இருந்தாலே போதுமானதாக இருக்கும். யூதாஸ் பிடிவாதமாகத் தன் தலையை அசைத்தான். ஒரு சாதாரணத் திருடனைப் போலத் தன் எல்லைகள் என்னவென்று அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது; அவனுக்குத் தேவைப்பட்டது வெறும் முப்பது வெள்ளிக்காசுகளும் விடுதலையும் மட்டுமே.

எண்ணெய் விளக்குகளின் மங்கலான ஒளியில் கயபா புன்னகைத்தான். இறந்தவனின் கண்களில் வைக்கப்பட்டிருந்த நாணயங்களைத் திருடத் துணியும் அதே வேளையில், அவனது விரலில் இருந்த பெரிய விலையுயர்ந்த ரத்தினக் கல்லைக்கூடக் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிடக்கூடியவன் யூதாஸ். ஆயத்தமாக இருக்குமாறு தலைமைக்குரு அவனுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்தார்; ஏனெனில், அந்தத் துரோகியான ரபியை நோக்கிப் படைவீரர்களை வழிநடத்திச் செல்லப் பிற்காலத்தில் அவன் தேவைப்படுவான்.¹⁴⁵⁹

நானே மெய்யான திராட்சைக்கொடி
யோவான் 15: 1-17
கெத்செமனேக்குச் செல்லும் வழியில்,
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள், இரவு 11:00 மணிக்கும் நள்ளிரவுக்கும் இடைப்பட்ட ஒரு நேரத்தில்

நானே மெய்யான திராட்சைக்கொடி. ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: அப்போஸ்தலர்களுடைய அனுபவம், கத்தரித்தல் செயல்முறைக்கு எவ்வாறு ஒரு எடுத்துக்காட்டாக விளங்குகிறது (யோவான் 15:5-8 மற்றும் 18-21)? இயேசு, ‘என்னில் நிலைத்திருங்கள்’, ‘அன்பு’, ‘கனி கொடுங்கள்’ ஆகிய வார்த்தைகளை மீண்டும் மீண்டும் கூறுகிறார். இந்த வார்த்தைகள் ஏன் மீண்டும் மீண்டும் கூறப்படுகின்றன? நிலைத்திருக்கும் கனி எது (வசனம் 16)? வசனங்கள் 9 மற்றும் 12 எவ்வாறு ஒன்றிணைகின்றன? ஒரு விசுவாசியின் வாழ்வில் அன்பு எவ்வாறு இன்றியமையாத சக்தியாக விளங்குகிறது? யோவான் 13:34-35-ல் உள்ளதை விட, அன்பு செலுத்துமாறு மேசியா கொடுத்த கட்டளையை வசனங்கள் 12-13 எவ்வாறு இன்னும் ஆழமாக எடுத்துச் செல்கின்றன? அன்பின் இந்த எடுத்துக்காட்டை நாம் கடைப்பிடிக்கத் தொடங்கியவுடன், இயேசுவுடனான நமது உறவு எவ்வாறு மாறுகிறது? கீழ்ப்படிதலுக்கும் ஜெபத்திற்கும் உள்ள தொடர்பு என்ன (வசனங்கள் 7, 16; 14:13-14-ஐக் காண்க)?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: திராட்சைக்கொடியானது யூத மக்களையும் அவர்களுடைய மேசியாவையும் விவரிக்கிறது. புறஜாதி விசுவாசிகள் திராட்சைக்கொடியில் ஒட்டவைக்கப்படும் கிளைகள் ஆவர் (ரோமர் 11:11-24). திராட்சைக்கொடியின் ஒரு பகுதியாகவோ அல்லது ஒரு கிளையாகவோ, உங்கள் வாழ்க்கையின் கனியை நீங்கள் எப்படி விவரிப்பீர்கள்? நீங்கள் கிறிஸ்துவின் அடிமையாக உணர்கிறீர்களா அல்லது அவருடைய நண்பராக உணர்கிறீர்களா? அந்த நட்பை வளர்க்க எது உதவுகிறது? நாம் அவருக்குச் செவிகொடுக்கிறோமா? அல்லது அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்க வேண்டும் என்று மட்டுமே விரும்புகிறோமா? அவருடைய மனதில் என்ன இருக்கிறது என்பதை நாம் அறிய விரும்புகிறோமா? அல்லது நம்முடைய மனதில் உள்ளதை அவரிடம் சொல்ல மட்டுமே விரும்புகிறோமா?

கிறிஸ்து இவ்வுலகை விட்டு விரைவில் பிரிந்து செல்லவிருக்கிறார் என்ற செய்தியைக் கேட்ட பிறகு, அச்சம் அப்போஸ்தலர்களை இரும்புப் பிடி போலப் பற்றிக்கொண்டது. ஆண்டவர் இல்லாமல் அவர்களால் எப்படித் தொடர்ந்து செல்ல முடியும்? அவருடைய ராஜ்யத்திற்கு என்ன நேரிடும்? ராஜா இல்லாத ஒரு ராஜ்யத்தைக் கட்டும்படி ஆண்டவர் அவர்களுக்குச் சவால் விடுகிறாரா? உண்மையில் இல்லை.

முதலாவதாக, உலகத்தை மீட்கும் ஆண்டவரின் திட்டத்தில் தனது பிரிவு ஒரு முக்கியப் பங்கு வகிக்கும் என்றும், அவர் மீண்டும் வருவார் என்றும் இயேசு வாக்குறுதி அளித்தார் (யோவான் 14:1-15). இரண்டாவதாக, அந்த நல்ல மேய்ப்பர், அவர்களை அனாதைகளாகத் தங்களைத் தாங்களே பார்த்துக்கொள்ளும்படி விட்டுவிட மாட்டேன் என்று வாக்குறுதி அளித்தார்; போதிப்பதும் தைரியம் அளிப்பதுமான ரூவாஹ் ஹ-கோதேஷின் உருவில் அவர் அவர்களுடன் இருப்பார் (யோவான் 14:16-24). மூன்றாவதாக, நாம் அவருக்குக் கீழ்ப்படியும்போது, ​​அவருடைய வார்த்தைகளின் சத்தியத்தின் மீதான நம்பிக்கையும், அவருடைய தொடர்ச்சியான பிரசன்னத்தில் கிடைக்கும் ஆறுதலும் வளரும் என்று கர்த்தர் வாக்குறுதி அளித்தார் (யோவான் 14:25-31).

தலமிதிம்கள் தாவீதின் மகனான யேசுவாவின் மீது தங்கள் விசுவாசத்தை வைத்திருந்தனர், ஆனால் அவர்களிடம் முதிர்ச்சி இல்லை. இயேசு அவர்களுக்கு மூன்றரை ஆண்டுகளாக தெய்வீக சத்தியத்தைப் போதித்திருந்தார். இருப்பினும், அது இன்னும் சோதிக்கப்படவில்லை. இந்த குழந்தை விசுவாசிகள் தங்கள் சொந்தக் காலில் நடக்கத் தொடங்கும் நேரம் வந்திருந்தது. அவர்களை மிகவும் இறுக்கமாகப் பற்றியிருந்த பயத்தை வெல்வதற்கான அவர்களின் ஒரே நம்பிக்கை, மெஷியாக்கின் சத்தியத்தின் மீதான நம்பிக்கையை வளர அனுமதித்து, படிப்படியாக அதை மாற்றுவதே ஆகும்.¹⁴⁴³

15 ஆம் அதிகாரத்தில், ஒவ்வொரு விசுவாசியும் நம்பிக்கையை வளர்த்து, பயம் உட்பட வீழ்ச்சியின் விளைவுகளிலிருந்து மீண்டு வர வேண்டுமானால், அவர்கள் கொண்டிருக்க வேண்டிய மூன்று முக்கிய உறவுகளை இயேசு விவரித்தார். விசுவாசிக்கும் இயேசு கிறிஸ்துவுக்கும் இடையிலான உறவு (யோவான் 15:1-11); விசுவாசிக்கும் மற்ற விசுவாசிகளுக்கும் இடையிலான உறவு (யோவான் 15:12-17); மற்றும் விசுவாசிகளுக்கும் உலகத்திற்கும் இடையிலான உறவு (யோவான் 15:18-27).

விசுவாசிக்கும் இயேசு கிறிஸ்துவுக்கும் உள்ள உறவு (யோவான் 15:1-11): இயேசு தம் சீடர்களிடம், “நானே மெய்யான திராட்சைக்கொடி” என்று கூறினார் (யோவான் 15:1அ). இஸ்ரவேலும் தேவனுடைய திராட்சைக்கொடி அல்லது திராட்சைத் தோட்டம் ஆகும் (ஏசாயா 5:1-7, 27:2-6; எரேமியா 2:21, 12:10; எசேக்கியேல் 17:5-6, 19:10-14; சங்கீதம் 80:8-16; ஓசியா 10:1; யோவேல் 1:7 மேலும் மத்தேயு 21:33-34; மாற்கு 12:1-12; லூக்கா 20:9-19)-ல் உள்ள இயேசுவின் உவமைகளையும் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். திராட்சைக்கொடியானது யூத மக்களையும் அவர்களுடைய மேஷியாக்கையும் ஒரே நேரத்தில் குறிப்பிடுகிறது என்ற உண்மை, இயேசுவுக்கும் இஸ்ரவேலுக்கும் இடையிலான நெருங்கிய அடையாளத்தை வலுப்படுத்துகிறது (மத்தேயு 2:15). மெசியானிய யூத மீதியானவர்கள், அல்லது தனாக்கின் நீதிமான்கள் (ரோமர் 11:1-10), கர்த்தரின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து, மெய்யான திராட்சைக்கொடியுடன் இணைந்திருப்பார்கள்; மேலும், நல்ல கனிகளைக் கொடுப்பதற்கு மெய்யான திராட்சைக்கொடியின் வல்லமையையும் பெலத்தையும் பெற்றிருப்பார்கள் (மத்தேயு 7:16-19). அவ்வாறே, ஒட்டவைக்கப்பட்ட புறஜாதி விசுவாசிகளின் கிளைகளும் இருக்கும் (ரோமர் 11:17-24).¹⁴⁴⁴

ஒருவேளை திராட்சைத் தோட்டத்தைக் கடந்து செல்லும்போது, ​​இயேசு சொன்னார்: என் பிதா தோட்டக்காரர் (யோவான் 15:1b). இது இயேசுவின் ஏழு ‘நான் இருக்கிறேன்’ கூற்றுகளில் கடைசியானது (யோவான் 6:35, 8:12, 10:7, 10:11, 11:25, 14:6). அந்த வாக்குறுதி தெளிவாக இருந்தது: மேசியாவிலும் அவருடைய சீடர்களிலும், பிதா தாம் விரும்பும் கனியைக் காண்பார். நாம் திராட்சைக் கொடியுடன் இணைந்திருக்க வேண்டும், கிறிஸ்துவிடமிருந்து நமது ஊட்டச்சத்தைப் பெற வேண்டும். நமது பிதா திராட்சைக் கொடியைப் பராமரித்து, அதை முழுமையான கனிக்குக் கொண்டு வருகிறார்.

என்னில் கனிகொடுக்காத ஒவ்வொரு கிளையையும் அவர் வெட்டிவிடுகிறார்; கனிகொடுக்கிற ஒவ்வொரு கிளையையும் அவர் இன்னும் அதிக கனிகொடுக்கும்படி கத்தரிக்கிறார் (யோவான் 15:2). முதல் இரண்டு வசனங்கள், ஒரு தோட்டக்காரர் திராட்சைக் கொடியைப் பராமரிக்கும் பொதுவான கவனிப்பை விவரித்து, திராட்சைக் கொடியின் உருவகத்தை சுருக்கமாக அறிமுகப்படுத்துகின்றன. தோட்டக்காரர்கள் வளரும் பருவத்தில் கிளைகளை வெட்டுவது அரிதாகவே காணப்படுகிறது. அதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் ஒவ்வொரு வரிசையிலும் வேலை செய்யும்போது, ​​ஒரு கட்டு கயிறுகளையும் ஒரு ஜோடி கத்தரிக்கோல்களையும் எடுத்துச் செல்கிறார்கள். பாலஸ்தீனத்தில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் தோட்டக்காரர்கள் தங்கள் திராட்சைக் கொடிகளைக் கத்தரிக்கிறார்கள். அவர்கள் உயிர் இல்லாத காய்ந்த மரக்கட்டைகளை வெட்டி, உயிருள்ள கிளைகளை ஒழுங்குபடுத்துகிறார்கள், இதனால் அவற்றின் விளைச்சல் அதிகமாக இருக்கும். வறண்ட நிலத்தில் ஈரப்பதத்தைப் பாதுகாப்பதற்காக, பூக்கள் தோன்றத் தொடங்கும் வரை திராட்சைக் கொடிகள் தரையில் படர அனுமதிக்கப்பட்டன. பின்னர் அவர்கள் கவனமாகத் தொய்வான கிளைகளைத் தூக்கி, அவற்றை பந்தலில் கட்டுகிறார்கள் – இந்த செயல்முறை “பயிற்சி” என்று அழைக்கப்படுகிறது. பழங்களின் விளைச்சலை அதிகப்படுத்துவதற்காக, அவர்கள் கிளைகளிலிருந்து சிறிய தளிர்களைத் திட்டமிட்டு வெட்டுகிறார்கள், இது “கத்தரித்தல்” என்று அழைக்கப்படுகிறது.¹⁴⁴⁵

கர்த்தர் தல்மிதிம்களுக்கு அவர்கள் ஏற்கனவே கத்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்று உறுதியளித்தார். நான் உங்களுக்குச் சொன்ன வார்த்தையினால் நீங்கள் ஏற்கனவே சுத்தமானவர்கள் (யோகனான் 15:3). ‘சுத்தமான’ என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட பெயரடை, வசனம் 2-ல் உள்ள ‘கத்தரித்தல்’ என்ற வினைச்சொல்லை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்த உறுதிமொழியைத் தொடர்ந்து அவர்,: “நான் உங்களில் நிலைத்திருப்பதுபோல, நீங்களும் என்னில் நிலைத்திருங்கள்” என்ற கட்டளையை இட்டார். இந்த உருவகத்தின்படி, நிலைத்திருப்பது என்பது, ஒரு கிளை திராட்சைக் கொடியுடன் இணைந்தே இருப்பதைக் குறிக்கிறது. எந்தக் கிளையாலும் தானாகக் கனி கொடுக்க முடியாது; அது திராட்சைக் கொடியிலேயே நிலைத்திருக்க வேண்டும். அதுபோலவே, நீங்களும் என்னில் நிலைத்திருந்தாலன்றி (யோவான் 15:4) கனி கொடுக்க முடியாது. திராட்சைக் கொடியிலிருந்து ஊட்டமளிக்கும் சாற்றைப் பெறாத கிளைகளால் கனி கொடுக்கவோ அல்லது உயிர் வாழவோ முடியாது.

‘நிலைத்திருத்தல்’ என்பதன் மூலம் இயேசு என்ன குறிப்பிட்டார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதற்கான ஒரு திறவுகோல், ‘என்னில்’ என்ற சொற்றொடராகும். இது விசுவாசிகளின் “கிறிஸ்துவுடனான அல்லது கிறிஸ்துவுக்குள் உள்ள ஐக்கியத்தை” பிரதிபலிக்கிறது. ரபி ஷாவுல், விசுவாசிகள் மேசியாவுக்குள் (ev) இருப்பதாக அடிக்கடி விவரித்தார். கிரேக்க முன்னிடைச்சொல்லான ‘evi’ பெரும்பாலும் “உள்ளே” என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது (யோவான் 10:38; 14:10-11, 17, 20, இங்கே யோவான் 15:4-7 மற்றும் 16:33-ல்); இருப்பினும், அதன் பொருளை ஒரே ஆங்கில வார்த்தையால் வெளிப்படுத்துவது கடினம், ஏனெனில் அது ‘ஒரு வட்டத்திற்குள்’, ‘தொடர்பாக’, ‘உள்ளே’, ‘உள்ளே’, ‘அதனால்’, ‘மேல்’, ‘அருகில்’, ‘இடையே’ அல்லது ‘உடன்’ எனப் பல அர்த்தங்களைக் கொண்டிருக்கலாம். ஒட்டுமொத்தமாக, இந்த வார்த்தை நெருக்கத்தையும் ஈடுபாட்டையும் வெளிப்படுத்துகிறது: யேசுவாவும் பிதாவும், அல்லது இயேசுவும் விசுவாசியும் ஒருவருக்கொருவர் இருப்பில் நெருக்கமாக ஈடுபட்டு அக்கறை கொண்டுள்ளனர், ‘ஒன்றாக’ இருக்கும் அளவிற்குக்கூட (யோவான் 10:30, 17:21-23).¹⁴⁴⁶

ஆனால் விசுவாசி எப்படி கிறிஸ்துவுக்குள் வந்து சேர்கிறார்?

முதலாவதாக, தேவன் நம்மை எழுப்பி, பிதாவின் வலது பக்கத்தில் கிறிஸ்துவுக்குள் அமரச் செய்கிறார் (சங்கீதம் 110:1; மத்தேயு 22:44; அப்போஸ்தலர் 2:34, 7:55; எபேசியர் 1:1, 3-4, 6-7, 9, 11-13, 20). அங்கே, நமது பிரதான ஆசாரியராகிய அவர், நமக்காகத் தொடர்ந்து பரிந்து பேசுகிறார் (யோபு 16:19-21; ரோமர் 8:26-27, 34; எபிரேயர் 7:25; 1 யோவான் 2:1).

இரண்டாவதாக, தேவன் கிறிஸ்துவுக்குள் நம்மைத் தம்மோடு இணைக்கிறார் (யோவான் 6:56, 17:20-23; ரோமர் 7:4, 12:5; எபேசியர் 4:25, 5:30).

மூன்றாவதாக, தேவன் தம்முடைய பரிசுத்த ஆவியினால் நம்மை முத்திரையிட்டு (எபேசியர் 1:13-14; 2 கொரிந்தியர் 1:21-22), ரூவாஹ் ஹ-கோதேஷில் (மத்தேயு 3:11; மாற்கு 1:8; லூக்கா 3:16; யோவான் 1:33; அப்போஸ்தலர் 1:5, 11:16; 1 கொரிந்தியர் 12:13) நம்மைத் திருமுழுக்கு அளித்து, கிறிஸ்துவின் சரீரத்திற்குள் (கலாத்தியர் 3:27; 1 கொரிந்தியர் 12:13) சேர்க்கிறார்.

விசுவாசத்தின் தருணத்தில் தேவன் நமக்காகச் செய்வதன் (இணைப்பைக் காண Bw-ஐ சொடுக்கவும்), விளைவு என்னவென்றால், பரிசுத்த ஆவியின் ஞானஸ்நானத்தின் மூலம், விசுவாசி கிறிஸ்துவுடன் உண்மையாகவே ஐக்கியமாகிறான். இந்த ஐக்கியத்தின் விளைவாக, மேசியாவைப் பற்றிய உண்மைகள், அவருடைய தெய்வீகத்தன்மை நீங்கலாக, விசுவாசியைப் பற்றிய உண்மைகளாக மாறுகின்றன. இது “கிறிஸ்துவுடனான ஐக்கியம்” என்று அழைக்கப்படுகிறது. விசுவாசத்தின் தருணத்தில், ரூவா நமக்குள்ளே வைக்கப்படுகிறார், நாமும் கிறிஸ்துவுக்குள் வைக்கப்படுகிறோம். இந்த ஐக்கியம் தனிப்பட்டது, நெருக்கமானது, மற்றும் ஒருபோதும் முறிக்கப்பட முடியாதது.

இயற்கையிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட போதனையைத் தெளிவாகப் புரிய வைப்பதற்காக, மேசியா கூறினார்: நானே திராட்சைக்கொடி, நீங்கள் கிளைகளாயிருக்கிறீர்கள். நீங்கள் என்னிலும், நான் உங்களிலும் நிலைத்திருந்தால், நீங்கள் மிகுந்த கனியைப் பெறுவீர்கள்; என்னைத் தவிர உங்களால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது (யோவான் 15:5). எல்லா விசுவாசிகளுக்கும் “கிறிஸ்துவுடனான ஐக்கியம்” உண்டு. ஆனால் நாம் அவரைச் சாராமல் செயல்பட முயன்றால், நாம் கனியைப் பெறமாட்டோம். நம்மால் முடியாது! மாம்சத்தில் செயல்படுவது நீடித்த கனியைத் தராது. மாம்சத்தில் செய்யப்படும் அனைத்தும் மரம், வைக்கோல், தழை ஆகியவற்றையே உருவாக்கும், அவை ஒரு நாள் எரிக்கப்படும் (வெளிப்படுத்தல் Cc மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – ஏனெனில் நாம் அனைவரும் கிறிஸ்துவின் நியாயத்தீர்ப்பு இருக்கைக்கு முன்பாக நிற்க வேண்டும்).

நம் அனைவருக்கும் தொடர்ச்சியான சுத்திகரிப்பும் கத்தரித்தலும் தேவை. ஆனால் கத்தரித்தல் என்பது ஒரு நுட்பமான கலை. நீங்கள் மிக விரைவில், மிக வேகமாக, மற்றும் மிக அதிகமாக வெட்டலாம். அதன் விளைவாக சேதமடைந்த கிளைகளும் மோசமான கனிகளும் ஏற்படும். நமது பரலோகத் தந்தை மிகச்சிறந்த தோட்டக்காரர். நாம் அதிக கனிகளைப் பெறுவதற்காக அவர் நம்மைக் கத்தரிக்கிறார் (ஒழுங்குபடுத்துகிறார்). கத்தரித்தல் என்பது தண்டனை அல்ல. நாம் தவறு செய்வதற்காக யெகோவா நம்மைத் தண்டிப்பதில்லை. 1 யோவான் 4:18 கூறுவது போல: அன்பில் பயமில்லை. ஆனால் பூரண அன்பு பயத்தை நீக்கிவிடுகிறது, ஏனெனில் பயம் தண்டனையுடன் தொடர்புடையது. ஒழுங்குபடுத்துதல் எப்போதும் எதிர்காலத்தை நோக்கியது. ஏனெனில் நமது பூமிக்குரிய பிதாக்கள் தங்களுக்குத் தெரிந்த சிறந்ததைச் செய்து, சில ஆண்டுகளுக்கு நம்மை ஒழுங்குபடுத்தினார்கள். ஆனால் தேவனுடைய ஒழுங்குபடுத்துதல் எப்போதும் நமக்கு நன்மை பயக்கும், அதனால் நாம் அவருடைய பரிசுத்தத்தில் பங்கு பெறலாம் (எபிரேயர் 12:10-11 NLT).

நீங்கள் என்னில் நிலைத்திருக்காவிட்டால், நீங்கள் தூக்கி எறியப்பட்டு வாடிப்போகும் ஒரு கிளையைப் போல இருக்கிறீர்கள்; அத்தகைய கிளைகள் எடுக்கப்பட்டு, நெருப்பில் எறியப்பட்டு எரிக்கப்படுகின்றன (யோவான் 15:6). இங்கே ‘போல’ என்ற வார்த்தை மிகவும் முக்கியமானது. உவமைகளில் நான்கு வெவ்வேறு வகைகள் உள்ளன, அவற்றில் ஒன்று ‘போல’ அல்லது ‘போன்ற’ என்ற சொற்களைப் பயன்படுத்தும் உவமை என அழைக்கப்படுகிறது. கதை உவமைகள் நீளமானவை, ஆனால் உவமைகள் இந்த விஷயத்தில் ஒரு வாக்கியத்தைப் போல மிகவும் சிறியதாக இருக்கலாம். நீங்கள் இங்கே விவரங்களை வலியுறுத்த முடியாது, ஏனென்றால் ஒரு உவமை அல்லது உருவகத்திலிருந்து நீங்கள் கோட்பாட்டைப் பெற முடியாது.

இந்த விஷயத்தில் விவரங்கள் தவறாக வலியுறுத்தப்பட்டால், சிலர் இந்த வசனத்தைப் படித்துவிட்டு, முந்தைய வசனத்தில் விசுவாசிகள் கிளைகளாக இருப்பதால், நாம் நமது இரட்சிப்பை இழந்து நரக நெருப்பில் தள்ளப்பட்டு எரிக்கப்பட்டார். என்று தவறாக முடிவு செய்கிறார்கள். இதைவிட உண்மைக்கு மாறானது வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது (காண்க Ms : விசுவாசியின் நித்திய பாதுகாப்பு). ஆனால், இந்த வசனம், ஜீவனுள்ள கர்த்தர் இல்லாத ஒரு நபர், காய்ந்த கிளையைப் போல ஆவிக்குரிய ரீதியில் மரித்திருக்கிறார் என்றும், அதனால் நித்திய அக்கினியால் தண்டிக்கப்படுவார் என்றும் போதிக்கிறது (மத்தேயு 25:46; லூக்கா 12:4-5).

இயேசு விரைவாக எதிர்மறையிலிருந்து நேர்மறைக்கும்… ஜெபத்திற்கும் திரும்பினார். நீங்கள் என்னில் நிலைத்திருந்து, என் வார்த்தைகள் உங்களில் நிலைத்திருந்தால், நீங்கள் விரும்பியதை எல்லாம் கேளுங்கள், அது உங்களுக்குச் செய்யப்படும் (யோவான் 14:13-14-ஐக் காண்க). பயனுள்ள ஜெபம், மேசியாவின் மீதான விசுவாசத்தையும், அவருடைய வார்த்தைகள் விசுவாசிகளுக்குள் நிலைத்திருப்பதையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. யேசுவாவின் வார்த்தைகள் ஒரு விசுவாசியின் மனதைப் பண்படுத்துகின்றன, அதனால் அவனுடைய ஜெபங்கள் பிதாவின் சித்தத்திற்கு இசைவாக இருக்க விரும்புகின்றன. அத்தகைய ஜெபம் தேவனுடைய சித்தத்திற்கு இசைவாக இருப்பதால், அதன் பலன்கள் உறுதியானவை. தேவனை அணுகுவதில் நமக்குள்ள நம்பிக்கை இதுவே: நாம் அவருடைய சித்தத்தின்படி எதைக் கேட்டாலும், அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறார். நாம் எதைக் கேட்டாலும் அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறார் என்று நாம் அறிந்தால், நாம் அவரிடம் கேட்டதைப் பெற்றிருக்கிறோம் என்றும் அறிவோம் (1 யோவான் 5:14-15).

மேலும், இயேசு இவ்வாறு அறிவித்தார்: நீங்கள் மிகுந்த கனி கொடுத்து, என் சீடர்கள் என்று உங்களைக் காண்பிப்பது என் பிதாவுக்கு மகிமையாயிருக்கிறது (யோகனான் 15:7-8). நிறைவேற்றப்பட்ட ஜெபங்கள் பிதாவுக்கு மகிமையைக் கொண்டுவருகின்றன, ஏனெனில், கிறிஸ்துவைப் போலவே, அவருடைய சீடர்களும் பரலோகப் பிதாவின் சித்தத்தைச் செய்து கொண்டிருந்தார்கள்: பரலோகத்திலிருக்கிற எங்கள் பிதாவே, உம்முடைய நாமம் பரிசுத்தமாக இருக்கட்டும், உம்முடைய ராஜ்யம் வரட்டும், உம்முடைய சித்தம் பரலோகத்தில் செய்யப்படுவது போல பூமியிலும் செய்யப்படட்டும். எங்களுக்கு இந்த அன்றாட உணவைத் தாரும். நாங்கள் எங்கள் கடனாளிகளை மன்னிப்பது போல, எங்கள் கடன்களையும் மன்னியும். எங்களைச் சோதனையில் வழிநடத்தாதீர், தீயவனிடமிருந்து எங்களை விடுவியும் (காண்க Dp – நீங்கள் ஜெபிக்கும்போது, ​​உங்கள் அறைக்குள் சென்று கதவை மூடுங்கள்).

பிதா என்னை நேசித்ததுபோல, நானும் உங்களை நேசித்தேன். இப்பொழுது என் அன்பில் நிலைத்திருங்கள் (யோவான் 15:9). நீங்கள் ஓரிடத்தில் தங்கியிருக்கும்போது, ​​அங்கே வாழ்கிறீர்கள். அந்தச் சூழலுடன் நீங்கள் பரிச்சயமாகிறீர்கள். நீங்கள் வீட்டில் இருப்பது போல் உணர்கிறீர்கள். அதுபோலவே, கிறிஸ்துவின் அன்பில் நிலைத்திருப்பது என்பது, அவருடைய அன்பை உங்கள் வீடாக ஆக்கிக்கொள்வதாகும். அது நீங்கள் எப்போதாவது சென்றுவரும் சாலையோரப் பூங்காவோ அல்லது தங்கும் விடுதி அறையோ அல்ல, மாறாக நீங்கள் விரும்பும் வாசஸ்தலமாகும். நீங்கள் அவரில் இளைப்பாறுகிறீர்கள். இடி முழங்கும்போது, ​​நீங்கள் அவருடைய கூரையின் கீழ் அடியெடுத்து வைக்கிறீர்கள். அவருடைய சுவர்கள் உங்களைக் காற்றிலிருந்து பாதுகாக்கின்றன. அவருடைய நெருப்பிடம், வாழ்க்கையின் குளிர்காலங்களிலிருந்து உங்களை வெப்பப்படுத்துகிறது. யோவான் பின்னர் எழுதியது போல: நாம் அன்பின் வாழ்வில் குடியமர்ந்திருக்கிறோம் (1 யோவான் 4:16 MSG). நீங்கள் கவலை மற்றும் போலி அன்பு எனும் பழைய வீட்டைக் கைவிட்டு, பாதுகாப்பு மற்றும் மெய் அன்பு எனும் அவருடைய வீட்டிற்குள் நுழைகிறீர்கள்.¹⁴⁴⁷

ஒரு விசுவாசி, மேசியாவின் அன்பின் அற்புதத்தால் உந்தப்படுகிறான்; அந்த அன்பு, அதன் தரத்திலும் அளவிலும் பிதாவின் அன்பைப் போன்றே அமைந்துள்ளது. நீங்கள் என் கட்டளைகளைக் கைக்கொண்டால், நான் என் பிதாவின் கட்டளைகளைக் கைக்கொண்டு அவருடைய அன்பில் நிலைத்திருப்பதுபோல, நீங்களும் என் அன்பில் நிலைத்திருப்பீர்கள் (யோவான் 15:10). இயேசு தம்மைத் தேடுபவர்களுக்குப் பலன் அளிக்கிறார். மேலும், கர்த்தருடைய ஆவியானவர் நமக்குள்ளே கிரியை செய்யும்போது, ​​நாம் அவரைப்போல மேலும் மேலும் ஆகிறோம் (இரண்டாம் கொரிந்தியர் 3:18 TLB). மேசியாவைப்போல ஆவதைவிட ஒரு பெரிய பரிசு இருக்க முடியுமா? கர்த்தர் குற்றவுணர்ச்சி கொள்ளவில்லை; தேவன் உங்களுடைய குற்றவுணர்ச்சியை அகற்ற விரும்புகிறார். இயேசுவுக்குத் தீய பழக்கங்கள் இல்லை; யெகோவா உங்களுடையவற்றை அகற்ற விரும்புகிறார். கிறிஸ்துவுக்கு மரண பயம் இல்லை; தேவன் நீங்கள் பயமற்றவர்களாக இருக்க விரும்புகிறார். இயேசு நோயுற்றவர்கள் மீது தயவும், கலகக்காரர்கள் மீது இரக்கமும், வாழ்க்கையின் சவால்களை எதிர்கொள்ளத் தைரியமும் கொண்டிருந்தார். தேவன் நீங்களும் அதையே கொண்டிருக்க விரும்புகிறார். நீங்கள் இயேசுவைப் போலவே இருக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார்.¹⁴⁴⁸

நான் இதை உங்களுக்குச் சொன்னது, என் சந்தோஷம் உங்களில் இருக்கவும், உங்கள் சந்தோஷம் பூரணமடையவும் வேண்டும் என்பதற்காகவே (யோவான் 15:11). இயேசு, பலன் தரும் வாழ்க்கை வாழ்வதன் மூலம் தம் பிதாவைப் பிரியப்படுத்துவதில் மிகுந்த சந்தோஷம் கொண்டிருந்தார் (எபிரேயர் 12:2). அவருடைய போதனையின் நோக்கம், நமக்கு மகிழ்ச்சியற்ற வாழ்வை அல்ல, நிறைவான வாழ்க்கையை அளிப்பதே ஆகும் (யோவான் 10:10). நாம் கீழ்ப்படிய வேண்டிய கட்டளைகள் நமது மகிழ்ச்சிக்காகவே (யோவான் 17:13).¹⁴⁴⁹

விசுவாசிக்கும் மற்ற விசுவாசிகளுக்கும் இடையிலான உறவு (யோவான் 15:12-17). இயேசு விசுவாசிகளுக்கு ஒரு முதன்மையான கட்டளையைக் கொடுத்தார்; அவர்கள் ஒருவரையொருவர் நேசிக்க வேண்டும். ஒருவரையொருவர் கவனித்து, போஷிப்பதன் மூலம் விசுவாசிகள் வளர்கிறார்கள். அந்த அன்பிற்கான தரம், மேசியாவின் தாழ்மையான தியாக சேவையின் எடுத்துக்காட்டாகும்: நான் உங்களை நேசித்தது போல (யோவான் 15:12). உலக ரீதியாகப் பார்த்தால், இந்தக் கட்டளை சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றுகிறது. நமக்கு அவ்வளவாகத் தெரியாத, எந்த உணர்வும் இல்லாத ஒருவரை நம்மால் எப்படி நேசிக்க முடியும்? உலகின் அன்பு பற்றிய கருத்து சுயநலம் சார்ந்தது, செயல்திறனை அடிப்படையாகக் கொண்டது, மற்றும் நிலையற்ற உணர்ச்சிகளால் இயக்கப்படுகிறது. மக்கள் காதலில் விழுவதும் வெளியேறுவதும், அது ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு இரண்டு மனங்களைப் பாதித்து, பின்னர் வந்த வேகத்திலேயே மறைந்துவிடும் ஒரு தற்செயலான, மர்மமான சக்தி போல இருக்கிறது.

இங்குள்ள கிரேக்க வார்த்தை, நிலையற்ற காமமோ அல்லது மனப்பூர்வமான அன்போ அல்ல, மாறாக அது அகப்பே ஆகும். இந்த வகையான அகப்பே அன்பு ஆழ்ந்த உணர்வுகளை உள்ளடக்கியது, ஆனால் அது ஒரு தீர்மானத்துடன் தொடங்குகிறது. அகப்பே தகுதியைக் கருத்தில் கொள்வதில்லை, மேலும் அது தெய்வீக ஏவுதலுக்காகக் காத்திருப்பதில்லை. அகப்பே என்பது யெகோவாவால், குறிப்பாகத் தம் குமாரனிடம், முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட அன்பின் வகையாகும். மேலும், வினைச்சொல்லின் காலம் நிகழ்காலத்தில் உள்ளது, இது மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் அல்லது தொடர்ச்சியான செயலைக் குறிக்கிறது: “ஒருவரையொருவர் தொடர்ந்து நேசியுங்கள்.” அந்த அன்பின் தரம், நாம் கிறிஸ்துவிடமிருந்து பெறும் அன்பைப் போன்றதாக இருக்க வேண்டும். அவரே நமது முன்மாதிரி மற்றும் நமது தரம்.¹⁴⁵⁰

ஒரு நண்பர் என்பவர் உங்களை நேசிப்பவர், உங்கள் நலனில் அக்கறை கொண்டவர், உங்கள் மிகத் தாழ்ந்த தருணங்களில் உங்களுக்குத் துணையாக நிற்பவர், மேலும் உங்கள் தேவையை நிறைவேற்றத் தன்னைத் தியாகம் செய்பவர். நீங்கள் நண்பர் என்று நினைத்த ஒருவர், இக்கட்டான சூழ்நிலையில் உங்களைக் கைவிட்டதுண்டா? ஒருவேளை, துன்ப காலங்களில் நண்பர்கள் சிதறி ஓடுவதை நீங்கள் பார்த்திருக்கலாம். ஆனால், ஒரு கடினமான நேரத்தில், அர்ப்பணிப்பையும் அன்பையும் வெளிப்படுத்தி, உங்களுடன் உறுதுணையாக நின்ற ஒரு நண்பர் உங்களுக்கு இருந்திருப்பார் என்று நம்புகிறேன். நீதிமொழிகள் 17:17 கூறுகிறது: நண்பன் எல்லா நேரங்களிலும் அன்பு செலுத்துவான், சகோதரன் துன்ப காலத்திற்காகப் பிறந்தவன்.¹⁴⁵¹

இப்போது எல்லாவற்றிலும் மேலான அன்பைப் பற்றிய குறிப்பு வருகிறது. தன் நண்பர்களுக்காகத் தன் உயிரைக் கொடுப்பதைவிட மேலான அன்பு யாரிடமும் இல்லை (யோவான் 15:13). மற்ற அனைத்தும் இதைவிடக் குறைவாக இருக்க வேண்டும். இதுவே அன்பின் உச்சகட்ட சோதனை. இந்தச் சூழலில், இது முதன்மையாக இயேசு சிலுவையில் காட்டிய அன்பையே குறிக்க வேண்டும். அங்கே அவர் தம் நண்பர்களுக்காகத் தம் உயிரைக் கொடுத்தார். அன்பு என்றால் என்ன என்பதை நாம் இப்படித்தான் அறிந்துகொள்கிறோம்: இயேசு கிறிஸ்து நமக்காகத் தம் உயிரைக் கொடுத்தார் (1 யோவான் 3:16).

பொதுவாக ஆண்டவர், போதகர், ரபி அல்லது என் தேவன் என்று அழைக்கப்பட்ட இயேசுவைப் பொறுத்தவரை, ‘ஃபிலோஸ்’ (நண்பன், தோழன்) என்ற கிரேக்க வார்த்தையின் பயன்பாடு வழக்கத்திற்கு மாறானது. இந்தச் சூழலில் ‘ஃபிலோஸ்’ என்பது ஒரு சமமான உறவைக் குறிக்கிறது. நாம் இறுதியில் மேசியாவை நேருக்கு நேர் கண்டு, அவரைப் போல ஆக்கப்பட்டாலும் (1 யோவான் 3:2), நிச்சயமாக நாம் அவருக்குச் சமமானவர்கள் என்று உரிமை கோர முடியாது. இந்த உறவில், நாம் தகுதியற்றவர்களாக இருந்தபோதிலும், இயேசு நம்மை ஒரு உயர்ந்த நிலைக்கு உயர்த்துகிறார்; இருப்பினும், அவருடைய மேன்மை ஒருபோதும் சமரசம் செய்யப்படுவதில்லை.¹⁴⁵²

நான் கட்டளையிடுவதைச் செய்தால் நீங்கள் என் நண்பர்கள் (யோவான் 15:14). நாம் முழுமையாகக் கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்று இது அர்த்தப்படுத்தவில்லை; எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நாம் மனிதர்கள் தானே. மாறாக, அவருடைய கட்டளைகளைப் பின்பற்றுவதன் மூலம் அவருடைய நோக்கங்களை அடைய வேண்டும் என்ற நமது எண்ணத்தை இது குறிக்கிறது. நண்பர்களைப் போல ஒரு அடிமைக்குத் தன் எஜமானுடன் நெருங்கிய உறவு இருப்பதில்லை. அடிமை ஒரு கருவியைத் தவிர வேறில்லை. ஆனால் நண்பர்களுக்குள் இரகசியங்கள் இல்லை. எனவே, கர்த்தர் கூறுகிறார்: நான் இனி உங்களை அடிமைகள் என்று அழைப்பதில்லை, ஏனென்றால் ஒரு அடிமைக்குத் தன் எஜமானின் காரியங்கள் தெரியாது. அதற்குப் பதிலாக, இயேசு உங்களைத் தம்முடைய நம்பிக்கைக்குள் எடுத்துக்கொண்டு அறிவிக்கிறார்: நான் உங்களை நண்பர்கள் என்று அழைத்திருக்கிறேன் (யோவான் 15:15அ CJB). யேசுவாவின் தியாகத்தின் மூலம், நமது கடந்த காலம் மன்னிக்கப்பட்டு, நமது எதிர்காலம் பாதுகாக்கப்படுகிறது. மேலும், விசுவாசத்தின் மூலம் நாம் நீதிமான்களாக்கப்பட்டிருப்பதால், தேவனுடன் நமக்குச் சமாதானம் உண்டு (ரோமர் 5:1). தேவனுடன் சமாதானம். விசுவாசத்தின் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியான விளைவு! நாடுகளுக்கு இடையேயான சமாதானம், அண்டை வீட்டாருக்கு இடையேயான சமாதானம், அல்லது வீட்டில் சமாதானம் மட்டுமல்ல. இரட்சிப்பு தேவனுடன் சமாதானத்தைக் கொண்டுவருகிறது. நமது சொந்தத் தெரிவுகளாலோ, நம்மைச் சுற்றியுள்ள கலாச்சாரப் போக்குகளாலோ, அல்லது வாழ்க்கையின் வேதனையான இழப்புகளாலோ நாம் தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருந்தாலும், கிறிஸ்துவை அறிந்த அனைவரும் நம் இருதயங்களின் மேய்ப்பரின் பிரசன்னத்தில் இளைப்பாற முடியும். தேவன் இனி ஒரு பகைவர் அல்ல, ஆனால் ஒரு நண்பர். இதன் விளைவாக, நாம் அவருடன் சமாதானமாக இருக்கிறோம். இயேசுவில் நமக்கு எப்பேர்ப்பட்ட நண்பர் இருக்கிறார்!¹⁴⁵³

நான் என் பிதாவிடமிருந்து கற்றுக்கொண்ட யாவற்றையும் உங்களுக்கு அறிவித்திருக்கிறேன் (யோவான் 15:15b CJB). கர்த்தருடைய திட்டத்தை ஆபிரகாமுக்கு வெளிப்படுத்த, கர்த்தருடைய திட்டம் என்னவென்று நினைவிருக்கிறதா? ஆபிரகாம் தேவனை விசுவாசித்தார், அது அவருக்கு நீதியாக எண்ணப்பட்டது, மேலும் அவர் தேவனுடைய நண்பர் என்று அழைக்கப்பட்டார் (யாக்கோபு 2:23). இப்போது இயேசு, தாம் பிதாவிடமிருந்து கற்றுக்கொண்ட யாவற்றையும் நமக்கு வெளிப்படுத்தியிருப்பதாகக் கூறுகிறார். நாம் இனி பாவத்திற்கு அடிமைகள் அல்ல, ஆனால் அவருடைய நண்பர்கள். நாம் இருதயத்தில் இணைக்கப்பட்டுள்ளோம் என்பதற்குச் சான்றாக, பிரபஞ்சத்தின் சிருஷ்டிகர் இந்த ஆழமான வழியில் அவருடன் உறவாட நம்மை அழைத்துள்ளார். இதன் விளைவாக, நம் விசுவாசத்தின் அடிப்படை அவருடனான உறவே ஆகும்.

விசுவாசிகள் கனி கொடுக்கும் நோக்கத்திற்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு நியமிக்கப்படுகிறார்கள். நீங்கள் என்னைத் தெரிந்துகொள்ளவில்லை, ஆனால் நான் உங்களைத் தெரிந்துகொண்டு, நீங்கள் போய், நிலைத்திருக்கும் கனியைப் பெறுவதற்காகவும், என் நாமத்தில் நீங்கள் எதைக் கேட்டாலும் பிதா உங்களுக்குக் கொடுப்பதற்காகவும் உங்களை நியமித்தேன் (காண்க Kq : என்னாலேயன்றி ஒருவனும் பிதாவிடம் வரமாட்டான்). இதுவே என் கட்டளை: ஒருவரையொருவர் நேசியுங்கள் (யோவான் 15:16-17). இயேசு தம்முடன் ஒரு சட்டவாத நடையைப் பரிந்துரைக்கவில்லை. நாம் எப்படி நடந்துகொள்கிறோம் என்பதனால் இரட்சிக்கப்படுவதில்லை; நாம் எதை நம்புகிறோம் என்பதனால் இரட்சிக்கப்படுகிறோம். விசுவாசம் எப்போதும் நடத்தைக்கு முந்தியது (இரண்டாம் கொரிந்தியர் 3:5-6). நாம் நம்புவதை நாம் செய்ய வேண்டும், மேலும் கிறிஸ்துவில் நாம் ஏற்கனவே இருப்பதைப் போல மாற வேண்டும். நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகள் என்று நம் ஆவியுடனே சாட்சி கொடுக்கிறார் பரிசுத்த ஆவியானவரே (ரோமர் 8:16). மேலும், விசுவாசத்தினால் நடக்க நம்மைத் தகுதிப்படுத்துபவர் ரூவாக்கே.¹⁴⁵⁴ இயேசுவின் இறுதிக் கட்டளையானது, தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் உள்ள அன்பைப் பற்றிய அவருடைய போதனையை அடைப்புக்குறிக்குள் வைப்பது மட்டுமல்லாமல், ராஜ்யத்திற்கும் உலகத்திற்கும் இடையில் இருக்கும் மாறுபட்ட வகையான உறவையும் அறிமுகப்படுத்துகிறது.

அன்பு நண்பனே,

நான் உன்னை எவ்வளவு நேசிக்கிறேன், உன் மீது எவ்வளவு அக்கறை கொண்டிருக்கிறேன் என்பதைத் தெரிவிக்க, இந்தச் செய்தியை அனுப்ப வேண்டியிருந்தது. நேற்று நீ உன் நண்பர்களுடன் நடந்து செல்வதைப் பார்த்தேன். நீயும் என்னுடன் பேச விரும்புவாய் என்ற நம்பிக்கையில் நாள் முழுவதும் காத்திருந்தேன். மாலை நெருங்கியதும், உன் நாளை நிறைவு செய்ய ஒரு சூரிய அஸ்தமனத்தையும், நீ இளைப்பாற ஒரு இதமான காற்றையும் கொடுத்தேன். நான் காத்திருந்தேன். ஆனால் நீ வரவே இல்லை. அது எனக்கு வலிக்கிறது, ஆனாலும் நான் உன்னை நேசிக்கிறேன், ஏனென்றால் நான் உன் நண்பன்.

நேற்று இரவு நீ உறங்குவதைப் பார்த்தேன், உன் நெற்றியைத் தொட ஏங்கினேன். அதனால் உன் தலையணையிலும் முகத்திலும் நிலவொளியைப் பரப்பினேன். மீண்டும் காத்திருந்தேன், நாம் பேச வேண்டும் என்பதற்காகக் கீழே விரைந்து வர விரும்பினேன். உனக்காக என்னிடம் பல பரிசுகள் உள்ளன. ஆனால் நீ மறுநாள் தாமதமாக எழுந்து வேலைக்கு விரைந்து சென்றாய். என் கண்ணீர் மழையில் நனைந்தது.

இன்று நீ மிகவும் சோகமாகவும், தனிமையாகவும் காணப்பட்டாய். அது என் இதயத்தை வலிக்கச் செய்கிறது, ஏனென்றால் எனக்குப் புரிகிறது. என் நண்பர்களும் பலமுறை என்னைக் கைவிட்டு, காயப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். ஆனால் நான் உன்னை நேசிக்கிறேன். நீல வானத்திலும், அமைதியான, பசுமையான புல்வெளியிலும் அதை உன்னிடம் சொல்ல முயற்சிக்கிறேன். நான் மரங்களின் இலைகளில் கிசுகிசுக்கிறேன், மலர்களின் வண்ணங்களை சுவாசிக்கிறேன். மலை ஓடைகளில் அதை உன்னிடம் உரக்கக் கூறுகிறேன், பறவைகளுக்கு காதல் பாடல்களைப் பாடக் கொடுக்கிறேன். இதமான சூரிய ஒளியால் உனக்கு ஆடை அணிவிக்கிறேன், இயற்கையின் நறுமணங்களால் காற்றை நறுமணமாக்குகிறேன். உன் மீதான என் அன்பு சமுத்திரங்களை விட ஆழமானது, உனக்கு இருக்கும் மிகப்பெரிய ஆசை அல்லது தேவையை விடப் பெரியது.

உனக்கு உதவ நான் எவ்வளவு விரும்புகிறேன் என்பது மட்டும் உனக்குத் தெரிந்திருந்தால். நீ என் பிதாவைச் சந்திக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். அவரும் உனக்கு உதவ விரும்புகிறார். என் பிதா அப்படிப்பட்டவர் என்பது உனக்குத் தெரியும். என்னை அழை, என்னிடம் கேள், என்னுடன் பேசு. தயவுசெய்து, தயவுசெய்து, என்னை மறந்துவிடாதே. உன்னுடன் பகிர்ந்துகொள்ள என்னிடம் நிறைய இருக்கிறது. ஆனால் நான் உன்னை இதற்கு மேல் தொந்தரவு செய்ய மாட்டேன். நீ என்னை அழைக்கலாம். அது உன் விருப்பம். நான் காத்திருப்பேன், ஏனென்றால் நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்.

உன் நண்பன்,
இயேசு

கெத்செமனேக்கு நடைப்பயணம்
மத்தேயு 26:30; மாற்கு 14:26, யோவான் 18:1
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் தேதி வெள்ளிக்கிழமை இரவு சுமார் 11:00 மணியளவில்

அவர்கள் ஒரு பாடலைப் பாடி முடித்ததும், இயேசு புறப்படத் தயாரானார். அவர் சுற்றிலும் பார்த்து, பேதுருவுக்குச் சைகை காட்டினார். மணி ஏறக்குறைய இரவு 11:00. யேசுவா வெளிப்புறப் படிக்கட்டுகளில் இறங்கிச் செல்ல வழிகாட்டினார்; படிக்கட்டுகளின் அடியில் நின்று, இளம் சீடரான மாற்குவின் தந்தைக்குத் தமது நன்றியை மெதுவாகத் தெரிவித்தார். பின்னர் அவர்கள் இரவில் வெளியே நடந்தனர்; பிரகாசமான நிலவொளியில் ஒரு சிறிய குழுவினர் ஒருவருக்கொருவர் மெதுவாகப் பேசிக்கொண்டனர். மேற்கிலிருந்து ஒரு தென்றல் வீசியது. வெண் மேகங்கள் வானத்தில் நிலவை நோக்கி நகர்வதை அவர்களால் காண முடிந்தது. வானத்தின் பிரகாசமான ஆபரணங்களான ஆயிரக்கணக்கான நட்சத்திரங்களை அவர்கள் கண்டனர். அந்த இரவில் நிலவொளி மிகவும் பிரகாசமாக இருந்ததால், ரோமானியப் படிக்கட்டுகளில் இருந்த பெரிய சுண்ணாம்புக் கற்கள் வெண்மையாகத் தெரிந்தன, மரங்கள் அவற்றின் மீது நிழலைப் பரப்பின. மேல்மாடி அறையின் இருப்பிடம் தெரியவில்லை என்றாலும், எருசலேமின் சுவரிலிருந்து ஒலிவ மலையின் அடிவாரத்தில் உள்ள ஒலிவ ஆலைக்கும் கெத்செமனே தோட்டத்திற்கும் இருந்த தூரம் சுமார் கால் மைல் ஆகும்.

ஆகவே, இயேசுவும் பதினொரு சீடர்களும் எருசலேமின் வீதிகளில் அவ்வப்போது நின்று, பின்னர் கித்ரோன் பள்ளத்தாக்கைக் கடந்து நடந்து சென்றபோது, ​​இயேசு தமது போதனையின் மீதமுள்ள பகுதியை முடித்தார். அப்போது வீதிகள் அமைதியாக இருந்தன, ஆனால் நள்ளிரவில் தேவாலயம் திறக்கப்படும், அதே வீதிகளில் சத்தமும் கூட்டமும் நிறைந்திருக்கும். அவர் அந்த நேரத்தை ஞானமாகப் பயன்படுத்தினார். அந்த இதமான மாலைக் காற்றில், இயேசு தமது பல உவமைகளில் செய்தது போலவே, வழியில் உள்ள பொருட்களைச் சுட்டிக்காட்டி, உதாரணங்களைப் பயன்படுத்தி, முக்கியமான பாடங்களை முடிந்தவரை எளிமையாக்கினார். அவர்கள் மெதுவாக நடந்து செல்ல, குரு அவர்களுக்குப் போதித்தார். ஒருவர் நடந்து செல்லும்போது பதினொரு பேரும் அவர் சொல்வதைச் சரியாகக் கேட்பது எளிதல்ல, எனவே அவர் ஏதேனும் சொல்ல வேண்டியிருந்தபோது, ​​அவர் நின்றார், அந்த வெள்ளி நிலவொளியில் சீடர்கள் அவரைச் சுற்றிக் கூடினர். அவர் சொல்ல வேண்டியவற்றைச் சொல்லிவிட்டு, பின்னர் நகர்ந்து செல்வார், சிறிது நேரத்தில் மீண்டும் நிற்பார். இரட்சகர் இவ்வளவு அதிகமாகப் பேசுவதை அப்போஸ்தலர்கள் அறிந்ததில்லை. அதுவும் இவ்வளவு உறுதியுடன். ஆனால் இது வித்தியாசமாக இருந்தது. தேவகுமாரனுக்குத் தம் பிதாவிடம் பேச வேண்டும் என்ற ஒரு பெரும் அவசரம் இருந்தது. இனி எந்தத் தாமதமும் இருக்க முடியாது. ஆனால் அவருடைய அப்போஸ்தலர்கள் அவரிடமிருந்து சில காரியங்களைக் கேட்க வேண்டியிருந்தது, மேலும் அவருடைய காலமும் குறுகியதாக இருந்தது.¹⁴⁴¹

அந்த சீடர்கள் குழு அநேகமாக அன்னா மற்றும் காய்பாவின் அருகருகே இருந்த வீடுகளைக் கடந்து, வடக்கே ஒரு செழிப்பான குடியிருப்புப் பகுதி வழியாகச் சென்றிருக்கலாம். லாசரு மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுப்பப்பட்ட பிறகு, காய்பாவும் சனகெத்ரீனும் அன்றிலிருந்து அவரைக் கொல்ல ஒன்றாகத் திட்டமிட்டார்கள் என்று நாம் அறிகிறோம் (யோவான் 11:45-53). மக்களுக்காக ஒருவன் மரிப்பதும், தேசம் முழுவதும் அழிந்துபோகாமல் இருப்பதும் நமக்கு நலமாயிருக்கிறது என்று தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தவர் பிரதான ஆசாரியரே… அந்த தேசத்திற்காக இயேசு மரிக்க வேண்டும் என்று அவர் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தார் (யோவான் 11:49-50). ஆழமான தீர்க்கதரிசன உண்மைகளை வெளிப்படுத்த தேவன் தநாக்கில் ஒரு கழுதையைப் பயன்படுத்த முடிந்ததென்றால் (எண்ணாகமம் 22:20-35; 2 பேதுரு 2:15,16), மற்றவர்களுக்கு நன்மை செய்ய அவரால் காய்பாவையும் அதே எளிமையுடன் பயன்படுத்த முடியும்.

அவர்கள் தெற்கு நோக்கித் தொடர்ந்து சென்றிருந்தால், சிலோவாம் குளத்தை அடைந்திருப்பார்கள்; அங்கே ஒரு குருடன் குளித்துப் பார்வை பெற்றான் (யோவான் 9:1-7). யோவான் நற்செய்தியில் முன்னதாக இயேசு வலியுறுத்தினார்: “காணாதவர்கள் காணவும், காண்பவர்கள் குருடர்களாக்கப்படவும், நியாயத்தீர்ப்புக்காக நான் இந்த உலகத்திற்கு வந்தேன்” (யோவான் 9:39). இஸ்ரவேலின் விஷயத்தில், அவர்கள் தங்கள் கண்களால் கண்டு, தங்கள் இருதயத்தால் உணர்ந்து, மனந்திரும்பி, நான் அவர்களைக் குணமாக்காதபடிக்கு, தேவன் வேண்டுமென்றே அவர்களுடைய கண்களைக் குருடாக்கினார் என்பது உண்மைதான் (யோவான் 12:39-40). உண்மையான குருடர்களும் செவிடர்களும் குணமாக்கப்படும்போது, ​​இராஜ்யத்தில் இது மாறும்: “அப்பொழுது குருடரின் கண்கள் திறக்கப்படும், செவிடரின் காதுகள் திறக்கப்படும்” (ஏசாயா 35:5). அது ஆவிக்குரிய விதத்திலும் உண்மையாக இருக்கும்; ஏனெனில், அவர் குருடர்களின் கண்களைத் திறப்பதற்காகவும், சிறையறையிலிருந்து கைதிகளை வெளியே கொண்டு வருவதற்காகவும், சிறைச்சாலையிலிருந்து இருளில் இருப்பவர்களை வெளியே கொண்டு வருவதற்காகவும் கல்லறைகளைத் திறப்பார் (ஏசாயா 42:7). ஆனால் அவர்கள் தெற்கு நோக்கித் தொடர்ந்து செல்லாமல், கிழக்கு நோக்கித் திரும்பினார்கள்.

சீயோன் வழியாகச் சென்ற பயணத்தின் இறுதிப் பகுதி, அவர்களைத் தேவாலய மலையின் மிக உயரமான இடத்தைக் கடந்து, பின்னர் நகரத்தின் கிழக்குச் சுவரின் அடிவாரத்தை ஒட்டியுள்ள சுண்ணாம்புச் சாலையின் வழியாக அழைத்துச் சென்றது. தேவாலய மலையின் மிக உயரமான இடமான, ஆலயத்தின் சிகரத்தைக் கடந்து சென்றபோது, ​​தாம் மெய்யாகவே மேசியா என்பதை அனைவருக்கும் நிரூபிப்பதற்காக அங்கிருந்து குதித்துத் தற்கொலை செய்துகொள்ள வேண்டும் என்ற சாத்தானின் ஆலோசனை இயேசுவுக்கு நினைவூட்டப்பட்டது. விரைவில், சிலுவையில் இதேபோன்ற ஒரு சவாலுடன் அவர் பரிகசிக்கப்படுவார்: நீர் தேவனுடைய குமாரனானால், சிலுவையிலிருந்து இறங்கி வாரும் (மத்தேயு 27:40c).

கித்ரோன் பள்ளத்தாக்கின் மறுபுறத்தில், ஒலிவ மலையின் அடிவாரத்தில் ஒரு தோட்டம் இருந்தது; அவரும் அவருடைய அப்போஸ்தலர்களும் அதற்குள் சென்றார்கள் (யோவான் 18:1). அவர்கள் தொடர்ந்து நடந்தபோது, ​​அது அவர்களை நகரத்தின் புறநகர்ப் பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றது; அங்கே அவர்கள் கீழே உள்ள பள்ளத்தாக்கிற்குள் இறங்குவதற்கு முன்பு, சந்திரனின் ஒளியில் ஆலயத்தைக் கண்டிருப்பார்கள். அதைக் கடந்து, சற்றே இடதுபுறமாகத் திரும்பினார்கள்; அங்கே, ஒலிவ மரங்கள் நிறைந்த மேட்டு நிலங்களின் வழியே, கற்கள் நிறைந்த சாலை ஒலிவ மலையை நோக்கிச் சென்றது. அந்த மரங்களின் வெள்ளி மற்றும் அடர் பச்சை நிற இலைகள் காற்றில் சலசலத்தன. முறுக்கிய அத்தி மரங்களும் பாறை மண்ணிலிருந்து தங்களை முறுக்கிக்கொண்டு வளர்ந்திருந்தன; அங்கே பனை மரங்களின் கொத்துகள் தங்கள் முடிச்சுப் போட்ட தண்டுகளை உயரமாக அசைந்தாடும் இறகு போன்ற கொத்துக்களாக உயர்த்தியிருந்தன, அல்லது தரையிலிருந்து புதர் போலப் பரவியிருந்தன; அவற்றின் அடர் நிறக் கனிகள் காய்களிலிருந்து கொத்துக்கொத்தாக வெடித்துச் சிதறின. பின்னர் அங்கே மிர்ட்டில், பைன், உயரமான, கம்பீரமான சைப்ரஸ் மரங்கள் நிறைந்த தோப்புகளும், உச்சியிலேயே இரண்டு பிரம்மாண்டமான கேதுரு மரங்களும் இருந்தன.¹⁴⁴² அந்த நிழலான ஓய்விடங்களுக்கு இயேசுவும் அவருடைய சீடர்களும் தாவீதின் நகரத்திலிருந்து அடிக்கடி வந்து ஓய்வெடுத்து மகிழ்வார்கள்.

மேல் அறையிலிருந்து தோட்டத்திற்குச் செல்லும் நடைப்பயணம், தூரம் மற்றும் மலைப்பாங்கான நிலப்பரப்பு காரணமாக சிறிது நேரம் எடுத்திருக்கும், இது இயேசுவுக்குத் தனது இறுதி அறிவுரை வார்த்தைகளைக் கூறுவதற்கு நேரம் கொடுத்தது. அவர் அந்த நேரத்தை ஞானமாகப் பயன்படுத்தினார். அவர்கள் ஒலிவ மலையில் உள்ள கெத்செமனே தோட்டத்திற்குச் சென்றார்கள் (மத்தேயு 26:30; மாற்கு 14:26). கெத்செமனே எண்ணெய் பிழியும் இடமாக அடையாளம் காணப்படுகிறது. அருகில் ஒலிவ மரங்கள் வளர்ந்திருந்ததால், அது ஒரு தோட்டம் அல்லது பழத்தோட்டம் போன்ற தோற்றத்தையும் கொண்டிருந்திருக்கலாம். இயேசு தனது கடைசி நேரங்களில் சில ஜெபங்களைச் செய்வதற்காக அந்த இடத்தை குறிப்பாகத் தேர்ந்தெடுத்தார். பொருத்தமாக, அவரே அங்கே பெரும் வேதனையை அனுபவிப்பார். நமது அக்கிரமங்களின் நிமித்தம் (ஏசாயா 53:5b), அதற்கென நன்கு அறியப்பட்ட இடத்தில் அவர் நொறுக்கப்பட்டார்.

என் மூலமாக அன்றி ஒருவனும் பிதாவிடம் வரமாட்டான்
யோவான் 14: 5-14
மேல்மாடி அறை சொற்பொழிவு
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள், வெள்ளிக்கிழமை மாலைப்பொழுதில்

என்னைத் தவிர ஒருவனும் பிதாவிடம் வரமாட்டான். ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: வசனங்கள் 6-7-ல் உள்ள இயேசுவின் கூற்றை உங்கள் சொந்த வார்த்தைகளில் கூறுங்கள். இங்கு கிறிஸ்து கூறும் கூற்றுகளின் வலிமை என்ன? யோவான் 14:9-ல் இயேசு கூறுவதற்கும் யோவான் 1:18-க்கும் என்ன தொடர்பு? வசனங்கள் 9-14-ல் அவர் எந்தக் குரலில் பேசுவார் என்று நீங்கள் கற்பனை செய்கிறீர்கள்? கர்த்தர் தமது கூற்றுகளுக்கு என்ன சான்றுகளைத் தருகிறார்? வசனங்கள் 13-14-ல் கிறிஸ்து செய்யும் வாக்குறுதிகள் ஜெபத்தைப் பற்றிய “நிபந்தனையற்ற” வாக்குறுதிகள் என்று நீங்கள் உணர்கிறீர்களா? அல்லது அவற்றுக்கு ஏதேனும் நிபந்தனைகள் உள்ளனவா? விசுவாசிகள் தன்னைவிடவும் பெரிய காரியங்களைச் செய்வார்கள் என்று மேசியா கூறும்போது அதன் அர்த்தம் என்ன? இது எப்படி சாத்தியம்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: யோவான் 14:6-ன் வெளிச்சத்தில், “தேவனிடம் செல்ல அநேக வழிகள் உண்டு” என்று சொல்பவருக்கு நீங்கள் எப்படிப் பதிலளிப்பீர்கள்? துன்பமான காலங்களில், ஹஷேமின் எந்த வாக்குறுதிகள் உங்களுக்கு நம்பிக்கையையும் தைரியத்தையும் தருகின்றன? உங்கள் வாழ்வில் இயேசு எப்படி வழியாகவும் உண்மையாகவும் இருந்துள்ளார்? இரட்சிப்புக்கான மற்ற வழிகளை நீங்கள் எவ்வளவு சகித்துக்கொள்கிறீர்கள்? அது ஒரு பொருட்டா? அது எப்படி? உங்கள் ஜெபங்களை தேவனுடைய சித்தத்தோடு எப்படி இணைக்கிறீர்கள்? யெகோவா எப்போதும் உங்கள் ஜெபங்களுக்குப் பதிலளிக்கிறாரா? அது எப்படி?

இயேசு தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களிடம், தாம் விரைவில் அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து செல்வதாகவும், அவர்களால் தம்முடன் வர இயலாது என்றும் கூறியபோது (யோவான் 13:33), அது நான்கு குறிப்பிட்ட கேள்விகளை எழுப்பியது. அவற்றுக்கு மேசியா பதிலளித்தார். முதலாவதாக, பேதுருவின் கேள்விக்கு இயேசு பதிலளித்தார்: ஆண்டவரே, நீர் எங்கே போகிறீர் (யோவான் 13:36)? போதகரின் பதில் இதுவாக இருந்தது: என் பிதாவின் வீட்டில் அநேக வாசஸ்தலங்கள் உண்டு… நான் உங்களுக்கு ஒரு இடத்தை ஆயத்தப்படுத்த அங்கே போகிறேன் (யோவான் 14:2 NASB). ஆனால் இது தோமாவின் மனதில் மற்றொரு கேள்வியை எழுப்பியது. கிறிஸ்து, நான் போகும் இடத்திற்கு வழியிருக்கிறீர் என்று சொன்னபோது (யோவான் 14:4), தோமா சந்தேகத்தில் ஆழ்ந்தார்.

இது இரண்டாவது கேள்விக்கு வழிவகுத்தது. தோமா இயேசுவிடம் கேட்டார்: ஆண்டவரே, நீர் எங்கே போகிறீர் என்று எங்களுக்குத் தெரியாது, அப்படியிருக்க நாங்கள் வழியை எப்படி அறிவோம் (யோவான் 14:5)? அங்கே ஒரு அப்போஸ்தலர் அமர்ந்திருந்தார், அவரை நாம் “சந்தேகப்படும் தோமா” என்று அழைக்கிறோம் (இணைப்பைக் காண, Cy – இவையே பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களின் பெயர்கள் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). அவருக்கு மூளைக்குப் பதிலாக ஒரு கேள்விக்குறி இருந்தது, அதை ஒரு ஆச்சரியக்குறியாக மாற்றுவதற்கு நம் ஆண்டவருக்கு நீண்ட காலம் பிடித்தது! உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவரின் விலாவில் அவர் தன் கையை வைக்கும் வரை அவர் குழப்பத்திலேயே இருந்தார் (யோவான் 20:28). ஆனால் அவர் அங்கே இருந்ததும், அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டதும் எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியளிக்கிறது, ஏனென்றால் அது ஒரு நல்ல கேள்வி. நான் அங்கே இருந்திருந்தால், அதைக் கேட்க விரும்பியிருப்பேன். அவர் அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டிருக்காவிட்டால், நற்செய்தியின் சுருக்கமான வடிவமான மேசியாவின் அற்புதமான பதில் நமக்கு ஒருபோதும் கிடைத்திருக்காது.

அவர் பதிலளித்தார்: நானே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாக இருக்கிறேன் (யோவான் 14:6அ). இது இயேசுவின் ஏழு ‘நான் இருக்கிறேன்’ கூற்றுகளில் ஆறாவது ஆகும் (யோவான் 6:35, 8:12, 10:7, 10:11, 11:25, 15:1). கிரேக்க மொழியில் உள்ள சுட்டுச்சொல் ஒரு பெயரடை ஆகும். இயேசு சொன்னார்: நானே வழி. அவர் வெறுமனே வழியைக் காட்டும் ஒரு நபர் மட்டுமல்ல, அவரே தனிப்பட்ட முறையில் வழி. எந்தவொரு திருச்சபையோ, மேசியானிய ஜெப ஆலயமோ, அல்லது சடங்குகளோ உங்களைக் கர்த்தரிடம் கொண்டுவர முடியாது. கிறிஸ்துவால் மட்டுமே உங்களைக் கடவுளிடம் கொண்டுவர முடியும். அவரே வழி. நீங்கள் கர்த்தரை நம்புகிறீர்கள் அல்லது அவர் உங்களிடம் இல்லை; நீங்கள் மேசியாவை நம்புகிறீர்கள் அல்லது நம்பவில்லை. மேலும், இயேசு தாம் சத்தியம் என்று கூறினார். அவர் உண்மையைச் சொல்கிறார் என்று கூறவில்லை (அவர் அதைச் செய்தாலும்), அவரே சத்தியம். மேலும் அவரே ஜீவன். அவர் தாம் உயிரோடு இருக்கிறார் என்று வெறுமனே கூறவில்லை. அவரே ஆதாரம், ஜீவனின் தொடக்கமே; ஜீவனின் மிகத் தாழ்ந்த தாவர நிலையிலிருந்து மிக உயர்ந்த ஆவிக்குரிய நிலை வரை அவரே ஜீவனின் மூலம்.

என்னாலேயன்றி ஒருவனும் பிதாவிடம் வரமாட்டான் (யோவான் 14:6b; அப்போஸ்தலர் 4:12). அவர் வழிபாட்டு முறைகளையும் கொள்கைகளையும் ஒரு முட்டுச்சந்தாக ஆக்கினார். கடவுளிடம் செல்வதற்கான ஒரே வழி அவர் மூலமாகத்தான் என்று அவர் கூறுகிறார். அது ஒரு பிடிவாதமான கூற்று, ஆனால் உண்மை பிடிவாதமாகத்தான் இருக்க வேண்டும். ஜே. வெர்னான் மெக்கீ ஒரு நகைச்சுவையான உவமையைக் கூறுகிறார். அவர் கூறினார், “நான் சந்தித்தவர்களிலேயே மிகவும் பிடிவாதமும் குறுகிய மனப்பான்மையும் கொண்ட ஒரு ஆசிரியை எனக்கு இருந்தார். அவர் 2 கூட்டல் 2 = 4 என்று பிடிவாதமாக இருந்தார். உங்களிடம் இரண்டு ஆப்பிள்கள், மாடுகள் அல்லது டாலர்கள் என எது இரண்டாக இருந்தாலும் சரி, அவர் எப்போதும் 2 கூட்டல் 2 = 4 என்றுதான் பிடிவாதமாக இருப்பார். அவர் பிடிவாத குணம் கொண்டவர். நான் வணிகம் செய்யும் ஒரு வங்கியும் இதே வழியில் செயல்படுவதைக் கண்டறிந்துள்ளேன். ஆனால் என் விஷயத்தில், அது 2 – 2 = 0, மேலும் அவர்கள் அதிலும் பிடிவாதமாக இருக்கிறார்கள். நண்பரே, உண்மையின் குணாதிசயங்களில் ஒன்று அதன் பிடிவாதம் என்பதை நான் உங்களிடம் கூற விரும்புகிறேன். இப்போது, ​​எல்லா பிடிவாதமும் உண்மை அல்ல – அறியாமையிலும் பிடிவாதம் அதிகம். இருப்பினும், உண்மையாக இருப்பது பிடிவாதமாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.”¹⁴²⁵

கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் மிகச்சிறந்த பக்தி நூல் எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான கத்தோலிக்க ஆயர் அல்போன்ஸ் டி லிகுவோரி, தனது ‘மரியாவின் மகிமைகள்’ என்ற நூலில், அதிகாரப்பூர்வ கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு இறைவனின் வார்த்தையிலிருந்து எவ்வளவு வேறுபடுகிறது என்பதைப் பற்றிய ஒரு பார்வையை நமக்குத் தருகிறார். அதன் பதிப்பாசிரியர் கூறுகிறார், “நமது புனிதர் (ஆயர் அல்போன்ஸ் டி லிகுவோரி) எழுதிய அனைத்தும், அது கையாளும் பொருள் குறித்த கத்தோலிக்க மரபின் ஒரு சுருக்கம் என்றே கூறலாம்; அது ஒரு தனிப்பட்ட எழுத்தாளரால் எழுதப்பட்டது அல்ல, சொல்லப்போனால், திருச்சபையே நம்மிடம் பேசுகிறது. இந்த விஷயத்தில் ‘மரியாவின் மகிமைகள்’ நூலை விட பரிந்துரைக்கத் தகுதியான வேறு எந்த நூலும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை” (1931 பதிப்பு; ரிடெம்ப்டரிஸ்ட் ஃபாதர்ஸ், புரூக்ளின்). மேலும், அவர் ஏதோ ஒரு சாதாரண கத்தோலிக்க எழுத்தாளர் போலவும் இருக்கவில்லை. திருத்தந்தை பதினாறாம் கிரிகோரி 1839-ல் அவரைப் புனிதராக அறிவித்தார், திருத்தந்தை ஒன்பதாம் பயஸ் 1871-ல் அவரைத் திருச்சபையின் அறிஞர் என்று பிரகடனப்படுத்தினார். இன்று புனிதர் டி லிகுவோரி பாவமன்னிப்பு கோருவோரின் பாதுகாவல் புனிதராக இருக்கிறார்.

இதே கோட்பாடுதான் இன்றும் கத்தோலிக்கத் திருச்சபைகளிலும் பள்ளிகளிலும் கற்பிக்கப்படுகிறது. கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கு வெளியே உள்ள பெரும்பாலான மக்கள் இந்தப் போதனைகளைப் புரிந்து கொள்ளாமல், ரோமன் திருச்சபையின் கோட்பாடுதான் மரபுவழி என்று தவறாக நம்புகிறார்கள். இந்த உதாரணங்களைக் குறிப்பிடுவதன் மூலம், இரட்சிக்கப்பட்ட இலட்சக்கணக்கான கத்தோலிக்கர்கள் இல்லை என்று நான் கூற வரவில்லை. அவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆனால், கத்தோலிக்க திருச்சபையில் வளர்க்கப்பட்ட ஒரு விசுவாசி, இரட்சிக்கப்பட வேண்டுமானால், அதன் கோட்பாட்டிற்கு எதிராகச் செயல்பட வேண்டும் என்று நான் கூறுகிறேன்.

கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு, கிறிஸ்துவுக்குரிய இடம் மரியாளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்று போதிக்கிறது. ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை, பாவிகளுக்கும் கடவுளுக்கும் இடையில் சமாதானத்தின் உண்மையான மத்தியஸ்தர் அவரே என்று போதிக்கிறது. பாவிகள் மரியாளால் மட்டுமே மன்னிப்பைப் பெறுகிறார்கள் (பக்கங்கள் 82-83). மரியாள் நமது ஜீவன். மரியாள், தனது பரிந்துரையால் பாவிகளுக்காக இந்த அருளைப் பெற்று, அவர்களை மீண்டும் ஜீவனுக்கு மீட்டெடுக்கிறார் (பக்கம் 80). தோல்வியுற்று தொலைந்து போனவன், மரியாளிடமிருந்து எந்த உதவியும் (ஒரு வழி, ஒரு ஆதாரம்) இல்லாதவன் ஆவான் (பக்கம் 94).

இருப்பினும், இயேசுவே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாக இருக்கிறார் என்று வேதாகமம் போதிக்கிறது. அவர் மூலமாக அன்றி ஒருவனும் பிதாவிடம் வரமாட்டான் (யோவான் 14:6).

கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு, மேசியாவை விட மரியாள் அதிகமாக மகிமைப்படுத்தப்படுகிறார் என்று போதிக்கிறது. புனித ரோமன் திருச்சபை, மரியாளுக்கு உரிய வழிபாட்டைக் கட்டளையிடுகிறது (பக்கம் 130). கடவுளிடம் பல காரியங்கள் கேட்கப்படுகின்றன, ஆனால் அவை அருளப்படுவதில்லை; இருப்பினும், அவை மரியாளிடம் கேட்கப்பட்டுப் பெறப்படுகின்றன, ஏனெனில் அவளே நரகத்தின் அரசியாகவும், பிசாசுகளின் சர்வ வல்லமையுள்ள தலைவியாகவும் இருக்கிறாள் (பக்கங்கள் 127, 141, 143).

ஆனால், இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில்… இரட்சிப்பு வேறு எவரிடமும் இல்லை என்று திருமறைகள் போதிக்கின்றன, ஏனெனில் நாம் இரட்சிக்கப்படுவதற்காக வானத்தின் கீழ் மனிதகுலத்திற்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேறு எந்த நாமமும் இல்லை (அப்போஸ்தலர் 3:6, 4:12). அவருடைய நாமம் எல்லா நாமங்களுக்கும் மேலானது… இவ்வுலகில் மட்டுமல்ல, வரவிருக்கும் உலகிலும் கூட (எபேசியர் 1:21 KJV).

கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு, இயேசுவுக்குப் பதிலாக மரியாளே பரலோகத்தின் வாசல் என்று போதிக்கிறது. திருத்தந்தை, மரியாள் பரலோகத்தின் வாசல் என்று அழைக்கப்படுகிறாள், ஏனென்றால் அவளைக் கடந்து செல்லாமல் யாரும் அந்த ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ராஜ்ஜியத்திற்குள் நுழைய முடியாது என்று போதிக்கிறார் (பக்கம் 160). மரியாவைத் தவிர வேறு எவருக்கும் இரட்சிப்பின் வழி திறக்கப்படவில்லை, மேலும் நமது இரட்சிப்பு மரியாவின் கைகளில் இருப்பதால், மரியாவால் பாதுகாக்கப்படுபவர் இரட்சிக்கப்படுவார், மேலும் அவர் இழக்கப்படமாட்டார் (பக்கங்கள் 169-170).

ஆனால் இயேசு கூறுகிறார்: நானே வாசல்; என் வழியாக நுழைபவர் இரட்சிக்கப்படுவார் (யோவான் 10:1, 7 மற்றும் 9). இரட்சிப்பு வேறு எவரிடமும் இல்லை, ஏனெனில் நாம் இரட்சிக்கப்படுவதற்காக வானத்தின் கீழ் மனிதகுலத்திற்கு வேறு எந்தப் பெயரும் கொடுக்கப்படவில்லை (அப்போஸ்தலர் 4:12).

கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு, மரியாவுக்கு ஆண்டவரின் அதிகாரம் வழங்கப்பட்டுள்ளது என்று போதிக்கிறது. கத்தோலிக்கத் திருச்சபை, பரலோகத்திலும் பூமியிலும் எல்லா அதிகாரமும் அவளுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது என்றும், மரியாவின் கட்டளைக்கு அனைவரும் – கடவுள் உட்பட – கீழ்ப்படிகிறார்கள் என்றும் போதிக்கிறது. எனவே கடவுள் முழுத் திருச்சபையையும் மரியாவின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் வைத்துள்ளார் (பக்கங்கள் 180-181). மரியா முழு மனிதகுலத்தின் பரிந்துரையாளராகவும் இருக்கிறார், ஏனெனில் அவரால் கடவுளுடன் தான் விரும்பியதைச் செய்ய முடியும் (பக்கம் 191).

இருப்பினும், தேவனுடைய வார்த்தை, பரலோகத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரமும் [இயேசுவுக்கு] கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்றும், இயேசுவின் நாமத்தினாலே ஒவ்வொரு முழங்காலும் குனிய வேண்டும் என்றும், எல்லாவற்றிலும் அவர் மேன்மை அடைய வேண்டும் என்றும் போதிக்கிறது (மத்தேயு 28:18; பிலிப்பியர் 2:9-11; கொலோசெயர் 1:18). ஆனால், யாராவது பாவம் செய்தால், பிதாவிடம் நமக்காகப் பரிந்து பேச ஒரு நபர் இருக்கிறார் – அவரே நீதியுள்ளவரான இயேசு கிறிஸ்து. அவரே நம்முடைய பாவங்களுக்கான பரிகார பலி (1 யோவான் 2:1-2).

கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு, நமது சமாதானமாகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்குப் பதிலாக, மரியாளே சமாதானத்தை ஏற்படுத்துபவர் என்று போதிக்கிறது. கத்தோலிக்கப் பள்ளிகள், பாவிகளுக்கும் கடவுளுக்கும் இடையில் மரியாளே சமாதானத்தை ஏற்படுத்துபவர் என்று போதிக்கின்றன (பக்கம் 197). இயேசுவின் நாமத்தை அழைப்பதை விட, மரியாளின் நாமத்தை அழைப்பதன் மூலம் நாம் கேட்பதை அடிக்கடி விரைவாகப் பெறுகிறோம். அவரே நமது இரட்சிப்பு, நமது வாழ்வு, நமது நம்பிக்கை, நமது ஆலோசனை, நமது அடைக்கலம் மற்றும் நமது உதவி (பக்கங்கள் 254 மற்றும் 257).

ஆனால் பரிசுத்த ஆவியானவர் போதிக்கிறார்: இப்பொழுது கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள், முன்னமே தூரத்திலிருந்த நீங்கள் கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தினாலே சமீபமாயிருக்கிறீர்கள்; அவரே நமக்குச் சமாதானமாயிருக்கிறார் (எபேசியர் 2:13-14). (யோவான் 16:24). இதுவரை நீங்கள் என் நாமத்தினாலே எதையும் கேட்கவில்லை. கேளுங்கள், உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்; ஏனெனில் என் நாமத்தினாலே நீங்கள் எதைக் கேட்டாலும், என் பிதா உங்களுக்குக் கொடுப்பார் (யோவான் 16:24). நாம் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட நம்பிக்கைக்காகக் காத்திருக்கிறோம் – அதாவது, நமது மகத்தான தேவனும் இரட்சகருமாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மகிமையின் தோற்றத்திற்காக (தீத்து 2:13).

கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு, மேசியாவுக்கு மட்டுமே உரிய மகிமை மரியாளுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது என்று போதிக்கிறது. கத்தோலிக்கத் திருச்சபை, “ஓ மரியாளே, திரித்துவம் முழுமையும் உமக்கு எல்லாப் பெயர்களுக்கும் மேலான ஒரு பெயரைக் கொடுத்தது; உமது பெயரால் வானத்திலும், பூமியிலும், பூமிக்குக் கீழும் உள்ள யாவரும் மண்டியிட வேண்டும்” என்று போதிக்கிறது (பக்கம் 260).

இருப்பினும், வேதாகமம் இவ்வாறு கூறுகிறது: “ஆகையால், தேவன் [இயேசுவை] உன்னதமான இடத்திற்கு உயர்த்தி, எல்லாப் பெயர்களுக்கும் மேலான பெயரை அவருக்குக் கொடுத்தார்; இயேசுவின் பெயரால் வானத்திலும், பூமியிலும், பூமிக்குக் கீழும் உள்ள யாவரும் மண்டியிட வேண்டும்” (பிலிப்பியர் 2:9-10).

மரியாளுக்கு வழங்கப்பட்ட பட்டங்கள், அவரைப் பற்றிய ரோமன் கத்தோலிக்க உணர்வின் வெளிப்பாடாகவே இருக்கின்றன. அவள் கடவுளின் தாய், திருத்தூதர்களின் அரசி, விண்ணகத்தின் அரசி, தேவதூதர்களின் அரசி, சொர்க்கத்தின் வாசல், விண்ணகத்தின் வாசல், நமது ஜீவ அருளின் தாய், இரக்கத்தின் தாய் மற்றும் அவளுடைய இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட சக்திகளுக்குப் பலவாறான பெயர்களால் அழைக்கப்படுகிறாள்.¹⁴²⁶

1962 முதல் 1965 வரை, இரண்டாம் வத்திக்கான் பேரவை (வத்திக்கான் II) மரியாள் தொடர்பான அனைத்துப் பிரச்சினைகளையும் கையாண்டது. 1114க்கு 1074 என்ற இறுதி வாக்கெடுப்பின் விளைவாக, மரியாள் தொடர்பான பிரச்சினைகள் கத்தோலிக்க அரசியலமைப்பில், மரியாள் பற்றிய கத்தோலிக்கக் கோட்பாடுகளின் சுருக்கமான ‘லூமென் ஜென்டியம்’ (இது முழுமையானது என்று கூறப்படவில்லை) என்ற நூலின் எட்டாவது அத்தியாயமாகச் சேர்க்கப்பட்டன. சில பார்வையாளர்கள் இதை, ரோமன் கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் மீது மரியாளின் தாக்கத்தைக் குறைப்பதற்கான ஒரு முயற்சி என்று விளக்கினர்; மற்றவர்களோ, திருச்சபை ஆவணத்தில் ஒரு அத்தியாயமாக அவள் சேர்க்கப்பட்டதை, திருச்சபைக்கான அவளுடைய பங்கை வலியுறுத்துவதாக விளக்கினர். மரியாள் தொடர்பான பிரச்சினைகள் ஒரு தனி ஆவணத்தில் இல்லாமல், திருச்சபையின் அரசியலமைப்பிலேயே சேர்க்கப்பட்டதால், அவளுடைய செல்வாக்கு வலியுறுத்தப்பட்டது என்றும், அதாவது மரியாள் “திருச்சபைக்குள்” இருக்கத் தகுதியானவர் என்றும் பலர் நம்பினர். இருப்பினும், இரண்டாம் வத்திக்கான் பேரவையில் செய்யப்பட்ட கிறிஸ்தவ ஒற்றுமைக்கான சலுகைகளின் உணரப்பட்ட தாக்கம், கத்தோலிக்க மதத்திற்குள் இருந்த மரியாள் மீதான அடிப்படை விசுவாசங்களையும், மரியாள் மீதான அவர்களின் பக்திப் பிணைப்பையும் பாதிக்கவில்லை. கத்தோலிக்கர்கள் மீது அதன் உணரப்பட்ட தாக்கம் குறித்து பல்வேறு அறிக்கைகள் இருந்தபோதிலும், இரண்டாம் வத்திக்கான் பேரவைக்குப் பிறகு மரியாள் மீதான பக்தி எந்தவொரு குறிப்பிடத்தக்க வகையிலும் குறைக்கப்படவில்லை.

சகிப்புத்தன்மை. இன்று பெரிதும் மதிக்கப்படும் ஒரு நற்பண்பு. உங்களுடன் வேறுபடுபவர்களைப் புரிந்துகொள்ளும் திறன் என்பது ஒரு நுட்பமான பண்பின் அடையாளம். இயேசுவும் சகிப்புத்தன்மையின் ஒரு சாம்பியனாக இருந்தார். அப்போஸ்தலர்கள் சந்தேகித்தபோது அவர்களைச் சகித்துக்கொண்டார். திரளான மக்கள் தவறாகப் புரிந்துகொண்டபோது அவர்களைச் சகித்துக்கொண்டார். நாம் வீழ்ச்சியடையும்போது நம்மைச் சகித்துக்கொண்டார். ஆனால், அவர் சகிப்புத்தன்மையற்றவராகவும் பிடிவாத குணம் கொண்டவராகவும் இருந்த ஒரு பகுதி இருந்தது… அவரைப் பொறுத்தவரை, இரட்சிப்பைப் பொறுத்தவரை, பல வழிகள் இல்லை. ஒரே ஒரு வழிதான் உள்ளது. பல பாதைகள் இல்லை. ஒரே ஒரு பாதைதான் உள்ளது. அந்தப் பாதை இயேசுவே. அதனால்தான் மக்கள் மேசியாவை நம்புவது மிகவும் கடினமாக இருக்கிறது. ஒரேயொரு தெரிவாக அவரைக் கருதுவதை விட, பல தெரிவுகளில் ஒன்றாகக் கருதுவது மிகவும் எளிது.¹⁴²⁷

நீங்கள் என்னை மெய்யாகவே அறிந்தால், என் பிதாவையும் அறிவீர்கள் (யோவான் 14:7அ). இந்த நிபந்தனைக்குட்பட்ட அமைப்பு, சீடர்கள் கிறிஸ்துவை மெய்யாகவே அறியவில்லை என்பதையும், அதன்படி, அவர்கள் பிதாவையும் அறியவில்லை என்பதையும் குறிக்கிறது. வசனம் 6 நற்செய்தியின் முதன்மையான உண்மையை அறிவித்தாலும், இது ஒரு கண்டனமாகும். இது ஒரு புதிய போதனை அல்ல. அப்போஸ்தலர்கள் மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இயேசுவைக் கவனித்தும் கேட்டும் வந்தனர், ஆனாலும் சில சீடர்கள் அவரைவிட அவருடைய போதனையை நன்கு புரிந்துகொண்டனர் (யோவான் 11:24). ஒரு விதத்தில், நிச்சயமாக, அவர்கள் யேசுவாவை அறிந்திருந்தனர். அவர் எங்கு சென்றாலும் அவரைப் பின்தொடர, தங்கள் வீடுகளையும், நண்பர்களையும், வாழ்வாதாரத்தையும் விட்டுச்செல்லும் அளவுக்கு அவர்கள் அவரை நன்கு அறிந்திருந்தனர். ஆனால், அவருடைய முழுமையான முக்கியத்துவத்தை அவர்கள் அறியவில்லை. அவரை மெய்யாகவே அறிவது என்பது அவருடைய பிதாவை அறிவதாகும்.

இந்தக் கட்டம் வரை அனைத்தும் ஆயத்தமாகவே இருந்தது. அவர்கள் இயேசுவையும் அவருடைய முக்கியத்துவத்தையும் பற்றிய முழுமையான அறிவை உண்மையில் அடையவில்லை. ஆனால் இனிமேல், அது வித்தியாசமாக இருக்கும், நீங்கள் அவரை அறிந்திருக்கிறீர்கள், அவரைக் கண்டிருக்கிறீர்கள் (யோவான் 14:7b). இதை யோவான் 1:18-இன் அடிப்படையில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும், அங்கு தேவனால் ஏவப்பட்டவர் எழுதினார்: ஒருவனும் தேவனைக் கண்டதில்லை, ஆனால் ஒரே குமாரன், அவரே தேவனாகவும் பிதாவுடன் மிக நெருங்கிய உறவில் இருப்பவராகவும் இருக்கிறார், அவர் அவரை வெளிப்படுத்தினார். தேவனை நேரடியான அர்த்தத்தில் காண முடியாது. ஆனால் இயேசுவை முழுமையாக அறிவது பிதாவைக் காண்பதாகும். இது சிலுவையையும் உயிர்த்தெழுதலையும் தாண்டிப் பார்க்கும் ஒரு வாக்குறுதியாகும்.¹⁴²⁸

கிறிஸ்துவுக்கும் அவருடைய பிதாவுக்கும் இடையிலான உறவைப் பற்றிய இந்தக் கூற்று பிலிப்பின் மனதில் மூன்றாவது கேள்வியை எழுப்பியது. பிலிப்பு கிறிஸ்துவுடன் நெருக்கமாக இணைந்திருந்தாலும், அவர் பிதாவை அறியவில்லை என்று உணர்ந்தார். எனவே அவர், இயேசு தங்களுக்குப் பிதாவை வெளிப்படுத்தும்படி மறைமுகமாகக் கேட்டார்: ஆண்டவரே, அவர் தம்முடைய அடர்த்தியான தாடியைத் தடவிக்கொண்டே சொன்னார், பிதாவை எங்களுக்குக் காண்பியும், அதுவே எங்களுக்குப் போதும் (யோவான் 14:8). இயேசு பதிலளித்தார்:பிலிப்பே, இவ்வளவு காலம் நான் உங்களுடன் இருந்தும் நீ என்னை அறியவில்லையா? என்னைக் கண்டவன் பிதாவைக் கண்டான்.

ஒருவன் புகழை மட்டுமே கண்டால், அவன் ஒரு கண்ணாடியாக மாறி, அங்கீகாரத்தைப் பெறுவதற்காக எதையெல்லாம் பிரதிபலிக்க வேண்டுமோ அதையெல்லாம் பிரதிபலிப்பான். நாகரிகத்தில் இருந்தாலும், அவன் தெளிவற்றவனாக இருப்பான். பாணியில் இருந்தாலும், அவன் பழமைவாதியாக இருப்பான்…

ஒரு பெண் அதிகாரத்தை மட்டுமே கண்டால், அவள் ஒரு ஓநாயாக மாறிவிடுவாள் – பதுங்கி, வேட்டையாடி, பிடிபடாத இரையைத் துரத்துவாள். அங்கீகாரம் அவளது இரையாகவும், மக்கள் அவளது பரிசுகளாகவும் இருப்பார்கள். அவளது தேடல் முடிவற்றது…

நாம் இன்பத்தை மட்டுமே கண்டால், நாம் திருவிழாக்களில் பரபரப்பைத் தேடுபவர்களாக மாறிவிடுவோம்; பிரகாசமான விளக்குகள், காட்டுத்தனமான சவாரிகள் மற்றும் கிளர்ச்சியூட்டும் பொழுதுபோக்குகளில் மட்டுமே வாழ்வோம். காம வெறியுடன் ஒரு சவாரியிலிருந்து மற்றொரு சவாரிக்கு விரைந்து செல்வோம்; புதிய உணர்வுகளைப் பார்க்கும் அளவுக்கு மட்டுமே நமது தணியாத ஆசையைத் திருப்திப்படுத்துவோம்…

புகழ், அதிகாரம் மற்றும் இன்பத்தைத் தேடுபவர்களுக்கு இறுதி முடிவு ஒன்றுதான் – வேதனையான நிறைவின்மை. நாம் நமது தந்தையைத் தேடும்போது மட்டுமே நாம் உண்மையாகவே முழுமை அடைகிறோம். குமாரனைக் காண்பதினால் மாத்திரமே, நாம் எப்படிப்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதன் ஒரு சிறு காட்சியைப் பெறுகிறோம்.¹⁴²⁹

“பிதாவைக் காண்பியும்” என்று நீங்கள் எப்படிச் சொல்ல முடியும்? நான் பிதாவுக்குள் இருக்கிறேன் என்றும், பிதா எனக்குள் இருக்கிறார் என்றும் நீங்கள் விசுவாசிக்கவில்லையா? அப்போஸ்தலர்கள் இன்னும் அதைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்பதை இது காட்டியது. தாம் பிதாவின் பரிபூரண பிரதிநிதி என்று இயேசு பிலிப்புக்கும் மற்றவர்களுக்கும் நினைவூட்டினார். வேறுவிதமாகக் கூறினால், குமாரனை விடப் பொருத்தமான, காணக்கூடிய அல்லது கேட்கக்கூடிய ஒரு வடிவத்தை பிதா எடுக்க முடியாது. எனவே, அவர்கள் ஒரே சாராம்சமாக இருப்பதால், குமாரன் சொல்லும் அல்லது செய்யும் அனைத்தும் பிதாவின் வார்த்தைகளையும் கிரியைகளையும் பிரதிபலிக்கின்றன.¹⁴³⁰ கிறிஸ்து பிதாவை இரண்டு வழிகளில் வெளிப்படுத்தினார். முதலாவதாக, அவருடைய வார்த்தைகள் பிதாவின் வெளிப்பாடாக இருந்தன (யோவான் 3:16). நான் உங்களுக்குச் சொல்லும் வார்த்தைகளை என் சொந்த அதிகாரத்தில் பேசவில்லை. மாறாக, எனக்குள் வாழும் பிதாவே தமது கிரியையைச் செய்கிறார். இரண்டாவதாக, அவருடைய கிரியைகள், அதாவது குணமாக்குதலின் அற்புதங்களும், விசுவாசத்திற்கு வருபவர்களும் பிதாவின் வெளிப்பாடாக இருந்தன. நான் பிதாவுக்குள் இருக்கிறேன் என்றும், பிதா எனக்குள் இருக்கிறார் என்றும் நான் சொல்லும்போது என்னை விசுவாசியுங்கள்; அல்லது குறைந்தபட்சம் அந்தச் செயல்களின் சாட்சியின் பேரிலாவது விசுவாசிக்க வேண்டும் (யோவான் 14:9-11).

மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், என்னில் விசுவாசம் வைப்பவன் எவனும் நான் செய்துவந்த கிரியைகளைச் செய்வான்; உண்மையில், இவைகளைவிடப் பெரிய காரியங்களையும் செய்வான், ஏனென்றால் நான் பிதாவிடம் போகிறேன் (யோவான் 14:12). அப்போஸ்தலர்கள் அவருடைய கிரியைகளுடன் முன்னேறிச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. அவருடைய புறப்பாடு ஒரு பேரிழப்பாக இருப்பதற்குப் பதிலாக, பிதாவின் மகிமைக்காக அவர் செய்ததைவிடப் பெரிய காரியங்களை அவருடைய பரிந்துரையின் மூலம் செய்ய அது அவர்களுக்கு உதவும். தல்மீதிம்கள் இயேசு செய்ததைவிட அதிக வியக்கத்தக்க அற்புதங்களைச் செய்வார்கள் என்று சொல்ல முடியாது, ஆனால் அவர்களுடைய நற்செய்திப் பணி இன்னும் பெரியதாக இருக்கும். தேவனுடைய குமாரன் தன் வாழ்நாளில் பாலஸ்தீனத்திற்கு வெளியே ஒருபோதும் பிரசங்கம் செய்யவில்லை. ஆனால் அப்போஸ்தலர்களும் அவர்களுடைய சீடர்களும் நற்செய்தியை உலகம் முழுவதும் கொண்டு செல்வார்கள். இந்த ஊழியத்திற்கு அவர்களுக்கு உதவுவதற்காக அவர் பரிசுத்த ஆவியானவரை தேவனுக்கு அனுப்புவார் (யோவான் 16:7).

இந்த புதிய ஆற்றல்களின் வெளிப்பாடு அவர்களுடைய (மற்றும் நம்முடைய) ஜெபங்களுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. என் நாமத்தினாலே நீங்கள் எதைக் கேட்டாலும் நான் செய்வேன்; அதனால் பிதா குமாரனில் மகிமைப்படுவார். என் நாமத்தினாலே நீங்கள் எதைக் கேட்டாலும் நான் அதைச் செய்வேன் (யோவான் 14:13-14). அப்போஸ்தலர்களுக்கு ஜெபத்தில் இயேசுவிடம் நேரடி அணுகல் இருந்தது. அவர் நம்மை விட்டுப் பிரியவிருந்த நேரத்தில், இது அவர்களுக்கு ஒரு பெரிய உறுதியாக இருந்தது. அவர்களுடைய மேலான காரியங்கள், ஜெபத்தில் உண்மையான, நிலையான மற்றும் விசுவாசமான முயற்சியைச் சார்ந்திருந்தன. அவர்கள் யேசுவாவின் நாமத்தில் ஜெபிக்க வேண்டும், ஆனால் அதன் அர்த்தம் என்ன? இயேசுவின் நாமத்தில் எந்த மாய சக்தியும் இல்லை.¹⁴³¹ அது கடவுளாக நடிப்பதற்கான ஒரு வெற்று காசோலை அல்ல. எனக்கு ஒரு புதிய வீடு வேண்டுமா? இல்லை. அவருடைய நாமத்தில் ஜெபிப்பது என்பது, ஒருவன் தன்னை அவருடன் அடையாளப்படுத்திக்கொண்டு, அவருடைய சித்தத்தின்படி ஜெபிப்பதாகும். உங்கள் பெண் குழந்தை இறக்கும் தருவாயில் இருக்கும்போது, ​​அவள் பிழைக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் இயேசுவின் நாமத்தில் ஜெபித்தும், அவள் இறந்துவிட்டால், உங்கள் துன்பத்தின் மீது கடவுள் இரக்கமற்றவராகவோ அல்லது அக்கறையற்றவராகவோ இருக்கிறார் என்று அர்த்தமா? இல்லை. நீங்கள் எல்லாக் கட்டளைகளையும் பின்பற்றவில்லை என்று அர்த்தமா? இல்லை. அவள் பிழைப்பது அவருடைய சித்தம் அல்ல என்பதே அதன் அர்த்தம். இந்த வாழ்க்கையில் இது நமக்கு அர்த்தமுள்ளதாகத் தெரியவில்லை (ரோமர் 8:28). அவரால் ஏன் அவளுடைய உயிரைக் காப்பாற்ற முடியவில்லை? நமக்குத் தெரியாது. அங்கேதான் விசுவாசம் தேவைப்படுகிறது. நாம் பரலோகத்திற்குச் சென்றவுடன், தேவனிடம் கேட்கும் பல கேள்விகளில் இதுவும் ஒன்றாக இருக்கும். ஆனால் இயேசு, “நான் அதைச் செய்வேன்” என்று சொல்லும்போது, ​​அவர் “நான் [என் சித்தத்தை] நிறைவேற்றுவேன்” என்றுதான் அர்த்தப்படுத்துகிறார். அடிப்படையில், நாம் நமது ஜெபங்களை அவருடைய சித்தத்துடன் சீரமைக்க வேண்டும். அப்போது நமது ஜெபங்களுக்குப் பதில் கிடைக்கும். சில சமயங்களில் அந்தப் பதில் “இல்லை” என்பதாக இருக்கலாம். ஆனால் நமது ஜெபங்களுக்கு எப்போதும் பதில் கிடைக்கும். மேலும், பதிலளிக்கப்பட்ட ஜெபத்தின் நோக்கம் பிதாவுக்கு மகிமையைக் கொண்டுவருவதே ஆகும்.

பரிசுத்த ஆவியானவர் உங்களுக்கு எல்லாவற்றையும் கற்றுக்கொடுப்பார்
யோவான் 14:15-31; மத்தேயு 26:30; மாற்கு 14:26
மேலறையில் நிகழ்த்தப்பட்ட போதனை
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள், வெள்ளிக்கிழமை மாலை வேளையில்

பரிசுத்த ஆவியானவர் உங்களுக்கு எல்லாவற்றையும் கற்றுக்கொடுப்பார். ஆழ்ந்து சிந்திக்க: அப்போஸ்தலர்கள் ஒருவருக்கொருவர் எவ்வாறு அன்பைக் காட்ட வேண்டும் (யோவான் 13:34)? இயேசுவிடம் எவ்வாறு காட்ட வேண்டும் (யோவான் 14:14)? இந்தக் கருத்து ஏன் நான்கு முறை திரும்பத் திரும்பக் கூறப்பட்டுள்ளது (யோவான் 14:15, 21, 23 மற்றும் 24)? 31-ம் வசனத்தில் இயேசு நமக்கு எவ்வாறு முன்மாதிரியாகத் திகழ்கிறார்? 16-17 மற்றும் 25-27 ஆகிய வசனங்களிலிருந்து ‘ரூவாக்’ (பரிசுத்த ஆவி) பற்றி நீங்கள் என்ன கற்றுக்கொள்கிறீர்கள்? விசுவாசிக்கும் ஒருவருக்கும் பிதா, மேசியா மற்றும் ஆவியானவர் ஆகியோருக்கும் இடையிலான உறவு என்ன? அவர்களுக்குள் இருக்கும் உறவு என்ன? மேசியா நமக்குத் தரும் ‘ஷாலோம்’ (சமாதானம்) என்பதற்கும் உலகம் தரும் சமாதானத்திற்கும் என்ன வித்தியாசம்? எதிரிக்குக் கிறிஸ்துவின் மீது எந்த அதிகாரமும் இல்லாத நிலையில், கர்த்தர் ஏன் மரிக்க வேண்டியிருந்தது (யோவான் 3:14-15, 6:53-54, 10:15-18)?

சிந்தனைக்கு: தேவன் உங்கள் வாசஸ்தலமாக இருக்க விரும்புகிறார். வார இறுதி விடுமுறைக்குச் செல்லும் இடமாக மட்டும் இருக்க அவருக்கு விருப்பமில்லை; அவர் உங்களை நிரந்தரமாகத் தனது பாதுகாப்பான நிழலில் வைத்திருக்க விரும்புகிறார். உங்கள் வாழ்வில் பிதா, குமாரன் மற்றும் ஆவியானவர் எவ்வளவு நெருக்கமாக, அதாவது ‘சொந்த வீட்டில்’ இருப்பதைப் போல வசிக்கிறார்கள்? உங்களுக்கு இருக்கும் மிகப்பெரிய பயம் எது? அதை நீங்கள் எதிர்கொள்ள நேரிட்டால், கிறிஸ்து உங்களுடன் இருப்பார் என்று நம்புகிறீர்களா? கர்த்தருடைய ‘ஷாலோம்’ (சமாதானம்) உங்களுக்கு எங்கே தேவைப்படுகிறது? இந்தப் பகுதியில் நீங்கள் எங்கே நம்பிக்கையைக் காண முடிகிறது? இங்குள்ள வாக்குத்தத்தங்களில் (யோவான் 14:16-18, 21, 23, 26-27), எது உங்களுக்கு மிகவும் அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கிறது? ஏன்?

யெகோவாவின் மீதான அன்புக்கும் “கர்த்தர்க்காக  ADONAI   அவருடைய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதற்கும் இடையில் இயேசு ஒரு முறியடிக்க முடியாத பிணைப்பை ஏற்படுத்தினார். பேதுரு தோட்டத்தில் தன் கையில் வாளை ஏந்தி, மகிமையின் பிரகாசத்துடன் தன் அன்பைக் காட்ட விரும்பியபோது (மத்தேயு 26:51), அவருடைய ஆண்டவர் அதைவிட மிகவும் கடினமான ஒன்றைக் கேட்டார்: அதாவது, தினமும் சீரான கீழ்ப்படிதல். இயேசு தாம் புறப்பட்டுச் செல்வதாக அறிவித்தது, அப்போஸ்தலர்களை உணர்ச்சிப் பெருக்கில் ஆழ்த்தியது. அவர் இல்லாமல் தங்கள் எதிர்காலத்தை அவர்களால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியவில்லை, மேலும் தனியாகச் செல்ல வேண்டியிருக்கும் என்ற எண்ணம் அவர்களைப் பேரச்சத்தில் ஆழ்த்தியது… அதுவும் நியாயமானதே! என் வாழ்வில் கிறிஸ்து இல்லாமல் வாழ்க்கையை எதிர்கொள்வதை என்னால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியாது. நடுங்கிக்கொண்டிருந்த அந்தப் பதினொரு பேருக்கும் தைரியம் தேவைப்பட்டது, இன்று நமக்குத் தேவைப்படுவது போலவே.¹⁴³²

நீங்கள் என் மீது அன்பு கொண்டிருந்தால், என் கட்டளைகளைக் மிட்ஸ்வோத் கடைப்பிடியுங்கள் (யோகனான் 14:15). ‘பிரித் ஹதாஷா’வில் (புதிய உடன்படிக்கையில்) 1,050 கட்டளைகள் உள்ளன; இவசனத்தின்படி, யேசுவின் மீது அன்பு கொண்டவர்கள் இக்கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டும். கட்டளைகளை மையமாகக் கொண்ட மதமாக ‘மெசியானிக் யூத மதத்தையும்’, அன்பை மையமாகக் கொண்ட மதமாக ‘புதிய உடன்படிக்கையையும்’ (New Covenant) கருதி அவற்றுக்கிடையே வேறுபாடு காண்பது அடிப்படையற்றது. தோரா (Torah) மற்றும் ‘பிரித் ஹதாஷா’ ஆகிய இரண்டுமே அன்பு மற்றும் கட்டளைகள், இரக்கம் மற்றும் நீதி ஆகிய இரண்டின் அடிப்படையிலும் அமைந்துள்ளன; இதுவே எப்போதும் இருந்து வந்துள்ளது, இனியும் அவ்வாறே இருக்கும்.¹⁴³³

இந்த மனிதர்களின் பலவீனத்தையும், அதே வேளையில் பிதாவை வெளிப்படுத்தும் ஊழியத்தை நிறைவேற்ற அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருந்த திறனையும் கிறிஸ்து அறிந்திருந்தார். எனவே அவர் இவ்வாறு கூறினார்: “நான் பிதாவை வேண்டிக்கொள்வேன்; அப்பொழுது அவர் உங்களுக்கு இன்னொரு தேற்றரவாளராகிய சத்திய ஆவியானவரைத் தந்தருளுவார்; அவர் உங்களுக்குத் துணையாக இருந்து, என்றென்றைக்கும் உங்களுடனே இருப்பார்” (யோவான் 14:16).‘பரக்லேட்டோஸ்’ (parakletos) என்ற கிரேக்கச் சொல்லுக்கு ஆலோசகர், தேற்றரவாளர், பரிந்து பேசுபவர்அல்லது சொல்லர்த்தமாக ‘உதவி செய்வதற்காக ஒருவர் அருகில் வந்து நின்றார்,’ என்று பொருள். இச்சொல்லை ‘உதவியாளர்‘ என்றும் மொழிபெயர்த்திருக்கலாம்.’மற்றொருவர்‘ அல்லது ‘வேறொருவர்’ என்பதைக் குறிக்க கிரேக்க மொழியில் இரண்டு சொற்கள் உள்ளன: ‘அல்லோஸ்’ (allos) என்பது அதே வகையைச் சேர்ந்த மற்றொன்றையும், ‘எடெரோஸ்’ (eteros) என்பது வேறு வகையைச் சேர்ந்த மற்றொன்றையும் குறிக்கிறது. இங்கே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள சொல் ‘அல்லோஸ்‘ ஆகும்; அதாவது, யெஷுவாவைப் போலவே (இயேசுவைப் போலவே) ஆறுதல் அளிக்கும் ஒரு உதவியாளர் –the Ruach Ha’Kodeshஅவரேபரிசுத்த ஆவியானவர் (யோவான் 14:17).மேசியா பூமியில் அவர்களுடன் இருந்தபோது அவர்களுக்காக எதையெல்லாம் செய்தாரோ, அதையெல்லாம் பரிசுத்த ஆவியானவர்அவர்களுக்குச் செய்வார். மேசியா பூமியில் இருந்த காலத்தில், அவரைப் பின்பற்றிச் சென்றபோது அவர் பல்வேறு பணிகளுக்காக அவர்கள் அனுப்பப்பட்டிருந்தார்கள்; இயேசு பூமியில் இருந்த காலத்தில், அவரைப் பின்பற்றிச் சென்றபோது அவர்களுடைய ரப்பி அவர்கள் பல்வேறு பணிகளுக்காக அனுப்பப்பட்டிருந்தார்கள்; இப்போது அவர் பூமியில் இல்லாத காலத்தில், அவருக்குச் சாட்சிகளாக இருப்பதற்காக அவர்கள் அனுப்பப்படவிருந்தார்கள். அவர் அவர்களுடன் இருந்தபோது அவர்களுக்குத் துணையாக இருந்தார்; அவர் இல்லாத காலத்தில், அவர்களுக்கு மற்றொரு துணையை அவர் அனுப்புவார்.

ஒரு யூதருக்கு வாசிப்பதற்கு இது ஒரு அற்புதமான வாக்குறுதியாகும்; ஏனெனில், ‘ரூவாக் ஹகோதேஷ்’ (Ruach Ha’Kodesh – பரிசுத்த ஆவி) தங்களோடு அல்லது தங்கள் மீது இருந்ததாக ‘தனாக்’ (TaNaKh – பழைய ஏற்பாடு) மிகச் சிலரைப் பற்றியே குறிப்பிடுகிறது. அவர்களில் மோசே மற்றும் எழுபது மூப்பர்கள் (எண்ணாகமம் 11:17-29), கிதியோன் (நியாயாதிபதிகள் 6:34), யெப்தா (நியாயாதிபதிகள் 11:29), சிம்சோன் (நியாயாதிபதிகள் 14:6), சவுல் (1 சாமுவேல் 11:6), தாவீது (1 சாமுவேல் 16:13; சங்கீதம் 51:11) மற்றும் சவுலின் தூதுவர்கள் (1 சாமுவேல் 19:20) ஆகியோர் அடங்குவர்; மேலும் யோசேப்பு (ஆதியாகமம் 41:38) மற்றும் பெசலேல் (யாத்திராகமம் 31:3) ஆகியோரிடம் மட்டுமே பரிசுத்த ஆவி அவர்களுக்குள் இருந்தது.¹⁴³⁴

பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒரு நபர் அல்ல, எனவே அவர் கடவுளும் அல்ல என்று யெகோவாவின் சாட்சிகள் நம்புகிறார்கள். அவர் மின்சாரத்தைப் போன்ற, ஆளுமைத்தன்மையற்ற, கண்ணுக்குத் தெரியாத, செயல்படும் ஒரு சக்தி மட்டுமே என்று அவர்கள் போதிக்கிறார்கள். மெசியா கூறினார்: உலகம் அவரை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது; ஏனெனில் அது அவரைக் காணவும் இல்லை, அவரை அறியவும் இல்லை. ஆனால் நீங்கள் அவரை அறிவீர்கள்; ஏனெனில் அவர் உங்களுக்குள் வசிக்கிறார், என்றென்றும் உங்களுக்குள் இருப்பார். நான் உங்களைத் திக்கற்ற அநாதைகளாக விட்டுவிடமாட்டேன்; நான் உங்களிடம் வருவேன் (யோவான் 14:17-18). இயேசு அவர்களிடமிருந்து பிரிந்து சென்றதுபோல, ஆவியானவர் அவர்களிடமிருந்து விலக்கப்படும் ஒரு காலம் இருக்காது. எனவே, பிதாவிற்கும் குமாரனுக்கும் சாட்சிகளாக உலகிற்கு அனுப்பப்பட்ட அந்த மனிதர்களுக்கு நிலையான உதவி வழங்கப்படும் என்று வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்டது.

நாம் அவருடைய உடைமை என்பதற்கான முத்திரையை நாம் பெற்றுள்ளோம். கடவுள் நம்மைத் தம்முடையவர்களாய் அபிஷேகம் செய்து, நம் மீது தம் உடைமைக்கான முத்திரையை இட்டு, வரவிருப்பதற்கு உத்தரவாதமாகத் தம் ஆவியை நம் இதயங்களில் ஒரு முன்பணமாக வைத்துள்ளார் (2 கொரிந்தியர் 1:22; எபேசியர் 4:30-ஐயும் பார்க்கவும்). விசுவாசம் கொள்ளும் தருணத்தில் இது நிகழ்கிறது (இணைப்பைப் பார்க்க: Bw-‘விசுவாசம் கொள்ளும் தருணத்தில் கடவுள் நமக்காகச் செய்வது என்ன’ என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). புதிய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் (B’rit Chadashah), ஒரு ஆவணத்தின் மீதிருந்த முத்திரை அந்த ஆவணத்தை அடையாளம் காட்டியதுடன், அதன் உரிமையாளரையும் வெளிப்படுத்தியது.அதைப் பாதுகாப்பவர் யார்? அதுபோலவே, இரட்சிப்பிலும், பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒரு முத்திரையைப் போல, விசுவாசிகள் கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்பட்டிருப்பதையும், அவர்கள் தேவனுக்குச் சொந்தமானவர்கள் என்பதையும், அவரால் பாதுகாக்கப்பட்டவர்கள் என்பதையும் உறுதிப்படுத்துகிறார். அநேகமாக இந்தச் சிந்தனையே, ரப்பி சவுல் தன்னை ‘மேசியாவின் அடிமை’ என்று விவரிப்பதற்குக் காரணமாக இருந்திருக்கலாம் (ரோமர் 1:1; பிலிப்பியர் 1:1).

மேசியா தமது மரணத்தைக் குறித்துக் குறிப்பிடுகையில், “விரைவில், உலகம் என்னைக் காணாது” என்றார். ஆனால் அவர், “நீங்கள் என்னைக் காண்பீர்கள்” என்று வாக்குறுதி அளித்தார். இது உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்த ஒரு தெளிவான குறிப்பாகத் தெரிகிறது. தமது சொந்த உயிர்த்தெழுதலினால், அவர் அந்த மனிதர்களுக்கு அவர்களின் உயிர்த்தெழுதலைப் பற்றி உறுதியளிக்க முடிந்தது. நான் உயிரோடு இருப்பதால், நீங்களும் உயிரோடு இருப்பீர்கள். அந்நாளில், நான் என் பிதாவிலும், நீங்கள் என்னிலும், நான் உங்களிலும் இருக்கிறேன் என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள் (விசுவாசியின் “கிறிஸ்துவுடனான அல்லது கிறிஸ்துவுக்குள் உள்ள ஐக்கியம்” என்ற கோட்பாட்டைப் பற்றி மேலும் அறிய,(காண்க: Kt- நானே மெய்யான திராட்சைச்செடி). இந்தப்புதிய நெருக்கமானது கிறிஸ்துவின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிதலை உருவாக்கும்: “யாருடைய கையில் என் கட்டளைகள் இருக்கின்றனவோ, அவரே என்னிடத்தில் அன்பு கூருகிறவர்; என்னிடத்தில் அன்பு கூருகிறவர் என் பிதாவினால் நேசிக்கப்படுவார்; நானும் அவரை நேசித்து, அவருக்கு என்னை வெளிப்படுத்துவேன்” (யோவான் 14:19-21). இது, அந்த மனிதர்கள் முன்பு அனுபவித்திருந்ததைவிட, அவரோடும் பிதாவோடும் இன்னும் ஆழமானதொரு நெருக்கத்தை உருவாக்கும்.

இயேசு தம் சீடர்களிடம், தாம் விரைவில் அவர்களை விட்டுச் செல்லவிருப்பதாகவும், அவர்கள் தம்மோடு வர இயலாது என்றும் கூறியபோது (யோவான் 13:33), நான்கு குறிப்பிட்ட கேள்விகள் எழுந்தன; அவற்றுக்கு மேசியாவே பதிலளித்தார். முதலாவது கேள்வி பேதுருவிடமிருந்து வந்தது: “ஆண்டவரே, நீர் எங்கே போகிறீர்?” (யோவான் 13:36). இரண்டாவது கேள்வி தோமாவிடமிருந்து வந்தது: “ஆண்டவரே, நீர் எங்கே போகிறீர் என்று எங்களுக்குத் தெரியாதே; அப்படியிருக்க, வழி எங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்?” (யோவான் 14:5). மூன்றாவது கேள்வி பிலிப்புவிடமிருந்து வந்தது: “ஆண்டவரே, எங்களுக்குப் பிதாவைக் காண்பியும்; அதுவே எங்களுக்குப் போதும்” (யோவான் 14:8).

உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிந்தைய மறுசீரமைப்பு குறித்த வாக்குறுதி, யாக்கோபின் குமாரனும் ததேயு என்றும் அழைக்கப்படுபவருமான யூதாஸின் மனதில் ஒரு நான்காவது கேள்வியை எழுப்பியது (பார்க்க: Cy- பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களின் பெயர்கள்). அவர் இவ்வாறு கேட்டார்: “ஆண்டவரே, நீர் ஏன் உலகத்திற்கு உம்மை வெளிப்படுத்தாமல் எங்களுக்கு மட்டும் வெளிப்படுத்த உத்தேசித்துள்ளீர்” (யோவான் 14:22)?   மேசியா தாவீதின் சிம்மாசனத்தை நிறுவி, தாவீதின் ராஜ்யத்தை ஆள்வார் என்று அந்த அப்போஸ்தலர்கள் எதிர்பார்த்திருந்ததே இந்தக் கேள்வி எழுவதற்குக் காரணமாக அமைந்தது. அவர்களின் பார்வையில், அத்தகைய ஆட்சிக்கு இயேசுவின் பகிரங்கமான வெளிப்பாடு அவசியமாக இருந்திருக்கும்; ஆனால், அந்த தேசமோ அவரை நிராகரித்திருந்தது.எனவே, மேசியாவின் ராஜ்யம் வெகு தொலைவில் உள்ள இறுதிக்காலம் வரை ஒத்திவைக்கப்படும். ஆனால், அது ‘தனாக்’ (TaNaKh) காலத்து நீதிமான்கள் உயிர்த்தெழுவதைத் தடுக்காது (‘வெளிப்படுத்தின விசேஷம் Fd – தனாக் காலத்து நீதிமான்களின் உயிர்த்தெழுதல்’ குறித்த எனது விளக்கவுரையைக் காண்க). அதனால்தான் இயேசு இவ்வாறு பதிலளித்தார்: “என்மேல் அன்பு செலுத்துகிறவன் என் போதகத்திற்குக் கீழ்ப்படிவான். என் பிதா அவனை நேசிப்பார்; நாங்களும் அவனிடம் வந்து அவனோடு வாசம் பண்ணுவோம். என்மேல் அன்பு செலுத்தாதவன் என் போதகத்திற்குக் கீழ்ப்படியமாட்டான். நீங்கள் கேட்கும் இவ்வார்த்தைகள் என்னுடையவை அல்ல; என்னை அனுப்பின பிதாவுடையவை” (யோவான் 14:23-24).

நான் உன்னுடன் இருக்கும்போதே இவற்றைச் சொன்னேன். சில மணிநேரங்களில் ஆட்டுக்குட்டியை எடுத்துச் செல்ல யூதாஸ் தனது உதவியாளர்களுடன் வருவார். ஆனால், என் பெயரால் தந்தை அனுப்பும் ஆலோசகர், ருவாச் ஹாகோடெஷ், உங்களுக்கு எல்லாவற்றையும் கற்பிப்பார். ஆவியின் போதனையானது, மேசியாவின் போதனையின் அந்த அம்சங்களைப் புரிந்து கொள்ள முடியாதபடி  தம்முடைய சீஷர்களுக்கு புரிய வைக்கும். கூடுதலாக, இயேசு கூறினார்: நான் உங்களிடம் சொன்ன அனைத்தையும் ருவாச் உங்களுக்கு நினைவூட்டுவார் (யோவான் 14: 25-26 CJB). இதனால், கிறிஸ்து அவர்களுக்குக் கற்பித்த உண்மைகளை அவர்கள் நினைவுகூர முடியும், அவர்கள் புரிந்து கொள்ளவில்லை அல்லது நினைவில் கொள்ளவில்லை. அவர்கள் அவருடைய பிரதிநிதிகளாக ஊழியம் செய்தபோது, ​​அவருடைய சொந்த வார்த்தைகளை அவர்களால் அறிவிக்க முடியும்.¹⁴³⁵

நமக்கு உறுதியான ஒரு சுதந்தரம் உண்டு. சத்தியத்தின் செய்தியையும், உங்களுக்கு விடுதலையை அளிக்கும் நற்செய்தியையும் கேட்டு, மெசியாவின் மீது நம்பிக்கை வைத்த நீங்கள், வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்ட பரிசுத்த ஆவியினால் (Ruach ha-Kodesh) அவரால் முத்திரையிடப்பட்டீர்கள்; இந்த ஆவியானவர், தேவனுக்குச் சொந்தமானவர்கள் முழுமையாக மீட்கப்படும் காலம் வரை நமது சுதந்தரத்திற்கு உத்தரவாதமான ஒரு முன்பணமாக இருக்கிறார் – இது அவருடைய மகிமையின் புகழ்ச்சிக்காகவே ஆகும் (எபேசியர் 1:13-14 CJB). 13-ம் வசனத்தின் கடைசிப் பகுதி சொல்லும் நேரடிப் பொருள் இதுதான்: அவர்கள் வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்ட பரிசுத்த ஆவியினால் அவருக்குள் [மெசியாவுக்குள்] முத்திரையிடப்பட்டார்கள். ‘முத்திரை’ என்ற சொல் பாதுகாப்பு (மத்தேயு 27:66; எபேசியர் 4:30), அங்கீகாரம் மற்றும் ஒப்புதல் (யோவான் 6:27), உண்மைத்தன்மைக்கான சான்று (யோவான் 3:33) மற்றும் உரிமைக்கான அடையாளம் (2 கொரிந்தியர் 1:22; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 7:2, 9:4) ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. தேவனே ஒருவரேமுத்திரையிடுபவர்; கிறிஸ்து அந்த முத்திரை இடப்படும் களமாக இருக்கிறார்; பரிசுத்த ஆவியானவர் முத்திரையிடும் கருவியாக இருக்கிறார்.

முத்திரையிடுகிற ரூவாஹ் ஹகோதேஷ், நமது சுதந்தரத்திற்கு உத்தரவாதம் அளிக்கும் ஒரு முன்பணம் ஆகும். அந்த முன்பணம், திருப்பித் தரப்படக்கூடிய ஒரு உறுதிமொழியை விட மேலானது; அது இன்னும் அதிகம் வரப்போகிறது என்பதற்கான உத்தரவாதத்துடன் கூடிய ஒரு முன்பணம், அல்லது ஆவியின் முதற்பலன்கள் (ரோமர் 8:23). ‘உத்தரவாதம் அளிக்கும் முன்பணம்’ என்பது கிரேக்க வார்த்தையான அராபோன் என்பதன் மொழிபெயர்ப்பாகும். அது விசுவாசிகளின் இரட்சிப்பு மற்றும் பரலோகத்தின் சுதந்தரத்திற்கு உத்தரவாதம் அளிக்கிறது (1 பேதுரு 1:4). சாராம்சத்தில், பரிசுத்த ஆவியின் முன்பணம் என்பது விசுவாசிகளின் வாழ்வில் பரலோகத்தின் ஒரு சிறு துளியும், இன்னும் அதிகம் வரப்போகிறது என்பதற்கான உத்தரவாதமும் ஆகும்.¹⁴³⁶

நான் உங்களுக்கு விட்டுச் செல்வது ‘ஷாலோம்’ (அமைதி) ஆகும்; என்னுடைய ‘ஷாலோம்’மையே நான் உங்களுக்கு அளிக்கிறேன். உலகம் கொடுப்பது போல நான் கொடுப்பதில்லை. உங்கள் இருதயம் கலங்கவும் வேண்டாம், பயப்படவும் வேண்டாம் (யோவான் 14:27). “இயேசுவே  இந்த மெசியா என்றால், உலக அமைதி எங்கே?” – மெசியாவுக்கான இயேசுவின் உரிமைக்கோரல் பொய்யானது என்பதை, இதற்கான எதிர்மறையான பதில் நிரூபிப்பதாகக் கருதி இக்கேள்வி அடிக்கடி எழுப்பப்படுகிறது. ஏனெனில், இந்த வாள்கள் இன்னும் கலப்பைக் கொழுக்களாக மாற்றப்படவில்லை என்பதும், நாடுகள் இன்னும் போரைக் கற்றுக்கொண்டிருக்கின்றன என்பதும் உண்மையே (ஏசாயா 2:4). இதற்கான பதில் என்னவென்றால், இயேசு நிச்சயமாகத் தம் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றி வருகிறார், ஆனால் அது அனைத்தும் ஒரே நேரத்தில் நிகழ்வதில்லை (2 பேதுரு 3:9). ‘ஷாலோம்’ என்பதை மறுப்பவர்களுக்கோ அல்லது அதை எதிர்த்துப் போராடுபவர்களுக்கோ அது கிடைப்பதில்லை; சமாதானத்தை எதிர்த்துப் போராடுபவர்களுக்கல்ல, மாறாகஷாலோம்; ஆனால் .ஷாலோம்; அதை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்பவர்களுக்கே.

ஒவ்வொரு விசுவாசியின் உள்ளத்திலும் கடவுளிடமிருந்தே வரும் ஒரு ‘ஷாலோம்’ (முழுமையான அமைதி) உள்ளது. இது துன்பத்தைப் புறக்கணிக்கும், சுயதிருப்தி கொண்ட ஒரு போலியான அமைதி அல்ல; மாறாக, கடவுளின் அந்த அமைதி அனைவரிடமும் நிலவ வேண்டும் என்று ஏங்கும் மற்றும்  கடவுளின் அமைதியை சாத்தியமாக்க உதவ நம்மைச் செயல்படத் தூண்டும் ஒரு கருணைமிக்க அமைதியாகும்.

மேசியா மீண்டும் வரும்போது, ​​அவர் அவர்களை இரும்புச் செங்கோலைக் கொண்டு ஆள்வார் (வெளிப்படுத்துதல் 2:27); மேலும் நாடுகளுக்கு இடையிலான விரோதங்களை அவர் முடிவுக்குக் கொண்டுவருவார். இதற்கிடையில், உலக அமைதி எங்கே இருக்கிறது? அது விசுவாசிகளின் வாழ்க்கையில் உள்ளது; எனவே, கர்த்தருக்குள் கறுப்பினத்தவர் மற்றும் வெள்ளையினத்தவர், இஸ்ரேலிய யூதர்கள் மற்றும் பாலஸ்தீனியர்கள் – உண்மையில் பகைமை கொண்ட எந்தவொரு குழுவைச் சேர்ந்தவர்களும் – யேசுவின் ‘ஷாலோம்’ (அமைதி) எனும் அருளைத் தங்களுக்குள்ளும் ஒருவருக்கொருவர் அனுபவிக்க முடியும்.¹⁴³⁷

“நான் போகிறேன், மீண்டும் உங்களிடம் வருவேன்” என்று நான் சொன்னதை நீங்கள் கேட்டீர்கள். நீங்கள் என்மீது அன்பு கொண்டிருந்தால், நான் பிதாவிடம் செல்வதைக் குறித்து மகிழ்ச்சியடைந்திருப்பீர்கள்; ஏனெனில் பிதா என்னைவிடப் பெரியவர் (யோவான் 14:28). “பிதா என்னைவிடப் பெரியவர்” என்று இயேசு கூறியதால், யெகோவாவின் சாட்சிகள், இயேசு (யெஷுவா) தம் பிதாவைவிடத் தாழ்ந்தவர் என்றும், எனவே அவர் தெய்வம் அல்ல என்றும் கூறுவார்கள். ஆனால், இயேசு உண்மையில் அதையா குறிப்பிட்டார்? வேதாகமத்தில் உள்ள முக்கிய வார்த்தைகளை நாம் எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறோம் என்பதில் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.

கிறிஸ்துவைப் பற்றிய தங்கள் போதனையில் யெகோவாவின் சாட்சிகள் செய்யும் பயங்கரமான தவறுகளில் ஒன்று, அவர் உயிர்த்தெழுந்தபோது தனது மனித உடலை என்றென்றைக்குமாக விட்டுவிட்டார் அவர்என்பதுதான். இயேசு மரித்து, அவருடைய மனித உடல் கல்லறைக்குள் சென்றபோது, ​​அது சர்வவல்லமையுள்ள கடவுளால் கரைக்கப்பட்டது என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். வெளிப்படையாக, பைபிள் அப்படி எதுவும் கூறவில்லை, ஆனால் யெகோவாவின் சாட்சிகள் அந்த முட்டாள்தனமான விளக்கத்தை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. ஏனென்றால், அவர்களுடைய நம்பிக்கையின்படி, பிரதான தூதனான மிக்கேலாக மீண்டும் மாறுவதற்காக, இயேசு ஒரு ஆவியாக மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழ வேண்டியிருந்தது! நம்பமுடியாதது!

ரப்பி ஷவுல் தீமோத்தேயுவுக்குத் தனது நிருபத்தை எழுதியபோது, ​​கர்த்தர் மரித்து, உயிர்த்தெழுந்து, பரலோகத்திற்குச் சென்று தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருந்து பல ஆண்டுகள் ஆகியிருந்தன. ஆயினும், ஷவுல் நிகழ்காலத்தில் இவ்வாறு எழுதுகிறார்: “தேவன் ஒருவரே, தேவனுக்கும் மனுஷருக்கும் மத்தியஸ்தரும் ஒருவரே; அவரே மனுஷராகிய கிறிஸ்து இயேசு” (1 தீமோத்தேயு 2:5). எனவே, இயேசு தமது உயிர்த்தெழுந்தபோதும் தமது மனிதத் தன்மையைத் தக்கவைத்துக்கொண்டார் என்பதையும், அதைத் தம்மோடு பரலோகத்திற்குக் கொண்டு சென்றார் என்பதையும் ஷவுல் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டார்.

கிறிஸ்துவின் தெய்வீகத் தன்மையை மறுத்து அவர்கள் முன்வைக்கும் வாதங்களில் இரண்டு முக்கியக் கருத்துகள் உள்ளன. முதலாவதாக,அவர்கள் மேசியா என்று சொல்கிறார்கள். இயேசுவுக்கு ஒரு தொடக்கம் இருந்ததால் அவரால் கடவுளாக இருக்க முடியாது என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர்; அதாவது, அவர் படைக்கப்பட்டவர் என்பது அவர்களின் வாதம். இரண்டாவதாக, இயேசு கடவுளை விடத் தாழ்ந்த நிலையில் இருப்பதை வேதாகமம் காட்டுவதால் அவரால் கடவுளாக இருக்க முடியாது என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர்; ஏனெனில், அவர் கடவுளை விடத் தாழ்ந்தவர் என்பதை வேதாகமம் காட்டுகிறது; இயல்பாகவே, ஒரு வரையறையின்படி, கடவுள் தமக்குத் தாமே தாழ்ந்தவராக இருக்க முடியாது.

தங்கள் இரண்டு வாதங்களையும் ஆதரிக்க, யெகோவாவின் சாட்சிகள் வேதாகமத்திலுள்ள எட்டு முக்கிய வசனங்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இயேசு கடவுள் அல்ல என்பதை நிரூபிக்கப் பயன்படுத்தக்கூடிய வசனங்களாக, யெகோவாவின் சாட்சிகள் கருதும் ஒரே பகுதிகள் இவைதான். கிறிஸ்துவுக்கு ஒரு தொடக்கம் இருந்தது என்பதை நிரூபிக்க அவர்கள் பயன்படுத்தும் வசனங்கள்: நீதிமொழிகள் 8:22-30; கொலோசெயர் 1:15 மற்றும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3:14 (வெளிப்படுத்தின  விசேஷம் Bf-   குறித்த எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – ‘லவோதிக்கேயா சபைக்கு’). இயேசு கடவுளைவிடத் தாழ்ந்தவர் என்பதால் அவரால் கடவுளாக இருக்க முடியாது என்பதை நிரூபிக்க அவர்கள் பயன்படுத்தும் வசனங்கள்: யோவான் 14:28; யோவான் 20:17; 1 கொரிந்தியர் 8:6; 1 கொரிந்தியர் 11:3 மற்றும் 1 கொரிந்தியர் 15:28.

இங்குள்ள முக்கிய வார்த்தை ‘பெரியவர்’ (greater) என்பதாகும். எந்த வகையில் பிதா இயேசுவை விடப் பெரியவர்? ஒரு உதாரணத்தைச் சொல்வதானால், அமெரிக்க ஐக்கிய நாட்டின் ஜனாதிபதி என்னை விடப் பெரியவர் என்று கூறுவது உண்மையே; ஆனால், அவர் என்னை விடச் சிறந்தவரா? இல்லை. அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் தலைமை நிர்வாகி என்ற பதவியின் காரணமாகவே அவர் என்னை விடப் பெரியவராக இருக்கிறார். அதனால் அவர் ஒரு சிறந்த மனிதராகிவிடுகிறாரா? இல்லை. என்னைப் போலவே அவரும் மனிதக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவரே; மனித இயல்பைக் கொண்டிருப்பதில் நாங்கள் இருவரும் சமமான நிலையிலேயே இருக்கிறோம்.இயேசு தம் பிதா தம்மை விட உயர்ந்தவர் என்று கூறவில்லை; மாறாக, தம் பிதாவின் பதவிதான் உயர்ந்தது என்றே கூறினார்.

ரப்பி ஷாவூல் விவரித்துள்ளபடி, மேசியா பூமியில் ஒரு மனிதராக மாறுவதற்கு என்ன செய்ய வேண்டியிருந்தது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். அவர் தேவனுடைய சாயலில் இருந்தபோதிலும், தேவனுக்குச் சமமாக இருப்பதை வலுக்கட்டாயமாகப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டிய ஒன்றாக அவர் கருதவில்லை. மாறாக, அவர் தம்மையே வெறுமையாக்கிக்கொண்டு, மனிதர்களைப் போல மாறி, ஒரு அடிமையின் ரூபத்தை ஏற்றுக்கொண்டார் (பிலிப்பியர் 2:6-7 CJB). அவர் பரலோகத்தில் தேவனுடைய முழுமையான சாயலில் இருந்தார் (கொலோசெயர் 2:9), மேலும் அவர் தம்மையே வெறுமையாக்கிக்கொண்டார்.இதன் பொருள் என்னவென்றால், அவர் கடவுள் மற்றும் தம்மைத்தாமே வைத்துக்கொண்டார்என்ற நிலையில் தனக்கிருந்த உரிமைகளைத் அவர் துறந்து, மத்தியஸ்தராகவும் மேசியாவாகவும் செயல்படுவதற்காக, இப்பூமியில் ஒரு மனிதனாக வாழ்வதற்குரிய பெரும் கட்டுப்பாடுகளுக்கும் வரம்புகளுக்கும் தன்னைத் தாமாகவே உட்படுத்திக்கொண்டார். எனவே, அப்பூமியில் அந்தப் பொறுப்புகளை வகித்தபோது, ​​அவர் இயல்பாகவே பரலோகத்திலுள்ள தம் பிதாவைச் சார்ந்திருக்க வேண்டியிருந்தது. ஆயினும், இயேசு தம் பிதாவை விடத் தாழ்ந்தவர் அல்ல; ஏனெனில், இயேசு  அவரிடம் அப்போதும் தெய்வீகத் தன்மை இருந்தது. எனவே, அமெரிக்க ஜனாதிபதியுடன் நான் இயல்பாகவே சமமாக இருப்பதுபோலவே, அவரும் இயல்பாகவே தம் பிதாவுக்குச் சமமானவராகவே இருந்தார்.

நிறைவேறிய தீர்க்கதரிசனம் விசுவாசிகளுக்குப் பெரும் ஆறுதலை அளிக்கிறது; கிறிஸ்து தமது மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல் குறித்துப் பலமுறை முன்னறிவித்திருந்தார் (மத்தேயு 12:40, 16:21, 17:22-23, 20:18-19; மாற்கு 8:31-32, 9:91, 10:33-34; லூக்கா 9:22, 18:31-33; யோவான் 2:19-21). அது உண்மையில் நிகழ்ந்தபோது, ​​ஆரம்பக்கட்ட அதிர்ச்சிக்குப் பிறகு, அது அப்போஸ்தலர்களின் விசுவாசத்தை வெகுவாக வலுப்படுத்தியிருக்கும். அது நிகழும்போது நீங்கள் விசுவாசிக்கும்படியாக, அது நிகழ்வதற்கு முன்பே நான் அதை உங்களுக்குச் சொல்லியிருக்கிறேன்.” கர்த்தர் போதிப்பதற்கான காலம் குறைவாகவே இருந்தது, ஏனெனில் இவ்வுலகத்தின் அதிபதி (யோவான் 12:31; 16:11) ஆத்துமாக்களின் எதிரியான சாத்தான் வருகிறான். ஆயினும், என்மீது அவனுக்கு எந்த அதிகாரமும் இல்லை. பாவம் மரணத்திற்குக் கொண்டுசெல்கிறது (ரோமர் 5:12, 21அ; 6:16); பாவமும் மரணமும் அந்த எதிராளிக்கு ஒரு பிடி மனிதர்கள்மீது அதிகாரத்தை அளிக்கின்றன (எபிரெயர் 2:14-15; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 12:10). ஆனால், இயேசு பாவம் இல்லாதவர் என்பதால், அந்தப் பொல்லாதவனால் அவரைத் தனது இருளின் ராஜ்யத்திற்குச் சொந்தமாக்கிக்கொள்ள முடியாது. மேசியாவின் மரணம் தனக்கு ஒரு வெற்றி என்று அந்தப் பழைய சர்ப்பம் நினைத்தது  மற்றும் நரகம்; ஆனால் உண்மையில் அது கிறிஸ்துவுக்கும் பரலோகத்திற்கும் கிடைத்த ஒரு வெற்றியாக இருந்தது (கொலோசெயர் 2:15). இயேசு பிதாவின் மீது அன்பு கொண்டிருப்பதால், பிதா கட்டளையிட்டபடியே அவர் துல்லியமாகச் செயல்பட்டார் (யோவான் 14:29-31a; மேலும் யோவான் 10:18, 12:49-50-ஐப் பார்க்கவும்); மரணம் வரையிலும் கீழ்ப்படிந்திருந்ததும் இதில் அடங்கும் (பிலிப்பியர் 2:8).¹⁴³⁸

அதன்பிறகு, கிறிஸ்துவைத் தவிர மற்ற அப்போஸ்தலர்கள்நான்காவது கிண்ணத்திலிருந்த திராட்சை ரசத்தை, அதாவது துதியின் கிண்ணத்தை, அருந்தினார்கள். மூன்றாவது கிண்ணத்திலிருந்த ரசத்தை அருந்திய பிறகு, ஆண்டவர் தெளிவாகக் கூறியிருந்தார்: “நான் உங்களுக்கு உண்மையைச் சொல்கிறேன்; என் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் உங்களோடு புதிய திராட்சை ரசத்தைப் பருகும் அந்த நாள் வரை, இனி நான் இந்தத் திராட்சைக் கொடியின் பலனைப் பருகமாட்டேன்” (மத்தேயு 26:29). அதன்பின் பஸ்கா விருந்து நிறைவடைந்தது.

நவீன யூத மதத்தில், மிக முக்கியமான விருந்தினருக்காக ஐந்தாவது கோப்பை ஒயின் திராட்சை மது (wine) ஒதுக்கி வைக்கப்படுகிறது. இந்தகோப்பை’ எலியாவுக்காக (Elijah) ஒதுக்கப்பட்டிருப்பதால், ‘எலியாவின் கோப்பை’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. உண்மையில், நான்கு கோப்பைகள் திராட்சை மதுஅருந்த வேண்டுமா அல்லது ஐந்து கோப்பைகள் திராட்சை மதுஅருந்த வேண்டுமா என்பது குறித்த ரபிக்களுக்கு (யூத மத அறிஞர்களுக்கு) இடையிலான விவாதத்திலிருந்தே இது தொடங்கியது. இறுதியில் அவர்கள் ஒரு சமரச முடிவுக்கு வந்தனர்; அதன்படி, நான்கு கோப்பைகள் மட்டுமே அருந்தப்படும், ஆனால் மேஜையில் ஒரு காலி நாற்காலிக்கு அருகில் ஐந்தாவது கோப்பை ஒன்று வைக்கப்பட்டிருக்கும். ரபிக்களுக்கு இடையிலான அந்தச் சிக்கலைத் தீர்க்க எலியா வரும் வரை அந்தக் கோப்பையில் உள்ள ஒயின் அருந்தப்படாது.

மல்கியா 4-ஆம் அதிகாரத்தின் அடிப்படையில், மேசியா மீண்டும் வருவதற்கு முன்னதாக தீர்க்கதரிசியான எலியா வர வேண்டும் என்று வேதாகமம் போதிக்கிறது (வெளிப்படுத்தின விசேஷம்  Bw- குறித்த எனது விளக்கவுரையைக் காண்க – ‘எலியாவின் வருகை’). எலியா வரும்போது அது பஸ்கா பண்டிகையின் முதல் இரவில்தான் நிகழும் என்று யூத மதம் போதிக்கிறது. எனவே, ஒருவேளை இந்த பஸ்கா பண்டிகையின்போது எலியா வரக்கூடும் என்பதால், அவருக்கென ஒரு நாற்காலியும் ஒரு கோப்பையும் ஒதுக்கி வைக்கப்படுகின்றன. ‘சேடர்’ (Seder) ஆராதனையின் முடிவில், குடும்பத்திலுள்ள மிகச்சிறிய மகன் எலியா வருகிறாரா என்று பார்ப்பதற்காக வெளியே செல்வது வழக்கமாக உள்ளது. அவர் திரும்பி வந்து எலியா வரவில்லை என்று கூறியதும், “அடுத்த வருடம் எருசலேமில்” என்ற வார்த்தைகளுடன் அந்த சேடர் ஆராதனை நிறைவடைகிறது.¹⁴³⁹

பஸ்கா விருந்து முடிந்ததும், யேசுவா எழுந்து நின்றார்; மற்றவர்களும் அவரைப் பின்பற்றி எழுந்தனர். அவர் உடனடியாக அங்கிருந்து புறப்பட விரும்பாதது போலத் தோன்றியதால், அங்கிருந்தவர்கள் தங்களுக்குள் உரையாடவும் பல்வேறு கருத்துக்களைப் பரிமாறவும் தொடங்கினர். ‘மட்சா’ (புளிப்பற்ற அப்பம்) என்பது மெசியாவின் சரீரத்தைக் குறிக்கிறது என்பதன் அர்த்தம் குறித்து அவர்கள் விவாதித்தனர். ஓராண்டுக்கு முன்பு கப்பர்நாகும் ஜெப ஆலயத்தில் இயேசு தங்களுக்குக் கூறியதைச் சிலர் மற்றவர்களுக்கு நினைவூட்டினர் (காண்க: Fr-  இயேசுவே வாழ்வின் அப்பம்) அதாவது, “தமது சதையை உண்ணவும் இரத்தத்தைக் குடிக்கவும் தராவிட்டால் தங்களுக்கு வாழ்வு இருக்காது” என்று அவர் கூறியிருந்தார். சிலர் இப்போது அதைப் புரிந்துகொண்டனர்; வேறு சிலருக்கோ அதில் தெளிவு ஏற்படவில்லை. அப்போது இயேசு தம் திருத்தூதர்களிடம், “வாருங்கள், நாம் இங்கிருந்து புறப்படுவோம்” என்று கூறினார் (யோவான் 14:31b).

எஷுவா தனது சீடர்களுடன் நடத்திய கடைசி பூமிக்குரிய சேடர், ஹல்லேல் அல்லது சங்கீதம் 115-118-ஐப் பாடுவதோடு வழக்கம் போல் நிறைவடைந்தது. இவை மேசியானிய சங்கீதங்கள். ஹல்லேல் எவ்வளவு பொருத்தமானதாக இருக்கும், ஏனெனில் அதில்: இது [பஸ்கா பண்டிகையில் மீட்பின்] நாள், இதை ஆண்டவர் உண்டாக்கினார், மேலும், ஆண்டவரின் நாமத்தில் வருகிறவர் [மேசியா] ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர் (சங்கீதம் 118:24-26) போன்ற மேசியானிய வசனங்கள் அடங்கியுள்ளன. அதைத் தொடர்ந்து,சங்கீதம் 136, அல்லது ‘மகா ஹல்லேல்’ (Great Hallel) என்று அழைக்கப்படுவது பாடப்படுகிறது. இது ஏசாயா 30:29-ல் உள்ள தீர்க்கதரிசனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது; அத்தீர்க்கதரிசனம், “பரிசுத்த பண்டிகையைக் கொண்டாடும் இரவில் பாடுவதுபோல நீங்களும் பாடுவீர்கள்” என்று முன்னறிவித்தது. தங்கள் கண்முன்னே விரைவில் நிறைவேறவிருந்த தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகளைப் பற்றிப் பாடிக்கொண்டே, அந்தப் பதினொரு சீடர்களும் தங்கள் ரபியுடன் (போதகருடன்) சேர்ந்து ‘சேதர்’ (Seder) வழிபாட்டை நிறைவு செய்தனர்.¹⁴⁴⁰

சங்கீதம் 115, பரலோகத்தின் தேவனை மனிதக் கைகளால் செய்யப்பட்ட விக்கிரகங்களோடு ஒப்பிடுகிறது. இது இஸ்ரவேலரை ‘அதோனாய்’ (கர்த்தர்) மீது நம்பிக்கை வைக்குமாறு நினைவூட்டுவதோடு, மேசியாவின் ராஜ்யத்தில் நிறைவேறவிருக்கும் ஆசீர்வாதங்களை இஸ்ரவேலுக்கும் ஆரோனின் குடும்பத்திற்கும் வாக்களிக்கிறது.

சங்கீதம் 116 மரணம் மற்றும் பாதாளத்தின் வேதனைகளைக் குறித்துப் புலம்பி, பின்னர் அவற்றை வென்றதற்காகக் கர்த்தரைப் புகழ்கிறது: “ஆம், நீர் என்னை மரணத்திலிருந்தும், என் கண்களைக் கண்ணீரிலிருந்தும், என் கால்களை இடறுவதிலிருந்தும் விடுவித்தீர்” (116:8 CJB). மேசியா தனது நியமிக்கப்பட்ட பணியை நிறைவேற்றும்போது மட்டுமே பாவநிவாரண வல்லமை உண்டாகிறது. அன்று அந்த நாளில் இந்த இரட்சகரின் உடனடிப் பணியானது, நம் இரட்சிப்புக்கான கசப்பான பாத்திரத்தைப் பருகித் தீர்ப்பதாகவே இருந்தது; இது CJB-யில் 116:13-ல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது: “நான் இரட்சிப்பின் பாத்திரத்தை உயர்த்தி, அதோனாயின் (ADONAI) நாமத்தைத் தொழுதுகொள்வேன்.” ஆனால், அது எளிதான காரியமாக இருக்கவில்லை என்பதை யேசுவின் வார்த்தைகள் காட்டுகின்றன: “பிதாவே, கூடுமானால் இந்தப் பாத்திரம் என்னைவிட்டு நீங்கட்டும்; ஆயினும் என் விருப்பப்படியல்ல, உம்முடைய விருப்பப்படியே ஆகக்கடவது” (மத்தேயு 26:39b-c; மாற்கு 14:36; லூக்கா 22:42).

சங்கீதம் 117 (CJB) அவரை ஆராதியுங்கள்! எல்லா ஜாதிகளே, ஆண்டவரைத் துதியுங்கள்!இவ்வாறு கூறுகிறது: எல்லா மக்களே,  ஏனெனில் அவருடைய கிருபை நம்மை ஆட்கொண்டுள்ளது; ஆண்டவருடைய சத்தியம் என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கிறது. அல்லேலூயா!

சங்கீதம் 118 ஒரு மேசியானிய சங்கீதமாகும்; அதில் ஒரு பகுதி இவ்வாறு கூறுகிறது: “கட்டுநர்கள் புறக்கணித்த அந்தக் கல் மூலைக்கல்லாக மாறியது. இது கர்த்தரிடமிருந்து வந்தது; இது நம் கண்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது” (சங்கீதம் 118:22-23). ​​அவர்கள் ‘ஹல்லேல்’ (துதிப் பாடல்களைப்) பாடிய பிறகு, ஒலிவ மலைக்குச் சென்றார்கள் (மத்தேயு 26:30; மாற்கு 14:26). பின்னர் புறப்பட்டுச் செல்லும் நேரம் வந்தது. சிலுவை காத்திருந்தது.

என் பிதாவின் வீட்டில் அநேக வாசஸ்தலங்கள் உண்டு
யோவான் 14: 1-4
மேலறையில் நிகழ்த்தப்பட்ட உபதேசம்
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள், வெள்ளிக்கிழமை மாலை வேளை

என் பிதாவின் வீட்டில் அநேக வாசஸ்தலங்கள் உண்டு. ஆழ்ந்த சிந்தனைக்கான கேள்விகள்: இயேசு தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களுக்கு என்ன ஆறுதலை அளிக்கிறார்? யோவான் 13:36-ல் உள்ள பேதுருவின் கேள்வியைக் கவனியுங்கள். அவர் எந்தக் கேள்வியைக் குறித்துத் தவித்துக்கொண்டிருக்கிறார்? சீமோனின் கேள்விக்கு இயேசு இங்கே எவ்வாறு பதிலளிக்கிறார்? தாம் மீண்டும் வருவதற்கான ஒரு உதாரணமாகக் காட்ட, கர்த்தர் எந்த யூத வழக்கைப் பயன்படுத்தினார்? இது கேபாவுக்கு எவ்வாறு நற்செய்தியாக அமைந்தது?

சிந்தனைக்கு: இன்று உங்கள் மனம் கலக்கமடைந்திருக்கிறதா? தூங்குவதற்குச் சிரமப்படுகிறீர்களா? மன அழுத்தத்தில் இருக்கிறீர்களா? உங்கள் மகிழ்ச்சி சிதைந்துபோனதா? பாரத்தைச் சுமக்கிறீர்களா? மிகுந்த கவலையில் இருக்கிறீர்களா? இத்தகைய நேரங்களில் நீங்கள் எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறீர்கள்? கடவுளைக் குறை கூறுகிறீர்களா? அல்லது ஆறுதல் தேடி அவரிடம் ஓடுகிறீர்களா?

இயேசு மேல்வீட்டில் இருந்த பதினொரு அப்போஸ்தலர்களுக்கும் தமது இறுதி அறிவுறுத்தல்களை வழங்கிக்கொண்டிருந்தார். தங்கள் போதகர் (ரப்பி) இவ்வளவு அதிகமாகவும், அதே சமயம் தமது பிரிவைப் பற்றி இவ்வளவு உறுதியான தொனியிலும் பேசியதை அவர்கள் இதற்கு முன் கேட்டதில்லை (யோவான் 13:31-35). அவர் அதைத் தமது மகிமைப்படுத்தலாகக் குறிப்பிட்டார்; “இப்போது மனுஷகுமாரன் மகிமைப்படுகிறார்” என்று கூறினார் (யோவான் 13:31). தேவனைக் காண்பவர் எவரும் இல்லை; ஆனால் பிதாவோடு மிக நெருங்கிய உறவைக் கொண்டவரும், தாமே தேவனாயிருப்பவருமான ஒரேபேறான குமாரனே அவரை வெளிப்படுத்தியுள்ளார் (யோவான் 1:18). கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கை, வார்த்தைகள் மற்றும் கிரியைகள் ஆகியவற்றின் மூலம், பிதாவைப் பற்றி உலகுக்கு வெளிப்படுத்தக்கூடிய அனைத்தையும் இயேசு வெளிப்படுத்தியிருந்தார். இப்போது மேசியாவின் மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல் ஆகியவற்றின் மூலம், குமாரன் தாம் யார் என்று கூறினாரோ அவரே என்பதை பிதா உலகுக்கு உறுதிப்படுத்தவிருந்தார். ஆகவே, வரவிருக்கும் நிகழ்வுகளைத் தேவன் குமாரனை மகிமைப்படுத்துவதாகவே கர்த்தர் குறிப்பிட்டார்.

இயேசு தம் சீடர்களிடம், தாம் விரைவில் அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து செல்லவிருப்பதாகவும், அவர்கள் தம்மோடு வர இயலாது என்றும் தெளிவாகக் கூறினார் (யோவான் 13:33). அவர் தனியாகவே செல்ல வேண்டியிருந்தது. இந்த எண்ணம் அந்தப் பதினொருவரையும் முற்றிலும் நிலைகுலையச் செய்தது. அவருடனான உறவின் ஆண்டுகளில், தங்கள் ஒவ்வொரு தேவைக்கும் அவர்கள் அவர்மீதே முழுமையாகச் சார்ந்திருக்கவும் அவரை முழுமையாக நம்பவும் பழகியிருந்தனர். அவர் ஒரு தந்தையைப் போன்ற பாத்திரத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, இந்த மனிதர்களுக்குத் தேவையானவற்றை அளித்தும், அவர்களைப் பாதுகாத்தும், வழிநடத்தியும், குழந்தைகளுக்குப் போதிப்பது போல அறிவுரைகளை வழங்கியும் வந்தார்.அவர்களைச் சிறு குழந்தைகளைப் போலவே கவனித்துக்கொண்டார். சொல்லப்போனால், விசுவாசத்தில் அவர்கள் குழந்தைகளாகவே இருந்தனர்.அவர்கள் அவருடன் ஒரு நெருக்கமான ஐக்கியத்தைக் கொண்டிருந்தனர். அந்த ஐக்கியம் தொடர வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பியதற்கான சான்று என்னவென்றால், மெசியாவைப் பின்தொடர்ந்து தாவீதின் நகரத்திற்குச் செல்ல அவர்கள் காட்டிய மனமுனைப்புதான்; அந்தப் பயணம் தங்கள் மரணத்திற்கே வழிவகுக்கும் என்று அவர்கள் உணர்ந்திருந்தபோதிலும் அவர்கள் அதற்குக் துணிந்திருந்தனர். எனவே, தாம் செல்லவிருக்கும் இடத்திற்குத் தங்களால் வர முடியாது என்று இயேசு அவர்களிடம் கூறியபோது, ​​அவர்கள் மிகுந்த மனச்சோர்வும் கைவிடப்பட்ட உணர்வும்அவர்கள் அடைந்தனர். அப்போஸ்தலர்கள் கிறிஸ்துவிடம் நான்கு குறிப்பிட்ட கேள்விகளைக் கேட்டனர்; அவரும் அவற்றுக்குப் பதிலளித்தார்.

முதலில் பீட்டர் ஒரு கேள்வியைக் கேட்டார்: அவர் கேட்டார்:“ஆண்டவரே, நீர் எங்கே போகிறீர்?” (யோவான் 13:36). தாம் விரைவில் அங்கிருந்து செல்லவிருப்பதாக மேசியா அறிவித்ததைக் கேட்டபோது,அவர் விரைவில் புறப்படுவார். ​​அந்த மனிதர்களின் உள்ளத்தில் ஒரு பெரும் கொந்தளிப்பு ஏற்பட்டது. அந்தக் கொந்தளிப்பை அடக்குவதற்காக இயேசு, “உங்கள் இருதயம் கலங்காதிருப்பதாக” என்று கூறித்  தம்  உள்ளத்தைத் திறந்து வெளிப்படுத்தினார். வெளிப்படையாகவே, இயேசு கவலைப்படுவதை ஒரு செயலாகவே கண்டிக்கவில்லை; சொல்லப்போனால், பைபிளும் அவ்வாறு செய்யவில்லை. வேதாகமமும் அவ்வாறு கருதவில்லை. அவர்களது பயத்தைப் போக்குவதற்காக, கிறிஸ்து இவ்வாறு கூறினார்: “தேவனிடத்தில் விசுவாசமாயிருங்கள், என்னிடத்திலும் விசுவாசமாயிருங்கள்” (யோவான் 14:1). இவ்வசனத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள வினைச்சொல்லின் நிகழ்காலம், ஒரு தொடர்ச்சியான செயலைக் குறிக்கிறது: அதாவது, தொடர்ந்து விசுவாசம் கொண்டிருங்கள்… ஒருவரை நம்புவது என்பது அவர்கள் மீது நம்பிக்கை அல்லது விசுவாசம் கொண்டிருப்பதாகும். ‘பிஸ்தியோ’ (pisteo) என்ற கிரேக்கச் சொல் பரந்த பொருளைக் கொண்டது; இதனை நம்பிக்கை, விசுவாசம் அல்லது நம்பு  என்று மொழிபெயர்க்கலாம். இச்சொல், ஏதோ ஒரு வடிவத்தில், யோகனான் (யோவான்) எழுதிய புத்தகத்தில் தொண்ணூற்றொன்பது முறை இடம்பெற்றுள்ளது. கடவுளைப் பொறுத்தவரை, தம் பிள்ளைகளை அரவணைத்து வழிநடத்துவதற்கான அவருடைய வல்லமையையும் விருப்பத்தையும் நம்பி, அவர்  மீது நம்பிக்கை வை,விசுவாசம் கொள் மற்றும் நம்பு வைக்குமாறு நாம் ஊக்குவிக்கப்படுகிறோம்.

உண்மையை ஒப்புக்கொள்வோம். மனித ரீதியாகப் பார்த்தால், வாழ்க்கையில் ஏதேனும் ஒன்று மிக மோசமாக நடக்கும்போது, ​​நாம் பரலோகத்தை நோக்கிப் பார்த்து இரண்டு கேள்விகளைக் கேட்கிறோம். தேவன்  ADONAI ஏன் இதை நடக்க அனுமதித்தார்? அல்லது, யெகோவா எங்கே இருந்தார்? இந்த இரண்டுமே, கர்த்தர் துயரத்தைத் தடுக்க விரும்பவில்லை அல்லது அவரால் முடியவில்லை என்பதையே சுட்டிக்காட்டுகின்றன. உலகத் துன்பங்களால் நெருக்கப்படும்போது, ​​அவர் நம்மைக் கைவிட்டுவிட்டாரா என்று நாம் இயல்பாகவே யோசிக்கத் தொடங்குகிறோம். அவருடைய நன்மையையும் வல்லமையையும் நாம் சந்தேகிக்கிறோம். இயேசு தம் சீடர்களிடம், அவர்களின் குழப்பத்தின் நடுவிலும் நம்பிக்கை வைக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டார்.^¹⁴²¹

‘பிரித் ஹதாஷா’வின் (புதிய ஏற்பாட்டின்) தனித்துவமான அம்சங்களில் ஒன்று என்னவென்றால், இயேசுவே நமது பிரதான ஆசாரியராக இருக்கிறார்; அவர் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நமக்கு முன்னதாகச் செல்கிறார்—அவர் நமக்கு மாற்றாக அல்ல, மாறாக நாம் பின்பற்ற வேண்டிய ஒரு முன்னோடியாகவே அங்கு செல்கிறார். ¹⁴²²“என் பிதாவின் வீட்டில் அநேக வாசஸ்தலங்கள் உண்டு; அப்படி இல்லாவிட்டால், நான் உங்களுக்குச் சொல்லியிருப்பேன்” (யோவான் 14:2). பரலோக ஐக்கியம் கொண்ட அந்த நித்திய வீட்டிற்குள் அவர்களைத் தாமே நேரில் அழைத்துச் செல்லத் திரும்பி வருவதாக அவர் அவர்களுக்கு வாக்குறுதி அளித்தார்.

அவர்களின் பயத்தைத் தணிக்க, ஆண்டவர் அவர்களுக்கு எதிர்காலம் குறித்த ஒரு வாக்குறுதியை அளித்தார். அவர் பிரிந்து செல்வதால் ஏற்பட்ட அந்தப் பிரிவு நிரந்தரமானதாக இருக்காது; அது தற்காலிகமானதே. யூதர்களின் திருமணச் சடங்கு நான்கு தனித்தனி நிலைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது (இணைப்பைப் பார்க்க: ‘இயேசுவின் பிறப்பு மரியாளுக்கு முன்னறிவிக்கப்பட்டது’ என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). முதல் நிலை ‘ஷிதுக்கின்‘ (shiddukhin) என்று அழைக்கப்பட்டது; இதற்கு ‘ஏற்பாடு’ என்று பொருள்.காலப்போக்கில், திருமணம் செய்துகொள்ளும் தங்கள் விருப்பத்தை உறுதிப்படுத்தும் அளவுக்கு அந்த ஜோடி முதிர்ச்சியடையும் ஒரு நிலை வரும். இது ‘எருசின்’ (erusin) அல்லது நிச்சயதார்த்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. நிச்சயதார்த்தம் குறித்த நமது தற்காலப் புரிதல், ‘புதிய உடன்படிக்கை’ காலத்து மக்களின் பார்வையில் அதற்கு இருந்த முழுமையான அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்துவதில்லை. இன்று, நிச்சயதார்த்தம் செய்துகொண்ட ஒரு ஜோடி எவ்வித சட்டச் சிக்கல்களும் இன்றி தங்கள் உறவை முறித்துக்கொள்ள முடியும்; ஆனால், முதலாம் நூற்றாண்டு யூதேயாவில் இருந்த ஒரு ஜோடி மிகவும் வலுவானதொரு ஒப்பந்தத்தால் பிணைக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த ‘எருசின்‘ காலகட்டத்தில் நுழைவதற்கு, அந்த ஜோடி ‘கெதுபா‘ (ketubah) எனப்படும் ஒரு பொது விழாவை நடத்தும். ‘கெதுபா‘ ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டதும், அந்த ஜோடி ஓராண்டு காலத்திற்கான முறையான நிச்சயதார்த்த உறவுக்குள் நுழையும்; இதன் மூலம், அந்த ஆணும் பெண்ணும் சட்டப்பூர்வமாகத் திருமண பந்தத்தால் பிணைக்கப்பட்டவர்களாகக் கருதப்பட்டனர்.

மணமகள் மணமகனிடம் முறைப்படி அழைத்து வரப்படுவதற்கு முன்னதாக, மணமகன் அந்தத் தம்பதியருக்கான எதிர்கால இல்லத்தை – பெரும்பாலும் தன் தந்தையின் வீட்டில் ஒரு புதிய அறையைச் சேர்ப்பதன் மூலம் – அமைப்பதில் மும்முரமாக ஈடுபடுவார். இந்தச் சூழலைக் குறிப்பிடும் விதமாகவே, கிறிஸ்து அந்த மனிதர்களிடம், “நான் உங்களுக்காக ஓர் இடத்தைச் சித்தம்பண்ணப் போகிறேன்”  என்று கூறினார்(யோவான் 14:2 NASB). அவர் அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து சென்றிருந்தாலும் அவர் அவர்களை மறந்துவிடவில்லை என்பதையே இது உணர்த்தியது; மாறாக, தம்முடைய பிதாவின் வீட்டில் அவர்கள் தம்மோடு இணைந்து வசிப்பதற்கான ஓர் இடத்தைச் சித்தம்பண்ணும் பணியில் அவர் ஈடுபட்டிருந்தார்.

திருமணச் சடங்கின் இரண்டாம் கட்டம் ‘மணப்பெண்ணை அழைத்துச் செல்லுதல்’ என்று அறியப்பட்டது. அக்கட்டத்தில், மணமகனின் தந்தை ‘ஷோஃபார்’ (shofar) எனப்படும் ஆட்டுக்கொம்பு எக்காளத்தை முழங்குவார்; அந்த அழைத்துச் செல்லும் நிகழ்வு எப்போது நடைபெறும் என்பதை அவரே தீர்மானிப்பார் (காண்க: Jw – பத்து கன்னிகைகளின் உவமை). அதன்பின் மணமகன் தனது மணப்பெண்ணை அழைத்துச் செல்வார்; மணப்பெண் நேரில் மணமகனின் வீட்டிற்கு—அதாவது திருமணச் சடங்கு நடைபெறும் இடத்திற்கு—அழைத்துச் செல்லப்படுவார்.ஆகவே, இயேசு கூறினார்: “நான் போய் உங்களுக்காக ஓர் இடத்தை ஆயத்தம் பண்ணினால், நான் மறுபடியும் வந்து, உங்களை என்னிடத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளுவேன்; அப்பொழுது நான் இருக்கிற இடத்திலே நீங்களும் இருப்பீர்கள்” (யோவான் 14:3). அப்போஸ்தலர்களை மிகவும் வேதனைப்படுத்திய அந்தப் பிரிவு நிரந்தரமானதாக இருக்காது என்பதற்கான வாக்குறுதியாக இது அமைந்திருந்தது. சீமோன் பேதுருவுக்கு இந்த வழக்கம் நன்கு தெரிந்திருந்தது; எனவே, இது அவருக்கு மிகுந்த ஆறுதலை அளித்திருக்கும். ஆண்டவருடனான ஒரு ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட மறுசந்திப்பை அவர் ஆவலுடன் எதிர்நோக்கியிருக்க முடியும்.ஒரு நாள் இயேசு தம் மணவாட்டிக்காக மணவாளனாகத் திரும்பி வந்து, அவளையும் மற்ற சீடர்களையும், தாம் இல்லாத காலத்தில்  மெசியா அவர்களுக்காகத் தயார் செய்து வந்த இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்வார்.¹⁴²³

அதன்பின் இயேசு, “நான் போகும் இடத்திற்குச் செல்லும் வழி உங்களுக்குத் தெரியும்” என்று கூறினார் (யோவான் 14:4). பேதுருவின் கேள்விக்கு ஆண்டவர் பதிலளித்திருந்தார். இயேசு சென்ற இடத்திற்கு அக்காலத்தில் கேபாவால் அவரைப் பின்தொடர்ந்து செல்ல முடியவில்லை; ஆனால் மெசியா மீண்டும் வந்து, அவரைத் தம் பிதாவின் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்வார்; அங்கே அவர்கள் என்றென்றும் ஒன்றாயிருப்பார்கள்.

இது நமக்கான நற்செய்தியும் கூட. நம் இருதயங்கள் கலங்க இடமளிக்க வேண்டாம். தற்காலத்தின் துன்பங்கள் தற்காலிகமானவை. வரவிருக்கும் மகிழ்ச்சியும் மகிமையும் விசுவாசிகள் அனைவருக்கும், என்றென்றைக்குமானவை (காண்க:Ms –‘விசுவாசியின் நித்திய பாதுகாப்பு’ குறித்த குறிப்பு). நீங்கள் எத்தகைய துன்பத்தை எதிர்கொண்டாலும், தேவன் உங்கள் மீது உறுதியான அக்கறை கொண்டிருக்கிறார். அன்புடன் தேவன் ‘அதோனாய்’ (ADONAI) இறைவனிடம் உங்களை ஒப்புக்கொடுங்கள்; தாங்கிக்கொள்ள முடியாதது போல் தோன்றும் சூழ்நிலைகளிலிருந்தும் அவர் நன்மையை விளைவிப்பதையோ அல்லது அந்த வேதனையான சூழலைக் கடந்து உங்களை வழிநடத்திச் செல்வதையோ காணுங்கள். ஜீவனின் நிறைவாகத் திகழும் இயேசுவின் சாயலுக்கு உங்களை முழுமையாக வடிவமைக்க அவருடைய ‘ரூவாக் ஹகோதேஷ்’ (பரிசுத்த ஆவி) எனும் ஆவிக்கு இடமளியுங்கள்.

ஆண்டவரே,உமது வருகைக்காக நாங்கள் விழித்திருந்து காத்திருக்கிறோம். மற்றவர்களைச் சென்றடைய எங்கள் மனங்களை ஒளியூட்டும்; ஆறுதல் அளிக்கும் வார்த்தைகளைப் பேச எங்கள் இதயங்களைத் தூண்டும்; இக்கட்டான சூழல்களில் உம்மை நம்புவதற்கான வல்லமையை எங்கள் மன உறுதிக்குத் தாரும். நீர் துதிக்குரியவர். ஆமென்.¹⁴²⁴

மேல் அறை சொற்பொழிவு
வெள்ளிக்கிழமை மாலை சுமார் 10:00 மணிக்கு

நேரம் குறைந்துகொண்டிருந்தது. மேல்மாடியில் இயேசு தம்முடைய பதினொரு சீடர்களுக்கும் இறுதி அறிவுரைகளை வழங்கினார். அவர்களால் பின்தொடர முடியாத ஓர் இடத்திற்குச் செல்வதற்காக அவர் அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து செல்லவிருந்தார். பேதுரு, தோமா, பிலிப்பு மற்றும் ததேயு ஆகியோரால் கேட்கப்பட்ட நான்கு வெவ்வேறு குறிப்பிட்ட கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்கும் விதமாகவே யேசுவாவின் போதனைகள் இங்கு அமைந்திருந்தன. இரவு 10 மணியை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது, காய்பாஸ் பொந்தியு பிலாத்துவின் தலைமையகத்தின் இரட்டைக் கதவுகளுக்கு வெளியே அவருக்காகக் காத்திருந்தார். அவர் பொறுமையிழந்திருந்தார். மிகவும் பொறுமையிழந்திருந்தார். செய்யப்பட வேண்டிய இந்தக் காரியம் உடனடியாகவும் அமைதியாகவும் முடிக்கப்பட வேண்டியிருந்தது. ஆனால், சடங்கு ரீதியான தீட்டுப்படுவதைத் தவிர்ப்பதற்காக, காய்பாஸும் ஆலயக் காவலர்களின் தலைவரும் பிரட்டோரியத்திற்குள் நுழையவில்லை, ஏனெனில் அவர்கள் தீட்டுப்பட விரும்பவில்லை. எனவே, தயக்கத்துடன், பிலாத்து அவர்களிடம் வெளியே வந்து, அவர்கள் என்ன விரும்புகிறார்கள் என்று கேட்டார். அந்த இரு மனிதர்களும் தங்கள் நிலையற்ற சமாதானத்தில் நிலைத்திருக்க ஒருவருக்கொருவர் தேவைப்பட்டனர். எனவே, அந்த இரு சூழ்ச்சிக்காரர்களின் விருப்பம், ஒருவரையொருவர் சமமாக சமன் செய்யும் போக்கைக் கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொருவரும் மற்றவரின் தந்திரமான துரோகத்தைப் புரிந்துகொண்டனர். இந்த நசரேயன் ஒரு மிகப் பெரிய ஆட்டத்தில் ஒரு பகடைக்காய் என்பதை ஒவ்வொருவரும் புரிந்துகொண்டனர். அந்தப் போராட்டம் அதிகாரத்திற்காக நடந்தது. எருசலேமில் அதிகாரத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்காக காய்பாவும் அன்னாவும், யூதர்களைத் தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவருவதற்காக பிலாத்துவும் போராடினர்.

ரோமானிய சட்டத்தின்படி, குற்றச்சாட்டை முன்வைக்க யூதாஸ் அங்கு இருக்க வேண்டியிருந்தது. எனவே பிரதான ஆசாரியன் யூதாஸைத் தன் பக்கம் அழைத்து, காரியக்காரனின் மிகுந்த பணிவைக் கண்டு ஏளனத்துடன் கவனித்தான். காய்பாஸ் சாமர்த்தியசாலி. தன்னை மேசியா என்று கூறிக்கொள்ளும் ஒருவருடன் யூதாஸ் உண்மையில் வாழ்ந்து, பின்னர் அற்பமான ஒரு காரியத்திற்காக அவரைக் காட்டிக்கொடுப்பான் என்றால், வாய்ப்பு கிடைத்தால், அதைவிட மிகச் சிறிய தொகைக்காக யூதாஸ் பிரதான ஆசாரியனைக் காட்டிக்கொடுப்பான் என்பதை அவன் அறிந்திருந்தான்.

காய்பாஸ் எல்லா சாத்தியக்கூறுகளையும் பற்றி சிந்திக்க வேண்டியிருந்தது. கைது செய்யும் குழுவை விருந்து மண்டபத்திற்கு அழைத்துச் செல்லவும், ரோமானிய வீரர்களுக்கு சரியான நபரைச் சுட்டிக்காட்டுவதை உறுதி செய்யவும் அவன் யூதாஸுக்குக் கட்டளையிட்டான். சோதனை நடந்து கொண்டிருக்கும்போது சில குழப்பங்கள் ஏற்படும் என்று அவன் எதிர்பார்த்தான், மேலும் நசரேயன் தப்பிவிடுவதை அவன் விரும்பவில்லை. இன்றிரவு அவன் வலையிலிருந்து தப்பிவிட்டால், அவன் கலிலேயாவுக்கோ அல்லது வனாந்தரத்திற்கோ தப்பிச் சென்று, இலையுதிர் காலத்தின் புனித நாட்கள் வரை சீயோனில் மீண்டும் காணப்படாமல் போகக்கூடும்.

மேலும், பிரதான ஆசாரியன் இன்றிரவு இயேசுவின் சீடர்களைக் கைது செய்ய விரும்பவில்லை. அவர்கள் வெறும் ஆடுகளைப் போல இருந்தனர்; மேய்ப்பன் மீது தாக்குதல் நடப்பதற்கான முதல் அறிகுறி தென்பட்டவுடனேயே சிதறி ஓடிவிடுவார்கள். அவர்களைக் கைது செய்வதாக மிரட்டும்படி மட்டுமே அவர் ஆலயக் காவலர்களின் தலைவனுக்கு அறிவுறுத்தியிருந்தார். அதுவே போதுமானதாக இருக்கும். ரோமானியச் சட்டம் பின்பற்றப்பட வேண்டும், மேலும் ஒரே ஒரு நபர் மட்டுமே நியாயந்தீர்க்கப்பட வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார். அவர் கைது செய்யப்பட்டு, விசாரிக்கப்பட்டு, தெய்வநிந்தனைக் குற்றத்திற்காகத் தண்டிக்கப்பட்டுவிட்டார் என்பதை அந்தச் சிறிய குழுவால் அவருடைய சீடர்களிடம் கூற முடிந்தால் அது மிகவும் சிறப்பாக இருக்கும். அப்போது இந்தப் புதிய வழிபாட்டு முறை அழிந்துவிடும், மக்கள் தங்களுக்குரிய ஆலயத்திற்குத் திரும்பி வழிபடுவார்கள், இறுதியாக இந்தக் கெட்ட கனவும் முடிவுக்கு வரும்.

பாஸ்கா பண்டிகை இன்னும் ஒரு மணி நேரம் அல்லது அதற்கும் மேலாகத் தொடரக்கூடும் என்று யூதாஸ் கூறினான். வீட்டைச் சுற்றி வளைத்து, வெளிப் படிக்கட்டுகள் வழியாக ஒரு தாக்குதல் படையை அனுப்புவது மிகவும் எளிதாக இருக்கும் – வேறு வெளியேறும் வழி இல்லை – பின்னர், அவரைக் கைது செய்வதற்காக ஒரு படைவீரர் படையை அறைக்குள் வழிநடத்திச் செல்வான்.

எல்லா சாத்தியக்கூறுகளையும் ஆராய்ந்த காய்பாஸ், ஒருவேளை இயேசு மேல் அறையிலிருந்து தப்பித்திருந்தால், யூதாஸின் திட்டத்தைத் தவிர வேறு ஒரு மாற்றுத் திட்டத்தைக் கோரினான். அவரைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு மிகவும் சாத்தியமான இடங்கள் எவை என்று அவன் யூதாஸிடம் கேட்டான். துரோகியான அந்த ரபீ, ஒலிவ மலையின் அடிவாரத்தில் உள்ள கெத்செமனே தோட்டத்திற்குச் செல்வார் என்று கூறினார். ஏனெனில், இயேசு எருசலேமில் இருந்தபோது, ​​அவர் அடிக்கடி தன் ஆட்களுடன் அங்கே உறங்குவார். ஒருவேளை அவர் அங்கே இல்லையென்றால், வீரர்கள் பெத்தானியாவில் உள்ள மார்த்தாள் மற்றும் மரியாளின் வீட்டிற்குச் செல்ல வேண்டும். ஏனெனில், இயேசு உறங்குவதற்கு அது மட்டுமே மற்றொரு இடமாக இருந்தது. மேலும், பிரதான ஆசாரியன் நின்ற இடத்திலிருந்து பெத்தானியா வெறும் மூன்று மைல் தொலைவில் இருந்ததால், விடியற்காலைக்கு முன்பும், நகரம் விழித்தெழுவதற்கு முன்பும் கைது நடவடிக்கையை மேற்கொள்ள முடியும்.

காய்பாஸ் மகிழ்ச்சியடைந்தார். குற்றவாளி நிச்சயமாக மேல்மாடி அறையிலோ, கெத்செமனேயிலோ அல்லது மார்த்தாள் மற்றும் மரியாளின் வீட்டிலோ இருக்கும் வரை, கவலைப்பட அதிகக் காரணம் இல்லை. நிச்சயமாக, இயேசு மேல்மாடி அறையில் பிடிபட்டு, கைதுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து, அதன் விளைவாக ரோமானிய ஈட்டியால் இதயத்தில் குத்தப்பட்டால், அது எல்லாவற்றையும் எளிதாக்கிவிடும். இது அவர் மீதும் சனகெத்ரின் மீதும் இருந்த பழியை நீக்கிவிடும். எருசலேமிலும் அதைச் சுற்றியும் இருந்த இயேசுவின் ஆயிரக்கணக்கான சீடர்கள், ரோமானியர்கள் மீது தங்கள் விஷத்தைக் கக்கலாம். இது பிரதான ஆசாரியனுக்கு ஒரு சிறந்த சூழ்நிலையாக இருக்கும்.

இருப்பினும், யூதத் தலைவர்கள் அந்த ஆளைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டிருந்தாலன்றி, எதிர்ப்பை எதிர்பார்க்க இயலவில்லை. அந்தப் போலி மேசியா அன்பு, அகிம்சை மற்றும் மன்னிப்பைப் போதித்தார். எனவே, இந்த குணங்கள் ரோமானிய வீரர்களுடன் அதிகாலையில் நடக்கும் ஒரு சண்டைக்கு உகந்ததாக இருக்கவில்லை. ஆனால், பிலாத்து ஒரு படை வீரர்களை அனுப்பிய செயல், வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்ட ஒரு நையாண்டியாக இருந்திருக்கலாம். அது ஒரு குழந்தையைக் கைது செய்ய ஒரு மேஜர் ஜெனரலையும் இரண்டு படைப்பிரிவுகளையும் அனுப்புவது போல இருந்தது.¹⁴²⁰

ஆணையரும் காய்பாவும் ஏற்கெனவே ஒரு திட்டத்திற்கு உடன்பட்டிருந்தனர் (இணைப்பைக் காண கிளிக் செய்யவும் kk : மீட்பின் மூன்றாம் கோப்பை). ரோமானியப் படை அந்தோணியா கோட்டையை விட்டுப் புறப்பட்டு, பிரதான ஆசாரியனின் வீட்டில் ஆலயக் காவலர்களைச் சந்திக்கும். அங்கிருந்து அவர்கள் தெற்கே சில தெருக்கள் பயணித்து, தொந்தரவு செய்யும் ரபியைக் கைது செய்வார்கள். அவர் மேல் அறையில் இல்லையென்றால், அடுத்து எங்கே தேட வேண்டும் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியும்.

மேசியா ராஜாவின் வாக்குறுதிகளும் எச்சரிக்கைகளும்
யோவான் அதிகாரங்கள் 14, 15 மற்றும் 16

மற்ற மூன்று நற்செய்தி நூல்களையும் விட, யோவான் நற்செய்தி நூல், இயேசு தம் அப்போஸ்தலர்களுக்கு அளித்த அறிவுரைகளின் உள்ளடக்கத்தை அதிகமாகப் பதிவு செய்கிறது. 14 முதல் 16 வரையிலான அதிகாரங்கள், அவர் கைது செய்யப்பட்டு, விசாரிக்கப்பட்டு, சிலுவையில் அறையப்பட்டு, அடக்கம் செய்யப்படுவதற்கு முன்பு, அந்த முக்கியமான நாளில் அவர் அளித்த போதனைகளில் கவனம் செலுத்துகின்றன. 14-ஆம் அதிகாரத்தில், கிறிஸ்து மேல்மாடிப் பிரசங்கம் என்று அறியப்பட்ட பிரசங்கத்தை வழங்கினார் (இணைப்பைக் காண Ko-ஐக் கிளிக் செய்யவும்). தம் பிதாவின் வீட்டில் அநேக அறைகள் உண்டு என்று அவர் வாக்குறுதி அளித்தார் (Kp), ஆனால் தம்மையன்றி ஒருவனும் பிதாவிடம் வரமாட்டான் என்று எச்சரித்தார் (Kq). 14-ஆம் அதிகாரம், அவர் அவர்களை (அல்லது நம்மை) அனாதைகளாக விட்டுவிடமாட்டார் என்றும், பரிசுத்த ஆவியானவர் அவர்களுக்கு (நமக்கு) எல்லாவற்றையும் போதிப்பார் என்றும் வாக்குறுதியுடன் முடிவடைகிறது (Kr). பின்பு, கர்த்தரும் அவருடைய சீடர்களும் மேல்மாடியை விட்டுப் புறப்பட்டு, எருசலேம் வழியாக, கித்ரோன் பள்ளத்தாக்கிற்கு இறங்கி, ஒலிவ மலையின் மீது ஏறி, கெத்செமனே தோட்டத்திற்குச் சென்றனர் (Ks). வழியில் இயேசு, தாம் மெய்யான திராட்சைக்கொடி என்று வாக்குறுதி அளித்தார் (Kt), ஆனால் உலகம் தம்மைத் துன்புறுத்தினால், அவர்களும் துன்புறுத்தப்படுவார்கள் என்று எச்சரித்தார் (Ku). பரிசுத்த ஆவியானவர் அவர்களை சகல சத்தியத்திற்கும் வழிநடத்துவார் (Kv) என்றும், அவர்களுடைய துக்கம் மகிழ்ச்சியாக மாறும் (Kw) என்றும் உள்ள வாக்குறுதியுடன் 16-ஆம் அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

என்னை அறிவீர் என்பதை மூன்று முறை மறுப்பாய்
மத்தேயு 26:31-35; மாற்கு 14:27-31; லூக்கா 22:31-38; யோவான் 13:31-38
மீட்பின் மூன்றாம் பாத்திரத்திற்குப் பிறகு
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள், வெள்ளிக்கிழமை மாலை

மூன்று முறை என்னை மறுதலிப்பாய். சிந்தனைக்கு: யூதாஸ் வெளியேறிய பிறகே இயேசு ஏன் இந்த விஷயத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டார்? மேசியாவின் அடுத்த முன்னறிவிப்புடன் என்னென்ன உணர்வுகளும் நோக்கங்களும் வெளிப்படுகின்றன? பேதுருவின் உறுதிமொழி? ஆண்டவரின் பதில்? பேதுருவின் அடுத்தகட்ட உறுதிமொழி? மற்ற அப்போஸ்தலர்களுடன் ஒப்பிடுகையில் பேதுரு தன்னை எப்படிப் பார்க்கிறார்? அதைப் பற்றி மற்றவர்கள் என்ன நினைத்திருக்கக்கூடும்? அவர்கள் (குறிப்பாக பேதுரு) தன்னை மறுதலிக்கப்போகிறார்கள் என்று இயேசு ஏன் எச்சரித்தார் என்று நினைக்கிறீர்கள்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: நீங்கள் எப்போதாவது துரோகம் இழைக்கப்பட்டதாக உணர்ந்திருக்கிறீர்களா? அதை எப்படிக் கையாண்டீர்கள்? இயேசுவுக்கு நீங்கள் துரோகம் இழைத்ததாக எப்போதாவது உணர்ந்திருக்கிறீர்களா? அந்தச் சிக்கலை நீங்களும் கிறிஸ்துவும் எப்படித் தீர்த்துக்கொண்டீர்கள்? உங்கள் பலவீனங்களையும் தோல்விகளையும் மேசியா அறிவார் என்பதை உணரும்போது உங்களுக்கு எப்படி இருக்கிறது? உங்கள் “நல்ல நோக்கங்களை” பேதுருவின் நோக்கங்களுடன் எப்படி ஒப்பிடுவீர்கள்?

பன்னிருவரில் ஒருவர் தம்மைக் காட்டிக்கொடுப்பார் என்பதை கிறிஸ்து அப்போதே வெளிப்படுத்தியிருந்தார்; இப்போது அந்தப் பதினொருவரும் தங்களை மறுதலிப்பார்கள் என்று அவர் முன்னறிவித்தார். “மேய்ப்பனை வெட்டுங்கள், அப்பொழுது ஆடுகள் சிதறிப்போகும்” என்று தீர்க்கதரிசி கூறியிருந்த சகரியா 13:7-ல் உள்ள வார்த்தைகளின் நிறைவேற்றமாகவே கர்த்தர் இந்த மறுதலிக்கப்படுதலைக் கருதினார்.

 யூதாஸ் சென்றதும், மகிமைப்படுத்தும் செயல்முறை தொடங்கிவிட்டது. இயேசு பலமுறை தமது மரணத்தைக் குறித்து முன்னறிவித்ததோடு, மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுவதாகவும் வாக்குறுதி அளித்திருந்தார் (மத்தேயு 16:21, 17:23, 20:19; மாற்கு 8:31, 9:9, 10:34, 14:28; லூக்கா 9:22, 24:7; யோவான் 2:19-22). ஆனால், அவருக்கு நெருக்கமான சீடர்களால் இந்த உண்மைகளை ஒன்றிணைத்துப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. யூதாஸின் துரோகமும் மேசியாவின் மரணமும், மேசியா குறித்த அவர்களின் அனைத்து நம்பிக்கைகளும் முடிவுக்கு வருவதையே குறிப்பதாக அமைந்தன. எனவே, கர்த்தர் அவர்களுக்கு மிகவும் எளிமையான மற்றும் நேரடியான வார்த்தைகள் மூலம் உறுதியளித்தார். தேவனுடைய திட்டம் ஒருபோதும் முறியடிக்கப்படவில்லை என்பதையும், நிகழவிருந்த சிலுவை மரணம் அத்திட்டத்தின் ஒரு அவசியமான பகுதி என்பதையும் அவர்கள் அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.¹⁴¹¹ அவர் கூறினார்: “இப்போது மனுஷகுமாரன் மகிமைப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்; அவரில் தேவனும் மகிமைப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார். தேவன் அவரில் மகிமைப்படுத்தப்பட்டிருந்தால், தேவன் தாமே அவரையும் தம்மில் மகிமைப்படுத்துவார்; அவரை உடனே மகிமைப்படுத்துவார்.” அவருடைய மரணத்திற்கு இன்னும் சில மணிநேரங்களே எஞ்சியிருந்தன; அதைத் தொடர்ந்து விரைவில் அவர் பரமேறிச் செல்லவிருந்தார். அப்போஸ்தலர்கள் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியை (முழுமையாக உண்ணப்பட வேண்டிய அந்த உணவை) உண்டு கொண்டிருந்த வேளையில், ‘நல்ல மேய்ப்பரான’ அவர், வரவிருக்கும் அந்த மணிநேரங்களைப் பற்றி ஒரு தந்தைக்குரிய பாசத்துடன் அவர்களிடம் பேசினார். “என் பிள்ளைகளே,” என்று அவர் மென்மையாகக் கூறினார், “நான் இன்னும் சிறிது காலம் மட்டுமே உங்களோடு இருப்பேன். நீங்கள் என்னைத் தேடுவீர்கள்; யூதர்களிடம் நான் சொன்னது போலவே, இப்பொழுது உங்களிடமும் சொல்கிறேன்: நான் போகிற இடத்திற்கு உங்களால் வர முடியாது” (யோவான் 13:33b).

தேவனுடைய குமாரன் மகிமைப்படுத்தப்படும் ஒரு நேரம் வரவிருக்கிறது என்பதைப் பற்றி இயேசு தொடர்ந்து பேசினார். அவர் தமது நேரத்தின் வருகையை, 31-32 வசனங்களில், ‘டோக்ஸா’ என்ற கிரேக்கச் சொல்லின் ஐந்துக்கும் குறையாத வடிவங்களைப் பயன்படுத்தி அறிவித்தார். ‘டோக்ஸா’ என்பது ‘டோகியோ’ என்ற வினைச்சொல்லிலிருந்து வருகிறது, அதன் பொருள் நம்புவது அல்லது சிந்திப்பது என்பதாகும். மகிமைப்படுத்தப்படுதல் என்பது, எல்லா சாட்சிகளின் கண்களிலும் நல்லவராகக் கருதப்படுவதும், நீதியுள்ளவர் என்று நிரூபிக்கப்படுவதுமாகும். முதல் நூற்றாண்டில் யூதர்கள், ‘டோக்ஸா’ என்ற சொல்லை, எபிரேயச் சொல்லான ‘கபோத்’ அல்லது ‘ஆண்டவரின் குணாதிசயத்தின் பிரகாசமான மகிமை’ என்பதைக் குறிக்கும் சொல்லுக்கு மொழிபெயர்க்கத் தேர்ந்தெடுத்தனர்; அந்த மகிமையை அவர் அடிக்கடி ஒளியாகவோ அல்லது ஷெக்கினா மகிமையாகவோ வெளிப்படுத்தினார் (ஏசாயா மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்க, இணைப்பைக் காண Ju – கர்த்தருடைய மகிமை உங்கள்மேல் உதிக்கிறது’ என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). யூதாஸ் அவரைக் காட்டிக்கொடுக்கப் புறப்பட்டவுடன், அந்த மகிமைப்படுத்தும் செயல்முறை தொடங்கியது.¹⁴¹²

அந்த ஆண்கள் அமர்ந்திருந்தபோதுஅவர்கள் திகைப்பும் மௌனமும் கலந்த நிலையில் அமர்ந்திருந்தபோது, ​​அவர் கூறினார்: “இப்போது நான் உங்களுக்கு ஒரு புதிய கட்டளையைத் தருகிறேன்” (யோவான் 13:34 a). இது ஏன் ஒரு புதிய கட்டளை? “உன் அயலானை உன்னைப் போலவே நேசி” என்று லேவியராகமம் 19:18 ஏற்கனவே கூறவில்லையா? இதிலுள்ள வித்தியாசம் இதுதான்… லேவியராகமம் “உன்னைப் போலவே” என்று கூறுகிறது; ஆனால் யெஷுவாவோ “நான் உங்களை நேசித்தது போல” என்று கூறுகிறார். அதாவது, கடவுளின் அன்பை வெளிப்படுத்தும் விதத்தை நாமும் கொண்டிருக்க முடியும் என்பதை இது குறிக்கிறது. மனித ரீதியாக இது சாத்தியமற்றது. ஆனால், இயேசு  தனாக் (TaNaKh) எனப்படும் பழைய ஏற்பாட்டு வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றும் விதமாக (எசேக்கியேல் 36:26, 37:14; எரேமியா 31:31-33), இயேசு நமக்கு ஒரு புதிய பெயரையும் புதிய ஆவியையும் அருளுகிறார்.¹⁴¹³

ஒருவரையொருவர் நேசியுங்கள். நான் உங்களை நேசித்ததுபோலவே, நீங்களும் ஒருவரையொருவர் நேசிக்க வேண்டும் (யோவான் 13:34b). நாம் மேசியாவை நம்முடைய ஆண்டவராகவும் இரட்சகராகவும் ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, ​​பரிசுத்த ஆவியானவர் (Ruach Ha’Kodesh) நமக்குள் வந்து வசிக்கிறார். ரப்பி பவுல் (Sha’ul) இதை இப்படிக் கூறினார்: நீங்கள் கிறிஸ்துவை விசுவாசித்தபோது, ​​வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்ட பரிசுத்த ஆவியாகிய முத்திரையால் அவருக்குள் முத்திரையிடப்பட்டீர்கள் (எபேசியர் 1:13). தேவனுடைய தெய்வீக உதவியுடன் மற்றவர்கள் மீது அக்கறை காட்டுவது, நாம் அவருடைய சீஷர்கள் என்பதை உலகுக்கு வெளிப்படுத்துகிறது. நீங்கள் ஒருவரையொருவர் நேசித்தால், நீங்கள் என்னுடைய சீஷர்கள் என்பதை இதன் மூலம் எல்லா மனிதர்களும் அறிந்துகொள்வார்கள் (யோவான் 13:35). இது ஒன்றும் புதிய கட்டளை அல்ல; ஆனால் இது மிகவும் தெளிவாகவும் உறுதியாகவும் சொல்லப்பட்டிருந்தது. இயேசு அடிக்கடி அன்பைப் பற்றிப் போதித்திருந்தார்; அப்போஸ்தலர்கள் அந்த ஒவ்வொரு தருணத்தையும் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நினைவுகூர முடிந்திருக்கும். “தேவன் உங்களை நேசிப்பதுபோல நீங்களும் அவரை“தேவன் நேசியுங்கள்; அவர் உங்களை நேசிக்க வேண்டியதுபோலவே நீங்களும் உங்கள் அயலானை நேசியுங்கள்.” இதில் இருந்த ஒரே புதிய அம்சம் என்னவென்றால், இப்போது அதில் ஒரு ‘இறுதித்தன்மை’ (finality) இருந்தது – அத்துடன் “நான் உங்களை நேசித்ததுபோலவே” என்று கூறும் ஒரு புதிய தொனியும் அதில் இருந்தது.

அன்பைப் புரிந்துகொள்வதில் உலகம் திணறுகிறது. பெரும்பாலானோர் முக்கியமாக ‘அன்பு’ (romantic love) என்ற உணர்வையே நினைக்கிறார்கள்; இது ஒருவரைத் தாக்கும் ஒரு விசித்திரமான நோய் போன்றது – ஒருவித இனிமையான காய்ச்சலைப் போல இது ஒருவரை ஆட்கொள்கிறது; இதனால் உண்ணவோ, உறங்கவோ முடியாமல், அன்பை தவிர வேறு எதிலும் கவனம் செலுத்த முடியாத நிலை ஏற்படுகிறது. ஆனால், அத்தகைய அன்பு தானாகவே வந்து தானாகவே மறைந்துவிடும்; அது எந்தவிதமான தர்க்கத்திற்கும் உட்படாதது, அதற்கான காரணமும் யாருக்கும் தெரிவதில்லை. எனவே, “நான் உங்களை நேசித்தது (அகாபே) போலவே நீங்களும் ஒருவரையொருவர் நேசியுங்கள் (அகாபே)” என்று ஆண்டவர் கூறியபோது, ​​அவர் எந்த வகையான அன்பைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்?

அகாபே என்ற கிரேக்கச் சொல் பைபிளுக்கு வெளியே அரிதாகவே காணப்படுகிறது. கிரேக்க மொழி, ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இடையிலான போதையூட்டும், மனக்கிளர்ச்சியூட்டும் உடல்ரீதியான காதலான ஈரோஸைக் கொண்டாடியது; மேலும் ஆழ்ந்த நட்பின் அன்பான, உன்னதமான பாசமான ஃபிலியாவைப் போற்றியது. கிறிஸ்துவால் போதிக்கப்பட்ட மற்றும் மேல் அறையில் கட்டளையிடப்பட்ட அன்பின் வகையை வெளிப்படுத்த, பிரிட் கடாஷாவின் மனித ஆசிரியர்களுக்கு ஒரு கிரேக்கச் சொல் தேவைப்பட்டது, ஆனால் மிகவும் பொதுவான கிரேக்கச் சொற்கள் அதற்குப் பொருத்தமாக இருக்கவில்லை. அதிர்ஷ்டவசமாக, அகாபே என்பது ஒப்பீட்டளவில் அறியப்படாததாகவும், பெரும்பாலும் வரையறுக்கப்படாததாகவும் இருந்ததால், அது அவர்களின் நோக்கங்களுக்கு மிகச் சரியாகப் பொருந்தியது.^¹⁴¹⁴

‘அகாபே’ (Agape) அன்பு என்பது சுயநலமற்ற, தியாகம் நிறைந்த மற்றும் நிபந்தனையற்ற ஒரு அன்பாகும். நம்முடைய பாவங்களுக்காகச் சிலுவையில் தம்மையே தியாகம் செய்ததன் மூலம் இயேசு இந்த ‘அகாபே’ அன்பை வெளிப்படுத்தினார். இதன் விளைவாக, பிதாவின் அன்பின் உருவமாக கிறிஸ்து திகழ்வதுபோல, நாமும் இப்போது மேசியாவின் அன்பை நம் வாழ்வில் வெளிப்படுத்துபவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

எளிதில் பேசும் இயல்புடைய சீமோன் பேதுரு, இயேசு தாம் செல்லவிருப்பதாகக் கூறியதைக் கவனித்தார்: “நான் செல்லும் இடத்திற்கு உங்களால் வர முடியாது” (யோவான் 13:31-33). அவர், “ஆண்டவரே, நீர் எங்கே செல்கிறீர்?” கேஃபாவின் என்று கேட்டார். பேதுருவின் அன்பு எத்தகையதென்றால், அவர் தம் ஆண்டவருடன் இருக்கவே விரும்பினார்; இயேசுவின் அந்த வார்த்தைகள் சொல்லப்பட வேண்டிய சூழல் உருவாவதை அவரால் கற்பனை கூட செய்து பார்க்க முடியவில்லை. ஆனால் கிறிஸ்துவோ, “நான் செல்லும் இடத்திற்கு இப்போது உன்னால் என்னைப் பின்தொடர முடியாது; ஆனால் பிற்காலத்தில் பின்தொடர்வாய்” என்று பதிலளித்தார். ஒரு கணம் பேதுரு அந்தப் பதிலைப் பற்றிச் சிந்தித்தார். மரணம் உட்பட எந்தவொரு சவாலையும் எதிர்கொள்ளத் தம் அன்பும் துணிச்சலும் போதுமானவை என்று அவர் உறுதியாக நம்பினார். ஆயினும், இயேசுவின் வார்த்தைகளின் முழுப் பொருளையும் புரிந்துகொள்ளாத நிலையில், அவர் மேலும் ஒரு கேள்வியைக் கேட்டார்: “ஆண்டவரே, ஏன் என்னால் இப்போது உம்மைப் பின்தொடர முடியாது? உமக்காக என் உயிரையே கொடுப்பேன்” (யோவான் 13:36-37).¹⁴¹⁵

 இயேசு பேசினார், இயல்புடைய பேதுரு மற்றும் அவனை அவனுடைய பழைய பெயரால் அழைப்பது,கொண்டே அழைத்து இவ்வாறு கூறினார்: “சீமோனே, சீமோனே, சாத்தான் உங்கள் அனைவரையும் [அப்போஸ்தலர்களை] கோதுமையைப் போலப் புடைத்துச் சோதிக்க அனுமதி கேட்டிருக்கிறான். ஆனால் உன் விசுவாசம் சோர்ந்துபோகாதபடிக்கு நான் உனக்காக வேண்டிக்கொண்டேன். நீ மனந்திரும்பி வரும்போது ( இயேசு பேதுருவை மீண்டும் பணியில் அமர்த்துவது குறித்த Mn- குறிப்பைப் பார்க்கவும்)  உன் சகோதரர்களை உறுதிப்படுத்துவாயாக (சீடர்களுக்குத் தலைவனாக இருப்பாயாக). ஏனெனில், இன்றிரவே நீங்கள் அனைவரும் என் நிமித்தம் இடறிப்போவீர்கள்; ஏனெனில், ‘மேய்ப்பனை வெட்டுவேன், மந்தையின் ஆடுகள் சிதறடிக்கப்படும்’ என்று வேதாகமத்தில் (தனாக்-இல்) எழுதப்பட்டுள்ளது (மத்தேயு 26:31; மாற்கு 14:27; லூக்கா 22:31-32; சகரியா 13:7). சகரியா தீர்க்கதரிசியின் புத்தகத்தில் 12 முதல் 14 வரவிருக்கும் மேசியாவின் வாழ்வில் நிகழவிருக்கும் மிகவும் அசாதாரணமான ஒரு நிகழ்வை முன்னறிவித்தார். மூல எபிரேயத்தில், சகரியா கூறுகிறார், “எனக்கு நெருக்கமானவருக்கு எதிரான தாக்குதலுக்கு அழைப்பு விடுக்கிறது, யெகோவா–ஸ்வாத் தாமே ஆவார்”, இது பிதாவுடனான நெருங்கிய உறவின் பொருத்தமான விளக்கமாகும். துன்பப்படும் ஊழியனின் உருவகத்தில் (ஏசாயா Jb – மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – ஆயினும், நாங்கள் அவரைத் தேவனால் தண்டிக்கப்பட்டவராகவும், அடிக்கப்பட்டவராகவும், துன்புறுத்தப்பட்டவராகவும் கருதினோம்), யெகோவா தாமே தமது சொந்த மகனைத் தாக்குவார்.

கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணத்திற்கு வழிவகுத்த துயரச் சம்பவங்கள் மனிதர்களால் விதிக்கப்பட்டவை அல்ல, மாறாக, அவை அனைத்தும் கடவுளின் மீட்புத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகவே இருந்தன என்பதை இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. ஆயினும், மேய்ப்பரைத் தாக்கும் செயல்பாட்டில், மேய்ப்பன், மந்தை சிதறடிக்கப்படும். அவர்கள் தம்மை மறுதலித்த பிறகு, இயேசு ஜெபித்தார்.அவர்கள் மறுதலிப்பது அவர்களை அழித்துவிடாது என்று அவர் கருதினார். அந்த மறுதலிப்பு அவர்களின் விசுவாசத்தை வீழ்த்திவிடக்கூடாது என்று அவர் வேண்டிக்கொண்டார். அவர்கள் மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்படவும் அவர் ஜெபித்தார். அவர்கள் மறுதலித்த பின்னரும் அவருடனான ஐக்கியத்திற்குத் திரும்பக் கொண்டுவரப்படுவார்கள் என்றும், விசுவாசத்தில் தங்கள் சகோதர சகோதரிகளை அவர்கள் பலப்படுத்துவார்கள் என்றும் அந்தத் தலைமை மேய்ப்பர் எதிர்பார்த்தார். தாங்களே தவறிழைத்திருந்ததால், தவறிழைத்த மற்றவர்கள் மீது அவர்களால் இரக்கம் காட்ட முடியும்.

‘சேடர்’ (Seder) விருந்தின்போது ‘U’ வடிவ மேஜையைச் சுற்றி அமர்ந்திருந்த அவர்களுக்கு, தங்கள் ரபியை (போதகரை) அவர்களில் யாரேனும் ஒருவரோ அல்லது அவர்கள் அனைவருமோ கைவிடுவார்கள் என்பது கற்பனை செய்துகூடப் பார்க்க முடியாத ஒன்றாக இருந்திருக்கும். ஆயினும் அது நடக்கத்தான் போகிறது; ஆனால் ‘நல்ல மேய்ப்பரின்’ கூற்றுப்படி, இது உண்மையில் கடவுளின் பரந்த தீர்க்கதரிசனத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும். யூதாஸ் அவரை காட்டிக்கொடுக்க ஏற்கனவே ஏற்பாடு செய்திருந்தான்; அதற்கேற்ப மற்ற சீடர்களும் இன்னும் சில மணிநேரங்களில் அவருடனான தங்கள் தொடர்பை மறுக்கவிருந்தனர். ஆம், ஆடுகள் தற்காலிகமாகச் சிதறடிக்கப்படத்தான் போகின்றன; ஆனால் நாம் அந்தப் பெரிய கண்ணோட்டத்தைக் கவனிக்கத் தவறக்கூடாது.

 இஸ்ரவேல் மந்தை முழுவதும் சிதறடிக்கப்படும். கி.பி. 70-ல் இஸ்ரவேல் மக்கள் கூட்டம் முழுவதுமாகச் சிதறடிக்கப்படவிருந்தது. எனவே, இவைதான் யெஷுவாவின் இறுதி வார்த்தைகளாக இருந்திருந்தால், அது பஸ்கா பண்டிகை மற்றும் இஸ்ரவேல் தேசத்தின் நிகழ்வுகள் குறித்த ஒரு சோகமான கண்ணோட்டமாக அமைந்திருக்கும் – ஆனால் இதில் இன்னும் கூடுதல் செய்திகள் உள்ளன.

இயேசு மேலும் கூறினார்: “நான் உயிர்த்தெழுந்த பிறகு, உங்களுக்கு முன்னே கலிலேயாவுக்குச் செல்வேன்” (மத்தேயு 26:32; மாற்கு 16:7). அவருடைய மரணம் தவிர்க்க முடியாததாகவும் அவசியமானதாகவும் இருந்தது; ஆனால், உயிர்த்தெழுதலின் மூலம் அவர் மரணத்தை வெல்லும்போதுதான் முழுமையான வெற்றி கிடைக்கும். அவருடைய மரணத்திற்குப் பிறகு கலிலேயாவுக்குச் செல்லுமாறு கொடுக்கப்பட்ட முதல் கட்டளை இதுவே. அக்காலத்தில், தங்கள் அவிசுவாசத்தின் காரணமாக அவர்கள் இதைப் புரிந்துகொள்வதில் சிரமப்பட்டனர்; ஆனால் இப்போது, ​​அவர் சொன்ன வார்த்தைகள் அப்போஸ்தலர்களை வெகுவாகக் கவர்ந்திருந்தன.

பிடிவாதமுள்ள ஒரு குழந்தையைப் போல, பேதுரு தனக்கு விருப்பமானதை மட்டுமே கேட்கவும், தனக்கு விருப்பமானதை மட்டுமே நம்பவும் விரும்பினார். எனவே, “உம்மிடம் இடறல் உண்டானாலும், நான் ஒருபோதும் இடறமாட்டேன்” என்று அவர் பெருமையாகக் கூறினார். மேலும், “நான் சிறைச்சாலையிலும் மரணத்திலும் செல்லத் தயாராக இருக்கிறேன்” என்றும் அவர் கூறினார் (மத்தேயு 26:33; மாற்கு 14:29; லூக்கா 22:33). கேபா பிற்காலத்தில், ஒரு பெரிய கத்தியை எடுத்து பிரதான ஆசாரியனின் வேலைக்காரனைத் தாக்கி அவனது வலது காதை வெட்டியதன் மூலம், பேதுரு தனது அந்த வார்த்தைகளைச் செயலில் நிரூபித்துக் காட்டினார் (மத்தேயு 26:51; மாற்கு 14:47; லூக்கா 22:50).சில மொழிபெயர்ப்புகளில் ‘வாள்’ என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள சொல் ‘மகைரான்’ (machairan) என்ற கிரேக்கச் சொல்லாகும்; ஆபிரகாம் பலி செலுத்துவதற்காகப் பயன்படுத்திய பெரிய, ஒரு பக்கம் மட்டும் கூர்மையுள்ள கத்தியைக் குறிக்கவே ‘செப்டுவஜின்ட்’ (Septuagint) மொழிபெயர்ப்பில் இச்சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது (ஆதியாகமம் 22:6 மற்றும் 10). முன்பு மீனவராக இருந்த அவர், பஸ்கா பண்டிகைக்கான ஏற்பாடுகளின்போது (மத்தேயு 26:17) இந்தக் கத்தியைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம்; அத்துடன் அதைத் தொடர்ந்து தன்னிடமே வைத்திருந்திருக்கவும் கூடும்.¹⁴¹⁶

இருப்பினும், சீமோன் பேதுருவுக்குத் தன் சொந்த பலவீனம் தெரியவில்லை. இயேசு தன்னுடைய தலையசைத்து, “எனக்காக நீ உண்மையிலேயே உன் உயிரைக் கொடுப்பாயா?” என்று கேட்டார். கேபாவின் (பேதுருவின்) வார்த்தைகள் உண்மையானதாகவும் பாராட்டத்தக்கதாகவும் இருந்தபோதிலும்,  இயேசுவை அவர் மறுதலிக்கும் சம்பவம் சில மணிநேரங்களுக்குள்ளேயே நிகழப்போகிறது என்பதை இயேசு வெளிப்படுத்தினார்: நான்”உனக்கு உண்மையைச் சொல்கிறேன்,” என்று இயேசு பதிலளித்தார், “இன்றிரவு, சேவல் கூவுவதற்கு முன்பாகவே, நீ என்னை அறிந்திருக்கிறாய் என்பதை மூன்று முறை மறுதலிப்பாய்” (மத்தேயு 26:34; மாற்கு 14:30; லூக்கா 22:34; யோவான் 13:38). நன்மை மற்றும் தீமை சார்ந்த ஆவிக்குரிய உலகின் உண்மைத்தன்மை குறித்து ரபிக்கள் விவாதித்தனர்; இருளில் சேவல் கூவுவதால், இருளின் சக்தியின் அடையாளமாகச் சிலரால் கருதப்பட்ட விலங்குகளில்காகங்கள் ஒன்றாகும் (சான்ஹெட்ரின் 63b).¹⁴¹⁷

ஆனால் இயேசுவின் வார்த்தைகளுக்குப் பதிலாக, பேதுரு, “உம்மோடு சேர்ந்து மரிக்க நேரிட்டாலும், நான் ஒருபோதும் உம்மை மறுதலிக்கமாட்டேன்” என்று உறுதியாகக் கூறினார். மூல மொழியில் இது ‘இம்பர்பெக்ட் டென்ஸ்’ (imperfect tense) எனப்படும் வினை வடிவத்தில் உள்ளது; அதாவது, அவர் அதைத் திரும்பத் திரும்ப மிகவும் உறுதியாக வலியுறுத்திக் கொண்டே இருந்தார். மற்ற அப்போஸ்தலர்கள் அனைவரும் அவ்வாறே கூறினார்கள் (மத்தேயு 26:35; மாற்கு 14:31). ஆனால் அந்த மகத்தான போதகருக்கு உண்மை நிலை நன்கு தெரிந்திருந்தது.

கிறிஸ்து இதற்கு முன்பு அவர்களை ஊழியம் செய்ய அனுப்பியபோது (காண்க: Gv- இயேசு எழுபது பேரை அனுப்புகிறார்), அவர்கள் தம்மையே முழுமையாகச் அவரை சார்ந்திருக்க வேண்டும் என்று அவர்களிடம் கூறினார்: “நான் உங்களைப் பணப்பை, பை அல்லது காலணிகள் இல்லாமல் அனுப்பியபோது, ​​உங்களுக்கு ஏதேனும் குறை இருந்ததா?” “ஒன்றுமில்லை,” என்று அவர்கள் பதிலளித்தார்கள். அவர் அவர்களுக்கு உண்மையுள்ளவராக இருந்தார். இப்போது, ​​அவர் தம் மரணத்திற்குப் பிறகு அவர்களை விட்டுப் பிரியவிருந்தார்; எனவே, கர்த்தர் அவர்களுடைய தேவைகளுக்கு ஏற்ப ஏற்பாடுகளைச் செய்துகொள்ளும்படி அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்: “இப்பொழுது உங்களிடம் பணப்பை இருந்தால், அதை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள், ஒரு பையையும் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; உங்களிடம் பெரிய கத்தி (கிரேக்கம்: machairan) இல்லையென்றால்,””உங்கள் மேலங்கிய விற்கவும், ஒரு வாளை வாங்கவும்” (லூக்கா 22:35-36). வாளை வாங்குவது குறித்த இந்த வார்த்தையின் மூலம் இயேசு எதைக் கற்பிக்க முற்படுகிறார்? இதன் சூழலைக் கவனித்தால், முந்தைய வசனத்தில் இயேசு தம் சீடர்களுக்கு ஒரு விஷயத்தை நினைவூட்டுவதைக் காணலாம்: அதாவது, அவர் தனது ஊழியத்தின் ஆரம்ப காலத்தில் அவர்களைப் பிரசங்கிக்க அனுப்பியபோது, ​​அவர்களுக்குப் பணப்பையோ, பையோ அல்லது காலணிகளோ தேவைப்படவில்லை. மக்கள் அவர்களை அன்புடன் வரவேற்று உபசரித்ததால், அவர்களின் தேவைகள் முழுமையாகப் பூர்த்தி செய்யப்பட்டன. ஆனால், அந்தச் சூழல் மேசியாவின் செல்வாக்கு உச்சத்தில் இருந்த காலமாகும்; அப்போது மக்களிடமிருந்து அவர்களுக்குச் சிறந்த உபசரிப்பு கிடைத்தது.

ஆனால் இப்போது நிலைமை மாறிவிட்டது. இயேசு விரைவில் சிலுவையில் அறையப்படவிருந்தார். விருந்தோம்பலுக்குப் பதிலாக, அப்போஸ்தலர்கள் விரோதத்தையும் துன்புறுத்தலையும் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். எனவே, பணப்பையையும் பயணப் பையையும் கையில் வைத்துக்கொண்டு, இந்தப்புதிய சூழலைச் சந்திக்க அவர்கள் தங்களைத் தயார்படுத்திக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. ஒரு வாள் தேவை என்று கூறப்பட்டதை, கிறிஸ்துவுக்கான பணியில் அவர்கள் மேற்கொள்ளவிருந்த ‘போர்’ சார்ந்த சிரமங்களையும் போராட்டங்களையும் குறிக்கும் ஒரு குறியீடாகப் புரிந்துகொள்ளலாம். வேதவசனங்களை நேரடிப் பொருளில் புரிந்துகொள்வது சாத்தியமில்லாத சூழலில் மட்டுமே நாம் அவற்றை வேறு விதமாகப் புரிந்துகொள்கிறோம். இயேசுவின் வாழ்க்கை மற்றும் பிற போதனைகளின் அடிப்படையில் பார்க்கும்போது, ​​இந்த வாள் குறித்த இந்த வார்த்தையை நேரடிப் பொருளில் எடுத்துக்கொள்வது சாத்தியமற்றது; மாறாக, அவரது சீடர்கள் ஈடுபடவிருந்த ‘போரை’ விவரிக்கும் ஒரு குறியீடாகவே இதைப் புரிந்துகொள்வது சிறந்தது. இந்தப் ‘போர்’ சில சமயங்களில் துன்புறுத்தலையும், ஒருவேளை மறைசாட்சி மரணத்தையும் கூட உள்ளடக்கியதாக அமையலாம். சில நேரங்களில், இந்தப் போராட்டம் பாவம் மற்றும் சோதனைகளுக்கு எதிரான ஒரு ‘போராகவும்’ இருக்கலாம். ஆகவே, மெசியா இந்த  வாள் என்ற குறியீட்டைப் பயன்படுத்தியதன் நோக்கம், அவர்கள் முழு விழிப்புணர்வுடனும் அவர்கள் அர்ப்பணிப்புடனும், கடவுள் அருளும் முழுமையான கவசத்தைத் தரித்துக்கொண்டு ஆயுதம் ஏந்தியஇந்தப் போரில் இறங்கத் தயாராக வேண்டும் என்பதே ஆகும்.

“அவர் மீறினவர்களில் ஒருவராக எண்ணப்பட்டார்” (ஏசாயா 53:12) என்று எழுதப்பட்டுள்ளது; இது என்னிடத்தில் நிறைவேற வேண்டும் என்று நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். அவர் லேசாகத் தன் தோள்களைக் குலுக்கினார். ஆம், என்னைக் குறித்து எழுதப்பட்டவை நிறைவேறி வருகின்றன. பின்னர், இயேசுவின் உருவக மொழியைப் புரிந்துகொள்ளாத அப்போஸ்தலர்கள், அவரது வார்த்தைகளை நேரடிப் பொருளில் எடுத்துக்கொண்டு, தாங்கள் தயாராக இருப்பதற்குச் சான்றாக இரண்டு கத்திகளைக் காட்டினார்கள். “இதோ ஆண்டவரே, இங்கே இரண்டு பெரிய கத்திகள் (கிரேக்க மொழியில்: *machairai*) உள்ளன.” அவர் உடனடியாக அந்த எண்ணத்தை மறுத்து, “அது போதும்” என்று கூறினார் (லூக்கா 22:37-38). தவறான திசையில் செல்லும் ஒரு உரையாடலை, “அது போதும்” [அதாவது, இது போன்ற முட்டாள்தனமான பேச்சு போதும்] என்று கூறி நிறுத்துவதற்கான ஒரு மரபுத்தொடர் பாணியாகவே இந்த வார்த்தைகளை அணுகுவது மிகச் சிறந்த விளக்கமாக இருக்கலாம். இதற்கான ஒரு உதாரணத்தை உபாகமம் 3:26-ல் காணலாம்; அங்கே கடவுள் தனது மோசேயுடனான உரையாடலை, “அது போதும்; இனி இந்த விஷயத்தைப் பற்றி என்னிடம் பேசாதே” என்று கூறி நிறுத்துகிறார்.¹⁴¹⁸

1915-ஆம் ஆண்டில், போதகர் வில்லியம் பார்ட்டன் தொடர் கட்டுரைகளை வெளியிடத் தொடங்கினார். ஒரு பழங்காலக் கதைசொல்லியின் நடையைப் பின்பற்றி, ‘சேஃபெட் தி சேஜ்’ (Safed the Sage – ஞானி சேஃபெட்) என்ற புனைபெயரில் அவர் தனது நீதிக்கதைகளை எழுதினார். அடுத்த பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு, சேஃபெட் மற்றும் அவரது உறுதுணையாக இருந்த மனைவி கெதுரா ஆகியோரின் ஞானத்தை அவர் பகிர்ந்துகொண்டார். இது அவர் மிகவும் ரசித்த ஒரு எழுத்து வடிவமாக இருந்தது. 1920-களின் தொடக்கத்தில், சேஃபெட் குறைந்தது முப்பது லட்சம் வாசகர்களைக் கொண்டிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. சாதாரண நிகழ்வுகளை ஒரு ஆன்மீக உண்மையின் விளக்கமாக மாற்றுவது பார்ட்டனின் ஊழியத்தின் முக்கிய அம்சமாக இருந்தது.

நான் அவ்வப்போது மட்டுமே தோட்டக்கலையில் ஈடுபடுபவன்; அதிலும் பெரிய அளவில் வெற்றி கண்டதில்லை. ஆனால் நான் ‘ஹாலிஹாக்’ (Hollyhocks) மலர்ச் செடிகளை வளர்க்கிறேன். அவற்றை ஒருமுறை நட்டுவிட்டால் போதும், என் பெரிய பராமரிப்பு இல்லாமலேயே அவை தொடர்ந்து வளரும். ஏனெனில், பழைய செடிகள் இரண்டாவது குளிர்காலத்தில் அழிந்துவிடும், ஆனால் இளம் செடிகள் இரண்டாவது கோடையில் பூக்களைத் தரும். சிலுவைப்போர் வீரர்கள் புனித பூமிக்குச் சென்றபோது, ​​இந்த அற்புதமான மலரும் செடியை ஐரோப்பாவின் தோட்டங்களுக்கும், எனக்கும் கெதுராவுக்கும் சொந்தமான தோட்டங்களுக்கும் கொண்டு வந்ததை நினைவுகூர நான் விரும்புகிறேன்.

ஆனால் கெதுரா என்னை விட அதிக சுறுசுறுப்பானவள். அவள் பல வகையான பூக்களை வளர்க்கிறாள்.

ஒருமுறை அவள் பூக்களை நட்டு வைத்திருந்தாள்; அப்போது இரவு நேரத்தில் சில குறும்புக்காரச் சிறுவர்கள் வந்து அவற்றை வேரோடு பிடுங்கி எறிந்தனர். அவர்கள் யார் என்று கெதுராவுக்கு ஒரு சந்தேகம் இருந்தது. ஒரு நாள், அந்தத் துடுக்குத்தனமான சிறுவர் கூட்டம் வருவதை அவள் பார்த்தாள். அவள் தயாராக வைத்திருந்த ஒரு கூடை ஆப்பிள்களை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டு முகப்புக்குச் சென்றாள். அவர்கள் கடந்து சென்றபோது அவள் அவர்களை அன்புடன் வரவேற்றாள்; ஆனால் அவர்கள் அவளிடம் முரட்டுத்தனமாகப் பதிலளித்துவிட்டு விலகிச் செல்ல முயன்றனர். ஏனெனில், அவள் தங்களைக் கடிந்துகொள்வாளோ அல்லது காவல்துறையிடம் புகார் செய்வதாக மிரட்டுவாளோ என்று அவர்கள் அஞ்சினர்.

ஆனால் கெதுரா அவர்களிடம், “நீங்கள் எவ்வளவு உயரமாகவும் கம்பீரமாகவும் இருக்கிறீர்கள்! எவ்வளவு வலிமையாகவும் தைரியமாகவும் இருக்கிறீர்கள்!” என்று கூறினாள். அவள் பேசிய விதம் அவர்களைக் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தியது. பிறகு அவள், “எனக்கு உங்கள் உதவி தேவை; நீங்கள் நிச்சயம் உதவுவீர்கள் என்று நம்புகிறேன். நான் பூக்களை நடுகிறேன், ஆனால் சிறுவர்கள் அவற்றை வேரோடு பிடுங்கிவிடுகிறார்கள். அவர்கள் கெட்டவர்கள் அல்ல, ஆனால் யோசிக்காமல் செயல்படுபவர்கள். என் பூக்களைப் பாதுகாக்க நீங்கள் எனக்கு உதவ வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்,” என்று கூறினாள்.

அவர்கள் எதுவும் பேசவில்லை.

அப்போது அவள், “எனக்கும் மகன்கள் இருக்கிறார்கள்; அவர்களும் வலிமையானவர்கள், உயரமானவர்கள். அவர்கள் வளர்ந்து இப்போது உலக வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டுள்ளனர்,” என்று கூறினாள். உங்கள் அம்மாக்களின் வயதை ஒத்தவள் நான்; பூக்களை நட்டு வளர்ப்பதும், அவை பிடுங்கி எறியப்படுவதும் எனக்குக் கடினமான வேலையாக இருக்கிறது. ஆனால் வலிமையும் துணிச்சலும் கொண்ட நீங்கள் என் பூக்களைப் பாதுகாத்து, மற்ற சிறுவர்களிடமும் அவற்றைப் பற்றிப் பேசினால், என் பூக்கள் செழித்து மலரும் என்று எனக்குத் தெரியும்.

இதைச் சொன்ன பிறகு, அவர் தான் கொண்டு வந்திருந்த ஆப்பிள்களை வெளியே எடுத்தார்.

ஒரு மனிதனைத் தன் மேலங்கியைக் கழற்ற வைப்பதில் யாருக்கு அதிக வல்லமை உண்டு என்று காற்றும் சூரியனும் வாதிட்ட காலத்திலிருந்தே இந்த நிலை நீடிக்கிறது. காற்று எவ்வளவு பலமாக வீசியதோ, அந்த மனிதன் தன் மேலங்கியை அவ்வளவு இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டான்; ஆனால், அந்தக் கடுமையான காற்றால் செய்ய முடியாததைச் சூரியனின் கதகதப்பு விரைவாகச் சாதித்தது.

நீங்கள் கெதுராவின் தோட்டத்தைக் கடந்து சென்றால், அங்குள்ள பூக்கள் எந்தச் சேதமும் இன்றி இருப்பதைக் காண்பீர்கள். ஏனெனில், நகரின் மிகச் சிறந்த காவலர்களான சிறுவர்களே அவற்றைப் பாதுகாத்து வருகின்றனர்.

‘முன்னேற்றம்’ என்பதையே தங்கள் குறிக்கோளாகக் கொண்டவர்கள் சிலர் உள்ளனர்; அவர்களை மென்மையாக அணுகுங்கள். ஆனால், ‘அன்பே மிகச் சிறந்த வழி’ என்பதை கேதாராவால் காட்ட முடியும்.¹⁴¹⁹

பணிவிடை செய்பவராக நான் உங்கள் நடுவில் இருக்கிறேன்
லூக்கா 22: 24-30
மீட்பின் மூன்றாம் கிண்ணத்திற்குப் பிறகு
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள், வெள்ளிக்கிழமை மாலை

“நான் உங்களுக்கு நடுவே பணிவிடை செய்பவராக இருக்கிறேன்” – அந்த குறிப்பிட்ட நேரத்தில் அப்போஸ்தலர்கள் தங்களுக்குள் வாக்குவாதம் செய்தது ஏன் ஆச்சரியத்திற்குரியதாக இருந்தது? இருக்கை அமைப்புகள் தொடர்பான கலாச்சார விதிமுறை என்னவாக இருந்தது? பஸ்கா பண்டிகைக்கான உணவருந்தும் மேஜையில் யோவானுக்கும் யூதாசுக்கும் இடையே நடந்த உரையாடல்களைப் புரிந்துகொள்ள இது எவ்வாறு உதவுகிறது? அந்த நேரத்தில் இருக்கை அமைப்புகள் குறித்த வாக்குவாதம் ஏன் அவ்வளவு தீவிரமாக இருந்தது? இயேசு அந்தச் சூழலை எவ்வாறு கையாண்டார்? அவர் அவர்களை எவ்வாறு ஊக்கப்படுத்தினார்? அவர்களுக்கு ஏற்படவிருந்த ஆச்சரியம் என்னவாக இருந்திருக்கும்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: ‘ஊழிய மனப்பான்மை’ அல்லது ‘சேவை செய்யும் மனநிலை’ என்ற அடிப்படையில் நீங்கள் எந்த நிலையில் இருக்கிறீர்கள்? தேவனுடைய சபைகளில் முக்கியப் பதவிகளைப் பெற நீங்கள் போட்டியிடுகிறீர்களா, அல்லது உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட ஆவிக்குரிய வரங்களைச் சரியாகப் பயன்படுத்துகிறீர்களா? ‘ஆட்டுக்குட்டியானவரின் கலியாண விருந்தில்’ (வெளிப்படுத்துதல் 19:6-10) நீங்கள் எங்கே அமர்வீர்கள் என்பது குறித்து உங்களுக்கு அக்கறை இருக்கிறதா? ஏன்? அல்லது ஏன் இல்லை? உங்கள் பார்வையில் ‘உண்மையுள்ள சேவை’ என்பது எதைக் குறிக்கிறது?

விளக்க முடியாத வகையில், இயேசு தமது வரவிருக்கும் ராஜ்யத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்ட உடனேயே—அதாவது, “என் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் உங்களோடு கூடப் புதிய திராட்சரசத்தைப் பருகும் நாள் வரை, இனி நான் இந்தத் திராட்சரசத்தைப் பருகமாட்டேன்” என்று அவர் கூறிய அந்தத் தருணத்திலேயே (மத்தேயு 26:29; மாற்கு 14:25) —தங்களில் யார் பெரியவர் என்பது குறித்து அப்போஸ்தலர்கள் தர்க்கிக்கத் தொடங்கினர். ராஜாவாகிய மெசியாவிற்கு அருகில், அந்த ராஜ்யத்தில் மிகச் சிறந்த இடத்தைப் பிடிப்பதற்கான போட்டியே இதற்குக் காரணம் என்பது வெளிப்படை. பரிசேயர்கள் இதே விஷயத்தில் பிடிவாதமாக இருந்ததையும், தங்கள் அந்தஸ்து அல்லது தகுதிக்கு ஏற்ப அவர்கள் அமர்ந்திருந்ததையும் நாம் அறிவோம். ஆனால், தங்களில் ஒருவர் அவரைக் காட்டிக்கொடுக்கப் போகிறார் என்று கிறிஸ்து சற்று நேரத்திற்கு முன்புதான் கூறியிருந்த சூழலில், சீடர்கள் இவ்வாறு தர்க்கித்தது ஆச்சரியமளிப்பதாக இருந்தது.

யூத ஆவணங்கள் அமரும் முறை குறித்து மிகத் தெளிவாக விளக்குகின்றன. இரண்டுக்கும் மேற்பட்டோர் கூடி இருக்கும்போது, ​​அவர்களில் மிக முக்கியமான நபர் – இவ்விடத்தில் அவர்தான் மெசியா – ‘U’ வடிவத்தில் அமைக்கப்பட்டிருந்த தாழ்வான மேஜையின் நடுப்பகுதியில் சாய்ந்து அமர்வது என்பது ஒரு நிலையான வழக்கமாக இருந்ததாகத் தெரிகிறது. இயேசுவின் அன்பிற்குரிய சீடர் அவருக்கு வலதுபுறத்தில் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தார் என்பதை யோவான் அவருடைய  நற்செய்தியின் மூலம் நாம் அறிகிறோம். ஆனால், போதகருக்கு அடுத்தபடியாக மிக உயர்ந்த கௌரவம் வாய்ந்த இடம் அவருக்கு இடதுபுறத்தில் உள்ள இடமாகும். அந்தச் சிறப்பான இரவில், யூதாஸ் உண்மையில் அந்த மிக உயர்ந்த கௌரவமிக்க இடத்தில்தான் அமர்ந்திருந்தான்.

துரோகியை எப்படிக் கண்டறிவது என்று கிறிஸ்து யோவானிடம் ரகசியமாகக் கூறியபோது — அதாவது, “நான் பாத்திரத்தில் தோய்த்து யாருக்கு இந்த மட்சா (மற்றும் கரோசெட்) துண்டை அளிக்கிறேனோ, அவரே அவர்” (யோவான் 13:26a) என்று சொன்னபோது  அவர் மற்ற அப்போஸ்தலர்கள் யாரும் அதைக் கேட்கவில்லை என்பதை இது விளக்குகிறது. மேலும், அந்தத் துரோகியான அப்போஸ்தலன் மீது தேவையற்ற கவனத்தை ஈர்க்காமல், கரோசெட்டில் தோய்த்த உணவை முதலில் யூதாஸிற்குக் கொடுக்கும் பஸ்கா காலச் சடங்கை ஆண்டவர் எவ்வாறு தொடங்கினார் என்பதையும் இது விவரிக்கிறது. இறுதியாக, யூதாஸ்தான் அந்தத் துரோகி என்பதை இயேசு உறுதிப்படுத்தியதையும் இது விளக்குகிறது; அதாவது, அந்த வார்த்தைகள் அவராலேயே சொல்லப்பட்டன, ஆனால் பந்தியில் இருந்த வேறு யாரும் அதைக் கேட்கவில்லை.

பேதுருவைப் பொறுத்தவரை, அப்போஸ்தலர்களின் சுயநலப் போக்குகளைக் குறித்து கிறிஸ்து கண்டித்த பிறகு — அதாவது, “எவனாவது முந்தினவனாயிருக்க விரும்பினால், அவன் எல்லாரிலும் பிந்தினவனும் எல்லாருக்கும் ஊழியக்காரனுமாயிருக்கக்கடவன்” (மாற்கு 9:35) என்று அவர் கூறிய பிறகு — பேதுரு எவ்வளவு விரைவாக ‘U’ வடிவ மேஜையின் மறுமுனையில், யோகனான் (யோவான்) அமர்ந்திருந்த அதே பக்கத்தில் மிகத் தாழ்வான இடத்தைப் பிடிக்கச் சென்றிருப்பார் என்பதை நாம் கற்பனை செய்து பார்க்கலாம். அங்கிருந்தபடியேதான் அவர் யோவானுக்குச் சைகை செய்து, “இயேசு யாரைக் குறிப்பிடுகிறார் என்று அவரிடம் கேள்” என்று கூறினார்; ஏனெனில் யோவான் ஆண்டவருக்கு அருகிலேயே சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தார். மற்ற சீடர்கள் தங்களுக்கு மிகவும் வசதியான அல்லது ஒருவருக்கொருவர் கொண்டிருந்த நட்புறவிற்கு ஏற்ற இடங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து அமர்ந்தனர்.¹⁴⁰⁷

வெளிப்படையாக  அவர்களில் யார் பெரியவர் என்று கருதப்படுவது என்பது குறித்தும் அவர்களுக்குள் ஒரு வாக்குவாதம் எழுந்தது (லூக்கா 22:24). மனுஷகுமாரன் தம்முடைய மகிமையுள்ள சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்கும்போது, ​​தம்மைப் பின்பற்றிய திருத்தூதர்கள்  அவர்களும் பன்னிரண்டு சிங்காசனங்களில் அமர்ந்து இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களையும் நியாயம் தீர்ப்பார்கள் என்று கிறிஸ்துமுன்னதாகவே வாக்குறுதி அளித்திருந்தார் (மத்தேயு 19:28). பஸ்கா பண்டிகை தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் நிறைவேறும் என்பது (லூக்கா 22:16), அந்த ராஜ்யம் விரைவில் ஸ்தாபிக்கப்படும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்க்க வழிவகுத்தது. எனவே, அந்த இரவில் பஸ்கா விருந்து மேஜையில் அவர்கள் அமர்ந்திருந்த இடங்களே, எதிர்கால ராஜ்யத்தில் அவர்கள் வகிக்கப்போகும் பதவிகளைத் தீர்மானிக்கும் என்று அவர்கள் கருதினார்கள். உண்மையைச் சொல்லப்போனால், அந்த முன்னறிவிப்பு செய்யப்பட்ட காலத்திலிருந்தே, அவர்கள் மேசியாவின் வலது மற்றும் இடது பக்கங்களில் உயர்ந்த பதவிகளைப் பெற முயன்று வந்தனர் (மத்தேயு 20:21).¹⁴⁰⁸

ஆனால், முன்னுரிமை வரிசை குறித்த விவகாரம் ஒருபோதும் தீர்க்கப்படாமலே இருந்தது. அந்த முடிவை இனிமேலும் தள்ளிப்போட முடியாது என்பது அவர்களுக்குத் தெளிவாகத் தோன்றியது. எனவே, கௌரவமான பதவிகளைத் தேடும் சுயநல எண்ணத்துடன் அவர்கள் “பஸ்கா” பண்டிகைக்கு  வந்தார்கள். அத்தகைய சிந்தனை புறஜாதியினருக்கே உரியது என்று இயேசு அவர்களிடம் கூறினார். அவர் அவர்களிடம், “புறஜாதியினரின் அரசர்கள் தங்கள் மக்கள் மீது அதிகாரம் செலுத்தி ஆளுகிறார்கள்; ஆனாலும், அவர்கள் மீது அதிகாரம் செலுத்துபவர்கள் ‘மக்களின் நண்பர்கள்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்” என்று கூறினார்(லூக்கா 22:25 NLT) . ஆனால், நீங்கள் அப்படி இருக்கக்கூடாது (இங்கு ‘நீங்கள்’ என்பது வலியுறுத்திக் கூறப்பட்டுள்ளது).மாறாக, உங்களில் பெரியவர் மிகச் சிறியவரைப் போலவும் (அதாவது, மற்றவர்களை ஆளவோ அதிகாரம் செலுத்தவோ குறைந்தபட்ச உரிமையே கொண்டவரைப் போலவும்), ஆளுகிறவர் பணிவிடை செய்கிறவரைப் போலவும் இருக்க வேண்டும். ஏனெனில், பந்தியில் அமர்ந்திருப்பவரா அல்லது பணிவிடை செய்கிறவரா – இவர்களில் யார் பெரியவர்? பந்தியில் அமர்ந்திருப்பவர் தானே பெரியவர்? ஆனால் நானோ, பணிவிடை செய்கிறவராக உங்கள் நடுவில் இருக்கிறேன் (Greek word   diakonon  தியகோனான்) தாழ்மையான முறையில் சேவை செய்கிறவராக (லூக்கா 22:26-27). இயேசு அப்போஸ்தலர்களை விட நிச்சயமாகவே உயர்ந்தவராக இருந்தபோதிலும், பூமியில் அவர் ஊழியம் செய்த காலத்தில் அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்யும் அவருடைய மனப்பான்மையையே வெளிப்படுத்தினார் (யோவான் 13:3-17; பிலிப்பியர் 2:6-11). எனவே, யெஷுவாவைப் (இயேசுவைப்) பின்பற்றுகிறவரும் அனைவருக்கும் ஊழியக்காரராக இருக்க வேண்டும்.¹⁴⁰⁹ பஸ்கா பண்டிகையின் பந்தியில் மேசியாவே அவர் கனத்திற்குரிய இடத்தில் அமர வேண்டும் என்பதில் அவர்களுக்கு  எந்தச் சந்தேகமும் இருக்கவில்லை; கர்த்தருடைய (அதோனாயின்) ஊழியக்காரராக அவர் இருந்ததாலேயே அந்தக் கனம் அவருக்குக் கிடைத்தது. ஆனால் கர்த்தர் அந்தக் கனத்தைத் தமக்காகத் தேடிக்கொள்ளவில்லை; மாறாக, அவருடைய உண்மையுள்ள ஊழியத்தின் காரணமாகவே தன்னுடைய  பிதா அவருக்கு அதை அளித்தார்.

இறுதியில், இயேசுவின் சோதனைக் காலங்களில் அவருடன் உறுதியாக நின்றதால், அவருடைய அந்த ராஜ்யத்தில் அவர்களுக்கு இடங்கள் கிடைக்கும் என்று அவர் கூறினார். “என் பிதா எனக்கு ஒரு ராஜ்யத்தை அருளியதுபோல, நானும் உங்களுக்கு ஒரு ராஜ்யத்தை அருளுகிறேன்; அதினால் நீங்கள் என் ராஜ்யத்திலுள்ள என் பந்தியில் போஜனபானம் பண்ணவும், சிங்காசனங்களின்மேல் உட்கார்ந்து இஸ்ரவேலின் பன்னிரு கோத்திரங்களையும் நியாயம் தீர்க்கவும் இடமுண்டாகும்” (லூக்கா 22:28-30; மத்தேயு 19:28-ஐயும் பார்க்கவும்). அவர்கள் அவரோடு கூட கனம் பண்ணப்படுவார்கள். ஆனால், அவர்களின் நிலைகள் அவர்களின் பேராசையினால் அல்ல, மாறாக அவர்களின் உண்மையுள்ள சேவையினாலேயே தீர்மானிக்கப்படும். தங்கள் உண்மையுள்ள சேவை இறுதியில் மறைசாட்சி மரணத்தில் முடியும் என்பதை அவர்கள் அப்போது அறிந்திருக்கவில்லை (இணைப்பைப் பார்க்க ‘Cy – These are the Names of the Twelve Apostles’ இவை பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களின் பெயர்கள்.என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).

இயேசு அப்போஸ்தலர்களின் பாதங்களைக் கழுவ வேண்டிய அவசியம் இருக்கவில்லை; ஆனாலும் அவர் அதைச் செய்தார். அப்பணியைச் செய்ய வேலையாட்கள் இருந்தபோதிலும், மெசியா அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்வதையே தேர்ந்தெடுத்தார். “ஒரு முக்கியமான நபராக” (somebody) திகழ வேண்டும் என்பதே இன்றைய சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது. அதிக ஊதியம் தரும் வேலை, நிறுவனத்தில் உயர்ந்த பதவி அல்லது இறைவனின் சபைகளில் உயரிய தலைமைப் பொறுப்பு ஆகியவையே நம்முடைய விருப்பங்களாக இருக்கின்றன. இருப்பினும், நாம் எந்த நிலையில் இருந்தாலும், மற்றவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்வதை நம் இரட்சகரிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள முடியும்.

பெற்றோர், பிள்ளைகள், நண்பர்கள், பணியாளர்கள், தலைவர்கள் அல்லது மாணவர்கள் என நாம் பல்வேறு பாத்திரங்களை வகிக்கிறோம். கேள்வி என்னவென்றால், அந்தப் பாத்திரங்களை நாம் ஒரு பணிவுள்ள மனப்பான்மையுடன் நிறைவேற்றுகிறோமா என்பதே. எனது அன்றாட வாழ்க்கைச் செயல்பாடுகள் சில சமயங்களில் சோர்வூட்டுவதாக இருந்தாலும், நான் அவருடைய அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றி மற்றவர்களுக்கு மனமுவந்து சேவை செய்ய விரும்புவதால், அந்த ‘எஜமான்’ எனக்கு உதவுவார் என்று எண்ணி நான் நன்றி கூறுகிறேன். இதை ஒவ்வொரு நாளும் செய்வதற்கு கடவுள் நமக்கு உதவுவாராக.

மீட்பரின் அச்சுறுத்தல்
மத்தேயு 26:25-26; மாற்கு 16:26-27; லூக்கா 22:20;
1 கொரிந்தியர் 11:26-27
நிசான் மாதம் இரண்டாம் நாளுக்குப் பின்பு வரும் வெள்ளிக்கிழமை மாலை சுமார் 9:00 மணியளவில்

மீட்பின் மூன்றாவது கோப்பை பற்றிய ஆழமான ஆய்வு: யாத்திராகமத்தில் கிறிஸ்துவின் மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதலின் அர்த்தம் குறித்து என்ன குறிப்புகள் கொடுக்கப்பட்டன? ரபி ஷாவுல் என்ன சேர்த்தார்? சேடர் விருந்தின் போது எத்தனை கோப்பை திராட்சைரசம் அருந்தப்பட்டது/அருந்தப்படுகிறது? அவற்றின் பெயர்கள் என்ன? ஒவ்வொரு கோப்பையும் எதைக் குறிக்கிறது? எலியாவின் கோப்பைக்கும் நான்கு கோப்பைகளில் உள்ள நான்கு வினைச்சொற்களுக்கும் என்ன சம்பந்தம்? இன்றைய விசுவாசிகளுக்கு அந்த நான்கு கோப்பைகள் எதை விவரிக்கின்றன?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: இயேசு எப்போது மீண்டும் நான்காவது துதிக் கோப்பையை அருந்துவார்? அவருடன் சேர்ந்து அதை நீங்கள் எப்படி அருந்த முடியும்? நீங்கள் மீட்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள் என்பது உங்களுக்கு என்ன அர்த்தம் தருகிறது? உங்கள் மீட்பின் விலையைப் பற்றி நீங்கள் எவ்வளவு அடிக்கடி சிந்திக்கிறீர்கள்? அதை நீங்கள் சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்கிறீர்களா? எப்போதாவது அப்படிச் செய்திருக்கிறீர்களா? உங்கள் பாவங்களுக்காக மேசியா செய்த தியாகத்திற்காகவும், அவர் சிந்திய இரத்தத்திற்காகவும் நீங்கள் எப்போதாவது அவருக்கு நன்றி செலுத்துகிறீர்களா? ஏன் இல்லை?

அதேபோல, இரவு உணவிற்குப் பிறகு, இயேசு மீட்பின் மூன்றாவது கோப்பையை, ஆசீர்வாதத்தின் கோப்பை என்றும் அழைக்கப்படும் கோப்பையை எடுத்து, நன்றி செலுத்தியபின் அதை அவர்களுக்குக் கொடுத்து, “நீங்கள் எல்லாரும் இதிலிருந்து குடியுங்கள். இந்தக் கோப்பை என் இரத்தத்தினாலே உண்டான புதிய உடன்படிக்கையாகும்; (எரேமியா மீதான எனது விளக்கவுரையைக் காண, இணைப்பைக் காண Eo – என்பதைக் கிளிக் செய்யவும் – நாட்கள் வருகின்றன, கர்த்தர் கூறுகிறார், நான் இஸ்ரவேல் மக்களுடன் ஒரு புதிய உடன்படிக்கை செய்வேன்)இது அநேகருடைய பாவ மன்னிப்பிற்காகச் சிந்தப்படுகிறது; நீங்கள் இதைக் குடிக்கும்போதெல்லாம், என்னை நினைவுகூரும்படி இதைச் செய்யுங்கள்” என்றார் (மத்தேயு 26:27-28; மாற்கு 14:23-24; லூக்கா 22:20; முதலாம் கொரிந்தியர் 11:25). இது எகிப்து தேசத்திலிருந்து கிடைக்கும் வெறும் சரீர மீட்பு மட்டுமல்ல (யாத்திராகமம் Bz – மீட்பு குறித்த எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்), மாறாக, அவருடைய இரத்தம் சிந்தப்படுவதால் வரும் ஒரு ஆவிக்குரிய மீட்பாகும். கிறிஸ்துவின் இரத்தத்திற்கும் பஸ்கா பண்டிகைக்கும் தொடர்பு உண்டு என்பதை யாத்திராகமத்திலிருந்து ஒரு குறிப்பு சுட்டிக்காட்டுகிறது (யாத்திராகமம் Bx – அவர் இரத்தத்தைக் கண்டு அந்த வாசலைக் கடந்து செல்வார் குறித்த எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). ரபி ஷாவுல் மேலும் கூறினார்: நீங்கள் இந்த அப்பத்தை உண்டு, இந்தக் கோப்பையைக் குடிக்கும்போதெல்லாம், அவர் வரும்வரை கர்த்தருடைய மரணத்தை அறிவிக்கிறீர்கள் (1 கொரிந்தியர் 11:26). பஸ்கா விருந்தின்போது, ​​பங்கேற்பாளர்கள் திராட்சைக்கொடியின் கனியான கோஷர் (அனுமதிக்கப்பட்ட உணவு) இன் பஸ்கா திராட்சைரசத்தை நான்கு கோப்பைகள் அருந்துகிறார்கள்:

முதலாவது பரிசுத்தமாக்குதலின் கோப்பை அல்லது ஆசீர்வாதத்தின் கோப்பை ஆகும். இது, “நான் உங்களை எகிப்தியர்களின் நுகத்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வருவேன்” (ஹோட்செய்தி) என்ற யெகோவாவின் (கர்த்தர்)வாக்குறுதியை அடிப்படையாகக் கொண்டது (யாத்திராகமம் 6:6a). ஹக்கதாவில், இந்தக் கோப்பை காதேஷ் அல்லது பரிசுத்தமாக்குதலின் கோப்பை என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த எபிரேய வார்த்தை பிரித்தல் அல்லது ஒதுக்கி வைத்தல் என்பதைக் குறிக்கிறது, மேலும் எகிப்திலிருந்து மீட்பின் முதல் படிக்கு இது ஒரு பொருத்தமான வார்த்தையாகும். ஒவ்வொரு ‘சேடர்’ (Seder) நிகழ்வின் தொடக்கத்திலும் ‘பெராக்கா’ (Berakhah) ஓதப்படுகிறது. “திராட்சையின் கனியைப் படைக்கும் பிரபஞ்சத்தின் அரசனான, எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரே, நீர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்” என்று பிராகா பாடப்படுகிறது. யாக்கோபின் பிள்ளைகளை எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வந்ததற்காக தேவனுக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாக, கொண்டாட்டக்காரர்கள் முதல் கோப்பையைக் குடிக்கிறார்கள்.

இரண்டாவது வாதைகளின் கோப்பை ஆகும், ஆனால் அது நான்கு நற்செய்தி நூல்களிலும் குறிப்பிடப்படவில்லை. “அவர்களுக்கு அடிமைகளாக இருப்பதிலிருந்து நான் உங்களை விடுவிப்பேன்” (யாத்திராகமம் 6:6b) என்ற ‘ஹஷேம்’ (Ha’Shem)-இன் வாக்குறுதியின் அடிப்படையில் இது அமைந்துள்ளது.இது அடிமைத்தனமான வாழ்க்கையிலிருந்து கிடைத்த விடுதலையைக் கொண்டாடுவதையும் தாண்டியது. இது வாதைகளின் கோப்பை என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது எகிப்தின் மீது வந்த பத்து வாதைகளை நினைவூட்டுகிறது (யாத்திராகமம் Bj –மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – எகிப்தின் பத்து வாதைகள்). இந்தக் கோப்பை யூத மக்களின் சுதந்திரத்தைக் குறித்தாலும், தீமையின் (இந்த விஷயத்தில், எகிப்தியர்களின்) துரதிர்ஷ்டங்களில் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடையக் கூடாது என்று ரபிக்கள் போதிக்கிறார்கள். இதன் விளைவாக, இந்தக் கோப்பையில் உள்ள திராட்சைரசம் சுவைக்கப்பட்டு அருந்தப்படுவதில்லை, மாறாக ஒவ்வொரு வாதைக்கும் பத்து சொட்டுகள் வீதம் சிந்துவதன் மூலம் அது காலியாக்கப்படுகிறது.

மூன்றாவது மீட்பின் பாத்திரம். “நான் உங்களை நீட்டிய புயத்தினாலும், வல்லமையான நியாயத்தீர்ப்பின் செயல்களினாலும் மீட்டுக்கொள்வேன்” (யாத்திராகமம் 6:6c) என்ற தேவனுடைய வாக்குறுதியை இது அடிப்படையாகக் கொண்டது. இது எப்போதுமே பிரதான உணவிற்குப் பிறகு, அஃபிகோமன் தேடலுக்குப் பின் உடனடியாக எடுக்கப்படும் பாத்திரமாக இருந்து வருகிறது (காண்க Kj – நடு மட்சாவை உடைத்தல்). எபிரேய வார்த்தையான ‘கால்டி’ என்பது, வேறொருவருக்குச் சொந்தமான ஒன்றை மீண்டும் வாங்குவதைக் குறிக்கிறது. யூபிலி ஆண்டில் (லேவியராகமம் 25:47-55)  ஒரு அடிமையை மீட்டபோது பயன்படுத்தப்பட்ட அதே வினைச்சொல் இதுவாகும் . ஒவ்வொரு ஆண்டும் யூதர்கள் சேடேரைக் கொண்டாடும்போது, ​​தம்முடைய மக்களின் மீட்புக்காக யெகோவா ADONAI  நம்பமுடியாத ஒரு விலையைக் கொடுத்தார் என்பதை அவர்கள் நினைவுகூர வேண்டும். கிறிஸ்துவுக்கு முன்பு, இது பெசாச் ஆட்டுக்குட்டியின் மரணம் மற்றும் வீட்டின் கதவு நிலையில் பூசப்பட்ட இரத்தம் எனத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டது (காண்க யாத்திராகமம் மீதான எனது விளக்கவுரை – பத்தாவது மரண வாதை). அவர்கள் அடிமைகளாக இருந்தார்கள், இப்போது அவர்கள் விடுதலையாகிவிட்டார்கள். மீட்பின் பாத்திரம், நம் மீதுள்ள தேவனுடைய அன்பின் ஒரு அற்புதமான நினைவூட்டலாகும். நாம் பாவத்திற்கு அடிமைகளாக இருந்தோம், இப்போது விடுதலை பெற்றுள்ளோம்.

நான்காவது துதியின் கோப்பை (ஏற்றுக்கொள்ளுதலின் கோப்பை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது). “நான் உங்களை என் சொந்த ஜனங்களாக (லக்கக்தி) ஏற்றுக்கொள்வேன், நான் உங்கள் தேவனாயிருப்பேன்” என்ற கர்த்தரின் வாக்குறுதியை இது அடிப்படையாகக் கொண்டது. அப்பொழுது, எகிப்தியரின் நுகத்தடியிலிருந்து உங்களை விடுவித்த கர்த்தர் நானே என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள் (யாத்திராகமம் 6:7). சேடரின் மிக இறுதியில், ஹல்லேலின் இரண்டாம் பகுதி (சங்கீதம் 115-118) ஓதப்படும்போது, ​​நான்காவது மற்றும் இறுதிக் கோப்பை எடுக்கப்படுகிறது. இது முந்தைய மூன்று கோப்பைகளின் உச்சக்கட்டமாகும். மீண்டும் ஆசீர்வாதம் பாடப்பட்ட பிறகு, கோப்பை பகிரப்படுகிறது, அதைத் தொடர்ந்து நமது முழுமையான மீட்பைக் கொண்டாடும் துதிப் பாடல்கள் பாடப்படுகின்றன.

புகழ்பெற்ற மெசியானிய யூதரான ஆல்ஃபிரட் எடர்ஷைம் (1825-1889) இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்: “கர்த்தர் தமது ஊழியத்தின் ஒவ்வொரு கட்டத்தையும் ஒரு உணவளிப்புடன் முடித்தார். அவர் தமது கலிலேய ஊழியத்தை ஐயாயிரம் பேருக்கு உணவளிப்பதன் மூலம் முடித்தார். அவர் தமது புறஜாதியார் ஊழியத்தை நான்காயிரம் பேருக்கு உணவளிப்பதன் மூலம் முடித்தார். மேலும், சிலுவையில் மரிப்பதற்கு முன்பு, மேல் அறையில் தமது சொந்த சீடர்களுக்கு உணவளிப்பதன் மூலம் யூதேய ஊழியத்தை முடித்தார்.”¹⁴⁰⁴

சேடர் ஆராதனை மற்றும் பாஸ்கா பண்டிகையின் ஒரு பகுதியாக பல அற்புதமான சின்னங்கள் உள்ளன. மிக முக்கியமான சின்னங்களில் ஒன்று, பல வழிகளில், மிகவும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட சின்னங்களில் ஒன்றாகும். அது எலியாவின் கோப்பை என்று அழைக்கப்படுகிறது. பல வழிகளில் இந்தக் கோப்பை, யூத மக்களின் மேசியானிய தரிசனத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது.

பாஸ்கா பண்டிகையின் உணவின்போது, ​​”நாம் ஏன் நான்கு கோப்பை திராட்சை ரசத்தைக் குடிக்கிறோம்?” என்ற கேள்வி எழுப்பப்படுகிறது. உண்மையில், இந்தக் நான்கு வினைச்சொற்கள் ரசமும் யாத்திராகமம் 6:6-7-ல்  உள்ள நான்கு வினைச்சொற்களைக் குறிக்கின்றன; இஸ்ரவேல் மக்களைக் கடவுள் எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்த விதத்தை இவ்வினைகள் விவரிக்கின்றன. பாஸ்கா தொடர்பான அந்த நான்கு வினைச்சொற்கள்: வெளியே கொண்டுவருதல், இரட்சித்தல், மீட்துகொள்ளுதல் மற்றும் அழைத்துச் செல்லுதல் ஆகியனவாகும்.

உண்மையில், யாத்திராகமம் 6 அதிகாரம் 8-ஆம் வசனத்தில் ‘கொண்டு வருதல்’ என்ற ஐந்தாவது வினைச்சொல் இருப்பதால், ஐந்தாவது கோப்பை திராட்சைரசம் இருக்க வேண்டும் என்று சில ரபிக்கள் வாதிடுகின்றனர். அந்த வசனம், தேவன் இஸ்ரவேலர்களை தேசத்திற்குள் கொண்டு வரும் முறையைக் குறிக்கிறது. இது ஒரு தனி செயல்முறை என்று சில ரபிக்கள் கருதினர். அது இஸ்ரவேல் மக்களின் மீட்பின் ஒரு பகுதியாக இருக்கவில்லை; அது அவர்களின் எதிர்காலத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. எனவே, இஸ்ரவேலர்களின் மீட்புக்கு எத்தனை வினைச்சொற்கள் பொருந்தும் என்பதில் ரபிக்களிடையே ஒரு பிளவு இருந்தது. ஆகையால், சேடர் விருந்தில் எத்தனை கோப்பை திராட்சைரசம் அருந்த வேண்டும் என்பதில் கருத்து வேறுபாடு இருந்தது.

எனவே, ரபிக்கள் (யூத மத அறிஞர்கள்) ஒரு சமரசத் தீர்வை முன்வைத்தனர். ‘சேடர்’ (Seder) விருந்தின்போது தாங்கள் நான்கு கோப்பை திராட்சை ரசத்தை அருந்துவதாகவும், அதே சமயம் ஐந்தாவது கோப்பை ஒன்றையும் மேஜையின் நடுவில் வைப்பதாகவும் அவர்கள் கூறினர்; ஆனால், அந்த ஐந்தாவது கோப்பையை யாரும் தொடமாட்டார்கள். வருங்காலத்தில் மேசியா (Messiah) வருகை தரும்போது, ​​அவர் நம்முடைய அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் விடையளிப்பார். குறிப்பாக, “சிக்கல்கள் நிறைந்த இந்த உலகில் நாம் எவ்வாறு அமைதியைக் காண்பது?” என்பது போன்ற மிக முக்கியமான கேள்விகளுக்கு அவர் பதிலளிப்பார். மேசியாவின் வருகைக்கான அறிகுறிகள் தென்படும்போது, ​​வாழ்க்கையின் வேறு சில கேள்விகளுக்கும் தீர்வு கிடைக்கும் என்று ரபிக்கள் கூறுகின்றனர். அத்தகைய தீர்வுகாணப்பட வேண்டிய கேள்விகளில் ஒன்று இதுதான்: நாம் நான்கு கோப்பை திராட்சை ரசத்தை அருந்த வேண்டுமா அல்லது ஐந்து கோப்பை திராட்சை ரசத்தை அருந்த வேண்டுமா? ‘சேடர்’ விருந்து மேஜையில் அந்த ஐந்தாவது கோப்பை திராட்சை ரசத்தை நாம் அருந்த வேண்டுமா?

இது எலியாவின் கோப்பை   கர்த்தருடைய அந்த மகத்தானதும் பயங்கரமானதுமான நாளுக்கு முன்பாக அவர் வருவார் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது (வெளிப்படுத்தல் Bw –  மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – இதோ, கர்த்தர் வருவதற்கு முன்பாக நான் தீர்க்கதரிசியாகிய எலியாவை உங்களுக்கு அனுப்புவேன்). எலியா நமது சேதர் விருந்தில் தோன்றி, அரசர் மேசியாவின் வருகையை அறிவிப்பார் என்பதே நம்பிக்கையாகும். எனவே, இந்தக் கோப்பை ஒரு சேதர் மேசையில் தொடப்படாமல் இருக்கும் வரை, நாம் இன்னும் மீட்கப்பட வேண்டிய ஒரு உலகில் வாழ்கிறோம் என்பதே அதன் அர்த்தமாகும். நமது பணி, நமது ஊழியம் இன்னும் நிறைவடையவில்லை என்பதை இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

எல்லாக் கோப்பைகளும் அற்புதமான வரலாற்றுப் பாடங்களைச் சித்தரித்தாலும், சேடரின் நான்கு கோப்பைகளும் இன்று நமக்கான முக்கியமான ஆன்மீகப் பாடங்களையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. யூத மற்றும் புறஜாதி விசுவாசிகள் இருவருக்கும், இந்தக் கோப்பைகள் நமது ஆன்மீகப் பயணத்தை விவரிக்கின்றன. பரிசுத்தமாக்குதலின் கோப்பையைப் போல, நாம் ஒரு நோக்கத்திற்காகப் பிரித்தெடுக்கப்பட்டோம்; வாதைகளின் கோப்பையைப் போல, நமது பழைய வாழ்க்கையின் மதியீனத்திலிருந்து நாம் விடுவிக்கப்பட்டோம்; மீட்பின் கோப்பையைப் போல, உண்மையுள்ள மீட்பளிக்கும் உறவினரால் நாம் மீட்கப்பட்டோம் (ரூத் 3:9 CJB); மேலும் நான்காவது கோப்பையைப் போல, அவருடைய பிள்ளையாக நாம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதற்காக தேவனைப் புகழ்கிறோம் (காண்க Bw – விசுவாசத்தின் தருணத்தில் தேவன் நமக்காக என்ன செய்கிறார்). சேடரின் சின்னங்களால் விளக்கப்பட்டுள்ள பண்டைய வாக்குறுதிகளை மேசியா நிறைவேற்றவிருந்தார்!

நிச்சயமாகவே, இயேசு கடைசி சேதரில் முதல் மூன்று கோப்பைகளைக் கொண்டாடினார், ஆனால் அந்த மாலையின் முடிவில் அவர் ஒரு வியப்பான காரியத்தைச் சொன்னார். பொதுவாக, சீஷர்கள் கடைசி கோப்பையைக் குடிப்பதன் மூலம் சேதரின் முடிவைக் கொண்டாடுவார்கள் என்று எதிர்பார்த்திருப்பார்கள். தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் அவர்கள் அதைத்தான் செய்து வந்தார்கள். ஆனால், அந்த நேரத்தில் கிறிஸ்து சொன்னார்: நான் உங்களுக்கு உண்மையைச் சொல்கிறேன், என் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் உங்களுடன் புதிய திராட்சைரசத்தைக் குடிக்கும் நாள் வரை, இனிமேல் இந்தத் திராட்சைரசத்தின் சாற்றை நான் குடிக்கமாட்டேன் (மத்தேயு 26:29; மாற்கு 14:25). அவர் துதியின் இறுதி நான்காவது கோப்பையைக் குறிப்பிட்டார், அதை அவர் தெளிவாகக் குடிக்கவில்லை. எவ்வளவு விவரிக்க முடியாதது, ஆனாலும், அதே நேரத்தில், எவ்வளவு ஆழமானது!¹⁴⁰⁵

தொன்றுதொட்டு திராட்சைரசம் தயாரிக்கப்பட்டு வருகிறது. விவிலியத்தில் இது முதன்முதலில் நோவாவின் குடிவெறியுடன் (ஆதியாகமம் 9:21) தொடர்புடையதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, இதுவே அவருடைய மகன் ஹாமின் பாவத்திற்கு வழிவகுத்தது. திராட்சைத் தோட்டம், மனிதனின் ஆரோக்கியத்திற்கு மிகவும் அவசியமான சர்க்கரை மற்றும் அவனது ஆரோக்கியத்திற்கு மிகவும் தீங்கு விளைவிக்கும் மதுபானம் ஆகிய இரண்டிற்குமான முதல் ஆதாரங்களில் ஒன்றை வழங்கியது.

திராட்சையின் தூய இரத்தம் (உபாகமம் 32:14), தன் இயல்பிலேயே தீங்கற்றது மட்டுமல்ல, இனிமையானதும் அழகானதுமாகும். திராட்சைத் தோல்களில் சேகரமாகும் ஈஸ்ட் பாக்டீரியாக்களால் ஏற்படும் நொதித்தல் செயல்முறையின் மூலம், திராட்சைச் சர்க்கரையானது ஆல்கஹால் மற்றும் கார்பன் டை ஆக்சைடாகச் சிதைக்கப்பட்ட பின்னரே, அந்த ஒயின் தீங்கு விளைவிப்பதாக மாறுகிறது. நொதித்தல் என்பது அடிப்படையில் ஒரு சிதைவுச் செயல்முறையாகும், இதில் சிக்கலான சர்க்கரை மூலக்கூறுகள், ஆல்கஹாலின் எளிய மூலக்கூறுகளாகச் சிதைக்கப்படுகின்றன. உடல் வெப்பநிலையில், உடலுக்குள் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் சர்க்கரையானது இந்த வகையான சிதைவிலிருந்து தடுக்கப்பட்டு, அதற்குப் பதிலாக உடலின் செயல்பாடுகளுக்கு ஆற்றலின் முதன்மை ஆதாரமாக விளங்குகிறது. மறுபுறம், ஆல்கஹால் என்பது உடல் சிதைவுக்கு ஒரு காரணமாகும்; அது நரம்பு மண்டலத்திலும் முழு உடல் அமைப்பிலும் நுழைந்து, செல்லும் இடமெல்லாம் சேதத்தை ஏற்படுத்துகிறது, இறுதியில், போதுமான அளவு உட்கொண்டால், மரணத்தையும் விளைவிக்கிறது.

தநாக்கில், மதுவைக் குறிக்க இரண்டு எபிரேயச் சொற்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. முதலாவது (திரோஷ்), திராட்சையின் தூய இரத்தம் என்றும், மற்றொன்று (யாயின்), புளித்த அல்லது அழுகிய சாறு என்றும் பொருள்படும். இருப்பினும், கிரேக்க மொழியில் (ஓயினோஸ்) என்ற அதே சொல் இவ்விரண்டிற்கும் பயன்படுத்தப்பட்டது. இதன் விளைவாக, பிரிட் சதாஷாவில், சூழலுக்கு ஏற்ப, மது என்ற சொல் திராட்சைக் கொடியின்  கனி, புதிய பழத்தையோ அல்லது அதன் அழுகிய பொருளையோ குறிக்கலாம். புளித்த மற்றும் புளிக்காத “மதுக்கள்” இரண்டும் அக்கால மக்களால் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன என்பதைச் சரிபார்க்க, பண்டைய எபிரேய மற்றும் கிரேக்க மதச்சார்பற்ற இலக்கியங்கள் ஏராளமாகக் கிடைக்கின்றன.

கர்த்தருடைய இராப்போஜனத்தை ஏற்படுத்தியபோது, ​​இயேசு தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படக்கூடாது என்பதற்காக,திராட்சைக் கொடியின்  கனி, என்ற வார்த்தைக்குப் பதிலாக, திராட்சைரசத்தின் கனி என்ற சொற்றொடரை எப்போதும் கவனமாகப் பயன்படுத்தினார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அவர்  தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறார்.அழுகல் மற்றும் சிதைவின் விளைபொருளான மது, மரணத்தின் சரியான சின்னமாகும். அது, அவருடைய மேசையில் இருந்த கோப்பையில் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட மேசியாவின் இரத்தத்தின் ஜீவனுள்ள தன்மையை நிச்சயமாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த முடியாது. எனவே, அவர் போதையை உண்டாக்கும் ஒரு பொருளை உருவாக்கியிருக்க வாய்ப்பில்லை (கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கை Bq– மீதான விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – இயேசு தண்ணீரை திராட்சைரசமாக மாற்றுகிறார்). அவர் உருவாக்கிய திராட்சைரசம், உண்மையில், திராட்சையின் இரத்தத்திலிருந்து புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு புதிய திராட்சைரசமாகும்! அது போதையூட்டுவதாக இருந்தால் இருக்க வேண்டியது போல, பழைய, அழுகும் திராட்சைரசமாக இருக்கவில்லை. நொதித்தல் செயல்முறை அதன் ஆற்றல் தரும் சர்க்கரைகளின் கட்டமைப்பை சிதைக்கும் மதுவாக உடைக்க நேரம் இருக்கவில்லை. எனவே, அது அவருடைய மகிமையின் பொருத்தமான பிரதிநிதித்துவமாக இருந்தது, மேலும் அவருடைய மாபெரும் அற்புதங்களில் முதலாவதாகவும், இங்கே, கடைசி இராப்போஜனத்திலும் பரிமாறுவதற்குப் பொருத்தமானதாக இருந்தது.

அடுத்த முறை இயேசு ஏற்றுக்கொள்ளுதலின் நான்காவது கோப்பையை அருந்துவது, மேசியானிய ராஜ்யத்தைத் தொடங்குவதற்காக பூமியில் நடைபெறும் ஆட்டுக்குட்டியின் திருமண விருந்தில்தான் (வெளிப்படுத்தல் ஆதியாகமம்  Fg – ஆட்டுக்குட்டியின் திருமண விருந்து பற்றிய எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). அது நீங்கள் தவறவிட விரும்பாத ஒரு சேதர் ஆகும். இயேசு தேவனுடைய குமாரன் என்று நீங்கள் நம்பினால்: “நான் பெற்றுக்கொண்டதை உங்களுக்கு முதன்மையானதாகக் கொடுத்தேன்: கிறிஸ்து வேதவாக்கியங்களின்படி நம்முடைய பாவங்களுக்காக மரித்தார், அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டார், வேதவாக்கியங்களின்படி மூன்றாம் நாளில் உயிர்த்தெழுந்தார்” (1 கொரிந்தியர் 15:3-4). அப்படியானால், நீங்கள் அவருடன் அந்த சேதரை அனுபவிப்பீர்கள்!

எருசலேம் அமைதியாக இருந்தது. தாவீதின் நகரம் ஆள் நடமாற்றமின்றி காணப்பட்டது. தெருக்களில் மனிதர்களோ விலங்குகளோ இல்லை; கூரைகளும் பளிங்குக் கோபுரங்களும் மட்டுமே நிலவின் ஒளியில் மின்னின. பிலாத்துவின் தலைமையகத்தின் சுவரில், ஒரு ரோமானியக் காவலன் கிழக்கத்தியக் காற்றின் குளிரைத் தாங்கிக்கொள்ளத் தன் கைகளைக் கட்டியபடி, கீழே இருந்த கற்பலகைகளில் தன் பணி ஓய்வில் இருந்த தோழர்கள் பகடை உருட்டுவதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஒவ்வொரு முறை பகடை உருட்டிய பிறகும் வீரர்களின் வாக்குவாதங்களைக் கண்டு அவன் சிரித்தபோது, ​​இரட்டைக் கதவுகளிலிருந்த காவலன் சாலையின் குறுக்கே வந்து தன் வாளை உருவியதால் அவனது கவனம் திசை திரும்பியது.

நிலவொளியில் யாரிடமோ கடுமையாகப் பேசிக்கொண்டிருந்த காவலாளியை அவன் பார்த்தான். அடுத்த கணமே, அந்தக் காவலாளி யாரையோ பிரட்டோரியத்திற்குள் கையசைத்து அழைத்தான், ஆனால் அது யாராக இருந்தாலும் இரட்டைக் கதவுகளுக்குக் கீழே தாண்டி வரவில்லை. முற்றத்தின் தீப்பந்த ஒளிகளின் வழியே, மேலே இருந்த அந்தச் சிப்பாயால், அது தலைமைப் பூசாரி என்பதையும், அவருக்கு அருகில் இருந்த திடகாத்திரமான கோயில் காவலர்களின் தலைவன் என்பதையும் காண முடிந்தது.

அவர்கள் வாக்குவாதம் செய்தனர். காவலாளி, “பிலாத்துவிடமிருந்து அவர்களுக்கு ஏதேனும் வேண்டுமென்றால் தவிர, அவர்கள் இங்கு வந்திருக்க மாட்டார்கள்” என்று நினைத்தான். அவனுக்கு எப்போதுமே, அவர்கள் ஏதேனும் ஒன்றைச் செய்து முடிக்கவோ அல்லது ஏதேனும் ஒன்றை நிறுத்தவோ விரும்புவது போலத் தோன்றியது. அவன் கவனித்தபோது, ​​கீழே இருந்த படைவீரன் தன் வாளை உறையிலிட்டு, கைகளைக் கூப்பியபடி, பிரதான ஆசாரியனாகிய காய்பாஸ், திபேரியஸ் சீசரின் விருப்பப்படி, யூதேயா மற்றும் சமாரியாவின் ஆளுநரானபொந்தியு பிலாத்து, உடனடியாகச் சந்திக்க விரும்புவதாக முற்றம் முழுவதும் கர்ஜிப்பதைக் கண்டான்.

பிரதான ஆசாரியர் இரட்டை வாயில்களில் நிற்பதை காவலாளி கண்டான். என்ன ஒரு மூடநம்பிக்கையுள்ள மக்கள்! தீட்டுப்பட்டுவிடுவோமோ என்ற பயத்தால், அவர் ஒரு புறஜாதியாரின் இல்லத்திற்குள் வரமாட்டார். என்ன ஒரு முட்டாள். பிலாத்து தன்னைக் காத்திருக்க வைத்ததில் அவனுக்கு மகிழ்ச்சி. எருசலேமின் மதில்களின் ஓரத்தில் இருந்த காவலர்கள் இரவின் இரண்டாம் சாமத்தை அறிவித்தனர். ஆயிரக்கணக்கான வீடுகளில், சேடர் விருந்து முடிவுக்கு வரும் தருவாயில் இருந்தது.¹⁴⁰⁶

நடு மட்சாவை (அப்பம்) உடைத்தல்
மத்தேயு 26:26; மாற்கு 14:22; லூக்கா 22:19;
1கொரிந்தியர் 11:23-24
வெள்ளிக்கிழமை மாலை சுமார் 8:30 மணிக்கு
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள்

ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: இன்றைய இந்த விழாவில் திரித்துவம் எவ்வாறு சித்தரிக்கப்படுகிறது? பஸ்கா பண்டிகையின் மட்சாவுக்கும், திராட்சைரசத்திற்கும் இயேசு என்ன புதிய அர்த்தத்தைக் கொடுத்தார்? அவர் என்ன நேர்த்திக்கடன் செய்தார்? யேசுவா தமது உடலையும் இரத்தத்தையும் பற்றிப் பேசியபோது, ​​அப்போஸ்தலர்கள் எந்த அளவிற்குப் புரிந்துகொண்டார்கள் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? அஃபிகோமான் என்றால் என்ன, அது கிறிஸ்துவை எவ்வாறு சுட்டிக்காட்டுகிறது?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: திருவிருந்து உங்களுக்கு என்ன அர்த்தம் தருகிறது? இந்தக் காட்சியில் உங்களை மிகவும் கவர்வது எது? உங்களுக்காக வந்தவர் இயேசு என்பது எவ்வகையில்?

யூதாஸ் தனது துரோகப் பயணத்தைத் தொடங்கிவிட்டதால், ஹகதா வாசிப்பு தொடர்ந்துகொண்டிருந்தது. இயேசு, தமக்காக விடப்பட்டிருந்த பதினொரு பேரையும் மேசையைச் சுற்றிப் பார்த்தார். அவர்கள் மிகுந்த ஆர்வத்துடனும் உற்சாகத்துடனும் சாப்பிட்டார்கள். அவர் அவர்களுடைய உரையாடலின் சில பகுதிகளைக் கேட்டு, அவர்களுடைய இதயங்களின் ஆழமான பகுதிகளை ஆராய்ந்தபோது, ​​தாம் ஏற்கெனவே அறிந்திருந்ததை அவர் கண்டுகொண்டார் – அதாவது, இவர்கள் நல்ல மனிதர்கள். ஆனால், அந்தத் தலைமை மேய்ப்பர் கலக்கமடைந்தார், ஏனெனில் அவை அவருடைய இறுதி நேரங்கள், மேலும் அவர் தம் சீடர்களுக்குப் போதிக்க வேண்டியவை இன்னும் ஏராளமாக – மிக மிக அதிகமாக – இருந்தன.¹⁴⁰⁰

அவர்கள் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, ​​இயேசு ஒரு துண்டு மட்சாவை எடுத்தார். அந்தப் புனித நாளின் கடுமையான நிபந்தனைகளில் இதுவும் ஒன்று என்பதால், அந்த முழு உணவிலும் புளிப்பில்லாத மட்சா மட்டுமே இடம்பெற்றிருந்தது. மத்தேயுவின் இந்த வார்த்தைப் பிரயோகம், யேசுவா மேசையிலிருந்த ஒரு குறிப்பிட்ட துண்டு மட்சாவை எடுத்தார் என்பதை உணர்த்துகிறது. பண்டைய காலங்களிலிருந்து இன்றுவரை, யூதர்கள் மட்சா தாஷின் நடுவில் உள்ள ஒரு சிறப்பு மட்சாவை மையமாகக் கொண்டு சேடர் விழாவைக் கொண்டாடி வருகின்றனர்(கீழே காண்க) .

பாஸ்கா பண்டிகைக்கு அப்பம் தகுதி பெறுவதற்கு மூன்று தேவைகள் இருந்தன, இன்றும் இருக்கின்றன. முதல் தேவை என்னவென்றால், அந்த அப்பம் புளிப்பில்லாததாக இருக்க வேண்டும், ஏனெனில் புளிப்பு என்பது பாவத்தின் சின்னமாகும். இயேசு பாவமற்றவராக இருந்ததால், அவரிடம் புளிப்பில்லாத அப்பம் இருந்தது (1 கொரிந்தியர் 11:27, யோவான் 6:51). கிறிஸ்து ஒரே ஒரு பாவம் செய்திருந்தால்கூட, அது அவரைப் பாஸ்கா பலியாக ஆவதிலிருந்து தகுதியிழக்கச் செய்திருக்கும். ஆனால், வாழ்ந்த யூதர்களில் தோராவைச் செம்மையாகக் கடைப்பிடித்த ஒரே நபர் யேசுவா மட்டுமே, ஆகையால், அவரிடம் புளிப்பில்லாத சரீரம் இருந்தது.

பாஸ்கா பண்டிகைக்கு அப்பம் தகுதி பெறுவதற்கு மூன்று தேவைகள் இருந்தன, இன்றும் இருக்கின்றன. முதல் தேவை என்னவென்றால், அந்த அப்பம் புளிப்பில்லாததாக இருக்க வேண்டும், ஏனெனில் புளிப்பு என்பது பாவத்தின் சின்னமாகும். இயேசு பாவமற்றவராக இருந்ததால், அவரிடம் புளிப்பில்லாத அப்பம் இருந்தது (1 கொரிந்தியர் 11:27, யோவான் 6:51). கிறிஸ்து ஒரே ஒரு பாவம் செய்திருந்தால்கூட, அது அவரைப் பாஸ்கா பலியாக ஆவதிலிருந்து தகுதியிழக்கச் செய்திருக்கும். ஆனால், வாழ்ந்த யூதர்களில் தோராவைச் செம்மையாகக் கடைப்பிடித்த ஒரே நபர் யேசுவா மட்டுமே, ஆகையால், அவரிடம் புளிப்பில்லாத சரீரம் இருந்தது.

இரண்டாவதாக, மட்சா  (அப்பம்) வரி வரியாக.கீறப்பட வேண்டியிருந்தது. சாட்டையடி மூலமாக இயேசுவின் உடல் கீறப்பட்டது (யோவான் 19:1). அவருடைய தழும்புகளால் நாம் குணமடைகிறோம் என்று எசாயா கூறினார் (எசாயா மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்க, இணைப்பைக் காண Jb – ஆயினும், நாம் அவரைத் தேவனால் தண்டிக்கப்பட்டவராகவும், அடிக்கப்பட்டவராகவும், துன்புறுத்தப்பட்டவராகவும் கருதினோம் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).

மூன்றாவதாக, மட்சா  (அப்பம்) குத்தப்படவும் வேண்டியிருந்தது. இயேசுவின் உடல் அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டபோது இரண்டு முறை குத்தப்பட்டது: முதலாவதாக, அவருடைய மணிக்கட்டுகளிலும் பாதங்களிலும் ஆணிகளால் குத்தப்பட்டது (யோவான் 19:17-18), இரண்டாவதாக, அவருடைய விலாவில் ஈட்டியால் குத்தப்பட்டது (யோவான் 18:34 மற்றும் 37). சகரியா 12:10, மகா உபத்திரவத்தின் முடிவில் இன்னும் உயிரோடு இருக்கும் யூதர்கள் அனைவரும் சொல்லும் நாளைப் பற்றி தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தது: அவர்கள் தாங்கள் குத்திய என்னை நோக்கிப் பார்ப்பார்கள்; ஒரே பிள்ளைக்காகத் துக்கிப்பதுபோல அவருக்காகத் துக்கிப்பார்கள்.¹⁴⁰¹

பண்டைய காலங்களிலிருந்து இன்றுவரை, யூதர்கள் மட்சா தாஷ் எனப்படும் ஒரு சிறப்புப் பையை  ரொட்டிகளை தனித்தனியாக வைப்பதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் மூன்று அறைகளைக் கொண்ட ஒரு துணிப் பையாகும். மையமாகக் கொண்டு சேடர் சடங்கைக் கொண்டாடி வருகின்றனர். அது மூன்று தனித்தனிப் பைகளைக் கொண்ட ஒரே பையாகும், ஒவ்வொரு பையிலும் புளிப்பில்லாத மட்சா (அப்பம்) ரொட்டி இருக்கும். சேடரின் தொடக்கத்தில், நடுவில் உள்ள மட்சா ரொட்டி அதன் பையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டு இரண்டாக உடைக்கப்படுகிறது. அதன் பெரிய பாதி ஒரு வெள்ளை லினன் துணியில் சுற்றப்பட்டு மீண்டும் மட்சா (அப்பம்) தாஷில் வைக்கப்படுகிறது; சிறிய பாதி மிகவும் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது, மேலும் அதற்கு அபிகோமன் என்ற சிறப்புப் பெயரும் சூட்டப்படுகிறது. பின்னர் அது ஒரு கைத்துணியிலோ அல்லது பையிலோ சுற்றப்பட்டு, சேடரில் பங்கேற்பவர்களில் ஒருவரால் மற்றவர்களின் பார்வையிலிருந்து மறைக்கப்படுகிறது.

உணவு முடிந்த பிறகு, ‘த்ஸாஃபூன்’ (மறைக்கப்பட்டது என்று பொருள்படும்) எனப்படும் ஹக்கதாவின் ஒரு பகுதியின் போது, ​​அங்கிருப்பவர்கள் மறைக்கப்பட்ட மட்ஸாவைத் (அப்பம்) தேடுகிறார்கள். இன்று, மறைக்கப்பட்ட அஃபிகோமானைத் தேடுவது சேடர் விருந்தில் குழந்தைகளுக்கும் பேரக்குழந்தைகளுக்கும் ஒரு முக்கிய சிறப்பம்சமாக உள்ளது. அது கண்டுபிடிக்கப்பட்டதும், அதன் உறை பிரிக்கப்பட்டு, ஆலிவ் பழத்தின் அளவுள்ள சிறு துண்டுகளாக உடைக்கப்பட்டு, அனைவரும் உண்பதற்காக விநியோகிக்கப்படுகிறது. அஃபிகோமான் என்ற வார்த்தையின் தோற்றம் குறித்து விவிலிய மற்றும் மொழியியல் அறிஞர்களுக்குத் துல்லியமாகத் தெரியவில்லை, இருப்பினும் அது பொதுவாக இனிப்பு வகை அல்லது கடைசியாக வருவது என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது. யோவான் ஸ்நானகன், தனக்குப் பின் வரும் மேஷியாக் இயேசுவைத் தேடும்படி தன் சீடர்களை அழைத்தபோது, ​​இதே வார்த்தை வடிவத்தைப் பயன்படுத்தியது குறிப்பிடத்தக்கது (மத்தேயு 3:11).

நவீன யூதர்களுக்குத் தெரியாத ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், மட்சா தாஷ் என்பது திரித்துவத்தின் திரித்துவம். குறிக்கிறது. நடுவில் உள்ள மட்சா(அப்பம்) வெளியே எடுக்கப்பட்டு, உடைக்கப்பட்டு, ஒரு வெள்ளை லினன் துணியில் சுற்றப்படுகிறது. மட்சாவை (அப்பம்)  உடைப்பது, புளிப்பில்லாத, கீறப்பட்ட மற்றும் துளைக்கப்பட்ட கிறிஸ்துவின் உடைந்த உடலைக் குறிக்கிறது. அவர் சிலுவையிலிருந்து அகற்றப்பட்டபோது, ​​சிறிது காலத்திற்கு லினன் துணியில் வைக்கப்பட்டார் (லூக்கா 23:52-53). நடுவில் உள்ள மட்சா சிறிது காலத்திற்கு மறைத்து வைக்கப்படும்போது, ​​அவர் கல்லறையில் கழித்த மூன்று நாட்களை அது குறிக்கிறது. சேடரில் உள்ள ஒரே கிரேக்க வார்த்தை அஃபிகோமன் ஆகும், அதன் பொருள் ‘அவர் வந்தார்’ என்பதாகும். அது ஒருமையில், முதல் நபரில் உள்ளது.முதல் நூற்றாண்டுக்கு முன்பே சேடரின் ஒரு பாரம்பரிய அங்கமாக அஃபிகோமன் நிறுவப்பட்டிருந்தால், இயேசுவா, மேஷியாக் என்ற தனது ஊழியத்தைப் பற்றிய ஒரு புதிய உண்மையை விளக்குவதற்காக, நன்கு அறியப்பட்ட ஒரு சடங்கைப் பயன்படுத்தியிருக்க வேண்டும். அல்லது, இந்த சேடரில்தான் அவர் முதன்முறையாக அந்தச் சடங்கை உருவாக்கியிருக்கலாம். ஆனால் அதன் தோற்றம் எதுவாக இருந்தாலும், அஃபிகோமன் சடங்கானது மேசியாவின் ஊழியத்தை மறுக்கமுடியாதபடி சித்தரிக்கிறது – அதாவது, அவருடைய தோற்றம் (மீகா 5:2-ல் உள்ளபடி மட்சா தாஷை விட்டு வெளியேறுதல்), அவருடைய மரணம் (ஏசாயா 53:10-ல் உள்ளபடி நமது பாவங்களுக்காக நொறுக்கப்படுதல்) மற்றும் அவருடைய உயிர்த்தெழுதல் (ஏசாயா 53:10-ல் உள்ளபடி சேடரின் முடிவில் மீண்டும் தோன்றுதல்).¹⁴⁰²

எனவே,அவர்கள் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தபோது, ​​இயேசு ஒரு துண்டு மட்சாவை எடுத்து, நன்றி செலுத்தி, அதைப் பிட்டு, தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களுக்குக் கொடுத்தார். அதுவரை, ஒவ்வொரு பாஸ்கா பண்டிகையின்போதும் தாங்கள் கொண்டாடியதிலிருந்து இது ஒன்றும் வித்தியாசமானது என்று அவர்கள் ஒருவேளை கருதியிருக்க மாட்டார்கள். ஆனால், அவர் அவர்களை மிகவும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியிருக்கக்கூடிய ஒரு காரியத்தைச் சொன்னார்: “இதை எடுத்துச் சாப்பிடுங்கள்; இது உங்களுக்காகக் கொடுக்கப்பட்ட என் சரீரம்.” அவர்கள் அந்த மட்சாவை(அப்பம்) உண்ணத் தொடங்கினார்கள், ஆனால் அவர்கள் குழப்பமடைந்தார்கள், ஏனென்றால் இது பாஸ்கா செடேரிலிருந்து ஒரு திடீர் விலகலாக இருந்தது. “என்னை நினைவுகூரும்படி இதைச் செய்யுங்கள்” (மத்தேயு 26:26; மாற்கு 14:22; லூக்கா 22:19; 1 கொரிந்தியர் 11:23-24). இப்போது அவர்கள் யூகிக்கத் தொடங்கினார்கள். அவர் எங்கு செல்ல வேண்டுமோ அங்கு சென்ற பிறகு, இதை மீண்டும் மீண்டும் செய்ய வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினாரா? ஆனால் அந்தப் பகுதியை அவர்கள் இன்னும் புரிந்து கொள்ளவில்லை.

கி.பி. 70 வரை ஆட்டுக்குட்டியைப் பலியிடும் வழக்கம் இருந்தது, ஆனால் பின்னர் அது மாறியது. அந்த ஆண்டில் யூத ஆலயம் அழிக்கப்பட்டது, அதனால் பலி செலுத்துவது சாத்தியமில்லாமல் போனது. ஆலயம் இல்லை, குருத்துவமும் இல்லை. இன்று பெரும்பாலான யூதர்களிடையே ஆட்டுக்குட்டி இறைச்சி தடை செய்யப்பட்டுள்ளது, அதற்குப் பதிலாக வறுத்த கோழி போன்ற இறைச்சி பயன்படுத்தப்படுகிறது. இருப்பினும், வீடுகளில் இருந்து புளிப்பு மாவு முற்றிலுமாக அகற்றப்பட்ட நிலையில், புளிப்பில்லாத ரொட்டியை உண்ணும் வழக்கம் தொடர்கிறது. அன்று முதல், பாஸ்கா பண்டிகை உணவு புளிப்பில்லாத ரொட்டி மற்றும் கசப்பான மூலிகைகளுடன் உண்ணப்பட்டது. பல நூற்றாண்டுகளாக யூதர்களின் வழக்கம் வளர்ந்தபோது, ​​ஆட்டுக்குட்டி இல்லாததால், புளிப்பில்லாத ரொட்டி பாஸ்கா பண்டிகையின் மிக முக்கியமான சின்னமாக மாறியது. இறுதியில், பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியின் அடையாள நினைவூட்டலாக, அஃபிகோமென் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு சிறிய துண்டு புளிப்பில்லாத ரொட்டி பாஸ்கா பண்டிகையின் போது உண்ணப்பட்டது. சில யூத மரபுகளில், அந்த சிறிய துண்டு புளிப்பில்லாத ரொட்டியை உண்ணும்போது, ​​”ஆலயம் இருந்தபோது உண்ணப்பட்ட பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியின் நினைவாக” என்று கூறுகிறார்கள்.

யூத சட்டத்தின்படி, பாஸ்கா பண்டிகைக் காலத்தில் ஒரு யூதர் புளித்த மாவை வைத்திருக்கக் கூடக் கூடாது. ஆனால், இந்தச் சட்டம், ஏராளமான புளித்த பொருட்களை வைத்திருக்கும் ஒரு கடைக்காரருக்குச் சிக்கல்களை உருவாக்கியது; அவர் தனது புளித்த மாவு அனைத்தையும் அழிக்க நேர்ந்தால், பெரும் நிதி இழப்பைச் சந்திப்பார். கடைக்காரரைப் பாதுகாப்பதற்காக, ரபிக்கள் அவர் தனது புளித்த மாவை ஒரு யூதரல்லாதவருக்குத் தற்காலிகமாக விற்று, பாஸ்கா பண்டிகைக்குப் பிறகு அதைத் திரும்ப வாங்கிக்கொள்ள அனுமதித்தனர். அந்த விற்பனை நிபந்தனையற்றதாக இருக்க வேண்டும், மேலும் வாங்குபவர் அதை உபயோகிக்கவோ, விற்கவோ, தானம் செய்யவோ அல்லது அழிக்கவோ சுதந்திரம் பெற்றிருக்க வேண்டும். பொதுவாக, அவர்கள் யூதருடன் நட்பாக இருக்கும் ஒரு யூதரல்லாதவரைக் கண்டுபிடித்து, அவரை அவ்வாறு செய்ய விடாமல், பாஸ்கா பண்டிகை முடியும் வரை அதைத் தன்னிடமே வைத்துக்கொண்டு, பின்னர் திரும்ப விற்றுவிடுவார்கள். விற்பனை விலை மிகவும் குறைவாகவே இருக்கும். உதாரணமாக, இஸ்ரேலில் சில பழமைவாத யூதர்கள் தங்கள் புளித்த மாவு அனைத்தையும் ஒரு அரபியருக்கு ஒரு டாலருக்கு விற்கிறார்கள், பாஸ்கா பண்டிகைக்குப் பிறகு அந்த அரபியருக்கு ஒரு டாலர் கொடுத்து புளித்த மாவு அனைத்தையும் திரும்ப வாங்கிக்கொள்கிறார்கள். எட்டு நாட்களுக்கு அந்த யூதரின் கடையில் உள்ள புளித்த மாவு அனைத்தும் அந்த அரபியருக்குச் சொந்தமாகிவிடும். இது வெளிப்படையாக ஒரு சட்டப் புனைவு மட்டுமே என்றாலும், யூத சட்டத்தின் கீழ் இது ஒரு சட்டப்பூர்வமான விற்பனையாகவே கருதப்படுகிறது. இந்த விற்பனைக்கும் மற்ற எந்தவொரு விற்பனைக்கும் உள்ள ஒரே வித்தியாசம், அது ஒரு அறிவு சார்ந்த விஷயமாகும்; அதாவது, புளித்த மாவை விற்பவர், பாஸ்கா பண்டிகைக்குப் பிறகு புறஜாதியார் அதைத் தன்னிடம் திரும்ப விற்பார் என்பதை அறிந்திருப்பார். யூதர்களின் சிந்தனைப்படி, இந்த அறிவு அந்த விற்பனையின் சட்டப்பூர்வ செல்லுபடியை எந்த வகையிலும் களங்கப்படுத்தவோ அல்லது அதில் தலையிடவோ செய்யாது.¹⁴⁰³

எனவே, நவீன யூத மதத்தில், ரபிக்கள் தாங்களே உணராமல், மேசியாவைச் சுட்டிக்காட்டும் நடைமுறைகளை பல ஆண்டுகளாக உருவாக்கியுள்ளனர். இதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம் அஃபிகோமன் சடங்கு. இந்தச் சடங்கின் தோற்றம், ரபிக்களின் வாய்மொழிச் சட்டத்தை (Ei – வாய்மொழிச் சட்டம் காண்க) உடைய  அடிப்படையாகக் கொண்டது. அந்தச் சட்டத்தின்படி, பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியே கடைசியாக உண்ணப்பட வேண்டும் என்பதால், இரவு உணவிற்குப் பிறகு இனிப்பு எதுவும் உண்ணக்கூடாது என்று கூறப்பட்டது. ஆனால் கி.பி. 70-க்குப் பிறகு பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி உண்ணப்படாமல் போனதால், அஃபிகோமன் அதன் அடையாள நினைவூட்டலாக மாறியது. பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியே கடைசியாக உண்ணப்பட வேண்டும் என்பதால், இப்போது அஃபிகோமனும் கடைசியாக உண்ணப்படுகிறது. பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டிக்குப் பொருந்திய விதிகள் இப்போது அஃபிகோமனுக்கும் பொருந்தும்.

பாஸ்கா பண்டிகை முழுவதும் ‘நினைவு’ என்ற வார்த்தையே முக்கிய அம்சமாக விளங்குகிறது (1 கொரிந்தியர் 11:23-24). நமக்காக வந்தவரை நினைவுகூருவதே மட்சா (அப்பம்)ஆகும். இன்று விசுவாசிகளால் கடைப்பிடிக்கப்படும் திருவிருந்து என்பது ஒரு புதிய விஷயமல்ல, மாறாக அது பாஸ்கா செடேரின் விவரங்களின் நிறைவேற்றமாகும். மேலும், மட்சா (அப்பம்) ஒரு அடையாளமாக இருந்தாலும், அதன் குறியீட்டு அர்த்தம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அது மேசியாவின் பாவமற்ற வாழ்வின் சின்னமாகவும், நமது மீட்புக்கான பரிபூரண ஈடாகவும் விளங்குகிறது.

நான் உங்களுக்கு உண்மையைச் சொல்கிறேன், உங்களில் ஒருவன் எனக்குத் துரோகம் செய்யப் போகிறான்
மத்தேயு 26:21-25; மாற்கு 14:18-21; லூக்கா 22:21-23; யோவான் 13:21-30
வெள்ளிக்கிழமை மாலை சுமார் 8:00 மணி
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள்

நான் உங்களுக்கு உண்மையைச் சொல்கிறேன், உங்களில் ஒருவன் என்னைக் காட்டிக்கொடுக்கப் போகிறான். ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: இயேசு தம்மைக் காட்டிக்கொடுப்பவனை எந்தெந்த நிலைகளில் வெளிப்படுத்துகிறார்? நீங்கள் அந்த மேசையில் சாய்ந்திருந்திருந்தால், எப்படி உணர்ந்திருப்பீர்கள் என்று நினைக்கிறீர்கள்? அல்லது என்ன சொல்லியிருப்பீர்கள்? அவர் காட்டிக்கொடுக்கப்போவதை முன்னறிவித்தால், மேசியாவிடம் நீங்கள் எதை உணர்கிறீர்கள்: தீர்மானமா? மனமுறிவா? அமைதியின்மையா? சீடர்களிடம் நீங்கள் எதை உணர்கிறீர்கள்? யூதாஸிடம்? யூதாஸ் தன் செயல்களுக்குப் பொறுப்பானவனா (யோவான் 13:27 மற்றும் யோவான் 6:70, 12:4-6, 13:2)? யூதாஸ் இரவில் வெளியே சென்றதன் முக்கியத்துவம் என்ன?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: ஒருவர் உங்களுக்குப் பின்னால் குத்துவார் என்று உங்களுக்கு முன்பே தெரிந்திருந்தால், அந்த நபரை நீங்கள் எப்படி நடத்துவீர்கள்? அன்பு என்றால் என்ன என்பதை இயேசு எப்படி வெளிப்படுத்துகிறார்? அது எவ்வளவு கடினமாக இருக்கும்? அது யதார்த்தமற்றதா? மேசியாவுடன் மூன்று வருட நெருங்கிய ஐக்கியம் இருந்தும், யூதாஸால் எப்படித் திரும்பி அவரைக் காட்டிக்கொடுக்க முடிந்தது?

ஆட்டுக்குட்டி ஆயத்தமாயிருந்தது. அடுப்பிலிருந்து அது மென்மையாக எடுக்கப்பட்டபோது, ​​இயேசுவும் அப்போஸ்தலர்களும் ஒருமித்த குரலில், மெய்யாகவே சத்தமிட்டார்கள்: இஸ்ரவேலே, கேள்! எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் ஒருவரே (உபாகமம் 6:4). வேலையாட்கள் தலைகீழாக வைக்கப்பட்டிருந்த ‘U’ வடிவ மேசைக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் சென்று, சடங்குமுறைப்படி சுத்தப்படுத்தப்பட்ட தட்டுகளை அவற்றின் இடத்தில் வைத்து, பதின்மூன்று ஆண்கள் இடங்களுக்கு முன்பாக உலோகக் கோப்பைகளை நிறுத்தினார்கள். அந்தி சாயும் நேரத்தின் குளிரை அறையில் உணர முடிந்தது, வேலையாட்கள் அடுப்புகளைப் பற்றவைக்கத் தொடங்கினார்கள். முழு ஆட்டுக்குட்டியும், பழுப்பு நிறமாகவும் சலசலப்புடனும், தாழ்வான மேசையின் மீது பனி போன்ற துணிகளில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. நறுமணப் பொருட்களும், காட்டு மூலிகைகளும், பழங்களும் கிண்ணங்களுடன் வைக்கப்பட்டிருந்தன.

கைகளைக் கழுவிய பிறகு, அதாவது பாதங்களைக் கழுவிய பிறகு, கசப்பான மூலிகைகளை மட்சாவுடன் ஒரு கிண்ணம் சூப்பில் தோய்த்து உண்ணும் சடங்கு நடைபெற்றது. அவர்கள் மேசையில் சாய்ந்து, பேசிக்கொண்டும் சாப்பிட்டுக்கொண்டும் இருந்தபோது, ​​இயேசு உள்ளத்தில் மிகவும் கலக்கமடைந்து, ஒரு கணம் தயங்கினார். யேசுவாவிடம் ஒரு இரகசியம் இருந்தது, ஒரு பயங்கரமான இரகசியம். அவர் தம் கையில் கசப்பான மூலிகைகளை வைத்திருந்தார்; அது எகிப்தில் இருந்த கொடிய அடிமைத்தனத்தின் சின்னமாகும். அவர் யாரையும் பெயர் குறிப்பிடவில்லை, ஆனால் சட்டென்று கூறினார்: “நான் உங்களுக்கு உண்மையைச் சொல்கிறேன், உங்களில் ஒருவன் என்னைக் காட்டிக்கொடுக்கப் போகிறான்” (மத்தேயு 26:21; மாற்கு 14:18அ; யோவான் 13:21). யூதாஸைப் பற்றி இயேசு, “உங்களில் ஒருவன் பிசாசு” (யோவான் 6:70) என்று கூறியபோதே இது முன்னரே உணர்த்தப்பட்டிருந்தாலும், அது அவர்களுக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்திருக்க வேண்டும். என்ன? உண்மையில், அவர்களில் ஒருவன் தன்னை மகா சனகெத்ரினிடம் ஒப்படைக்கப் போகிறான் என்றுதான் ஆண்டவர் கூற வந்தாரா? ரோமானியர்களிடம்? மத்தேயு 17:22, 20:18-19 மற்றும் 26:2 ஆகிய வசனங்களில், தாம் மனிதர்களின் கைகளில் ஒப்படைக்கப்படுவது அல்லது தம்முடைய எதிரிகளால் காட்டிக்கொடுக்கப்படுவது பற்றி இயேசு பேசியிருந்தார்; ஆனால், அது யார் என்பதற்கான எந்த அறிகுறியையும் அவர் இதுவரை கொடுக்கவில்லை, இருப்பினும் வாசகருக்கு அது தெரியும்.

முன்பு குறிப்பிட்டபடி, இயேசுவைக் கொல்ல விரும்பிய சதுக்கேயர்களுடன் யூதாஸ் ஏற்கனவே ஒரு உடன்படிக்கை செய்திருந்தான் (இணைப்பைக் காண, Kc – யூதாஸ் இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறான் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). ஆனால் இப்போது, ​​சேடர் விருந்தின்போது, ​​மேசியா இந்த வரவிருக்கும் யதார்த்தத்தை பன்னிரு சீடர்களிடம் குறிப்பிடுகிறார். இது, அவரைக் காட்டிக்கொடுக்கப்போகும் நபரைக் குறிப்பிடுவதற்காக மட்டுமல்ல, அந்தக் குற்றத்தின் கொடூரத்தைக் காட்டுவதற்காகவும் இருந்தது. அந்தப் போலி அப்போஸ்தலன் என்ன செய்வான் என்று கர்த்தருக்குத் தெரிந்திருந்தபோதிலும், நமது இரட்சகர் அவனை அதைச் செய்யும்படி கட்டாயப்படுத்தவில்லை. கிடைத்த ஒவ்வொரு வாய்ப்பிலும், இயேசு யூதாஸை எச்சரித்து, மனந்திரும்பி இரட்சிக்கப்படும்படி அவனிடம் மன்றாடினார், ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் யூதாஸ் மறுத்துவிட்டான். இயேசு கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்ளவோ ​​அல்லது நிராகரிக்கவோ அனைவருக்கும் சுயவிருப்பம் உண்டு. நாம் தேவனிடம் ‘இல்லை’ என்று சொல்லி, அதை உறுதியாக நிலைநிறுத்த முடியும், ஆனால் யூதாஸோ நாளுக்கு நாள், வாரத்திற்கு வாரம், மாதத்திற்கு மாதம், வருடத்திற்கு வருடம் ‘இல்லை’ என்றே சொல்லிக்கொண்டிருந்தான். புரிந்துகொள்ள முடியாதது.

யூதாஸைத் தவிர, அந்த மேஜையைச் சுற்றியிருந்த அனைவரிடமும் ஏற்பட்ட அவநம்பிக்கையை கற்பனை செய்து பாருங்கள். அவர் தங்களில் யாரைக் குறிப்பிடுகிறார் என்று புரியாமல், அப்போஸ்தலர்கள் ஒருவரையொருவர் வெறித்துப் பார்த்தனர். அவர்கள் வெளிப்படையாகவே கலக்கமடைந்து, தங்களில் யார் இதைச் செய்திருப்பார் என்று தங்களுக்குள் கேள்வி கேட்கத் தொடங்கினார்கள். தங்களில் ஒருவரே தங்கள் எஜமானுக்கு எதிராகத் திரும்புவார் என்பது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றியிருக்க வேண்டும். உணவு உண்ட பிறகு ஒரு நண்பனைக் காட்டிக் கொடுப்பது, அண்மைக் கிழக்கில் மிக மோசமான துரோகமாகக் கருதப்பட்டது, இன்றும் அவ்வாறே கருதப்படுகிறது.¹³⁹⁰

சற்று நேரத்திற்கு முன்பு, அவர்களுடைய பாதங்களைக் கழுவிய பின், இயேசு அவர்களிடம் கூறினார்: என் அப்பத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டவன் எனக்கு எதிராகத் திரும்பிவிட்டான் (யோவான் 13:18). இது சங்கீதம் 41:9-இன் ஒரு மறுவடிவமைப்பாகும். என் நெருங்கிய நண்பன், நான் நம்பியவன், என் அப்பத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டவன் கூட எனக்கு எதிராகத் திரும்பிவிட்டான். இது, அப்சலோம் தன் தந்தைக்கு எதிராகச் சதி செய்ய உதவியதன் மூலம் தாவீது ராஜாவுக்கு அகித்தோபேல் செய்த துரோகத்தைக் குறிக்கிறது (இரண்டாம் சாமுவேல் 16:15 முதல் 17:3 வரை). தநாக்-கில் மிகப் பெரிய துரோகியான அகித்தோபேல், யூதாஸுக்கு இணையானவன். ஆனால், தான் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்படவில்லை என்பதை கிறிஸ்து விரைவில் உணர்ந்துகொண்டார். சீடர்கள் ஒருவர்பின் ஒருவராக இயேசுவிடம், “ஆண்டவரே, நிச்சயமாக நான் அல்ல” என்றார்கள் (மத்தேயு 26:22; மாற்கு 14:19; லூக்கா 22:23; யோவான் 13:22). கிரேக்க மொழி அமைப்பு, இந்தக் கேள்விக்கு ஒரு எதிர்மறையான பதிலை எதிர்பார்க்கிறது. யாரால் இவ்வளவு தாழ்ந்த நிலைக்குச் செல்ல முடியும்?

அப்போஸ்தலர்கள் குழப்பமடைந்தது சுவாரஸ்யமானது. கிறிஸ்து மற்ற சீடர்களை நடத்திய அதே விதத்தில்தான் யூதாஸையும் நடத்தியிருக்கிறார் என்பது தெரிகிறது. மூன்று ஆண்டுகளாக, மற்ற பதினொரு சீடர்களிடம் இருந்தது போலவே, ஆண்டவர் யூதாஸிடமும் மென்மையாகவும், அன்பாகவும், கனிவாகவும் இருந்தார். யூதாஸின் அவிசுவாசத்திற்காக இயேசு விடுத்த எந்தவொரு சவாலும் தனிப்பட்ட முறையில்தான் இருந்திருக்கிறது என்பது தெரிகிறது. இயேசு யூதாஸிடம் வேறுவிதமாக நடந்துகொண்டிருந்தால், மற்ற எல்லா அப்போஸ்தலர்களுக்கும் அது தெரிந்திருக்கும். யூதாஸ் அந்தக் குழுவின் ஒதுக்கப்பட்டவனாகக் கருதப்பட்டிருந்தால், அவன்தான் துரோகி என்று யாராவது நிச்சயம் கூறியிருப்பார்கள். ஆனால் யாரும் அப்படிச் செய்யவில்லை. உண்மையில், யூதாஸ் அந்தக் குழுவின் பொருளாளராக இருந்தார், சீடர்கள் அவரை நம்பினார்கள்.¹³⁹¹

யாரையும் பெயர் குறிப்பிடாமல் இயேசு கூறினார்: என்னைக் காட்டிக்கொடுக்கப் போகிறவனுடைய கை, அதாவது என்னைக் காட்டிக்கொடுக்கும் செயலில் இருக்கிறவனுடைய கை, மேசையின்மேல் என்னுடைய கையோடு இருக்கிறது. காட்டிக்கொடுப்பு ஏற்கெனவே தொடங்கிவிட்டது. சூசகமாகக் குறிப்பிட்டார், அவர் கூறினார்: அது பன்னிருவரில் ஒருவன், என்னுடன் கிண்ணத்தில் தன் புளிப்பில்லாத அப்பத்தை முக்குகிறவன் என்னைக் காட்டிக்கொடுப்பான் என்று இயேசு தொடர்ந்தார் (மத்தேயு 26:23; மாற்கு 14:18b மற்றும் 20; லூக்கா 22:21). ஆனால், அப்போஸ்தலர்கள் ஒன்றாக உணவு உண்ணும் பழக்கத்தில் இருந்ததாலும், ஒவ்வொருவரும் தங்கள் அப்பத்தை ஒரு பொதுவான கிண்ணத்தில் முக்கியதாலும், அது அவர்களில் யாராக வேண்டுமானாலும் இருந்திருக்கலாம். இருப்பினும், அவர்களில் ஒருவன் மட்டுமே குற்றவாளி என்றும் மற்றவர்கள் உண்மையாகவே தமக்கு உரியவர்கள் என்றும் கர்த்தர் அவர்களுக்கு உறுதியளித்தார் (யோகனான் 13:18).

நனைக்கும் அம்சம், சேடர் சடங்கின் ஒரு பகுதியான, புளிப்பில்லாத மட்சா ரொட்டியை கசப்பான மூலிகைகளில் நனைப்பதை தெளிவாகக் குறிப்பிடுவதாகத் தெரிகிறது. அந்த உணவில் சாரோசெட் மற்றும்/அல்லது மரோர் இருந்தன. சாரோசெட் என்பது பழங்கள், கொட்டைகள், மசாலாப் பொருட்கள் மற்றும் திராட்சை ரசம் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்ட ஒரு இனிப்புப் பசை ஆகும். சேடர் சடங்கில் அதன் செயல்பாடு, எகிப்தில் இஸ்ரவேல் அடிமைகள் செய்த சாந்தை அதன் தோற்றத்தால் நினைவூட்டுவதாகும். மரோர் என்றால் கசப்பான மூலிகைகள் என்று பொருள், இது பார்வோனுக்கு இஸ்ரவேல் அடிமைகளாக இருந்த கசப்பை நினைவூட்டுகிறது; இன்று முள்ளங்கி வேர் மரோர் ஆகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. யேசுவாவுக்கு முந்தைய தலைமுறையில், ரபி ஹில்லெல், “அன்றிரவு, அவர்கள் நெருப்பில் வாட்டப்பட்ட இறைச்சியை உண்ண வேண்டும்” என்ற கட்டளையை அப்படியே நிறைவேற்றும் விதமாக, பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியின் ஒரு துண்டுடன் மட்சா மற்றும் கசப்பான மூலிகைகளைச் சேர்த்து ஒரு “சாண்ட்விச்” உண்ணும் வழக்கத்தைத் தொடங்கி வைத்தார். அவர்கள் அதை மட்சா மற்றும் கசப்பான மூலிகைகளுடன் உண்ண வேண்டும் (யாத்திராகமம் 12:8).¹³⁹² இந்த நனைத்தல் ஒரு மிக முக்கியமான அடையாளச் செயலாகவும் இருந்தது, இது மனமுடைந்த அந்த தல்மித் மேற்கொள்ளவிருந்த கசப்பான செயலைப் பிரதிபலித்தது.

இன்று யூத மதத்தில், பாஸ்கா செடர் பண்டிகையானது பாடல்கள் பாடுதலுடன் ஒரு கொண்டாட்டச் சூழலில் உண்ணப்படுகிறது, மேலும் இது இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது கோப்பை திராட்சைரசத்திற்கு இடையில் வருகிறது. அடையாள உணவுகளுடன் பின்னிப் பிணைந்த ஒரு முழுமையான உணவு, ஒரு விருந்துக்குச் சற்றும் குறைவில்லாதது. இது வறுத்த முட்டையை உப்பு நீரில் நனைப்பதன் மூலம் தொடங்குகிறது. அந்த வறுத்த முட்டை, பாஸ்காவின் முதல் நாள் காலையில் ஆலயத்தில் உள்ள வெண்கலப் பலிபீடத்தில் செய்யப்பட்ட ஹகிகா காணிக்கையைக் குறிக்கிறது. முட்டை பல வழிகளில் அடையாளப்பூர்வமாக விளங்குகிறது. முதலாவதாக, முட்டையின் உருண்டையான வடிவம் வாழ்க்கைச் சுழற்சியைக் குறிக்கிறது. இரண்டாவதாக, பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியின் பலி நிறுத்தப்பட்டபோது ஆலயம் அழிக்கப்பட்டதற்கான துக்கத்தின் சின்னமாகும். ஆட்டுக்குட்டிக்குப் பதிலாக ஒரு முட்டை இருப்பது, அதைத் துக்கத்தின் அடையாளமாக ஆக்குகிறது. மூன்றாவதாக, இது யூத மதத்தில் உயிர்த்தெழுதலின் சின்னமாகும், ஒருவேளை இதுவே கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலை ஈஸ்டர் முட்டையுடன் இணைக்கும் மூலமாக இருக்கலாம். நான்காவதாக, முட்டை யூத மக்களின் சின்னமாகவும் இருக்கிறது, ஏனென்றால் முட்டை எவ்வளவு அதிகமாக வேகவைக்கப்படுகிறதோ, அவ்வளவு கடினமாக அது மாறும். அதுபோலவே, யூதர்கள் எவ்வளவு அதிகமாகத் துன்புறுத்தப்படுகிறார்களோ, அவ்வளவு அதிகமாக அவர்கள் கடினமானவர்களாக மாறுகிறார்கள்.¹³⁹³

மனச்சோர்வூட்டும் செய்திகள் இருந்தபோதிலும், இவை அனைத்தும் யெகோவாவின் மாபெரும் மீட்புத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதி என்று யேசுவா உறுதிப்படுத்தினார் (யாத்திராகமம் Bz – மீட்பு குறித்த எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). யெகோவா சொல்வது போலவே மானிட மகன் மரிப்பார். கடவுளின் மாபெரும் ஆசீர்வாதங்கள் பெரும்பாலும் பேரழிவுகளின் வேடத்தில் வருகின்றன. இதைச் சந்தேகிப்பவர்கள் கல்வாரி மலைக்கு ஏறிப் பார்த்தால் மட்டும் போதும். அந்த வெள்ளிக்கிழமையன்று ஸியோனின் கூட்டுக்கருத்து இதுவாக இருந்தது: யேசுவா முடிந்துவிட்டார். வேறு என்ன முடிவு அர்த்தமுள்ளதாக இருந்தது? சன்ஹெட்ரின் அவரைக் காட்டிக்கொடுத்திருந்தது. ரோம் அவருக்குப் பிணை கொடுக்க மறுத்துவிட்டது. அவருடைய அப்போஸ்தலர்கள் பயந்து ஓடிவிட்டனர். அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டு, இறப்பதற்காக விடப்பட்டார்… அவ்வாறே அவர் இறந்தார். அவர்கள் அவருடைய உதடுகளை அடக்கி, அவருடைய கல்லறையை மூடினார்கள். மேலும், செபப்பிரகாரத்திற்குத் தகுதியான எந்த ஆசாரியனும் உங்களுக்குச் சொல்வது போல, நசரேயன் ஒரு வரலாறாகிவிட்டார். மூன்று ஆண்டுகால வல்லமையும் வாக்குறுதிகளும் இரவல் கல்லறையில் சிதைந்து கொண்டிருந்தன. சிலுவை அறையப்பட்ட வானத்தில் ஒரு நம்பிக்கைக் கதிரைத் தேடிப் பாருங்கள், உங்களால் அதைக் காண முடியாது. இதுவே சீடர்களின் கண்ணோட்டமாகவும், அவருடைய நண்பர்களின் கருத்தாகவும், அவருடைய எதிரிகளின் கண்ணோட்டமாகவும் இருந்தது. ஆனால் யெகோவா ஆச்சரியப்படவில்லை. அவருடைய திட்டம் சரியான நேரத்தில் நிறைவேறியது. மரணத்திலும்… குறிப்பாக… மரணத்திலும், மேசியா இன்னும் ராஜாவாகவும், தமது சிலுவை அறையப்படுதலின் எஜமானராகவும் இருக்கிறார்.¹³⁹⁴

ஆயினும், அதே நேரத்தில், கிறிஸ்து எச்சரித்தபடி, யூதாஸ் தனது தனிப்பட்ட தெரிவுகளுக்குப் பொறுப்பேற்கிறான்: “மனுபுத்திரனைக் காட்டிக்கொடுக்கிறவனுக்கு ஐயோ!” அவன் பிறக்காமல் இருந்திருந்தால் அவனுக்கு நலமாயிருக்கும் (மத்தேயு 26:24; மாற்கு 14:21; லூக்கா 22:22). நரகத்தில் யூதாஸின் எதிர்காலம் மிகவும் பயங்கரமாக இருந்ததால், அவன் பிறக்காமல் இருந்திருந்தால் எல்லையற்ற நன்மை அடைந்திருப்பான். எபிரேயருக்கு எழுதியவர், சத்தியத்தை அறிந்தபின் வேண்டுமென்றே பாவம் செய்துகொண்டே இருப்பதால், பாவங்களுக்கான பலி இனி இல்லை; ஆனால், நியாயத்தீர்ப்பின் பயங்கரமான எதிர்பார்ப்பும், எதிரிகளைப் பட்சிக்கும் அக்கினியின் சீற்றமும் மட்டுமே உண்டு என்று கூறும் மக்களுக்கு, அவனே மிகவும் தெளிவான மற்றும் சோகமான உதாரணம். . . தேவனுடைய குமாரனைத் தன் கால்களால் மிதித்து, அவர் பரிசுத்தமாக்கப்பட்ட இரத்த உடன்படிக்கையை அசுத்தமாய் எண்ணி, கிருபையின் ஆவியைத் தூஷித்தவன் எவ்வளவு கடுமையான தண்டனைக்குத் தகுதியானவன் என்று நினைக்கிறீர்கள்? (எபிரேயர் 10:26-27 மற்றும் 29 NASB).

ஒவ்வொரு மாணவரும் தங்களைத் தாங்களே சுயபரிசோதனை செய்துகொண்ட பிறகு, ஒரு கட்டத்தில் உரையாடல் மீண்டும் தொடங்கியது. ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்கு நெருக்கமானவர்களிடம், காட்டிக்கொடுத்தவரின் அடையாளம் குறித்துக் கேட்டனர். சீமோன் பேதுரு குறிப்பாகக் கலக்கமடைந்தார். மேசையின் ஓரத்தில் சாய்ந்திருந்த அவர், யோவானை நோக்கி சைகை காட்டி, “அவர் யாரைக் குறிப்பிடுகிறார் என்று அவரிடமே கேள்” என்றார். அவர்களில் ஒருவரான, இயேசு நேசித்த அப்போஸ்தலனாகிய யோவான், அவருக்கு அருகில் சாய்ந்திருந்தார். பஸ்கா விருந்தின்போது, ​​அனைவரும் இடது கைப் பிடியில், தலையை இடது உள்ளங்கையில் சாய்த்தபடி சாய்வார்கள். இயேசுவின் மீது சாய்ந்தபடி, யோவான் அவரிடம், “ஆண்டவரே, அது யார்?” (யோவான் 13:23-25) என்று கேட்டார்.

அவர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டதால் அறை இரைச்சலாக இருந்தது. யோவான் இயேசுவுக்கு மிக அருகில் சாய்ந்திருந்ததால், மற்ற மாணவர்களால் ஆண்டவரின் பதிலைக் கேட்க முடியவில்லை. அவர், “நான் இந்த அப்பத்தை கிண்ணத்தில் முக்கி, யாருக்குக் கொடுப்பேனோ, அவரே அவர்” (யோவான் 13:26அ) என்று கூறினார். பின்பு இயேசு புளிப்பில்லாத மட்சா ரொட்டியின் ஒரு சிறிய துண்டை எடுத்து, கசப்பான மூலிகைகளில் தோய்த்தார். தோய்ப்பவரே சடங்கை நடத்துபவர்; அவர் தனக்காகவும் உட்பட அனைவருக்கும் இதைச் செய்கிறார். இந்த விஷயத்தில், கர்த்தரே சடங்கை நடத்தினார். அவர் மொத்தம் பதின்மூன்று முறை தோய்க்க வேண்டும்: ஒரு முறை தமக்காகவும், பன்னிருவரில் ஒவ்வொருவருக்காகவும் ஒரு முறை. அதன்பிறகு, ஒவ்வொருவரும் தமக்காகத் தோய்க்க வேண்டும். இது குறிப்பாகத் துரோகியை வெளிப்படுத்தவில்லை, ஆனால் இயேசுவுடன் மிக நெருங்கிய உறவைக் கொண்டிருந்த ஒருவரே துரோகி என்பதை மீண்டும் வலியுறுத்தியது – அவர் தனது மட்சா ரொட்டியை அதே கிண்ணத்தில் தோய்த்தார்.

மற்ற அப்போஸ்தலர்கள் மிகவும் கலக்கமடைந்தனர்; எந்தச் சதிகாரனும் அவரைக் கைது செய்யத் துணியாத பெத்தானியாவுக்கோ அல்லது எப்பிராயீமுக்கோ திரும்பிச் செல்லும்படி போதகரை எப்படிச் சம்மதிக்க வைப்பது என்று அவர்கள் பிதற்றினார்கள். இயேசு மரிப்பார் என்பதை இந்த மனிதர்கள் நம்ப விரும்பவில்லை. ஆனால் அப்படி நடந்தால், குறைந்தபட்சம் அவருடைய மரணம் தேவனுக்குத் தகுதியான ஒரு மகிமையான செயலாக இருக்கும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்தார்கள். எலியாவைப் போல (2 இராஜாக்கள் 2) அவர் அக்கினி மேகத்தின் மீது தம்மை உயர்த்திக்கொண்டு நேராகப் பரலோகத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பினார்கள். அவர்கள் மிகவும் அஞ்சியது, ஒரு சாதாரண குற்றவாளியைப் போல மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படும் அவமானகரமான மரணத்தைத்தான். இன்று இரவு தாவீதின் நகரத்தில் இருப்பதன் மூலம், அவர் அத்தகைய ஆபத்தைத்தான் எதிர்கொண்டார் என்பதையும் அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள்.1395

கிழக்கத்திய வழக்கப்படி, விருந்தளிப்பவர் யாருக்காவது முதல் மட்சா முக்கினை வழங்குவதும், அவர் ஒரு சிறப்பு விருந்தினராகக் கருதப்படுகிறார் என்பதைக் குறிப்பதும் ஒரு விசேஷமான மரியாதையாக இருந்தது. யூதாஸ், யேசுவாவின் இடதுபுறத்தில் மரியாதைக்குரிய இடத்தில் சாய்ந்திருந்தான். பின்னர், புளிப்பில்லாத மட்சா துண்டை முக்கி, அதை சீமோனின் மகனான யூதாஸ் இஸ்காரியோத்திடம் கொடுத்தார் (யோவானான் 13:26b). அந்தச் சிறிய மனிதன் ஒரு திருப்புமுனையில் இருந்தான். கிறிஸ்து, கடைசிவரை யூதாஸுக்காக இரட்சிப்பின் கதவைத் திறந்து வைத்திருந்தார். இன்னும் கூச்சலில் இருந்ததால், அந்தத் துரோகி அவருக்கு மிக அருகில் இருந்த காரணத்தால், இயேசுவுக்கும் யூதாஸுக்கும் இடையிலான இறுதி உரையாடலை மற்றவர்கள் தவறவிட்டனர். அப்போது, ​​அவரைக் காட்டிக்கொடுக்கப் போகும் யூதாஸ், பாசாங்கு செய்தான்: “நிச்சயமாக நான் இல்லை, ரபீ?” யூதாஸின் கேள்வி மற்றவர்களின் கேள்விகளைப் போலவே இருந்தது, ஆனால் அப்போஸ்தலர்கள் வழக்கமாக அழைக்கும் ‘கர்த்தர்’ என்ற சொல்லுக்குப் பதிலாக, அவன் ‘ரபி’ என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தினான். இந்தச் சொல்லை மற்ற சீடர்கள் ஒருபோதும் பயன்படுத்தியதில்லை, மாறாக அந்தக் குழுவிற்கு வெளியே இருந்தவர்கள் மட்டுமே பயன்படுத்தினர். எனவே, அந்தத் துரோகியின் சொந்த வார்த்தைகளே அவனது உண்மையான முகத்தை வெளிப்படுத்தின. அவன் கவனத்தை ஈர்க்காமல் இருப்பதற்காக, அவனது கேள்வி மற்ற அப்போஸ்தலர்களின் கேள்விகளையே எதிரொலித்தது.

ஆனால் இயேசு, “இந்த வார்த்தைகள் உன்னுடையவை” (மத்தேயு 26:25) என்று முணுமுணுத்தபோது, ​​யூதாஸ்தான் துரோகி என்பதை உறுதியாக உறுதிப்படுத்தினார். இது ‘ஆம்’ என்று பொருள்படும் ஒரு அரமேய பேச்சுவழக்குச் சொல்லாகும். களம் தயாராகிவிட்டது, ஆனால் எல்லாம் வல்ல இறைவனின் கட்டுப்பாட்டிற்கு அப்பாற்பட்டது எதுவும் இல்லை. இயேசு விரைவில் காட்டிக்கொடுக்கப்படுவார், ஆனால் யாரும் தனது உயிரைப் பறிக்க மாட்டார்கள் என்பதை அவர் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்கிறார். பரலோகத்திலிருந்து இறங்கி வந்து நிறைவேற்ற வந்த அந்த மாபெரும் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக, அவர் தனது உயிரை மனமுவந்து கொடுப்பார்.¹³⁹⁶ தேவகுமாரன் ஏற்கெனவே அறிவித்திருந்தார்: “நான் என் ஜீவனைக் கொடுக்கிறேன் – அதை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்வதற்காகவே என் பிதா என்னை நேசிக்கிறார்.” ஒருவனும் அதை என்னிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்வதில்லை, நானே அதை என் விருப்பப்படி கொடுக்கிறேன். அதைக் கொடுக்கவும், அதை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ளவும் எனக்கு அதிகாரம் உண்டு. இந்தக் கட்டளையை என் பிதாவிடமிருந்து நான் பெற்றுக்கொண்டேன் (யோவான் 10:17-18).

யூதா மட்சாவை எடுத்தவுடனே, துரோகச் செயலைச் செய்வதற்காக சாத்தான் அவனுக்குள் இரண்டாவது முறையாகப் பிரவேசித்தான் (லூக்கா 22:3-ல் கர்த்தரைக் காட்டிக்கொடுக்க காய்பாவுடன் அவன் உடன்படிக்கை செய்துகொண்டபோது முதல் முறை பிரவேசித்தான்). இந்த வசனத்தில் ஒரு நித்தியம் தோன்றுகிறது. கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவது போல் பாசாங்கு செய்துகொண்டே, தீமையுடன் விளையாடி, சோதனையாளனால் யூதா மயக்கப்பட்டிருந்தான். இப்போது அந்தப் பொல்லாதவன் அவன் இருதயத்தில் பிரவேசித்து, முழுமையான கட்டுப்பாட்டை எடுத்துக்கொண்டான். அந்தப் பயங்கரமான தருணத்தில், யூதாவின் தீய சித்தம் கிறிஸ்துவின் அன்பின் இறுதி வாய்ப்பை எதிர்த்தது. அவனுக்கான இரட்சிப்பின் நாள் முடிந்துவிட்டது. தன் சொந்த விருப்பத்தால் நித்தியத்திற்கும் நரகத்திற்கு சபிக்கப்பட்டு, அவனது அழிவு முத்திரையிடப்பட்டது. இயேசு யூதாஸை உறுதியாகப் பார்த்தார்; அவருடைய கண்களில் எந்தக் கசப்பும் இல்லை. அவர் தெளிவாகச் சொன்னார்: நீ செய்யப்போவதை விரைவாகச் செய் (யோவான் 13:27).¹³⁹⁷

எதிரி அந்தப் போலி சீடனைப் படிப்படியாகத் தன்வசப்படுத்திக் கொண்டான். பிசாசு ஒருபோதும் ஒருவரைத் திடீரென்று தன்வசப்படுத்திக் கொள்வான் என்று நான் நினைக்கவில்லை. அந்தப் பழங்கால சர்ப்பம் படிப்படியாக உள்ளே நுழைவதற்கு அனுமதிக்கும் பல சிறிய வீழ்ச்சிகள் உள்ளன. பின்னர் இறுதியாக அவன் தன்னைக் கைப்பற்றிக் கொள்கிறான். கர்த்தர் யூதாஸுக்கு மூன்று வருட காலத்திற்கு அவரை ஏற்றுக்கொள்ள ஒரு வாய்ப்பைக் கொடுத்தார், ஆனால் அந்தப் போலி அப்போஸ்தலன் தொடர்ந்து அவருக்குப் புறமுதுகு காட்டினான். பின்னர் ஆத்துமாக்களை அழிப்பவன் உள்ளே நுழைந்து அவனை முழுமையாகக் கைப்பற்றிக் கொண்டான்.

விருந்தில் இருந்த எவரும் மேசியா சொன்னதைக் கேட்கவில்லை: அந்த வார்த்தைகள் உங்களுடையவை, ஆனால் யூதாஸ் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டான். அவன் தாழ்வாக இருந்த மேசையிலிருந்து பின்வாங்கி எழுந்து நின்றான். ஒரு கணம், சாய்ந்திருந்த தன் நண்பர்களின் உருவங்களை அவன் கீழே பார்த்தான்; பிறகு, விடைபெறாமல், தன் கையிலிருந்த தோல் பணப்பை அசைந்தாட, மேசையைச் சுற்றி நடந்து சென்றுவிட்டான். பாஸ்கா பந்தியை விட்டு வெளியேறுவதற்கு அது ஒரு அசாதாரணமான நேரமாக இருந்தது. இருப்பினும், பணம் அவனிடம் இருந்ததால், ஏழைகளுக்கு ஏதாவது வாங்கும்படி இயேசு அவனிடம் கூறுகிறார் என்று சில சீடர்கள் நினைத்தார்கள் (யோவான் 13:28-29). இன்றுவரை ஏழைகளுக்குத் தர்மம் செய்வது ஒரு யூதப் பாரம்பரியமாக உள்ளது, மேலும் இயேசு அவனிடம் அதையே கூறியதாக மற்ற சீடர்களும் நினைத்தார்கள்.^¹³⁹⁸

யூதாஸ் மட்சாவை எடுத்தவுடனே, அவன் வெளியே சென்றான். அது இரவாக இருந்தது (யோவான் 13:30). அது இருட்டாக இருந்தது, ஆனால் யூதாஸின் இதயத்திற்குள் இருந்த இரவைப் போல அவ்வளவு இருட்டாக இல்லை. நாம் விரைவில் காணப்போவது போல, அது கிறிஸ்துவுக்கும் அவருடைய அப்போஸ்தலர்களுக்கும் ஒரு இருண்ட இரவாகவும் இருந்தது. அடுத்து என்ன நடக்கப்போகிறது என்பது யூதாஸுக்கும் இயேசுவுக்கும் துல்லியமாகத் தெரிந்திருந்தது. தனது பணப்பையை இறுகப் பற்றிக்கொண்டு, அந்தத் துரோகி, காய்பாஸுக்கு நற்செய்தியை அறிவிப்பதற்காக, வெறும் சில தெருக்கள் தள்ளி இருந்த பிரதான ஆசாரியனின் வீட்டிற்கு வீதிகளின் வழியாக நடந்து சென்றான். செயல்பட வேண்டிய நேரம் அது.¹³⁹⁹

இயேசு தம் சீடர்களின் பாதங்களைக் கழுவுகிறார்
யோவான் 13: 2-20
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் தேதி, வெள்ளிக்கிழமை மாலை சுமார் 7:00 மணியளவில்

இயேசு தம் சீடர்களின் பாதங்களைக் கழுவுகிறார். ஆழமாக ஆராயுங்கள்: இந்த உணவின்போது சூழ்நிலை எப்படி இருந்திருக்கும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? கிறிஸ்து தம் சீடர்கள் மீது எவ்வகையான உணர்வுகளைக் கொண்டிருந்தார்? இயேசு தம் நண்பர்கள் மீது தம் அன்பை எவ்வாறு வெளிப்படுத்தினார்? யேசுவாவால் உபசரிக்கப்பட்டபோது சீமோன் பேதுருவின் உடனடி எதிர்வினை என்னவாக இருந்தது? கேபாவுக்கு மேசியாவின் சேவையை ஏற்றுக்கொள்வது ஏன் கடினமாக இருந்தது? இயேசுவின் செயல்கள் அப்போஸ்தலர்கள் மீது என்ன நீண்டகால தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? யூதாஸ் இரட்சிக்கப்பட்டானா? அது நமக்கு எப்படித் தெரியும்? கிறிஸ்துவின் ஊழியத்தின்போது அந்தப் போலி அப்போஸ்தலன் எந்தெந்த வழிகளில் மாறினான்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: உடன் விசுவாசியின் தாழ்மையான சேவை உங்களை எப்போது ஊக்கப்படுத்தியுள்ளது? மற்றவர்களுக்குச் சேவை செய்வதன் சில வெகுமதிகள் யாவை? விசுவாசிகள் ஒருவருக்கொருவர் ஐக்கியம் கொண்டிருப்பது ஏன் முக்கியம்? மக்கள் தாழ்மையுடன் தேவனுக்குச் சேவை செய்வதைப் பார்ப்பது உங்களை எவ்வாறு பாதிக்கிறது? உடன் விசுவாசியிடமிருந்து உதவியை ஏற்றுக்கொள்வது உங்களுக்கு எப்போது கடினமாக இருந்தது? ஏன்? மற்றவர்களுக்குச் சேவை செய்ய நீங்கள் என்ன நடைமுறை காரியங்களைச் செய்ய முடியும்?

யேசுவா காட்டிக்கொடுக்கப்பட்ட இரவில், கர்த்தர் பல காரியங்களைச் சொன்னார், செய்தார். ஆனால் அவர் தம்முடைய செய்தியிலும் பணியிலும் உறுதியாக இருந்தார். தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களுக்காக மரிப்பதன் மூலம், அவர் அவர்கள் மீது எவ்வளவு அன்பு வைத்திருந்தார் என்பதை அவர் காட்டவிருந்தார். ஆனால், அதற்கு முன்பாக, அவர் அவர்கள் மீது எவ்வளவு அன்பு வைத்திருந்தார் என்பதை ஒரு எளிய, நடைமுறைக்குரிய, மற்றும் ஆழமான வழியில் விளக்கவிருந்தார்.

முதல் கோப்பை திராட்சைரசத்திற்குப் பிறகு, வழக்கமாகக் கைகள் கழுவப்பட்டன. பொதுவாக ஒரு தாயோ, மகளோ அல்லது ஒரு வேலைக்காரியோ, ஒரு பெரிய பேசின் மற்றும் தண்ணீர் நிரம்பிய குடத்துடன் மேசையின் சுற்றளவைச் சுற்றி வருவார்கள். இது நத்திலாத் யதாயிம், அதாவது கைகளைக் கழுவும் யூதப் பழக்கமாகும். அந்தச் சடங்கின்படி, ஒவ்வொரு விருந்தினரும் தங்கள் கைகளை அந்தப் பேசினுக்கு மேல் வைத்திருக்க வேண்டும், மேலும் தாயோ, மகளோ அல்லது வேலைக்காரியோ அவர்கள் மீது தண்ணீரை ஊற்றுவார்கள். கைகள் உலர்த்தப்பட்டுத் துடைக்கப்படும், மேலும் வினிகரில் தோய்த்த பார்ஸ்லி அனைவருக்கும் வழங்கப்படும். அதன்பிறகு, அந்தச் சடங்கு பின்பற்றப்பட வேண்டுமானால், கிறிஸ்து தமக்கு முன்பாக ஒரு தட்டில் புளிப்பில்லாத அப்பத்தின் முதல் துண்டை உடைப்பார்.

மாலை உணவு நடந்துகொண்டிருந்தபோது, ​​சாத்தான் ஏற்கெனவே உள்ளே நுழைந்து, சீமோன் இஸ்காரியோத்தின் மகனான யூதாஸை இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்கும்படித் தூண்டியிருந்தான். பிதா எல்லாவற்றையும் தமது அதிகாரத்தின் கீழ் வைத்திருக்கிறார் என்பதையும், தாம் தேவனிடமிருந்து வந்தவர் என்றும் தேவனிடமே திரும்பிச் செல்கிறார் என்றும் அவர் அறிந்திருந்தார் (யோகனான் 13:2-3).

ஆனால், பரிசுத்தமாக்குதலின் முதல் கோப்பையைக் குடித்த பிறகு, தம்முடைய அப்போஸ்தலர்கள் காட்டிய சுயநலமான வெளிப்பாட்டைக் கண்ட இயேசு, நிலைமையை மாற்றி, ஒரு வார்த்தையும் பேசாமல் அவர்களுக்கு ஒரு பாடம் கற்பித்தார். அசீசியாவின் புனித பிரான்சிஸ் ஒருமுறை, “எல்லா நேரங்களிலும் நற்செய்தியைப் பிரசங்கியுங்கள், தேவைப்பட்டால் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துங்கள்” என்று கூறினார். எனவே இங்கே, இயேசு வித்தியாசமாக ஒன்றைச் செய்து, ஒரு ஊழியக்காரனின் பாத்திரத்தை ஏற்கிறார். கைகளைக் கழுவும் ஒரு ஊழியக்காரன் மட்டுமல்ல, ஒரு படி மேலே சென்று தம்முடைய சீடர்களின் பாதங்களைக் கழுவும் ஒரு ஊழியக்காரனாகவும் இருக்கிறார்; இவ்வாறு, மேசியாவின் ராஜ்யத்தில் ஊழியம் செய்வதன் முக்கியத்துவத்திற்கு ஒரு உயிருள்ள முன்மாதிரியை வழங்குகிறார். அனைவரின் ஊழியக்காரரான அவர் (மாற்கு 9:35), எழுந்து உட்கார்ந்து, பாத்திரம் மீது தம் கைகளை வைப்பதற்குப் பதிலாக, நின்று, திகைத்துப்போன அந்த ஊழியக்காரனிடமிருந்து பாத்திரத்தையும், தண்ணீரையும், துண்டையும் எடுத்துக்கொண்டார்.

பன்னிருவரும் மிகவும் அதிர்ச்சியடைந்ததால், அவர்கள் எதுவும் பேசவில்லை. அதன்படி, கிறிஸ்து அறையைச் சுற்றி ஆச்சரியத்துடன் பார்த்த முகங்களைப் பார்த்துவிட்டு, உணவருந்துவதிலிருந்து எழுந்து, தமது மேலாடையைக் களைந்து, ஒரு துண்டைத் தமது இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டார். அதன்பிறகு, அவர் ஒரு பாத்திரத்தில் தண்ணீர் ஊற்றி, அப்போஸ்தலர்களில் ஒருவருக்கு முன்பாக மண்டியிட்டு, தமது காலணிகளின் கயிறுகளை அவிழ்த்துக் கழற்றிவிட்டு, மெதுவாகத் தமது பாதத்தைத் தூக்கி, பாத்திரத்தில் வைத்து, வெந்நீரில் தமது பாதங்களைக் கழுவத் தொடங்கினார்.

பின்னர், அமைதியாக, அவர் தம் இடுப்பில் சுற்றப்பட்டிருந்த துண்டை அகற்றி, தம் வியப்படைந்த சீடர்களின் பாதங்களைத் துடைத்துவிட்டு, அடுத்தடுத்து வந்தவர்களிடம் சென்றார் (யோவான் 13:4-5). பிரபஞ்சத்தின் அரசர், ஒன்றன்பின் ஒன்றாக, அழுக்கு படிந்த பாதங்களை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக, மேசையைச் சுற்றி வந்து தம் பணிகளைச் செய்தார். நட்சத்திரங்களை உருவாக்கிய கைகள் இப்போது அழுக்கைக் கழுவின. மலைகளை உருவாக்கிய விரல்கள் இப்போது கால்விரல்களை மசாஜ் செய்தன. ஒரு நாள் எல்லா தேசங்களும் யாருக்கு முன்பாக மண்டியிடுமோ, அவரே தம் சீடர்களுக்கு முன்பாக மண்டியிட்டார். யூதாஸ் உட்பட பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்கள் அனைவரின் பாதங்களையும் அவர் கழுவித் துடைத்தார். ஆனால் இயேசு, கடவுளின் இயல்பிலேயே, கடவுளுக்குச் சமமான நிலையைத் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ளக் கருதவில்லை; மாறாக, அவர் ஒரு ஊழியனின் இயல்பை ஏற்று, மனித சாயலில் தோன்றி, தம்மைத் தாமே வெறுமையாக்கினார். மனித உருவில் காணப்பட்ட அவர், மரணத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்து, தம்மைத் தாமே தாழ்த்தினார் – சிலுவை மரணம் வரை (பிலிப்பியர் 2:6-8). தம்முடைய மரணத்திற்கு சில மணிநேரங்களுக்கு முன்பு, அவருடைய அக்கறை தனித்துவமானது. ஆண்டவர் தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களை எவ்வளவு நேசித்தார் என்பதை அவர்கள் அறிய விரும்பினார். அழுக்கை அகற்றுவதை விட, அவர் சந்தேகத்தை அகற்றினார்.¹³⁸²

இந்நேரம், அந்த மனிதர்கள் தங்கள் குரல்களை மீட்டெடுத்திருந்தனர்; முன்பு அவர்கள் நீதியின் குமாரனுக்கு மிக நெருக்கமான இருக்கைக்காக வாதிட்டது போலவே, இப்பொழுதும் தங்கள் ஆண்டவரும் எஜமானருமானவர் தங்களுக்கு முன்பாக மண்டியிட்டுத் தங்கள் பாதங்களைக் கழுவுவது தகாது என்று அதே தீவிரத்துடன் வாதிட்டார்கள்.

இன்றைய சேடர் சடங்கில், கைகளையோ கால்களையோ கழுவிய பிறகு அனைவரும் ஒரு பச்சை காய்கறியை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் அது பார்ஸ்லி ஆகும். அது உப்பு நீரில் நனைக்கப்பட்டு, பின்னர் உண்ணப்படுகிறது. அந்த உப்பு நீர், எகிப்தில் இருந்த யூத மக்களின் கண்ணீரைக் குறிக்கிறது. அதனால்தான் இரண்டாவது கோப்பை திராட்சைரசம் ‘வாதைகளின் கோப்பை‘ என்று அழைக்கப்படுகிறது, மேலும் அது பைபிளில் குறிப்பிடப்படவில்லை. பத்து வாதைகளுக்காக பத்து சொட்டுகள் சிந்தப்படுகின்றன. திராட்சைரசம் அருந்துவது மகிழ்ச்சியின் சின்னமாக கருதப்படுகிறது, மேலும் மற்றவர்களின், ஏன் அவர்களின் கொடிய எதிரிகளின் துயரங்களைக் கண்டு மகிழ்வதைத் தடைசெய்யும் ஒரு யூத சட்டம் உள்ளது. எனவே, இந்த பத்து சொட்டு திராட்சைரசம் துக்கத்தின் அடையாளமாகும். இந்த குறிப்பிட்ட சடங்கின் நோக்கம் ஒரு நினைவூட்டலாக செயல்படுவதாகும். பச்சை நிறம் வசந்த காலத்தின் சின்னம், வசந்த காலம் இளமையின் சின்னம். இது யூதர்கள் தங்கள் தேசத்தின் வசந்த காலத்தில், ஒரு இளம் தேசமாக இருந்த காலத்தை அவர்களுக்கு நினைவூட்டுவதற்காகும். இரண்டாவது கோப்பை திராட்சைரசத்திற்குப் பிறகு சங்கீதம் 113-114 ஓதப்பட்டது. ஹல்லேலின் மீதமுள்ள பகுதியான சங்கீதம் 115-118, நான்காவது கோப்பைக்குப் பிறகு பாடப்பட்டது.¹³⁸³ ஹல்லேல் என்பது இஸ்ரவேலின் பெரும் பண்டிகைகளான பஸ்கா, வாரங்கள் மற்றும் கூடாரப் பண்டிகைகள், அத்துடன் மற்ற புனித நாட்களிலும் பாடப்பட்ட பாடல்களின் தொகுப்பாகும்.

இறுதியாக, அவர் சீமோன் பேதுருவிடம் வந்தார். பேதுரு கடுமையாக ஆட்சேபித்தார்: “ஆண்டவரே, நீர் என் பாதங்களைக் கழுவப் போகிறீரா (யோவான் 13:6)?” அதாவது: உம்மைப் போன்ற ஒருவர், என்னைப் போன்ற ஒருவனின் பாதங்களைக் கழுவப் போகிறாரா? இயேசு தம் சீடனுக்கு, அந்தக் கழுவுதலின் முக்கியத்துவமும், சொல்லப்போனால் அந்த மாலை முழுவதின் முக்கியத்துவமும் காலப்போக்கில் தெளிவாகிவிடும் என்று உறுதியளித்தார்: “நான் என்ன செய்கிறேன் என்பதை நீ இப்போது அறியமாட்டாய், ஆனால் பின்னர் புரிந்துகொள்வாய்.” ஆனால் கேபா மீண்டும் ஆட்சேபித்து, “இல்லை, நீர் ஒருபோதும் என் பாதங்களைக் கழுவக்கூடாது” என்றார். முதல் பார்வையில், பேதுரு, “ஆண்டவரே, நான் தான் உமது பாதங்களைக் கழுவ வேண்டும்!” என்று சொல்வது போல பணிவுடன் தோன்றுகிறார். ஆனால் இது அவருடைய அர்த்தமல்ல. இது மற்றவரிடமிருந்து கருணையை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் தற்பெருமையைத் தவிர வேறில்லை; மற்றவர்களுக்கு முன்பாகத் தன்னை வெளிப்படுத்திக்கொள்ளாத ஒரு வகையான தற்பெருமை. கேபாவின் பாதங்கள் அழுக்காக இருந்தால், அவரே அவற்றைக் கழுவிக்கொள்வார்! “இங்கே எந்த தர்மமும் தேவையில்லை, மிக்க நன்றி!”¹³⁸⁴

ஆனால் இயேசு பதிலளித்தார்: நான் உன்னைக் கழுவாவிட்டால், உனக்கு என்னோடு பங்கு கிடையாது. “அப்படியானால், ஆண்டவரே,” சீமோன் பேதுரு தைரியமாகப் பதிலளித்தார், “என் பாதங்களை மட்டுமல்ல, என் கைகளையும் என் தலையையும் கூடவே கழுவுங்கள்” (யோவான் 13:7-9)! பேதுரு தன் மனதை மாற்றிக்கொண்டார். அவர், “சரி, அப்படியென்றால், தாராளமாக என்னைக் குளிப்பாட்டுங்கள்!” என்று சொல்வது போல இருந்தது. சாதாரண சூழ்நிலைகளில் இது யேசுவாவின் முகத்தில் புன்னகையை வரவழைத்திருக்கும், ஆனால் நேரம் குறைந்துகொண்டிருந்தது, மேலும் அந்த இரவில் போதகருக்குப் போதிக்க நிறைய இருந்தது. இது புன்னகைப்பதற்கான நேரமல்ல. இயேசு பதிலளித்தார்: “குளித்தவர்கள் தங்கள் பாதங்களைக் கழுவினால் போதும்; அவர்களுடைய முழு உடலும் சுத்தமாக இருக்கிறது” (யோவான் 13:10அ). அவர்கள் அனைவரும் அங்கீகரிக்கும் விதமாகத் தலையசைத்தனர்.

தேவாலயத்தில் இரவுக்காவலில் இருந்த லேவியர்களின் பிரிவு, ஆலயக் காவலர்களின் தலைவரை எந்த நேரத்திலும் வரவேற்கத் தயாராக இருக்க வேண்டும். அவர்கள் விழித்திருக்க வேண்டும் என்பது மட்டுமல்லாமல், அதற்கு முன்பே குளித்துவிட்டு, அன்றைய ஆராதனைக்காகச் சீட்டுப் போடுவதற்கு சன்ஹெட்ரின் கூடும் மெருகூட்டப்பட்ட கற்கள் மண்டபத்திற்குச் செல்லத் தயாராக இருக்க வேண்டும் (இணைப்பைக் காண Ak – யோவான் ஸ்நானகனின் பிறப்பு முன்னறிவிக்கப்பட்டது என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). குளித்தால் ஒழிய, (அவர்கள் சுத்தமாக இருந்தாலும்) யாரும் ஆசாரியர்களின் முற்றத்திற்குள் ஊழியம் செய்யச் செல்லக்கூடாது என்பதே கொள்கையாக இருந்தது. இருபுறமும் எண்ணெய் விளக்குகளால் ஒளியூட்டப்பட்ட ஒரு நிலத்தடிப் பாதை, ஆசாரியர்கள் தண்ணீரில் மூழ்கும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட அறைகளுக்கு வழிவகுத்தது. அதன்பிறகு, அவர்கள்… அவர்கள் அன்று மீண்டும் கழுவ வேண்டிய அவசியம் இல்லை, ஆனால் தங்கள் கைகளையும் கால்களையும் தவிர, ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் ஆலயத்தில் ஊழியம் செய்ய வரும்போது அவற்றைக் கழுவ வேண்டியிருந்தது. இதனால்தான், இயேசு அவ்வாறு பதிலளித்தார் என்பதில் சந்தேகமில்லை.¹³⁸⁵

ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், இரட்சிப்பின்போது முழு உடலையும் கழுவுதல் நடைபெறுகிறது. நம்மிடம் இன்னும் நமது பழைய பாவ சுபாவம் இருப்பதால், நாம் இன்னும் பாவம் செய்கிறோம், எனவே கழுவுதல் உவமையைப் பயன்படுத்தினால், நமது பாதங்கள் அழுக்காகின்றன. ஆகையால், நமது பாவங்களை அறிக்கையிடுவதன் மூலம் நமது பாதங்களைத் தொடர்ந்து கழுவ வேண்டும். நாம் நமது பாவங்களை அறிக்கையிட்டால், அவர் உண்மையுள்ளவரும் நீதியுள்ளவருமாக இருந்து, நமது பாவங்களை மன்னித்து, எல்லா அநீதியிலிருந்தும் நம்மைச் சுத்திகரிப்பார் (1 யோவான் 1:9).

உங்களில் எல்லாரும் அல்ல, நீங்கள் சுத்தமானவர்கள். இப்போது அவர்கள் மீண்டும் குழப்பமடைந்தனர். அவர்களில் சிலர், அல்லது குறைந்தபட்சம் அவர்களில் ஒருவர், சுத்தமாக இல்லை என்று அவருடைய வார்த்தைகள் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டன. கழுவுதல் உவமையில், அசுத்தமாக இருப்பது என்பது கிறிஸ்துவை விட்டுப் பிரிந்திருப்பதைக் குறிக்கிறது. ஏனெனில் யூதாஸ் அவரைக் காட்டிக்கொடுக்கப் போகிறான் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார், அதனால்தான் எல்லாரும் சுத்தமானவர்கள் அல்ல என்று அவர் கூறினார் (யோகனான்). 13:10b-11). யூதாஸ் சுத்தமானவன் அல்ல என்று இயேசு கூறினார்; அந்தக் காரணத்தினால், யூதாஸ் இரட்சிக்கப்படவில்லை.

முழுமையான விசுவாச துரோகத்தில் வீழ்ந்த, தன்னை விசுவாசி என்று சொல்லிக்கொண்ட ஒருவருக்கு யூதாஸ் ஒரு சிறந்த உதாரணம். மூன்று வருடங்களாக அவன் மற்ற அப்போஸ்தலர்களுடன் கர்த்தரைப் பின்தொடர்ந்தான். அவன் அவர்களில் ஒருவனாகவே தோன்றினான். குறைந்தபட்சம் ஆரம்பத்திலாவது, அவன் தன்னை ஒரு விசுவாசியாகவே கருதியிருக்க வேண்டும். கிறிஸ்துவுக்கு எதிராகத் திரும்பும் நோக்கத்துடன் அவன் மற்ற அப்போஸ்தலர்களுடன் சேர்ந்தான் என்பது சந்தேகமே. ஆனால், காலப்போக்கில், பணத்தின் மீது இல்லாவிட்டாலும், புகழின் மீது அவனுக்குப் பேராசை ஏற்பட்டது. வெளிப்படையாக, யூதாஸ் ஆரம்பத்தில் மேசியாவின் ராஜ்யத்தின் நம்பிக்கையைப் பகிர்ந்துகொண்டான், மேலும் இயேசுவே மேசியா என்று நம்பியிருக்கலாம். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, கர்த்தரைப் பின்தொடர அவன் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டான். அவன் இரட்சிக்கப்பட்டவனாகத் தோன்றினான்.

நாள் தோறும், வாரம் தோறும், மாதம் தோறும், யூதாஸ் கிறிஸ்துவின் நிலையான தோழனாக இருந்தான். அவன் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவரின் அற்புதங்களைக் கண்டான், அவருடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டான், அவருடைய ஊழியத்திலும் கூடப் பங்கேற்றான். அந்தக் காலம் முழுவதும், அவனுடைய விசுவாசத்தை யாரும் ஒருபோதும் கேள்வி கேட்கவில்லை. மற்ற அப்போஸ்தலர்களுக்கு இருந்த அதே அந்தஸ்து அவனுக்கும் இருந்தது. ஆனால், துரோகியின் கறுப்பு இருதயத்தின் எண்ணங்களை அறிந்திருந்த இரட்சகரைத் தவிர, அவன் ஆண்டவரைக் காட்டிக்கொடுப்பான் என்று வேறு யாரும் சந்தேகிக்கவில்லை.

ஆயினும், மற்றவர்கள் அப்போஸ்தலர்களாக வளர்ந்து கொண்டிருந்த வேளையில், யூதாஸ் அமைதியாக எதிராளியின் ஒரு பொல்லாத, சூழ்ச்சி செய்யும் கருவியாக மாறினான். ஆரம்பத்தில் அவனுடைய குணம் எப்படி வெளிப்பட்டாலும், அவனுடைய விசுவாசம் உண்மையானதாக இருக்கவில்லை. அவனுடைய இருதயம் படிப்படியாகக் கடினமடைந்ததால், அவன் தேவனுடைய குமாரனை ஒரு கைப்பிடி காசுகளுக்காக விற்ற ஒரு கள்ள அப்போஸ்தலனானான். முடிவில், அவன் சோதிக்கிறவனின் கட்டளைகளை நிறைவேற்ற மிகவும் ஆயத்தமாக இருந்ததால், பிசாசே அவனைப் பிடித்துக்கொண்டான் (யோவான்13:27).¹³⁸⁶

எல்லோரும் சுத்தமாக இருக்கவில்லையா? அதன் அர்த்தம் என்ன? அப்போஸ்தலர்கள் இயேசுவின் வார்த்தைகளுக்கு மேலதிக விளக்கத்திற்காகக் காத்திருந்தனர். மேசியா அவர்களுடைய பாதங்களைக் கழுவி முடித்ததும், அவர் தம்முடைய ஆடைகளை அணிந்துகொண்டு, தம்முடைய இடத்திற்குத் திரும்பிச் சாய்ந்தார். அவர்கள் அனைவரும் அன்று காலையில்தான் பெத்தானியாவில் குளித்திருந்தார்கள், இது இயேசுவுக்குத் தெரிந்திருந்தது. இப்போது அவர் அவர்களுடைய பாதங்களைக் கழுவியிருந்தார், ஆனாலும், அதே நேரத்தில், அவர்கள் அனைவரும் சுத்தமாக இல்லை என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார். “நான் உங்களுக்குச் செய்ததை நீங்கள் புரிந்துகொண்டீர்களா?” என்று அவர் அவர்களிடம் கேட்டார் (யோவான் 13:12). அவர்களில் ஒருவர் பதிலளிப்பார் என்ற நம்பிக்கையில் அவர்கள் அனைவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டனர், ஆனால் அவர்கள் அனைவரும் இல்லை என்று தலையசைத்தனர். இதன் விளைவாக, அந்தப் பாடத்தைத் தெளிவுபடுத்துவதற்காக, தனது நிலையை அவர்களுடைய நிலையுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டும் என்று அந்த நல்ல மேய்ப்பர் தீர்மானித்தார்.

நீங்கள் என்னை “ரபி” என்றும் “கர்த்தர்” என்றும் அழைக்கிறீர்கள், அது சரியானதே, ஏனெனில் நான் அதுவாகவே இருக்கிறேன். இதிலிருந்து அவர்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம் என்னவென்றால், அவர்கள் அவரை ஆண்டவராகவும் கர்த்தராகவும் அங்கீகரிக்க வேண்டும். இப்போது உங்கள் கர்த்தரும் ரபியுமான நான் உங்கள் பாதங்களைக் கழுவியிருப்பதால், நீங்களும் ஒருவருக்கொருவர் பாதங்களைக் கழுவ வேண்டும். அவர் இதைச் செய்ய மனமிருந்தால், அவர்களும் (நாமும்) செய்ய வேண்டும். இது நியாயமானதாகத் தோன்றியது – ஒருவேளை சற்று அந்நியமாக இருக்கலாம், ஆனால் நியாயமானது – அவர்கள் தீவிரமாகத் தலையசைத்தனர். அவர்கள் புரிந்துகொண்டார்கள், ஒப்புக்கொண்டார்கள். ஏனெனில், நான் உங்களுக்குச் செய்தபடியே நீங்களும் செய்ய வேண்டும் என்பதற்கு நான் உங்களுக்கு ஒரு முன்மாதிரியை வைத்திருக்கிறேன். மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், எந்த ஊழியனும் தன் எஜமானை விடப் பெரியவன் அல்ல, தூதனும் தன்னை அனுப்பியவனை விடப் பெரியவன் அல்ல. இயேசுவே ஒரு ஊழியனின் பங்கை ஏற்க மனமிருந்தால், அவர்களும் (நாமும்) எவ்வளவு அதிகமாக ஒரு ஊழியனின் பங்கை ஏற்க முடியும்? மேலும், கர்த்தருடைய ஊழியர்களாகிய அவர்கள், பாதங்களைக் கழுவுவதற்கும் மேலானவராக இல்லாத அவரை விடப் பெரியவர்களாக இருக்க முடியாது. அவர்கள் இயேசுவுடன் அவசரமாக உடன்பட்டார்கள். இப்பொழுது நீங்கள் இவைகளை அறிந்திருக்கிறபடியால், இவைகளைச் செய்தால் ஆசீர்வதிக்கப்படுவீர்கள் (யோவான் 13:13-17). இப்பொழுது அவர்கள் மகிழ்ச்சியாகவும் கட்டுப்பாடின்றியும் சாப்பிட்டார்கள்; எலும்பிலிருந்து சதைத்துண்டுகளைப் பொறுக்கி, தங்கள் விரல்களைத் துடைத்து, கசப்பான மூலிகைகளில் தோய்த்தார்கள். ஒருவன் தன் சிறுமையைப் புரிந்துகொள்வது மட்டுமே போதுமானதாக இருக்கவில்லை. அவர் செய்ததுபோல, ஒருவன் தாழ்மையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும், அதுவும் முடிந்தால் பகிரங்கமாக.

வானம் குழி ஆடி போலப் பிளந்திருந்தது, தாவீதின் நகரத்தின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் பெசாக்கின் பண்டிகை உண்ணப்பட்டது. நட்சத்திரங்களின் கீழ் எருசலேம் அமைதியாக இருந்தது. ரோமானிய வீரர்களின் சிறு குழுக்கள் நகர வீதிகளில் சுற்றித் திரிந்தன, ஆனால் அவர்களின் உரையாடல் தெளிவாகக் கேட்கவில்லை, மேலும் அவர்களை எச்சரிக்கும் அளவுக்கு முக்கியமான எதுவும் அங்கு இருக்கவில்லை. இயேசு சாய்ந்திருந்த நகரத்தின் மற்றொரு பகுதியில், பிரதான ஆசாரியரான காய்பாஸ், தனது மாமனாரும் சக்திவாய்ந்தவருமான அன்னாஸ் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினருடன் சாய்ந்திருந்தார். அவர்களுக்கு வடகிழக்கே மேல் நகரத்தில், அரசனான ஏரோது அந்திப்பாஸ், தான் போற்றுவதாகப் பாசாங்கு செய்த யூதப் பழக்கவழக்கங்களைப் புறக்கணித்து, ஹஸ்மோனியர்களின் அழகான அரண்மனையில் சாய்ந்திருந்தார். அந்திப்பாஸுக்கு மேற்கே நகரத்தின் ஓரத்தில், பொன்டியு பிலாத்து தனது மனைவியுடன் பிரட்டோரியத்தில் அமர்ந்திருந்தார், ஏனெனில் மாகாணங்களுக்குத் தன் மனைவியை அழைத்து வர அனுமதிக்கப்பட்ட சில ஆளுநர்களில் அவரும் ஒருவர். அவர்கள் அனைவரும் இன்னும் சில மணி நேரங்களில் ராஜாக்களின் ராஜா சந்திக்கவிருந்தனர். இருப்பினும், அந்த நேரத்தில், காய்பாஸைத் தவிர வேறு யாரும் அந்தச் சந்திப்பைப் பற்றியோ அல்லது அதன் அர்த்தத்தைப் பற்றியோ சிந்திக்கவில்லை.

அங்கு இருந்த அனைவரையும் தாம் குறிப்பிடவில்லை என்றும், ஆனால் அது யூதாஸ்தான் என்பது தமக்கு எல்லா நேரத்திலும் தெரியும் என்றும் இயேசு தெளிவாகக் கூறினார். அவர் சொன்னார்: நான் உங்கள் அனைவரையும் குறிப்பிடவில்லை; நான் தெரிந்துகொண்டவர்களை நான் அறிவேன். ஆனால் இது வேதவாக்கியத்தின் இந்த பகுதியை நிறைவேற்றுவதற்காகவே – இப்பொழுது சங்கீதம் 41:9-லிருந்து யேசுவா மேற்கோள் காட்டியபோது அவருடைய குரல் சற்றே உயர்ந்தது: என் அப்பத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டவன் எனக்கு விரோதமாய்த் திரும்பிவிட்டான் (யோவான் 13:18). அனைவரும் சாப்பிடுவது உடனடியாக நின்றது. அவர்கள் உண்மையிலேயே சரியாகப் புரிந்துகொண்டார்களா? ஒவ்வொரு அப்போஸ்தலரும் தநாக்கில் ஊறிப்போயிருந்தனர், மேலும் ஒவ்வொருவருக்கும் அந்தப் பழைய வார்த்தைகள் தங்கள் தாயின் முகத்தில் உள்ள சுருக்கங்களைப் போலப் பரிச்சயமாக இருந்தன. அந்த வார்த்தைகளின் அர்த்தம், ஒரு நண்பன் பாவிகளின் இரட்சகனைக் காட்டிக்கொடுத்துவிட்டான் என்பதாகும். கடந்த ஆண்டில், மெசியா தனது வாழ்க்கையின் நிகழ்வுகள் நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே முன்னறிவிக்கப்பட்டவை என்பதை நிரூபிக்க தநாக்கை பலமுறை பயன்படுத்தியிருந்தார். இப்பொழுது, அவர்களில் ஒருவன் இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுப்பான் என்று அவர் அவர்களிடம் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். அவ்வப்போது, ​​நம்புவதற்கு எளிதல்லாத காரியங்களை நம்பும்படி அவர்கள் கேட்கப்பட்டிருந்தனர். ஆனால், தங்கள் ஆண்டவர் நம்பும்படி கேட்டதால், அவருடைய வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொண்டு, அவற்றை சத்தியமாகத் தங்கள் இருதயங்களில் நிலைநிறுத்த அவர்கள் கற்றுக்கொண்டிருந்தனர்.

ஆனால் யார்? ஒருவரையொருவர் நோட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டதால் அப்போஸ்தலர்கள் சங்கடப்பட்டனர். உண்மையில் யார்? அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பார்த்துவிட்டு, பார்வையைத் திருப்பிக்கொண்டனர். பிரதான ஆசாரியன் தன் உயிருக்கு எதிராகச் தீட்டிய சதியை அவர் குறிப்பிடவில்லை. அவர்கள் அதைச் சிறிது காலமாகவே அறிந்திருந்தனர், மேலும் காய்பாவின் வீட்டிற்கு அருகில் எருசலேமில் இருப்பதை நினைத்துப் பேரச்சம் கொண்டனர். ஆனால், இயேசுவாவுடன் அப்பத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டவர் காய்பா அல்ல.

இயேசு, தம்முடைய பெருவிரலையும் ஆள்காட்டி விரலையும் கசப்பான மூலிகைகளில் தோய்த்துக் கொண்டிருந்தார். சீடர்கள் மனமுடைந்து போயிருப்பதைக் கண்ட அவர், அவருடைய கண்கள் பாரமாயின. எனவே அவர் சொன்னார்: இது நடப்பதற்கு முன்பே நான் உங்களுக்கு இப்பொழுது சொல்லுகிறேன், அது நடக்கும்போது நான் இருக்கிறவராக இருக்கிறேன் என்று நீங்கள் விசுவாசிப்பீர்கள். மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், நான் அனுப்பும் எவரையும் ஏற்றுக்கொள்பவர் என்னையும் ஏற்றுக்கொள்கிறார்; மேலும், என்னை ஏற்றுக்கொள்பவர், என்னை அனுப்பியவரையும் ஏற்றுக்கொள்கிறார் (யோவான் 13:19-20).

நாம் சேவை செய்யும்போது யாரும் அதைக் கவனிக்கவில்லை என்றால் என்ன செய்வது? நாம் உதவி செய்யும்போது யாரும் அதைப் பொருட்படுத்தவில்லை என்றால் என்ன செய்வது? நாம் சேவை செய்ய முன்வந்து நிராகரிக்கப்பட்டால் என்ன செய்வது? ஒரு ஊழியனின் உலகத்திற்கு உங்களை வரவேற்கிறோம். சேவை செய்யப்படுபவர்கள் எவ்வாறு பதிலளிப்பார்கள் என்பதை மேசியா ஒருபோதும் முன்னறிவிக்கவில்லை; அவர் தனது செயல்களை நமக்கு ஒரு உதாரணமாக வைத்தார். இயேசுவைப் போல பதிலளிப்பதற்கான விழிப்புணர்வு, வாய்ப்புகள் மற்றும் ஞானத்திற்காக நாங்கள் ஜெபிக்கிறோம். இதற்கிடையில், நமக்காக சிலுவைக்குச் சென்ற யேசுவாவின் அளவிட முடியாத சேவைச் செயலுக்கு நன்றியை வெளிப்படுத்த நாம் கற்றுக்கொள்கிறோம்.

1. தாழ்மை என்பது அறிவிக்கப்படாதது. கிறிஸ்து பந்தியிலிருந்து எழுந்து, “நான் இப்போது தாழ்மையைக் காட்டப் போகிறேன்” என்று தைரியமாக அறிவிக்கவில்லை. அவர் வெறுமனே பாதங்களைக் கழுவத் தொடங்கினார். ஒருவர் தனது சேவைச் செயலுக்குக் கவனத்தை ஈர்த்தவுடன், அது பெருமையால் களங்கப்பட்டுவிடுகிறது ( Jd – தோரா போதகர்கள் மற்றும் பரிசேயர்கள் மீதான ஏழு சாபங்களைக் காண்க).

2. தாழ்மை பாகுபாடு காட்டுவதில்லை. இயேசு தம் சீடர்களிடம் பதிலுக்குத் தம் பாதங்களைக் கழுவச் சொல்லவில்லை, மாறாக ஒருவருக்கொருவர் பாதங்களைக் கழுவச் சொன்னார். உண்மையைச் சொல்வதானால், நம்மில் பெரும்பாலோர் இரட்சகரின் பாதங்களைக் கழுவ வரிசையில் நிற்போம், ஏனென்றால் அவர் அதற்குத் தகுதியானவர்! ஆனால், நமக்கு அவ்வளவாகப் பிடிக்காத மற்றொரு நபரின் பாதங்களை மெசியானிய ஜெப ஆலயத்திலோ அல்லது தேவாலயத்திலோ கழுவ நாம் எவ்வளவு தயாராக இருக்கிறோம்? மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து யூதாஸின் பாதங்களைக் கழுவுவதற்காக இயேசு அவருக்கு முன்பாகப் பணிந்ததை அப்போஸ்தலர்கள் நினைவுகூர்ந்தபோது, ​​இந்தப் பாடம் அவர்களைப் பெரிதும் பாதித்தது.

3. தாழ்மை என்பது இயல்புக்கு மாறானது. தம் ஊழியத்தின் ஆரம்பத்தில், கிறிஸ்து திட்டவட்டமாகக் கூறினார்: “முதன்மையானவனாக இருக்க விரும்புகிறவன் கடைசியானவனாகவும், எல்லாரும் ஜனங்களுக்கு ஊழியக்காரனாகவும் இருக்க வேண்டும்” (மாற்கு 9:35). புதிய ராஜ்யத்தின் ராஜாவாகிய இயேசு, மனிதகுலத்தில் மிகச் சிறியவராகத் தம்மைத் தாழ்த்திக்கொண்டு, உலகின் பாவத்தைத் தாமே ஏற்றுக்கொண்டார்… பாவமாகவே ஆனார் (இரண்டாம் கொரிந்தியர் 5:21)… அதன்பிறகு, மனிதகுலம் வகுத்ததிலேயே மிகவும் அவமானகரமான மரணத்தை அவர் சந்தித்தார். அவருடைய மனிதாபிமானத்திற்கு ஈடு இணை இல்லை என்றாலும், நம் குருவைப் பின்பற்றுமாறு நாம் அழைக்கப்படுகிறோம்.

4. தாழ்மை என்பது சங்கடமின்றி சேவையைப் பெற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருப்பதாகும். ஒருவர் பொதுவாக சேவைச் செயல்களால் சங்கடப்படுகிறார், ஏனெனில் அந்தஸ்து அல்லது தகுதியின் சாதாரண “விதிகள்” மீறப்பட்டுவிட்டதாக அவர் உணர்கிறார். பேதுருவின் மனதில், சிறியவர்கள் மட்டுமே பெரியவர்களுக்குச் சேவை செய்ய வேண்டும். கிறிஸ்து இந்த உலக வழக்கத்தைத் தலைகீழாக மாற்றினார். தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் “பெரியவர்கள்” அந்தஸ்து, மதிப்பு அல்லது தகுதியைப் பற்றி எந்த எண்ணமும் இல்லாமல் சேவை செய்கிறார்கள் மற்றும் அத்தகைய சேவையைப் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

5. தாழ்மை என்பது பலவீனத்தின் அடையாளம் அல்ல. இயேசு தம் சீடர்களுக்குச் சேவை செய்தது அவர் பலவீனமாக இருந்ததாலோ, அவர்களுடைய நல்விருப்பம் தேவைப்பட்டதாலோ, அவர்களுடைய அங்கீகாரத்தை விரும்பியதாலோ, அல்லது அவர்களுடைய விசுவாசத்தை நாடியதாலோ அல்ல. மேசியா, வேறு யாருமல்ல, கடவுளே, தாம் நேசித்த மக்களுக்குச் சேவை செய்யத் தாழ்ந்து குனிந்தார். அந்த இருபத்து நான்கு பாதங்களும் அழுக்காகவும் கழுவப்பட வேண்டியதாகவும் இருந்ததால் அவர் அவற்றைக் கழுவினார்.

6. தாழ்மை என்பது கர்த்தருக்கு மட்டுமல்ல, ஒருவருக்கொருவர் சேவை செய்வதையும் உள்ளடக்கியது. கர்த்தருக்குச் சேவை செய்வதே உலகில் மிகப்பெரிய மகிழ்ச்சியாகும்; ஒருவருக்கொருவர் சேவை செய்வது எப்போதும் அவ்வளவு பலனளிப்பதாக இருப்பதில்லை. மேசியா நமது சேவைக்குத் தகுதியானவர் மற்றும் நேசிப்பதற்கு எளிதானவர்; இருப்பினும், கறைபடிந்த மற்றும் சில சமயங்களில் வேதனைக்குள்ளான நமது சகோதர சகோதரிகள் எப்போதும் அன்பானவர்களாக இருப்பதில்லை, மேலும் அவர்கள் அடிக்கடி நன்றியை வெளிப்படுத்தத் தவறுகிறார்கள். ஆயினும்கூட, உண்மையான தாழ்மையானது, சேவையின் மகிழ்ச்சியைத் தவிர வேறு எந்த வெகுமதியையும் தேடுவதில்லை.

7. தாழ்மையின் மகிழ்ச்சியை செயலில் உள்ள தாழ்மையின் மூலமாக மட்டுமே அனுபவிக்க முடியும். தாழ்மை என்பது வெறுமனே அதைப் பற்றிப் பேசுவதாலோ, மற்றவர்கள் அதைப் பற்றிப் பேசுவதைக் கேட்பதாலோ, அல்லது மற்றவர்கள் தாழ்மையுடன் நடந்துகொள்வதைப் பார்ப்பதாலோ அல்ல, மாறாக செயலில் ஈடுபடுவதன் மூலமே வருகிறது. கிறிஸ்து தாழ்மையை வெளிப்படுத்தினார், பின்னர் தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களைத் தம்முடைய முன்மாதிரியைப் பின்பற்றுமாறு வலியுறுத்தினார்.¹³⁸⁸

தந்தையே, இயேசுவில் தாழ்மையான சேவையின் சரியான முன்மாதிரியை நாங்கள் காண்கிறோம். அவரைப் போல இருக்க எங்களுக்கு உதவுங்கள். மற்றவர்களின் தேவைகளைக் காண எங்கள் கண்களைத் திறங்கள். உமது வார்த்தையைப் பின்பற்ற எங்களுக்கு உதவுங்கள். கிறிஸ்துவின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்ற எங்களுக்கு உதவுங்கள்.¹³⁸⁹

பரிசுத்தமாக்குதலி ன் முதல் கோப்பை
லூக்கா 22: 17-18
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள் வெள்ளிக்கிழமை மாலை

பரிசுத்தமாக்குதலின் முதல் கோப்பை ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: பரிசுத்தமாக்குதல் என்றால் என்ன? அது இங்கே இயேசுவுக்கு எவ்வாறு பொருந்தியது? கிடுஷ் என்றால் என்ன? எந்த வகையான திராட்சைரசம் பயன்படுத்தப்பட்டது? ‘திராட்சைக்காய்ச்சல் கனி’ என்ற சொற்றொடர் எதைக் குறிக்கிறது? அதில் என்ன சிறப்பு? சேடருக்கு எத்தனை கோப்பை திராட்சைரசம் தேவை? அந்த குறிப்பிட்ட எண்ணை நாம் எங்கிருந்து பெற்றோம்? இயேசு, “தேவனுடைய ராஜ்யம் வரும் வரை நான் திராட்சைக்காய்ச்சல் கனியைக் குடிக்கமாட்டேன்” என்று சொன்னபோது, ​​அவர் எதை அர்த்தப்படுத்தினார்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: யெகோவாவுடனான உங்கள் பயணத்தில், அவருடைய நோக்கங்களுக்காக நீங்கள் எவ்வாறு பிரித்தெடுக்கப்படுகிறீர்கள்? கிறிஸ்துவை உங்கள் கர்த்தராகவும் இரட்சகராகவும் முதலில் ஏற்றுக்கொண்டதிலிருந்து உங்கள் விசுவாசத்தில் நீங்கள் எவ்வாறு வளர்ந்திருக்கிறீர்கள் என்பதைப் பற்றி சிந்தியுங்கள். அவருடைய நோக்கங்களுக்காக நீங்கள் பிரித்தெடுக்கப்பட்டதற்கான சில உதாரணங்கள் யாவை?

இயேசு, வரவிருக்கும் சிலுவை மரணத்தின் மூலம், பிதாவாகிய தேவனுடைய நோக்கங்களுக்காக பரிசுத்தமாக்கப்பட்டார், அல்லது பிரித்தெடுக்கப்பட்டார். இன்று, விசுவாசிகளும் யெகோவாவின் நோக்கங்களுக்காக பரிசுத்தமாக்கப்படுகிறார்கள். இதன் பொருள் நாம் எந்த வகையிலும் பாவமற்றவர்கள் அல்லது பரிபூரணமானவர்கள் என்பதல்ல. ஆனால் நாம் இன்னும் முழுமையடையாத நிலையில் இருக்கிறோம் என்பதே இதன் பொருள். நமது பரிசுத்தம் உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது, இது வாழ்நாள் முழுவதும் நீடிக்கும் ஒரு செயல்முறையாகும். நாம் பரிசுத்தமாக்கப்படுவதன் விளைவாக, தேவனுடன் சமாதானமும், ஆவியின் கனியும், யெகோவாவுக்கு மகிமையும் உண்டாகின்றன YHVH.

பாஸ்கா பண்டிகை தொடங்கியபோது, ​​குடும்பத் தலைவர் அல்லது கூட்டத்தின் தலைவர், முதல் திராட்சை ரசக் கோப்பையைத் தன் கையில் எடுத்து நன்றி செலுத்தினார். இது கிடுஷ் ஆகும், இதன் பொருள் பரிசுத்தமாக்குதல் என்பதாகும். புகழ்பெற்ற மெசியானிய விசுவாசியான ஆல்ஃபிரட் எடர்ஷைம் (1825-1889), இந்த ஜெபத்தின் சரியான வார்த்தைகளைக் காட்டிலும் அதன் சாராம்சம் மற்றும் வழிகாட்டுதலுக்கான ஒரு உதாரணத்தை நமக்கு இவ்வாறு எழுதுகிறார்: திராட்சை ரசத்தைப் படைத்த எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரே, நீர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்! பிரபஞ்சத்தின் ராஜாவான எங்கள் தேவனாகிய அதோனாய், நீர் எல்லா தேசங்களிலிருந்தும் எங்களைத் தெரிந்துகொண்டு, எல்லா பாஷைகளிலிருந்தும் எங்களை உயர்த்தி, உமது கட்டளைகளால் எங்களை ஆசீர்வதித்தவரே, நீர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்! சர்வ வல்லமையுள்ள கர்த்தரே, நீர் அன்பினால் எங்களுக்கு மகிழ்ச்சிக்கான புனித நாட்களையும், சந்தோஷத்திற்கான பண்டிகைகளையும், நியமிக்கப்பட்ட காலங்களையும் தந்திருக்கிறீர்; புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையின் இந்த நாள், எங்கள் விடுதலையின் காலம், ஒரு பரிசுத்தமான கொண்டாட்டம், எகிப்திலிருந்து நாங்கள் புறப்பட்டதன் நினைவு நாள். ஏனெனில் நீர் எங்களைத் தெரிந்துகொண்டீர்; உமது பரிசுத்த பண்டிகைகளை மகிழ்ச்சியோடும் களிப்போடும் எங்களுக்குச் சுதந்தரிக்கச் செய்திருக்கிறீர். இஸ்ரவேலையும் நியமிக்கப்பட்ட காலங்களையும் பிரித்தெடுத்த ஆண்டவரே, நீர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்! பிரபஞ்சத்தின் அரசனான ஆண்டவரே, எங்களைக் காத்து, எங்களைத் தாங்கி, இந்தக் காலத்திற்குக் கொண்டு வந்தவரே, நீர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்!.¹³⁸¹

புனிதப்படுத்தும் ஆசீர்வாதத்தைத் தொடர்ந்து முதல் கோப்பை திராட்சை மது அருந்தப்பட்டது. இது மதுபானம் கலந்த திராட்சை மதுவே தவிர, திராட்சைச் சாறு அல்ல. இன்றைய தரத்தின்படி நீர்த்திருந்தாலும், இது ஒரு திராட்சை மதுவே. ‘திராட்சைத் தோட்டத்தின் கனி‘ என்ற சொற்றொடர் பாஸ்கா திராட்சை மதுவைக் குறிக்கிறது. அது புளிக்கவைக்கும் பொருளைக் கொண்டு அல்லாமல், இயற்கையான நொதித்தல் மூலம் ஒரு சிறப்பு வழியில் தயாரிக்கப்பட வேண்டியிருந்தது. கோஷர் பாஸ்கா திராட்சை மதுவில், தயாரிப்பு செயல்முறையை விரைவுபடுத்துவதற்காக சர்க்கரை சேர்க்கப்படுவதில்லை.

சேடர் சடங்கிற்கு நான்கு கோப்பை திராட்சைரசம் தேவைப்படுகிறது. அவர்கள் முதல் மற்றும் இரண்டாவது கோப்பைகளை பிரதான உணவிற்கு முன்பும், மூன்றாவது மற்றும் நான்காவது கோப்பைகளை அதற்குப் பின்பும் அருந்துவார்கள். நற்செய்திகள் முதல் மற்றும் மூன்றாவது கோப்பைகளைப் பற்றியே பேசுகின்றன, இரண்டாவது மற்றும் நான்காவது கோப்பைகளைப் பற்றி அல்ல. ஒவ்வொரு கோப்பையும் யாத்திராகமம் 6:6-7-ல் உள்ள கடவுளின் வாக்குறுதிகளில் ஒன்றுடன் அடையாளம் காணப்படுகிறது.

ஆகையால், இஸ்ரவேல் புத்திரரை நோக்கி: நான் யெகோவா, (1) நான் உங்களை எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வருவேன்; (2) நான் உங்களை எகிப்திய அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிப்பேன்; (3) நான் என் வல்லமையால் உங்களை மீட்டுக்கொள்வேன்; (4) நான் உங்களை என் ஜனங்களாக ஏற்றுக்கொண்டு, உங்களுக்குத் தேவனாக இருப்பேன் என்று சொல்லுங்கள்.

யெகோவா இஸ்ரவேலரை எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வருவேன் என்று சொன்னபோது, ​​அவர் தம்முடைய நோக்கங்களுக்காக அவர்களைப் பிரித்தெடுத்து, அவர்களைப் பரிசுத்தப்படுத்தினார். இவ்வாறு, பரிசுத்தமாக்குதலின் பாத்திரம் உருவானது.

முதல் பாத்திரத்தை எடுத்தபின், அவர் நன்றி செலுத்தி, மெதுவாகச் சொன்னார்: இதை எடுத்து, உங்களுக்குள் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள். ஏனெனில், தேவனுடைய ராஜ்யம் வரும்வரைக்கும் நான் திராட்சைரசத்தின் கனியைக் குடிக்கமாட்டேன் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் (லூக்கா 22:17-18). இதன்மூலம், இரண்டாம் வருகைக்குப் பிறகு பூமியில் நடைபெறவிருக்கும் ஆட்டுக்குட்டியானவரின் திருமண விருந்தையே அவர் குறிப்பிட்டார். ஆகையால், அந்தத் திருமண விருந்து மேசியாவின் ராஜ்யத்தைத் தொடங்கும் (மத்தேயு 22:1-14, 25:1-13). அப்போது யூத திருமண முறையின் நான்கு நிலைகளும் நிறைவடையும் (வெளிப்படுத்தல் மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும், இணைப்பைக் காண Fg – ஆட்டுக்குட்டியானவரின் திருமண விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டவர்கள் பாக்கியவான்கள் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).

Barukh attah Adonai eloheinu melekh ha-olam,
borei peri hagafen.
எங்கள் தேவனாகிய ஆண்டவரே, பிரபஞ்சத்தின் அரசரே, நீர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்.
திராட்சைக்கொடியின் கனியைப் படைத்தவரே.

அவர்கள் குடித்தார்கள், பாத்திரம் கைமாற்றப்பட்டபோது, ​​தல்மிதிம்களுக்குள் பொறாமைப் பார்வைகள் பரிமாறப்பட்டன, ஏனென்றால் ஒவ்வொருவரும் தாங்கள் குருவுக்கு அருகில் இருக்க வேண்டும் என்று உணர்ந்தார்கள். அந்தப் பார்வைகளைத் தொடர்ந்து மெல்லிய வார்த்தைகள் பேசப்பட்டன, பின்னர் அந்த வார்த்தைகள் சத்தமாகின. சிலர், சில சமயங்களில் பதற்றத்தில் இருக்கும் ஆண்கள் செய்வது போல, தங்கள் தனிப்பட்ட சேவையையும் பக்தியையும் பற்றிப் பெருமை பேசினார்கள், மேலும் சிலர் தாங்கள் செய்த பெரிய சாதனைகளையும், ஒவ்வொருவரும் இயேசுவுடன் வாழ்ந்த தருணங்களையும் எண்ணத் தொடங்கினார்கள். துன்புறும் ஊழியர் உன்னிப்பாகக் கவனித்தார். முதலில் அவர் எதுவும் சொல்லவில்லை. ஆனால் பின்னர் அவர் மிகவும் அசாதாரணமான ஒன்றைச் செய்தார்.

நான் பாடுபடுவதற்கு முன்பாக, உங்களுடன் பஸ்கா பண்டிகையை உண்ண விரும்புகிறேன்                                                        மத்தேயு 26:20; மாற்கு 14:17; லூக்கா 22:14-16
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள் வெள்ளிக்கிழமை சூரியன் மறைந்த பிறகு

நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் வெள்ளிக்கிழமைக்கான உத்தேச நேரங்கள்: நவீன கடிகாரத்திற்கு முந்தைய காலத்தில், இரவின் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தைத் துல்லியமாக அறிய முடியவில்லை, ஆனால் சூரியனின் இருப்பிடத்தைப் பார்ப்பதன் மூலம் பகலின் நேரத்தை எளிதாகக் கண்டறிய முடிந்தது. எனவே, நாள் துல்லியமான, எளிமையான மற்றும் உலகளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட தரங்களின்படி தொடங்க வேண்டியிருந்தது. இதன் பொருள், பகலானது இரவின் தொடக்கத்திலிருந்தோ அல்லது பகலின் தொடக்கத்திலிருந்தோ கணக்கிடப்பட வேண்டும் என்பதாகும். ஆதியாகமத்தில் மோசே எழுதிய, “மாலை உண்டாயிற்று, காலை உண்டாயிற்று” – என்ற மாதிரியைப் பின்பற்றி, மறுநாள், யூதர்கள், மாலையில் சூரியன் மறையும் நேரத்தில் நாள் தொடங்குவதாகக் கணக்கிட்டனர்.இரவில் பகலைத் தொடங்குவது, ஒரு விதத்தில், வாழ்க்கையின் ஒரு உருவகமே ஆகும். வாழ்க்கை கருப்பையின் இருளில் தொடங்குகிறது, பின்னர் ஒளியின் பிரகாசத்தில் மலர்கிறது, இறுதியில் கல்லறையின் இருளில் நிலைபெறுகிறது, அதைத் தொடர்ந்து மறுவுலகில் ஒரு புதிய விடியல் வருகிறது.

மாலை வந்தபோது, ​​யூதர்கள் சேடரைத் தொடங்குவதற்காக, த்ஸெய்த் ஹகோகவிம் (நட்சத்திரங்கள் தோன்றும் நேரம்) முடியும் வரை காத்திருந்தனர்; இது நிச்சயமாக இரவு நேரத்திற்குப் பிறகே நடக்கும் எனக் கருதப்படுகிறது. இதற்குக் காரணம், சேடரின் மிட்ஸ்வோத் (புளிப்பில்லாத ரொட்டி), மற்றும் கிடுஷ் உணவு கூட, நிச்சயமாக இரவில்தான் செய்யப்படுகின்றன என்பதை உறுதி செய்வதே ஆகும் (உதாரணமாக, மிஷ்னா பெரூரா 472:1:1-ஐப் பார்க்கவும்). வாய்மொழிச் சட்டத்தைப் போலவே (இணைப்பைக் காண Ei – The Oral Law என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்),தோராவை மீறுவதைத் தடுப்பதற்கான ஒரு முன்னெச்சரிக்கையாக, நட்சத்திரங்கள் தோன்றும் வரை காத்திருப்பது, சேடரை மிக விரைவில் தொடங்குவதைத் தடுப்பதற்கான ஒரு முன்னெச்சரிக்கையாகும். இயேசு வந்து பன்னிருவருடன் மேசையில் சாய்ந்திருந்தார் (மத்தேயு 26:20; மாற்கு 14:17). பல நூற்றாண்டுகளாக, யூதர்கள் தங்கள் விருப்பப்படி உணவு உண்டு வந்தனர். ஆனால், சுதந்திரமான மனிதர்கள் மட்டுமே உண்ணும்போது சாய்ந்திருக்க அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள் என்றும், அடிமைகள் நின்றுகொண்டே உண்ண வேண்டும் என்றும் கிரேக்கர்கள் சுட்டிக்காட்டியதால், யூதர்கள் தங்களை வென்றவர்களான ரோமானியர்களிடமிருந்து அந்த வழக்கத்தைக் கற்றுக்கொண்டு அதை ஏற்றுக்கொண்டனர். 

இயேசுவும் பன்னிருவரும் சாப்பிட்ட மேசை, ட்ரிக்லினியா (ஒருமை) அல்லது ட்ரிக்லினியம் (பன்மை) என்று அழைக்கப்பட்டது. அவை சுமார் ஏழு முதல் பன்னிரண்டு அடி வரை வெவ்வேறு அளவுகளில் இருந்தன. சுமார் பதினெட்டு அங்குல உயரமே இருந்த அவை, நீளமான செவ்வக வடிவ ‘U’ வடிவ மேசைகளாக இருந்தன. விருந்தினர்கள் தரையில் படுத்து, தங்கள் தலைகளை ஒரு தாழ்வான மேசையை நோக்கித் திருப்பியிருப்பார்கள். தங்கள் வசதிக்கேற்ப தளர்வான மெத்தைகளை ஊன்றிக்கொண்டு, இடது முழங்கையில் சாய்ந்து, வலது கையைச் சாப்பிடுவதற்காகத் தனியாக வைத்திருப்பார்கள்.

யூதர்களிடையே, ‘U’ வடிவத்தின் வளைந்த பகுதி ஒரு சிறப்புரிமைக்குரிய இடமாகக் கருதப்பட்டது, மேலும் அங்கு மூன்று இடங்கள் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தன. விருந்தளிப்பவராக, இயேசு நடுவில் அமர்ந்திருப்பார். கௌரவமான இடம் அவருடைய இடதுபுறத்தில் இருந்தது, அங்கு அந்த குறிப்பிட்ட இரவில் யூதாஸ் சாய்ந்திருந்தார். யூதர்களின் விருந்து உண்ணும் சம்பிரதாயத்தின்படி, விருந்தளிப்பவருக்கு முன்னால் வலதுபுறத்தில் இருப்பதை விட, அவருடைய இடதுபுறத்தில் – அதாவது அவர் சாய்ந்திருக்கும்போது அவருக்குப் பின்னால் – இருப்பது ஒரு உயர்ந்த பாக்கியமாகக் கருதப்பட்டது. அந்த குறிப்பாக முக்கியமான இரவில், யூதாஸ் தனது இடதுபுறத்தில் கௌரவ விருந்தினராக இருப்பதை கிறிஸ்து உறுதி செய்தார். இரண்டாவது கௌரவமான இடம் போதகரின் வலதுபுறத்தில் இருந்தது, அங்கு இயேசு நேசித்த இளம் மாணவரான யோவான் சாய்ந்திருந்தார்.

சீடர்கள் செல்வந்தர்களின் வீடுகளிலும், மலைச்சரிவுகளிலும் அமர்ந்து மேசியாவுடன் உணவருந்தியிருந்தனர். அவர்களில் சிலர், குருவைப் பொறுத்தவரையில் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடங்களைக் குறித்துப் பொறாமை கொண்டிருந்தனர். அதனால், இயேசு, பேதுரு,மற்றும் யோவான் ஆகியோர் அமர்ந்த பிறகு, மீதமுள்ள பத்து பேரும் அடிக்கடி இடத்திற்காக முட்டி மோதிக் கொள்வார்கள். இயேசு கவனிக்க மாட்டார் என்று முட்டாள்தனமாக நினைத்து, அவர்கள் மிகவும் வெளிப்படையாகத் தெரிய விரும்பவில்லை. ஆனால், அப்போஸ்தலர்கள் கிசுகிசுத்து, தள்ளி, நல்ல மேய்ப்பருக்கு முடிந்தவரை நெருக்கமாக மேசையில் சாய்ந்து கொள்ள முயற்சிப்பார்கள்.¹³⁷⁹

நேரம் வந்தபோது, ​​இயேசு அவர்களிடம், “நான் பாடுபடுவதற்கு முன்பாக, இந்தப் பாஸ்கா [சேதர்] விருந்தை உங்களுடன் உண்ண மிகவும் ஆவலாக இருந்தேன். ஏனெனில், நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், அது தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் நிறைவேறும் வரை நான் அதை மீண்டும் உண்ணமாட்டேன்”  என்று கூறி, தாம் தோராவைக் கடைப்பிடிப்பதை உறுதிப்படுத்தினார்(லூக் 22:14-16) . அவருடைய வார்த்தைகளின் ஆழமான பொருளைப் புரிந்துகொள்வதற்காக, அவர்கள் வழக்கம்போல ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டனர். அவர்கள் குழப்பமடைந்தனர். ஒருவேளை, அவர் அவர்களை நேசித்தார் என்றும், இந்த முக்கியமான விருந்தை அவர்களுடன் உண்ண மிகவும் விரும்பினார் என்றும், தன்னை நிராகரித்த யூதேயா, தன்னை மேசியாவாக அங்கீகரிக்கும் வரை அவர் அதை மீண்டும் உண்ணமாட்டார் என்றும் அந்த போதகர் கருதியிருக்கலாம்.

மோசேயின் காலத்திலிருந்து, பஸ்கா பண்டிகை விருந்து உண்பது மட்டுமல்லாமல், யூதர்களின் மீட்பின் கதையை மீண்டும் கூறுவதும் ஒரு கட்டாயத் தேவையாக இருந்து வருகிறது (யாத்திராகமம் Bz – மீட்பு குறித்த எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). பல நூற்றாண்டுகளாக, ‘ஹகதா’ எனப்படும் எழுதப்பட்ட கதை, அதாவது ‘சொல்லுதல்’ என்று பொருள்படும் கதை, தொகுக்கப்பட்டு, “அந்த மாபெரும் நாளின் நிகழ்வுகளைப் பற்றி உன் மகனிடம் சொல்” (யாத்திராகமம் 13:8) என்ற கட்டளையை நிறைவேற்றுவதற்காக ஒவ்வொரு ஆண்டும் வாசிக்கப்பட்டு வருகிறது. ஹகதாவில்தான் யூதர்கள் மேசையில் சாய்ந்து கொள்ளுமாறு குறிப்பாகக் கூறப்படுகிறார்கள், ஏனெனில் இது அவர்கள் புதிதாகக் கண்டடைந்த சுதந்திரத்தின் அடையாளமாகவும் இருந்தது. பண்டைய உலகில், சுதந்திரமான மக்களுக்கு மட்டுமே அவ்வாறு ஓய்வெடுக்க நேரம் இருந்தது. மேசியா தமது இறுதி மீட்புச் செயலுக்கு முன்பு ஓய்வெடுக்கும் இந்தக் காட்சி எவ்வளவு அழகானது!¹³⁸⁰

போய் பஸ்கா பண்டிகைக்கு ஆயத்தங்களைச் செய்யுங்கள்
மத்தேயு 26:17-19; மாற்கு 14:12-16; லூக்கா 22:7-13; யோவான் 13:1
நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாள் வியாழக்கிழமை, மற்றும் நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள் வெள்ளிக்கிழமை

சென்று பஸ்கா பண்டிகைக்கு ஆயத்தங்களைச் செய்யுங்கள். ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையைப் பற்றி உங்களுக்கு என்ன தெரியும் (யாத்திராகமம் 12:1-30)? பஸ்கா செடேருக்கான தமது ஏற்பாடுகளைப் பற்றி இயேசு ஏன் மிகவும் இரகசியமாக இருந்தார் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? அதில் என்ன ஆபத்து இருந்தது (லூக்கா 19:45-48)? யோவான் 13:1 மற்ற சுவிசேஷங்களுடன் எவ்வாறு ஒத்துப்போகிறது? யூதாஸ் என்ன தகவலைப் பெற வேண்டியிருந்தது? யாருக்காக? ஆண்கள் ஏன் மூன்று குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டனர்? ஒவ்வொரு குழுவும் எங்கே கூடியது? லேவியர்கள் என்ன கடமைகளைச் செய்தார்கள்? மேல் அறையில் ஏன் ஒரு மறைமுகமான பதற்றம் நிலவியது?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: ஆட்டுக்குட்டிகள் பலியிடப்படும் காட்சி உங்களுக்கு என்ன உணர்வைத் தருகிறது? அது ஏன் அவசியமாக இருந்தது? அவை பலியிடப்படாமல் இருந்திருந்தால் என்ன நடந்திருக்கும்? உங்கள் செடேரைக் கொண்டாடத் தயாராகும்போது நீங்கள் எப்படி உணர்கிறீர்கள்? உங்கள் உணர்வுகள் அப்போஸ்தலர்களுடைய உணர்வுகளிலிருந்து எவ்வாறு வேறுபடும்? யேசுவாவினுடையதா? யூதாஸினுடையதா?

ஆலயத்தில் பாடுதல்: பதினைந்து அரைவட்டப் படிகள் பெண்களின் முற்றத்திலிருந்து, நிக்கானோர் வாயில் வழியாக, ஆசாரியர்களின் முற்றத்திற்குள் இட்டுச் சென்றன. பெரும் திருவிழாக்களின் போது, ​​இந்த அற்புதமான படிகள் பாடகர் குழுவிற்கும் இசைக்குழுவிற்கும் ஒரு மேடையாகப் பயன்பட்டன. தல்மூத் டிராக்டேட் தாமித் நூலிலிருந்து, ஆலயத்தில் தினசரி தகன பலியுடன் தொடர்புடையதாக, வாரத்தின் எந்த நாளில் எந்த சங்கீதம் பாடப்பட்டிருக்கும் என்பதை நாம் துல்லியமாக அறிவோம். இந்த தினசரி வாசிப்புகளின் பாடலுடன் ஒவ்வொரு சங்கீதமும் எவ்வளவு நெருக்கமாகப் பொருந்திப் போகிறது என்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. இந்த வியாழக்கிழமையன்று, சங்கீதம் 81 ஆலயத் திடலில் ஒலித்தது. புனித வாரத்தின் இந்த ஐந்தாம் நாளில் இங்கு நடந்த நிகழ்வுகளுடன் இந்த சங்கீதம் சரியாகப் பொருந்திப் போனது தற்செயலானதல்ல. சங்கீதம் 81 எகிப்திலிருந்து வெளியேறியதைக் குறிப்பிடுகிறது, மேலும் அது தேவ ஆட்டுக்குட்டியைப் பலியிடவிருந்த சமகால இஸ்ரவேலுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்து, கண்டனம் தெரிவித்து, இறுதியாகக் கண்டனம் செய்தது.¹³⁶⁶ லேவியப் பாடகர் குழு இசைக்கலைஞர்களுடன் சேர்ந்து பாடியது:

நமது பெலனாகிய தேவனுக்கு ஆனந்தமாய்ப் பாடுங்கள்! யாக்கோபின் தேவனுக்கு ஆர்ப்பரியுங்கள்! இசையைத் தொடங்குங்கள்! முரசை முழக்குங்கள்! இனிய யாழையும் வீணையையும் வாசியுங்கள்! அமாவாசையிலும், பௌர்ணமியன்றும், நமது பண்டிகை நாளிலும் எக்காளம் ஊதுங்கள்; ஏனெனில் இது இஸ்ரவேலுக்கான ஒரு கட்டளை, யாக்கோபின் தேவனுடைய ஒரு தீர்ப்பு. அவர் எகிப்துக்கு எதிராகப் புறப்பட்டபோது, ​​இதை யோசேப்புக்குள் ஒரு சாட்சியாக வைத்தார். ஒரு அந்நிய சத்தம் சொல்வதைக் கேட்டேன்: “நான் அவர்களுடைய தோள்களிலிருந்து சுமையை நீக்கினேன், அவர்களுடைய கைகள் [தொழிலாளியின்] கூடையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டன. நீங்கள் துன்பத்தில் இருந்தபோது கூப்பிட்டீர்கள், நான் உங்களைக் காப்பாற்றினேன்; இடிமேகத்திலிருந்து நான் உங்களுக்குப் பதிலளித்தேன்; மெரிபாவின் தண்ணீரருகே நான் உங்களைச் சோதித்தேன் [என்று கூறி], “என் ஜனங்களே, நான் உங்களுக்கு எச்சரிக்கை கொடுக்கும்போது கேளுங்கள்! இஸ்ரவேலே, நீ எனக்குச் செவிகொடுத்தால் மட்டும் போதும்! உங்களுடன் எந்த அந்நிய தேவரும் இருக்கக்கூடாது. எகிப்து தேசத்திலிருந்து உங்களை அழைத்து வந்த உங்கள் தேவனாகிய யெகோவா நானே. உன் வாயைத் திற, நான் அதை நிரப்புவேன்.” ஆனாலும் என் ஜனங்கள் என் சத்தத்திற்குக் கேட்கவில்லை; இஸ்ரவேல் என்னை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஆகையால், அவர்கள் தங்கள் சொந்தத் திட்டங்களின்படி வாழும்படி, அவர்களுடைய பிடிவாதமுள்ள இருதயங்களுக்கு அவர்களை ஒப்புக்கொடுத்தேன். என் ஜனங்கள் எனக்குச் செவிகொடுத்து, இஸ்ரவேல் என் வழிகளில் வாழ்ந்தால் எவ்வளவு நலமாயிருக்கும்! நான் அவர்களுடைய சத்துருக்களை விரைவாக அடக்கி, என் கரத்தை அவர்களுடைய பகைவர்களுக்கு எதிராகத் திருப்புவேன். யெகோவாவை வெறுப்பவர்கள் அவருக்கு முன்பாகப் பணிந்துபோவார்கள், இஸ்ரவேலின் காலம் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும். அவர்கள் சிறந்த கோதுமையால் போஷிக்கப்படுவார்கள், நான் உங்களைப் பாறைகளிலிருந்து வரும் தேனால் திருப்திப்படுத்துவேன்” (சங்கீதம் 81:1-16).

பஸ்கா பண்டிகைக்கான தயாரிப்புகள் வெகு காலத்திற்கு முன்பே தொடங்கிவிட்டன. முந்தைய மாதத்தில் (ஆதார் மாதம் பதினைந்தாம் நாளில்), யாத்ரீகர்களின் பயன்பாட்டிற்காக பாலங்களும் சாலைகளும் சீரமைக்கப்பட்டன. விபச்சாரம் செய்ததாக சந்தேகிக்கப்பட்ட பெண்களுக்கு சோதனை நடத்துவதற்கும், செம்மறி ஆட்டை எரிப்பதற்கும், அடிமை ஆக விரும்பியவர்களின் காதுகளைத் துளைப்பதற்கும் – சுருக்கமாகச் சொன்னால், பண்டிகைக் காலம் தொடங்குவதற்கு முன்பு அனைத்து ஆரம்ப ஏற்பாடுகளையும் செய்வதற்கும் அதுவே சரியான நேரமாக இருந்தது. பொதுவாக, கல்லறைகள் நகரங்களுக்கு வெளியே இருந்தன, ஆனால் வயல்வெளியில் காணப்படும் எந்தவொரு சடலமும், யோசுவாவின் காலத்திலிருந்து இருந்துவரும் பாரம்பரியத்தின்படி, அது கண்டுபிடிக்கப்பட்ட இடத்திலேயே புதைக்கப்பட வேண்டும். பின்னர், பண்டிகை யாத்ரீகர்கள் அறியாமல் அத்தகைய கல்லறைகளைத் தொடுவதன் மூலம் சில “அசுத்தத்தை” அடைந்திருக்கக்கூடும் என்பதால், பஸ்கா பண்டிகைக்கு ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு அனைத்து கல்லறைகளும் வெள்ளையடிக்கப்பட வேண்டும் என்று கட்டளையிடப்பட்டது.¹³⁶⁷

அது புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையின் முதல் நாள் (மத்தேயு 26:17அ, மாற்கு 14:12அ, லூக்கா 22:7அ). புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகை எப்போது தொடங்கியது என்பது பரிசேயர்களுக்கும் சதுக்கேயர்களுக்கும் இடையே இருந்த ஒரு முக்கிய விவாதப் பொருளாக இருந்தது. பரிசேயர்கள் நம்பியது போல, புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகை நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாளில் தொடங்கி இருபத்தி ஒன்றாம் நாள் வரை நீடித்ததா, அல்லது சதுக்கேயர்கள் நம்பியது போல, அது நிசான் மாதம் பதினாறாம் நாளில் தொடங்கி இருபத்தி இரண்டாம் நாள் வரை நீடித்ததா?1368 இன்று இந்த இரண்டு பண்டிகைகளும் ஒன்றோடொன்று மிகவும் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன, அதனால் பஸ்கா பண்டிகையும் புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையும் ஒரே ஏழு நாள் பண்டிகையாகக் கருதப்படுகின்றன.

வேதத்தில் புளிப்பு என்ற வார்த்தை எப்போதெல்லாம் அடையாளமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறதோ, அது எப்போதும் பாவத்தின் அடையாளமாகவே இருக்கிறது. அதனால்தான், பாவத்தின் இந்த அடையாளத்தை யூத மக்கள் இந்தக் காலகட்டத்தில் உண்பதற்கோ, தங்கள் வீடுகளில் வைத்திருப்பதற்கோ, அல்லது இஸ்ரவேல் தேசத்தில் எங்கும் வைத்திருப்பதற்கோ தேவன் அனுமதிக்கவில்லை. மேஷியாக்கின் மரணத்தால் பஸ்கா பண்டிகை நிறைவேற்றப்பட்டாலும், புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையானது அவருடைய இரத்தப் பலியின் பாவமற்ற தன்மையால் நிறைவேற்றப்படுகிறது. எபிரேயர் 9:11 முதல் 10:18 வரை, அவருடைய பாவமற்ற இரத்தப் பலி மூன்று காரியங்களுக்காக இருந்தது: முதலாவதாக, பரலோக ஆசரிப்புக் கூடாரத்தைச் சுத்திகரிப்பதற்காக; இரண்டாவதாக, நீதிமான்களின் பாவங்களை நீக்குவதற்காக (வெளிப்படுத்தல் பற்றிய எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும், இணைப்பைக் காண கிளிக் செய்யவும் Fd – தனாக்கின் நீதிமான்களின் உயிர்த்தெழுதல்); மற்றும், மூன்றாவதாக, புதிய உடன்படிக்கையில் விசுவாசிகளுக்கு அந்த இரத்தத்தைப் பூசுவதற்காக.¹³⁶⁹

இது பஸ்கா பண்டிகைக்குச் சற்று முன்பு நிகழ்ந்தது (யோவான் 13:1அ). கிறிஸ்துவின் ஊழியத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மூன்று பஸ்காக்களில் இது மூன்றாவது ஆகும். முதலாவது யோவான் 2:13அ-வில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இரண்டாவது யோவான் 6:4-ல் உள்ளது, மூன்றாவது யோவான் 11:55, 12:1, இங்கே, 18:28 மற்றும் 39, மற்றும் 19:14 ஆகியவற்றில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவற்றின் காலங்களைக் குறிப்பிடுவதன் மூலம், அவருடைய பொது ஊழியம் மூன்றரை ஆண்டுகள் நீடித்தது என்று நம்மால் முடிவு செய்ய முடிகிறது. யோவான் ஸ்நானகரின் ஊழியத்திற்குச் சற்றுப் பிறகே இயேசுவின் ஊழியம் தொடங்கியது என்று நற்செய்தி மரபு கூறுகிறது. அவருடைய ஊழியம் தொடங்கியபோது மேசியாவுக்குச் சுமார் முப்பது வயது என்று லூக்கா கூறுகிறார் (லூக்கா 3:23). இதன் விளைவாக, நமது இரட்சகர் கி.மு. 6 அல்லது 7-ஆம் ஆண்டின் குளிர்காலத்தில் பிறந்திருந்தால், கி.பி. 33-ல் அவருக்கு 33 அல்லது 34 வயது இருந்திருக்கும் (Aq – இயேசுவின் பிறப்பு காண்க).

யோகனான், தம் சீடர்களிடையே யேசுவாவின் ஊழியத்தைப் பற்றிய ஒரு சுருக்கமான கூற்றுடன் இந்த விவரிப்பின் பகுதியைத் தொடங்கினார். தாம் இவ்வுலகை விட்டுப் பிதாவிடம் செல்ல வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என்பதை இயேசு அறிந்திருந்தார். இவ்வுலகில் இருந்த தம்முடையவர்களை நேசித்த அவர், அவர்களை இறுதிவரை நேசித்தார் (யோவான் 13:1b). மாலை நேரம் செல்லச் செல்ல, இயேசு தம்முடைய சரீர பிரசன்னம் இல்லாமலேயே பூமியில் உள்ள வாழ்க்கை மற்றும் ஊழியம் பற்றிப் பேசினார். அப்போஸ்தலர்கள் அவருடைய வார்த்தைகளின் தீவிரத்தை விரைவாகப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கினார்கள். உலகில் தாங்கள் தனியாக இருக்கிறோம் என்பதை உணரும்போது அனாதைகள் உணரும் அதே கைவிடப்பட்ட அச்சம், அவர்களுடைய கலங்கிய இதயங்களை விரைவில் பற்றிக்கொண்டது. அவர் இல்லாமல் ஒரு வாழ்க்கையை அவர்களால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியவில்லை.¹³⁷⁰

அன்று காலை, தல்மிதிம்கள் இயேசுவிடம் வந்து, “நீர் பஸ்காவை உண்பதற்காக நாங்கள் எங்கே சென்று ஆயத்தங்களைச் செய்ய வேண்டும்?” என்று கேட்டார்கள் (மத் 26:17b; மாற் 14:12b; லூக் 22:7b-9). யூத சமூகத்தில் பஸ்கா பண்டிகை மிகவும் பரபரப்பான ஒரு பண்டிகையாகும், மேலும் அப்போஸ்தலர்களுக்கு வேலைப்பளு அதிகமாக இருந்தது. அறையும் உணவும் கோஷராக இருக்க வேண்டும். அனைத்து புளிப்புப் பொருட்களும் அகற்றப்பட வேண்டும், மேலும் அனைத்துப் பாத்திரங்களும் தண்ணீரில் கொதிக்க வைக்கப்பட வேண்டும் அல்லது கோஷரான சிலவற்றால் மாற்றப்பட வேண்டும். சடங்கு ரீதியாகத் தூய்மையான ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை எருசலேமில் உள்ள கோஷர் சந்தைகளிலிருந்தோ அல்லது ஆலயத்திலிருந்தோ வாங்க வேண்டும். இந்த மிக முக்கியமான விருந்துக்கு இறுதித் தயாரிப்புகள் இன்றியமையாதவையாக இருந்தன. முதல் நூற்றாண்டின் பெசாச் சேடருக்கு மூன்று கூறுகள் தேவைப்பட்டன: ஒரு ஆட்டுக்குட்டி, புளிப்பில்லாத ரொட்டி மற்றும் கசப்பான மூலிகைகள். இந்த மூன்றும், பல நூற்றாண்டுகளாக பல ரபினிய மரபுகளுடன் சேர்ந்து, நவீன சேடர் விருந்தின் மையக் கூறுகளாகத் தொடர்ந்து இருந்து வருகின்றன.¹³⁷¹

யூதாஸ் இஸ்காரியோத், இயேசு பாஸ்கா பண்டிகைக்கான தனது திட்டங்களை வெளிப்படுத்துவதற்காக, அவரை அமைதியான தீவிரத்துடன் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். அப்போது அவன் யாருக்கும் தெரியாமல் வெளியேறி, பிரதான ஆசாரியனுக்குத் தகவல் தெரிவிக்கலாம். பெத்தானியாவில் உள்ள லாசருவின் வீட்டில், ஆலயக் காவலர்களைக் கொண்டு இயேசுவைக் கைது செய்வது மிகவும் எளிதாக இருந்திருக்கும். ஆனால், நசரேயனை எருசலேமிலிருந்து வெகு தொலைவில் கைது செய்வது, ஒரு மாபெரும் தோல்வியில்தான் முடியும். சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்ட மேசியா மீண்டும் நகரத்திற்குத் திரும்பிச் செல்லும் காட்சி ஒரு கலவரத்தை ஏற்படுத்தும், பாஸ்கா பண்டிகையின் போது சன்ஹெட்ரின் சபைக்கு அது சிறிதும் தேவையற்ற ஒன்றாக இருந்தது. சீக்கிரமோ அல்லது தாமதமாகவோ, ஆண்டவர் நிச்சயமாக எருசலேமுக்குத் திரும்பிச் செல்வார். எனவே, புறப்பட வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என்று இயேசு பன்னிருவரிடம் சொல்லும் வரை அந்தத் துரோகி காத்திருந்தான். அவர் குறைந்தபட்சம் இன்னொரு முறையாவது பரிசுத்த நகரத்திற்குத் திரும்ப மாட்டார் என்பது யூதாஸுக்கு நம்பமுடியாததாகத் தோன்றியது. ஒருவேளை, தாம் மேசியா என்பதை அறிவிக்க கிறிஸ்து பாஸ்கா பண்டிகை வரை காத்திருக்கிறாரோ என்னவோ. ஆனால், அது எப்போது, ​​எங்கு நடந்தாலும், யூதாஸ் தயாராக இருப்பான். மற்ற சீடர்கள் யாருக்கும் தனது திட்டம் தெரியாது என்று அவர் உறுதியாக நம்பினார்.¹³⁷²

எனவே, பண்டிகைக்குத் தயாராவதற்காக எருசலேமுக்குச் செல்லும்படி இயேசு பேதுருவிடமும் யோவானிடமும் கூறினார். நீரூற்று வாயில் வழியாக நகரத்திற்குள் நடந்து செல்லுமாறு அவர் அவர்களிடம் கூறினார். (சீலோவாம் குளத்திற்கும், பழைய நகரத்திற்குள் தண்ணீர் கொண்டுவரப்பட்ட எசேக்கியாவின் சுரங்கப்பாதைக்கும் அருகில்), மேலும், இயேசு முன்னரே பார்வையற்ற மனிதனின் கண்களைத் திறந்த இடத்தில் (காண்க Gt – பிறவிக் குருடரான மனிதனை இயேசு குணப்படுத்துகிறார்), நீங்கள் உள்ளே நுழைந்ததும், தண்ணீர் குடத்தை ஏந்திய ஒருவர் உங்களைச் சந்திப்பார். ஒரு பெண் அல்லாமல் ஒரு ஆண் தண்ணீர் குடத்தை எடுத்துச் செல்வது வழக்கத்திற்கு மாறானதாக இருந்ததால், இது ஒரு அடையாளமாக இருந்தது. ஒவ்வொரு சேடரிலும் தண்ணீர் ஒரு முக்கிய அங்கமாக இருந்தது, ஏனெனில் இரண்டு விதமான கை கழுவும் சடங்குகள் இருந்தன. மேலும் முதல் நூற்றாண்டில், விருந்தினர்களை வரவேற்பதற்காகக் கட்டாயமாகப் பாதங்களைக் கழுவும் சடங்கும் அதில் அடங்கியிருந்திருக்கும் (யோவான் 13:1-17).

மற்றொரு விசுவாசி, கீழ் நகரத்தில் இயேசுவுக்கு அன்புடன் ஒரு அறையை வழங்கியிருந்தார். அவர் நுழையும் வீட்டிற்கு அவர்கள் அவரைப் பின்தொடர வேண்டும். வீட்டின் உரிமையாளரிடம், “ரபி கூறுகிறார்: என் நியமிக்கப்பட்ட நேரம் நெருங்கிவிட்டது. அவர் என் அப்போஸ்தலர்களுடன் பஸ்கா பண்டிகையை உண்ணக்கூடிய விருந்தினர் அறை எங்கே?” என்று சொல்லுங்கள். அவர் உங்களுக்கு மாடியில் உள்ள ஒரு பெரிய அறையைக் காண்பிப்பார் (மத்தேயு 26:18; மாற்கு 14:13-14; லூக்கா 22:10-11). இது பொதுவாக அந்த வீட்டில் மிகச் சிறந்த அறையாக இருந்தது. அது இரண்டாவது மாடியில் இருந்தது மற்றும் ஒரு வெளிப்புறப் படிக்கட்டைக் கொண்டிருந்தது. மேசியா அந்த மனிதனின் பெயரைக் குறிப்பிடவில்லை, ஆனால் இரண்டு அப்போஸ்தலர்களும் அவரை மாற்குவின் செல்வந்தத் தந்தை என்று உடனடியாக அடையாளம் கண்டுகொண்டனர்.

இயேசு பேதுருவையும் யோவானையும் அங்கே ஏற்பாடுகளைச் செய்யும்படி கூறினார் (மாற்கு 14:15; லூக்கா 22:12). இரண்டாம் ஆலயக் காலத்தில், ஆட்டுக்குட்டியைக் கொல்லும் முறை இன்றைய முறையிலிருந்து வேறுபட்டிருந்தது. ஐந்து நாட்கள் பரிசோதனைக்குப் பிறகு ஒரு ஆட்டுக்குட்டி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. பின்னர் அது ஆலய வளாகத்திற்குள் கொண்டுவரப்பட்டு பலியிடப்பட்டது. தனிநபர்கள் மற்ற பலிகளைக் கொண்டுவந்தாலும், ஒவ்வொரு வீட்டிலும் எப்போதும் ஒரு பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி இருக்கும். ஒரு வீடு மிகவும் சிறியதாக இருந்தால், மற்ற குழுக்கள் பங்கேற்றன, அதனால் ஒரே ஆட்டுக்குட்டி பல வெவ்வேறு குடும்பக் குழுக்களுக்குப் போதுமானதாக இருந்தது. எனவே, பேதுருவும் யோவானும் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை வாங்கி அதை பலியிடுவதற்காக ஆலயத்திற்குச் சென்றிருப்பார்கள்.

தோராவின்படி, பஸ்கா பண்டிகைக்கான பலியிடப்படும் ஆட்டுக்குட்டிகள் நிசான் மாதம் பத்தாம் நாளான ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்றும், நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாள் அந்தி வேளையில் அது பலியிடப்படும் வரை அந்த ஆட்டுக்குட்டி வீட்டில் வைத்திருக்கப்பட வேண்டும் என்றும் கட்டளையிடப்பட்டது. இந்த நிகழ்வு நற்செய்திகளில் குறிப்பிடப்படவில்லை என்றாலும், இயேசு எருசலேமுக்குள் வெற்றிப் பவனியாக நுழைந்த நாளில் (காண்க: It – மேசியாவாக எருசலேமுக்குள் வெற்றிப் பவனியாக நுழைதல்), தல்மிதிம்கள் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பார்கள்; ஒருவேளை அவர்கள் தங்கியிருந்த பெத்தானியாவில் உள்ள மரியா, மார்த்தாள் மற்றும் லாசருவின் வீட்டில் அதை வைத்திருந்திருக்கலாம்.

நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாள் நண்பகலில், தங்கள் ஆட்டுக்குட்டிகளை ஆலயத்திற்குக் கொண்டு வந்த ஆண்கள் மூன்று பெரிய குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டிருப்பார்கள். மாலைப் பலி ஏற்கெனவே செலுத்தப்பட்டிருந்தது. வழக்கமாக, மாலைப் பலிக்கான ஒரே ஆட்டுக்குட்டி பிற்பகல் 2:30 மணிக்குக் கொல்லப்பட்டு, சுமார் 3:30 மணிக்கு பலியிடப்படும். ஆனால் பஸ்கா பண்டிகைக்கு முந்தைய நாள் இரவில், அது இரண்டு மணி நேரம் முன்னதாகவே கொல்லப்பட்டது, ஏனெனில் பலியிடுவதற்கு அவர்களிடம் இரண்டு லட்சத்து எழுபத்தைந்தாயிரம் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டிகள் இருந்தன.¹³⁷³

நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாள் நண்பகலில் ஆட்டுக்குட்டிகளைக் கொல்லும் சடங்கு தொடங்கியது (யாத்திராகமம் 12:6). மூன்று லேவியர்கள், மூன்று ஆட்டுக்குட்டிகளின் மேல் நின்று, அந்தச் சிறிய மிருகங்களின் தாடைகளை உயர்த்தி, ஒரே அடியில் கூர்மையான கத்திகளால் அவற்றின் மூன்று கழுத்துகளையும் கிழித்தனர். சடங்குகளின்படி, கொல்லும் செயல் ஒரே அடியில் செய்யப்பட வேண்டும், மேலும் பலியிடப்படும் விலங்கு ஒரு சத்தமும் எழுப்பக் கூடாது. இது, மறுநாளே பலியிடப்படவிருந்த தேவ ஆட்டுக்குட்டியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; தன்னை உரோமம் கத்தரிப்பவர்களுக்கு முன்பாக ஆடு மௌனமாய் இருப்பதுபோல, அவரும் தம் வாயைத் திறக்கவில்லை (ஏசாயா 53:7).

நிக்கனோர் வாசலுக்குள், பெண்கள் முற்றத்தில், ஆசாரியர்கள் வெண்கலப் பலிபீடம் வரை வரிசையாக நின்றிருந்தனர். அவர்கள் இரண்டு வரிசைகளில் நின்றிருந்தனர்; ஒரு வரிசையில் தங்கக் கிண்ணங்களும், மற்றொரு வரிசையில் வெள்ளிக் கிண்ணங்களும் இருந்தன. ஒவ்வொரு இஸ்ரவேலனும் (தன் குடும்பத்தின் பிரதிநிதியாக) தனக்காக பலியிட்ட பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டிகளின் இரத்தம், இந்தக் கிண்ணங்களில் ஆசாரியர்களில் ஒருவரால் பிடிக்கப்பட்டது. பின்னர், வெண்கலப் பலிபீடத்திற்கு மிக அருகில் இருந்த ஆசாரியரைச் சென்றடையும் வரை, அந்தக் கிண்ணங்கள் ஆசாரியர் ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவருக்குக் கைமாற்றப்பட்டன.¹³⁷⁴ அந்த ஆசாரியர் கிண்ணத்தை எடுத்து, வெண்கலப் பலிபீடத்தின் அடியில் ஒரே அசைவில் இரத்தத்தைத் தெளித்தார். பின்னர் அவர் இரத்தம் நிறைந்த மற்றொரு கிண்ணத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு, காலியான கிண்ணத்தை மீண்டும் நிரப்புவதற்காகத் திருப்பிக் கொடுத்தார். இந்த முழு விழாவின் போதும், லேவியர்கள் சங்கீதம் 113-118 ஆகிய ஹல்லேலைத் தொடர்ந்து பாடிக்கொண்டிருந்தனர். முதல் குழுவினருக்கான பலிகள் அனைத்தும் முடியும் வரை அவர்கள் பாடிக்கொண்டிருந்தனர், பின்னர் இரண்டாவது குழுவினரிடமும், அதன்பிறகு மூன்றாவது குழுவினரிடமும் சென்றனர்; இவ்வாறு அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் ஆட்டுக்குட்டிகளைப் பலியிட்டு, பலிபீடத்தின் அடியில் இரத்தத்தைச் சிந்தும் வரை இது தொடர்ந்தது. கிறிஸ்துவின் காலத்தில், பஸ்கா பண்டிகையின்போது எருசலேமில் சுமார் 275,000 ஆட்டுக்குட்டிகள் பலியிடப்பட்டதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அந்தத் துர்நாற்றத்தையும், இரத்தத்தையும், ஈக்களையும் நம்மால் கற்பனை செய்து மட்டுமே பார்க்க முடியும்.

இறுதியாக, பலிகள் அடுக்குகளில் தொங்கவிடப்பட்டு, தோலுரிக்கப்பட்டபோது, ​​அவற்றின் மீது வெந்நீர் ஊற்றப்பட்டது. ஆட்டுக்குட்டிகளிடமிருந்து கம்பளி கவனமாக வெட்டப்பட்டது. இது முடிந்ததும், மற்ற ஆசாரியர்கள் அந்தப் பிணங்களைக் குறைகளுக்காகப் பரிசோதித்தனர். தோலில் மச்சங்கள், நீர்க்கட்டிகள் அல்லது ஏதேனும் நிறமாற்றங்கள் காணப்பட்டால், அவை நிராகரிக்கப்பட்டன. பலிகள் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை என்று மூன்று ஆசாரியர்கள் சைகை காட்டினர், அடுத்த கணமே, பலியிடும் லேவியர்கள் தொங்கவிடப்பட்டிருந்த ஆட்டுக்குட்டிகளின் வயிற்றை ஒரே கீழ்நோக்கிய வெட்டில் வெட்டினார்கள். அவர்கள் உள்ளுறுப்புகளில் இருந்த கொழுப்பு அனைத்தையும், கல்லீரலின் நீண்ட மடலையும், கொழுப்புடன் கூடிய இரண்டு சிறுநீரகங்களையும் அகற்றினர் (யாத்திராகமம் 29:13; லேவியராகமம் 3:4 மற்றும் 9:10).

இந்த உள்ளுறுப்புகள் வெண்கலப் பலிபீடத்தின் மீது வைக்கப்பட்டன. தொடக்கத்தில், ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில் இருந்த வெண்கலப் பலிபீடம் 7 அடி 6 அங்குல சதுரமாகவும் 4 அடி 6 அங்குல உயரமாகவும் இருந்தது; ஆனால் சாலமோன் ஆலயத்தைக் கட்டியபோது, ​​அவருடைய வெண்கலப் பலிபீடம் 30 அடி சதுரமாகவும் 15 அடி உயரமாகவும் இருந்தது. இறுதியாக, ஏரோதுவின் ஆலயத்தில் இருந்த வெண்கலப் பலிபீடம் 48 அடி சதுரமாகவும் 15 அடி உயரமாகவும் இருந்தது. ஆயிரமாண்டு பலிபீடத்தின் அளவு 21 அடி சதுரமாகவும் 17 அடி 6 அங்குலம் உயரமாகவும் இருக்கும் என்பது சுவாரஸ்யமானது (எசேக்கியேல் 43:10-27). மேசியானிய ராஜ்யத்தின் போது செய்யப்படும் பலிகள் பாவத்திற்கான பரிகாரத்திற்காக இருக்காது, ஆனால் திருவிருந்தைப் போலவே, நமக்காக நம் ஆண்டவர் செய்த தியாகத்தை நினைவுகூரும் விதமாக அவை செய்யப்படும் (லூக்கா 22:19). உள்ளுறுப்புகள் எரிந்து சாம்பலாகும் வரை, கங்குகளில் ஆவியாகி எரிந்துகொண்டிருந்தன. சனகெத்ரினின் தலைமை அதிகாரிக்கு ஏற்றவாறு, காய்பாஸ் ரோமானிய ஆளுநரிடமிருந்து தனக்குக் கடனாகக் கொடுக்கப்பட்ட ஆசாரிய உடையில் அமைதியாக நின்றார். ஆசாரியர்கள் ஆட்டுக்குட்டிகளின் மாம்சத்தில் உப்பைத் தேய்ப்பதையும், ஒவ்வொரு மிருகத்தின் தோள்பட்டையையும் தலையிலிருந்தும் மாம்சத்தையும் ஆலய ஆசாரியர்களுக்குக் காணிக்கையாக அவர்கள் மௌனமாகப் பறிப்பதையும் அவன் கண்டான் – ஏனெனில், தங்கள் உடன் இஸ்ரவேலரிடையே அதுவே அவர்களுடைய சுதந்தரம் என்று யெகோவா சொல்லியிருந்தார் (உபாகமம் 18:3).¹³⁷⁵

ஆகையால், இயேசு தங்களுக்குக் கட்டளையிட்டபடியே, பேதுருவும் யோவானும் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை வாங்கி அதைக் கொல்லும்படி ஆலயத்திற்குச் சென்றிருப்பார்கள். அந்த இருவரும் மீண்டும் மேல்மாடி அறைக்கு வந்தபோது, ​​அது அந்தி வேளையாக, நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாளாக இருந்தது. மேலும் அவர்கள் நெருப்பை மூட்டி ஆட்டுக்குட்டியைச் சுட விரைந்தார்கள். அந்த மிருகத்தில் எந்த எலும்பையும் முறிப்பது தடைசெய்யப்பட்டிருந்தது, ஏனெனில் அவர்களுக்கு அது முழுமையானதும் பிரிக்கப்படாததுமான இஸ்ரவேலின் அடையாளமாக இருந்தது. அது உண்மையில் மேசியாவைக் குறிக்கிறது என்பதை அவர்கள் சிறிதும் அறிந்திருக்கவில்லை. பின்னர், யோவான் இவ்வாறு எழுதினார்: “அவருடைய எலும்புகளில் ஒன்றும் முறிக்கப்படாது” (யோவான் 19:36; சங்கீதம் 34:20) என்ற வேதவாக்கியம் நிறைவேறும்படியாக இவைகள் நடந்தன. எனவே, நீசான் மாதம் பதினான்காம் நாள் சூரியன் அஸ்தமித்தபோது, ​​பதினைந்தாம் நாளில் ஒரு புதிய நாள் தொடங்கியது.

பேதுருவும் யோவானும் பணிகளைப் பிரித்துக்கொண்டனர். கேபாவுக்கு அதிக அனுபவம் இருந்ததால், அவர் ஆட்டுக்குட்டியை நடுவில் பிளந்து, அதன் தோலின் எந்தப் பகுதியும் பக்கங்களைத் தொடாதவாறு செங்கல் மற்றும் ஓடு சூளையில் வைத்தார். அதே நேரத்தில், யோவான் வட்டமான, மெல்லிய புளிப்பில்லாத அப்பத்தைச் சிறு சிறு கேக்குகளாகச் செய்தார். இதுவே மட்சா ஆகும்; இது ‘துன்பத்தின் அப்பம்’ என்று அழைக்கப்பட்டது. ஏனெனில், இஸ்ரவேலர்கள் எகிப்தை விட்டு மிகுந்த அவசரத்தில் வெளியேறியதால், அவர்களுடைய பெண்களுக்கு அப்பத்தில் புளிப்பைக் கலக்க நேரம் கிடைக்கவில்லை.

அந்த இரு மனிதர்களும் ஒரு கிண்ணத்தில் வினிகரை நிரப்பினார்கள்; அதில் கசப்பான மூலிகைகள் பின்னர் தோய்க்கப்படும். திராட்சைரசம் ஏற்கனவே தயாரிக்கப்பட்டிருந்தது – ஏழைகள் அதை ஆலயத்தில் அடக்க விலையில் வாங்க முடிந்தது – இது பின்னர் விருந்தளிப்பவரால் ஒரு பங்கு தண்ணீருக்கு நான்கு பங்கு திராட்சைரசம் என்ற விகிதத்தில் கலக்கப்படும். இறுதியாக, பேதுருவும் யோவானும் சாரோசெட்டைத் தயாரித்தார்கள்; இது ஆப்பிள்கள், கொட்டைகள், தேன், இலவங்கப்பட்டை, எலுமிச்சை சாறு மற்றும் திராட்சைரசம் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்ட ஒரு அடர் நிற, கட்டியான கூழ் ஆகும். ஆட்டுக்குட்டி புளிப்பில்லாத அப்பம் மற்றும் கசப்பான மூலிகைகள் ஆகிய இரண்டுடனும் உண்ணப்பட்டது. உண்ணப்படாத அனைத்தும் மறுநாள் எரிக்கப்பட்டன.¹³⁷⁶

இயேசுவும் மற்ற அப்போஸ்தலர்களும் தாங்கள் தங்கியிருந்த பெத்தானியாவிலிருந்து புறப்பட்டு, கீழ் நகரத்திற்குச் சென்றனர். அங்கே அவர் தங்களுக்குக் கற்பித்தபடியே காரியங்கள் இருப்பதைக் கண்டனர் (மத்தேயு 26:19; மாற்கு 14:16; லூக்கா 22:13). குரு அறைக்குள் நுழைந்தபோது, ​​வாழ்த்துகள் அடக்கப்பட்டன. மேசியா மேல் அறையைக் கவனமாக ஆராய்ந்தார். இது அவருக்கு ஒரு முக்கியமான அறையாகவும், ஒரு முக்கியமான இரவாகவும் இருந்தது. அவர் தனது உணர்வுகளைப் பற்றி விவாதிக்கவில்லை; ஆனால் சீடர்களுக்கு அவர் வழக்கத்திற்கு மாறாகத் தன்னுள் ஆழ்ந்து சிந்திப்பவராகத் தோன்றினார். அவர்கள் விரக்தியின் அறிகுறிகளையோ, அல்லது மகிழ்ச்சியின் அறிகுறிகளையோ தேடினர் – மின்னல் வெட்டி இடி முழங்கும்போது ஆடுகள் வானத்தைப் பார்க்காமல் மேய்ப்பனைப் பார்ப்பது போல, ஏதேனும் ஒரு அடையாளம் அவர்களின் உணர்வுகளுக்கு வழிகாட்டியிருக்கும்.

அறையில் ஒரு உள்ளார்ந்த பதற்றம் நிலவியது. அவர்களின் வாழ்த்துகள் கிசுகிசுக்கப்பட்டன; தாடியுடன் கூடிய, சராசரியாக முப்பது வயதுடைய, பல்வேறு உருவங்களிலும் நிறங்களிலும் இருந்த ஒரு குழுவினர்; அவர்கள் எளிய மனிதர்கள். அவ்வப்போது, ​​தாங்கள் தேவனுடைய குமாரனின் பிரசன்னத்தில் இருக்கிறோம் என்று உறுதியாக நம்பினார்கள், ஆனாலும் மற்ற நேரங்களில் அவர்கள் பயந்து, அவர்களுடைய நம்பிக்கை தளர்ந்தது. இயேசுவின் மீதான அவர்களுடைய விசுவாசம், அது கடுமையாகச் சோதிக்கப்படாத வரையில், வலுவாக இருந்தது. நிச்சயமாக, அவர்கள் கடந்த காலத்தில் சோதனைகளைத் தாங்கி நின்றிருந்தாலும், இது மிகுந்த மன உளைச்சல் நிறைந்த ஒரு தருணமாக இருந்தது. கர்த்தர் தமது வரவிருக்கும் மரணத்தைப் பற்றி வெளிப்படையான துக்கத்துடன் பேசுவதை அவர்கள் முன்பே கேட்டிருந்தார்கள். மேலும், அவர்கள் அனைவரும் கேட்க விரும்பிய கேள்வியைக் கேட்க ஒவ்வொருவரும் பயந்தார்கள்: “உமது பிதாவின் தூதர்களை வரவழைத்து, உமது எதிரிகளை அழித்துவிட்டு, இன்று நாங்கள் உம்முடன் அமர்ந்து மனிதர்களின் ஆத்துமாக்களை நியாயந்தீர்க்க முடியாதா?” யாரும் அதைக் கேட்கவில்லை.

இயேசு உண்மையிலேயே இரக்கமுள்ள இருதயத்தைக் கொண்டிருந்தார், மேலும் மனிதகுலம் அனைத்தையும் நேசித்தார். ஆட்டுக்குட்டி ஆயத்தமாக்கப்படுவதற்காக அவர் காத்திருந்தபோது, ​​யூதாஸைப் பற்றி அவர் சிறிதளவு சிந்தித்திருக்க வேண்டும் (பார்க்க: Cy – இவையே பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களின் பெயர்கள்). சேடர் விருந்து முடிவதற்குள், இயேசு தம் சீடர்களில் ஒருவன் தமக்குத் துரோகம் செய்துவிட்டதாகக் குற்றம் சாட்டுவார்; அது யார் என்பதும் அவருக்கு முன்பே தெரிந்திருந்தது. அதற்கான காரணமும் அவருக்குத் தெரிந்திருந்தது.

யூதாஸ் எப்போதுமே ஒரு அந்நியனாகவே இருந்தான். மற்ற அனைவரும் கலிலேயர்களாக இருந்தனர், ஆனால் அவனோ அப்படி இருக்கவில்லை. அவனுக்குப் பொருளாதாரத்தில் ஓரளவு அறிவு இருந்தது; சில சமயங்களில், இயேசுவுக்காகப் பணம் திரட்டுவதிலும் தர்மம் செய்வதிலும் அவன் மிகவும் மூழ்கிவிடுவதால், மற்ற அப்போஸ்தலர்களுக்குக் கற்பிக்கப்பட்ட நித்தியப் பாடங்களுக்கு அவனுக்குச் சிறிதும் நேரம் இருக்கவில்லை. அந்தப் பணக் காப்பாளர் மற்றவர்களை இழிவாக நடத்தினார், ஏனெனில் அவருடைய அனுபவச் செல்வம் அவர்களை விட அதிகமாக இருந்தது; சில சமயங்களில், அவர் ஞானமற்றவை என்று கருதிய காரியங்களைச் செய்வதிலிருந்து மற்ற பதினொரு பேரையும் தடுக்கும்படி மேசியாவிடம் நேரடியாக முறையிட்டார்.

இயேசு விரும்பியபடியே அவன் தொடர்ந்து பணத்தை வசூலித்தான்; அவன் ஒரு திருடன் அல்ல என்பது போல, தொடர்ந்து கட்டணங்களைச் செலுத்தி, எல்லா தர்மங்களையும் வழங்கி, பணப்பையைக் காத்து வந்தான் (யோவான் 12:6). யூதாஸ் தன் குருவின் தயவை ஒருபோதும் இழந்ததில்லை. அவன் இயேசுவை தேவன் என்று நம்பியிருந்தால், இயேசு தன் இதயத்தை வாசிக்க முடியும் என்பதை அவன் அறிந்திருப்பான். அப்படியிருந்தால், மேலான மனப்பான்மை கொண்ட அந்த இருண்ட சிறிய மனிதன், தன் செயலை விளக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உள்ளாகி, மன்னிப்புக்காக மன்றாடியிருப்பான்.

பாவிகளின் இரட்சகரிடம் யூதாஸ் ஒரு தனிப்பட்ட பிரச்சனையுடன் சென்றதாக எந்தப் பதிவும் இல்லை. மன்னிப்பு அவனுக்காகக் காத்திருந்தது, ஏனென்றால் இயேசு மன்னிப்பை மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தியிருந்தார். ஒருமுறை, பன்னிருவருக்கும் இடையேயான ஒரு கலந்துரையாடலில், ஒரு சகோதரனை ஏழு முறை மன்னிப்பது போதுமா என்று பேதுரு கேட்டபோது, ​​மேசியா லேசாகப் புன்னகைத்து, “எழுபது முறை ஏழு, பிறகு மீண்டும் மன்னியுங்கள்” என்றார். எனவே, பாவம் செய்த சகோதரன் தொடர்ந்து மன்னிக்கப்பட வேண்டும் என்று இயேசு நம்பினார். அப்படியானால், அந்தப் போலி மாணவன் இயேசுவை தேவன் என்று நம்பவில்லை என்பது தெளிவாகிறது.

தந்திரமும் சுயநலமும் கொண்ட யூதாஸ், இயேசு சுயமாயைக்கு ஆளானவர் என்று நம்பியதால் மன்னிப்பு கேட்கவில்லை. மேலும், தனது திருட்டுக்கு எந்த விதத்திலும் தண்டனை கிடைக்கவில்லை என்பதை அறிந்த துரோகி, தனது குருவை முப்பது வெள்ளிக்காசுகளுக்குப் பிரதான ஆசாரியரிடம் விற்கத் தூண்டப்பட்டான்.¹³⁷⁷ ஆயினும்கூட, இது அநேகமாக அந்தத் துரோகிக்கு மிகவும் பதட்டமான நேரமாக இருந்திருக்கலாம். இயேசு எங்கே இருக்கிறார் என்பது அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது. இப்போது கேள்வி என்னவென்றால், அவன் எப்படி நழுவிச் சென்று காய்பாஸை எச்சரிக்க ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிப்பது என்பதுதான்.

அதே மாலையில் பன்னிரண்டு ரோமானிய வீரர்கள் தங்கள் உணவின் மீது குனிந்திருந்தனர். அவர்கள் கடினமான மனிதர்கள். தங்கள் கண்முன்னே எத்தனை பேர் சித்திரவதை செய்யப்பட்டாலும், அது ஒரு வழக்கமாகிவிட்டது. ஒரு வேலை. உணர்ச்சியோ உணர்வோ இல்லாமல் செய்யப்படும் ஒன்று. ஒரு சிலுவை மரணத்திற்கு எப்போதும் நான்கு வீரர்கள் நியமிக்கப்படுவார்கள். ஐந்தாவது மனிதரான ஒரு நூற்றுவர் தலைவர், அந்தப் படுகொலையை மேற்பார்வையிடுவார். மூன்று பேர் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டிருந்ததால், அடுத்த நாள் மூன்று கொலைக் குழுக்கள் தேவைப்படும். அவர்களில் ஒருவன் பரபாஸ் என்ற பெயருடைய ஒரு தீவிர விசுவாசி. மற்ற இருவரும் அவனது கூட்டாளிகள் என்று சந்தேகிக்கப்பட்டனர். காலையில் அவர்கள் சிலுவையில் அறையும் சடங்கு முறையைத் தொடங்குவார்கள். அது மிகவும் கடினமான உடல் உழைப்பாக இருக்கும், மேலும் நாள் முடிவில் அவர்கள் இரத்தத்தில் நனைந்திருப்பார்கள்.^¹³⁷⁸

யூதாஸ் இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறான்
மத்தேயு 26:14-16; மாற்கு 14:10-11; லூக்கா 22:3-6
நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாள் வியாழக்கிழமை சூரியன் மறைந்த பிறகு

யூதாஸ் இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறான். ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: யூதாஸ், மற்றவர்களைப் போல, ரோமிடமிருந்து விடுதலையை எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஒரு அதீத வைராக்கியம் கொண்ட யூதனா, அல்லது அதைவிட மேலானவனா? எந்தக் கட்டத்தில் அவன் இயேசுவுக்குச் சிறிதளவு “உதவி” செய்ய முடிவு செய்தான் என்று நினைக்கிறீர்கள்? யூதாஸுக்கு வேறு வழி இருந்ததா? ஆத்துமாக்களின் எதிரியை யூதாஸால் எதிர்த்திருக்க முடியுமா, அல்லது அவன் “துரோகம் செய்வதற்கென்றே பிறந்தவனா?”

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: நீங்கள் எப்போதாவது மற்றவர்களுக்கு எதிராகச் சதித்திட்டம் தீட்டியிருக்கிறீர்களா? உங்கள் திட்டத்தை எப்போதாவது ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறீர்களா? இப்போது அந்த நபருடன் உங்கள் உறவு எப்படி இருக்கிறது? யாராவது உங்களுக்கு எதிராக ஏதேனும் ஒரு வகையில் சதித்திட்டம் தீட்டியதுண்டா? அதைக் கண்டுபிடித்தவுடன், உங்களைக் காட்டிக்கொடுத்தவர்(கள்) மீது நீங்கள் எப்படி உணர்ந்தீர்கள்? சமரசம் ஏற்பட்டதா? அந்தச் சூழ்நிலையில் மன்னிப்பது எவ்வளவு கடினம்? நீங்கள் என்ன கற்றுக்கொண்டீர்கள்? துரோகத்தை அனுபவிக்கும் மற்றவர்களுக்கு நீங்கள் எப்படி உதவ முடியும்?

நிசான் மாதம் பதின்மூன்றாம் தேதி புதன்கிழமை பிற்பகலில் சூரியன் மறைவதற்கு முன்பும், நிசான் மாதம் பதினான்காம் தேதி வியாழக்கிழமை சூரியன் மறைந்த பிறகும் மூன்று முக்கியமான நிகழ்வுகள் நடந்தன.

முதலில், புதன்கிழமை பிற்பகலில் சூரியன் மறைவதற்கு முன்பு, மகா சன்ஹெட்ரினின் மிக முக்கியமான உறுப்பினர்கள் பிரதான ஆசாரியரான யோசேப்பு காய்பாஸின் அரண்மனையில் கிறிஸ்துவின் உயிருக்கு எதிராகச் சதித்திட்டம் தீட்டுவதற்காகக் கூடினர் (இணைப்பைக் காண Ka – இயேசுவுக்கு எதிரான சதி என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).

இரண்டாவதாக, வியாழக்கிழமை மாலை சூரியன் மறைந்த பிறகு, முன்பு தொழுநோயாளியாக இருந்த சீமோனின் வீட்டிற்கு இயேசு இரவு உணவிற்காக அழைக்கப்பட்டார். அங்கே, லாசருவின் சகோதரியான மரியா, அடக்கம் செய்வதற்காக விலையுயர்ந்த நறுமணத் தைலத்தால் அவரை அபிஷேகம் செய்தாள். அப்போதுதான், தூய நார்டு தைலத்தால் செய்யப்பட்ட அந்த விலையுயர்ந்த நறுமணத் தைலத்தை விற்று, அந்தப் பணத்தை ஏழைகளுக்குக் கொடுக்க விரும்பியதற்காக யூதாஸை இயேசு கடிந்துகொண்டார் (Kb – பெத்தானியாவில் இயேசு அபிஷேகம் செய்யப்பட்டார் என்பதைக் காண்க).

மூன்றாவதாக, வியாழக்கிழமை மாலை சூரியன் மறைந்த பிறகு, இயேசுவால் கடிந்துகொள்ளப்பட்ட யூதாஸ், பெத்தானியாவை விட்டு வெளியேறி, எருசலேமில் இருந்த பிரதான ஆசாரியரான காய்பாஸின் அரண்மனைக்கு நடந்து சென்று, மேஷியாக்கைக் காட்டிக்கொடுக்க ஒப்புக்கொண்டான்.

மகா சன்ஹெட்ரினின் முக்கிய உறுப்பினர்கள், இயேசுவைக் கொல்வதற்கான வழியைத் தேடி, புதன்கிழமை சூரியன் மறைவதற்கு முன்பு கூடியிருந்தனர். வியாழக்கிழமை, நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாளில், யூதாஸ் இஸ்காரியோத் எதிர்பாராதவிதமாக இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்க சதுக்கேயர்களிடம் சென்றான் (மாற்கு 14:10). பன்னிருவரில் ஒருவர் தன் வீட்டு வாசலில் இருப்பதாகவும், தன்னிடம் பேச விரும்புவதாகவும் காய்பாஸிடம் சொல்லப்பட்டபோது, ​​அவன் குழப்பமடைந்தான். முதலில் அவன், “இவன் இங்கே என்ன செய்கிறான்? இவனுக்கு என்ன வேண்டும்?” என்று யோசித்திருப்பான் என்பதில் எனக்குச் சந்தேகமில்லை. ஆனால், அதைப் பற்றி இன்னும் சற்று யோசித்த பிறகு, அவன் தனக்குள்ளே, “அவனை உள்ளே வரவிடுவோம். அதனால் என்ன தீங்கு நேர்ந்துவிடப் போகிறது? அவன் என்ன சொல்லப் போகிறான் என்று கேட்போம்” என்று சொல்லியிருக்க வேண்டும்.

நடைமுறையில் காட்டிக்கொடுப்பவனான யூதாஸ், நடைமுறை மதத் தலைவனான காய்பாஸை, வரலாற்றின் மிகவும் சோகமான தருணங்களில் ஒன்றில் சந்திக்கவிருந்தான். அவர்கள் இருவரில் யாரேனும் நல்லெண்ணம் கொண்டவர்களாகவோ அல்லது நேர்மையானவர்களாகவோ இருந்திருந்தால், கதை வேறுவிதமாக இருந்திருக்கும். பல ஆண்டுகளாக இஸ்ரவேல் முழுவதும் அலைந்து திரிந்த பிறகு, தனது பணத்திற்காகவும் புகழுக்காகவும் காத்திருந்து சோர்வடைந்திருந்த யூதாஸ், இயேசுவைக் கட்டாயப்படுத்தி ஒரு காரியத்தைச் செய்யத் தீர்மானித்திருந்தான். ஒன்று, நசரேயன் தன்னை மேசியா என்று அறிவித்து, புதிய அரசாங்கத்தில் யூதாஸுக்கு உரிய இடத்தை வழங்குவார், அல்லது அவர் மரிப்பார். ஆனால் காய்பாஸுக்கு அப்படிப்பட்ட மாயைகள் எதுவும் இருக்கவில்லை. தொந்தரவு செய்யும் அந்த ரபீ சாக வேண்டும் என்பது மட்டுமே அவரது நோக்கமாக இருந்தது.

யூதாஸ் சதுக்கேயர்களிடமும், ஆலயக் காவலர்களின் அதிகாரிகளிடமும் சென்று, இயேசுவைக் காட்டிக் கொடுப்பது எப்படி என்று அவர்களுடன் கலந்துரையாடினான் (லூக்கா 22:4). சாதாரண சூழ்நிலைகளில், யூதாஸ் அவர்களுக்கு ஒரு பொருட்டாகவே இருந்திருக்க மாட்டான். இந்த அற்பமான யூதேயக் கூலிப்படை வீரன் நசரேயனைக் காட்டிக் கொடுக்கத் தயாராக இருக்கலாம் என்ற சாத்தியக்கூறே, காய்பாஸ் இப்போது அவனைச் சந்தித்ததற்கான ஒரே காரணமாக இருந்தது. “நான் அவரை உங்களிடம் ஒப்படைத்தால், நீங்கள் எனக்கு என்ன கொடுக்கத் தயாராக இருக்கிறீர்கள்?” (மத்தேயு 26:14-15அ) என்று யூதாஸ் கேட்டபோது அவர்கள் அனைவரும் அதிர்ச்சியடைந்தனர். தங்கள் வழக்கமான அகந்தையை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, அவர்கள் அவனுக்கு முன்பாக இறுமாப்பு கொள்ளவில்லை. அதற்கெல்லாம் பிறகு நேரம் இருந்தது. இயேசுவின் கைதுக்கும் மரணத்திற்கும் ஏற்பாடு செய்யத் தேவையான அனைத்தையும் செய்யும்படி யூதாஸைக் கையாளுவதே அவர்களின் உடனடி நோக்கமாக இருந்தது.

தேவபக்தியுள்ளவர்களின் இருதயம் நீதியில் மகிழ்ச்சி கொள்கிறது, ஆனால் தேவபக்தியற்றவர்களின் இருதயம் தீமையில் மகிழ்ச்சி கொள்கிறது. பின்னர் யூதாஸ், காய்பாஸிடம் அவரால் மறுக்க முடியாத ஒரு ஒப்பந்தத்தைச் செய்திருந்தான், மேலும் பிரதான ஆசாரியனும் மகிழ்ச்சியடைந்தான். அதை மறைப்பது கடினமாக இருந்திருக்கும். அந்தத் துரோகியான ரபீ அவரைப் பல வழிகளில் காயப்படுத்தியிருந்தான், மேலும் அந்த வழிகள் பெருகிய முறையில் கொடியவையாக இருந்தன. அந்த நசரேயன் எங்கிருந்தோ தோன்றி, தன்னை ஒரு தீர்க்கதரிசி என்று பிரகடனப்படுத்திக் கொண்டான், அல்லது ஒரு தீர்க்கதரிசியைப் போல நடித்தான், மேலும் திரளான மக்கள் அதை நம்புவது போல அவனது வார்த்தைகளுக்குக் கூட்டமாகச் சென்றனர். தாங்கள் கடவுளிடமிருந்து அனுப்பப்பட்டதாகக் கூறும் மற்றவர்களுடன் பிரதான ஆசாரியனுக்குப் பல அனுபவங்கள் இருந்தன; உண்மையில், தாவீதின் நகரம் எல்லாப் பைத்தியக்காரர்களையும் ஈர்ப்பதாகத் தோன்றியது.¹³⁶⁰ மேலும் இந்தக் கலிலேயன் வெளிப்படையாக அவர்களில் ஒருவன். ஆனால் இப்போது அவர்கள் அவனைப் பிடித்துவிட்டார்கள். செக்மேட்.

காய்பாஸ், அந்தக் குற்றவாளி எங்கே என்று யூதாஸிடம் கேட்டான், அந்தத் துரோகி பிரதான ஆசாரியனிடம் சரியான வீட்டைக் கூறினான். காய்பாஸ் சற்று ஆச்சரியத்துடன் தலையசைத்தான், ஏனென்றால் மாற்குவின் தந்தை எருசலேமின் ஒரு செல்வந்த மற்றும் செல்வாக்கு மிக்க குடிமகன் என்றும், தேவாலயத்தில் கணிசமான செல்வாக்கு உடையவர் என்றும் அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது. இந்த மரபுமீறிய ரபியின் சீடர்களை எங்கே தேடுவது என்று ஒருபோதும் தெரியவில்லை.

தற்காலிகப் பிரதான ஆசாரியர் யூதாஸை முற்றத்தில் காத்திருக்குமாறு கூறினார், அடுத்த கணமே, பணக் காப்பாளர் தனியாக இருந்தார். காய்பாஸ் தனது விலையுயர்ந்த அங்கியின் ஓரத்தை உயர்த்திக்கொண்டு, தனது மாமனார் அன்னாஸிடம் நற்செய்தியைச் சொல்ல, அவர்கள் இணைந்திருந்த தோட்டங்களின் முற்றத்தைக் கடந்து விரைந்தார். பிரதான ஆசாரியரின் முகத்தில் இருந்த மகிழ்ச்சியை யூதாஸ் கவனித்திருந்தால், அவர் இயேசுவை மிகவும் மலிவாக விற்றுவிட்டதாக உடனடியாக நினைத்திருக்க வேண்டும். சதுக்கேயர்களின் சமூகத்தில் உயர்ந்த பிரிவினருக்கு ஆண்டவர் எவ்வளவு முக்கியமானவர் என்பதை அவர் மட்டும் உணர்ந்திருந்தால், அவர் இன்னும் அதிகமாகக் கேட்டிருக்கலாம்.¹³⁶¹

தங்கள் ஏமாளியைக் கண்டுபிடித்துவிட்டதால் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்து, அவனுக்குப் பணம் கொடுக்க ஒப்புக்கொண்டனர் (லூக்கா 22:5). இது விசாரணைகளை ஒழுங்குபடுத்தும் மூப்பர்களின் சொந்த சட்டங்களை மீறியது. இயேசு தெய்வநிந்தனைக் குற்றவாளி எனக் கண்டறியப்பட்டபோது, ​​விசாரணைகள் தொடர்பாக சன்ஹெட்ரினின் இருபத்தொரு விதிகள் இருந்தன (காண்க: Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சன்ஹெட்ரினின் சட்டங்கள்). அவரைக் கொல்ல வேண்டும் என்ற தங்கள் வெறியில், அவர்கள் அந்த விதிகள் அனைத்தையும் மீறினர். விதி எண் 1-இன்படி, மத அதிகாரிகளால் செய்யப்படும் எந்தவொரு கைது நடவடிக்கையும் இலஞ்சத்தால் செய்யப்பட்டிருக்கக் கூடாது.

இருப்பினும், அவர்கள் யூதாஸின் கண்களுக்கு முன்பாகவே அவனுக்கு முப்பது வெள்ளிக்காசுகளை எண்ணிக் கொடுத்தார்கள் (மத்தேயு 26:15b). அவர்கள் வெள்ளிக்காசுகளை எண்ணும்போது, ​​யூதாஸைத் தன் இரு கைகளையும் குவித்துக்கொள்ளச் சொன்னார்கள். அந்தச் சிறிய நாணயங்கள், ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அவன் வியர்வை படிந்த உள்ளங்கைகளில் விழுந்து சலசலத்தன. அந்த எண்ணிக்கை முப்பது எட்டும் வரை, ஆசாரியனின் எண்ணுதலுக்கு ஏற்ப அவன் தலையசைத்தது. பின்னர், ஆழ்ந்த நன்றியுடனும், மரியாதைக்குரிய வணக்கங்களுடனும், அந்தத் துரோகி பணத்தை ஒரு பையில் திணித்து, தனது மேலங்கிக்குள் வைத்துக்கொண்டான். துரோகிக்கு முன்கூட்டியே பணம் கொடுக்கப்பட்டுவிட்டது. முப்பது வெள்ளிக்காசுகள் என்பது தற்செயலான விலை அல்ல. அது அவமதிப்பின் விலை. செத்த அடிமையை விட நீ மேலானவன் அல்ல என்று அது கூறியது (யாத்திராகமம் 21:32). இருப்பினும், ஒரு நாள் தேவன் தாமே ஒரு செத்த அடிமையின் விலைக்கு விற்கப்படுவார் என்று சகரியா 11:11-12 கூறுகிறது. திட்டமிட்ட, வேண்டுமென்றே, தனக்கு நித்திய ஜீவனை வாக்களித்த எஜமானை அவர் விற்றிருந்தார்.

இயேசுவை அடக்கம் செய்யத் தயார்படுத்த மரியாள் பயன்படுத்திய தூய நார்தத்தை விற்பதன் மூலம் பணம் சம்பாதிக்கும் வாய்ப்பை யூதாஸ் இழந்திருந்தான். இப்போது, ​​இயேசுவைக் கொல்லும் சன்ஹெட்ரினின் சதித்திட்டத்தில் பங்கேற்பதற்காக, அவன் மகிழ்ச்சியுடன் பணம் பெற்றுக்கொண்டான். யூதாஸ் பல ஆண்டுகளாக ஒரு சீடனாக மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வந்தான்; அவனது பணப்பையில் அரிதாகவே சில கூடுதல் நாணயங்கள் இருந்தன, மேலும் ஆடம்பரப் பொருட்கள் மிகக் குறைவாகவே இருந்தன. ஆனால், முப்பது வெள்ளிக் காசுகள் நான்கு மாதச் சம்பளத்திற்குச் சமமாக இருந்தது. கிறிஸ்து ரோமானியர்களை வீழ்த்தியவுடன் மேசியாவின் ராஜ்ஜியம் கொண்டுவரப்படும்போது புகழ்பெற்றவனாக இருக்க வேண்டும் என்ற அவனது ஆசையுடன், அந்தப் பணத்தை அவனால் தவிர்க்க முடியவில்லை. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இயேசுவைக் கட்டாயப்படுத்துவதற்காகப் பணம் பெறுவது அவனுக்கு ஒரு மோசமான ஒப்பந்தமாக இருக்க முடியாது – அப்படித்தானே?

இரண்டு விஷயங்களில் ஒன்று நடக்கும் என்று அந்தப் பணக் காப்பாளர் உறுதியாக நம்பினார்: இயேசு கைது செய்யப்பட்டு, பின்னர் தன்னை மேசியா என்று அறிவிப்பார். குரு உண்மையிலேயே அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவராக இருந்தால், காய்பாஸ் மற்றும் சன்ஹெட்ரினிடமிருந்து தன்னைக் காப்பாற்றிக்கொள்வதில் அவருக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இருக்காது.

இருப்பினும், இயேசு மேசியா இல்லையென்றால், அவர் இறந்துவிடுவார்.

எப்படியிருந்தாலும், யூதாஸின் உயிர் காப்பாற்றப்படும். அவனால் தோற்க முடியாது… முடியுமா?

அந்த வெள்ளிக் காசுகள் ஆலயப் பொக்கிஷத்திலிருந்து வந்தன; அது பாவத்திற்கான பலிகளை வாங்குவதற்காக வைக்கப்பட்டிருந்தது. தாங்கள் செய்தது அதுதான் என்பதை அவர்கள் சிறிதும் உணரவில்லை. அவர்கள், பாவத்திற்கான இறுதிப் பலியான யேசுவா ஹா-மேஷியாக்கின் மரணத்தை விலைக்கு வாங்கினார்கள்.

இதைக் கேட்டதும் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்து, அவருக்குப் பணம் கொடுப்பதாக வாக்குறுதி அளித்தனர் (மாற்கு 14:11அ). ‘மகிழ்ச்சி’ என்ற வார்த்தை ‘சைரோ’ (chiro) ஆகும், இது உள்ளுக்குள் ஏற்படும் மகிழ்ச்சி அல்லது ஆனந்த உணர்வை அதிகம் வெளிப்படுத்துகிறது. வேறுவிதமாகக் கூறினால், அவர்கள் வெளிக்காட்ட விரும்பியதை விட அதிக மகிழ்ச்சியில் இருந்தனர். எனவே, இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்க ஒரு வாய்ப்புக்காக யூதாஸ் காத்திருந்தான் (மாற்கு 14:11ஆ). யூதாஸ் மூன்று காரியங்களைச் செய்ய வேண்டியிருந்தது. முதலாவதாக, மக்கள் கூட்டத்திலிருந்து விலகி, ஆண்டவரை எங்கே கைது செய்யலாம் என்பதை அவன் காட்ட வேண்டியிருந்தது. இரண்டாவதாக, ரோமானியச் சட்டத்தின்படி, ரோமானியச் சட்டத்தின் கீழ் தண்டிக்கப்படக்கூடிய ஒரு குற்றத்திற்காக இயேசுவைக் குற்றம் சாட்டி, ஒருவர் முதலில் ஆளுநரின் முன் ஆஜராகாத வரை, கைது செய்வதற்காக ஒரு குழுவை அனுப்ப முடியாது. மூன்றாவதாக, ரோமானிய விசாரணையில் அவர் அரசுத் தரப்பு சாட்சியாக இருக்க வேண்டியிருந்தது. யூத விசாரணைக்கு யூதாஸ் தேவைப்படவில்லை, ஆனால் ரோமானிய விசாரணைக்கு அவர் மிகவும் தேவைப்பட்டார், ஏனெனில் கல்லெறிந்து கொல்லும் மரண தண்டனையை விதிக்கும் யூதர்களின் உரிமையை ரோமானியர்கள் பறித்திருந்தனர்.

பின்னர், பன்னிருவரில் ஒருவரான, இஸ்காரியோத் (அல்லது கரியோத் பட்டணத்து மனிதன்) என்று அழைக்கப்பட்ட யூதாஸுக்குள் சாத்தான் பிரவேசித்தான் (லூக்கா 22:3). இது அவனுடைய தெரிவாக இருந்தது, ஏனெனில் அவன் தன்னை மனமுவந்து பிசாசுக்கு ஒப்புக்கொடுக்காமல் இருந்திருந்தால், அவனது துரோகம் சாத்தியமற்றதாக இருந்திருக்கும். யாக்கோபு நமக்குச் சொல்கிறார்: “ஆகையால், தேவனுக்கு உங்களை ஒப்புக்கொடுங்கள்; பிசாசை எதிர்த்து நில்லுங்கள், அப்பொழுது அவன் உங்களைவிட்டு ஓடிப்போவான்” (யாக்கோபு 4:7). இருப்பினும், யூதாஸ் எதிர்க்கவில்லை.

ஆகவே யூதாஸ் சம்மதித்தான், அன்று முதல் அந்தத் துரோகியான தல்மீது, கூட்டம் இல்லாத சமயத்தில் இயேசுவை அவர்களிடம் ஒப்படைக்க ஒரு சந்தர்ப்பத்திற்காகக் காத்திருந்தான் (மத்தேயு 26:16; மாற்கு 14:11b; லூக்கா 22:6). யூதாஸ், மற்றவர்களைப் போலவே, தங்கள் வாழ்நாளிலேயே மேசியாவின் இராச்சியம் நிறுவப்படும் என்று நம்பிய ஒரு தீவிர யூதராக இருந்தார். ஆனால் அது அவ்வாறு நடக்காது என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தபோது, ​​அவர் நம்பிக்கையை இழந்து, (எதிரியின் உதவியுடன்) தன்னைத்தானே ஏமாற்றிக்கொண்டு, தனது முன்னாள் ரபியைக் காட்டிக்கொடுக்கும் நிலைக்குச் சென்றார்.¹³⁶²

இயேசு தமது விதியைத் தாமே கட்டுப்படுத்தினார். பஸ்கா பண்டிகை முடிந்து, யாத்ரீகர்கள் அனைவரும் வீடு திரும்பிய பிறகு தங்கள் திட்டத்தைச் செயல்படுத்துவதே சன்ஹெட்ரினின் திட்டமாக இருந்தது. ஆனால், யூதாஸைத் துரோகி என்று யேசுவா அடையாளம் காட்டியபோது, ​​அவர் அவர்களைக் கட்டாயப்படுத்தினார். அவர்கள் செயல்பட விரும்பாத அந்த இரவிலேயே செயல்பட வேண்டியிருந்தது. பஸ்கா பண்டிகையின்போது அவரை விசாரணைக்கு உட்படுத்த அவர்கள் ஒருபோதும் எண்ணாததால், அந்த விசாரணை குழப்பமாகவும் ஒழுங்கற்றதாகவும் இருந்தது. ஒரு துரோகியின் முடிவு ஒரு நட்சத்திரத்தின் முடிவைப் போன்றது – அதன் விளைவு, அந்த நிகழ்வு நடந்து முடிந்த நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகே எப்போதும் தெரியவரும்.¹³⁶³ யூதாஸின் விஷயத்திலும் அதுபோலவே இருந்தது.

காணாமல் போன அந்த அப்போஸ்தலன், நிலவொளியில் இரண்டு மைல் தூரம் நடந்து பெத்தானியாவுக்குத் திரும்பினான். சாலைகளில் கொள்ளையர்கள் பதுங்கியிருக்கக்கூடும். இவ்வளவு பெரிய மற்றும் ஆரவாரமான வெகுமதியை எப்படி மறைப்பது என்று அவன் யோசித்தான். “ஆனால் எல்லாம் சரியாகிவிடும்,” என்று அவன் தனக்குள் நினைத்துக்கொண்டான். ஏனெனில், யூதாஸ் தன் தோழர்களை விடத் தான் புத்திசாலி என்றும், ஒரு வெகுமதிக்குத் தகுதியானவன் என்றும் உண்மையாகவே நம்பினான். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவன் மிகவும் தியாகம் செய்திருந்தான். இயேசு உண்மையிலேயே கடவுளாக இருந்தால், அது விரைவில் வெளிப்படுத்தப்படும்.¹³⁶⁴

மேல் அறையில் கடைசி பாஸ்கா பண்டிகை

நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாளான வியாழக்கிழமை சூரியன் அஸ்தமித்தபோது, ​​இஸ்ரவேல் தேசம் ஒரு புதிய நாளை வரவேற்றது. அது நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளான வெள்ளிக்கிழமை; உலகத்தை என்றென்றும் மாற்றியமைக்கவிருந்த ஒரு நாள். புறஜாதியார், தங்கள் காலக் கணக்கீட்டு முறையின்படி, பஸ்கா பண்டிகை வியாழக்கிழமை இரவு நடந்ததாகக் கருதுகின்றனர். ஆனால் இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு, பஸ்கா பண்டிகை நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளான வெள்ளிக்கிழமை அன்று நடந்தது. ஏனெனில் யூதர்களைப் பொறுத்தவரை, இரவு பகலுக்கு முந்தியது: சாயங்காலமும் காலையும் உண்டாயிற்று – அது முதல் நாள் (ஆதியாகமம் 1:5b). இதன் விளைவாக, யூதர்களின் மனத்தில், பஸ்கா சேடர், கெத்செமனேயின் வேதனை, மத விசாரணை, குடிமை விசாரணை, மேசியாவின் சிலுவை மரணம், மரணம் மற்றும் அடக்கம் ஆகிய அனைத்தும் ஒரே நாளில் சூரியன் அஸ்தமிப்பதற்குள் நடந்தன (இணைப்பைக் காண Ix – ஆட்டுக்குட்டியின் விசாரணை என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).

பஸ்கா பண்டிகைக்குப் பல பெயர்கள் உள்ளன. முதல் பெயர் ஹாக் ஹா-பெசாச் ஆகும், இதன் பொருள் யாத்திராகமம் 34:25-ல் காணப்படும் பஸ்கா பண்டிகை என்பதாகும்.

இரண்டாவது பெயர் பெசாச். அது பாஸ்கா பண்டிகையைக் குறிக்கும் எபிரேய வார்த்தையாகும். இதில் மரண தேவதையின் உருவகத்திற்கே முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது; அதாவது, பத்தாவது வாதையின் போது மரண தேவதை யூதர்களின் வீடுகளைக் கடந்து சென்றது, ஆனால் எகிப்தியர்களின் வீடுகளைக் கடந்து செல்லவில்லை என்பதே இதன் பொருள். இந்த இரண்டாவது பெயர் நான்கு வெவ்வேறு வழிகளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. முதலாவதாக, இது பாஸ்கா பண்டிகைக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகிறது. இரண்டாவதாக, பாஸ்கா பண்டிகைக்கு அடுத்த நாள் புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையின் ஏழு நாட்கள் தொடங்கியதால், பாஸ்கா பண்டிகை என்ற சொல் சில சமயங்களில் பாஸ்கா பண்டிகை மற்றும் புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகை ஆகிய இரண்டையும் உள்ளடக்கியதாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மூன்றாவதாக, ஆலய வளாகத்தில் பாஸ்காவின் முதல் நாளில் பலியிடப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டியைக் குறிக்கும் வகையில், இது பலியிடப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டிக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நான்காவதாக, இது பாஸ்கா விருந்துக்கே பயன்படுத்தப்படுகிறது. யூத மக்களிடையே சேடர் என்று அறியப்படும், பாஸ்காவின் முதல் இரவில் உண்ணப்படும் உணவு, சில சமயங்களில் பாஸ்கா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

மூன்றாவது பெயர் ஹாக் ஹெவிவ் ஆகும், இது வசந்த கால சுழற்சியின் முதல் பண்டிகை என்பதால் ‘வசந்த காலப் பண்டிகை’ என்று பொருள்படும். லேவியராகமம் 23-ல் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளபடி இஸ்ரவேலின் ஏழு பண்டிகைகள் உள்ளன, மேலும் இந்த ஏழு பண்டிகைகளும் இரண்டு சுழற்சிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. முதலில், வசந்த காலத்தில் மிக நெருக்கமாக வரும் நான்கு பண்டிகைகள் கொண்ட ஒரு குழு உள்ளது. பின்னர் ஒரு நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு, இலையுதிர் காலத்தில் மிக நெருக்கமாக வரும் மூன்று பண்டிகைகள் கொண்ட ஒரு குழு வருகிறது. வசந்த காலத்தில் வரும் முதல் சுழற்சிப் பண்டிகைகளில் பஸ்கா பண்டிகை முதலாவதாகும், எனவே இது சில சமயங்களில் ‘வசந்த காலப் பண்டிகை’ என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது.

நான்காவது பெயர் ஸ்மான் செருட்டெய்னு, இதன் பொருள் ‘நமது விடுதலையின் பருவம்’ அல்லது ‘நமது சுதந்திரத்தின் காலம்’ என்பதாகும். இந்தப் பெயர் பாஸ்கா பண்டிகையின் விளைவான அடிமைத்தனத்திலிருந்து கிடைத்த விடுதலையை வலியுறுத்துகிறது.

மூல விவிலிய நடைமுறையில் இரண்டு முக்கியக் கூறுகள் இருந்தன: ஆட்டுக்குட்டியைக் கொல்வது (யாத்திராகமம் 12:6), மற்றும் பஸ்கா விருந்து (யாத்திராகமம் 12:8). இருப்பினும், யூத வரலாற்றின் பல ஆண்டுகளில், ரபிக்கள் அதனுடன் வேறு பல நடைமுறைகளையும் சேர்த்தனர்; கிறிஸ்துவும் அவருடைய சீடர்களும் மேல் அறையில் இருந்த பஸ்கா விருந்தில் நீங்கள் அதைக் காண்பீர்கள்.^¹³⁶⁵

பாஸ்கா பண்டிகையின் மாலையில், மகா சன்ஹெட்ரினால் தூதர்கள் அனுப்பப்பட்டு, “இயேசு சூனியம் செய்ததாலும், பெல்செபூப் என்னும் பேய் பிடித்திருந்ததாலும் (மாற்கு 3:22), இஸ்ரவேலை வஞ்சித்து, அவளைத் தன் தேவனிடமிருந்து பிரித்ததாலும், அவர் மரணதண்டனைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறார்” என்று கூவி அழைத்ததாக ரபிக்கள் போதிக்கின்றனர். மெசியானியரல்லாத யூதர்களும் இன்றுவரை அதை நம்புகிறார்கள். “அவருக்காக ஒரு நியாயமான வாதத்தை முன்வைக்கக்கூடிய எவரும் முன்வந்து, அவரைப் பற்றிய தகவல்களைத் தரட்டும்.” ஆனால், எந்த நியாயமான வாதமும் காணப்படவில்லை என்றும், அதனால் பாஸ்கா பண்டிகையின் ஓய்வுநாளுக்கு முந்தைய இரவில் அவர்கள் இயேசுவைச் சிலுவையில் அறைந்தார்கள் என்றும் ரபிக்கள் போதிக்கின்றனர்.