அழுத பாறை
மத்தேயு 26:58, 69-75; மாற்கு 14:54, 66-72;
லூக்கா 22:54b-62; யோவான் 18:15-18 மற்றும் 25-27
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளான வெள்ளிக்கிழமை அதிகாலை சுமார் 3:30 மணியளவில்

அழுத கற்பாறை: பேதுரு பிரதான ஆசாரியனின் வீடு வரை இயேசுவைப் பின்தொடரும் அளவுக்குத் தைரியமாக இருந்தார். பேதுருவும் யோவானும் என்ன செய்ய விரும்பினார்கள் என்று நினைக்கிறீர்கள்? கேபா இப்போது இயேசுவைத் துறக்கக் காரணம் என்ன என்று நினைக்கிறீர்கள்? என்ன நடந்தது என்பதை பேதுரு எப்போது உணர்ந்தார்? ஏன் அப்போது? ஏன் அழுதார்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: பேதுருவின் கதை உங்களை எவ்வாறு பணிவுடனும் ஊக்கத்துடனும் இருக்கச் செய்கிறது? நீங்கள் எப்போது பேதுருவைப் போல உணர்ந்திருக்கிறீர்கள்? உண்மைகளைப் பொருட்படுத்தாத அளவுக்கு உறுதியான மனமுடைய ஒருவருடன் நீங்கள் எப்போது பழகியிருக்கிறீர்கள்? அது உங்கள் விசுவாசத்துடன் தொடர்புடையதாக இருக்கும்போது, ​​அதை நீங்கள் எவ்வாறு கையாளுகிறீர்கள்? உங்கள் வாழ்வில் தோல்வியையும் குற்றவுணர்வையும் உங்களுக்கு நினைவூட்டும் “சேவல்” எது? நீங்கள் எப்படி மீண்டு வந்தீர்கள்?

இரவுக் காற்று இப்போது மிகவும் குளிராக இருந்தது. மேற்கிலிருந்து ஈரக்காற்று வீசியது, காவலர்கள் தங்கள் அங்கிகளைத் தோளில் சுமந்துகொண்டு, ஒரு திறந்த நெருப்பை மூட்டினார்கள். அவர்கள் காய்பாவின் முற்றத்தில் பதுங்கியிருந்தனர், கங்குகளின் சுடர் அவர்களின் முகங்களில் சுருக்கமான, செந்நிறத் தீப்பொறிகளைப் பூசியது. பின்னர், இயேசுவைக் கைது செய்தவர்கள் அவரை வெளியே அழைத்துச் சென்று பிரதான ஆசாரியனாகிய காய்பாவின் இல்லத்திற்குள் கொண்டு சென்றனர். அங்கே சதுக்கேயர்கள், பரிசேயர்கள் மற்றும் தோரா போதகர்கள் அனைவரும் கூடிவந்தனர் (மத் 26:57; மாற் 14:53; லூக் 22:54அ). பிரதான ஆசாரியனின் வீட்டின் மேல் மாடியில் விசாரணை நடந்துகொண்டிருந்தபோது, ​​நமது கவனம் இப்போது காய்பா என்ற பெயருடைய மற்றொரு முக்கியமான நபரின் பக்கம் திரும்புகிறது, அந்த விதிவசமான பஸ்கா அதிகாலையில். கேபா (காய்பாவின் அதே மூலச்சொல்), இன்னும் முற்றத்தில் வெளியே அமர்ந்திருந்தான்.¹⁵²³

இயேசு சிறைபிடிக்கப்பட்டபோது, ​​சீமோன் பேதுருவும் யோவானும் அவரைத் தூரத்திலே முற்றத்தின் வாசல் வரை பின்தொடர்ந்தார்கள் (மத்தேயு 26:58). அவர்கள் கொள்ளையடிக்கும் கூட்டத்திற்குப் பின்னால் வந்திருந்தார்கள்; தங்கள் ஆண்டவர் வாசலுக்குள் மறைந்துபோவதை அவர்கள் இருவரும் கண்டிருந்தார்கள். தாங்கள் அவரைப் பின்தொடரலாமா வேண்டாமா என்று அவர்கள் விவாதித்தார்கள். பிரதான ஆசாரியனுக்கு யோவானைத் தெரிந்திருந்ததால், அவன் இயேசுவுடன் பிரதான ஆசாரியனின் முற்றத்திற்குள் சென்றான்; ஆனால் பேதுருவோ வாசலுக்கு வெளியே காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. இயேசு காய்பாவின் வீட்டில் இருந்தபோது, ​​அந்த இளம் அப்போஸ்தலன் வேலைக்காரனின் வாசலைத் தட்டினான்.

யோவான் அங்கே பணியில் இருந்த ஒரு பணிப்பெண்ணிடம் பேசினான். அவள் வாசலைச் சிறிதளவு திறந்து, தன் கையில் ஒரு விளக்கை ஏந்தியபடி யோவானின் முகத்தைப் பார்த்தாள். அவள் அவனை வாழ்த்தினாள், அவனும் அவளை வாழ்த்தினான். பிரதான ஆசாரியனுக்கு யோவானையும் அவன் குடும்பத்தையும் நன்கு தெரிந்திருந்ததால், அவன் கேள்வியின்றி உள்ளே அனுமதிக்கப்பட்டான். அந்த இளம் அப்போஸ்தலன், சில பயனுள்ள தகவல்களைத் திரட்ட முயன்றபடி முற்றத்தைச் சுற்றித் திரிந்தான், பின்னர் மற்றவர்களுடன் நெருப்பின் அருகே பதுங்கினான்.

யோவான் தன்மீது எந்த சந்தேகமும் இல்லை என்று உறுதியானதும், எழுந்து அதே பணிப்பெண்ணிடம் தன் நண்பன் ஒருவன் வாசலுக்கு வெளியே இருப்பதாகச் சொன்னான். யோவானான் தன் நண்பனுக்காகப் பரிந்து பேசுவதாகச் சொன்னான், அவள் பேதுருவை உள்ளே அழைத்து வந்தாள் (லூக்கா 22:54b; யோவான் 18:15-16). அவள் தன் விளக்கை அணைத்தபோது, ​​அகன்ற மார்பும் அடர்ந்த கருமையான முடியும் தாடியும் கொண்ட ஒரு மனிதனைக் கண்டாள்.

முதல் மறுப்பு எளிமையானதாக இருந்தது: குளிராக இருந்ததால், சீமோன் பேதுரு முற்றத்தில் பணியில் இருந்த வேலையாட்கள் மற்றும் காவலர்களுடன் நெருப்பின் அருகே அமர்ந்து முற்றத்தில்  குளிர்காய்ந்து கொண்டிருந்தார். எங்கோ, ஒரு சேவல் தன் இறகுகளைச் சிலிர்த்தது. அந்த வேலையாள், அவர் அங்கே நெருப்பின் வெளிச்சத்தில் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்தாள். அவள் அவரை உற்றுப் பார்த்துவிட்டு, “இந்த மனிதர் அந்த நசரேயனுடன் இருந்தார்” என்றாள்.கேபா மிகவும் பயந்திருந்ததால், தன்னை வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாமல் இருக்க முயன்றான். அவன் தன் எஜமானரின் கதியை அறிய விரும்பினான், ஆனால் அவர்கள் அனைவருக்கும் முன்பாக அதை மறுத்தான். பேதுரு சற்று நிறுத்தினான். அவன் கடினமாக விழுங்கி, ஆத்திரத்துடன் அந்தப் பெண்ணை முறைத்துப் பார்த்தான். “நீ என்ன பேசுகிறாய் என்று எனக்குத் தெரியவும் இல்லை, புரியவும் இல்லை,” என்று அவன் கர்ஜித்தான்; எந்தவொரு குற்றச்சாட்டுகளும் அப்போதே முடிந்துவிடும் என்று அவன் வெளிப்படையாக நம்பினான்

மகா சன்ஹெட்ரினின் உறுப்பினர்கள் வந்துகொண்டிருந்தனர்; அவர்கள் முற்றத்தைக் கடந்து நடந்து செல்லும்போது, ​​சுற்றிலும் சுருக்கமாகப் பார்த்தனர். அவர்களில் சிலர் வயதானவர்களாகத் தெரிந்தனர்; சிலர் இளைஞர்களைப் போலத் தோன்றினர். பெரும்பாலானோர் தூக்கமின்மையால் எரிச்சலடைந்தவர்களாகக் காணப்பட்டனர். நீதிபதிகளுக்கு ஏற்றவாறு, தங்கள் கம்பீரமான அங்கிகளின் இரு பக்கங்களையும் கழுத்தருகே கைகளால் பற்றிக்கொண்டபடி, அவர்கள் கண்ணியத்துடன் பிரதான ஆசாரியரின் படிக்கட்டுகளை நோக்கி நடந்து, பின்னர் படிக்கட்டுகளில் ஏறி உள்ளே சென்றனர்.

சன்ஹெட்ரின் சட்டம் எண் 4, காலைப் பலிக்கு முன் எந்த விசாரணையும் இருக்கக்கூடாது என்று கூறியது. மேலும், காலை 9 மணி ஹகீகா பலிக்குப் பிறகு காய்பாஸ் விசாரணையை ஒத்திப்போடுவார் என்று சிலர் நினைத்தார்கள். இருப்பினும், அது இப்போது நடத்தப்பட்டாலும் சரி, பின்னர் நடத்தப்பட்டாலும் சரி – யாரும் பிரதான ஆசாரியனை எதிர்க்கப் போவதில்லை. ஏனென்றால், இந்த விஷயத்தில், அஞ்சத்தக்க பரிசேயர்கள் கூட அவனுடைய கூட்டாளிகளாக இருந்தனர். அது இன்னும் பல மணிநேரங்கள் தள்ளி இருந்தால், சன்ஹெட்ரின் சட்டத்தை யார் நிலைநிறுத்தி, “காத்திருங்கள்!” என்று கூக்குரலிட்டு இயேசுவின் பக்கத்தில் நிற்கப் போகிறார்கள்? யாரும் இல்லை. நெருப்பைச் சுற்றியிருந்த மனிதர்கள் ஒரு சலசலப்பைக் கேட்டு, காய்பாஸின் வீட்டை நோக்கிப் பார்த்தபடி நின்றார்கள். ஆலயக் காவலர்கள் விளக்குகளுடன் படிகளில் இறங்கி வந்துகொண்டிருந்தார்கள், அவர்களுக்கு நடுவில் இயேசு இருந்தார்.

மூன்றாவது மறுப்பு சாபங்களுடன் வந்தது: சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, அங்கே நின்றிருந்தவர்களில் ஒருவன் கேஃபாவிடம் சென்று, “நிச்சயமாக நீ அவர்களில் ஒருவன்; நீ ஒரு கலிலேயன், உன் உச்சரிப்பு உன்னைக் காட்டிக் கொடுக்கிறது” என்றான். எபிரேய தொண்டையொலிகளைச் சரியாக உச்சரிக்க கலிலேயர்களுக்கு இருந்த இயலாமை, எருசலேமில் வசித்த உள்ளூர் யூதர்களுக்கும் வடக்கிலிருந்து வருகை தந்தவர்களுக்கும் இடையே கலாச்சார வேறுபாடுகள் இருந்ததைக் காட்டியது. இந்த இரண்டு யூதக் குழுக்களுக்கும் சில மதச் சடங்குகளில் மட்டுமல்ல, அவர்களின் வட்டார மொழிகளிலும் கூட வேறுபாடுகள் இருந்தன என்பது அறியப்பட்டது (டிராக்டேட் எருவின் 53a). இது அநேகமாக, தெற்கு உச்சரிப்புடன் இருக்கும் ஒரு லூசியானா யூதர், வடகிழக்கு உச்சரிப்புடன் இருக்கும் ஒரு பாஸ்டன் யூதரைச் சந்திப்பதற்கு ஒப்பாக இருந்தது.¹⁵²⁴

மீண்டும், பிரதான ஆசாரியனின் ஊழியர்களில் ஒருவனும், பேதுரு காதை வெட்டிய மனிதனின் உறவினனுமானவன், அவரைச் சவால் செய்து, “தோட்டத்தில் நசரேயனுடன் உம்மை நான் பார்க்கவில்லையா?” (யோவான் 18:26) என்றான். அப்பொழுது பேதுரு, தான் உண்மையைப் பேசவில்லை என்றால், தனக்குத்தானே சாபங்களை இட்டுக்கொள்ளத் தொடங்கினான், மேலும் அவன் அவர்களிடம், “நீங்கள் என்ன பேசுகிறீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியாது. அந்த மனிதனை எனக்குத் தெரியாது” (மத்தேயு 26:73-74; மாற்கு 14:70b-71; லூக்கா 22:59-60a; யோவான் 18:27a) என்று ஆணையிட்டான்! யூதர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே சாபமிட்டுக்கொள்ளும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தனர் (அப்போஸ்தலர் 23:12-15).வேறு நற்செய்தியைப் பிரசங்கித்தவர்கள் மீது ரபி ஷாவுல் ஒரு தெய்வீக சாபத்தை இறக்கினார். ஆனால், நாங்கள் உங்களுக்குப் பிரசங்கித்த நற்செய்தியைத் தவிர வேறு ஒரு நற்செய்தியை நாங்களோ அல்லது பரலோகத்திலிருந்து வரும் ஒரு தேவதூதனோ பிரசங்கித்தால், அவர்கள் தேவனுடைய சாபத்திற்கு ஆளாகட்டும் (கலாத்தியர் 1:8-9). சத்தியம் செய்வதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் அதே வார்த்தைதான் எபிரேயர் 3:11-லும் காணப்படுகிறது, அங்கு தேவன் சத்தியம் செய்வதாக, அதாவது, தம்மைத் தாமே ஒரு பிரமாணத்திற்கு உட்படுத்துவதாகக் கூறப்படுகிறது. இதன் விளைவாக, பேதுரு தான் உண்மையைப் பேசவில்லை என்றால், ஒரு தெய்வீக சாபத்திற்கு ஆளாவதாகத் தன்னை அறிவித்துக் கொண்டார். சத்தியம் மற்றும் சாபம் ஆகிய வார்த்தைகள் பொதுவாக ஒருவர் தகாத வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துவதைக் குறிப்பதாக எடுத்துக்கொள்ளப்படுகின்றன. ஆனால் இங்குள்ள கிரேக்க உரை, கேபா அந்தத் தவறைச் செய்யவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது.¹⁵²⁵

உடனே, வெகு தொலைவில் எங்கோ, ஒரு சேவல் தன் உடலை நீட்டி, இறக்கைகளை அசைத்து கூவியது. காவலர்கள், தங்கள் கைதியுடன் முறைப்படி குற்றம் சாட்டப்படுவதற்காக அரச பீடத்திற்குச் செல்லும் வழியில், அந்தச் சிறிய நெருப்பைக் கடந்து சென்றனர். நடுவில் இருந்த இயேசு, திரும்பி நேராக பேதுருவைப் பார்த்தார். அந்தத் தலைமை அப்போஸ்தலர், சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்டிருந்த துன்புறும் ஊழியரை உணர்ச்சியற்று உற்றுப் பார்த்தார், மேலும் அவர் அழைத்துச் செல்லப்பட்டபோது அவருடைய முதுகைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

காய்பாவின் வீட்டின் மேல் மாடியில் சன்ஹெட்ரின் சபைக்கு முன்பாக இயேசு
மத்தேயு 26:57, 59-68; மாற்கு 14:53, 55-65; லூக்கா 22:54அ, 63-65
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளான வெள்ளிக்கிழமை அதிகாலை சுமார் 2:30 மணியளவில்

சன்ஹெட்ரின் முன் இயேசு: ஆழமாகச் சிந்தியுங்கள்: இயேசு ஏன் பிரதான ஆசாரியனின் வீட்டிற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டார்? காய்பாவின் தந்திரம் என்ன? ஏன் இரண்டு சாட்சிகள்? மேசியா தம்மைத் தாமே தற்காத்துக் கொண்டதில் என்ன விசேஷம் இருந்தது? இந்த நடவடிக்கைகளைப் பற்றிய அவருடைய பார்வையை இது என்ன சொல்கிறது? தூஷணம் என்றால் என்ன? சன்ஹெட்ரின் உறுப்பினர்கள் இயேசு இதில் குற்றவாளி என்று ஏன் நினைத்தார்கள்? அவர்கள் ஏன் தங்கள் தரப்பை வலியுறுத்தவில்லை?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: எதுவும் பேசாமல் இருப்பது, தவறு செய்பவர்கள் தங்கள் தீய வழிகளில் சவால் செய்யப்படாமல் செல்ல அனுமதிக்கக்கூடும். நீங்கள் தவறாகக் குற்றம் சாட்டப்படுகிறீர்களா? வாதிடுவது வீண் என்று நீங்கள் உணர்ந்தால், அல்லது உங்கள் பெருமை காயப்பட்டிருந்தால், கிறிஸ்துவைப் போல உங்களால் எதுவும் பேசாமல் இருக்க முடியுமா? அல்லது, தவறு செய்பவர்கள் மீது நீங்கள் அக்கறை கொண்டு, நீதி நிலைநாட்டப்பட வேண்டும் என்று விரும்பினால், உங்களால் குரல் கொடுக்க முடியுமா?

சாராம்சத்தில், இரண்டு விசாரணைகள் இருந்தன; ஒன்று சன்ஹெட்ரினால் நடத்தப்பட்டது (இணைப்பைக் காண Lg – The GreatSanhedrin என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்), மற்றொன்று ரோமானியர்களால் நடத்தப்பட்டது. யூதர்களின் விசாரணைக்கு யூதாஸ் தேவைப்படவில்லை, ரோமானியர்களின் விசாரணைக்கு மட்டுமே தேவைப்பட்டார். யூத சமூகத்தின் மத விவகாரங்கள் மீது யூதர்களுக்கு அதிகாரம் இருந்தது. அதன் காரணமாக, மரண தண்டனை என்ற ஒரு முக்கிய விதிவிலக்குடன், குற்றம் செய்த எவருக்கும் தகுந்த தண்டனையை அவர்களால் விதிக்க முடிந்தது. ரோமானியர்கள் பொதுவாகத் தங்கள் ஆட்சியின் கீழ் இருந்த, வெற்றி கொள்ளப்பட்ட சமூகங்களின் முடிவுகளை மதித்தார்கள் என்று அறியப்பட்டாலும், மரண தண்டனை தொடர்பான குற்றங்களை அவர்கள் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் எடுத்துக் கொண்டனர். யூதர்களின் மரண தண்டனை கல்லெறிந்து கொல்லுதல் மூலம் நிறைவேற்றப்பட்டது; ஆனால் ரோமானியர்களோ, தங்கள் இறுதித் தண்டனையை நிறைவேற்றுவதற்கான ஒரு வழியாகச் சிலுவையில் அறைந்து கொல்லும் முறையைச் செம்மைப்படுத்தினர்.

ரோமானியப் பேரரசில் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட ஒருவரைக் கொல்வதற்கான மிகவும் பொதுவான முறைகள்: தூக்கிலிடுதல், உயிருடன் எரித்தல், தலை துண்டித்தல், தேள்கள் நிறைந்த ஒரு பைக்குள் வைத்து நீரில் மூழ்கடித்துக் கொல்லுதல், மற்றும் சிலுவையில் அறைதல். முதல் நான்கு முறைகளும் எவ்வளவு கொடூரமானவையாக இருந்தபோதிலும், கடைசி முறையே அனைத்திலும் மிக மோசமானதாகக் கருதப்பட்டது. ஆகவே, ரோமானியப் பேரரசு முழுவதும், ஏரோது அந்திபாஸ் போன்ற ஒரு டெட்ரார்க்கால்கூட சிலுவையில் அறைதல் நடைமுறையில் இருந்தபோதிலும், அது மிகவும் கொடூரமான மரணமாக இருந்ததால், ஒரு ரோமானியக் குடிமகனை அத்தகைய முறையில் மரணதண்டனை நிறைவேற்றுவது தடைசெய்யப்பட்டது.¹⁵¹⁸

யாக்கோபு தன் மரணப்படுக்கையில், “அதற்குரிய கீழ்ப்படிதலுக்குரியவர் வரும்வரை, செங்கோல் யூதாவைவிட்டும், ஆளுகையின் கோல் அவன் பாதங்களுக்கு நடுவிலிருந்து நீங்காமலும் இருக்கும்; புறஜாதியார் கீழ்ப்படியும் அவரே அவர்” (ஆதியாகமம் 49:10) என்று தீர்க்கதரிசனம் உரைத்திருந்தார். ஆகவே, இயேசு பிறந்த அதே காலகட்டத்தில், ரோமானியர்கள் யூதாவிடமிருந்து மரணதண்டனையின் கட்டுப்பாட்டையும், அதாவது ஆளும் அதிகாரத்தையும் கைப்பற்றியதில் நமக்கு எந்த ஆச்சரியமும் இல்லை (ஆதியாகமம் Lg விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – அதற்குரியவர் வரும்வரை, செங்கோல் யூதாவைவிட்டு நீங்காமலும் இருக்கும்) – [புறஜாதி தேசங்கள்] கீழ்ப்படிய விரும்பும் அவரே.

அன்னாவின் இல்லத்திலிருந்து, இயேசு பக்கத்து வீடான காய்பாவின் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். பிரதான ஆசாரியனின் வீட்டின் மேல் மாடியில் அந்தப் போலி விசாரணை நடைபெற்றது. அங்கே, சதுக்கேயர்கள், பரிசேயர்கள், மற்றும் தோரா போதகர்கள் அனைவரும் கூடிவந்தனர் (மத்தேயு 26:57; மாற்கு 14:53; லூக்கா 22:54அ). விசாரணைகள் சம்பந்தமாக மகா சனகெத்ரினில் 21 விதிகள் இருந்தன. இயேசுவைக் கொல்ல வேண்டும் என்ற தங்கள் வைராக்கியத்தில், அவர்கள் நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளில் அவை அனைத்தையும் மீறினர். வெளியே இன்னும் இருட்டாக இருந்ததால், காலை 9:00 மணிக்கு முன்பாக விசாரணைகள் இருக்கக்கூடாது என்று கூறிய விதி எண் 4-ஐயும், இரகசிய விசாரணைகள் இருக்கக்கூடாது, பகிரங்கமானவை மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்று கூறிய விதி எண் 5-ஐயும் அவர்கள் மீறினர் (காண்க: Lh – விசாரணைகள் சம்பந்தமான மகா சனகெத்ரினின் சட்டங்கள்).

சதுசேயர்களும் முழு சனகெத்ரினும் இயேசுவைக் கொலை செய்வதற்காக அவருக்கு எதிராகப் பொய்ச் சான்றுகளைத் தேடிக்கொண்டிருந்தனர். ஆனால் அவர்களால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. பல பொய்ச் சாட்சிகள் அவருக்கு எதிராகச் சாட்சியளித்தபோதிலும், அவர்களுடைய கூற்றுகள் முக்கிய விவரங்களில் ஒத்துப்போகவில்லை (மத்தேயு 26:59-60அ; மாற்கு 14:55-56). வினைச்சொற்கள் முழுமையற்றவையாக இருந்தன, இது தண்டனைக்கு வழிவகுக்கும் சாட்சியத்தைக் கொண்டுவர மீண்டும் மீண்டும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டதைக் காட்டுகிறது. எனவே இது சன்ஹெட்ரின் விதி எண் 9-ஐ மீறியது; அந்த விதியின்படி, தண்டனைக்கு இரண்டு அல்லது மூன்று சாட்சிகள் இருக்க வேண்டும், மேலும் அவர்களின் சாட்சியம் ஒவ்வொரு விவரத்திலும் ஒத்துப்போக வேண்டும்; மேலும், பாதுகாப்புத் தரப்பு முதலில் பேச வேண்டும், அதன் பிறகுதான் குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறிய விதி எண் 7-ஐயும் மீறியது (காண்க Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சன்ஹெட்ரினின் சட்டங்கள்).

தேவ ஆட்டுக்குட்டி மௌனமாக நின்றார். அவருடைய உயிருக்கு எதிராகத் தீவிரமாகச் சதி செய்த யூதர்கள் மிகக் குறைவாகவும், அவரே மேசியா என்று நம்பிய யூதர்கள் மிக அதிகமாகவும் இருந்ததைக் கண்டபோது, ​​அது அவருக்கே முரண்பாடாகத் தோன்றியிருக்க வேண்டும். ஆனாலும், முதல் குழுவினரால் அவருக்கு எதிராக ஒரு வழக்கைக் கூட நிரூபிக்க முடியவில்லை, ஆனால் இரண்டாவது குழுவினரோ அவரைக் காப்பாற்ற ஒரு விரலைக்கூட அசைக்கவில்லை!

ஒவ்வொருவராக, பொய்ச் சாட்சிகள் அவருக்கு எதிராகச் சாட்சியமளிக்க வந்தனர். இருப்பினும், இறுதியில், இரண்டு பேர் (தோராவின் கீழ் ஒரு தண்டனையைப் பெறுவதற்குத் தேவையான எண்ணிக்கை) ஒரு சர்ச்சைக்குரிய கூற்றுடன் முன்வந்தனர். அவர்கள் சன்ஹெட்ரின் முன்பாக நின்று, இயேசுவைப் பற்றி வெட்கமின்றிப் பொய் சொன்னார்கள்; அவர் சொன்னதாகவோ அல்லது செய்ததாகவோ கூறப்படும் விஷயங்களைப் பற்றிக் கதைகளைக் கட்டவிழ்த்து விட்டார்கள். அவர்களின் கூற்றுப்படி, இந்த மனிதன் சொல்வதை அவர்கள் கேட்டனர்: “என்னால் தேவனுடைய ஆலயத்தை மூன்று நாட்களில் இடித்து மீண்டும் கட்ட முடியும்” (மத் 26:60b-61; மாற் 14:57-58). ஆகவே, அவர் ஆலயத்தை அழிக்கப் போகிறார் என்பது அவருக்கு எதிரான பொய்க் குற்றச்சாட்டுகளில் ஒன்றாகும் (மாற்கு 13:2; லூக்கா 19:43-44; யோவான் 2:19-21). வெளிப்படையாக, அவர்களுடைய கூற்றுகள் சூழலிலிருந்து பிரித்து எடுக்கப்பட்டன. நிச்சயமாக இயேசு அப்படி ஒரு பகிரங்க அறிக்கையை வெளியிட்டார். ஆனால் அவர், தமது சொந்த மரணம் மற்றும் மூன்றாம் நாளில் நிகழவிருக்கும் உயிர்த்தெழுதலைக் குறிப்பிடும் ஒரு உருவகத்தையே கூறிக்கொண்டிருந்தார் (யோவான் 2:19). மேலும், இரண்டு சாட்சிகளின் (உபாகமம் 19:15) நேர்மையையும் கேள்விக்குட்படுத்தலாம், ஏனெனில் அவர்கள் கிறிஸ்துவை ‘இந்த மனிதன்’ என்று குறிப்பிட்டனர்; ஒருவரின் பெயரைக் குறிப்பிடுவதைக் கூடத் தவிர்க்க விரும்பும்போது, ​​இது வெளிப்படையாகவே ஒரு இழிவான பட்டப்பெயராகும்.¹⁵¹⁹ ஆயினும்கூட, அப்போதும் கூட அவர்களுடைய சாட்சியம் ஒத்துப்போகவில்லை (மாற்கு 14:59).

அப்படியிருந்தும், அந்தக் கூற்று தெய்வநிந்தனை அல்ல, அது ஒரு மரண தண்டனைக்குரிய குற்றமும் அல்ல. பரிசேயர்கள், தோராவின் அன்றாட விளக்கங்களில், இதைவிட மிக மோசமான மிகைப்படுத்தல்களைச் செய்யும் போக்கைக் கொண்டிருந்தனர். பிரதான ஆசாரியரைத் தவிர, அறையில் இருந்த ஒவ்வொருவரும், கைதிக்கு எதிரான குறிப்பிட்ட குற்றச்சாட்டு முக்கியமற்றது என்பதை மறந்ததாகத் தோன்றியது. ரோமானிய ஆளுநரின் பார்வையில் அவரைக் குற்றவாளியாக்கும் அந்தக் குற்றச்சாட்டை உறுதிப்படுத்துவதே முதன்மையான கவலையாக இருந்தது. இயேசு ரோமுக்கு ஒரு அரசியல் அச்சுறுத்தல் என்று அவர்கள் பிலாத்துவிடம் வாதிட வேண்டியிருந்தது. அவர் தன்னை ஒரு ராஜா என்று உரிமை கோரியதால், அது ஒரு புதிய ராஜ்யத்தைக் குறிக்கும். வேறு சான்றுகள் இல்லாத நிலையில், அதுவே போதுமானதாக இருந்தது.

காய்பாஸ் மாட்டிக்கொண்டார். அவரால் கைதியின் குற்றத்தை நிரூபிக்க முடியவில்லை, மேலும் பாரபட்சமற்ற நீதிபதிகளைத் தண்டனைக்கு வாக்களிக்குமாறு கேட்கவும் முடியவில்லை. நீதிபதிகளில் பெரும்பான்மையானவர்கள், குழப்பம் விளைவிக்கும் அந்த ரபியை வெறுத்திருக்கவும், மக்கள் கூட்டத்தின் எதிர்வினையைக் கண்டு அஞ்சியிருக்கவும் வாய்ப்பிருந்தது. அவர்கள் இயேசுவைக் குற்றவாளியாக்க விரும்பினர், மேலும் அவர் ஆலயத்தில் ஏற்படுத்தியதாக அவர்கள் நம்பிய குழப்பத்திற்காக அவர் மரண தண்டனை அனுபவிக்க வேண்டும் என்றும் விரும்பினர். ஆனால் முதலில், அவர் தேவனுடைய குமாரன் என்பதை அவருடைய வாயிலிருந்தே கேட்க விரும்பினர்.

அந்த முறையான குற்றச்சாட்டுடன், பிரதான ஆசாரியன் மேசியாவுக்கும் அவரைக் குற்றம் சாட்டியவர்களுக்கும் முன்பாக எழுந்து நின்று, அவரைக் குறுக்கு விசாரணை செய்தான். காய்பா இயேசுவிடம், “நீர் பதில் சொல்லப் போவதில்லையா?” என்றான். அந்தச் சிறைக்கைதி அவனைப் பார்த்து ஒன்றும் சொல்லவில்லை. இந்த மனிதர்கள் உமக்கு எதிராகக் கொண்டுவரும் இந்தச் சாட்சி என்ன?” (மத் 26:62; மாற் 14:60)? குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் தனக்கு எதிராகத் தானே சாட்சி சொல்ல அனுமதிக்கப்படக்கூடாது என்ற 10-ஆம் விதியை இது மீறியது (காண்க Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சனகெத்ரினின் சட்டங்கள்). இது, தன்னிடம் ஆதாரம் இல்லாததை வீண் ஆர்ப்பாட்டத்தால் ஈடுசெய்ய முயன்ற, எரிச்சலும் குழப்பமும் அடைந்த ஒரு மனிதனின் செயல். கிறிஸ்துவின் கைகள் அவருடைய முதுகுக்குப் பின்னால் கட்டப்பட்டிருந்தன, அவருடைய பாதங்கள் சற்று அகலமாகப் பரப்பப்பட்டிருந்தன. சனகெத்ரினின் சில உறுப்பினர்கள் அவரை உன்னிப்பாக ஆராய்ந்தனர். ஆனால், முழு மனதுடன், இத்தனை மக்களைக் கவர்ந்திழுத்த அவரிடம் அப்படி என்ன இருந்தது என்பதை அவர்களால் காண முடியவில்லை (ஏசாயா 53:2b). இயேசு மௌனமாக இருந்து, எந்தப் பதிலும் அளிக்காதது அங்கிருந்த அனைவருக்கும் ஆச்சரியமளித்திருக்கும் என்பதில் எனக்குச் சந்தேகமில்லை (மத்தேயு 26:63அ; மாற்கு 14:61அ). ‘மௌனம்’ என்ற வினைச்சொல் இறந்தகாலத்தில் உள்ளது, அதாவது அவர் தொடர்ந்து தமது மௌனத்தைக் காத்துக்கொண்டார். இது ஏசாயாவின் வார்த்தைகளையும் நிறைவேற்றியது: அவர் ஒடுக்கப்பட்டு, துன்புறுத்தப்பட்டார், ஆனாலும் அவர் தமது வாயைத் திறக்கவில்லை; அவர் கொல்லப்படுவதற்காக ஒரு ஆட்டுக்குட்டியைப் போலக் கொண்டு செல்லப்பட்டார் (ஏசாயா 53:7).

பிரதான ஆசாரியன் இன்னும் நின்றுகொண்டிருந்தான். இயேசு மௌனமாக இருந்தவரை, மகா சனகெத்ரின் அவரைக் குற்றமற்றவர் என்று விடுவிக்க வேண்டியிருந்தது. விரக்தியுடனும், கிட்டத்தட்ட மன்றாடும் நிலையிலும், பிரதான ஆசாரியன் சத்தமிட்டான், “ஜீவனுள்ள தேவன் பேரில் ஆணையிட்டு உனக்குக் கட்டளையிடுகிறேன்: நீர் மேசியாவா, தேவனுடைய குமாரனா என்று எங்களுக்குச் சொல்லும்” (மத்தேயு 26:63b; மாற்கு 14:61b). அந்த அறையில் இருந்த ஒவ்வொருவரும் பதில் அறிய விரும்பிய ஒரே கேள்வி அதுதான். உண்மையில், எருசலேம் முழுவதும் பதில் அறிய விரும்பிய ஒரே கேள்வி அதுதான். இது ஓரளவு முரண்பாடாக இருந்தது, ஏனென்றால் ஜீவனுள்ள தேவன் அவருக்கு முன்பாக நின்றுகொண்டிருந்தார்! ஆனால் விதி 12-இன் படி, குற்றச்சாட்டுகள் நீதிபதிகளிடமிருந்து தொடங்க முடியாது, அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளை மட்டுமே அவர்களால் விசாரிக்க முடியும் (காண்க Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சனகெத்ரினின் சட்டங்கள்).

ஆனால் இந்தக் கேள்விக்குப் பதிலளிக்க மறுப்பது, அவருடைய தெய்வீகத்தை மறுப்பதற்குச் சமமாகும். எனவே, இயேசு திகைத்துப்போன அந்தச் சதுக்கேயனுக்குப் பதிலளித்தார்: இந்த வார்த்தைகள் உன்னுடையவையே (மத்தேயு 26:64a CJB). கர்த்தர் எப்போதும் சரியான நேரத்தில் சரியான காரியங்களைச் சொல்கிறார், ஆனால் இங்கே அவர் தம்முடைய வார்த்தைகளை அல்ல, தம்மை குற்றம் சாட்டியவரின் வார்த்தைகளையே கவனத்திற்குக் கொண்டு வந்தார். இது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாக இருந்தது, ஏனென்றால் ஒரு நபர் தனது சொந்த வார்த்தைகளின் அடிப்படையில் தண்டிக்கப்பட முடியாது என்று விதி எண் 14 கூறியது (காண்க Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சனகெத்ரினின் சட்டங்கள்). இயேசு உண்மையிலேயே, “காய்பாவே, மேசியாவைப் பற்றிய உன் கருத்து எதுவாக இருந்தாலும் – நானே அவர்” (மாற்கு 14:62அ) என்று சொல்வது போல இருந்தது. அவ்வாறே, அவர் தம்முடைய குமாரனாகிய யெகோவாவுடன் ஒரு தனித்துவமான உறவைக் கொண்டிருந்தார் (சங்கீதம் 2; நீதிமொழிகள் 30).

ஆனால், எந்தத் தவறான புரிதலும் இல்லை என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள, கர்த்தர் மேலும் சில விவரங்களைச் சேர்த்தார்: நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், ஒரு நாள் நீங்கள் மானிட குமாரன் வல்லமையுள்ளவரின் (அல்லது ஹக்வூரா, இது கடவுளின் உண்மையான பெயருக்குப் பொதுவான மாற்றாகும்) வலது பக்கத்தில் அமர்ந்திருப்பதையும், வானத்தின் மேகங்கள் மீது வருவதையும் காண்பீர்கள் (மத்தேயு 26:64ஆ; மாற்கு 14:62ஆ). படித்த ரபீக்களுக்கும் ஆசாரியர்களுக்கும், ‘மனுஷகுமாரன்’ என்ற மேசியானிய வார்த்தை, மேசியாவின் தோற்றத்தைப் பற்றிய ஒரு தெளிவான சித்திரத்தை மனதில் எழுப்பியிருக்கும். சங்கீதம் 110:1-ல், மேசியா மேன்மைக்குரிய இடத்தில் அமரும்படி அழைக்கப்படுகிறார். தானியேல், வானத்து மேகங்களில் கிறிஸ்து வருவதைப் பற்றிய தனது தரிசனத்தைக் குறித்துப் பேசினார் (தானியேல் 7:13). இயேசுவாவை நியாயந்தீர்க்க நின்றவர்கள் அந்த வசனங்களை மிக நன்றாக அறிந்திருந்தனர். எனவே, நாசரேத்தைச் சேர்ந்த அந்தத் தனித்துவமான ரபீ, வெறும் ஒரு நல்ல ரபீ அல்லது ஒரு தீர்க்கதரிசி என்பதை விட மேலானவர் என்று உரிமை கோருகிறார் என்பது மிகவும் தெளிவாகத் தெரிந்தது. இல்லை, அவர் இஸ்ரவேலின் தேவனால் அனுப்பப்பட்ட தனித்துவமான மேசியா என்று உரிமை கோரினார்.

காயாபாஸ் எவ்வளவு நிம்மதி அடைந்திருப்பார்! மற்ற அனைத்தும் தோல்வியடைந்த நிலையில், அந்தத் துரோக ரபீ தன்னைத்தானே குற்றவாளியாக்கிக் கொண்டார்! அவர், ஒருவேளை பிரதான ஆசாரியர் விரும்பியபடி இல்லாவிட்டாலும், நடைமுறையில் குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டார். விதி 10-இன் படி, குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் தனக்கு எதிராகத் தானே சாட்சியமளிக்க அனுமதிக்கப்படக்கூடாது என்று கூறப்பட்டிருந்தாலும், பயனற்ற சாட்சிகளுக்கு மேலும் தேவை இருக்கவில்லை; கைதியின் சொந்த வாயிலிருந்து வந்த வார்த்தைகளே போதுமானதாக இருந்தது: அந்த வார்த்தைகள் உன்னுடையவையே. இஸ்ரவேலைக் காப்பாற்றுவதற்காக யெகோவாவால் அனுப்பப்பட்டதாக இயேசு கூறிய அந்த அறிவிப்பிற்கு மகா சனகெத்ரின் சபை முழுவதுமே சாட்சியாக இருந்தது.

இயேசு உண்மையில் தன்னைக் கடவுள் என்று கூறினாரா என்பதில் இன்று சில குழப்பங்கள் இருப்பதாகத் தெரிகிறது. ஆனால் சனகெத்ரினில் இருந்தவர்கள் அவ்வளவு குழப்பமடையவில்லை. மேசியா, தாம் உண்மையில் தேவனுடைய குமாரனாகிய யேசுவா பென் தாவீது என்று அறிவித்தார். இது அவர்களுடைய கேள்விக்குப் பதிலளித்தது மட்டுமல்லாமல், தங்கள் வழக்கை ரோமானிய அதிகாரிகளிடம் கொண்டு செல்ல ஒரு சரியான வாய்ப்பையும் அவர்களுக்கு வழங்கியது. மேசியா என்ற கூற்று யூத சமூகத்திற்குள் ஒரு வெடிக்கும் சக்தியாக இருந்திருந்தால், அது எப்போதும் ஒரு அரசியல் எழுச்சிக்கு அஞ்சிய ரோமானியத் தலைமைக்கு அணு ஆயுதமாக இருந்தது.¹⁵²⁰

பின்னர், கிறிஸ்துவின் பதிலின் உண்மையைக் கேட்டவுடன், பிரதான ஆசாரியன் தன் ஆடைகளைக் கிழித்துக்கொண்டான். ஆடைகளைக் கிழிப்பது என்பது துக்கத்தின் அல்லது துயரத்தின் ஒரு பழைய அடையாளமாகும், இது ஆதியாகமம் 37:29. முதன்முதலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சன்ஹெட்ரின் விதிகளின்படி, பிரதான ஆசாரியன் தன் ஆடைகளைக் கிழிக்கக் கூடாது என்று 11-ஆம் விதி குறிப்பாகக் கூறியது (லேவியராகமம் 10:6 மற்றும் 21:10). நீதியை நிலைநாட்டும் அதே வேளையில், நடுநிலையான ஒரு சூழலைப் பேணுவதே இதற்கான காரணமாக இருந்தது. ஒரு மனிதனின் உயிரே ஆபத்தில் இருந்ததால், அத்தகைய சட்ட விசாரணையில் இந்த நடத்தை உண்மையிலேயே மன்னிக்க முடியாததாக இருந்தது. அடிப்படையில், பிரதான ஆசாரியன் தன் நிதானத்தை முற்றிலும் இழந்துவிட்டான்.

பின்னர் காய்பாஸ் தமது உத்தியோகபூர்வ தீர்ப்பை வழங்கி, இஸ்ரவேல் மக்கள் அனைவரும் கேட்கும்படி உரத்த குரலில் இவ்வாறு கூக்குரலிட்டார்: “அவன் தேவநிந்தனை பேசினான்! நமக்கு இன்னும் சாட்சிகள் எதற்கு? இதோ, இப்போது நீங்கள் தேவநிந்தனையைக் கேட்டீர்கள்” (மத்தேயு 26:65; மாற்கு 14:63-64அ). இது, மரண தண்டனை வழக்குகளில், விசாரணையும் குற்றத் தீர்ப்பும் ஒரே நேரத்தில் நடைபெறக்கூடாது என்றும், அவற்றுக்கு இடையில் குறைந்தபட்சம் இருபத்தி நான்கு மணிநேரமாவது இடைவெளி இருக்க வேண்டும் என்றும் கூறிய விதி 16-ஐ மீறியது. மேலும், விதி 13-இன்படி, ஒருவன் தேவனுடைய நாமத்தையே உச்சரித்தால் மட்டுமே தேவநிந்தனைக் குற்றச்சாட்டு செல்லுபடியாகும் (காண்க Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சனகெத்ரினின் சட்டங்கள்), ஆனால் இயேசு ஒருபோதும் அவ்வாறு செய்யவில்லை.

அந்தத் தருணத்தைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்திக்கொண்டு, காய்பாஸ் கூடியிருந்த சபையாரிடம், “நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார். பின்னர் எழுத்தர்கள், அநேகமாக மூத்த உறுப்பினர்களிடமிருந்து தொடங்கி, வருகைப் பதிவை எடுக்க ஆரம்பித்தனர். ஒவ்வொருவராக எழுந்து நின்று, “அவன் மரண தண்டனைக்குத் தகுதியானவன்” என்று சொன்னார்கள் (மத்தேயு 26:66; மாற்கு 14:64b).

தேவ ஆட்டுக்குட்டி ஒன்றும் சொல்லவில்லை. அது அதிகாலை சுமார் 3:30 மணியாக இருந்தது. அப்பொழுது, அந்தப் போலிக்கு முறைப்படி தண்டனை வழங்குவதற்காக, ஒரு மணி நேரத்தில் அரச பலிபீடத்தில் அவர்கள் கூடும் வரை எழுபது பேரும் இடைவேளையில் நிற்க வேண்டும் என்று காய்பாஸ் அறிவித்தபோது, ​​நீதிபதிகள் தங்கள் இருக்கைகளிலிருந்து கீழே இறங்கி வந்தனர்.

சிலர் சமாதானப் இளவரசர் சென்று அவர் முகத்தில் துப்பினர். அவரைச் சூழ்ந்திருந்த கூட்டத்தில் இருந்த மற்றவர்கள், தங்கள் முஷ்டிகளை இறுக்கி அவரை அடித்தனர். சில அடிகள் வலியால் அவரைக் குனிய வைத்தபோதிலும், அவர் எதுவும் சொல்லவில்லை. இந்த நேரத்தில், நிலைமை மேலும் மோசமடைந்தது. காய்பாஸ் தன் கட்டுப்பாட்டை இழந்ததால், அவர் முன்னிலையில் இருந்த ஆலயக் காவலர்களும் அவ்வாறே செய்தனர். அடுத்து இயேசு கிறிஸ்து அனுபவித்தது, யூத சிவில் சட்டத்தின் கீழ் இருந்த மிகப்பெரிய அவமானங்களில் சிலவாகும். யேசுவா தன்னிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்காததால் ஆலயக் காவலர்கள் மேலும் விரக்தியடைந்தனர். அது மரியாதைக் குறைவைக் காட்டியது. எனவே அவர்கள் தங்கள் சொந்தக் கேள்விகளைக் கேட்டனர். பின்னர், இயேசுவைக் காவலில் வைத்திருந்த சில மனிதர்கள் அவரைப் பரிகசிக்கவும் அடிக்கவும் தொடங்கினர் (லூக்கா 22:63). இதுவே முதல் பரிகசிப்பு. மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட ஒருவரை அதற்கு முன்பாகச் சாட்டையடி கொடுக்கவோ அடிக்கவோ கூடாது என்று கூறும் விதி 21-ஐ இது மீறியது (காண்க: Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சனகெத்ரினின் சட்டங்கள்). பதில்கள் எதுவும் வராதபோது, ​​அவர்கள் அவரை அறைந்து தங்கள் கேள்விகளை மீண்டும் கேட்டனர். அவர்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக அவருக்கு முன்பாக நின்றார்கள்; வலிமிகுந்த அந்த அறைதல்கள் அவரது தலையை இடப்புறமாகவும், பின்னர் மீண்டும் வலப்புறமாகவும் சுழற்றின.

அந்த மனிதர்கள் அந்த விளையாட்டை ரசிக்கத் தொடங்கினார்கள். அவர்கள் அறைவதிலிருந்து முன்னேறி, தலை, மார்பு மற்றும் வயிற்றில் பலமாக குத்தத் தொடங்கினார்கள். துன்புறும் ஊழியர் குனிந்தபோது, ​​அவர்கள் அவர் முகத்தில் அடித்து அவரை மீண்டும் நிமிர்த்திவிட்டார்கள். அவர்கள் அவருக்கு அருகில் நின்று அவர் முகத்தில் துப்பினார்கள், மேலும் தங்கள் உமிழ்நீர் அவர் கன்னங்களில் ஒட்டிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள்.

பின்னர், அந்தக் கூட்டத்தில் இருந்த ஒருவனுக்கு மிகவும் வேடிக்கையான ஒரு யோசனை தோன்றியது. அவன் ஒரு துணியைக் கண்டுபிடித்து இயேசுவின் கண்களைக் கட்டினான். பின்னர், ஆலயக் காவலர்கள் அவரைச் சுற்றி நடனமாடி, தங்கள் முஷ்டிகளால் அவரை அடித்தார்கள், மற்றவர்களோ அவரை அறைந்து, “மேசியாவே, எங்களுக்குத் தீர்க்கதரிசனம் உரையும்! உம்மை அடித்தது யார்?” என்று கேட்டார்கள். மேலும் அவர்கள் அவரை கொடூரமான பெயர்களாலும், ஆபாசமான பெயர்களாலும் திட்டினார்கள். பின்னர் அவர்கள் அவரை மீண்டும் அடித்தார்கள் (மத்தேயு 26:67-68; மாற்கு 14:65; லூக்கா 22:64-65). தூஷணம் பேசிய குற்றத்திற்காகக் கைதியாகக் கண்டறியப்பட்டவர், தங்கள் வக்கிர இன்பங்களுக்கு ஒரு தகுதியான இரையாக இருப்பார் என்பதை அவர்கள் அனைவரும் அறிந்திருந்தார்கள். மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படும் நேரத்தில் அவர் சுயநினைவுடன் இருக்கும் வரை யாரும் கண்டிக்கப்பட மாட்டார்கள். இயேசுவின் உடலில் இரத்தமும் காயங்களும் இருந்தன. அவரது முகம் வீங்கியிருந்தது. எனவே, காவலர்கள் சிறிது தண்ணீர் கொண்டுவந்து, அவரது முகத்தைத் துடைக்க அவரது கண் கட்டைப் பயன்படுத்தினர். அவர் ஆலயத்திற்குச் செல்லவிருந்ததால், காலை ஆராதனை செய்பவர்களின் பரிதாபத்தை அவர் தூண்டுவதை அவர்கள் விரும்பவில்லை.

காய்பாவின் வீட்டில், சன்ஹெட்ரின் சபையினர் வரிசையாக வெளியேறி ஆலய வளாகத்தை நோக்கிச் சென்றனர். அவர்கள் முற்றத்திலிருந்து வெளியே நடந்தபோது, ​​சிலர், தங்கள் பெரிய அங்கிகளையும் கூர்மையான தொப்பிகளையும் அணிந்துகொண்டு, மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்ட அந்த மனிதனைப் பார்க்க நின்றனர். மற்றவர்களோ அவ்வாறு செய்யவில்லை. தூதர்கள் உள்ளேயும் வெளியேயும் ஓடிக்கொண்டும், முக்கியப் பிரமுகர்கள் திண்ணையில் நின்றுகொண்டும் இருந்ததால் அது ஒரு பரபரப்பான வீடாக இருந்தது, ஆனாலும் அது ஒரு மகிழ்ச்சியான வீடாகவே இருந்தது. தாங்கள் செய்த காரியத்தில் அவர்கள் பரவசமடைந்திருந்தனர்.

சன்ஹெட்ரின் சபையினர் அந்தப் போலி மேசியாவைப் பொறிக்குள் சிக்க வைத்திருந்தனர்; அதுமட்டுமல்லாமல், அவர் செய்த தெய்வநிந்தனையை அவரே ஒப்புக்கொள்ளும்படி அவரையே தூண்டிவிட்டனர். எல்லோர் முன்னிலையிலும் தன்னை மெசியா என்று குறிப்பிடுவதற்கு அவனுக்குத் துணிச்சல் இருந்தது! அவன் ஏற்கனவே தெய்வநிந்தனைக் குற்றவாளி எனக் கண்டறியப்பட்டிருந்தான். இப்போது அவர்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், பகல் வெளிச்சத்தில் அவனுக்குத் தண்டனை வழங்குவதுதான், அதனுடன் வேலையும் முடிந்துவிடும். நசரேயன் மெசியாவாக இருப்பதற்கான சாத்தியக்கூறு குறித்து சிறிதளவு ஐயம் கொண்ட எந்தவொரு உறுப்பினரும், முற்றத்தின் மூலைக்குச் சென்று அவனைப் பார்த்தால் மட்டும் போதும். அவன் கடவுளைப் போல இல்லை. அவன் மனிதனைப் போல இருந்தான், தற்போது, ​​மனிதனின் ஒரு மோசமான மாதிரியாக இருந்தான். அவனது முகம் சிராய்த்து, புண்ணாகி, வீங்கியிருந்தது, அதனால் அவனது கன்ன எலும்புகளில் ஊதா நிறத் தழும்புகள் பதிந்திருந்தன, மேலும் அவனது இரு கண்களும் வீங்கியிருந்தன. அவனது கைகள் விலங்குகளில் நடுங்கின, அவன் ஒரு வயோதிகரைப் போல கூன் விழுந்திருந்தான். அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவரா? வாய்ப்பே இல்லை.¹⁵²¹

காய்பாவின் வீட்டிற்கு வெளியே காத்திருந்தவர்களில் யூதாசும் ஒருவன். அந்தத் துரோகிக்கு அவனது வேலைக்காகப் பணம் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது, ஆனால் எஜமானுக்கு என்ன நேர்ந்தது என்பதை அவன் அறிய விரும்பினான். அவன் காத்திருந்தான்… இயேசு வெளியே வந்தபோது, ​​யூதாஸ் தான் கண்ட காட்சியால் மனம் நொந்து போனான். அவன் அதிர்ச்சியடைந்தான், குற்றவுணர்ச்சி அலை அவனைச் சூழ்ந்துகொண்டது. இயேசு மெஷியாக் என்பதை அவன் நம்பவில்லை, ஆனால் உலகிலேயே மிகவும் சாந்தமான மனிதர் இவர்தான் என்று தன் சொந்த அனுபவத்திலிருந்து அவன் அறிந்திருந்தான்.

அந்த இராணுவப் பிரிவு, தங்கள் கைதியை இழுத்துக்கொண்டு அவனைக் கடந்து சென்றது. இயேசு தடுமாறியபோது, ​​ஆலயக் காவலர்கள் அவரைத் தள்ளி உதைப்பதை யூதாஸ் பார்த்தான். அந்தச் சிறிய மனிதனின் துக்கம் திகிலாக மாறியது. இது நடப்பதை தான் விரும்பவில்லை என்று அவன் தனக்குத்தானே மீண்டும் மீண்டும் சொல்லிக்கொண்டான். ஒருவேளை இயேசு தண்டனைக்குத் தகுதியானவராக இருக்கலாம். ஆம், ஒருவேளை கலிலேயாவுக்கோ அல்லது அதற்கும் மேலான இடத்திற்கோ நாடுகடத்தப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் இதுவல்ல.¹⁵²²

அன்னா இயேசுவிடம் கேள்விகள் கேட்கிறார்
யோவான் 18:12b-14 மற்றும் 19-24
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளான வெள்ளிக்கிழமை அதிகாலை சுமார் 2:00 மணியளவில்

அந்தப் படைப்பிரிவு எருசலேமின் மதில்களுக்குள் நுழைந்ததும், படைத்தலைவர் ஊர்வலத்தை நிறுத்தி, ஆலயக் காவலர்களிடம் மேலும் உதவி தேவையா என்று கேட்டார். அவர்கள், “இல்லை” என்றனர். கைதியைத் தாங்கள் பொறுப்பேற்றுக் கொள்வதாகக் கூறினர். பின்னர், இயேசுவைக் கைது செய்தவர்கள் அவரை அழைத்துச் சென்று பிரதான ஆசாரியனாகிய காய்பாவின் வீட்டிற்குள் கொண்டு சென்றனர். ரோமானியர்கள் அந்தோணியா கோட்டைக்குள் பின்வாங்கி, தாங்கள் ஏன் முதலில் தேவைப்பட்டோம் என்றும், உண்மையில், யூதர்களுக்குத் தங்களில் 500 பேர் ஏன் தேவைப்பட்டனர் என்றும் வியந்தனர்.

ஊர்வலம் மீண்டும் தொடங்கியது. அதிர்ஷ்டவசமாக, அந்த அதிகாலை நேரத்தில் எருசலேமின் வடமேற்குப் பகுதியில் மிகச் சிலரே நடமாடிக் கொண்டிருந்தனர். இருந்த சிலரும், விளக்குகள், தீப்பந்தங்கள், ஆரவாரமான ஊர்வல வரிசை மற்றும் எல்லாவற்றிற்கும் நடுவில் இருந்த தனித்த கைதி ஆகியவற்றை உற்றுப் பார்க்க நின்றனர். ஆனால், மேசியாவுக்காக எந்த ஆர்ப்பாட்டங்களும் இல்லை. அவரை விடுவிக்கக் கோரி எந்தக் கூக்குரலும் இல்லை. உண்மையில், இதுவரை, யாரும் அவரை அடையாளம் கண்டுகொண்டதாகத் தெரியவில்லை.

ஆசாரியர்களும் மற்றவர்களும், நீண்ட வழியில் திரும்பி வந்ததற்காகத் தங்களுக்குள் பாராட்டிக் கொண்டனர். அது அவர்களின் நோக்கத்தை நிறைவேற்றியிருந்தது. அந்த நேரத்தில், ஆலயம் நசரேயனைப் பின்பற்றுபவர்களால் நிறைந்திருக்கக்கூடும். மேலும், அந்தக் கைதியைக் கட்டிக்கொண்டு கிழக்கு வாசல் வழியாகப் புறஜாதியாரின் முற்றத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டிருந்தால், அவர்கள் ஆர்ப்பாட்டம் செய்திருக்கலாம், அல்லது ஆலயக் காவலர்களுடன் சண்டையிட்டிருக்கவும் கூடும். அப்போது ஒரு கலவரம் வெடித்திருக்கும்; பிலாத்து தன் வீரர்களை அனுப்பும்போதுதான் அது முடிவுக்கு வந்திருக்கும்.

காய்பா மற்றும் அன்னாவின் மாளிகைகளை நோக்கிச் சென்றபோது, ​​சதுக்கேயர்களும் பரிசேயர்களும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர். அந்தப் பணி முடிவுக்கு வந்துகொண்டிருந்தது. ஒலிவத் தோட்டத்தில் சிறிது நேரம், ஒவ்வொருவரும் இரகசியமாகக் கவலைப்பட்டதாக ஒருவருக்கொருவர் ஒப்புக்கொள்ள அவர்கள் தயங்கவில்லை. இந்த மனிதன் சாதித்த அற்புதங்களைப் பற்றிய செய்திகளைக் கேட்டிருந்ததால், அவர்களுக்குள் ஒருவித அச்சம் இருந்தது. அவன் ஒரு சாதாரண நசரேயனாக இருப்பான் என்று யார் எதிர்பார்த்திருப்பார்கள்? சன்ஹெட்ரின் உறுப்பினர்கள் வெட்கப்பட வேண்டிய விஷயம் ஏதேனும் இருந்ததென்றால், அந்தப் பணியைச் செய்ய இவ்வளவு பெரிய குழுவைத் தங்களுடன் அழைத்துச் சென்றதுதான். ஒரு தடியை வைத்திருந்த ஒருவன் இயேசுவின் தோழர்களை ஓட வைத்திருக்க முடியும். மேலும், அந்த கலிலேயன் வன்முறையை நம்பாததால், எந்தப் போராட்டமும் இன்றி அவனைக் கட்டி அழைத்துச் சென்றிருக்க முடியும்.

அந்தக் குழு, அன்னா மற்றும் காய்பாவின் அருகருகே இருந்த வீடுகளுக்கு முன்னால் இருந்த பெரிய இரட்டை முற்றத்திற்கு வந்து சேர்ந்தது. உள்ளே இருந்த வேலையாட்கள் வாயில்களைத் திறந்தபோது, ​​பல மகிழ்ச்சியான வார்த்தைகள் பரிமாறப்பட்டன. வழக்கமாக, அவர்கள் வேலையாட்களின் கதவு வழியாக நுழைந்திருப்பார்கள், ஆனால் வெற்றி பெற்ற அந்தக் கூட்டத்திற்கு அது மிகவும் சிறியதாக இருந்தது. அவர்கள் உள்ளே புகுந்து, பலியானவனைத் தங்களுக்கு முன்னால் தள்ளிக்கொண்டு சென்றனர். உடனடியாக மேலும் பல விளக்குகள் ஏற்றப்பட்டன, ஏனெனில் அந்த மனிதனை நன்றாகப் பார்க்க விரும்பிய, மதத்தைச் சேர்ந்த ஒரு முக்கிய பிரமுகர்கள் குழு அந்த வளாகத்தில் இருந்தது. அவசரமாக அழைக்கப்பட்ட மகா சனகெத்ரின் உறுப்பினர்கள், காய்பாவின் வீட்டிலிருந்து ஓடி வந்தனர்; முற்றத்தில் தங்கள் கால்கள் வேகமாக ஓடும்போது, ​​தங்கள் வெண்ணிற அங்கிகளைக் கல் தரையிலிருந்து விலக்கிப் பிடித்திருந்தனர்.

வீட்டுப் பெண்களில் சிலர் வெளியே வந்து, தங்கள் ஆண்கள் அடிக்கடி விவாதித்த அந்தக் கைதியைப் பார்ப்பதற்காக மேல்மாடத்தின் நிழலில் நின்றனர். சிறைப்பிடித்தவர்களில் சிலர், அந்தத் தெய்வநிந்தனை செய்தவன் இப்போதும் தன் வீட்டின் முன் காவலில் நின்று கொண்டிருக்கிறான் என்று அன்னாஸிடம் சொல்ல ஓடினார்கள். காய்பாஸ் மெதுவாகப் படிகளில் இறங்கி வந்தார். இப்போது, ​​முடிவு கண்ணுக்கு எட்டிய தூரத்தில் இருந்ததால், அவருக்குப் பொறுமை இருந்தது. நசரேயனை எதிர்கொள்வதில் அவருக்கு முதல் ஆர்வம் இருக்கவில்லை; மாறாக, கைது எவ்வாறு நிறைவேற்றப்பட்டது, ரோமானியர்களின் மனப்பான்மை எப்படி இருக்கும், அவருடைய ஆதரவாளர்கள் எங்கே இருக்கிறார்கள், யூதர்களின் உச்ச நீதிமன்றமான மகா சன்ஹெட்ரினின் விருப்பத்திற்கு எதிராக ஏதேனும் மக்கள் கிளர்ச்சி நடந்ததா என்பது குறித்துத் தன் ஆட்களிடமிருந்து அறிக்கைகளைப் பெறுவதிலேயே அவரது ஆர்வம் இருந்தது (இணைப்பைக் காண Lg – மகா சன்ஹெட்ரினின் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).

பிரதான ஆசாரியர் அந்த அறிக்கைகளைக் கேட்டார். அவை அனைத்தும் நல்லவையாக இருந்தன. அந்த விஷயம் இரகசியமாகக் கையாளப்பட்டிருந்தது, மேலும் என்ன நடந்தது என்பது பற்றி பரிசுத்த நகரத்திற்குத் தெரியவே இல்லை. காய்பாஸ் பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தார். அவர் கடவுளுக்காகவும் ஆலயத்திற்காகவும் ஒரு நல்ல அடியை அடித்திருந்தார். யூதேயாவின் உடலில் ஒரு புண் புரையோடிப் போயிருந்தது… மேலும், காய்பாஸ் ஆகிய அவர், அந்த இரத்தப்போக்கை நிறுத்தியிருந்தார். அவர் தனது பட்டுப்போன்ற தாடியை வருடிக்கொண்டு, அந்தப் போலி மேசியாவை அடுத்த அறையில் உள்ள அனனியாவிடம் கொண்டு செல்லும்படி கட்டளையிட்டார்; அனனியா என்பது அவருடைய மாமனாரான அன்னாஸின் எபிரேயப் பெயராகும்.

இது ஒரு ராஜதந்திரமான நடவடிக்கையாக இருந்தது. காய்பாஸால் காத்திருக்க முடிந்தது. கைதியின் முகத்தை அன்னாஸ் முதலில் பார்க்கவும், முதல் விசாரணையை நடத்தவும் அனுமதிப்பது முறையாக இருந்தது. மேலும், தன் மாமனார் என்ன செய்வார் என்பது காய்பாஸுக்குத் தெரிந்திருந்தது; அவர் கைதியை உடனடியாகப் பொறுப்புள்ள பிரதான ஆசாரியரிடமும், விசாரணைக்காக மகா சனகெத்ரினிடமும் திருப்பி அனுப்பும்படி கட்டளையிடுவார்.¹⁵¹⁶

பின்பு அவர்கள் இயேசுவைக் கட்டி, முதலில் அவரை அன்னாவிடம் கொண்டு வந்தார்கள். அன்னா, அந்த வருடத்தின் பிரதான ஆசாரியனாகிய காய்பாவின் மாமனார் ஆவார் (யோவான் 18:12b-13). அவர் சிறியவராகவும், மென்மையானவராகவும், நுணுக்கமானவராகவும், துல்லியமானவராகவும் இருந்தார். இயேசுவுக்குப் பதினொரு வயதாக இருந்தபோது, ​​சிரியா முழுவதற்குமான ரோமானிய ஆளுநராகத் தனது இரண்டாவது பதவிக்காலத்தைத் தொடங்கியிருந்த பப்ளியு சுல்பீசியஸ் குயிரினஸ், அன்னாவைப் பிரதான ஆசாரியராக நியமித்திருந்தார். இவ்வாறு, அன்னா செல்வந்தரானார்; தன் நாட்டின் எல்லைகளுக்கு அப்பால் செல்வாக்கு மிக்கவரானார். அவர் ஒரு சிறந்த சூழ்ச்சிக்காரராக இருந்தார், அவரை விட அதிக அதிகாரப் பதவிகளில் இருந்தவர்கள் அவருக்குப் பயந்தனர்.

அன்னாவின் வீடு, எசேனியர் பகுதியில் காய்பாவின் வீட்டிற்கு அடுத்ததாக இருந்தது. அது ஒரு குன்றின் சரிவில் கட்டப்பட்டிருந்தது, மேலும் அதன் பிரதான வசிப்பிடத்திற்குக் கீழே, முன்புறம் ஒரு திண்ணையுடன் கூடிய கீழ்த்தளம் இருந்தது. கைதி தன் வீட்டிற்குள் இருப்பதை அவர் விரும்பவில்லை, எனவே அவர் திண்ணைக்கு வெளியே வந்து, நசரேயனைத் தன்னிடம் கொண்டு வருமாறு கட்டளையிட்டார். அவர் கி.பி. 7 முதல் 14 வரை பிரதான ஆசாரியராக இருந்தார். யூதர்களின் பார்வையில், பிரதான ஆசாரியர் தனது பதவியை வாழ்நாள் முழுவதும் வகித்தார். ஆனால், பேரரசர் திபேரியஸின் கீழ் யூதேயாவின் ரோமானிய ஆளுநராக இருந்த வலேரியஸ் கிராட்டஸ், அன்னாஸைப் பதவியிலிருந்து நீக்கிவிட்டு, அவருக்குப் பதிலாக ஃபாபியின் மகன் இஸ்மாயீலையும், பின்னர் அரியானஸின் மகன் எலேயாசரையும், பின்னர் காமித்தின் மகன் சீமோனையும், இறுதியாக யோசேப்பு காய்பாஸையும் நியமித்தார்.

ஆணையர் அன்னாஸைப் பதவியிலிருந்து நீக்கியிருந்தாலும், அவர் ஆலயத்தின் காரியங்களை ஒரு தனியார் தொழிலாகவே வைத்திருந்தார். மேலும், அவருக்குப் பணம் செலுத்தாமல் யாரும் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியையோ, ஒரு புறாவையோ, அல்லது ஒரு காளையையோ கூட பலியாக வாங்கவில்லை. எனவே, அன்னாஸ் தனது மருமகனான காய்பாஸ் மூலம் பிரதான ஆசாரியராகத் திரைக்குப் பின்னால் தனது கட்டுப்பாட்டைத் தக்க வைத்துக் கொண்டார். ஆனால் ரோமானியர்களின் பார்வையில் காய்பாஸே பிரதான ஆசாரியராக இருந்தார். விசாரணைகள் தொடர்பாக மகா சனகெத்ரினில் 21 விதிகள் இருந்தன. இயேசுவைக் கொல்ல வேண்டும் என்ற அவர்களின் வெறியில், அவர்கள் நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளில் அந்த விதிகள் அனைத்தையும் மீறினர். அவர்கள் நள்ளிரவில் இயேசுவாவை அன்னாஸின் வீட்டிற்குக் கொண்டு வந்ததால், சன்ஹெட்ரின் விசாரணைகள் ஆலய வளாகத்தில் உள்ள நியாயத்தீர்ப்பு மண்டபத்தில் மட்டுமே நடத்தப்பட வேண்டும் என்று கூறும் விதி எண் 6-ஐ மீறினார்கள் (காண்க: Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சன்ஹெட்ரினின் சட்டங்கள்).

இதற்கிடையில், சதுக்கேயர்களின் வயதான, கம்பீரமான தலைவரான அன்னாஸ், அந்த முரட்டு ரபியிடம் அவருடைய சீடர்களையும் அவருடைய போதனையையும் பற்றிக் கேள்வி எழுப்பினார் (யோவான் 18:19). மத அதிகாரிகள் இறுதியாக, கலிலேயாவிலிருந்து இந்தத் தொந்தரவுக்காரனை அகற்றும் தங்கள் இலக்கை அடைவதற்கு நெருங்கிக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால், சூரியன் மறைந்த பிறகு குற்றவியல் நடவடிக்கைகளின் எந்த நடவடிக்கைகளும் இருக்கக்கூடாது என்பதால், இது விதி எண் 2-ஐ மீறியது (காண்க: Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சன்ஹெட்ரினின் சட்டங்கள்). காவலர்கள் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவரை அன்னாஸிடம் தள்ளியும் இழுத்தும் சென்றனர்; அவர்கள் அந்தக் கைதியை வெறுத்ததால் அல்ல, மாறாக, திரைக்குப் பின்னால் உண்மையான அதிகாரத்தில் இருந்த அன்னாஸின் முன் தங்கள் வைராக்கியத்தைக் காட்ட விரும்பியதால்தான். இயேசு விரைந்து வராதபோது, ​​அவர்கள் அவரை உதைத்தார்கள்.

அந்த முதியவர் அமர்ந்து அந்த இளம் கைதியை உற்று நோக்கினார். அவன் மனதில் என்ன எண்ணங்கள் ஓடின, அல்லது அவன் உதடுகளிலிருந்து என்ன கேள்விகள் வெளிவந்தன என்பது யாருக்கும் உறுதியாகத் தெரியாது. அவன் அமர்ந்து பார்த்தான்; ஒரு சாதாரண இளைஞனை உலகின் இரட்சகராகக் காட்டிக்கொள்ளத் தூண்டியது எது என்று அவன் சும்மா யோசித்திருக்கலாம். இந்த மனிதன் ஒரு மனநோயாளி போல் தோன்றவில்லை. ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாக வந்துகொண்டிருந்த அறிக்கைகள் இதற்கு நேர்மாறாகவே காட்டின. அந்த நசரேயன் புத்திசாலியாகத் தோன்றினான்; அவன் தோராவில் நன்கு தேர்ச்சி பெற்றிருந்தான் என்று கூறப்பட்டது, ஆனாலும் அவன் எந்த ரபினிக்கல் பள்ளியைப் பின்பற்றினான் என்பது யாருக்கும் தெரியாது. அவன் ஒரு திடமான தச்சனாக இருந்தான்; மேலும் ஆடம்பரத்திற்கோ அல்லது தீய பழக்கங்களுக்கோ ஆட்படாதவனாக இருந்தான். அப்படியானால் ஏன்?

அன்னாஸ் நீண்ட நேரம் உற்றுப் பார்த்தான். அவன் இந்த மனிதனை விசாரிக்கப் போவதில்லை. காய்பாஸ் அதைச் செய்யட்டும். சன்ஹெட்ரினின் சட்டங்களின்படி, ஒரு மரண தண்டனை வழக்கை விசாரிக்க மகா சன்ஹெட்ரினின் இருபத்தி மூன்று உறுப்பினர்களுக்குக் குறையாமல் இருக்க வேண்டும், மேலும் இந்த நேரத்திற்குள், தன் மருமகன் விழித்துக்கொண்டு மற்ற உறுப்பினர்களை அழைத்திருப்பான் என்று அந்த முதியவர் உறுதியாக நம்பினார். இருப்பினும், ஒரு மனிதன் ஏன் மேசியாவாகத் தன்னைக் காட்டிக்கொள்ள விரும்பினான் என்று விசாரிப்பது சுவாரஸ்யமாக இருந்தது, ஏனெனில் அவர் விரைவிலோ அல்லது பின்னரோ ஆலயத்தால் சவால் செய்யப்படுவார் என்பதை அவர் அறிந்திருக்க வேண்டும். உண்மையில், ஆலயத்தால் சவால் செய்யப்படுவதற்கான வாய்ப்புகளின் விகிதம், மேசியா என்று அழைக்கப்படுபவரின் வெற்றிக்கு நேரடி விகிதாசாரத்தில் இருந்தது. மேலும் இவர் மிகவும் வெற்றிகரமானவராக இருந்தார். ஆனால் அப்படியிருந்தும், அவர் அன்னாவின் பணமாற்றுவோரின் மேசைகளை உதைத்துத் தள்ளி, அன்னாவின் மிருகச் சந்தையைக் கண்டிக்காமல் இருந்திருந்தால், அவர் சவாலிலிருந்தும் தெய்வநிந்தனைக் குற்றச்சாட்டிலிருந்தும் தப்பித்திருக்கலாம் (காண்க: Bs – பண்டிகையின்போது இயேசு ஆலயத்தை முதன்முதலில் சுத்திகரித்தது).¹⁵¹⁷

ஐம்பதுகளின் நடுப்பகுதியில் இருந்த அன்னாஸின் முழு வாழ்க்கையும் செல்வத்தையும் அதிகாரத்தையும் பெறுவதைச் சுற்றியே சுழன்றது. அவர் அநேகமாக அந்த மதத்துரோகியான ரபியிடம், வாய்மொழிச் சட்டத்தை ஏன் நம்பவில்லை என்று கேட்டிருப்பார் (பார்க்க: Ei – வாய்மொழிச் சட்டம்). அவருடைய சீடர்கள் யார்? எத்தனை பேர்? யேசுவாவைப் போன்ற மனிதர்கள் அவருக்கு முன்பாகத் தாழ்ந்து விழுந்து, இரக்கத்திற்காக மன்றாடுவது அவருக்குப் பழக்கமாக இருந்தது. ஆனால் இயேசு அப்படிச் செய்யவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, அவர் இந்த உலகத் தலைவரை உறுதியாகப் பார்த்துப் பதிலளித்தார்: நான் உலகிற்கு வெளிப்படையாகப் பேசியிருக்கிறேன். நான் எப்போதும் ஜெப ஆலயங்களிலோ அல்லது யூதர்கள் அனைவரும் கூடிவரும் ஆலயத்திலோ போதித்தேன். நான் இரகசியமாக எதுவும் சொல்லவில்லை. ஏன் என்னைக் கேள்வி கேட்கிறீர்கள்? விசாரணைகள் தொடர்பான சன்ஹெட்ரினின் விதிகளின்படி, சாட்சிகள் மற்றும் உறுதிப்படுத்துபவர்களைத் தவிர வேறு யாரிடமிருந்தும் சாட்சியத்தைக் கேட்பது அவர்களின் விதிகளுக்கு எதிரானது என்பதை யேசுவாவும் அன்னாஸும் அறிந்திருந்தனர். மேலும், அவர்களின் விதிகளின்படி, எந்தக் கைதியும் ஆரம்பகட்ட விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டியதில்லை. என் வார்த்தைகளைக் கேட்டவர்களிடம் கேளுங்கள். நான் சொன்னதை அவர்கள் நிச்சயமாக அறிந்திருப்பார்கள் (யோவான் 18:20-21).

ஆனால் இயேசு இதைச் சொன்னபோது, ​​அருகிலிருந்த அதிகாரிகளில் ஒருவன் அவரை முகத்தில் அடித்தான் (யோவான் 18:22). இது, நீதிபதிகள் கனிவாகவும் மனிதாபிமானத்துடனும் இருக்க வேண்டும் என்று கூறும் 20-ஆம் விதியை மீறியது (காண்க Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சனகெத்ரினின் சட்டங்கள்). “பிரதான ஆசாரியனுக்கு இப்படித்தான் பதில் சொல்கிறாயா?” என்று அவன் கேட்டான். அந்த அடியின் விளைவுகளை நீக்குவதற்காக பரிசுத்தர் தம் தலையை அசைத்தார்: “நான் தவறாக ஏதாவது சொல்லியிருந்தால், எது தவறு என்று சாட்சி கூறுங்கள்,” என்று இயேசு பதிலளித்தார். “ஆனால் நான் உண்மையைப் பேசியிருந்தால், ஏன் என்னை அடித்தாய்?” பின்பு அன்னாஸ் எழுந்து, இன்னும் கட்டப்பட்டிருந்த இயேசுவை, தன் மருமகனான பிரதான ஆசாரியனிடம் திருப்பி அனுப்பினான் (யோவான் 18:23-24). மக்களுக்காக ஒருவன் மரித்தால் நல்லது என்று யூதர்களுக்கு ஆலோசனை கூறியவர் காய்பாஸ்தான் (யோவான் 18:14). முடிவு தொடங்கிவிட்டது.

விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சன்ஹெட்ரினின் சட்டங்கள்

(1) இலஞ்சத்தால் செய்யப்படும் எந்தக் கைது நடவடிக்கையும் இருக்கக்கூடாது,

(2) சூரியன் மறைந்த பிறகு குற்றவியல் நடவடிக்கைகளின் எந்த நடவடிக்கைகளும் இருக்கக்கூடாது,

(3) சன்ஹெட்ரின் உறுப்பினர்கள் கைது நடவடிக்கையில் பங்கேற்க அனுமதிக்கப்படவில்லை,

(4) காலை பலிக்கு முன் எந்த விசாரணைகளும் இருக்கக்கூடாது,

(5) இரகசிய விசாரணைகள் இருக்கக்கூடாது, பகிரங்க விசாரணைகள் மட்டுமே இருக்க வேண்டும்,

(6) சன்ஹெட்ரின் விசாரணைகள் ஆலயத்தில் உள்ள நியாயத்தீர்ப்பு மண்டபத்தில் மட்டுமே நடத்தப்பட வேண்டும்,

(7) முதலில் எதிர் தரப்பு வாதிடும், பின்னர் குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்படும்,

(8) அனைவரும் விடுதலைக்கு ஆதரவாக வாதிடலாம், ஆனால் அனைவரும் தண்டனைக்கு ஆதரவாக வாதிட முடியாது,

(9) தண்டனை வழங்க இரண்டு அல்லது மூன்று சாட்சிகள் இருக்க வேண்டும், மேலும் அவர்களின் சாட்சியம் ஒவ்வொரு விவரத்திலும் ஒத்துப்போக வேண்டும்,

(10) குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் தனக்கு எதிராக சாட்சியம் அளிக்க அனுமதிக்கப்படக்கூடாது,

(11) பிரதான ஆசாரியர் தனது ஆடைகளைக் கிழிக்க தடை விதிக்கப்பட்டது,

(12) குற்றச்சாட்டுகள் நீதிபதிகளிடமிருந்து தொடங்கக்கூடாது, அவர்கள் விசாரிக்க மட்டுமே முடியும். குற்றச்சாட்டுகள்,

(13) ஒருவன் கடவுளின் பெயரைத் தானே உச்சரித்தால் மட்டுமே தெய்வநிந்தனைக் குற்றச்சாட்டு செல்லுபடியாகும்,

(14) ஒருவன் தன் சொந்த வார்த்தைகளின் அடிப்படையில் தண்டிக்கப்பட முடியாது,

(15) தீர்ப்பு இரவில் அறிவிக்கப்பட முடியாது, பகலில் மட்டுமே,

(16) மரண தண்டனை வழக்குகளில், விசாரணையும் குற்றத் தீர்ப்பும் ஒரே நேரத்தில் நடைபெற முடியாது, ஆனால் அவற்றுக்கு இடையே குறைந்தது இருபத்தி நான்கு மணிநேரமாவது இடைவெளி இருக்க வேண்டும்,

(17) மரண தண்டனைக்கான வாக்கெடுப்பு, பெரியவர்கள் இளைஞர்களைப் பாதிக்காதபடி, இளையவர்களிடமிருந்து தொடங்கி தனித்தனியாக எண்ணப்பட வேண்டும்,

(18) 71 பேரும் சதித்திட்டம் தீட்டாமல் ஒருமனதாக உடன்பட முடியாததால், குற்றவாளி என்ற ஒருமித்த முடிவு நிரபராதி என்பதைக் காட்டியது,

(19) குற்றத் தீர்ப்புக்குப் பிறகு மூன்று நாட்கள் கழித்து மட்டுமே தண்டனை அறிவிக்கப்பட முடியும்,

(20) நீதிபதிகள் கனிவாகவும் மனிதாபிமானத்துடனும் இருக்க வேண்டும்,

(21) மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட ஒருவன் அதற்கு முன்பாகச் சாட்டையடி கொடுக்கப்படவோ அல்லது அடிக்கப்படவோ கூடாது (சன்ஹெட்ரின் பிரிவு). இவ்வாறு, தமது ஒடுக்குதலையும் துன்பத்தையும் மீறி, இயேசு அதை எதிர்த்துப் போராடவில்லை; மாறாக, அவர் தம்மையே மனமுவந்து அதற்கு ஒப்புக்கொடுத்தார்.¹⁵¹⁵

மாபெரும் சன்ஹெட்ரின்

மோசே தேசத்தை வழிநடத்துவதற்கு உதவுவதற்காக, வனாந்தரத்தில் யெகோவாவால் எழுபது மூப்பர்கள் கொண்ட ஒரு குழு முதலில் நியமிக்கப்பட்டது (எண்ணாகமம் Bt – யெகோவாவின் பதில்: ஆவிக்குரிய தலைமைத்துவம் காண்க). மேசியாவின் காலத்திற்கு சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு, அது சட்டமியற்றும் அமைப்பாக இருந்ததோடு, பாலஸ்தீனத்தின் உச்ச நீதிமன்றமாகவும் மாறியிருந்தது. அது பரிசேயர்கள், தோரா ஆசிரியர்கள் மற்றும் சதுக்கேயர்கள் – பாலஸ்தீனத்தின் மிகச்சிறந்த அறிவாளிகளைக் கொண்டிருந்தது. மக்கள் அதை மகா சன்ஹெட்ரின் என்று அழைத்தனர், ஆனால் சீயோனின் சராசரி குடிமகன் அதன் ஆலோசனைக் கூட்டத்தை ஒருபோதும் கண்டதில்லை.

சன்ஹெட்ரின்களில் இரண்டு வகைகள் இருந்தன; சிறிய சன்ஹெட்ரின்கள் மற்றும் மகா சன்ஹெட்ரின். 23 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட சிறிய சன்ஹெட்ரின்கள், அனைத்து பெரிய யூத நகரங்களிலும் காணப்பட்டன, மேலும் அவை 71 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட மகா சன்ஹெட்ரினிலிருந்து வேறுபட்டிருந்தன. எருசலேமில் ஒரு சிறிய சன்ஹெட்ரின் இருந்தது, அது தேவாலய மலையின் தெற்கு நுழைவாயிலில் உள்ள ஓபேல் முகட்டில் அமைந்திருந்தது. தல்மூதிய சன்ஹெட்ரின் நூலில் உள்ள தோசெஃப்தா II, 6-ஆம் பகுதியில், ரபி கமாலியேல் மூத்தவர்களுடன் சேர்ந்து “கோவில் மலையின் படிகளில்” அமர்ந்திருந்ததைப் பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளது. மேலும், சன்ஹெட்ரின் 88a நூலில், “கோவில் மலையின் நுழைவாயிலில்” 23 பேர் கொண்ட ஒரு அவை இருந்ததாகத் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.¹⁵⁰⁷

நற்செய்திகளில், மகா சன்ஹெட்ரின் வெவ்வேறு விதங்களில் குறிப்பிடப்படுகிறது: பிரதான ஆசாரியர்கள், மூப்பர்கள், மற்றும் முழு சங்கமும் (மத்தேயு 26:59); பிரதான ஆசாரியர்கள், மூப்பர்கள், வேத போதகர்கள் மற்றும் முழு சன்ஹெட்ரின் (மாற்கு 15:1); பிரதான ஆசாரியர்களும் பரிசேயர்களும் ஒரு சங்கத்தைக் கூட்டினார்கள் (யோவான் 11:47 NASB); மற்றும் அது எழுபத்தொரு [நியாயாதிபதிகள்] உறுப்பினர்களைக் கொண்டிருந்தது. பிரதான ஆசாரியர் தலைவரைப் போல செயல்பட்டார் (மத்தேயு 26:57; அப்போஸ்தலர் 5:17, 24:1). சில சமயங்களில் இறப்புகளால் அதன் உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை குறைக்கப்பட்டது, ஆனால் சபை முழுமையாக இருந்தபோது அது சிறந்த சமநிலையில் இருந்தது. ரபீக்கள் தங்கள் ஆளும் குழு மோசே மற்றும் அவரது எழுபது மூப்பர்களிடமிருந்து தோன்றியதாகக் கூறினாலும் (உபாகமம் 27:1), இயேசுவின் காலத்தில் மகா சன்ஹெட்ரினின் உண்மையான விதைகள் எஸ்ரா மற்றும் நெகேமியாவின் காலத்தில் விதைக்கப்பட்டன. கிறிஸ்து பிறந்த காலத்தில், மகா சன்ஹெட்ரின் யூதர்களின் உச்ச நீதிமன்றமாகச் செயல்பட்டு, சிறிய சன்ஹெட்ரின்களால் தீர்ப்பளிக்கப்பட்ட வழக்குகளுக்கு எதிரான மேல்முறையீடுகளை ஏற்றுக்கொண்டது (மாற்கு 14:55).

அரசியல் ரீதியாக, சன்ஹெட்ரின், மோசேயின் ஐந்து புத்தகங்களை நம்பிய சதுக்கேயர்களுக்கும், வாய்மொழி சட்டத்தை நம்பிய பரிசேயர்களுக்கும் இடையில் ஒரு சமநிலையைப் பேணி வந்தது (இணைப்பைக் காண, ‘Ei – வாய்மொழி சட்டம்‘ என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). வாய்மொழி சட்டத்தின் ஆதரவாளர்களாக, பரிசேயர்கள் அதிக சத்தமிடுபவர்களாகவும், அதிகம் பேசக்கூடியவர்களாகவும் இருந்தனர்; மேலும் அவர்களின் பொது நடத்தை சதுக்கேயர்களின் நடத்தையை விட மிகவும் புனிதமானதாகக் கருதப்பட்டது. வாய்மொழி சட்டம் யூதா முழுவதற்குமான சட்டமாக மாறாவிட்டால், யூத மதம் அழிந்துவிடும் என்று அவர்கள் கூச்சலிட்டனர். உண்மையில், பரிசேயர்கள் எழுதப்பட்ட சட்டத்தை விட வாய்மொழி சட்டத்தை சற்றே உயர்ந்ததாகக் கருதினர். ரபிக்கள், “தோராவைப் படிப்பவன் ஒரு நல்ல காரியத்தைச் செய்கிறான்; ஆனால் வாய்மொழி சட்டத்தைப் படிப்பவன் அதைவிட ஒரு சிறந்த காரியத்தைச் செய்கிறான்” என்று போதித்தனர்.

இந்த அரசியல் சமநிலை இருந்தபோதிலும், காய்பாஸ் பிரதான ஆசாரியராக இருந்தபோது, ​​பரிசேயர்களே சில அம்சங்களில் சன்ஹெட்ரினின் வலிமையான மனிதர்களாக இருந்தனர். அவர் ஒரு சதுக்கேயர், மேலும் அவர் தனது அதிகாரத்தை மற்றொரு சதுக்கேயரான அன்னாஸிடமிருந்து பெற்றார். ஆனால், உயர் நீதிமன்றத்தில் அடிக்கடி கேட்கப்பட்ட குரல்கள் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி பரிசேயர்களுடையதே. அவர்களின் நிரந்தர மனப்பான்மை, சீற்றமடைந்த பக்தியாகவே இருந்தது. சதுக்கேயர்களை விட அவர்களுக்கு அதிக வாக்குகள் இல்லை – ஒருவேளை லேவி கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு சதுக்கேயர் எப்போதும் பிரதான ஆசாரியராக இருந்ததால், சில வாக்குகள் குறைவாக இருந்திருக்கலாம் – ஆனால், அழிவு மற்றும் தண்டனை பற்றிய தங்கள் முன்னறிவிப்புகளால் பரிசேயர்கள் மக்களின் கவனத்தை ஈர்த்திருந்தனர். உறுப்பினர் பதவி வாழ்நாள் முழுவதும் இருந்தது. சிலர், முதுமையில், ஓய்வு பெற்று விலகினர். இருப்பினும், ஏறக்குறைய அனைவரும் பதவியில் இருக்கும்போதே இறந்தனர். நமக்குத் தெரிந்தவரை, இரண்டு வகுப்பினருக்கு மட்டுமே கோட்பாட்டளவில் உறுப்பினர் பதவியிலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட்டது: முறையற்ற பிள்ளைகள் மற்றும் யூத மதத்திற்கு மாறியவர்கள்.¹⁵⁰⁸

நீதிமன்றத்தின் கவனத்தை ஈர்க்க வேண்டிய அலுவல்களின் அளவைப் பொறுத்து, அவர்களின் கூட்டங்கள் ஒழுங்கற்றதாக இருந்தன. கி.பி. 30 முதல், மகா சன்ஹெட்ரின் அரச மேடையின் கிழக்கு முனையில், அரைவட்ட இருக்கை அமைப்பைக் கொண்ட ஒரு அறையில் கூடியது.

முன்னதாக, அதன் கூட்டங்கள் ஆலயத்தின் தென்மேற்குப் பக்கத்தில் உள்ள மெருகூட்டப்பட்ட கற்கள் மண்டபத்தில் நடைபெற்றன. கி.பி. 70-ல் ஆலயம் அழிக்கப்படுவதற்கு சுமார் நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சன்ஹெட்ரின் [அரச ஸ்டோவாவிற்கு] குடிபெயர்ந்ததாக தல்மூத் குறிப்பிடுகிறது. இருப்பினும், இயேசுவின் விசாரணை நடந்த இரவில், அவர்கள் முதலில் பிரதான ஆசாரியனாகிய காய்பாவின் [அரண்மனையில்] கூடினர் (லூக்கா 22:54அ).¹⁵⁰⁹

மக்கபேயர் கிளர்ச்சியின் (கி.மு. 167) தொடக்கத்திலிருந்து, பிரதான ஆசாரியனின் அதிகாரம் அதிகரித்தது (முதலாம் மக்கபேயர் 12:6). இருப்பினும், மகா ஏரோது மகா சன்ஹெட்ரினை கணிசமாக பலவீனப்படுத்தினார், மேலும் தனது மரணப் படுக்கையில், தனது மரண நாளில் கண்ணீர் சிந்தப்படுவதை உறுதி செய்வதற்காக சன்ஹெட்ரினின் சில உறுப்பினர்களைக் கொல்லும்படி கட்டளையிட்டார். ஆனால், அடிமைப்படுத்தப்பட்ட மக்களை ஆளும் கலையில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்த ரோமானிய ஆளுநர்கள் (கி.பி. 6-41), மகா சன்ஹெட்ரினின் கௌரவத்தை உயர்த்தி, அதற்கு அதிக அதிகாரத்தை வழங்கினர் (ஜோசபஸ் ஆன்டிகுவிட்டிஸ் 20.200.251). மத விஷயங்களில் உச்ச அதிகாரத்தையும், குடிமை விவகாரங்களில் கணிசமான அதிகாரத்தையும் கொண்டிருக்க அவர்கள் சன்ஹெட்ரினை அனுமதித்தனர்.

பாலஸ்தீனத்தின் உள் விவகாரங்கள் தொடர்பான சட்டங்களை இயற்றி அமல்படுத்த மகா சன்ஹெட்ரினுக்கு ரோம் அனுமதி அளித்திருந்தது; வெளி விவகாரங்களில் சீசர் விதிகளை வகுத்தார். உள்ளூர் சட்டவியல் படி, சன்ஹெட்ரினால் யூதர்களுக்கோ அல்லது ரோமின் குடிமக்களாக இல்லாத புறவினத்தாருக்கோ கூட மரண தண்டனை விதிக்க முடிந்தது, ஆனால் அத்தகைய தண்டனை ரோமானிய ஆளுநரால் மறுஆய்வு செய்யப்பட்டு உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டியிருந்தது. பாலஸ்தீனத்தில் உள்ள யூதர்கள் மீது தனது முழுமையான கட்டுப்பாட்டை உறுதி செய்வதற்காக, ரோமானியர்கள் தங்கள் விருப்பப்படி அவ்வப்போது பிரதான ஆசாரியரை மாற்றுவார்கள். இருப்பினும், ரோமானியர்கள் என்ன சொன்னாலும், யூதர்கள் ஆரோனின் பரம்பரை வழித்தோன்றலையே ஒரே முறையான பிரதான ஆசாரியராகக் கருதினர். நற்செய்திகளில், ரோமானியர்கள் காய்பாஸை நியமித்திருந்தனர், ஆனால் யூதர்கள் அவருடைய மாமனாரான அன்னாஸையே முறையான பிரதான ஆசாரியராகவும், திரைக்குப் பின்னால் உள்ள உண்மையான அதிகாரமாகவும் கருதினர்.¹⁵¹⁰

குறைந்தபட்சம் கோட்பாட்டளவில், மகா சன்ஹெட்ரினின் அதிகார வரம்பு அனைத்து யூதர்களின் ஆன்மீக, அரசியல் மற்றும் சட்ட விவகாரங்கள் வரை பரவியிருந்தது. உள்ளூர் நீதிமன்றத்தின் உறுப்பினர்கள் தோராவின் ஒரு விஷயத்தில் கருத்து வேறுபாடு கொண்டால், அந்த விஷயம் கோவில் மலையின் வாயிலில் அமர்ந்திருந்த எருசலேம் நீதிமன்றத்திற்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. அந்தச் சர்ச்சை தீர்க்கப்பட முடியாவிட்டால், அது கோவில் நீதிமன்றத்தின் வாயிலில் அமர்ந்திருந்த நீதிமன்றத்திற்குச் சென்றது. அப்போதும் ஒரு தீர்வு காணப்படாவிட்டால், சன்ஹெட்ரின் அந்தச் சர்ச்சையை விசாரித்தது. அதன்பிறகு, மரண தண்டனை விதிக்கப்படும் என்ற அச்சுறுத்தலின் பேரில், உள்ளூர் நீதிபதிகள் அந்தத் தீர்ப்பைப் பின்பற்ற வேண்டும்.¹⁵¹¹

சன்ஹெட்ரின் அமர்வுகளை நிர்வகிக்கும் பல விதிகள் பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகே எழுத்துப்பூர்வமாக உருவாக்கப்பட்டன, ஆனால் உறுப்பினர்கள் ஒருவரையொருவர் பார்க்கும் வகையில் நீதிமன்றம் ஒரு அரைவட்டத்தில் அமர்ந்திருந்தது என்று சொல்வது பொருத்தமாக இருக்கும். அவர்கள் மூன்று படிநிலை வரிசைகளில் அமர்ந்திருந்தனர்; பிரதான ஆசாரியர் நடுவிலும், மூத்த உறுப்பினர்கள் மூப்பு வரிசைப்படி அவருக்கு இருபுறமும் அமர்ந்திருந்தனர்.

இரண்டு எழுத்தர்கள் நீதிமன்றத்தை நோக்கியபடி முன்னால் அமர்ந்திருந்தனர். ஒருவர் இடதுபுறத்திலும், மற்றொருவர் வலதுபுறத்திலும் நிறுத்தப்பட்டிருந்தனர். குற்றவியல் வழக்குகளில், அனைத்து சாட்சியங்களும் அளிக்கப்பட்ட பிறகு, எழுத்தர்கள் இளைய உறுப்பினர்களிடமிருந்து தொடங்கி உறுப்பினர்களின் பெயர்களை அழைப்பார்கள். இதன் மூலம், அவர்கள் மூத்தவர்களுடன் கருத்து வேறுபாடு கொண்டிருந்தால், சங்கடத்திற்கு உள்ளாக மாட்டார்கள். எழுத்தர்களில் ஒருவர் விடுதலைக்கான அனைத்து வாக்குகளையும் சேகரித்தார்; மற்றொருவர் தண்டனைக்கு ஆதரவான வாக்குகளை எண்ணினார். மகா சன்ஹெட்ரின் இருபத்தி மூன்று உறுப்பினர்கள் மட்டுமே முன்னிலையில் தீர்ப்பு வழங்க அமர முடியும்.¹⁵¹²

நீதிமன்றம் காலை 9 மணிக்கு நடைபெறும் காலைப் பலியிலிருந்து பிற்பகல் 3 மணிக்கு நடைபெறும் மாலைப் பலி வரை கூடியது. பிற்பகல் 2:30 மணிக்கு ஆட்டுக்குட்டி பலியிடப்பட்டு, அதன் துண்டுகள் பிற்பகல் 3:00 மணிக்கு வெண்கலப் பலிபீடத்தில் வைக்கப்பட்டதாக ரபிக்கள் போதிக்கின்றனர்.¹⁵¹³ பெரும்பாலான விசாரணைகள் சத்தமாகவும், மோதல் நிறைந்ததாகவும் இருந்தன. நீதிபதிகள் தங்கள் பிறை வடிவ இருக்கைகளில் அமர்ந்தனர், மேலும் சபையின் மறுபுறத்தில், வாதிகளும் பிரதிவாதிகளும் தங்கள் இருக்கைகளில் அமர்ந்தனர். ஒவ்வொரு சாட்சியமும் முன்வைக்கப்பட்டபோது, ​​சன்ஹெட்ரின் அதன் மீது பாய்ந்து, இருக்கைகளுக்கு அப்பால் ஆதரவாகவும் எதிராகவும் வாதிட்டது. குற்றவியல் வழக்குகளில் அனைத்து தண்டனைகளும் கடுமையாக இருந்தன. சிறைச்சாலைகளோ புகலிடங்களோ இருக்கவில்லை. நாடு கடத்துதல் என்பது ஒரு சிறிய தண்டனையாக இருந்தது. சன்ஹெட்ரின் தனக்கென சொந்த விதிகளைக் கொண்டிருந்தது (காண்க Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான பெரிய சன்ஹெட்ரினின் சட்டங்கள்). இயேசுவைப் பொறுத்தவரை, இவற்றில் மிக முக்கியமான விதி, “எழுபத்தொரு பேரும் ஆஜராகாவிட்டால், ஒரு கோத்திரம், ஒரு கள்ளத்தீர்க்கதரிசி அல்லது ஒரு பிரதான ஆசாரியர் ஆகியோர் நியாயந்தீர்க்கப்பட மாட்டார்கள்” என்பதாகும். இரட்சகர் கைது செய்யப்பட்டு விசாரிக்கப்பட்டால், அவர் ஒரு கள்ளத்தீர்க்கதரிசியாகவே விசாரிக்கப்பட வேண்டும்.

ஒவ்வொரு மரண தண்டனையும், நிறைவேற்றப்படுவதற்கு முன்பு, ரோமானிய ஆளுநரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. அவர் வழக்கமாக அதை கேள்வியின்றி உறுதி செய்வார். அவர் விரும்பினால், அல்லது யாராவது அவரிடம் தனிப்பட்ட முறையில் வழக்கை முறையிட்டிருந்தால், அந்த ஆளுநர் குற்றம் சாட்டப்பட்டவரையும் குற்றம் சாட்டுபவர்களையும் வரவழைத்து, தனது சொந்த நீதித்துறை இருக்கையில் வழக்கை விசாரிக்கலாம். ஆனால், அவர் தீர்ப்பை மாற்றினால், தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர் விடுவிக்கப்படுவார், மேலும் பெரிய சன்ஹெட்ரின் அதிகாரமற்றதாகிவிடும். அவர் அதை உறுதி செய்தால், ஆளுநர் பெரும்பாலும் கைதியை ரோமானிய மரணதண்டனை முறையான சிலுவையில் அறையப்படுதலுக்கு உள்ளாக்கும்படி கட்டாயப்படுத்துவார்.¹⁵¹⁴

மத விசாரணை

மதரீதியான விசாரணை பல இடங்களிலும் பல கட்டங்களிலும் நடைபெற்றது. அது பிரதான ஆசாரியனாகிய காய்பாஸின் தனிப்பட்ட இல்லத்தில் தொடங்கி, அவருடைய மாமனாரான அன்னாஸின் இல்லத்திற்கு அடுத்த வீட்டிற்கு நகர்ந்து, மீண்டும் காய்பாஸின் இல்லத்திற்கே திரும்பி வந்து, இறுதியாக ஆலய வளாகத்தில் உள்ள அரச பீடத்தின் மூலையில் அமைந்திருந்த மகா சன்ஹெட்ரினின் சந்திப்பு இடத்திற்கு நகர்ந்தது. யூதத் தலைவர்களால் இயேசுவா விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டதற்குக் காரணம், அவர் தோராவை அல்ல, மாறாக வாய்மொழிச் சட்டத்தை (இணைப்பைக் காண Ei – வாய்மொழிச் சட்டம் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்) மீறியதே ஆகும். இயேசுவைக் குற்றவாளியாக்கும் செயல்பாட்டில், மகா சன்ஹெட்ரின் தாங்களாகவே விதித்துக்கொண்ட ஒவ்வொரு விதியையும் மீறியது. இந்த பாஸ்கா பண்டிகை, யோசேப்பு காய்பாஸுக்கு அந்த ஆண்டின் மிக முக்கியமான வாரமாக இருந்தது. பாஸ்கா பண்டிகைக் கொண்டாட்டம் சுமூகமாக நடைபெற வேண்டுமானால், அவர் கவனிக்க வேண்டிய கடமைகளும் நிர்வாகப் பணிகளும் அசாதாரண எண்ணிக்கையில் இருந்தன. ரோம், பொன்டியு பிலாத்துவின் கண்களின் வழியாக அவரை எப்போதும் உன்னிப்பாகக் கவனித்து வந்தது, மேலும் ஒரு கலவரம் சீசர் திபேரியஸுக்கு உகந்ததாக இருக்காது. தொந்தரவு செய்யும் ரபியை அமைதிப்படுத்துவதை விட வேறு எதுவும் அவருக்கு முக்கியமாகத் தெரியவில்லை.¹⁵⁰⁶

இயேசு காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டார்
மத்தேயு 26:47-56; மாற்கு 14:43-52;
லூக்கா 22:47-53; யோவான் 18:2-12அ
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளான வெள்ளிக்கிழமை அதிகாலை சுமார் 1:30 மணியளவில்

இயேசு காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டார், கைது செய்யப்பட்டார் மற்றும் கைவிடப்பட்டார். ஆழமாக ஆராயுங்கள்: ஆயுதம் ஏந்திய அந்தப் பெரிய குழு எத்தகைய மேசியாவைக் கைது செய்ய எதிர்பார்த்தது? சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்த அப்போஸ்தலர்களும் ரோமானிய வீரர்களும் அடிப்படையில் ஒரே மாதிரியானவர்களா? ஏன்? ஏன் இல்லை? யூதாஸின் காட்டிக்கொடுப்பில் உள்ள முரண்நகை என்ன? பேதுரு தனது பெரிய கத்தியைப் பயன்படுத்தியதில் உள்ள முரண்நகை என்ன? முதலில் தாக்கப்பட்டு, பின்னர் குணமாக்கப்பட்ட அந்த ஊழியன், நடந்துகொண்டிருந்தவற்றைப் பற்றி எப்படி உணர்ந்திருப்பான்? யூதாஸ், கும்பல் மற்றும் சீடர்களுக்கு இயேசு அளித்த பதில், அவர் எத்தகைய மேசியா என்பதைக் காட்டுகிறது? மாற்கு 14:47 மற்றும் 50-51-ல் சீடர்களின் எதிர்வினையை நீங்கள் எவ்வாறு விளக்குகிறீர்கள்? கிறிஸ்து குடிக்க வேண்டிய பாத்திரம் எது? இங்கே யார் யாருக்குப் பயப்படுகிறார்கள்? ஏன்?

சிந்திக்கவும்: உங்களை அறிந்தவரையில், இந்தக் காட்சியில் நீங்கள் இயேசுவுடன் இருந்திருந்தால் எப்படி எதிர்வினையாற்றியிருப்பீர்கள் என்று நினைக்கிறீர்கள்? கர்த்தரை விட உங்களிடம் சிறந்த வழி இருப்பதாக எப்போது உணர்ந்திருக்கிறீர்கள்? கீழ்ப்படிதல் தொடர்பான எந்தப் பிரச்சினை இப்போது உங்களுக்குச் சவாலாக இருக்கிறது? ஒரு மேசியா எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பது பற்றிய உங்கள் பார்வை, இந்தப் பகுதியில் உள்ள கிறிஸ்துவின் பார்வையுடன் எவ்வாறு ஒத்துப்போகிறது? இந்தப் பகுதியில் உங்களை மிகவும் கவர்வது எது?

இப்போது, ​​இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுத்த யூதாஸுக்கு அந்த இடம் தெரிந்திருந்தது, ஏனென்றால் அந்த மாபெரும் ரபி அடிக்கடி தம்முடைய சீடர்களுடன் அங்கே கூடியிருந்தார் (யோவான் 18:2). மூவரும் விரைவாக எழுந்து நின்றார்கள். யாக்கோபும் யோவானும் மற்றவர்களை எச்சரிப்பதற்காகச் சாலையைக் கடந்து ஓடினார்கள். பேதுரு, தகுந்தபடியே, தன் குருவின் பக்கத்திலேயே நின்றார். இந்தக் காரியங்கள் அனைத்தும் முடிந்தவுடனேயே, கெத்செமனே தோட்டம் ஒளியாலும் ஒலியாலும் நிரம்பியது; சிறிய மரங்கள், புதர்கள் மற்றும் பூக்களுக்கு மத்தியில் மனிதர்கள் நடமாடத் தொடங்கினர். குகையில் உறங்கிக்கொண்டிருந்த எட்டு பேரும், இளம் மார்க்கும், வடக்கே நூறு கெஜம் தொலைவில் இருந்த பெத்தானியா சாலைக்கு ஓடிப்போயிருக்கலாம், ஆனால் அவர்கள் ஒருவித மயக்க நிலையில் இருந்தார்கள். எனவே, ஓடிப்போவதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் தோட்டத்திற்கு நடந்து சென்றார்கள்; கொள்ளையர்கள் இயேசுவுக்கு என்ன செய்வார்கள் என்பதைப் பார்ப்பதற்காக அல்ல, மாறாக, இயேசு அந்தக் கொள்ளையர்களுக்கு என்ன செய்வார் என்பதைப் பார்ப்பதற்காகவே சென்றார்கள்.

அந்தக் காட்சி குழப்பமாக இருந்தது. அவர் பேசிக்கொண்டிருந்தபோதே, பன்னிருவரில் ஒருவரான யூதாஸ், வாள்கள், தடிகள, தீப்பந்தங்கள் மற்றும் விளக்குகளுடன் ஆயுதம் ஏந்திய ஒரு பெரிய கூட்டத்துடன் தோப்பிற்குள் வந்தார் (மத்தேயு 26:47; மாற்கு 14:43அ; லூக்கா 22:47அ). தல்மூத்திலிருந்து ஒரு சுவாரஸ்யமான பக்கக் குறிப்பில், அன்னாஸின் வீடு (திரைக்குப் பின்னால் இருந்த பிரதான ஆசாரியர்) மிகவும் ஊழல் நிறைந்ததாக இருந்தது, ஏனெனில் அதன் உறுப்பினர்கள் “மக்களைத் தடிகளால் அடிப்பார்கள்” என்று அறியப்பட்டிருந்தனர் என்று எழுதப்பட்டுள்ளது (டிராக்டேட் பெசாகிம் 57அ).¹⁴⁹⁸ யூதாஸுடன் 500 ரோமானிய வீரர்களைக் கொண்ட ஒரு குழுவும், பிரதான ஆசாரியராலும், மகா சனகெத்ரினின் உறுப்பினர்களாக இருந்த பரிசேயர்களாலும் வழங்கப்பட்ட சில ஆலயக் காவலர்களும் இருந்தனர் (மாற்கு 14:43ஆ; ​​யோவான் 18:3 CJB). விசாரணைகள் தொடர்பாக மகா சனகெத்ரினில் 21 விதிகள் இருந்தன, மேலும் இயேசுவைக் கொல்ல வேண்டும் என்ற தங்கள் வெறியில், நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளில் அவர்கள் அந்த விதிகள் அனைத்தையும் மீறினர். அவர்கள் மிகுந்த விரக்தியில் இருந்தனர். மேலும் அத்தகைய ஒரு காரணத்திற்காக, முடிவானது எந்த வழியையும் புனிதப்படுத்தும் என்று அவர்கள் நம்பினார்கள். யேசுவாவைக் கைது செய்த குழுவில் சன்ஹெட்ரின் உறுப்பினர்களும் இருந்ததால், மகா சன்ஹெட்ரின் உறுப்பினர்கள் கைது நடவடிக்கையில் பங்கேற்க அனுமதிக்கப்படவில்லை என்று கூறிய விதி எண் 3-ஐ அவர்கள் மீறினார்கள் (இணைப்பைக் காண Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சன்ஹெட்ரினின் சட்டங்கள் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).

தீப்பந்தங்களால் இயேசுவின் முகமும் உருவமும் நன்கு ஒளியூட்டப்பட்டிருந்தன. பேதுரு நடுங்கியபடி அருகில் நின்றுகொண்டிருந்தார். மீதமிருந்த சீடர்கள் முன்னே வந்தனர்; தோட்டம் முழுவதும் மனிதர்கள் நிறைந்திருந்தபோதிலும், மேசியாவை அணுகுவதில் யாருக்கும் அவசரம் இருப்பதாக அவர்களுக்குத் தோன்றவில்லை. மனிதர்கள் தடுமாறிக்கொண்டும், ஒருவரையொருவர் கூப்பிட்டுக்கொண்டும் இருந்தனர்; அவர்களிடையே ஆலயக் காவலர்களையும் காண முடிந்தது. ஆனால், ஜீவ வார்த்தை நின்றிருந்த அந்தச் சிறிய திறந்தவெளிக்குள் முதலில் அடியெடுத்து வைக்க ஒரு தயக்கம் இருந்தது. தனக்கு என்ன நடக்கப்போகிறது என்பதை எல்லாம் அறிந்திருந்த இயேசு, வெளியே சென்று, மகா சனகெத்ரினின் பிரதிநிதிகளைக் குறிப்பாகப் பார்த்து, “நீங்கள் யாரை விரும்புகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார். “நசரேயனாகிய இயேசு,” என்று அவர்கள் பதிலளித்தனர். “நானே அவர்,” என்றார் இயேசு கூறினார். துரோகியான யூதாஸ் அவர்களுடன் நின்றுகொண்டிருந்ததை யோவான் கவனித்தார்; இது அவர் எந்தப் பக்கம் இருந்தார் என்பதைக் காட்டியது (யோவான் 18:4-5).

இயேசு, “நானே அவர்,” என்று சொன்னபோது, ​​அவர்கள் பின்வாங்கித் தரையில் விழுந்தார்கள் (யோவான் 18:6). பின்னர், அவருடைய வார்த்தையால் மட்டுமே, ஐநூறு கடினமான ரோமானிய வீரர்கள் பின்னோக்கிப் பறந்து தரையில் விழுந்தனர். தேவனுடைய பகைவர்கள் சர்வவல்லவரின் பிரசன்னத்திற்கு முன்பாகப் பின்வாங்கினார்கள்; இது காலத்தின் முடிவில் அவர்களுடைய நிலையை முன்னறிவித்தது (ஏசாயா 45:23; ரோமர் 14:11; பிலிப்பியர் 2:10-11; வெளிப்படுத்தல் 3:9). வெளிப்படையாகச் சொல்வதானால், கைது நடவடிக்கையைத் தொடர அவர்களுக்கு எப்படித் துணிச்சல் வந்தது என்று எனக்குப் புரியவில்லை! இது ஒரு ஆசீர்வாதம் அல்ல, நியாயத்தீர்ப்பாகும். தேவனுடைய பிரசன்னத்தில், விசுவாசிகள் எப்போதும் முன்னோக்கி விழுந்து, அவரை வணங்குவதற்காகத் தலைவணங்குகிறார்கள்.

மீண்டும் அவர் அவர்களிடம் கேட்டார்: நீங்கள் யாரை விரும்புகிறீர்கள்? ஆலயக் காவலர்களும் அவருடன் சேர்ந்து, “நசரேயனாகிய இயேசு!” என்று சத்தமிட்டுப் பதிலளித்தனர். அவர்களுடைய குரல்கள் அடங்கிய பிறகு, இயேசு தம் அடையாளத்தை மீண்டும் அறிவித்து, “நானே அவர் என்று உங்களுக்குச் சொன்னேன்” என்றார். அவர்களுடைய காரியம் அவரோடுதான், அவர்களுடன் அல்ல. பின்னர் அவர் தமக்குப் பின்னால் இருந்த தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களைச் சுட்டிக்காட்டினார். “நீங்கள் என்னைத் தேடுகிறீர்களானால், இவர்களைப் போகவிடுங்கள்.” இயேசு மூன்று முறை “நானே” என்று கூறினார் (யாத்திராகமம் At – “நானே உங்களை நோக்கி என்னை அனுப்பியுள்ளார்”). நல்ல மேய்ப்பராக, மேசியா தம்முடைய ஆடுகளுக்காகத் தம் உயிரைக் கொடுத்தார். தம்முடைய சீடர்களை அவர் பாதுகாத்தது, பாவத்திற்கான பதிலீட்டு விலையாக அவர் செலுத்திய தொகைக்கு ஒரு சரியான எடுத்துக்காட்டாக இருந்தது. அவர் அவர்களுக்காக மட்டுமல்ல… மாறாக, அவர்களுக்குப் பதிலாக மரித்தார். பிரதான மேய்ப்பராக, அவர் தம்முடைய ஆடுகளில் ஒன்றையும் இழக்கவில்லை. யோவான் 6:39-ல் அவர் பேசிய வார்த்தைகள் நிறைவேறும்படியாக இது நிகழ்ந்தது: “நீர் எனக்குக் கொடுத்தவர்களில் ஒருவனையும் நான் இழக்கவில்லை” (யோவான் 18:7-9).

இப்போது கொள்ளையர்கள் தைரியம் கொள்ளத் தொடங்கினர். அவர்கள் முன்னேறி வந்து, நசரேயனைத் தொடத் துணியாமல் அவரைச் சூழ்ந்துகொண்டபோது, ​​ஏற்கெனவே பிசாசு பிடித்திருந்த யூதாஸ் தன் நண்பனைக் காட்டிக்கொடுக்கும் நேரம் வந்தது. அந்தத் துரோகி அவர்களுடன் ஒரு சைகைக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தான்: “நான் முத்தமிடுபவரே அந்த மனிதர்; அவரைக் கைது செய்து, காவலுடன் அழைத்துச் செல்லுங்கள்” (மத்தேயு 26:48; மாற்கு 14:44). ஒரு ரபியை முத்தமிடுவது, ஒரு சீடன் தன்னை அவரிடம் சீடத்துவத்திற்காக அர்ப்பணிக்கும் வழியாகும். அது மரியாதையைக் காட்டும் ஒரு வழியாக இருந்தது (ரோஷ் ஹஷானா பகுதி 2:7). பாஸ்கா பண்டிகையின் பௌர்ணமி வானத்தை இன்னும் பிரகாசமாக்கியிருந்தாலும், நள்ளிரவில் அந்த நபரைத் துல்லியமாக அடையாளம் காண வேண்டியிருந்தது.¹⁴⁹⁹ தாமதிக்க நேரமில்லை.

இறுதியாக யூதாஸ் அந்தச் சிறிய திறந்தவெளிக்குள் நுழைந்தான். அவனது கண்கள் மகிழ்ச்சியான ஆச்சரியத்துடன் விரிந்தன, அவனது வாயில் ஒரு புன்னகை மலர்ந்தது. அவன் தன் கைகளை அகல விரித்து, குருவிடம் விரைந்தான். உடனே இயேசுவிடம் சென்ற அந்த விசுவாச துரோகியான அப்போஸ்தலன், “ரபீ, வாழ்த்துகள்!” என்று சொல்லி, கூச்சமின்றி அவரை முத்தமிட்டான் (மத்தேயு 26:49; மாற்கு 14:45; லூக்கா 22:47b). ‘முத்தமிட்டான்’ என்ற வினைச்சொல் ‘கடாஃபிலியோ’ (kataphileo) ஆகும், அது ஒரு சாதாரண வினைச்சொல் அல்ல. அதற்கு முன்னால் ஒரு முன்னிடைச்சொல் உள்ளது, அது அந்த வினைச்சொல்லின் ஏற்கனவே உள்ள அர்த்தத்திற்கு மேலும் தீவிரத்தை அளிக்கிறது. ஆகையால், அந்த துரோகி அவருக்குக் கொடுத்தது ஒரு உணர்ச்சிப்பூர்வமான, பாசமுள்ள முத்தமாக இருந்தது. மேலும் இயேசு அவனிடம் கேட்டார்: யூதாஸே, நீ ஒரு முத்தத்தினால் மானிட குமாரனைக் காட்டிக்கொடுக்கிறாயா (லூக்கா 22:48)? யூதாஸே இயேசுவுடன் கொண்ட கடைசித் தொடர்பு ஒரு முத்தமாக இருந்தது ஒரு கசப்பான முரண். அது மரண முத்தம் – மேசியாவுக்கு அல்ல, யூதாஸேவுக்கு. அழிவுக்கு உள்ளானவன் (யோவான் 17:12) நித்திய காலத்திற்கும் இயேசுவின் வார்த்தைகள் தன் காதுகளில் ஒலிப்பதைக் கேட்க வேண்டும், கேட்பான்: யூதாஸே, நீ ஒரு முத்தத்தினால் மானிட குமாரனைக் காட்டிக்கொடுக்கிறாயா… நண்பா, நீ எதற்காக வந்தாயோ அதைச் செய்.¹⁵⁰⁰

மேலோட்டமாகப் பார்க்கும்போது, ​​ஒரு பெரும் துயரமாகத் தோன்றுவது, உண்மையில் நித்திய மீட்புக்கான பிதாவின் திட்டத்தின் நிறைவேற்றமாகும் (யாத்திராகமம் Bz – மீட்பு குறித்த எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). இருப்பினும், யூதாஸ் வெறுமனே விருப்பமில்லாத ஒரு கருவியாக இருக்கவில்லை, மாறாக, தான் எடுக்கும் முடிவுகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் சுயவிருப்பம் அவனுக்கு இருந்தது. ஆகையால், அவன் தன் செயல்களுக்குப் பொறுப்பேற்கிறான். கடவுளின் இறையாண்மையும் நமது சுயவிருப்பமும் மோதும்போது, ​​அது முரண்பாடு என்று அழைக்கப்படுகிறது – அதாவது, ஒன்றுக்கொன்று முரணாகத் தோன்றும் இரண்டு விஷயங்கள், ஆனால் இரண்டுமே உண்மையானவை (திரித்துவத்தைப் போல). சில சமயங்களில் இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளை நம்மால் புரிந்துகொள்வது கடினமாக இருக்கிறது. எனவே, பூமி முழுவதையும் நியாயந்தீர்ப்பவர் நீதியைச் செய்வார் என்று நமது மூதாதையான ஆபிரகாம் கூறிய அறிக்கையில் நாம் ஆறுதல் காண்கிறோம் (ஆதியாகமம் 18:25 CJB).

இயேசு எந்தவித எதிர்ப்பும் காட்டாமல், மனமுவந்து தம்மை ஒப்புக்கொடுப்பதை போர்வீரர்கள் கண்டபோது, ​​அவர்கள் முன்னே வந்து யேசுவாவைப் பிடித்துக்கொண்டார்கள். கிறிஸ்துவின் சீடர்கள் என்ன நடக்கப்போகிறது என்பதைக் கண்டபோது, ​​“ஆண்டவரே, நாங்கள் எங்கள் கத்திகளால் சண்டையிட வேண்டுமா?” (லூக்கா 22:49) என்று கேட்டார்கள். ஆனால், அந்தக் கேள்வி கேட்கப்படுவதற்கு முன்பே, சீமோன் பேதுரு ஒரு வார்த்தையும் பேசாமல் இயேசுவுக்கு முன்பாக வந்து, தனது பெரிய கத்தியை (கிரேக்கம்: மச்சாயிரன்) உருவி, பிரதான ஆசாரியனின் வேலைக்காரனைத் தாக்கி, அவனுடைய வலது காதை வெட்டிப் போட்டார் (மத்தேயு 26:50-51; மாற்கு 14:46-47; லூக்கா 22:50). கேபா பிரதான ஆசாரியனின் வேலைக்காரனைக் கொல்ல முயற்சிக்கவில்லை. அவன் செய்ய நினைத்ததைச் சரியாகச் செய்தான், ஏனெனில் வாய்மொழிச் சட்டத்தின்படி (Ei – வாய்மொழிச் சட்டத்தைப் பார்க்கவும்), ஒரு காதை இழப்பது வேலைக்காரனுக்கு அவமானத்தை ஏற்படுத்துவது மட்டுமல்லாமல், ஆலயத்தில் சேவை செய்வதற்கும் அவனைத் தகுதியற்றவனாக்கியது. காதை வெட்டுவதற்கான அடிப்படை, அங்கிருந்த யூதர்கள் அனைவருக்கும் தெரிந்திருந்தது; அது தோராவிலிருந்து பெறப்பட்டது, அதில் உடல் குறைபாடுள்ள எந்த மனிதனும் ஆலய ஆசாரியர்களிடையே பணியாற்ற முடியாது என்று கூறப்பட்டுள்ளது (லேவியராகமம் Dp – குறைபாடுள்ள ஆசாரியர்கள் பற்றிய விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). செப்டுவஜின்ட்டின்படி, அத்தகைய குறைபாடு உள்ள ஒரு மனிதன் சுத்திகரிப்பு பலிக்கு அருகில் வர முடியாது (லேவியராகமம் Al– சுத்திகரிப்பு பலி: இரத்தத்தால் சுத்திகரிக்கப்பட்டது என்பதைக் காண்க).

கேஃபா உண்மையில் புதிதாக எதையும் செய்யவில்லை. வரலாற்றில் இது போன்ற பல சம்பவங்கள் நடந்துள்ளன. உதாரணமாக, கி.மு. 40-ல், பிரதான ஆசாரியர் பதவிக்கு போட்டியிட்ட பாரசீகரான அந்திகோனஸ், தன் மாமாவான இரண்டாம் ஹிர்கானஸை அவமானப்படுத்தி, அப்பதவிக்குத் தகுதியற்றவராக்குவதற்காக, அவருடைய காதை வெட்டச் செய்தார். மகா ஏரோதுவின் ஆட்சிக்காலத்தில், இது ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை நிகழ்ந்தது, மேலும் யோசேபஸ் தனது முதல் நூற்றாண்டு வரலாற்றில் இதைக் குறிப்பிடுகிறார். வாய்மொழிச் சட்டம் இந்த வழக்கத்தைப் பற்றிய விவரங்களைத் தருகிறது, உண்மையில் காதுமடல்தான் வெட்டப்பட்டது என்று கூறுகிறது.

பிரதான ஆசாரியர் மல்குஸ் என்ற பெயருடைய தன் ஊழியனை அனுப்பியிருந்தார். காய்பாவின் குடும்பமும் அப்போஸ்தலனாகிய யோவானின் குடும்பமும் ஒருவரையொருவர் அறிந்திருந்தனர், அதனால்தான் யோவானுக்கு அந்த ஊழியனின் பெயர் தெரிந்திருந்தது. ஆனால் அந்த மாபெரும் வைத்தியர், “இனி இது வேண்டாம்!” என்று பதிலளித்தார். மேலும் அவர் அந்த மனிதனின் காதைத் தொட்டு அவனைக் குணப்படுத்தினார், சந்தேகமின்றி பேதுருவின் உயிரைக் காப்பாற்றினார். லூக்கா மட்டுமே இதைக் குறிப்பிடுகிறார். ஆனால் இந்தக் குணப்படுத்துதல் எந்தவொரு பொது அர்த்தத்திலும் கவனிக்கப்படாமல் போனது. பின்னர் இயேசு சீமோன் பேதுருவிடம், “உன் கத்தியை உள்ளே போடு” என்று கட்டளையிட்டார். மேலும், ‘மக்கைரன்’ என்ற கிரேக்க வார்த்தைக்கு ஒற்றை முனை கொண்ட ஒரு பெரிய கத்தி என்று பொருள் என்றாலும், ‘பெரிய கத்தியை உருவுகிறவர்கள் அனைவரும் பெரிய கத்தியாலேயே மரிப்பார்கள்’ என்பதை விட, ‘வாளால் வாழ்பவர்கள் அனைவரும் வாளாலேயே மரிப்பார்கள்’ என்ற பொதுவான சொற்றொடர் மிகவும் பரவலாக உள்ளது!அவருடையராஜ்யம் மனிதனின் பலத்தால் வராது, ஏனென்றால் கத்தி விசுவாசத்திற்கு மாற்றாகாது. பிதா எனக்குக் கொடுத்த கோப்பையை நான் குடிக்காமல் இருப்பேனா (மத்தேயு 26:52; லூக்கா 22:51; யோவான் 18:10-11)? அவருக்கும் அவருடைய தலைவிதிக்கும்… அதாவது சிலுவைக்கும் இடையில் எதுவும் வராது.

பின்னர், இந்த உணர்ச்சிகரமான காட்சி எல்லை மீறிப் போய்விட்டது என்று ரோமானியர்கள் முடிவு செய்தனர். படைத்தலைவர் மற்றும் யூத ஆலயக் காவலர்களுடன் கூடிய படைவீரர்கள் குழு இயேசுவாவைக் கைது செய்தது (யோவான் 18:12அ). ரோமில் உள்ள படைவீரர் பயிற்சிப் பள்ளியால் கற்பிக்கப்பட்ட சரியான முறை என்னவென்றால், பாதிக்கப்பட்டவரின் வலது மணிக்கட்டைப் பிடித்து, அவரது கையின் மூட்டுகள் தோள்பட்டைகளுக்கு இடையில் படுமாறு கையைப் பின்புறமாகத் திருகி, அதே நேரத்தில், அவரது வலது பாதத்தின் மேற்பகுதியில் குதிகாலை அழுத்திக் குத்துவதாகும். இயேசு அன்று உணரவிருந்த வேதனையின் ஆரம்பம் இதுவே.

தேவாலயக் காவலர்களில் சிலர், புறஜாதியார் முன்னிலையில் அவமானப்பட விரும்பாததால், அவருடைய மற்றொரு கையைப் பிடித்து ஆண்டவரின் முதுகுக்குப் பின்னால் வைத்து, கயிற்றை எடுத்து வந்து அவருடைய கைகளைக் கட்டினார்கள். ஒரு நீண்ட சுருக்குக் கயிறு அவருடைய கழுத்தில் மாட்டப்பட்டது. அவர் தன்னைக் கைது செய்தவர்களிடம் பொறுமையுடன் இருந்தார். இப்போது இயேசு கட்டப்பட்டிருந்ததால், சதுக்கேயர்கள் தைரியம் கொண்டு கட்டளைகளைப் பிறப்பிக்கத் தொடங்கினர்.

மற்ற அப்போஸ்தலர்களிடம் பேசுவது போல, கிறிஸ்து தமது ராஜ்யத்தை உடல் பலத்தால் பாதுகாக்க முயற்சிப்பது எவ்வளவு முட்டாள்தனம் என்பதைக் குறிப்பிட்டார். இயேசு கூறினார்: “நான் என் பிதாவை நோக்கிக் கூப்பிட முடியாதென நினைக்கிறீர்களா? அவர் உடனே பன்னிரண்டு லெஜியோன்களுக்கும் மேலான வானத்துத் தூதர்களை என் வசத்தில் வைப்பார் (மத்தேயு 26:53)?” தேவைப்படும் நேரத்தில் தேவனுடைய மக்களுக்கு உதவ தூதர்கள் இருக்கிறார்கள் (சங்கீதம் 91:11), மேலும் அவர்கள் தநாக்கில் உள்ள “வானத்தின் சகல சேனைகளும்” (1 இராஜாக்கள் 22:19 NLT) என்ற சொற்றொடரில் இராணுவ ரீதியாகக் காணப்படுகிறார்கள். தானியேல் 10:13, 20-21, 12:1 மற்றும் வெளிப்படுத்தல் 12:7-ல் மிகாவேல் தலைமையிலான தேவதூதர்களின் சேனைகளின் விஷயத்தில் இது குறிப்பாக உண்மையாகும். இங்கு ‘லெஜியன்கள்’ என்பது பெரும் எண்ணிக்கையிலான வீரர்களைக் குறிக்கும் ஒரு உருவகச் சொல்லாக இருக்கலாம் (ஒரு முழு ரோமானிய லெஜியன் 5,000 வீரர்களைக் கொண்டிருந்தது), ஆனால் இந்த ஆயுதம் ஏந்திய கும்பலுக்கு எதிரான தற்காப்புடன் தொடர்புடைய அத்தகைய ஒரு இராணுவச் சொல்லின் தேர்வு நிச்சயமாக வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்டது.¹⁵⁰¹ எனவே, பேதுருவின் தன்விருப்பத்திற்கேற்ற வீரத்தின் வெளிப்பாடு, எவ்வளவு நல்ல நோக்கம் கொண்டதாக இருந்தாலும், தேவையற்றதும் அபத்தமானதும் ஆகும். கர்த்தருடைய போர்கள் அவருடைய வல்லமையால் மட்டுமே வெல்லப்படுகின்றன, மேலும் அவருடைய தெய்வீக சித்தத்திற்கும் வல்லமைக்கும் கீழ்ப்படியாமல் அவருக்காகச் செய்யப்படும் எந்தவொரு மனித முயற்சிகளும் அகந்தையானவை மற்றும் பயனற்றவை.¹⁵⁰²

ஆனால், இது இப்படித்தான் நடக்க வேண்டும் என்று சொல்லும் தநாக் (TaNaKh) எவ்வாறு நிறைவேற்றப்படும் (மத்தேயு 26:54)? பேதுரு, யேசுவாவின் கைதுக்கு வன்முறையாக எதிர்ப்பு தெரிவித்தது, கடவுள் வாக்குறுதியளித்த மீட்பின் திட்டத்தின் நிறைவேற்றத்தை எதிர்ப்பதாகவும் இருந்தது. தநாக்கின்படி… இது இந்த வழியில்தான் நிகழ வேண்டும் என்று அவர் கேஃபாவுக்கு நினைவூட்டினார். வேறு பல சந்தர்ப்பங்களிலும், தாம் பாடுபட்டு மரித்து, மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுவது அவசியம் என்று அவர் பன்னிருவரிடம் கூறியிருந்தார்.

தாவீது முன்னறிவித்தபடியே, நெருங்கிய மற்றும் நம்பகமான நண்பர் ஒருவர் மேசியாவைக் காட்டிக்கொடுப்பார் (சங்கீதம் 41:9, 55:12-14). அவர் மனிதர்களால் இகழப்பட்டு, புறக்கணிக்கப்படுவார் என்றும், வேதனையுள்ள மனிதராகவும், நோய்களை நன்கு அறிந்தவராகவும் இருப்பார் என்றும், கடவுளால் அடிக்கப்பட்டு, துன்புறுத்தப்படுவார் என்றும், நமது மீறுதல்களுக்காகக் குத்தப்படுவார் என்றும், நமது பாவங்களுக்காக நொறுக்கப்படுவார் என்றும் ஏசாயா முன்னறிவித்தார். நமக்குச் சமாதானத்தைக் கொண்டுவந்த தண்டனை அவர்மேல் விழுந்தது, அவருடைய காயங்களால் நாம் நமது பாவங்களிலிருந்து குணமடைகிறோம். கூக்குரலிடாத ஆட்டுக்குட்டியைப் போல அவர் ஒடுக்கப்பட்டு, துன்புறுத்தப்பட்டு, கொல்லப்படுவார். ஆயினும், அவரை நொறுக்கி, அவரைத் துன்பப்படச் செய்து, அவருடைய ஜீவனைப் பாவத்திற்கான பலியாக மாற்றுவதே கர்த்தருடைய சித்தமாக இருந்தது. அவர் பாடுபட்ட பின்பு, ஜீவ ஒளியைக் காண்பார் (ஏசாயா 53:3b, 4b, 5 CJB).

இந்த நேரத்தில், இயேசு கூட்டத்தை நோக்கித் திரும்பி, குற்றவுணர்வை ஏற்படுத்தும் ஒரு கேள்வியால் அவர்களுக்குச் சவால் விடுத்தார். அந்த வேளையில் இயேசு கூட்டத்தினரிடம் கூறினார்: “என்னைப் பிடிக்க வாள்களையும் தடிகளையும் கொண்டு நீங்கள் வந்திருப்பதால், நான் ஒரு கலகத்தை வழிநடத்துகிறேனா?” அவரும் அவருடைய சீடர்களும் ரோமானியர்களையோ அல்லது வேறு யாரையுமோ வன்முறையாக வீழ்த்த முற்படவில்லை. அவருடைய குரலில் ஒரு சிறு ஏளனத்துடன், அவர் தொடர்ந்தார்: “நான் ஒவ்வொரு நாளும் தேவாலயப் பிரகாரங்களில் உங்களுடன் போதித்துக் கொண்டிருந்தேன், நீங்கள் என்மேல் கை வைக்கவில்லை.” அவர்கள் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. சிலர் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டனர். ஆனால் பின்னர், இயேசு மென்மையாகக் கூறினார்: “தீர்க்கதரிசிகளின் எழுத்துக்கள் நிறைவேறும்படி இவையெல்லாம் நடந்திருக்கின்றன.” யூதாஸின் துரோகமும், கைது செய்யப்பட்டதன் இரகசியமும் தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றங்களே. இது உங்கள் நேரம் – இருள் ஆளுகை செய்யும் நேரம் (மத்தேயு 26:55-56அ; மாற்கு 14:48-49; லூக்கா 22:52-53). மேசியாவின் துரோகத்தின் மிகச்சிறிய விவரங்கள் கூட உண்மையாகின.

அப்பொழுது, சீடர்கள் அனைவரும் அவரைக் கைவிட்டு ஓடிப்போனார்கள் (மத்தேயு 26:56b). அன்றைய மாலையில், மேசியா இதை முன்னரே முன்னறிவித்திருந்தார்: “இன்றைய இரவிலேயே என் நிமித்தம் நீங்கள் எல்லாரும் விலகிப் போவீர்கள்; ஏனெனில், ‘நான் மேய்ப்பனைத் தாக்குவேன், மந்தையின் ஆடுகள் சிதறிப்போகும்’ என்று தநாக் புத்தகத்திலேயே எழுதியிருக்கிறது” (மத்தித்யா 26:31; மாற்கு 14:27; லூக்கா 22:31-32; சகரியா 13:7). அவர்கள் இயேசுவை விட்டு விலகிச் சென்றார்கள். பேதுரு கிறிஸ்துவை மூன்று முறை மறுதலித்து, அதை ஒரு சாபத்தால் உறுதிப்படுத்தினார். இது யூதாஸின் துரோகத்திலிருந்து எவ்வாறு வேறுபட்டது?

முதலாவதாக, நோக்கத்தில் ஒரு வேறுபாடு இருந்தது. அப்போஸ்தலர்கள் பயத்தினாலும், அந்த நேரத்தின் அழுத்தத்தினாலும் ஓடிப்போனார்கள்; யூதாஸின் துரோகம் ஒரு திட்டமிட்ட துரோகச் செயலாகும். சீடர்கள் ஒரு பெரிய சோதனையை எதிர்கொண்டு தோல்வியடைந்தார்கள்; யூதாஸின் துரோகச் செயல், பேராசை கொண்ட இதயத்தின் விளைவாக, அவன் தேடிச் செய்த ஒன்றாகும். பின்னர் பதினொரு அப்போஸ்தலர்களும் தங்கள் பாவங்களிலிருந்து மனந்திரும்பி, கிறிஸ்துவின் மன்னிப்பைத் தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொண்டனர்; யூதாஸோ அவிசுவாசத்திலும் வெறுப்பிலும் உறுதியாக இருந்தான். அவன் தற்கொலை செய்துகொண்டு அதை உறுதிப்படுத்தினான். அப்போஸ்தலர்களின் மறுப்பு, இயல்பான விசுவாச நடத்தையில் ஏற்பட்ட ஒரு சறுக்கலாகும்; யூதாஸின் பாவம் முற்றிலும் சீரழிந்த ஒரு ஆத்துமாவை வெளிப்படுத்தியது.

ஒரு உண்மையான சீடனின் அடையாளம் என்பது, நாம் ஒருபோதும் பாவம் செய்வதில்லை என்பதல்ல, மாறாக நாம் பாவம் செய்யும்போது, ​​மன்னிப்பையும் சுத்திகரிப்பையும் பெறுவதற்காக இயேசு கிறிஸ்துவிடம் தவிர்க்க முடியாமல் திரும்புவதே ஆகும். போலிச் சீடனைப் போலல்லாமல், உண்மையான சீடன் ஒருபோதும் முழுமையாக விலகிச் செல்ல மாட்டான். நாம் எப்போதாவது நமது மீன்பிடி வலைகளுக்குத் திரும்பலாம், ஆனால் இறுதியான ஆய்வில் நாம் மீண்டும் ஆண்டவரிடம் ஈர்க்கப்படுகிறோம்.

யூதாஸ் ஒரு போலிச் சீடனின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. அவனது பாசாங்குத்தனத்தின் குணாதிசயங்களைக் கவனமாகக் கவனியுங்கள்:

முதலாவதாக, யூதாஸ் நித்திய ஐசுவரியங்களை விட தற்காலிக ஆதாயத்தை அதிகம் விரும்பினான். அவன் மகிமை, வெற்றி மற்றும் பூமிக்குரிய பொக்கிஷங்களை விரும்பினான். இயேசுவின் பூமிக்குரிய ராஜ்யத்தில் ஒரு உயர் பதவியை அடைவதில் அவன் தன் இதயத்தை வைத்திருந்தான். அது நடக்கப்போவதில்லை என்று தோன்றியபோது, ​​யூதாஸ் ஆண்டவரைக் கட்டாயப்படுத்தி அந்தச் செயல்முறைக்கு உதவலாம் என்று நினைத்தான். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவர் உண்மையாகவே மேசியாவாக இருந்தால், நிச்சயமாக அவர் அஞ்சத்தக்க ரோமர்களை இஸ்ரவேலிலிருந்து துரத்திவிடுவார் அல்லவா? கள்ளச் சீடர்களின் இயல்பு என்னவென்றால், அவர்கள் தாங்கள் விரும்புவதைப் பெறுவதற்காக கிறிஸ்துவுடன் இணைந்துகொள்கிறார்கள், ஆனால் அவர் அதை நிறைவேற்றுவதற்குப் பதிலாக அவர்களிடம் கோரிக்கைகளை வைக்கும்போது, ​​அவர்கள் விலகிச் செல்கிறார்கள். இந்த மக்கள், ஆரம்பத்திலிருந்தே அவர்களிடம் உண்மையான விசுவாசம் இருந்ததில்லை என்பதை வெளிப்படுத்துகிறார்கள் (1 யோவான் 2:19). அவர்கள் சிறிது காலம் ஆண்டவரைப் பின்பற்றுகிறார்கள், ஆனால் இறுதியில் சுயநல ஆசை, பணம், கௌரவம் அல்லது அதிகாரத்திற்காகத் தங்களை விற்றுவிடுகிறார்கள்.

இரண்டாவதாக, யூதாஸ் வஞ்சகமானவன். அவனுடைய விசுவாசத்தின் வெளிப்பாடு ஒரு வேஷம் மட்டுமே. கள்ளச் சீடர்கள் நுட்பமான வஞ்சகத்தில் கைதேர்ந்தவர்கள், மற்றவர்களை முட்டாளாக்குவதில் கைதேர்ந்தவர்கள். அவர்கள் கிறிஸ்துவை நேசிப்பது போல் நடிக்கிறார்கள், ஆனால் அவர்களுடைய முத்தங்கள் துரோகத்தின் முத்தங்கள்.

மூன்றாவதாக, யூதாஸும் மற்ற எல்லா கள்ளச் சீடர்களும் அதிலிருந்து தங்களுக்கு என்ன கிடைக்கும் என்பதற்காகவே அதில் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் இரட்சிக்கப்பட்ட மனசாட்சி, மன அமைதி, ஒரு நல்ல பெயர் அல்லது ஆவிக்குரிய சுய திருப்தி ஆகியவற்றில் திருப்தி அடைகிறார்கள். அவர்களில் சிலர், அது வியாபாரத்திற்கு நல்லது என்பதாலோ, அல்லது அவரை நம்புவதால் ஆரோக்கியம், செல்வம் அல்லது செழிப்பு கிடைக்கும் என்று நினைப்பதாலோ இயேசுவை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். ஆனால், ஒரு பானை கஞ்சிக்காகத் தன் மூத்த மகனுக்கான உரிமையை விற்ற ஏசாவைப் போல, அவர்கள் இரட்சகரை விற்றுவிடுவார்கள். யூதாஸைப் போலவே, கள்ளச் சீடர்களும் உலகத்தையும் இருளையும் நேசிக்கிறார்கள். அவர்களுடைய அரைகுறை விசுவாசம் தவிர்க்க முடியாமல் கடின இருதயமுள்ள அவிசுவாசமாக மாறுகிறது.¹⁵⁰³

பாடுபடும் மேசியாவான, மெஷியாக் பென் யோசேப்பின் (காண்க: Mv – இரண்டு மேசியாக்கள் பற்றிய யூதக் கருத்து) பணியுடன் தொடர்புடைய அனைத்துத் தேவைகளையும் இயேசு நிறைவேற்றவிருந்தார். இப்போது அவர் தனியாக இருந்தார், தம் சீடர்களால் கைவிடப்பட்டிருந்தார், ஆனாலும் இஸ்ரவேல் மற்றும் புறஜாதி தேசங்களின் இரட்சிப்புக்காகத் தம்முடைய பூமிக்குரிய ஊழியத்தின் இறுதி அத்தியாயத்தை முடிக்கத் தயாராக இருந்தார்.¹⁵⁰⁴

கைதியை விசாரணைக்காக ஆலயத்திற்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டுமா என்று திரிப்யூன் அறிய விரும்பினார், மேலும் தோப்பு முழுவதும் முரண்பட்ட கூக்குரல்கள் எதிரொலித்தன. உயர் பதவியில் இருந்த சதுக்கேயர்களும் பரிசேயர்களும் கலந்தாலோசித்து, இல்லை, கைதி பிரதான ஆசாரியனின் வீட்டிற்குக் கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும் என்று கூறினர். ஆலய வளாகத்தின் வழியாகத் திரும்பிச் செல்லாமல் இருப்பதே சிறந்தது என்றும் அவர்கள் கூறினர். அது ஒரு புனிதமான இடம், மேலும் இந்தத் தெய்வநிந்தனையாளனால் அது தீட்டுப்படுத்தப்படுவதை காய்பாஸ் விரும்பவில்லை. அதுமட்டுமின்றி, நள்ளிரவில் ஆலய வாயில்கள் திறக்கப்பட்ட பிறகு வரும் யாத்ரீகர்களால் அது மிகவும் ஆபத்தானதாக இருக்கும். ரோமானியக் காவலர்களின் கீழ், கைகள் பின்னால் கட்டப்பட்ட நிலையில் நசரேயனை அவர்கள் கண்டால், ஒரு கலவரம் வெடிக்கக்கூடும்.

ரோமானியர்கள் அந்தக் கைதியை உற்று நோக்கினர். சாந்தமான, தீங்கற்ற ஒரு மனிதனைத் தவிர அவர்களால் வேறு எதையும் காண முடியவில்லை. அவர் அமைதியாக நின்றார், இப்போது அவருடைய தலை தாழ்ந்திருந்தது, அதனால் அவருடைய தாடி மார்பைத் தொட்டது. ஆலயக் காவலர்களில் சிலர், தொந்தரவு செய்யும் அந்த ரபியிடம் கேள்விகளைக் கேட்டனர் – பெரும்பாலும் அவருடைய தெய்வீகத் தன்மை பற்றியதாக – ஆனால் அவருடைய தலை குனிந்தபடியே இருந்தது. சுற்றிலும் பார்த்த புறஜாதியார், இந்தக் கைதியின் நண்பர்களில் சிலர், அடக்கப்பட்ட இந்த பலவீனனை விட அதிக தீய குணம் கொண்டவர்களாக இருப்பார்கள் என்று உறுதியாக நம்பினர்.

யாரோ ஒருவர் இயேசுவைத் தூண்ட, ஊர்வலம் தொடங்கியது. அந்தக் கும்பல் அவருக்கு முன்னாலும், பக்கவாட்டிலும், பின்னாலும் இருந்தது. இந்த முழு காரியமும் இவ்வளவு அமைதியாகவும் விரைவாகவும் முடிந்துவிட்டதில் ஆசாரியர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தனர். யேசுவா அவர்கள் அனைவரையும் அழிக்க எந்த மந்திரத்தையும் முணுமுணுக்கவில்லை, நெருப்பையோ கந்தகத்தையோ வரவழைக்கவில்லை. இது, நிச்சயமாக, அவர் அவர்களை விட மேலான ஒரு மேசியா அல்ல என்பதை நிரூபித்தது. அவர் மேசியாவாக இருந்தால், அவர்களை அழிக்கும் சக்தி அவரிடம் இருந்தது. அவர் அந்த சக்தியைப் பயன்படுத்தவில்லை என்றால், அது அவரிடம் இல்லை; அது அவரிடம் இல்லையென்றால், அவர் கைது செய்யப்பட்ட மற்றொரு போலி மட்டுமே.

காலம் அவரைப் பிடித்துவிட்டது என்று அவர்கள் நினைத்தார்கள். அவர் தனது அன்பின் பிரகடனங்களுடன் கலிலேயாவிலேயே தங்கியிருந்தால், அவர் செல்வந்தராகியிருக்கலாம். ஆனால் இல்லை, அவர் தன் அதிர்ஷ்டத்தைச் சோதித்தார். அவர் எருசலேமைத் தாக்க வேண்டியிருந்தது, மேலும் எருசலேம் உண்மையான தீர்க்கதரிசிகளைக் கொல்வதில் பெயர் பெற்றது. நசரேயன் மந்திரவாதிக்கு அங்கே என்ன வாய்ப்பு இருந்தது?

அணிவகுப்பின் பின்னால் இருந்த சில காவலர்கள், அவருடைய சிறிய சீடர்கள் குழு வெகு தொலைவில் இல்லை என்பதைக் கவனித்தனர். காவலர்கள் ஒருவரையொருவர் பார்த்து கண் சிமிட்டி, அவர்களைத் துரத்துவது போல் திரும்பினர். அனைவரும் விரைவாகத் தப்பி ஓடினர், மேலும் இருளில் அவ்வளவு வேகமாக மறைந்தனர், ரோமானியர்கள் அவர்களின் வேகத்தைப் பற்றி சிரித்து கேலி செய்தனர். ஒரு வாலிபன் (இந்த விஷயத்தில் மாற்கு), ஒரு மெல்லிய ஆடையைத் தவிர வேறொன்றும் அணியாமல் இயேசுவைப் பின்தொடர்ந்து கொண்டிருந்தான் (ஏனென்றால், கர்த்தரைத் தேடி வந்த கொள்ளையர்கள் அவனது தகப்பனின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தபோது அவன் திடீரென விழித்தெழுந்தான்). படைவீரர்கள் அவரைக் கைது செய்தபோது, ​​அவன் தன் ஆடையை அங்கேயே விட்டுவிட்டு, நிர்வாணமாகத் தப்பி ஓடினான் (மத்தேயு 26:56b; மாற்கு 14:50-52). எனவே, மாற்கு அந்தக் கைதுக்கு ஒரு நேரடி சாட்சியாக இருந்தார். இது ஒரு ஓவியத்தின் இருண்ட மூலையில் உள்ள ஓவியரின் முத்திரையைப் போன்றது. பண்டைய உலகில் இலக்கியத்தின் வழக்கம் இதுவாகத்தான் இருந்தது.

அந்தப் பேரணி அவர்களை கெத்செமனேயிலிருந்து பெத்தானியா சாலைக்கு அழைத்துச் சென்றது. அங்கே, அவர்கள் திரும்பி, நகரத்தின் வடக்கே இருந்த பெரிய குன்றின் மீது ஏறி, தீரோபோயோன் பள்ளத்தாக்கு வழியாகக் கீழே இறங்கி, பின்னர் தெற்கே இரண்டாம் பகுதி வழியாக மேல் நகரத்திற்குச் சென்றனர். ஏரோதுவின் அரண்மனைக்கும் பிலாத்துவின் அரண்மனைக்கும் இடையில் கடந்து, தெற்கே எசேனியப் பகுதி வரை தொடர்ந்தனர். யாரும் தங்களைக் கண்டுகொள்வதைத் தவிர்ப்பதற்காக, அவர்கள் ஆலயத்தைச் சுற்றி நீண்ட பாதையில் சென்றனர். இயேசு, தலை குனிந்தபடியே, எந்த ஏளனப் பேச்சுகளுக்கும் செவிசாய்க்காமல், கைகள் பின்னால் கட்டப்பட்டிருக்க, கழுத்தில் சுருக்குக் கயிறு லேசாக அசைந்தாட, வெறுங்காலுடன் நடந்தார்.¹⁵⁰⁵ அவர்கள் அவரைப் பிரதான ஆசாரியனாகிய யோசேப்பு காய்பாவின் வீட்டிற்குக் கொண்டு சென்றார்கள்.

எழுங்கள்! நாம் செல்வோம்! இதோ என் துரோகி வருகிறான்!
மத் 26:45-46 மற்றும் மாற் 14:41-42
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளான வெள்ளிக்கிழமை அதிகாலை சுமார் 1:30 மணியளவில்

இரவுக் காற்று அசைவற்று இருந்தது. கெத்செமனே தோட்டத்தில், மரங்களின் இலைகள் அமைதியாகத் தொங்கிக்கொண்டிருந்தன. முந்தைய நாள் முழுவதும், பெத்தானியா சாலையில் ஆலயத்தை நோக்கி நடந்து செல்லும் பஸ்கா யாத்திரிகர்களின் ஓசைகள் கேட்டன. ஆனால் இப்போது எல்லாம் அமைதியாக இருந்தது. இயேசு ஜெபித்துக்கொண்டிருந்த இடத்திலிருந்து நிமிர்ந்து பார்த்திருந்தால், எருசலேமின் கிழக்குப் பக்கத்தில் உள்ள பொன்வாசலை (அல்லது அழகிய வாசலை) அவர் கண்டிருப்பார். முழு நிலவு மோவாபின் மலைகளின் மீது ஒரு பெரிய ஆரஞ்சுப் பழம் போல அமர்ந்திருந்தது, ஆலயம் ஒரு நிழல் உருவம் போலத் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது. கித்ரோன் வழியாகப் பாய்ந்த, கருமையாகவும் குளிராகவும் இருந்த ஓடை கூட, பென் இன்னோம் பள்ளத்தாக்கை நோக்கிச் செல்லும் வழியில் அதன் வட்டமான கற்களின் மீது அமைதியாக நகர்ந்து சென்றது.

சில பரிசேயர்கள், யூத ஆலயக் காவலர்கள் மற்றும் 500 ரோமானிய வீரர்களைக் கொண்ட ஒரு படைப்பிரிவு, யூதாஸின் தலைமையில் காய்பாஸ் மற்றும் அன்னாஸ் ஆகிய இருவரின் வீடுகளுக்கு அருகிலுள்ள பெரிய முற்றத்தை விட்டு வெளியேறினர். வழக்கமாக ஒரு படைப்பிரிவு என்பது 500 வீரர்களைக் கொண்டது, அல்லது 5,000 வீரர்களைக் கொண்ட ஒரு ரோமானியப் படையின் பத்தில் ஒரு பங்காகும். இயேசுவும் அப்போஸ்தலர்களும் முன்பு தோட்டத்திற்குச் சென்ற அதே பாதையில் அவர்களும் பயணம் செய்தனர். அவர்கள் நேராகக் கிழக்கே கீழ் நகரத்திற்கு அணிவகுத்துச் சென்றனர், பின்னர் பள்ளத்தாக்கு வாசல் வழியாக வடக்கே சென்று, தேவாலய மலையின் தெற்குச் சுவரின் அடிவாரத்தை ஒட்டி, தேவாலயத்தின் சிகரத்தைக் கடந்து, பின்னர் கிழக்குச் சுவர் வழியாக, பொன் வாசலைக் கடந்து சென்றனர். ரோமானிய வீரர்கள் ஹுல்தா வாயில்கள் வழியாகப் பரிசுத்த பூமிக்குள் நுழைவதை காய்பாஸ் பொறுத்துக்கொள்ளவில்லை. ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒரு தடியையோ அல்லது வாளையோ வைத்திருந்தான், மேலும் சிலர் இரவைக் கிழிக்கும் ஒரு தீப்பந்தம் அல்லது கைவிளக்கையும் வைத்திருந்தனர். அந்தக் கூட்டம் சீயோனின் சுவர்களை விட்டு வெளியேறி, கித்ரோன் பள்ளத்தாக்கிற்குச் செல்லும் செங்குத்தான படிகளில் இறங்கி மறுபுறம் ஏறிச் சென்றது.

இவர்கள் நிச்சயமாகவே விசித்திரமான கூட்டாளிகளாக இருந்தனர். பரிசேயர்கள் ரோமானிய வீரர்களுடன் அணிவகுத்துச் செல்வதை யாரும் பார்த்ததில்லை (யோவான் 18:3). தனியாகச் சென்றவர்கள் புறஜாதி ரோமானியர்களுடன் எந்தத் தொடர்பும் வைத்துக்கொள்ள விரும்பவில்லை, ஏனெனில் அவர்கள் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக மதத் தூய்மையைப் பிரகடனப்படுத்தினர். மேலும், அந்தப் படைவீரர்கள் ஆசாரியர்களான சதுக்கேயர்களுடன் ஒருபோதும் அணிவகுத்துச் சென்றதில்லை என்பதில் எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை. அந்த ஒவ்வொரு குழுவிற்கும் மற்றொன்றை நம்பாததற்கு காரணம் இருந்தது. இருப்பினும், அவர்கள் தற்காலிக கூட்டாளிகளாக இருந்தனர், மேலும் அந்த மூன்று குழுக்களுக்கும் குற்றவாளியின் சொந்தப் பின்தொடர்பவர்களில் ஒருவரான யூதாஸ் இஸ்காரியோத் தலைமை தாங்கினார்.¹⁴⁹⁷

ரோமானியப் படைவீரர்கள் போருக்குச் செல்வது போலத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தனர், யூதாஸ் பிரதான ஆசாரியருடன் ஏற்பாடுகளைச் செய்து கொண்டிருந்தான். கலிலேயாவைச் சேர்ந்த அந்த ரபி ஒரு அச்சுறுத்தல் என்பதை அவர்கள் அனைவரும் ஒப்புக்கொண்டனர், மேலும் இந்த ஒரு முறை மட்டும், தங்கள் வேறுபாடுகளை மறந்து ஒன்றாகச் செயல்பட அவர்கள் தயாராக இருந்தனர். திரைக்குப் பின்னால் பரபரப்பான செயல்பாடுகள் நடந்தன, ஆனால் இப்போது எல்லாம் தயாராக இருந்தது. அனைத்தும் முன்கூட்டியே திட்டமிடப்பட்டிருந்தன.

அது ஒரு எளிய திட்டம். அங்கு இருந்த யாருக்கும் மற்ற அப்போஸ்தலர்களைப் பற்றிக் கவலை இல்லை. அவர்கள் அனைவருக்கும் பிரச்சனைகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்த இயேசுவை மட்டுமே அவர்கள் விரும்பினர். படைவீரர்கள் குழு பள்ளத்தாக்கிற்குள் அணிவகுத்துச் சென்றது, அவர்கள் அடிவாரத்தை நெருங்கியபோது, ​​யூதாஸ் சன்ஹெட்ரினின் பிரதிநிதிகளையும், ஆலயக் காவலர்களின் தலைவனையும், ரோமானியக் கப்பம் கட்டுபவர்களையும் தனியாக இழுத்துச் சென்றான். அவனுக்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது. அவர்கள் கெத்செமனேவை அடைந்ததும், ஒரு முத்தத்தின் மூலம் குற்றவாளியை அடையாளம் காட்டுவான். “நான் முத்தமிடுபவனே அந்த மனிதன், அவனைக் கைது செய்து அழைத்துச் செல்லுங்கள்” என்றான் யூதாஸ் (மத்தேயு 26:48; மாற்கு 14:44).

கெத்செமனே தோட்டத்தில், மேசியா எழுந்து நின்றார். அவருடைய முகம் மீண்டும் அமைதியாகவும் கண்ணியமாகவும் இருந்தது. பின்னர் அவர் மூன்றாம் முறையாக பேதுரு, யாக்கோபு மற்றும் யோவான் ஆகியோரிடம் திரும்பி வந்து, அவர்களிடம் கூறினார்: நீங்கள் இன்னும் தூங்கிக்கொண்டும் ஓய்வெடுத்துக்கொண்டும் இருக்கிறீர்களா? ஒலிவ மரங்களின் ஊடாக, கித்ரோன் பள்ளத்தாக்கின் மறுபுறத்திலிருந்து தீப்பந்தங்களுடன் ஒரு வரிசை மனிதர்கள் நெருங்கி வருவதை அவரால் காண முடிந்தது. அவர்கள் நெருங்கி வந்தபோது, ​​அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவரால் உலோகக் கேடயங்கள் மற்றும் வாள்களின் சத்தத்தையும், பல குரல்களின் முணுமுணுப்பையும் கேட்க முடிந்தது. இயேசுவா-மேஷியாக் தூங்கிக்கொண்டிருந்த தம் சீடர்களிடம் கூறினார்: இதோ, நேரம் வந்துவிட்டது, மனிதகுமாரன் பாவிகளின் கைகளில் ஒப்படைக்கப்படுகிறார். எழுந்திருங்கள்! நாம் போவோம்! இதோ என் துரோகி வருகிறான் (மத்தேயு 26:45-46; மாற்கு 14:41b-42)! பின்னர் அவர் அவர்களைச் சந்திக்க வெளியே சென்றார். அவருடைய கண்களைத் தவிர வேறு எவராலும் எதிர்பார்க்கப்படாத பாத்திரம் கீழே இறங்கியது. அவர் அதைத் தம் பிதாவிடமிருந்து மனமுவந்து ஏற்றுக்கொண்டார். இந்தப் பாத்திரத்தைக் கொண்டு, தாம் பிறந்த நோக்கத்தை, தனியாக, முடித்துவிடுவார் என்பதை இயேசுவா புரிந்துகொண்டார். ஆகையால், கெத்செமனே தோட்டத்தில், தேவகுமாரன் தம்மைக் காட்டிக்கொடுத்தவனின் உதடுகளிலிருந்து ஒரு முத்தத்திற்காகக் காத்திருந்தார்.

அரசர் மேசியாவின் நிராகரிப்பு

இது சாத்தானின் நேரமாக இருந்தது. தோட்டத்தில் தம்மைக் கைது செய்ய வந்தவர்களிடம் நம் இரட்சகர், “இது உங்கள் நேரம், இருளின் வல்லமையும் இதுவே” என்றார் (லூக்கா 22:53 KJV). பாவம் உலகத்தில் பிரவேசித்த நாளில், சாத்தானுக்கும் ஸ்திரீக்கும் இடையிலும், விரோதியின் வித்துக்கும் அவளுடைய வித்துக்கும் இடையிலும் பகைமையையோ அல்லது வெறுப்பையோ ஏற்படுத்துவதாக ஆண்டவர் அறிவித்தார். ஆத்துமாக்களை அழிப்பவர் சிலுவையில் மேசியாவின் குதிகாலைத் தாக்குவார் (ஏசாயா 53:5). குதிகாலில் கடிபடுவது மிகவும் வேதனையானது, ஆனால் அது மரணத்தை விளைவிப்பதில்லை. இங்குள்ள உருவக மொழி, மத்திய கிழக்கில் பாம்புகள் கொல்லப்படும் முறையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. அதன் தலையின் மீது மிதித்து அதை நசுக்க வேண்டும். இங்கு வெளிப்படுத்தப்படும் சித்திரம் என்னவென்றால், மேசியாவின் குதிகால் சோதனையாளனின் தலையின் மீது இறங்குகிறது. ஆனால், சாத்தானால் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சர்ப்பம் மேல்நோக்கிப் பாய்ந்து கர்த்தரின் குதிகாலைக் கடிக்கிறது, இது வலியை ஏற்படுத்துகிறது, ஆனால் நிரந்தரமான உயிர் இழப்பை ஏற்படுத்துவதில்லை. இதற்கிடையில், அந்த குதிகால் தொடர்ந்து இறங்கி, வஞ்சகனின் தலையை நசுக்குகிறது. இந்த வசனத்தில் உள்ள மாபெரும் வாக்குறுதியானது, கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் இறுதி வருகையையும் வெற்றியையும் வாக்குறுதியளிக்கும் முதல் நற்செய்தி அல்லது புரோட்டெவாஞ்சலியம் என்று நீண்ட காலமாக அறியப்படுகிறது.

பரிசுத்தமானவர் மாம்சத்தில் பிறந்தபோது அந்தப் பகைமை சந்தேகத்திற்கு இடமின்றித் தெளிவாக இருந்தது, ஏனெனில் நமக்குச் சொல்லப்படுகிறது: பிரசவிக்கவிருந்த ஸ்திரீக்கு (இஸ்ரவேலுக்கு) முன்பாக வலுசர்ப்பம் நின்றது; அது பிறந்தவுடனேயே அவளுடைய பிள்ளையாகிய மேசியாவைப் பட்சிக்கும்படிக்கு அப்படிச் செய்தது (வெளிப்படுத்தல் 12:4b). கிறிஸ்துவைப் பட்சிக்கும் இந்த முயற்சி பெத்லகேமின் குழந்தைகள் கொல்லப்பட்டதில் காணப்பட்டது (மத்தேயு 2:16-18).கிறிஸ்துவை அவருடைய உரிய காலத்திற்கு (பஸ்கா பண்டிகைக்கு) முன்பும், தவறான வழியிலும் (சிலுவையில் அறைவதற்குப் பதிலாகக் கல்லெறிதல்) அழிக்க எதிரி மேற்கொண்ட முயற்சி, அவருடைய வாழ்நாள் முழுவதும் தொடர்ந்தது.¹⁴⁹⁵  இருப்பினும், சாத்தான் தோற்றுப் போனாள், ஏனென்றால் அவள் ஒரு மகனைப் பெற்றெடுத்தாள் (ஏசாயா 66:7), அந்த ஆண் குழந்தை, யெகோவாவாக (சங்கீதம் 2:8-9) உலகின் எல்லா தேசங்களையும் இரும்பு செங்கோலுடன் ஆள நியமிக்கப்பட்டிருந்தது. மேலும் அவளுடைய குழந்தை எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது, அல்லது கர்த்தரிடமும் அவருடைய சிம்மாசனத்திற்கும் ஏறிச் செல்லப்பட்டது (வெளிப்படுத்தல் 12:5), அங்கு அவர் தற்போது பிதாவாகிய தேவனுடைய வலது பக்கத்தில் அமர்ந்து, தம்முடைய பரிசுத்தவான்களுக்காகப் பரிந்து பேசுகிறார் (ரோமர் 8:34).

யுகங்களின் இந்த ஆவிக்குரிய யுத்தம் முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்டிருந்தது. இயேசு, உலகம் தோற்றுவிக்கப்படுவதற்கு முன்பே அடிக்கப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டி ஆவார் (வெளிப்படுத்தல் 13:8 ESV). எனவே, அவர் நிராகரிக்கப்பட்டது அனைத்தும் தேவனுடைய திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகவே இருந்தது. இந்தக் கட்டம் வரை யெகோவா சாத்தானின் சூழ்ச்சியை முறியடித்திருந்தார் (இணைப்பைக் காண கிளிக் செய்யவும் Aw – பெத்லகேமில் இரண்டு வயது மற்றும் அதற்குக் குறைவான வயதுடைய எல்லா சிறுவர்களையும் கொல்லும்படி ஏரோது கட்டளையிட்டான்). ஆனால் இப்போது பிதா அதை மேலும் தடுக்கவில்லை. சர்ப்பம் இரட்சகரின் குதிகாலைத் தாக்கும் நேரம் வந்திருந்தது.

ஒருவேளை, வேதத்தில் கடவுளின் இறையாண்மைக்கு இதைவிடத் தெளிவான சான்று வேறு எங்கும் இல்லை. அன்று பிரட்டோரியத்தில் பொன்டியு பிலாத்து கிறிஸ்துவை நடத்திய விதத்தை விட. முதலாவதாக, பிலாத்து குறைந்தது ஏழு முறை அவருடைய குற்றமற்ற தன்மையை அறிவித்தார் (யோவான் 18:31அ; லூக்கா 23:4, 23:14 மற்றும் 15; யோவான் 19:4; லூக்கா 23:22 மற்றும் யோவான் 19:6).

இரண்டாவதாக, பிலாத்து இயேசுவை விடுவிக்க விரும்பினார் (லூக்கா 23:20); நான் அவரைப் போகவிடுவேன் (லூக்கா 23:22); பிலாத்து இயேசுவை விடுவிக்க முயன்றார் (யோவான் 19:12); பிலாத்து அவரைப் போகவிட முடிவு செய்தது (அப் 3:13), இவ்விஷயத்தில் கடவுளின் இறையாண்மைக்கு எல்லாமுமே சான்றாக அமைகின்றன.

மூன்றாவதாக, பிலாத்துவின் சொந்த மனைவியே அவருக்குத் தண்டனை விதிக்க வேண்டாம் என்று அவரை வற்புறுத்தினாள் (மத்தேயு 27:19).

நான்காவதாக, அவர் யூதர்களிடம், “நீங்களே அவரைக் கொண்டுபோய், உங்கள் சொந்த சட்டத்தின்படி அவருக்குத் தீர்ப்பு கொடுங்கள்” (யோவான் 18:31) என்று கூறியபோது, ​​மேசியாவின் விடுதலையை ஏற்படுத்த உண்மையில் முயன்றார். அவர் அவரை ஏரோது அந்திப்பாவிடம் அனுப்பினார், ஆனால் கிறிஸ்து அவரிடமே திரும்ப அனுப்பப்பட்டார் (லூக்கா 23:7); மேலும், இயேசுவுக்குப் பதிலாக பரபாஸைத் தண்டிக்கச் செய்யும்படி யூதர்களை அவர் வற்புறுத்த முயன்றார் (யோவான் 18:39-40). ஆயினும், இவை அனைத்தையும் மீறி, பிலாத்து இறுதியில் தேவ ஆட்டுக்குட்டியானவருக்குச் சிலுவையில் அறையப்படத் தண்டனை விதித்தார்!¹⁴⁹⁶

அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவர் பிறந்த கணத்திலிருந்தே… அந்தப் பெரிய வலுசர்ப்பம் அவரைக் கொல்ல விரும்பியது. சிலுவையில், அந்தப் பொல்லாதவனின் திட்டங்கள் நிறைவேறியது போல் தோன்றியது. ஆனால் யோசேப்பு தன் சகோதரர்களிடம் சொன்னது போல: நீங்கள் எனக்குத் தீங்கு செய்ய நினைத்தீர்கள், ஆனால் தேவன் அதை நன்மைக்காகவே நினைத்தார்; இப்போது நடப்பது போல, அநேக உயிர்களைக் காப்பாற்றுவதற்காகவே அது செய்யப்பட்டது (ஆதி 50:20).

கெத்செமனே தோட்டம்
மத் 26:36-44; மாற்கு 14:32-40; லூக் 22:39-46; யோவான் 18:1
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் தேதி வெள்ளிக்கிழமை நள்ளிரவு

கெத்செமனே தோட்டம் ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: இயேசு ஏன் பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோரைத் தம்முடன் ஜெபிக்க அழைத்துச் சென்றார்? தல்மீதிம்கள் ஏன் யேசுவாவின் அவசர உணர்வைப் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை? மேசியா எல்லாவற்றையும் விட அதிகமாக எதை விரும்பினார்? ஆனாலும், அவர் எப்படி ஜெபித்தார்? அவர் வியர்த்ததில் அசாதாரணமானது என்ன? அதன் அர்த்தம் என்ன? அவர் தனியாக ஜெபித்த மற்ற நேரங்கள் எவை? நமது ஜெபங்களுக்கு இயேசு இங்கே என்ன முன்மாதிரியை அளிக்கிறார்? கிறிஸ்து ஜெபத்திற்கு என்ன தடைகளை எதிர்கொள்கிறார்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: உங்கள் கெத்செமனே எப்படி இருந்தது? நீங்கள் உண்மையிலேயே தேவனுடன் போராடிய இடம் எது? பிரச்சினை என்னவாக இருந்தது? நீங்கள் யாருக்காகவும் எதற்காகவும் ஜெபிக்கிறீர்கள் என்பதை எது தீர்மானிக்கிறது? “உமது சித்தம் நிறைவேறட்டும்” என்று நீங்கள் ஜெபிக்கும்போது அதன் அர்த்தம் என்ன? இந்த வாரம் நீங்கள் ஜெபிக்கும் விதத்தை கெத்செமனே கதை எவ்வாறு மாற்றும்? துன்ப காலங்களில் உங்களுக்குத் துணையாக நிற்கும் நண்பர்கள் எத்தனை பேர் இருக்கிறார்கள்? இயேசுவின் ஜெபத்தில் உங்களைக் கவர்ந்தது எது?

பின்பு இயேசு வழக்கம்போலத் தம் சீடர்களுடன், குளிர்காலத்தில் கித்ரோன் பள்ளத்தாக்கின் வழியே ஓடும் ஓடையைக் கடந்து, ஒலிவ மலையின் அடிவாரத்தில் உள்ள கெத்செமனே என்னும் இடத்திற்குச் சென்றார் (லூக்கா 22:39; யோவான் 18:1 CJB). அந்தக் குழு முன்னேறிச் சென்றபோது, ​​அப்போஸ்தலர்கள் எலும்பு வரை களைத்துப்போயிருந்தார்கள். அது ஒரு நீண்ட நாளாக இருந்தது. அவர்கள் பெத்தானியாவில் விடியற்காலையிலேயே எழுந்திருந்தார்கள்; அங்கேதான் இயேசு தம் தாயை மரியாள் மற்றும் மார்த்தாள் ஆகியோரின் பொறுப்பில் விட்டுச் சென்றிருந்தார். நள்ளிரவு நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது; பதினொரு சீடர்களின் கண்கள் கனத்திருந்தன, அவர்களின் கால்கள் மெதுவாக நடந்தன. அதுமட்டுமல்ல, யேசுவா மிகவும் அதிகமாகப் பேசியிருந்ததால், நினைவுகூர்தலால் அவர்களின் மூளை வலித்தது. ஆனாலும் அவர்கள் குறை கூறவில்லை, ஏனென்றால் ஏதோ வித்தியாசமாக இருப்பதை அவர்கள் உணர்ந்தார்கள். போதகரின் போதனையில் ஒரு அவசரம் இருந்தது.

அவர்கள், எருசலேமை ஒலிவ மலையிலிருந்து பிரிக்கும் பள்ளத்தாக்கின் அடிவாரத்தில் உள்ள சிறிய ஒலிவ ஆலையிலிருந்தும் தோட்டத்திலிருந்தும் இருநூறு கெஜம் தொலைவில் இருந்தார்கள். அவர்கள் அந்த ஓடையைக் கடந்ததிலிருந்து, சிறிது காலமாகத் தாவீதின் நகரத்திலிருந்து விலகிச் சென்றுகொண்டிருந்தார்கள். ஒலிவ மலையின் அடிவாரத்தில், மதிலும் ஆலயமும் மேற்கே கால் மைல் தொலைவில் இருந்தன.

எரிக்கோ செல்லும் நெடுஞ்சாலையின் சந்திப்புக்கு அருகில் இருந்த சிறிய சாலையிலிருந்து அவர்கள் விலகிச் சென்றனர். அங்கே, அப்போஸ்தலர்கள் சிறிய ஒலிவ மரங்களுக்கு நடுவே கடினமாக நடந்து சென்றனர். நிலவொளியில், தோட்டத்திற்கு அருகில், பழைய ஒலிவ எண்ணெயின் மணம் நிறைந்த ஒரு சிறிய கல் குகையை அவர்கள் கண்டனர். அப்போஸ்தலர்களில் சிலர் அமர்ந்தனர், மற்றவர்களோ குகையின் சுவரில் சாய்ந்து கொண்டனர். அது ஒரு அமைதியான ஓய்விடமாக இருந்தது; அங்கே சீடர்கள் மட்டுமல்ல, ஒருவேளை மற்றவர்களும் வெவ்வேறு காலங்களில் குருவைச் சந்தித்திருக்கலாம். அவ்வாறாக, யூதாஸ் அந்த ஓய்விடத்தைப் பற்றி அறிந்திருந்தான். நசரேயனும் அவருடைய சிறிய கூட்டமும் மேல் அறையில் இல்லை என்பதை அவர்கள் கண்டறிந்தபோது, ​​அந்தத் துரோகி ஆயுதமேந்திய குழுவை அங்கே வழிநடத்திச் சென்றான்.

அந்த நடைப்பயணம் முடிந்தது. பிரசங்கத்திற்கு ஒரு முடிவு… அற்புதங்களுக்கு ஒரு முடிவு… அவருடைய சீடர்களுக்கான போதனைக்கும் ஒரு முடிவு ஏற்பட்டது. பலமுறை சொல்லப்படாத, செய்யப்படாத காரியம் என்பதே இல்லை – சிலவற்றை வலியுறுத்துவதற்காக மீண்டும் மீண்டும் சொல்ல வேண்டியிருந்தது. அவர் தம்மையே மேஷியாக்காக அர்ப்பணித்திருந்தார், ஆனால் இஸ்ரவேல் அவரை நிராகரித்தது. அது ஒரு நியாயமான முன்மொழிவுதான். ஆனால், அவர் பிசாசு பிடித்தவர் என்று சன்ஹெட்ரின் கூறியதால், சிலுவைக்கான பாதை மட்டுமே அவருக்குத் திறந்திருந்தது. மேலும், தாம் ஒரு மனிதனாகப் பிறந்து வாழவும், ஒரு மனிதனாக மரிக்கவும் சம்மதிப்பதாகப் பிதாவிடம் சொன்னபோதே அவர் அறிந்திருந்தபடி, அந்தச் சோதனையின் தருணம் மெதுவாகவும் திகிலூட்டுவதாகவும் இருக்கும். ஒரு சிறு துளி வலியிலிருந்தோ, ஒரு சிறு துளி அவமானத்திலிருந்தோ, அல்லது வரவிருந்த சொல்லொணா காரியங்களை எதிர்பார்த்திருக்கும் திகிலிலிருந்தோ கூட பிதாவாகிய தேவனால் அவரைக் காப்பாற்ற முடியாது.

அவர்களில் எட்டு பேரிடம் அவர் சொன்னார்: நான் அங்கே போய் ஜெபம் பண்ணும் வரை நீங்கள் இங்கே உட்கார்ந்திருங்கள் (மத்தேயு 26:36; மாற்கு 14:32). தம்முடைய முழு மனிதத்தன்மையோடும் காணப்பட்ட இயேசுவுக்கு, அவர் மரணத்தை எதிர்கொண்டபோது, ​​அவருடன் இருந்து அவரை ஆதரிக்கவும் அவருடைய நண்பர்கள் தேவைப்பட்டார்கள். பின்பு கிறிஸ்து, செபதேயுவின் இரண்டு மகன்களான பேதுரு, யாக்கோபு மற்றும் யோவான் ஆகியோரைத் தம்முடன் அழைத்துச் சென்றார். நம் இரட்சகர் விசேஷ நம்பிக்கை வைத்திருந்த இந்த மூவரும், அவருடன் குகையிலிருந்து வெளியே நடந்து, தேவாலயத்திலிருந்து கித்ரோன் வரையிலும், ஒலிவ மலையின் உச்சி வரையிலும் நீண்டு கிடந்த சாம்பல் நிறப் படிகள் கொண்ட சிறிய சாலையைக் கடந்தனர். அவர்கள் படிகளைக் கடந்து, அந்தச் சிறிய ஒலிவத் தோட்டத்தின் நிழலுக்குள் நடந்தனர்.

மூவரும் அவரைப் பின்தொடர்ந்தனர். மானிட மகன் மரங்களின் கீழ் நின்றார். நிலவொளியின் ஒரு பகுதியை மறைத்திருந்த இலைகளின் அமைப்பில், அவர் மிகுந்த மனக்கலக்கத்துடனும் கலக்கத்துடனும் இருந்ததை அவர்களால் காண முடிந்தது (மத்தேயு 26:37; மாற்கு 14:33). அவருடைய கைகள் நடுங்கின. அவருடைய முகத்தோற்றம் நீல நிறம் கலந்த சாம்பல் நிறமாகத் தோன்றியது. அவருடைய வாய் தொய்ந்திருந்தது. மற்றவர்களால் காண முடியாத ஒரு தரிசனத்துடன் அவருடைய கண்கள் பெரிதாக இருந்தன. பெசாக்கா இரவின் அந்த இருண்ட வேளைகளில், துன்புறும் ஊழியர் ஜெபத்திற்காக அந்த விசேஷித்த இடத்திற்கு வந்தார்.

இயேசு பூமியில் வாழ்ந்த காலத்தில், மரணத்திலிருந்து தன்னை விடுவிக்க வல்லமையுள்ளவரிடம், உரத்த குரலில் கூக்குரலிட்டு, கண்ணீர் சிந்தி, ஜெபங்களையும் விண்ணப்பங்களையும் ஏறெடுத்தார் (எபிரேயர் 5:7அ CJB). என்னவொரு சித்திரம். வேதனையில் இயேசு. பயத்தின் மேடையில் மேசியா. கிறிஸ்து புனிதத்தன்மையால் அல்ல, மனிதத்தன்மையால் போர்த்தப்பட்டிருக்கிறார். அடுத்த முறை மூடுபனி உங்களைச் சூழ்ந்துகொள்ளும்போது, ​​தோட்டத்தில் இருந்த ஆண்டவரை நினைவுகூர்வது உங்களுக்கு நன்மை பயக்கும். அடுத்த முறை, உங்களை யாரும் கண்டுகொள்ளவில்லை என்று உங்கள் சுயபச்சாதாபம் உங்களை நம்பவைக்கும்போது, ​​கெத்செமனேக்குச் சென்று வாருங்கள். அடுத்த முறை, இவ்வுலகில் பெருகிவரும் வேதனையை தேவன் உண்மையிலேயே காண்கிறாரா என்று நீங்கள் வியக்கும்போது, ​​முறுக்கப்பட்ட ஒலிவ மரங்களுக்கு மத்தியில் அவர் மன்றாடுவதைக் கேளுங்கள்.¹⁴⁸⁷

பின்பு அவர் அவர்களிடம், “மரணமளவுக்கு என் ஆத்துமா மிகுந்த துக்கத்தால் நிறைந்திருக்கிறது” என்றார் (மத்தேயு 26:38அ; மாற்கு 14:34அ). பேதுருவும், யாக்கோபும், யோவானும் உதவ முயன்றனர். அவர்கள் ஆறுதல்படுத்த விரும்பினர். ஆனால் மேசியா வெறுமனே தலையை அசைத்தார். அவர் மனிதகுலத்தின் உதவிக்கு அப்பாற்பட்டவராக இருந்தார், ஏனெனில் அவருடைய தெய்வீகத்தை விட அவருடைய மனிதத்தன்மையே அதிகமாக வலியுறுத்தப்பட்டது. ஒரு மனிதனாக, அவரால் துன்பத்தின் முழுமையையும் தாங்கிக்கொள்ள முடிந்தது. மேலும், ஒரு மனிதனாக, நசரேயனுக்கு மற்ற எல்லா மனிதர்களைப் போலவே நரம்பு மண்டலம் இருந்தது மட்டுமல்லாமல், மிகுந்த மகிழ்ச்சிக்கான உணர்ச்சித் திறனும், பெரும் உணர்திறனும் இருந்தன. அதுமட்டுமின்றி, தேவனுடைய குமாரனாக, விரைவில் வரவிருப்பதை அவர் புரிந்துகொண்டார்.¹⁴⁸⁸

தமது பெரும் சோதனையின் காரணமாக, இயேசு, தமது நெருங்கிய வட்டத்தினர் இங்கே தங்கி, என்னுடன் விழித்திருக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டார் (யோவான் 26:38b; மாற்கு 14:34b). அவர் சென்றடைந்தார். ஓ, அவர் எப்படிச் சென்றடைந்தார்! ஆனால், அவருடைய அந்த விரிந்த, தாகம் கொண்ட தொடுதல் நிறைவேறாமல் போனது. அவர் விரும்பிய ஒரே பரிசு, தமது உண்மையுள்ள நோக்கத்தை நிறைவேற்றும்போது, ​​தமது நண்பர்கள் தம்முடன் நிற்பதைக் காண்பதே. கிறிஸ்து முழுமையான தேவனாகவும் முழுமையான மனிதனாகவும் இருந்தார்: இரட்சிப்பதற்குப் போதுமான தேவனாகவும், தமது பணியின் தனிமையை உணர்வதற்குப் போதுமான மனிதனாகவும் இருந்தார். தமது மகிழ்ச்சியாக இருந்தவர்களின் ஆதரவைத் தேடி அவர் புறப்பட்டார். அவர், “என்னுடன் இந்தப் பாரத்தைச் சுமப்பவர் யார்?” என்று கேட்பது போல இருந்தது. அந்த இடத்தை அடைந்ததும், அவர் அவர்களிடம்: “சோதனையில் விழாதபடிக்கு ஜெபம் பண்ணுங்கள்” என்றார் (லூக்கா 22:40). இந்த மூவரும், அவருடைய மற்ற அப்போஸ்தலர்களும் விரைவில் ரோமானியர்களின் அடக்குமுறையையும், மகா சன்ஹெட்ரினையும் முழுமையாக எதிர்கொள்ளப் போகிறார்கள் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார். தனித்தனியாக, அவர்கள் அஞ்சத்தக்கவர்களாக இருந்தனர். ஆனால் ஒன்றாகச் சேர்ந்தால், அவர்கள் கொடியவர்களாக இருப்பார்கள்.

அந்தச் சமயத்தில்தான், இளம் மாற்கு (சுமார் பதினேழு வயது) தோட்டத்திற்குள் ஓடிவந்தான். அவன் மூச்சிரைக்க, இரவு உடையில் இருந்தான். அவன் குகை இருந்த சாலையோரம் சென்று, உறங்கிக்கொண்டிருந்த எட்டு பேரிடம் பரபரப்புடன், தன் தந்தையின் வீட்டில் ஒரு திடீர்த் தாக்குதல் நடந்ததாகவும், ரோமானியப் படைவீரர்கள், ஆலயக் காவலர்கள் மற்றும் மகா சன்ஹெட்ரினின் சில உறுப்பினர்கள் தலைமையில், தீப்பந்தங்கள் மற்றும் தடிகளுடன் ஆயுதம் ஏந்திய ஒரு பெரும் கும்பல், குருவைத் தேடி அந்த இடத்தைச் சோதனையிட்டதாகவும் கூறினான். அவர் எங்கே சென்றார் என்பதை அறிய அவர்கள் கோரினர்.

ரோமானியத் தளபதியும் சன்ஹெட்ரினின் சில உறுப்பினர்களும் அவனுடைய தந்தையிடம் விசாரித்த பின்னர், அவர்கள் அங்கிருந்து சென்றுவிட்டனர். அவர்களில் சிலர் தாங்கள் ஆலயத்திற்குச் செல்வதாகக் கூறினர். இந்தச் செய்தியைக் கேட்டதும், எட்டு அப்போஸ்தலர்களில் ஒருவன் இயேசுவிடம் சொல்வதற்காகச் சாலையைக் கடந்து விரைந்து சென்றான். ஆனால், அவரைக் காணாததால், காத்திருந்த பேதுருவிடமும் மற்ற இரண்டு அப்போஸ்தலர்களிடமும் அந்தச் செய்தியை மெல்லிய குரலில் தெரிவித்தான். செய்தியைக் கொண்டு வந்த சிறுவனைத் தவிர, வேறு யாரும் பதற்றமடைந்ததாகத் தெரியவில்லை. மார்க்கின் வீட்டின் மீதான தாக்குதல் தோல்வியடைந்துவிட்டால், அதோடு எல்லாம் முடிந்துவிட்டது என்று அந்த சீடர்கள் நினைத்ததாகத் தெரிகிறது.

குகையிலிருந்த எட்டு பேரும், ஒலிவ மரத்தில் சாய்ந்திருந்த மூன்று பேரும் உறங்கிப் போனதிலிருந்து, அவர்களுடைய அக்கறையின்மை தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவ்வப்போது, ​​யோவானன் விழித்துக்கொண்டு, இயேசுவின் உரத்ததும் வேதனையானதுமான கதறல்களைக் கேட்டான். ஆனால், ஆண்டவர் மீது அவனுக்கு இருந்த அன்பு மற்றும் இயல்பான இரக்கம் இருந்தபோதிலும், அவனுடைய கனத்த இமைகள் அவனது சித்தத்திற்குக் கீழ்ப்படிய மறுத்து மீண்டும் மூடிக்கொண்டன. இவ்வாறு, அந்தச் சிறிய ஒலிவ மரத் தோப்பில், இரக்கத்திற்காகக் கதறும் மனிதகுமாரனின் விசித்திரமான ஓசையும், அதனுடன், களைப்பினால் இயல்பான புலன்கள் மழுங்கிப் போயிருந்த அவருடைய அப்போஸ்தலர்களுடைய உறக்கக் கலக்கமான சத்தங்களும் கலந்திருந்தன. ஆக, மனித இயல்பின்படி, கிறிஸ்து அந்தத் தோட்டத்தில் தனியாக இருந்தார்.

இன்னும் சற்று தூரம் சென்று, அவர் மீண்டும் மீண்டும் தம் முகங்குப்புற விழுந்து, முடிந்தால் அந்த வேளை தம்மைவிட்டு நீங்கிவிட வேண்டும் என்று ஜெபித்தார் (மத்தேயு 26:39அ; மாற்கு 14:35; லூக்கா 22:41). ‘விழுந்தார்’ மற்றும் ‘ஜெபித்தார்’ ஆகிய இரண்டு வினைச்சொற்களும் தொடர்ச்சியான செயலைக் குறிக்கும் முற்றுப்பெறாத வினைச்சொற்களாகும். இயேசு தொடர்ந்து தரையில் விழுந்துகொண்டே ஜெபித்துக்bகொண்டிருந்தார் என்பதை இது நமக்கு உணர்த்துகிறது. அவர் ஜெபித்தபோது, ​​அவருடைய வேதனை ஆழமாகி, தாங்க முடியாததாக மாறியது. அவர் எழுந்து நின்றார். அவருடைய கலக்கம் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது. வழக்கமாக அவருடைய தோள்களுக்குக் கீழே நேர்த்தியாகத் தொங்கும் முடி, கலைந்து காணப்பட்டது; அதில் சில முடிகள் அவருடைய நெற்றியில் இருந்த வியர்வையில் ஒட்டியிருந்தன.

அப்பா, பிதாவே (அதாவது: அன்புள்ள பிதாவே!). அவருடைய தாய்மொழியான அரமேய மொழியில் அவரது குரல் உடைந்தது. பிரபஞ்சம் கூர்ந்து கவனித்தது. பரலோகம் அவர் சொல்வதைக் கேட்டது. அவருடைய பிதா எப்போதும் அவர் சொல்வதைக் கேட்டார். பிதா அநேகமாக இவ்வாறு கதறியிருப்பார், “மாபெரும் பிரிவுக்கு ஆயத்தமாயிரு. காலையில் நீ ஆணிகள் மற்றும் முட்களின் வலியைத் தாங்க வேண்டும்; ஆயினும், நான் உன்னைவிட்டு விலகும்போது நீ உணரப்போகும் எல்லாவற்றோடும் ஒப்பிடும்போது அந்த வலி சிறியதாகத் தோன்றும். இந்த இருண்ட பிரிவில் நாம் தாங்க வேண்டிய வலி தாங்க முடியாததாக இருக்கும். மகனே, மரணம் உன் மனித உருவத்தை விடுவிக்கும் வரை பொறுத்துக்கொள். எல்லாம் முழுமையாகச் செலுத்தப்பட்டதும் கதறி, என்னிடம் விரைந்து வா.”

இந்த ‘அப்பா’ என்ற வார்த்தை, ‘அப்பா’ என்பதைப் போன்ற ஒரு பாசமான சொல். ரபி ஷாவுல் பின்னர் ரோமில் உள்ள திருச்சபைக்கு எழுதிய தனது கடிதத்தில் இதைப் பயன்படுத்தினார். ஏனெனில், உங்களை மீண்டும் பயத்திற்குள் கொண்டுவர அடிமைத்தனத்தின் ஆவியை நீங்கள் பெறவில்லை; மாறாக, நம்மைத் தத்தெடுக்கும் ஆவியையே நீங்கள் பெற்றீர்கள், அவருடைய வல்லமையால் நாம் ‘அப்பா’ என்று கூப்பிடுகிறோம் (ரோமர் 8:15). இந்த வார்த்தை யூத மதத்தில் எங்கும் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. அவர்கள் கடவுளைப் பயபக்தியுடன் நோக்கினார்கள். ஆலயத்தின் திரை இன்னும் கிழிக்கப்படவில்லை.

பிதாவே. குமாரனே, கேளும். கூடுமானால், இந்தக் கிண்ணம் என்னிடமிருந்து நீக்கப்படட்டும் (மத்தேயு 26:39b; மாற்கு 14:36a; லூக்கா 22:42a). ஒரு குறிப்பிட்ட அனுபவத்தைச் சுவைத்துப் பார்ப்பதைக் குறிக்க, யூத மதத்தில் ‘குவளை’ என்ற சொற்றொடர் அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுகிறது. இயேசு குடிக்க விரும்பாத அந்தக் கிண்ணம் எது? சரீர மரணமா? இல்லை. அகால மரணமா? இல்லை. அது பிதாவிடமிருந்தும் ஆவியானவரிடமிருந்தும் அவர் பிரிக்கப்படவிருந்த பிரிதல், அல்லது ஆவிக்குரிய மரணம். அவர் சிலுவையிலிருந்து சொல்வார்: என் தேவனே, என் தேவனே, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர் (மத்தித்யா 27:46)? அங்கே தேவன் இருக்கமாட்டார் – பிரிக்கும் பாரமாகிய அந்தக் கறுப்புத் திரை மட்டுமே இருக்கும். ஏதேன் தோட்டத்தில் முதல் ஆதாம் கீழ்ப்படியாமையைக் கற்றுக்கொண்டான், ஆனால் கெத்செமனே தோட்டத்தில் கடைசி ஆதாம் கீழ்ப்படிதலைக் கற்றுக்கொண்டான் (1 கொரிந்தியர் 15:45).

உடல் மற்றும் ஆன்மாவின் எல்லா வேதனைகளுக்கும் மத்தியிலும், நம் இரட்சகர் தமது ஜெபத்தில் மேலும் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க கூற்றைச் சேர்க்கிறார், சங்கீதம் 40:7-8-ஐ மேற்கோள் காட்டி, அது… “நான் விரும்புகிறபடியல்ல, நீர் விரும்புகிறபடியே ஆகட்டும்” (மத்தேயு 26:39c; மாற்கு 14:36b; லூக்கா 22:42b) என்பதாகும். அந்த வார்த்தைகளின் மூலம் மனிதகுலத்தின் மீதான மேசியாவின் அன்பும் அர்ப்பணிப்பும் மீண்டும் ஒருமுறை வெளிப்படுத்தப்பட்டது. தமது மனித இயல்பில், தமக்கு வரவிருந்த பாடுகளை அவர் மனமுவந்து தவிர்த்திருப்பார் என்றாலும், தமது பாடுகளால் உலகின் மீட்பு (யாத்திராகமம் மீதான எனது விளக்கவுரையைக் காண, இணைப்பைக் காண Bz – மீட்பு என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்) விலைகொடுத்து வாங்கப்படும் என்பதையும் இயேசு அறிந்திருந்தார். ஆகையால், பரலோகத்தை விட்டு பூமிக்கு வந்த தனது நோக்கத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்பதை அவர் அறிந்திருந்ததால், தனது ஜெபத்தையும் மனநிலையையும் பிதாவிடம் மகிழ்ச்சியுடன் சமர்ப்பித்தார்.¹⁴⁹⁰

நற்செய்திகளில் இயேசு தனியாக ஜெபிப்பதற்காக ஒதுங்கியிருக்கும் ஆறு சந்தர்ப்பங்கள் மட்டுமே உள்ளன, மேலும் ஒவ்வொரு சம்பவமும் அவருக்காக தேவன் வைத்திருந்த பணியை நிறைவேற்றாமல் இருப்பதற்கான சோதனையை உள்ளடக்கியது – அந்தப் பணி இறுதியில் துன்பத்தையும், நிராகரிப்பையும், மரணத்தையும் கொண்டுவரும். இந்த நெருக்கடிகள் தீவிரத்தில் அதிகரித்து, கெத்செமனேயின் வேதனையில் உச்சத்தை அடைவதாகத் தெரிகிறது.¹⁴⁹¹

அவர் முதன்முதலில் தனியாக ஜெபிப்பதற்காகச் சென்றது, நமது இரட்சகர் வனாந்தரத்திற்கு விரட்டப்பட்டு பிசாசினால் சோதிக்கப்பட்டபோதுதான். அங்கே, அவர் அந்தப் பழைய சர்ப்பத்தை எதிர்கொண்டபோது பரிசுத்த ஆவியானவர் அவருடன் இருந்தார் (காண்க: Bj – வனாந்தரத்தில் சோதிக்கப்பட்ட இயேசு).

இரண்டாவதாக, இயேசு ஜெபம் செய்வதற்கு முன்பாக விலகிச் சென்றார் அவருடைய இரண்டாவது பெரிய பிரசங்க சுற்றுப்பயணத்திற்கு (காண்க: Cm – நற்செய்தியைப் பிரசங்கித்து, கலிலேயா முழுவதும் பயணம் செய்த இயேசு). எதிராளி தனது பணியை தீவிரமாக எதிர்ப்பார் என்றும் ஜெபம் தேவைப்படும் என்றும் அவர் அறிந்திருந்தார்.

மூன்றாவதாக, கர்த்தர் தமது முதல் மேசியானிய அற்புதத்திற்குப் பிறகு தனிமையில் ஜெபித்தார் (காண்க: Cn – யூத தொழுநோயாளியைக் குணப்படுத்துதல்). மேசியா என்ற எந்தவொரு கூற்றையும் விசாரிப்பது சன்ஹெட்ரினின் பொறுப்பு என்பதால், தாம் அவர்களின் கவனத்தைப் பெறுவோம் என்று அவர் அறிந்திருந்தார். அதன்படியே அவர் செய்தார் – சன்ஹெட்ரினின் அங்கத்தினர்கள் அவர் பிரசங்கம் செய்வதைக் கேட்பதற்காக கப்பர்நௌம் வரை பயணம் செய்தனர். அது தமது பூமிக்குரிய ஊழியத்தில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமையப்போகிறது என்பதை இயேசு அறிந்திருந்தார், ஏனெனில் அவர் அன்று ஒரு பக்கவாத நோயாளியைக் குணப்படுத்தியது மட்டுமல்லாமல், மிக முக்கியமாக, தம்மைத் தெய்வம் என்று கூறி, அவருடைய பாவங்களை மன்னித்தார்.

நான்காவதாக, இயேசு ஹமாஷியாக், தாம் மறைந்த பிறகு தமது ஊழியத்தைத் தொடரப்போகும் தம் சீடர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு முன்பு ஜெபிப்பதற்காக ஓர் அமைதியான இடத்திற்குச் சென்றார் (காண்க: Cy –  பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களின் பெயர்கள் இவையே). இவை முக்கியமான முடிவுகளாக இருந்தன, மேலும் அவர் தனிமையில் இருந்து அதைப் பற்றி ஜெபிக்க வேண்டியிருந்தது.

ஐந்தாவதாக, ஐயாயிரம் பேருக்கு உணவளித்த பிறகு, மக்கள் அவரை அரசனாக்க விரும்பினர். இவ்வாறு, கலிலேயாவின் ரபி தம் சீடர்களை ஏரியைக் கடந்து கென்னசரேத்துக்குத் திருப்பி அனுப்பினார், மேலும் கூட்டத்தைக் கலைத்தபின், தாமே ஜெபிப்பதற்காக ஒரு மலைப்பக்கம் சென்றார் (காண்க: Fo – அரசியல் மேசியா என்ற கருத்தை இயேசு நிராகரிக்கிறார்). தம் அப்போஸ்தலர்களை மற்றொரு புயலிலிருந்து காப்பாற்றுவதற்காக, அவர்களிடம் செல்வதை அவர் போதுமான அளவு தாமதப்படுத்தினார். தண்ணீரின் மீது நடந்ததன் மூலம், அவர் தம் தெய்வீகத்தை வெளிப்படுத்தினார்.

ஆறாவதாக, இங்கே, துன்புறும் ஊழியர் தனியாக ஜெபித்ததன் உச்சக்கட்டத்தில், அவர் மிகுந்த மன அழுத்தத்தில் இருந்தார்; அவருடைய வியர்வை, காலையில் சிலுவையை முன்னறிவிப்பது போல, தரையில் விழும் இரத்தத் துளிகளைப் போல இருந்தது.

இதுவே ஆன்மீகப் போரின் உச்சக்கட்டமாக இருந்தது. அவர் ஜெபித்தபோது, ​​ஆழ்ந்த உடல் வலியில் இருப்பது போல முன்னும் பின்னுமாக அசைந்தார். பின்னர் அவர் மேலே பார்த்து, ஒரு கணம் மௌனமானார். பரலோகத்திலிருந்து ஒரு தேவதூதன் அவருக்குத் தோன்றி அவரைப் பலப்படுத்தினார். மிகுந்த வேதனையில் இருந்த அவர், தொடர்ந்தும் மேலும் ஊக்கத்துடனும் ஜெபித்தார். திடீரென்று, அவருடைய முகத்திலும் நெற்றியிலும் மின்னிய உப்புச் வியர்வை நிறம் மாறத் தொடங்கியது. அது சிவந்து, நிறம் அடர்த்தியாகியது; இறுதியில், தமது வேதனையில், அது இரத்தம் என்பதை அவர் அறிந்துகொண்டார். அது அவருடைய முகத்தில் ஒட்டிக்கொண்டு, மெதுவாக அவருடைய தாடை வரை இறங்கியது. அதில் சில கட்டிகளாக உதிர்ந்து, அவருடைய தாடியில் உறைந்தன. அவருடைய வியர்வை, தரையில் விழும் இரத்தத் துளிகளைப் போல இருந்தது; அது, அதே காலையில் நிகழவிருந்த சிலுவையை முன்னறிவித்தது (லூக்கா 22:43-44a).

மருத்துவ ரீதியாக, இது ஹெமாடிட்ரோசிஸ் (இரத்த வியர்வை) என்று அழைக்கப்படுகிறது. பயத்தின் மேல் பயம் குவியும்போது, ​​அதாவது, ஏற்கனவே உள்ள ஒரு துன்பத்தின் மீது மற்றொரு துன்பத்தின் வேதனை சுமத்தப்பட்டு, அதிக உணர்திறன் கொண்ட ஒருவரால் அந்த வலியைத் தாங்க முடியாத நிலை வரும்போது இது நிகழ்கிறது. அந்தத் தருணத்தில், நோயாளி பொதுவாக சுயநினைவை இழந்துவிடுவார். அவ்வாறு நிகழாதபோது, ​​தோலடி நுண்குழாய்கள் சில சமயங்களில் மிகவும் விரிவடைந்து, அவை வியர்வைச் சுரப்பிகளுடன் தொடர்பு கொள்ளும்போது அந்தச் சிறிய நுண்குழாய்கள் வெடித்துவிடுகின்றன. வியர்வையுடன் இரத்தம் வெளியேறுகிறது, மேலும் இது பொதுவாக உடல் முழுவதும் நிகழ்கிறது. லூக்கா பின்னர் எழுதினார்: அவருடைய வியர்வை இரத்தக் கட்டிகளாக மாறி, தரையில் வழிந்தோடியது (லூக்கா 22:44b).¹⁴⁹²

ஒலிவப் பழச்சாறு பிழியப்படும் தோட்டமான கெத்செமனேவில், அதன் இரத்தம் தோய்ந்த எண்ணெய் வடியும் வரை பழங்கள் பிசையப்பட்டன (ஏசாயா 53:5). சாத்தான் கிறிஸ்துவை சிலுவைக்குச் செல்லவிடாமல் தடுக்க முயன்றபோது, ​​அவர் அனுபவித்த ஆன்மீக ஒடுக்குதலை ஒருவர் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியும். இயேசு நூறு சதவீதம் கடவுளாகவும் நூறு சதவீதம் மனிதராகவும் இருந்தார். ஆகவே, மனித இயல்பின்படி, அவர் எதை எதிர்கொள்ளப் போகிறார் என்பதை அறிந்திருந்ததால், அவர் ஓரளவு பயந்ததில் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. அந்த உணர்வு இல்லாமல் இருப்பது இயற்கைக்கு மாறானதாக இருந்திருக்கும்; ஆனால் இதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் – நம் ஆண்டவர் ஒரு கோழை அல்ல. அவர் மிகுந்த துக்கத்தால் மூழ்கடிக்கப்பட்டார், ஆழ்ந்த மன உளைச்சலுக்கும் கலக்கத்திற்கும் ஆளானார், ஆனால் திகிலடையவில்லை. சிலுவை அவருடைய மிகப்பெரிய கவலையாக இருக்கவில்லை. அவர் அந்தக் கோப்பையைக் குடிக்க விரும்பவில்லை, ஏனென்றால் அது அவருடைய வாழ்நாளில் முதல் மற்றும் ஒரே முறையாக திரித்துவத்திலிருந்து பிரிக்கப்படுவதைக் குறிக்கும். மேலும், இதுவரை வாழ்ந்த ஒவ்வொரு மனிதனின் எல்லாப் பாவங்களையும் அவர் தம் மீது சுமக்கப் போகிறார். அவரே சிலுவையில் தம் சரீரத்தில் நம்முடைய பாவங்களைச் சுமந்தார் (1 பேதுரு 2:24அ; 2 கொரிந்தியர் 5:21-ஐயும் காண்க). பிதா, குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவர் எல்லா காலத்திலும் ஒன்றாக இருந்தனர். அவர் மரிக்க வேண்டும் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார். அதற்காகத்தான் அவர் வந்தார் – அதுவே அவருடைய வாழ்வின் நோக்கமாக இருந்தது. ஆனால், நண்பகல் முதல் பிற்பகல் 3 மணி வரை, மூன்று மணி நேரத்திற்கு, பிதாவாகிய தேவன், தவிர்க்க முடியாதபடி, தம்முடைய பிரியமான குமாரனைப் புறக்கணித்தார் (காண்க: Lv – சிலுவையில் இயேசுவின் இரண்டாம் மூன்று மணி நேரம்: தேவனுடைய கோபம்). தேவன் இந்தப் பாவமற்ற மனிதனை நமக்காகப் பாவநிவாரண பலியாக ஆக்கினார், அதனால் நாம் அவருடன் ஐக்கியத்தில் தேவனுடைய நீதியில் முழுமையாகப் பங்குபெற முடியும் (இரண்டாம் கொரிந்தியர் 5:21).

பின்பு இயேசு ஜெபத்திலிருந்து எழுந்து தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களிடம் திரும்பினார். அவர் கீழே பார்த்தபோது, ​​அந்த மூவரும் மீண்டும் உறங்கிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டு அவருடைய இதயம் வலித்தது. கிறிஸ்துவின் மனிதத்தன்மைக்கு ஆதரவு தேவைப்பட்டவர்களிடமிருந்து அவர் எதையும் கேட்கவில்லை. அமைதி. அவர்கள் உறங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள்! சீமோனைப் பற்றி அவர் பேதுருவிடம், “நீ உறங்குகிறாயா? ஒரு மணி நேரமாவது விழித்திருக்க முடியாதா?” (மத்தேயு 26:40; மாற்கு 14:37; லூக்கா 22:45) என்று கேட்டார். அவர் பேதுருவை அவனுடைய பழைய பெயரால் அழைத்து, ஒரு மணி நேரம்கூட விழித்திருக்கத் தவறியதற்காக அவனைக் கடிந்துகொண்டார். “நீ எப்படி உறங்க முடியும்?” என்று இயேசு கேட்டார். பின்பு அவர் அந்த மூவரையும் உற்சாகப்படுத்தினார்: “எழுந்து விழித்திருங்கள் (ஆவிக்குரிய ஆபத்துகளுக்கு எச்சரிக்கையாக இருங்கள்) ஜெபியுங்கள் (கடவுளைச் சார்ந்திருப்பதை ஏற்றுக்கொண்டு), அப்பொழுது நீங்கள் சோதனையில் விழாது” (லூக்கா 22:46). தம்மைப் பாதுகாப்பவர்கள் மன்னிப்புக் கோரி முனகிக்கொண்டும், எழுந்து நிற்கப் போராடிக்கொண்டும் இருந்ததைக் கண்டு அவர் திகைத்துப்போனார். அவருடைய பிதா ஆரம்பத்தில் பன்னிருவரைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கலாம், ஆனால் அவர் இந்த மூவருக்கும் விசேஷமான மரியாதைகளை வழங்கியிருந்தார் – பேதுரு, யாக்கோபு மற்றும் யோவான் ஆகியோருக்கு மட்டுமே மலையில் அவருடைய உருமாற்றத்தைக் காணும் பாக்கியம் கிடைத்திருந்தது; யாயீரின் மகளை அவர் மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பியபோது இந்த மூவர் மட்டுமே உடனிருந்தனர். இப்போது அவர்களால் எப்படி உறங்க முடியும்?

அவர்கள் விரைவில் சந்திக்கவிருந்த சோதனைகளுக்காக அவர்களுக்கு மிகுந்த ஜெபம் தேவைப்பட்டது என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஆவி உற்சாகமுள்ளது, ஆனால் மாம்சம் பலவீனமுள்ளது (மத்தேயு 26:41; மாற்கு 14:38). நிச்சயமாக, அது ஏறக்குறைய நள்ளிரவாக இருந்தது, மேலும் அவர்கள் திராட்சை ரசக் கோப்பைகளுடன் ஒரு முழுமையான சேடருடன் பெசாக்கைக் கொண்டாடியிருந்தனர். மறுபுறம், அது கிறிஸ்துவின் வாழ்வில் ஒரு முக்கியமான நேரமாக இருந்தது, மேலும், மனித ரீதியாக, அவருக்கு அவர்களின் ஆதரவு மிகவும் தேவைப்பட்டது.

தம்முடைய சீடர்களை எழுப்பியபின், அவர் இரண்டாம் முறையாகச் சென்று அதே காரியத்தைச் செய்தார் (மாற்கு 14:39): என் பிதாவே, நான் இதைக் குடித்தாலன்றி இந்தக் கோப்பை நீக்கப்பட முடியாதென்றால், உம்முடைய சித்தம் நிறைவேறட்டும் (மத்தேயு 26:42). மேசியாவாகிய இயேசுவும் பிதாவாகிய தேவனும் ஒன்றாயிருந்தால் (யோவான் 10:30), அவர்களுடைய சித்தங்கள் எப்படி வேறுபட முடியும்? அவை வேறுபடலாம், ஏனென்றால் கிறிஸ்து, தேவனுடைய ரூபத்தில் இருந்தாலும்… மனிதனாகத் தோன்றி, மரணம் வரைக்கும் கீழ்ப்படிந்தவரானார் (பிலிப்பியர் 2:6-8). மனிதனாக, இயேசு எல்லா விதத்திலும்… நம்மைப் போலவே சோதிக்கப்பட்டார்; ஒரே வித்தியாசம் என்னவென்றால், அவர் பாவம் செய்யவில்லை (எபிரேயர் 4:15). அவர் குமாரனாக இருந்தபோதிலும், தமது பாடுகளினால் கீழ்ப்படிதலைக் கற்றுக்கொண்டார் (எபிரேயர் 5:8). அவர் கடவுளாக அல்ல, மனிதனாகவே தமது சித்தத்தைத் தம் பிதாவின் சித்தத்திற்கு ஒப்பாக மாற்றக் கற்றுக்கொள்ளும் செயல்முறையை அனுபவித்தார். ஏனெனில், எல்லாம் அறிந்த கடவுளாக, அவர் “கற்றுக்கொள்ள” வேண்டிய அவசியம் இருக்கவில்லை.¹⁴⁹³

அவர் திரும்பி வந்தபோது, ​​அவர்கள் கண்கள் கனத்திருந்ததால் தூங்கிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டார். அவருக்கு என்ன சொல்வதென்று அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. எனவே அவர் அவர்களை விட்டுப் போய், மறுபடியும் சென்று, அதே காரியத்தைச் சொல்லி மூன்றாம் முறை ஜெபம் செய்தார் (மத்தேயு 26:43-44; மாற்கு 14:40). தான் அதைக் குடிக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்படாதபடிக்கு, அந்தக் கோப்பையை எடுத்துவிட வேண்டும் என்று அவர் மூன்று முறை ஜெபித்தார்.

கெத்செமனே தோட்டத்தில், மேசியா கைவிடப்பட்ட நிலையில் தன்னைக் கண்டார் – அவருடைய நண்பர்கள் சென்றுவிட்டதால் அல்ல, மாறாக அவர்கள் மனிதநேயத்தை மிகவும் சாதாரணமாக எடுத்துக்கொண்டதால்தான். தங்கள் அக்கறையின்மையால், அவர்கள் உண்மையில் அவரைத் தனிமைப்படுத்தத் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. சிரிப்பது எளிதாகவும், தங்கள் உயிருக்கு அச்சுறுத்தல் இல்லாதபோதும், அவர்கள் தங்கள் அன்பையும் விசுவாசத்தையும் உரக்க உறுதிப்படுத்தினார்கள். ஆனால் இப்பொழுது, அவர்கள் அவரைச் செங்கடல் வழியாகத் தனியாக அனுப்பினார்கள். அவர் தனியாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் ஒருபோதும் விரும்பவில்லை, ஆனால் அவர்கள் தங்களைத் தாங்களே மையப்படுத்தியதால், அவருடைய தேவை அவர்களை விட்டு நழுவிவிட்டது.

அதன் மகிமை நம்மைப் போலவே எல்லா விதத்திலும் சோதிக்கப்பட்ட அவர் (எபிரேயர் 4:15), எல்லா விதத்திலும் சோதிக்கப்பட்ட அவருடைய மகிமையே அது. ஆங்காங்கே, நம்முடைய கெத்செமனே தோட்டங்களில் துக்கத்தினால் குருட்டுத்தனமாகத் தடுமாறிச் செல்கிறோம், அங்கே அவருடைய இரத்தத்தால் தரை ஏற்கெனவே கறைபட்டிருப்பதைக் காண்கிறோம். நம்முடைய கெத்செமனே தோட்டத்தில், முறுக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு மரத்திலும், ‘இயேசு இங்கே இருந்தார்’ என்று சொல்லும் ஒரு கண்ணுக்குப் புலப்படாத கல்வெட்டு உள்ளது.

அவர் இன்னும் இங்கே இருக்கிறார். தனிமையை வென்றவரின் மகிமைமிக்க தனிமையை நம் வாரத்தின் மற்ற நாட்கள் நினைவுகூர அனுமதித்தால், நமது புனித வெள்ளிகளை நம்மால் தாங்கிக்கொள்ள முடியும். வாழ்விலும், மரணத்திலும், நமக்கு முன் வரும் ஒவ்வொரு சிலுவையிலும், ஒவ்வொரு தோட்டத்திலும் நாம் தனியாக இல்லை. நம் கையால் யூதாஸின் முத்தத்தை நம் உதடுகளிலிருந்து துடைத்துவிட்டு, நம்பிக்கையுடன் முழங்கலாம்: இம்மானுவேல்! எவ்விதப் பொருட்படுத்தாமல், கடவுள் நம்மோடு இருக்கிறார்.¹⁴⁹⁴

இயேசு அனைத்து விசுவாசிகளுக்காகவும் ஜெபிக்கிறார்
யோவான் 17: 20-26
கெத்செமனேக்குச் செல்லும் வழியில், நள்ளிரவுக்கு அருகில்,
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள்

இயேசு எல்லா விசுவாசிகளுக்காகவும் ஜெபிக்கிறார். ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: இயேசு மெசியாவை விசுவாசிக்கும் விசுவாசிகள் அனைவருக்கும் ஒரே ஆவிக்குரிய டி.என்.ஏ இருக்குமானால், இன்று திருச்சபையில் ஏன் இவ்வளவு ஒற்றுமையின்மை நிலவுகிறது? ஆனால், இதைவிடப் பெரிய பிளவு எது? இயேசுவின் மகிமை என்ன? தேவன் உங்களை ஏன் தத்தெடுத்தார்? உலகில் ஏன் இரண்டு குடும்பங்கள் மட்டுமே உள்ளன? யெகோவாவின் குடும்பத்தில் நாம் தத்தெடுக்கப்படுவது நமது நித்திய பாதுகாப்பை எவ்வாறு பாதிக்கிறது? ஜெபத்திற்கும் ஊழியத்திற்கும் இடையிலான உறவைப் பற்றிய மூன்று அடிப்படை உண்மைகள் யாவை?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: யெகோவா உங்களைத் தம் பிள்ளையாகக் கொண்டிருப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார் என்று நீங்கள் எப்போதாவது நினைத்ததுண்டா? இந்த உண்மை உங்கள் உணர்வுகளை எவ்வாறு பாதிக்கக்கூடும்? உங்கள் வாழ்க்கையை எவ்வாறு பாதிக்கக்கூடும்? ஒரு அன்பான மனிதத் தந்தை தன் பிள்ளைகள் அவருடனான உறவில் பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினால், நமது பரிபூரண பரலோகத் தந்தை அதை எவ்வளவு அதிகமாக விரும்புவார்? ஜெபம் நமது வாழ்க்கையையும் நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களின் வாழ்க்கையையும் எவ்வாறு பாதிக்கக்கூடும்? ஜெப ஊழியத்தில் நான் எவ்வாறு இன்னும் அதிகமாக ஈடுபட முடியும்?

மூன்றாவதாக, மேசியா எதிர்கால விசுவாசிகள் அனைவருக்காகவும் ஜெபித்தார். நான் இந்தப் பதினொரு தூதர்களுக்காக மாத்திரமல்ல, அவர்களுடைய வார்த்தையின் நிமித்தம் என்னில் விசுவாசம் வைக்கிறவர்களுக்காகவும் ஜெபிக்கிறேன் (யோவான் 17:20 CJB). இங்கே இயேசு, இந்த அப்போஸ்தலர்களின் நிமித்தம், பல நூற்றாண்டுகளாகத் தம்மில் விசுவாசம் வைத்து, நம்பிக்கை வைத்து, விசுவாசம் வைத்த கோடிக்கணக்கான மக்களுக்காக ஜெபித்தார் மத்தியா ( அப்போஸ்தலர் 1:12-26).-ல் சேர்க்கப்பட்ட பன்னிரண்டு பேருக்குப் பிறகு). ‘அவர்களுக்காகவும்‘ என்ற வார்த்தைகளைக் காண்கிறீர்களா? அங்குதான் உங்கள் பெயரும் இருக்க வேண்டும். நீங்கள் இயேசு மேசியாவை விசுவாசித்திருந்தால், அவர் உங்களுக்காக ஜெபித்திருக்கிறார். தமக்காகவும் தமது ஊழியத்தின் வெற்றிக்காகவும் ஜெபித்தபின் (இணைப்பைக் காண Ky – பிதாவே, நேரம் வந்துவிட்டது என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்), தமது சீடர்களின் பாதுகாப்பிற்காகப் பரிந்துபேசியபின் (காண்க Kz – உமது வார்த்தையே சத்தியம்), கர்த்தர் தமது பிதாவிடம், தமது தூதர்களின் ஊழியத்தின் மூலம் நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ விசுவாசத்திற்கு வரும் விசுவாசிகளின் தலைமுறைகளுக்காக மன்றாடினார். இதில் சீயோனில் உள்ள விசுவாசிக்கும் யூதர்களும், எபிரேய மந்தையைச் சேராத விசுவாசிக்கும் புறஜாதியாரும் அடங்குவர் (யோவான் 10:16). ‘அவர்களுடைய வார்த்தையின் காரணமாக’ என்ற சொற்றொடரைக் கவனியுங்கள். அது இனி வெறும் “தேவனுடைய வார்த்தை” என்றோ, அல்லது “என் வார்த்தை” என்றோ இல்லை. தேவனுடைய குடும்பத்தில் தத்தெடுக்கப்பட்டதன் மூலம், அப்போஸ்தலர்கள் இப்போது சத்தியத்தைப் பெற்றிருக்கிறார்கள், மேலும் அதைத் தங்களுடையது என்று உரிமையுடன் கோர முடியும். சத்தியம் நமக்குரியது, ஏனெனில் தேவன் நம்மை ரூவாஹ் ஹகோதேஷின் நபரில் தெய்வீக சத்தியத்தால் நிரப்பியுள்ளார்.¹⁴⁷⁹

விசுவாசிகளின் சரீரத்திற்குள் ஒற்றுமையை ஆண்டவர் முதலில் வேண்டினார்: அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாயிருக்க வேண்டும் என்று நான் ஜெபிக்கிறேன். பிதாவே, நீர் என்னில் இருப்பது போலவும், நான் உம்மில் இருப்பது போலவும், அவர்கள் நம்மில் ஐக்கியப்பட வேண்டும் என்று நான் ஜெபிக்கிறேன் (“கிறிஸ்துவில் ஐக்கியம்” என்ற கோட்பாட்டைப் பற்றி மேலும் அறிய, Kt – நான் மெய்யான திராட்சைக்கொடி என்ற நூலைப் பார்க்கவும்). இந்த ஜெபம் தேவைப்பட்டது என்பதற்கு கிறிஸ்தவ சபையின் வரலாறு ஏராளமான சான்றுகளை வழங்குகிறது. பெரும்பாலான யூத மக்கள், ஒன்றிணைப்பதை விட அதிகமாகப் பிரிப்பதாகத் தோன்றும் பல்வேறு வகையான கிறிஸ்தவர்களுக்கு இடையேயான பல்வேறு வேறுபாடுகளால் தடுமாறாவிட்டாலும், குறைந்தபட்சம் குழப்பமடைகிறார்கள். கிழக்கு மரபுவழி கிறிஸ்தவர்கள் மற்றும் மேற்கு மரபுவழி கிறிஸ்தவர்கள், ரோமன் கத்தோலிக்கர்கள் மற்றும் புராட்டஸ்டன்ட் கிறிஸ்தவர்கள், நூற்றுக்கணக்கான புராட்டஸ்டன்ட் பிரிவுகள், மற்றும் கட்டமைப்பு ரீதியான இணைப்பு இல்லாத ஆயிரக்கணக்கான ஒரே திருச்சபை “பிரிவுகள்”. பல நூற்றாண்டுகளாக கிறிஸ்தவர்களுக்கு இடையேயான போர்களில் எத்தனை உயிர்கள் பலியாகியுள்ளன? ஒரு கிறிஸ்தவக் குழு மற்றொரு குழுவின் மீது சுமத்தும் அன்பற்ற குற்றச்சாட்டுகளை ஊடகங்கள் எத்தனை முறை வெளியிடுகின்றன?

யூத மக்கள் இந்த ஒற்றுமையின்மையின் வெளிப்பாட்டை அருவருப்புடனோ அல்லது வெறுப்புடனோ பார்க்கிறார்கள், அதே சமயம் குறைவான விரோதமான வெளிப்பாடு லேசான கேளிக்கையைத் தூண்டக்கூடும்; ஏனெனில் யூத சமூகம் சற்றே வித்தியாசமாகச் செயல்படுகிறது. மெசியானிய சமூகத்தைப் போலவே, கடவுள் அவர்களைத் தமக்கெனத் தேர்ந்தெடுத்ததன் அடிப்படையில், யூத சமூகத்திலும் உள்ளார்ந்த ஒற்றுமை ஓரளவு அமைந்துள்ளது. ஆனால், பொதுவான சமூகப் பாங்குகள், மத நடைமுறைகள், வெளியாட்களால் (கிறிஸ்தவர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர் அல்லாதவர்கள்) ஏற்பட்ட துன்புறுத்தல்கள், மற்றும் ஒரு பொது மூதாதையரிடமிருந்து வந்த உயிரியல் வழித்தோன்றலாகிய பொதுவான வரலாறு ஆகியவற்றையும் யூத ஒற்றுமை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது.

பல யூதர்களிடையே காணப்படும் ஒரு பொதுவான உணர்வு, “நாம் அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் குடும்பம்” என்பதாகும். நான் ஒரு காலத்தில் என்னுடன் பணிபுரிந்த ஒரு யூதப் பெண்ணிடம், அவர் எந்தக் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று எனக்குத் தெரியவருவதற்கு முன்பே கேட்டேன். அதற்கு அவர், “நான் ஒரு M.O.T. – அதாவது, அந்தக் கோத்திரத்தின் ஓர் உறுப்பினர்!” என்று பதிலளித்தார். யூதப் பிரிவுகள் இருந்தாலும்… மூன்று முக்கியப் பிரிவுகளும் பல சிறிய பிரிவுகளும்… அவற்றுக்கிடையே சில உராய்வுகளும் இருந்தாலும், இஸ்ரேல் தேசத்தின் உயிர்வாழ்விற்கான ஆதரவு அல்லது யூத-எதிர்ப்பை எதிர்ப்பது போன்ற அடிப்படைப் பிரச்சினைகள் வரும்போது, ​​இது ஒன்றுபட்ட சமூக நடவடிக்கையைத் தடுப்பதில்லை. ஹசிடிக் பிரிவுகள் மட்டுமே தங்களுக்குள் ஒருவித பிணக்கை உருவாக்குவதாகத் தெரிகிறது; அதை மற்ற யூதர்கள் சற்றே அபத்தமானது என்று கருதலாம் (ஆனால் அரிதாகவே கொடூரமானது). எனவே, கிறிஸ்தவ சபையில் இயல்பாகவே காணப்படும் பிரிவினைகளிலிருந்து தாங்கள் பெருமளவில் விடுபட்டிருப்பதாக யூதர்கள் கருதுகின்றனர்; அத்தகைய பிரிவினைகள் அவர்களுக்கும் மற்ற மனிதகுலத்திற்கும் விரும்பத்தகாத விளைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன.

ஆகவே, இயேசு அவ்வாறு ஜெபித்ததில் ஆச்சரியமில்லை. மேசியாவை விசுவாசிப்பவர்களுக்கு இடையே ஏற்கனவே ஒரு ஆன்மீக ஒற்றுமை இருப்பதாக வேதாகமம் அறிவிக்கிறது (ரோமர் 12:4-8; முதலாம் கொரிந்தியர்). 12:12-27), நாம் காண்பது, மென்மையாகச் சொல்வதானால், அதன் மிகவும் குறைபாடுள்ள ஒரு பிரதிபலிப்பாகும். நவீன கிறிஸ்தவ ஐக்கிய இயக்கம் என்பது ஒற்றுமையை உருவாக்குவதற்கான ஒரு பிரிவுகடந்த முயற்சியாகும். இருப்பினும், அந்த இலக்கை அடைவதற்கான பதட்டம், நிறுவன மட்டத்தில் ஒரு ஒற்றுமையின் தோற்றத்தை உருவாக்க வழிவகுக்கும். அது, கோட்பாடு மற்றும் நடைமுறையில் உள்ள உண்மையான வேறுபாடுகளையும், மக்களிடையே குணமடையாத உறவுகளையும் மறைத்துவிடுகிறது. மறுபுறம், கோட்பாட்டுத் தூய்மையின் பெயரில், கர்த்தரில் உள்ள தங்கள் சகோதர சகோதரிகளுடனான வேறுபாடுகளைத் தீர்ப்பதில் உள்ள நெருக்கடிகளைக் கடந்து செல்ல மறுப்பவர்களால், கிறிஸ்தவ ஐக்கிய இயக்கத்திற்கு எதிர்ப்பு சில சமயங்களில் எழுப்பப்படுகிறது.

பல்வேறு கிறிஸ்தவப் பிரிவுகளுக்கு இடையே பிளவுகள் எவ்வளவு தீவிரமாக இருந்தாலும், உலகில் உள்ள மிகப்பெரிய பிளவு யூத மக்களுக்கும் கிறிஸ்துவின் சரீரத்திற்கும் இடையேயான பிளவுதான். யூதர்கள் தேவனுடைய மக்கள், அதுபோலவே யூதர்களையும் புறஜாதியாரையும் உள்ளடக்கிய திருச்சபையும் தேவனுடைய மக்களே: ஏனெனில், அவரே நமக்குச் சமாதானமாயிருக்கிறார்; அவர் இரு கூட்டங்களையும் ஒன்றாக்கி, பகைமையின் பிரிக்கும் சுவராகிய தடையை அழித்துவிட்டார் (எபேசியர் 2:14). தேவனுடைய மக்கள் இரு பிரிவுகளாகப் பிரிந்திருக்க வேண்டும் என்பது யெகோவாவின் நோக்கமாக ஒருபோதும் இருந்ததில்லை; ஏனெனில் மேசியாவின் சரீரம் ஒரு யூத அஸ்திவாரத்தின் மீது கட்டப்பட்டுள்ளது. அது ஒரு யூத வேரிலிருந்து தோன்றுகிறது. இதற்கு நேர்மாறாக, மேசியாவை ஏற்காத யூத மதம் ஒரு முறிந்த கிளையாகும், இருப்பினும் அது மீண்டும் ஜீவனுள்ள மரத்தில் ஒட்டப்பட்டால் செழித்து வளரப் போதுமான ஜீவனைக் கொண்டுள்ளது (ரோமர் 11:17-26). ஆயினும், மேசியாவை ஏற்கும் யூத மதம், எல்லா நேரங்களிலும் நூறு சதவிகிதம் யூதக் கண்ணோட்டத்தைக் கடைப்பிடிக்கவும், நூறு சதவிகிதம் மேசியாவாகத் தொடரவும் முயற்சிப்பதன் மூலம், இந்தப் பிளவைக் குணப்படுத்த உதவும் ஒரு உண்மையான வழியாகத் தன்னை முன்வைக்கிறது.¹⁴⁸⁰

இறுதியாக, இந்தப் பிளவுகளின் குணப்படுத்துதலுக்கு மேசியாவின் ஜெபத்தில் ஒரு நற்செய்தி நோக்கம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது: “அவர்கள் நம்மில் ஒன்றாயிருக்கட்டும், அப்பொழுது இரட்சிக்கப்படாத உலகம், நீர் (பிதாவாகிய தேவன்) என்னை (இயேசுவை) அனுப்பினீர் என்று விசுவாசிக்கும்” (யோவான் 17:21 CJB). கிறிஸ்து, மரபுவழிக் கோட்பாடுகளுடன் சேர்ந்து தவறான போதனைகளும் சகித்துக்கொள்ளப்படும் ஒரு ஒற்றை, உலகளாவிய, அனைத்துலக சபையின் ஒற்றுமைக்காக ஜெபிக்கவில்லை. இல்லை. மாறாக, அவர் அன்பின் ஒற்றுமைக்காகவும், தேவனுக்கும் அவருடைய வார்த்தைக்கும் கீழ்ப்படிதலின் ஒற்றுமைக்காகவும், அவருடைய சித்தத்திற்கு ஒருமித்த அர்ப்பணிப்புக்காகவும் ஜெபித்தார். சீரான தன்மை, ஐக்கியம் மற்றும் ஒற்றுமை ஆகியவற்றுக்கு இடையே பெரும் வேறுபாடுகள் உள்ளன.¹⁴⁸¹

கர்த்தருடைய இரண்டாவது வேண்டுகோள், விசுவாசிகள் தங்கள் இரட்சகருடன் பரலோகத்தில் நித்தியத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதே: “நீர் எனக்கு அளித்த மகிமையை, நான் அவர்களுக்கு அளித்திருக்கிறேன்” (யோவான் 17:22a CJB). இயேசுவின் மகிமை என்ன? அவர் அதைப் பற்றி மூன்று வழிகளில் பேசினார். முதலாவதாக, சிலுவையே அவருடைய மகிமையாக இருந்தது. மேசியா சிலுவையில் அறையப்படுவதைப் பற்றிப் பேசவில்லை; அவர் மகிமைப்படுத்தப்படுவதைப் பற்றிப் பேசினார். எனவே, முதலாவதாகவும் மிக முக்கியமாகவும், ஒரு விசுவாசியின் மகிமை என்பது சுமக்கப்பட வேண்டிய சிலுவையே ஆகும். கிறிஸ்துவுக்காகப் பாடுபடுவது ஒரு கௌரவமாகும். நமது சிலுவையை நாம் ஒருபோதும் நமது தண்டனையாக நினைக்கக்கூடாது; அதை நமது மகிமையாகவே நினைக்க வேண்டும். இரண்டாவதாக, பிதாவின் சித்தத்திற்கு இயேசு காட்டிய பரிபூரண கீழ்ப்படிதலே அவருடைய மகிமையாக இருந்தது. நாம் விரும்பியதைச் செய்வதில் அல்ல, மாறாக தேவன் சித்தம் செய்வதைச் செய்வதிலேயே நமது மகிமையைக் காண்கிறோம். அவர்கள் ஒன்றாயிருக்க வேண்டும் என்பதற்காக – நாம் ஒன்றாயிருப்பதுபோல – நான் அவர்களோடும், நீங்கள் என்னோடும் இணைந்தீர்கள்; அவர்கள் முற்றிலும் ஒன்றாயிருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே. மூன்றாவதாக, கர்த்தருடைய மகிமை, அவருடைய வாழ்க்கையிலிருந்து, யெகோவாவுடனான அவருடைய விசேஷ உறவை மக்கள் அடையாளம் கண்டுகொண்டதில் அடங்கியிருந்தது. யெகோவாவுக்கு அவர் தனித்துவமான நெருக்கத்தில் இருந்தாலன்றி, அவரைப் போல வேறு எவராலும் வாழ முடியாது என்பதை அவர்கள் கண்டார்கள். கிறிஸ்துவைப் போலவே, மற்றவர்கள் நம்மிடம் தேவனுடைய பிரதிபலிப்பைக் காணும்போது அதுவே நமது மகிமையாகும். நீர் என்னை அனுப்பியிருக்கிறீர் என்பதையும், நீர் என்னை நேசித்தது போலவே அவர்களையும் நேசித்திருக்கிறீர் என்பதையும் உலகம் அறியும்படியாகவும் (யோவான் 17:22b-23 CJB).¹⁴⁸²

அன்பினால், தம்முடைய பிரியத்திற்கும் சித்தத்திற்கும் ஏற்ப, இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலமாக நம்மைத் தம்முடைய பிள்ளைகளாக ஏற்றுக்கொள்ளும்படி அவர் முன்குறித்தார் (எபேசியர் 1:5; மேலும் 2 தீமோத்தேயு 1:8-9 மற்றும் சங்கீதம் 139-ஐயும் காண்க). விசுவாசத்தின் கணத்தில் நாம் தேவனுடைய குடும்பத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறோம் (காண்க Bw – விசுவாசத்தின் கணத்தில் தேவன் நமக்காக என்ன செய்கிறார்). முக்கியத்துவம் கொடுப்பதற்காக நான் சாய்வெழுத்துக்களில் குறிப்பிடும் கடைசி சொற்றொடரைக் கவனியுங்கள்: அன்பினால், தம்முடைய பிரியத்திற்கும் சித்தத்திற்கும் ஏற்ப, இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலமாக நம்மை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி [தம்முடைய பிள்ளைகளாக] அவர் முன்குறித்தார். இன்னும் நேரடியான மொழிபெயர்ப்பு, “அவருடைய சித்தத்தின் நல்விருப்பத்திற்கு ஏற்ப” என்பதாகும். இதன் சாராம்சம் என்னவென்றால், யெகோவா நம்மைத் தம்முடைய பிள்ளைகளாக ஏற்றுக்கொள்ளத் திட்டமிட்டார், ஏனெனில் இது அவருக்கு மகிழ்ச்சியை அளித்தது. சாதாரணமாகச் சொல்வதானால், அது அவரை மகிழ்ச்சியடையச் செய்தது. அதைப் பற்றிச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்! இந்த எண்ணம் அவருக்கு மகிழ்ச்சியை அளித்ததால், யெகோவா உங்களைத் தத்தெடுக்கத் தேர்ந்தெடுத்தார். எனவே, இன்று நாம் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டிய ஒரு விஷயம் இது. கர்த்தர் உங்களை நேசிப்பதால் மட்டுமல்ல, உங்களைத் தம் பிள்ளையாகக் கொண்டிருப்பது அவருக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தருவதாலும் உங்களைத் தத்தெடுத்தார்.

உலகில் இரண்டு குடும்பங்கள் மட்டுமே உள்ளன. யெகோவாவின் குடும்பம் மற்றும் சாத்தானின் குடும்பம். இடையில் எதுவும் இல்லை. தத்தெடுப்பு என்பது தேவனுடைய கிருபையை வெளிப்படுத்துகிறது மற்றும் கிரியைகளை விலக்குகிறது. பெற்றோர்கள் ஒரு பிள்ளையைத் தத்தெடுக்கும்போது, ​​அவர்கள் பிள்ளையின் நற்கிரியைகளைப் பார்ப்பதில்லை. அவர்கள் அன்பின் காரணமாகத் தத்தெடுக்கிறார்கள். தத்தெடுப்பு என்பது பெற்றோரின் செயல், பிள்ளையின் செயல் அல்ல. மேலும், நாம் தத்தெடுக்கப்பட்டிருந்தாலும், தேவனுடைய இயற்கையான குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவுடன் நமக்கு முழுமையான அந்தஸ்து வழங்கப்படுகிறது. யெகோவா நம்முடைய பரிபூரண பரலோகத் தந்தை, அவர் தம்முடைய சொந்தப் பிள்ளைகளைக் கவனித்துக் கொள்ளக் கூடியவர். அவரைப் பற்றிய அனைத்தும், அவருடைய தெய்வீகத்தைத் தவிர, நமக்கும் பொருந்தும். மேசியா சுதந்தரிப்பதை நாமும் சுதந்தரிக்கப் போகிறோம்.

நம்முடைய குமாரத்துவம் அல்லது குமாரத்தித்துவம் என்பது நம்முடைய நிகழ்கால உடைமையாகும். நாம் ஒரு புதிய, நித்தியமான (என்ற நூலைக் காண்க- Ms விசுவாசியின் நித்திய பாதுகாப்பு ), மகிமையான குடும்பத்தின் அங்கத்தினர்கள். அக்குடும்பத்தின் முதற்பேறான இயேசு, நமது சகோதரர் (ரோமர் 8:29). யெகோவாவுக்கு என்ன உரிமைகள் உண்டு? தேவன் எதற்குச் சொந்தக்காரர்? அவருக்குச் சொந்தமானவை யாவும், நீங்கள் தத்தெடுக்கப்பட்டதினால் உங்களுக்குச் சொந்தமானவை. தேவன் பிரபஞ்சத்திற்கு உரிமையாளராக இருப்பதால், அதை நமக்குக் கொடுக்கப் போகிறார். நாம் அவருடன் என்றென்றும் ஆளுகை செய்யப் போகிறோம் (இரண்டாம் தீமோத்தேயு 2:12; வெளிப்படுத்தல் 2:27).

நமது நித்திய வாழ்வானது, நமக்காகக் கிறிஸ்து செய்த ஜெபத்திற்குக் கிடைத்த பதிலாகும். மேலும், பிதாவிடம் குமாரன் வைக்கும் வேண்டுதல்களுக்கு உண்மையுடன் பதிலளிக்கப்படும் என்பதில் நாம் உறுதியாக இருக்கலாம். பிதாவே, நீர் எனக்குக் கொடுத்தவர்கள் நான் இருக்கும் இடத்தில் என்னுடன் இருக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்; அப்பொழுது, உலகம் உண்டாவதற்கு முன்பே நீர் என்மேல் அன்பு வைத்ததினால் எனக்குக் கொடுத்த என் மகிமையை அவர்கள் காண்பார்கள் (கிரேக்கம்: தியோரியோ) (யோவான் 17:24). யேசுவாவின் அரமேய வார்த்தையான ‘காண்’ என்பதை கிரேக்க மொழியில் மொழிபெயர்க்கும்போது, ​​யோகனான் ஐந்து கிரேக்க வார்த்தைகளில் எதையும் தேர்ந்தெடுத்திருக்கலாம், ஆனால் அவர் ‘தியோரியோ’ என்பதைத் தேர்ந்தெடுத்தார். இந்தச் சொல் பொதுவாக ஒரு மத விழாவில், வியப்பு, ஆர்வம் அல்லது ஆழ்ந்த சிந்தனையுடன் பார்க்கும் பார்வையாளர்களை விவரிக்கிறது. இவ்வாறு காண்பதன் நோக்கம் பரலோகத்தில் உள்ள யெகோவாவின் மகிமையாக இருக்கும், அங்கு ஷெக்கினா மனித மாம்சத்தால் மூடப்பட்டிருக்க மாட்டார் (வெளிப்படுத்தல் Fv – அசுத்தமான எதுவும் புதிய எருசலேமுக்குள் நுழையாது). அவருடைய பிரசன்னத்தில் இனி இரவு இருக்காது, இருள் என்பதே இருக்காது (யோகனான் 1:5; முதலாம் யோகனான் 1:5).¹⁴⁸³

பிதாவிடம் கர்த்தர் வைத்த மூன்றாவது வேண்டுகோள், நமக்கிடையேயான பரஸ்பர அன்புக்கானது – அதே வகையான அன்பு திரித்துவத்திற்குள் பகிரப்பட்டு, பிதா தம் குமாரனை அனுப்புவதன் மூலம் உலகத்திற்காக வெளிப்படுத்தப்பட்டது: நீதியுள்ள பிதாவே, உலகம் உம்மை அறியவில்லை, ஆனால் நான் உம்மை அறிந்திருக்கிறேன், மேலும் நீர் என்னை அனுப்பியதை இந்த மக்கள் அறிந்திருக்கிறார்கள். இங்கு ‘நீதியுள்ள’ என்பதன் முக்கியத்துவம் என்னவென்றால், இயேசு பிதாவின் வெளிப்பாட்டின் பணிக்காக அவரைப் புகழ்ந்தார் (மத்தேயு 11:25-26). பிதா நீதியுள்ளவர், ஆனால் உலகம் அவரை அறிந்திருக்கவில்லை. இருப்பினும், கிறிஸ்து தம்முடைய வரவிருக்கும் மரணத்தின் மூலம் தம்முடைய நாமத்தை உலகத்திற்கு வெளிப்படுத்தினார்: நான் அதைத் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்துவேன். மேலும் பிதா, குமாரனை மகிமைக்கு உயர்த்துவதன் மூலம் அவர் மீதான தம் அன்பை வெளிப்படுத்தினார் (யோவான் 17:25-26). பிதாவை வெளிப்படுத்தியதில் மேசியாவின் நோக்கம், விசுவாசிகள் அந்த அன்பில் தொடர்ந்து வளர வேண்டும் (பிதாவின் குமாரன் மீதான அன்பு அவர்களுக்குள் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக) மற்றும் தங்கள் வாழ்வில் யேசுவாவின் தனிப்பட்ட பிரசன்னத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் (நானே அவர்களுக்குள் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக) என்பதேயாகும்.¹⁴⁸⁴

தமக்காகவும், தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களுக்காகவும், எதிர்கால விசுவாசிகளுக்காகவும் இயேசு செய்த ஜெபம், ஜெபத்திற்கும் ஊழியத்திற்கும் இடையிலான உறவைப் பற்றிய மூன்று அடிப்படை உண்மைகளை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

முதலாவதாக, ஒவ்வொரு ஊழியத்திலும் தேவனுடைய மகிமையை முதல் முன்னுரிமையாக வைத்திருக்க ஜெபம் நமக்கு உதவுகிறது. பூமியில் தம்முடைய ஊழியத்தின் முதன்மை நோக்கத்தை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம் யேசுவா தம்முடைய ஜெபத்தைத் தொடங்கினார். தேவனுடைய குமாரனாகிய அவர், தம்முடைய சொந்த நன்மைக்காக அல்ல, மாறாக இந்த மகிமையை பிதாவுக்குத் திரும்பப் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்பதற்காக, தெய்வீக சத்தியத்தின் உருவமாக எல்லா மனிதகுலத்தின் பார்வையிலும் மகிமைப்படுத்தப்பட வேண்டும் – அதாவது நீதிமான்களாக்கப்பட வேண்டும் என்று கேட்டார். நாம் குமாரன் வழியாக பிதாவிடம் சென்று, எதையேனும் நிறைவேற்றும்படி கேட்கும்போது, ​​அது ஊழியத்துடன் நேரடியாக தொடர்புடையதாக இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், ஒவ்வொரு மனித முயற்சியிலும் யெகோவாவின் மகிமையை முதன்மை இலக்காக ஏற்றுக்கொள்வது ஞானமானதாகும்.

இரண்டாவதாக, எந்தவொரு ஊழியமும் நம்முடைய வல்லமையால் அல்ல, அவருடைய வல்லமையால் மட்டுமே வெற்றிபெறும் என்பதை ஜெபம் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. மக்கள் தேவனுக்கு உரியவர்களாயிருந்ததால் தம்மிடம் வந்தார்கள் என்பதை மேசியா ஒப்புக்கொண்டார். பிதா அவர்களை ஈர்த்தார்; இயேசு அவர்களைக் காத்தார் (யோவான் 6:37, 39, 65, 12:32, 17:2, 6, 9, 24); மேலும் ரூவாஹ் ஹ-கோதேஷ் அவர்களைப் பிரகாசப்படுத்தினார். நிச்சயமாக, இந்த வெற்றிக்கு பிதாவா அல்லது குமாரனா காரணம் என்று கேட்பது அர்த்தமற்றது, ஏனெனில் அவர்கள் சாராம்சத்தில் ஒன்றே. அவர்கள் இரண்டு ஆட்கள் மற்றும் ஒரே தேவன். இருப்பினும், குமாரனின் ஜெபம் நமக்கு ஒரு முன்மாதிரி. நாம் ஜெபிக்கும்போது, ​​யெகோவாவின் மேலான திட்டத்திற்கு நமது விருப்பங்களைக் கீழ்ப்படுத்துவோமாக. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நாம் அவருடைய மீட்பின் திட்டத்தின் ஒரு பகுதி, மாறாக அல்ல!

மூன்றாவதாக, ஜெபம் நம்மை உலகத்தை விட தேவனிடம் வெற்றிக்காக நோக்கச் செய்கிறது. உலகத்தின் விருப்பங்கள் பிதாவின் விருப்பங்களுக்கு எதிரானவை என்பதை கர்த்தர் தமது ஜெபத்தில் ஒப்புக்கொண்டார் (யோவான் 17:6, 9, 11, 14). நம் இரட்சகர், சாராம்சத்தில், “ஆண்டவரே, அவர்களை ஒன்றுபடுத்தும், அவர்களைப் பாதுகாக்கும், அவர்களைப் பிரித்தெடுத்து, அவர்கள் மூலமாகச் செயல்படும்” என்று ஜெபித்தார். அவர், “ஆண்டவரே, உமது திட்டத்தை நிறைவேற்றுவதில் உலகம் துணைபுரியட்டும்” என்று கூறவில்லை. உலகம் கிருபைக்கு நண்பன் அல்ல; இதன் விளைவாக, நற்செய்தியைப் பிரகடனப்படுத்துவதில் நாம் எதிர்ப்பை எதிர்பார்க்க வேண்டும். உலகம் ஒத்துழைப்பது போல் தோன்றினாலும், வெற்றிக்கு யாருக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும் என்பதை நினைவில் கொள்ள ஜெபம் நமக்கு உதவுகிறது.¹⁴⁸⁵

நீங்கள் இயேசு கிறிஸ்துவை விசுவாசிப்பவராக இருந்தால், அவருடைய நெடுங்கால ஜெபத்திற்கு நீங்கள் ஒரு பதிலாக இருக்கிறீர்கள். மற்றவர்களின் விசுவாசத்தின் காரணமாக விசுவாசித்தவர்களில் நீங்களும் ஒருவர். அவர் ஜெபத்தில் எதிர்பார்த்தது போலவே, அந்த மேல் அறையிலிருந்து உங்கள் இருதயத்திற்கும் மனதிற்கும் சாட்சிகளின் ஒரு தொடர்ச்சியான சங்கிலி உள்ளது. விசுவாசம் உங்கள் கைகளில், உங்கள் வாழ்க்கையில் இருக்கிறது. முரண்பாடாக, அதைக் கொடுப்பதன் மூலம் நீங்கள் அதைக் காத்துக்கொள்கிறீர்கள். நீங்கள் அதைத் தனிப்பட்ட முறையிலும் இரகசியமாகவும் வைத்திருந்தால், நீங்கள் அதைக் காத்துக்கொள்ளவில்லை. உங்கள் வாழ்க்கையில் உள்ள மக்களுக்காக ஜெபியுங்கள், பின்னர் அவர்களிடம் இயேசுவைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள்.

பிதாவே, உமது குமாரன் எப்படி ஜெபிக்க வேண்டும் என்று எங்களுக்குக் காட்டினார். அவர் காலையில் ஜெபித்தார், மாலையில் ஜெபித்தார், தனியாகவும் ஜெபித்தார், மற்றவர்களுடனும் ஜெபித்தார். துன்ப வேளைகளில் அவர் ஜெப நேரங்களில் ஒதுங்கினார். மகிழ்ச்சி வேளைகளில் அவர் தம் இதயத்தை உம்மிடம் உயர்த்தினார். இவ்விதமாக ஜெபிக்கவும், எங்கள் அன்றாட வாழ்வில் ஜெபத்திற்கு முன்னுரிமை அளிக்கவும் எங்களுக்கு உதவி செய்யும்.¹⁴⁸⁶

உமது வார்த்தை சத்தியம்
யோவான் 17: 6-19
கெத்செமனேக்குச் செல்லும் வழியில், நள்ளிரவுக்கு அருகில்,
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள்

உமது வார்த்தை சத்தியம். ஆழமாக ஆராயுங்கள்: கிறிஸ்துவின் ஜெபத்தில் தேவனுடைய நாமம் என்ன முக்கியத்துவத்தை வகிக்கிறது? இயேசு தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களில் எவ்வாறு மகிமைப்படுத்தப்படுகிறார்? இயேசு தம்முடைய சீடர்களுக்காக என்ன விரும்புகிறார்? யூதாஸைத் தவிர, இயேசு தம்முடைய சீடர்களைப் பாதுகாத்திருந்தார். அவன் ஏன் பாதுகாக்கப்படவில்லை? கர்த்தர் பதினொருவருக்கும் என்ன வரத்தைக் கொடுத்தார்? அவர்கள் ஏன் ஆபத்தில் இருந்தார்கள்? அவர்களை யார் வெறுத்தார்கள்? ஏன்? பரிசுத்தமாக்கப்படுதல் என்பதன் பொருள் என்ன? அதன் பொருள் என்ன இல்லை? அதை எவ்வாறு தவறாகப் பயன்படுத்த முடியும்? பரிசுத்தத்திற்காக நாம் எப்படி, ஏன் பிரிக்கப்படுகிறோம்? அதன் விளைவு என்ன? இயேசுவின் ஜெபத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள ஆவிக்குரிய யுத்தம் என்ன? இந்த ஆவிக்குரிய யுத்தத்திற்காக அப்போஸ்தலர்கள் எவ்வாறு ஆயத்தப்படுத்தப்பட்டார்கள்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: நீங்கள் அன்றாடம் சந்திக்கும் சில அழுத்தங்கள் யாவை? அந்த அழுத்தங்களை எதிர்கொள்ள கிறிஸ்துவின் ஜெபம் உங்களை எவ்வாறு ஊக்குவிக்கிறது? உங்கள் ஜெப வாழ்க்கைக்கு எது தடையாக இருக்கிறது? நம்முடைய ஜெபங்களுக்குப் பதில் கிடைக்காதது போல் தோன்றும் போது ஏற்படும் சோர்வான உணர்வுகளை நாம் எவ்வாறு கடந்து செல்லலாம்?

இரண்டாவதாக, கர்த்தர் அக்காலத்தில் தம்முடன் இருந்த தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களுக்காக ஜெபித்தார்: “உலகத்திலிருந்து நீர் எனக்குக் கொடுத்த ஜனங்களுக்கு உம்முடைய நாமத்தை நான் அறிவித்திருக்கிறேன்” (யோவான் 17:6அ CJB). அக்காலத்தில் ஒருவரின் பெயர், அவருடைய குணத்தையும் பண்புகளையும் பிரதிபலித்தது. தேவனுடைய நாமத்தை வெளிப்படுத்துவது என்பது, மனிதகுலத்திற்கு அவருடைய உள்ளார்ந்த இயல்பைக் காண்பிப்பதாகும். மீண்டும், பின்னர், இயேசு தாம் பிதாவின் நாமத்தை அறிவித்ததாகக் கூறுகிறார் (யோவான் 17:26), மேலும் இடையில் இரண்டு முறை கர்த்தர் தல்மிதிம்களைப் பிதாவின் நாமத்தில் காக்கப்பட்டவர்கள் என்று குறிப்பிடுகிறார் (யோவான் 17:11-12). எனவே, இந்த ஜெபத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு நாமம் ஒரு முக்கியமான கருத்து என்பது தெளிவாகிறது.¹⁴⁷²

இங்குள்ள முக்கிய விஷயம் என்னவென்றால், அந்த வெளிப்பாடு கண்மூடித்தனமாகச் செய்யப்படவில்லை. அது, பிதா உலகத்திலிருந்து குமாரனுக்குக் கொடுத்தவர்களுக்குச் செய்யப்பட்டது. அவர்கள் உம்முடையவர்கள்; நீர் அவர்களை எனக்குக் கொடுத்தீர், அவர்கள் உமது தனாக்கிற்குக் கீழ்ப்படிந்தார்கள். மேசியாவில் உள்ள யெகோவாவின் செய்திக்கு பதிலளித்ததற்காக இயேசு தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களைப் புகழ்ந்தார். அந்தப் பதினொரு பேரும் பரிபூரணமானவர்கள் அல்ல, ஆனால் அவர்களிடம் சரியான அர்ப்பணிப்பு இருந்தது. நீர் எனக்குக் கொடுத்த யாவும் உம்மிடமிருந்தே வருகிறது என்பதை இப்போது அவர்கள் அறிந்திருக்கிறார்கள். ஏனெனில், நீர் எனக்குக் கொடுத்த வார்த்தைகளை நான் அவர்களுக்குக் கொடுத்தேன், அவர்களும் அவற்றை ஏற்றுக்கொண்டார்கள். இயேசுவா மீதான அவர்களின் விசுவாசம், பிதாவுடனான அவருடைய ஐக்கியத்தின் மீதான நம்பிக்கையாக இருந்தது. நான் உம்மிடமிருந்து வந்தேன் என்பதை அவர்கள் உண்மையாகவே அறிந்து கொண்டார்கள், நீர் என்னை அனுப்பினீர் என்று அவர்கள் விசுவாசிக்கத் தொடங்கினார்கள் (யோவான் 17:6b-8). அவருடைய தெய்வீகப் பணியை அவர்கள் நம்பியதால், அவருடைய வார்த்தைகளுக்கு அவர்கள் கீழ்ப்படிந்ததில், அவர் மீதான இந்த விசுவாசம் வெளிப்பட்டது.

யோஹானானின் வேண்டுகோள், “நான் அவர்களுக்காக ஜெபிக்கிறேன்…” என்ற சொற்றொடருடன் தொடங்கி, பின்னர் திடீரென்று ஒரு அடைப்புக்குறிக்குள் உள்ள திசைமாற்றத்திற்கு மாறி, 11-ஆம் வசனத்தில் “உமது நாமத்தின் வல்லமையால் அவர்களைக் காத்தருளும்” என்று மீண்டும் தொடர்கிறது. இந்த அடைப்புக்குறிக்குள் உள்ள குறிப்பு, பிரதான மேய்ப்பர் யெகோவா யாரைக் காக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார் என்பதைக் குறிப்பிடுகிறது. ‘காத்தருளும்’ என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட வினைச்சொல், ஒரு மேய்ப்பரின் முதன்மையான கடமையை விவரிக்கும் ஒரு சொல்லாகும்; அதன் பொருள் காப்பது அல்லது பாதுகாப்பது என்பதாகும். நான் உலகத்திற்காக ஜெபிக்கவில்லை, ஆனால் நீர் எனக்குக் கொடுத்தவர்களுக்காக ஜெபிக்கிறேன் – இங்கு சூழல் பதினொரு அப்போஸ்தலர்களைக் குறிக்கிறது (யோவான் 17:9). ஓநாய்களுக்கு மத்தியில் ஆட்டுக்குட்டிகளைப் போல அவர்களை அனுப்பியபோதும், அவர்களை உலகின் ஆபத்துகளிலிருந்து பிரித்து வைப்பதே இதன் நோக்கம். பாதுகாப்பிற்காக அவர்கள் அவரை நம்ப வேண்டியிருந்தது (லூக்கா 10:3 CJB).

ஏனெனில் அவர்கள் உம்முடையவர்கள். எனக்குள்ள யாவும் உம்முடையது, உமக்குள்ள யாவும் என்னுடையது. அவர்கள் மூலமாக எனக்கு மகிமை உண்டாயிற்று (யோகனான் 17:10). இந்த அதிகாரத்தில் நாம் முன்பு பார்த்த மகிமையைப் பற்றிய சிந்தனைக்கு இயேசு இப்போது திரும்புகிறார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது (இணைப்பைக் காண Ky – பிதாவே, நேரம் வந்துவிட்டது என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). ஆனால் இப்போது நல்ல மேய்ப்பர், தம்முடைய சீடர்கள் மூலமாகத் தாம் மகிமைப்படுத்தப்பட்டதாகக் கூறுகிறார். இது சிலுவையில் காணப்பட்ட மகிமையைப் பற்றிய மேசியாவின் மனப்பான்மையைப் போன்றது. வெளித்தோற்றத்தில் அந்தச் சிறிய குழு அவ்வளவு சிறப்பானதாக இல்லை. யூத சமூகம் அவர்களிடம் அசாதாரணமான எதையும் காணவில்லை. அவர்கள் நன்கு மதிக்கப்படவில்லை. அதிலும் கலிலேயர்கள்! இருப்பினும், சிலுவையைப் பற்றி உலகின் மதிப்பீடுகள் அனைத்தும் தவறாக இருந்தது போலவே, பதினொரு பேரைப் பற்றியும் உலகின் மதிப்பீடுகள் அனைத்தும் தவறாக இருந்தன. அவர்களில், யெகோவாவின் குமாரன், உண்மையில் மகிமைப்படுத்தப்படுவார்.

உலகத்தின் முகத்தை மாற்றுவதே கடவுளின் பணி. மிகத் தெளிவாகச் சொல்வதானால், இது அவருடைய வேலை, நம்முடையதல்ல. நம் முகங்களைப் பிரகாசமாக்குவது நமது நோக்கம் அல்ல. இயேசு கூட அதைச் செய்யவில்லை. மத்தித்யாஹு, “இயேசுவின் தோற்றம் மாறியது” என்று கூறினார், “இயேசு தம் தோற்றத்தை மாற்றினார்” என்று கூறவில்லை. மோசே தன் முகம் பிரகாசிப்பதை அறியவில்லை (யாத்திராகமம் 34:29). ஏதோ ஒரு போலியான, உறைந்த முகபாவனையை வரவழைப்பது நமது நோக்கம் அல்ல. ஆயத்தமான மற்றும் விருப்பமுள்ள இருதயத்துடன் கடவுளுக்கு முன்பாக நிற்பதும், பின்னர் கடவுள் தம் வேலையைச் செய்ய அனுமதிப்பதுமே நமது நோக்கம். அவரும் செய்கிறார். அவர் கண்ணீரைத் துடைக்கிறார். அவர் வியர்வையைத் துடைக்கிறார். அவர் நமது சுருங்கிய புருவங்களை மென்மையாக்குகிறார். அவர் நம் கன்னங்களைத் தொடுகிறார். நாம் ஆராதிக்கும்போது அவர் நம் முகங்களை மாற்றுகிறார்.¹⁴⁷³

அப்போஸ்தலர்கள் உலகில் இருக்கப் போவதால், மேசியா அவர்களின் பாதுகாப்பிற்காக ஜெபித்தார். இயேசுவின் மீது விழுந்த தேவனுக்கு எதிரான வெறுப்பு இப்போது பதினொருவர் மீதும், பின்னர் வழியைப் பின்பற்றுபவர்கள் மீதும் விழும் (அப் 9:2 மற்றும் 22:4). நான் இனி உலகில் இருக்கப்போவதில்லை, ஆனால் அவர்கள் இன்னும் உலகில் இருக்கிறார்கள், நான் உம்மிடம் வருகிறேன். பரிசுத்த பிதாவே, நீர் எனக்குக் கொடுத்த உம்முடைய நாமத்தின் வல்லமையால் அவர்களைக் காத்தருளும். விசுவாசிகள் தங்கள் ஒற்றுமையை பிதாவுக்கும் குமாரனுக்கும் இடையிலான ஒற்றுமையைப் பின்பற்றி அமைக்க வேண்டும், அப்போதுதான் நாம் ஒன்றாயிருப்பதுபோல அவர்களும் ஒன்றாயிருப்பார்கள் (யோவான் 17:11). இங்குள்ள ஒற்றுமை என்பது விருப்பம் மற்றும் நோக்கத்தின் ஒற்றுமையாகத் தெரிகிறது. உலகத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்படுவதன் மூலம், குமாரனுக்கு சேவை செய்வதற்கும் அவரை மகிமைப்படுத்துவதற்குமான தங்கள் விருப்பங்களில் அவர்கள் ஒன்றுபடுவார்கள்.¹⁴⁷⁴

நான் அவர்களுடன் இருந்தபோது, ​​நீர் எனக்குக் கொடுத்த அந்த நாமத்தினாலே அவர்களைப் பாதுகாத்து பத்திரமாக வைத்திருந்தேன். இயேசு தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களை உலகில் விட்டுச் செல்வது குறித்து வருந்தினார், ஆனால் ஹஷேமின் திட்டம் அனைவருக்கும் சிறந்தது என்பதையும் அவர் ஏற்றுக்கொண்டார். அவர் அவர்களைக் கவனமாகவும் உண்மையாகவும் தீமையிலிருந்து காத்து, இந்த நிலை வரை அவர்களைப் பாதுகாத்திருந்தார்; இப்போது அவர் அவர்களைப் பிதாவின் வல்லமையுள்ள கரங்களில் ஒப்படைத்தார். யூதாஸ் மட்டுமே சாத்தானிடம் சரணடைந்திருந்தான். துரோகி ஒருபோதும் உண்மையாக விசுவாசிக்காததால் அவன் அழிந்துபோகவில்லை (1 யோவான் 2:19). தநாக் நிறைவேறும்படி அழிவுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டவனைத் தவிர வேறு யாரும் அழிந்துபோகவில்லை. மக்களின் மனப்பூர்வமான, சுதந்திரமான செயல்கள் கூட யெகோவாவின் சர்வவல்லமையுள்ள திட்டத்தில் பொருந்துகின்றன (சங்கீதம் 109:8). நான் இப்பொழுது உம்மிடத்தில் வருகிறேன், ஆனாலும் நான் இன்னும் உலகத்தில் இருக்கும்போதே இவைகளைச் சொல்லுகிறேன், அதனால் அவர்கள் என் சந்தோஷத்தின் முழு அளவையும் தங்களுக்குள் கொண்டிருக்க முடியும் (யோவான் 17:12-13). அந்த மாலையில் கர்த்தர் தம்முடைய சீடர்களுடன் கற்பித்த போதனைகளில் பெரும்பாலானவை அந்த நேரத்தில் அவர்களுக்குப் பெரிய அர்த்தத்தைக் கொடுக்கவில்லை. ஆனால் கர்த்தர் உயிர்த்தெழுந்து, தம்முடைய உயிர்த்தெழுந்த சரீரத்தின் மகிமையில் அவர்களுக்கு முன்பாக நின்றவுடன், அவர்கள் அளவற்ற நம்பிக்கையாலும் சந்தோஷத்தாலும் நிரப்பப்படுவார்கள்.¹⁴⁷⁵

இயேசு அவர்களுக்கு அளித்த பரிசு தேவனுடைய வார்த்தையாகும். பிதாவின் வார்த்தை மனித பகுத்தறிவிலிருந்து வர முடியாது. கிறிஸ்து மட்டுமே அதைக் கொடுக்கிறார். ஆனால், சாத்தானின் உலக அமைப்பு அவர்களை வெறுத்ததால் அவர்கள் ஆபத்தில் இருந்தார்கள். விசுவாசிகள் இயேசு மெசியாவைப் பகிர்ந்துகொள்ளும்போது, ​​உலகில் உள்ள அனைத்தும் – மாம்சத்தின் இச்சை, கண்களின் இச்சை, மற்றும் ஜீவனுடைய பெருமை (1 யோவான் 2:16) – தங்கள் கவர்ச்சியை இழக்கின்றன. இங்கே, இயேசுவை விட அப்போஸ்தலர்கள் உலகின் ஒரு பகுதியாக இல்லாததால் (யோவான் 17:14), உலகம் அவர்களை வெறுத்தது. தீமை செய்கிற ஒவ்வொருவரும் ஒளியை வெறுக்கிறார்கள், மேலும் தங்கள் பாவச் செயல்கள் வெளிப்படுத்தப்படும் என்ற பயத்தினால் ஒளியின் அருகில் வரமாட்டார்கள் (யோவான் 3:20).

கிறிஸ்து அறிவித்தார்: நீர் அவர்களை உலகத்திலிருந்து எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என் ஜெபம் அல்ல, ஆனால் ஒளிக்கும் இருளுக்கும் இடையிலான போராட்டத்தின் நடுவில் பொல்லாதவனிடமிருந்து அவர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதே என் ஜெபம் (யோவான் 17:15). கர்த்தர் விரைவில் உலகத்திலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டாலும் (17:11), பதினொரு பேரும் அதில் நிலைத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. எரிகிற சூளையில் இருந்த சாத்ராக், மேஷாக், அபேத்நேகோ (தானியேல் 3:23); சிங்கக் குகையில் இருந்த தானியேல் (தானியேல் 6:1-23); மற்றும் சீசரின் வீட்டில் இருந்த விசுவாசிகள் (பிலிப்பியர் 4:22) உலகத்தின் மத்தியில் அவர்கள் சத்தியத்திற்குச் சாட்சிகளாக இருக்க வேண்டும் என்பதே கடவுளின் நோக்கமாக இருந்தது.

நான் உலகத்தைச் சாராதிருப்பது போலவே, அவர்களும் உலகத்தைச் சாராதவர்கள். சத்தியத்தினால் அவர்களைப் பரிசுத்தப்படுத்தும்; உம்முடைய வார்த்தையே சத்தியம். இந்தப் பரிசுத்தப்படுத்தும் கிரியையின் கருவி தேவனுடைய சத்தியமே, மேலும் வார்த்தை அந்த சத்தியத்தை அறிவிக்கிறது. நற்செய்தி கேட்கப்பட்டு, புரிந்துகொள்ளப்பட்டு, விசுவாசிக்கப்படும்போது, ​​மக்களின் இருதயங்களும் மனங்களும் கவரப்படுகின்றன. அவர்களுடைய சிந்தனையில் ஏற்படும் இந்த மாற்றம், அவர்களுடைய வாழ்க்கையிலும் மாற்றங்களை விளைவிக்கிறது.¹⁴⁷⁶ நீர் என்னை உலகத்திற்கு அனுப்பியதுபோல, நான் அவர்களை உலகத்திற்கு அனுப்பியிருக்கிறேன். அவர்களும் மெய்யாகவே பரிசுத்தமாக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்காக, நான் என்னையே பரிசுத்தமாக்குகிறேன் (யோவான் 17:16-19). பரிசுத்தமாக்கப்படுதல் என்பது, தேவனுடைய பரிசுத்தமான பயன்பாடுகளுக்காகவும் நோக்கங்களுக்காகவும் பிரத்தியேகமாகப் பிரித்து வைக்கப்படுவதைக் குறிக்கிறது. இருப்பினும், ‘பரிசுத்தமாக்குதல்’ என்ற வார்த்தை வழக்கொழிந்து, இன்று பெரும்பாலான மக்களின் சொல்லகராதியிலிருந்து நீக்கப்பட்டுவிட்டது, எனவே நான் ‘பரிசுத்தத்திற்காகப் பிரிக்கப்பட்டிருத்தல்’ என்ற சொற்றொடரைப் பயன்படுத்துவேன். இந்தப் பிரித்தல் என்பது மற்றவர்களிடமிருந்து அல்லது அவர்களுடைய கவலைகளிலிருந்து உடல்ரீதியாக விலகி இருப்பது அல்ல, மாறாக யெகோவாவின் பிரசன்னத்திற்குள் ஆவிக்குரிய ரீதியில் இடம்பெயர்வதாகும்.1477

பரிசுத்தத்திற்காகப் பிரித்தெடுக்கப்படுதல் என்பது பாவமற்ற நிலையை அடைவதைக் குறிக்காது. மேலும், இந்தப் பிரித்தெடுத்தல் என்பது தேவனுடைய வார்த்தையின் போதனைகளால் மாற்றீடு செய்ய முடியாத ஒரு ஆழமான உணர்ச்சி அனுபவத்தால் ஏற்படுவதில்லை. அனுபவத்தை விளக்குவது வேதாகமத்தின் பணி, வேதாகமத்தை விளக்குவது அனுபவத்தின் பணி அல்ல. யெகோவாவால் வழிநடத்தப்படும் ஒவ்வொரு அனுபவமும் வேதவாக்கியங்களுடன் ஒத்துப்போவதாகக் காணப்படும்.

பரிசுத்தத்திற்காகப் பிரித்தெடுக்கப்படுதல் என்பது தவறாகப் பயன்படுத்தப்படலாம். சார்லஸ் ஃபின்னி மற்றும் ஜான் வெஸ்லி ஆகியோர் இந்த வாழ்க்கையிலேயே பரிபூரணத்தை அடைய முடியும் என்று போதித்தனர். பரிபூரணவாதம் என்பது அறியப்பட்ட பாவத்திலிருந்து முழுமையான விடுதலையையோ அல்லது சில சமயங்களில் உண்மையான பாவமற்ற நிலையையோ போதிக்கிறது. “பரிசுத்த இயக்கத்தை” மறுக்கும் ஒரு நல்ல புத்தகம் பெஞ்சமின் பி. வார்ஃபீல்டின் ‘பரிபூரணவாதம்’ (Perfectionism) ஆகும். (இருப்பினும், இவர்கள் உண்மையிலேயே பாவமற்றவர்களா என்பதை அவர்களின் மனைவிகளிடம் கேட்டிருந்தால் எளிதாகத் தெரிந்திருக்கலாம்!) இரண்டு காரணங்களுக்காக பரிபூரணவாதம் சாத்தியமற்றது. முதலாவதாக, உன் தேவனாகிய யெகோவாவை உன் முழு இருதயத்தோடும் நேசிப்பதும், உன் அயலானை உன்னைப்போல நேசிப்பதுமே இரண்டு பெரிய கட்டளைகள் என்று இயேசு கூறினார் (மத்தேயு 22:37-39). உண்மையான பரிபூரணம், உண்மையான பாவமற்ற நிலை என்பது, ஒவ்வொரு நாளின் ஒவ்வொரு கணமும் நீங்கள் இந்த இரண்டையும் கடைப்பிடிப்பதாகும். இதை இயேசு மட்டுமே சாதித்தார். இரண்டாவதாக, அறியப்பட்ட எந்தப் பாவத்திலிருந்தும் விடுபட, அல்லது உண்மையில் பாவமற்றவராக மாற, அந்த நிலையைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள நீங்கள் பாவத்திற்கு ஒரு புதிய வரையறையை அளிக்க வேண்டும்.

பரிசுத்தத்திற்காகப் பிரித்தெடுக்கப்படுதல் என்பது, நீங்கள் ஏற்கனவே யெகோவாவின் நோக்கங்களுக்காகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள் என்றுதான் அர்த்தம். இது கர்த்தரில் உள்ள மிகவும் பலவீனமான மற்றும் இளைய விசுவாசிக்கும் பொருந்தும். இது உங்கள் ஆவிக்குரிய முதிர்ச்சி, வேதாகமத்தைப் பற்றிய உங்கள் அறிவு, தேவபக்தியின் நடைமுறை அல்லது உங்கள் உணர்வுகளைச் சார்ந்தது அல்ல. இது ஒரு தெய்வீகச் செயல், இதில் யெகோவா நம்மைத் தமக்கென்று பிரித்தெடுக்கிறார். ஆனால், நாம் எந்த அளவிற்குப் பிரித்தெடுக்கப்பட முடியும் என்பது தேவனுக்கு நம்மை ஒப்புக்கொடுப்பதன் விளைவாகும். நாம் பயத்தோடும் நடுக்கத்தோடும் யெகோவாவுடன் கிரியை செய்கிறோம். தேவன் மகிமைப்படுத்தப்படுவதற்காக நம் மூலமாகக் கிரியை செய்ய விரும்புகிறார். பரிசுத்தத்திற்காக நம்மைப் பிரித்தெடுப்பவர் யார்? திரித்துவம் நம்மைப் பிரிக்கிறது (1 தெசலோனிக்கேயர் 4:3 மற்றும் 5:23; யாத்திராகமம் 31:13): பிதா (யூதா 1); குமாரன் (எபேசியர் 5:26; எபிரேயர் 13:12); மற்றும் ஆவியானவர் (ரோமர் 15:16; 1 பேதுரு 1:2).

பரிசுத்தத்திற்காக நாம் எவ்வாறு பிரிக்கப்படுகிறோம்? நாம் விசுவாசத்தினாலே பிரிக்கப்படுகிறோம். அதன் மூலமே நாம் பிரிக்கப்பட்டு நியமிக்கப்படுகிறோம் (அப். 26:18). பரிசுத்தத்திற்கான நமது பிரித்தலுக்கு மேசியாவின் இரத்தம் அடிப்படையாக உள்ளது, ஏனெனில் அவருடைய இரத்தமே நமது பாவங்களைச் சுத்திகரிக்கிறது (எபிரேயர் 10:10 மற்றும் 13:12). ‘இயேசு கிறிஸ்துவுக்குள்‘ என்ற சொற்றொடர் நமது பிரித்தலின் எல்லையை நமக்குத் தருகிறது. “மேசியாவுடனான நமது ஐக்கியத்தின்” காரணமாக நாம் பிரித்தெடுக்கப்படுகிறோம் (“கிறிஸ்துவுடனான நமது ஐக்கியம்” பற்றிய கூடுதல் விவரங்களுக்கு Kt – நானே மெய்யான திராட்சைக்கொடி என்ற நூலைப் பார்க்கவும்). நமது இரட்சகரின் மரணத்தின் மூலம் பரிசுத்தத்திற்கான நமது பிரித்தல் சாத்தியமாக்கப்பட்ட இடம் சிலுவை ஆகும். யெகோவாவினால் நீங்கள் எதிலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்டீர்களோ, அதனுள் மீண்டும் ஒருபோதும் செல்லவிடாமல் சிலுவை உங்களைத் தடுக்கிறது. தேவனுடைய வார்த்தையே நமது பிரித்தெடுத்தல் வருவதற்கான வழியாகும். ஆவிக்குரிய உண்மைகள் இல்லாமல், நமது விசுவாசத்தை நாம் அடிப்படையாகக் கொள்ள எதுவும் இருக்காது (யோவான் 17:17; எபேசியர் 5:25-26). இறுதியாக, சத்தியத்தினாலேயே ரூவா தம்முடைய ஊழியத்தைச் செய்கிறார் (யோவான் 16:13).

பரிசுத்தத்திற்காக நாம் ஏன் பிரித்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறோம்? நாம் பெற்ற அழைப்பிற்குத் தகுதியான, கிறிஸ்துவின் நற்செய்திக்குத் தகுதியான ஒரு வாழ்க்கையை வாழ நாம் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம் (இரண்டாம் கொரிந்தியர் 4:2; எபேசியர் 4:1 மற்றும் 17; பிலிப்பியர் 1:27; கொலோசியர் 1:10; முதலாம் தெசலோனிக்கேயர் 2:12; முதலாம் தீமோத்தேயு 6:12; இரண்டாம் தீமோத்தேயு 4:7; முதலாம் யோவான் 2:6).

நீதிமானாக்கப்படுவதற்கும் பரிசுத்தத்திற்காகப் பிரித்தெடுக்கப்படுவதற்கும் என்ன வித்தியாசம்? நீதிமானாக்கப்படுதல் என்பது யெகோவாவால் நிறைவேற்றப்படும் ஒரு முறை நிகழும் செயலாகும் (பார்க்க Bw – விசுவாசத்தின் தருணத்தில் தேவன் நமக்காகச் செய்வது). நாம் ஏற்கனவே தேவனுக்குச் சொந்தமானவர்கள் என்பதாலும், கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் அதற்கான விலை செலுத்தப்பட்டிருப்பதாலும், இது எப்போதும் இறந்த காலத்தில்தான் குறிப்பிடப்படுகிறது. இருப்பினும், பரிசுத்தமாக்கப்படுதல், அல்லது பரிசுத்தத்திற்காகப் பிரித்தெடுக்கப்படுதல் என்பது ஒரு வாழ்நாள் முழுவதையும் எடுத்துக்கொள்ளும் ஒரு செயல்முறையாகும். அது நீங்கள் ஒத்துழைக்கும் தேவனுடைய கிரியையாகும் (ரோமர் 12:1-2; 1 கொரிந்தியர் 10:13; எபிரேயர் 12:3-4; 1 பேதுரு 5:8-9); மேலும் அது ஒரு செயல்முறையாகும் (எபேசியர் 4:11-16), தேவனை நம்பி, அவரை அன்றி நம்மால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது (யோவான் 15:5; எபேசியர் 3:16; கொலோசெயர் 1:11; எபிரேயர் 2:18 மற்றும் 4:14). உங்களுக்குள் நற்கிரியையை ஆரம்பித்தவர், கிறிஸ்து இயேசுவின் நாள் வரை அதை நிறைவு செய்வார் (பிலிப்பியர் 1:6).

ஆனால், ரபி ஷாவுல் கூட, ஒரு முதிர்ந்த விசுவாசியாக இருந்தபோதிலும், தன் வாழ்வின் இறுதிவரை பாவத்துடன் போராடினார்: ஏனெனில், தோரா ஆவியானவரால் உண்டானது என்று நாம் அறிவோம்; ஆனால் நானோ, பழைய சுபாவத்திற்குக் கட்டுண்டு, பாவத்திற்கு அடிமையாக விற்கப்பட்டிருக்கிறேன். என் சொந்த நடத்தையை நான் புரிந்துகொள்ளவில்லை – நான் விரும்பியதைச் செய்வதில்லை; மாறாக, நான் வெறுக்கும் காரியத்தையே செய்கிறேன்! இப்போது நான் விரும்பாததைச் செய்தால், தோரா நல்லது என்பதை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன். ஆனால் இப்போது அதைச் செய்வது “உண்மையான நான்” அல்ல, மாறாக எனக்குள் குடியிருக்கும் பாவமே. ஏனெனில் எனக்குள் – அதாவது, என் பழைய சுபாவத்திற்குள் – எந்த நன்மையும் குடியிருக்கவில்லை என்று எனக்குத் தெரியும். நான் நன்மையை விரும்பலாம், ஆனால் என்னால் அதைச் செய்ய முடியாது! ஏனெனில் நான் விரும்பும் நன்மையைச் செய்வதில்லை; மாறாக, நான் விரும்பாத தீமையையே செய்கிறேன்! ஆனால் “உண்மையான நான்” விரும்பாததை நான் செய்தால், அதைச் செய்வது “உண்மையான நான்” அல்ல, மாறாக எனக்குள் குடியிருக்கும் பாவமே. ஆகவே, இது ஒரு விதியாக, என் பல்வேறு பாகங்களில் செயல்படும் ஒரு வகையான வக்கிரமான “தோராவாக” நான் காண்கிறேன். நான் எவ்வளவு பரிதாபகரமான ஜீவன்! மரணத்திற்காகக் காத்திருக்கும் இந்த சரீரத்திலிருந்து என்னை யார் மீட்பார்? தேவனுக்கு ஸ்தோத்திரம், நம்முடைய கர்த்தராகிய மேசியாவாகிய இயேசுவின் மூலமாக [அவர் என்னை மீட்பார்] (ரோமர் 7:14-25 CJB).

பரிசுத்தத்திற்காகப் பிரித்தெடுக்கப்படுவதன் விளைவு என்ன? மோசேயைப் போலல்லாமல், திரையிடப்படாத முகங்களுடன் கர்த்தருடைய மகிமையை இடைவிடாமல் தியானிக்கும் நாம் அனைவரும், ஆவியாகிய கர்த்தரிடமிருந்து வரும் பெருகிவரும் மகிமையுடன், அவருடைய சாயலாக (உள்ளான யதார்த்தத்தை ஒரு புதிய ஒன்றாக மாற்றுவதற்காக) மாற்றப்படுகிறோம் (இரண்டாம் கொரிந்தியர் 3:18). எனவே, உள்ளான விளைவு சமாதானம் (ஏசாயா 32:17); புறம்பான விளைவு கனி (இரண்டாம் கொரிந்தியர் 9:8; இரண்டாம் பேதுரு 1:5-11); மற்றும் மேலான விளைவு கர்த்தரைக் கனப்படுத்துவதாகும் (மத்தேயு 5:16).

ஆகையால், அப்போஸ்தலர்கள் இயேசு கிறிஸ்துவால் பரிசுத்தத்திற்காகப் பிரித்தெடுக்கப்பட்டனர்; அவர்கள் அவருடைய பிரதிநிதிகளாகவும், அவருடைய தூதர்களாகவும் சென்று, குமாரனை வெளிப்படுத்தும்படி நியமிக்கப்பட்டனர், அதனால் ரூவாஹ் ஹகோதேஷ் பிதாவைத் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்த முடியும்.

மனந்திரும்பும் ஒரு பாவியைக் குறித்து இயேசுவும் அவருடைய தூதர்களும் ஏன் மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள்? நம்மால் பார்க்க முடியாத ஒன்றை அவர்களால் பார்க்க முடியுமா? நமக்குத் தெரியாத ஒன்றை அவர்கள் அறிவார்களா? நிச்சயமாக. பரலோகம் என்ன வைத்திருக்கிறது என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள். அவர்கள் அந்த விருந்தைப் பார்த்திருக்கிறார்கள், இசையைக் கேட்டிருக்கிறார்கள், நீங்கள் வரும்போது உங்கள் முகத்தைப் பார்க்க அவர்கள் ஆவலுடன் காத்திருக்கிறார்கள். அதைவிட மேலாக, உங்களைப் பார்க்க அவர்கள் ஆவலுடன் காத்திருக்கிறார்கள்.

நீங்கள் வந்து விருந்தில் நுழையும்போது, ​​ஒரு அற்புதமான காரியம் நடக்கும். ஒரு இறுதி மாற்றம் நிகழும். நீங்கள் இயேசுவைப் போலவே இருப்பீர்கள். தேவனுடைய வார்த்தையை ஆழமாகப் பருகுங்கள்: எதிர்காலத்தில் நாம் என்னவாக இருப்போம் என்பது நமக்கு இன்னும் காட்டப்படவில்லை. ஆனால் கிறிஸ்து மீண்டும் வரும்போது, ​​நாம் அவரைப் போலவே இருப்போம் என்று நமக்குத் தெரியும் (1 யோவான் 3:2 NCV).

பரலோகத்தின் எல்லா ஆசீர்வாதங்களிலும், மிகச் சிறந்த ஒன்று நீங்களாக இருப்பீர்கள்! நீங்கள் தேவனுடைய கலைப்படைப்பாக இருப்பீர்கள். தேவதூதர்கள் பெருமூச்சு விடுவார்கள். யெகோவாவின் பணி நிறைவடையும். இறுதியாக, நீங்கள் அவருடைய இருதயத்தைப் பெறுவீர்கள்.

நீங்கள் பரிபூரண அன்பினால் அன்பு செய்வீர்கள்.

பிரகாசமான முகத்துடன் நீங்கள் ஆராதிப்பீர்கள்.

தேவன் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் நீங்கள் கேட்பீர்கள்.

உங்கள் இருதயம் தூய்மையாய் இருக்கும், உங்கள் வார்த்தைகள் இரத்தினங்களைப் போல இருக்கும், உங்கள் எண்ணங்கள் பொக்கிஷங்களைப் போல இருக்கும்.

நீங்கள் இயேசுவைப் போலவே இருப்பீர்கள். இறுதியாக, நீங்கள் அவருடையதைப் போன்ற ஒரு இருதயத்தைப் பெறுவீர்கள். மேசியாவின் இருதயத்தைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள், நீங்கள் உங்களுடைய சொந்த இருதயத்தையே கற்பனை செய்வீர்கள். குற்றவுணர்வற்ற. அச்சமற்ற. பரவசமும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த. அயராது ஆராதிக்கும். பிழையற்ற பகுத்தறிவுள்ள. மலை நீரோடை தூய்மையாகவும் முடிவற்றதாகவும் இருப்பது போல, உங்கள் இருதயமும் இருக்கும். நீங்கள் அவரைப் போலவே இருப்பீர்கள்.

அதுமட்டுமல்லாமல், மற்ற அனைவரும் அவரைப் போலவே இருப்பார்கள் . . .

யெகோவா தங்களை மாற்ற அனுமதிப்பவர்கள் பரலோகத்தில் குடியேறுவார்கள். பொறாமை இருக்காது என்பதால் வாக்குவாதங்கள் நின்றுவிடும். சந்தேகங்கள் எழாது, ஏனெனில் இரகசியங்கள் இருக்காது. எல்லாப் பாவங்களும் நீங்கிவிட்டன. எல்லாப் பாதுகாப்பின்மையும் மறக்கப்பட்டுவிட்டது. எல்லாப் பயமும் கடந்துவிட்டது. தூய கோதுமை. களைகள் இல்லை. தூய தங்கம். கலப்படம் இல்லை. தூய அன்பு. காமம் இல்லை. தூய நம்பிக்கை. பயம் இல்லை. ஒரு பாவி மனந்திரும்பும்போது தேவதூதர்கள் மகிழ்வதில் ஆச்சரியமில்லை; மற்றொரு கலைப்படைப்பு விரைவில் யெகோவாவின் கலைக்கூடத்தை அலங்கரிக்கும் என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள் அடோனாய். பரலோகம் என்ன வைத்திருக்கிறது என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள்.¹⁴⁷⁸

தந்தையே, நேரம் வந்துவிட்டது
யோவான் 17: 1-5
கெத்செமனேக்குச் செல்லும் வழியில், நள்ளிரவுக்கு அருகில்,
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள்

பிதாவே, நேரம் வந்துவிட்டது. ஆழமாக ஆராயுங்கள்: இயேசு கைது செய்யப்பட்ட பிறகு, அடுத்து என்ன செய்யப்பட வேண்டும்? மேசியா அறிக்கை செய்யாவிட்டால், மிக முக்கியமான சாட்சி யார்? ஏன்? பிலாத்து ஏன் ஒத்துழைத்து ஒரு படைப்பிரிவை அனுப்பினார் என்று நினைக்கிறீர்கள்? கர்த்தரைக் கைது செய்வதில் ரோமர்கள் பங்கு கொண்டிருந்தால், காய்பாஸ் என்ன நன்மைகளைப் பெற்றிருப்பார்? இயேசு இங்கு யாருக்காக ஜெபித்தார்? இந்த ஜெபம், குமாரனாகிய தேவனுக்கும் பிதாவாகிய தேவனுக்கும் உள்ள உறவை எவ்வாறு சித்தரிக்கிறது? இந்த ஜெபத்தில் உங்களை மிகவும் கவர்வது எது? ஏன்?

சிந்திக்கவும்: உலக விவகாரங்களின் நிலையை நீங்கள் பார்க்கும்போது, ​​தேவன் இயேசுவுக்கு தேசங்களை அவருடைய சுதந்தரமாகவும், பூமியின் எல்லைகளை அவருடைய உடைமையாகவும் கொடுத்தார் என்பது உங்களுக்கு என்ன அர்த்தம் தருகிறது? நாம் ஒரு பரிசாக இருப்பதால், கிறிஸ்து பிதாவிடமிருந்து பெற்ற பரிசை எப்போதாவது இழக்க முடியுமா? ஜெபத்தின் நோக்கத்தைப் பற்றி இந்த வேதப்பகுதியிலிருந்து நீங்கள் என்ன கற்றுக்கொள்ளலாம்?

அது புயலுக்கு முந்தைய அமைதி. நள்ளிரவில் ஆலயத்தின் பெரிய வாயில்கள் திறக்கப்படும், அதிகாலையில் எழுபவர்களில் பலர் காணிக்கைகளைக் கொண்டு வருவார்கள், ஏழைகள் பிச்சை கேட்டு, பெசாக்கின் இந்தப் புனிதப் பண்டிகையின்போது வெளிப் பிரகாரங்களில் கூடுவார்கள்.

ஆனால் இப்போது எருசலேம் இன்னும் முழு நிலவின் கீழ் இருந்தது, மேலும் கேட்கக்கூடிய ஒலிகள் நகரத்தின் வடமேற்கு மூலையிலிருந்து மட்டுமே வந்தன. அங்கே, அந்தோணியா கோட்டையின் இரட்டை வளைவு வாயிலிலிருந்து ஒரு ரோமானியப் படைவீரர் படை வெளியேறிக் கொண்டிருந்தது; அவர்களின் கனமான காலணிகள் பதிக்கப்பட்ட கற்கள் மீது தாள லயத்துடன் தேய்க்கும் ஒலியை எழுப்பின. வழக்கமாக, ஒரு நூற்றுவர் தலைவர் இதுபோன்ற ஒரு படைப்பிரிக்குத் தலைமை தாங்குவார், ஆனால் காயாபாஸ், ரோமானியர்களிடம் உதவி கோரியபோது, ​​தனது வாதத்தை மிகைப்படுத்திக் கூறினார், மேலும் இந்தப் படைப்பிரிக்குத் தலைமை தாங்கியவர் அந்தோணியாவின் உயர் இராணுவ அதிகாரியான திரிப்யூன் ஆவார்.

அந்தோணியா கோட்டை பிரம்மாண்டமானது. அது ஏரோது மகா ராஜாவால் ஆலயப் பகுதியின் பாதுகாப்பிற்காகக் கட்டப்பட்டது மற்றும் ஆலயத்தின் வடமேற்கு மூலையில் அமைந்திருந்தது. ஹெரோட் (இணைப்பைக் காண, Av – ஞானிகளின் வருகை’ என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்) தனது பழைய இராணுவ நண்பரான மார்க் ஆண்டனியின் நினைவாக அந்தக் கோட்டைக்கு மறுபெயரிட்டார். அது ஏறக்குறைய செவ்வக வடிவில் இருந்தது. அதன் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு நீளம் சுமார் 490 அடியாகவும், வடக்கு மற்றும் தெற்கு நீளம் 260 அடியாகவும் மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஆண்டனியாவின் ‘L’ வடிவக் கோபுரம் 105 அடி உயரத்திற்கு எழுந்து நின்றது; அது 75 அடி உயரமுள்ள ஒரு பாறையின் மீது அமைந்திருந்தது. அதன் ஒவ்வொரு மூலையிலும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த உயரமான கோபுரங்கள் நீட்டிக்கொண்டிருந்தன. அவை 75 அடி உயரமுள்ளவை என்று கூறப்பட்டது, ஆனால் ஆலயத்தை நோக்கியிருந்த தென்கிழக்கு மூலை மட்டும் 100 அடி உயரமுடையதாக இருந்தது.

இஸ்ரேலைக் கண்காணித்து வந்த, வெறுக்கப்பட்ட ரோமானியப் படையினருக்கு ஆண்டனியா ஒரு படைவீரர் தங்குமிடமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இதன் விளைவாக, சன்ஹெட்ரின் தங்கள் சந்திப்பு இடத்தை, ஆலயத்தின் மூலையில் இருந்த மெருகூட்டப்பட்ட கற்கள் அறையிலிருந்து, அரச பீடத்தின் தென்கிழக்கு மூலைக்கு மாற்றினர். இதன் மூலம் அவர்களால் முடிந்தவரை ஆண்டனியாவிலிருந்து விலகிச் செல்ல முடிந்தது. உண்மையில், கோபுரங்களும் கோட்டையும், அதன் சதுக்கங்கள், கட்டிடங்கள் மற்றும் முகப்பு மண்டபங்களுடன், அதன் பாறை உச்சியில் ஏறக்குறைய ஒரு சிறிய நகரத்தைப் போலவே காட்சியளித்திருக்க வேண்டும். அதன் ஒரு பகுதி ஆலய வளாகத்தின் சுவர்களுக்குள் அமைந்திருந்தது, அந்தக் காரணத்தினாலேயே யூதர்கள் அதை வெறுத்தனர். அவர்களுக்கு அது, ஒரு பெரிய கடைவாய்ப் பல்லில் உள்ள வெளிப்பட்ட நரம்பைப் போல இருந்தது.¹⁴⁶⁹

அந்தத் திரிப்யூன், சூழ்நிலையின் சட்டபூர்வமான அம்சங்களைப் புரிந்துகொண்டார். அவர் அந்தக் கைது நடவடிக்கையில் தலையிடக் கூடாது, ஏனெனில் யூத தெய்வத்திற்கு எதிரான நிந்தனை ரோமுக்கு எதிரான குற்றமாக இருக்கவில்லை; எனவே, பேரரசின் ஆட்சியின் கீழ், இந்தக் கிளர்ச்சியாளரை விசாரிக்க எந்தச் சட்டமும் இல்லை. இது ஒரு யூதப் பிரச்சினை. ரோமானியர்கள், ஏதோ ஒரு வகையில் யூத மதத் தலைவர்களின் கௌரவத்தையும் நடைமுறைகளையும் பாதித்த ஒரு மாகாணப் பிரச்சினையாளரைக் கையாண்டு கொண்டிருந்தனர். அந்தத் திரிப்யூன் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், பிரதான ஆசாரியனின். கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவதில் ஆலயக் காவலர்களுக்கு உதவுவது மட்டுமே. இருப்பினும், எதிர்த்து நிற்கும் எந்த யூதரையும் அடித்துக் கொல்ல ரோமானியர்களுக்கு முழு அதிகாரம் இருந்தது.

படைவீரர்களின் அணிவகுப்பிற்கு முன்னும் பின்னும் கைவிளக்குகள் கொண்டு செல்லப்பட்டன. படைத்தலைவர் தன் வீரர்களின் பக்கவாட்டுகளில் நடந்து சென்று, அவர்கள் சரியான திசையில் செல்கிறார்களா என்பதை உறுதிசெய்தார். அவர் அவர்களைச் சாலைகள் வழியாக மேற்கு நோக்கி அணிவகுத்துச் சென்று, ஒரு சிறிய குறுக்குச் சாலை வாயிலில் இடதுபுறம் திரும்பினார். அந்த வாயிலுக்கு வெளியே, யூதர்கள் ‘கோல்கோதா’ என்று அழைத்த சிறிய குன்று இருந்தது; அதன் பொருள் ‘மண்டையோடு’ என்பதாகும்.

அவர்கள் தைரோபோயன் பள்ளத்தாக்கின் வலப்புறத்தில் இருந்த குன்றின் வழியாகத் தெற்கு நோக்கி நகர்ந்து, பொன்டியு பிலாத்துவின் தலைமையகத்திற்கும் ஏரோது அந்திப்பாஸின் அரண்மனைக்கும் இடையில் சென்றனர். அந்த வீரர்கள் வேகமான நடையுடன் சென்றனர்; அவர்கள் அசைந்தாடும் விளக்குகளின் ஒளியால், நடைபாதையில் அவர்களின் வெறுங்கால்கள் கருப்பு நிறத்தில் நடனமாடின. யூதாஸ் அவர்களைக் குற்றவாளியிடம் அழைத்துச் செல்வதற்காக, பிரதான ஆசாரியனின் இல்லத்திற்குச் சென்று அறிக்கை சமர்ப்பிப்பதே அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கட்டளையாக இருந்தது.

காய்பாஸும் யூத ஆலயக் காவலர்களும், காய்பாஸ் மற்றும் அன்னாஸ் ஆகிய இருவரின் ஆடம்பரமான வீடுகளுக்கு அருகில் இருந்த பெரிய முற்றத்தில் காத்திருந்தனர். அன்னாஸின் மகள் காய்பாஸை மணந்தபோது, ​​தங்கள் வீட்டைத் தன் தந்தையின் வீட்டிற்கு அருகில் கட்ட வேண்டும் என்றும், இரண்டு வீடுகளையும் ஒரே பொதுவான நுழைவாயிலுடன் ஒன்றாக இணைக்க வேண்டும் என்றும் அவள் பரிந்துரைத்திருந்தாள். ரோமானிய வீரர்கள் வருவதற்காக ஆலயக் காவலர்கள் நீண்ட நேரம் காத்திருந்ததால், பொறுமையிழந்த காய்பாஸ், அந்தோணியா கோட்டைக்கு ஒரு தூதுவனை அனுப்பியிருந்தார். வழியில் அந்தத் தூதுவன் வீரர்களைக் கண்டு, பிரதான ஆசாரியனுக்குத் தகவல் தெரிவிக்க விரைந்து திரும்பினான். அந்தச் செய்தியைக் கேட்டதும், ரோமானியர்களின் மெத்தனமான நடத்தை மீதான தனது எரிச்சலை காயாபாஸ் மறந்து, யூதாஸின் கதையில் இருக்கக்கூடிய தவறுகளைப் பற்றி மீண்டும் அவனிடம் கேள்வி கேட்டான். அந்த இரவில் இயேசுவைக் கண்டுபிடிக்கவில்லை என்றால், ரோமானியர்கள் தன்னைக் கேலி செய்வார்கள் என்றும், அந்தோணியா கோட்டையிலிருந்து இந்தத் தோல்வியின் செய்தி காலையில் யூதேயா முழுவதும் பரவிவிடும் என்றும் பிரதான ஆசாரியனுக்குத் தெரிந்திருந்தது. அவன் நசரேயனைக் கண்டுபிடித்தாக வேண்டும், மேலும் அந்த இரவே அவரைக் கைது செய்தாக வேண்டும்.

காயாபாஸ் யூதாஸை மீண்டும் வரவழைத்து அவனது திட்டத்தைக் கேட்டான். தன் எண்ணத்தை மாற்றிக்கொண்ட யூதாஸ், நேரம் கடந்துவிட்டதால், இயேசுவும் அவருடைய கூட்டமும் இன்றிரவு பெத்தானியா வரை செல்வார்களா என்பது சந்தேகமே என்று கூறினான். இப்போது அதைப் பற்றி யோசிக்க நேரம் கிடைத்ததால், இயேசு மேல்மாடியில் இல்லையென்றால் அவர் செல்லக்கூடிய இரண்டு இடங்கள் இருப்பதாக யூதாஸ் கூறினான். முதலாவது, நள்ளிரவுக்குப் பிறகு திறக்கப்படும் பிரம்மாண்டமான வாசல்களைக் கொண்ட தேவாலயம். மற்றொன்று, ஒலிவ மலையின் அடிவாரத்தில் உள்ள ஒலிவ ஆலை. யூதாஸ் தன் கதையை மாற்றிக்கொண்டே இருப்பது காயாபாஸுக்குக் கவலையளித்தது. யார் யாரை ஏமாற்றுகிறார்கள்?

ஆலயக் காவலர்களும் சிறிது நேரமாகக் காத்திருந்தனர், மேலும் அவர்களுக்கு உத்தரவுகளும் வழங்கப்பட்டிருந்தன. அவர்கள் ரோமர்களுக்காகக் காத்திருந்தால் மட்டும் போதும்; அவர்கள் அந்த நடவடிக்கைகளுக்கு அதிகாரம் வழங்குவார்கள்.

அன்று இரவு, சலிப்புடன் முணுமுணுத்துக்கொண்டும் தங்கள் தடிகளைச் சுழற்றிக்கொண்டும் நின்ற ஆலயக் காவலர்களைப் பற்றிக் கேட்பதற்காக அன்னாஸ் தன் திண்ணைக்கு வெளியே வரவில்லை. அவர் வெளியே வர வேண்டிய அவசியமும் இருக்கவில்லை. தன் ஞானத்தின்படி, பிலாத்துவின் உதவியை நாடுமாறு அன்னாஸ் ஒருவேளை பரிந்துரைத்திருக்கலாம். ஒரு காலத்தில் மகா சனகெத்ரினின் தலைவராக இருந்ததால், எருசலேமில் நடக்கும் பெரும்பாலான விஷயங்களைப் பற்றி அவருக்குத் தெரியாமல் இருக்கவில்லை; ஒரு கடமையுணர்வுள்ள மருமகன் அவர் கவனத்திற்குக் கொண்டுவராத விஷயங்கள் இன்னும் குறைவாகவே இருந்தன.

மேலறை தன் வீட்டிலிருந்து சுமார் இரண்டு தெருக்கள் தொலைவில் மட்டுமே உள்ளது என்பதை அன்னாஸ் அறிந்திருந்தார், மேலும் அன்று மாலை எந்த நேரத்திலும் அவருடைய சில வேலையாட்கள் நசரேயனை எளிதாகப் பிடித்திருக்க முடியும். பிலாத்து மற்றும் அவரது வீரர்களைப் பயன்படுத்துவது போன்ற கூடுதல் முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளுக்கு, பரிசேயர்களின் புறங்கூறலில் இந்த இரவுக்குப் பிறகு எந்த அவதூறும் எஞ்சியிருக்கக் கூடாது என்று அன்னாஸ் விரும்பியதே காரணம். அவர் தன் மருமகன் காய்பாஸிடம், இந்த விஷயத்தின் சட்டப்பூர்வமான அம்சங்களை ஒவ்வொரு சிறு புள்ளி வரையிலும் பின்பற்றுமாறு கூறியிருந்தார். இந்த ஏமாற்றுக்காரனைக் கொன்றபோது, ​​அவர்கள் பழிவாங்கும் நோக்கத்தில் இதைச் செய்தார்கள் என்று யாரும் சொல்லிவிடக் கூடாது.

நசரேயன் கைது செய்யப்பட்டவுடன், அடுத்த கட்டமாக, காய்பாஸின் இல்லத்தில் ஒரு உடனடிக் கூட்டத்திற்காக மகா சனகெத்ரினைக் கூட்டுவதற்கு வேலையாட்களை உடனடியாக அனுப்ப வேண்டும். இருட்டில் ஒரு குற்றத்திற்காக ஒரு மனிதனை விசாரிக்க முடியாது என்று தங்களின் சுய-ஆட்சிச் சட்டங்கள் கூறியபோதிலும், கூட்டத்தைக் கூட்டுவது சட்டப்பூர்வமானது என்று சதுக்கேயர்கள் நம்பினர். ஒருவேளை, யூத உச்ச நீதிமன்றத்தின் உறுப்பினர்கள் விடியலுக்கு முந்தைய நேரத்தைப் பயன்படுத்தி, இந்த மனிதனிடம் வாய்மொழிச் சட்டத்தைப் பற்றியும், அதை அவன் எவ்வாறு மீறினான் என்பது பற்றியும் விசாரிக்கலாம். அப்படியென்றால் – அவன் மேசியாவாகத் தன்னைக் காட்டிக்கொள்வதால் – அவன் தன் முட்டாள்தனத்தை வெளிப்படுத்துமளவுக்குத் துணிச்சல் மிக்கவனாகக் கூட இருக்கலாம். இல்லையென்றால், சாட்சிகள் தேவைப்படுவார்கள். காய்பாஸ் இதை அறிந்திருந்தார், மேலும் யூதாஸ் தனது முந்தைய எதிர்ப்பின் காரணமாக, இணங்கும்படி கட்டாயப்படுத்தப்பட வேண்டியிருக்கும் என்று அவர் எதிர்பார்த்தார். சாட்சிகளைக் கண்டுபிடிக்க முடியாத பட்சத்தில், இயேசு தெய்வநிந்தனை செய்வதைக் கேட்டிருந்த சில ஆலயக் காவலர்களின் சாட்சியத்திற்கு காய்பாஸ் ஏற்பாடு செய்திருந்தார்.

பிரட்டோரியத்தின் இரட்டை வாயில்களில் காய்பாஸுக்கும் பிலாத்துவுக்கும் இடையே நடந்த சந்திப்பைப் பற்றி மேலும் அறிந்துகொள்வது சுவாரசியமாக இருக்கும் (காண்க Kk : மீட்பின் மூன்றாம் கோப்பை). இருப்பினும், அதைப் பற்றிய எந்தப் பதிவும் இல்லை. ஆனால், கொள்ளையடிக்கும் குழுவிற்கு ஆதரவளிக்க ரோமானிய வீரர்கள் காய்பாஸுக்கு அனுப்பப்பட்டனர் என்பது அறியப்படுகிறது. பாலஸ்தீனத்தில் இருந்த அனைத்து ரோமானியர்களுக்கும் பிலாத்து பொறுப்பாளராக இருந்தார் – மேலும் அவர் யூதர்களை வெறுத்தார். இதன் விளைவாக, பிற்காலத்தில் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ள முடியும் என்றாலன்றி, ஒரு யூத மதப் பிரச்சனையில் காய்பாஸுக்கு உதவ அவர் ரோமானிய வீரர்களை அனுப்பியிருக்க மாட்டார் என்று நம்புவது நியாயமானதே.

பிலாத்து, பேரரசின் சட்டங்களைப் புரிந்துகொண்டது போலவே யூதச் சட்டங்களையும் நன்கு அறிந்திருந்தார். தெய்வநிந்தனைக்கான தண்டனை மரணம் என்பதை அவர் அறிந்திருக்க வேண்டும்; மேலும், அவர் அதை உறுதிப்படுத்தும் வரை அந்தத் தண்டனையை நிறைவேற்ற முடியாது என்பதையும் அவர் அறிந்திருந்தார். சதுக்கேயர்களுக்கு இயேசு ஒரு தீராத மற்றும் வளர்ந்து வரும் பிரச்சனையாக மாறியிருந்தார் என்பதையும் அவர் அறிந்திருந்தார். இது அவருக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியளித்திருக்க வேண்டும்.

ரோமானிய ஆளுநருக்கு இயேசுவின் மீது எந்த அக்கறையும் இருக்கவில்லை; பிரதான ஆசாரியனின் கால்சட்டையில் ஒரு தேள் நுழைந்திருந்தால் அவருக்கு எந்த அக்கறையும் இருந்திருக்காது என்று சொல்லலாம். அந்தத் தேள் தன் வேலையை முடிக்கும் வரை அவர் அதன் பக்கமே இருந்தார்; அதன்பிறகு, பொன்டியு பிலாத்து அதைத் தன் காலால் நசுக்கிவிடுவார். உதாரணமாக, யூதர்கள் கிறிஸ்துவைக் கைது செய்து தண்டனை விதித்தால், அது அன்னாவுக்கும் அவருடைய மருமகன் காய்பாவுக்கும் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும் என்றால், அந்த ஆளுநர் தனது நீதித்துறை அதிகாரத்தில் அந்த மனிதனை விடுவிப்பதில் மகிழ்ச்சியடைவார்.

ஒரு விஷயம் மட்டும் உறுதியாக இருந்தது. காய்பாஸ் ஒரு கீழ்நிலைத் துணை அதிகாரியை அனுப்பி வீரர்களைக் கேட்டிருந்தால், பிலாத்து கைதுக்கு உதவத் தன் வீரர்களை அனுப்பியிருக்க மாட்டார். ஒரு தனிப்பட்ட சந்திப்புதான் தந்திரமான செயல் என்பதைப் பிரதான ஆசாரியர் அறிந்திருந்தார். இது காய்பாஸுக்குப் பிடிக்கவில்லை, ஆனால் செல்வதன் மூலம் அவர் இரண்டு நன்மைகளைப் பெறுவார். முதலாவதாக, அவர் கைது நடவடிக்கையில் ரோமானியர்களை ஈடுபடுத்துவார், அதன் மூலம், மேசியாவைப் பின்தொடர்ந்த திரளான மக்களின் பார்வையில், இது சதுக்கேயர்களின் சதித்திட்டமாகத் தோன்றாமல், ஒரு ரோமானிய விவகாரமாகத் தோன்றச் செய்வார். இரண்டாவதாக, இப்போது ரோமானிய உதவியைப் பெறுவதன் மூலம், நிச்சயமாகப் பின்தொடரவிருந்த மரண தண்டனைக்கு பொன்டியு பிலாத்து ஒப்புக்கொள்ளும்படி அவரைப் பாதிக்க முடியும் என்று பிரதான ஆசாரியர் நம்பினார். கைது நடவடிக்கையில் பங்கேற்றுவிட்டு, ஐநூறு ரோமானிய வீரர்கள் கொண்ட ஒரு படைப்பிரிவு ஒரு நிரபராதியை ஆளுநரின் முன் இழுத்து வந்தது என்பதை ரோமால் ஒப்புக்கொள்ள முடியாது.¹⁴⁷⁰

முதலாவதாக, ஜீவ வார்த்தை தமக்காக ஜெபித்தார் (யோவான் 17:1-5): இயேசு தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களிடம் இந்தக் காரியங்களைச் சொன்ன பிறகு (அதிகாரங்கள் 14-16), அவர் வானத்தை நோக்கிப் பார்த்து ஜெபித்தார். அதிகாரம் 17-ல் திரை விலக்கப்பட்டு, நமது மகா பிரதான ஆசாரியருடன் நாம் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் அனுமதிக்கப்படுகிறோம். இது ஒருவேளை, உலகின் மிக அற்புதமான புத்தகத்தின் மிக அற்புதமான பகுதியாகும். பிதாவே, நேரம் வந்துவிட்டது என்று அவர் உரத்த குரலில் கூறினார். மேசியா அவர்களுடைய பிதா-குமாரன் உறவின் காரணமாக ஜெபத்தில் தேவனை அணுக முடிந்தது. காலத்தின் தொடக்கத்திற்கு முன்பே அந்த நேரம் நியமிக்கப்பட்டிருந்தது; அது இயேசு பிறந்ததற்கான விதியாகும் (தானியேல் 7:13-14). ஆனால், கிறிஸ்து தாம் அனுபவிக்கவிருந்த பாடுகளில் கவனம் செலுத்தவில்லை. மாறாக, அவர் தேவனுடைய திட்டத்தின் மீதும் பிதா பெறப்போகும் மகிமையின் மீதும் கவனத்தை ஈர்த்தார். அவர் ஜெபித்தார்: உம்முடைய குமாரனை மகிமைப்படுத்தும்படிக்கு (அவரை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்புவதன் மூலம்), உம்முடைய குமாரன் உம்மை மகிமைப்படுத்துவார் (யோவான் 17:1).

யேசுவாவின் வார்த்தைகள்: நீர் அவருக்கு எல்லா மக்கள் மீதும் அதிகாரம் கொடுத்தீர் என்ற யேசுவாவின் வார்த்தைகள், கிறிஸ்துவின் ஜெப வேண்டுகோள் பிதாவின் திட்டத்திற்கு இசைவாக இருந்தது என்பதைக் குறிக்கின்றன. பிதா, குமாரனின் ஆட்சியைப் பூமியின் மீது நியமித்துள்ளார். சங்கீதம் 2:7-8 இவ்வாறு கூறுகிறது: “நான் கர்த்தருடைய கட்டளையை அறிவிப்பேன்: அவர் என்னிடம், ‘நீ என் குமாரன். இன்று நான் உன் பிதாவானேன். என்னிடம் கேள், நான் தேசங்களை உனக்குச் சுதந்தரமாக்குவேன், பூமியின் எல்லைகளை உனக்கு உடைமையாக்குவேன்’ என்றார்.” மேசியாவுக்கு அந்த அதிகாரம் வழங்கப்பட்டது, அவர் தம்மில் விசுவாசம் வைக்கும் அனைவருக்கும் நித்திய ஜீவனைக் கொடுப்பதற்காகவே (யோவான் 17:2). விசுவாசிகள் பிதாவிடமிருந்து குமாரனுக்கு ஒரு பரிசு: “என்னை அனுப்பியவரின் சித்தம் இதுவே, அவர் எனக்குக் கொடுத்த அனைவரிலும் ஒருவரையும் நான் இழக்காமல், கடைசி நாளில் அவர்களை உயிர்ப்பிப்பேன்” (யோவான் 6:39). இது நித்திய பாதுகாப்பைப் பற்றிய மிகவும் வலிமையான ஒரு பகுதி (காண்க: Ms – விசுவாசியின் நித்திய பாதுகாப்பு).

இப்பொழுது இதுவே நித்திய ஜீவன்: அவர்கள் ஒரே மெய் தேவனாகிய உம்மையும், நீர் அனுப்பிய இயேசு கிறிஸ்துவையும் அறிவதே (யோவான் 17:3). யெகோவாவுடனும் அவருடைய குமாரனாகிய மேசியா இயேசுவுடனும் ஒரு உறவைக் கொண்டிருப்பதையே இயேசு நித்திய ஜீவன் என்று வரையறுத்தார். ‘அறிதல்’ (ஜினோஸ்கோ) என்ற வார்த்தை, வெறுமனே உணர்வது அல்லது அறிந்துகொள்வதைக் காட்டிலும் புரிந்துகொள்வது என்று பொருள்படும் ஒரு கிரேக்கச் சொல்லிலிருந்து வருகிறது. இந்தச் சொல், முழுமையான பரிச்சயத்துடன் கருத்துக்களையும் விழுமியங்களையும் பரிமாறிக்கொள்வதைக் குறிக்கிறது. இங்கே ‘அறிதல்’ என்ற வார்த்தை, இஸ்ரவேலுக்கு ஒரு புதிய உடன்படிக்கையை வாக்களிக்கும் எரேமியா 31:33-ல் பயன்படுத்தப்பட்டதைப் போலவே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது: இனி ஒவ்வொருவரும் தங்கள் அயலானுக்கும் சகோதரனுக்கும், “யெகோவாவை அறிந்துகொள்” என்று போதிக்கமாட்டார்கள், ஏனெனில் அவர்கள் அனைவரும் என்னை அறிவார்கள் (எரேமியா இயோ மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் Eo – நாட்கள் வருகின்றன, கர்த்தர் கூறுகிறார், நான் இஸ்ரவேல் மக்களுடன் ஒரு புதிய உடன்படிக்கை செய்வேன்). நித்திய ஜீவன் என்பது ஒரு நீண்ட ஆயுள் மட்டுமல்ல, ஒரு நிறைவான வாழ்க்கையும் ஆகும். கிறிஸ்து கூறினார்: திருடன் திருடவும் கொல்லவும் அழிக்கவும் மட்டுமே வருகிறான்; அவர்கள் ஜீவனைப் பெறவும், அதை பரிபூரணமாகப் பெறவும் நான் வந்திருக்கிறேன் (யோவான் 10:10). மேலும், நாம் படைக்கப்பட்ட நமது நோக்கத்தை நிறைவேற்றும்போது மட்டுமே இந்த நித்திய ஜீவனை அனுபவிக்க முடியும்: அதாவது, யெகோவாவை மகிமைப்படுத்துவதும், அவரை முழுமையாக அனுபவிப்பதுமே அந்த நோக்கம்.

மேசியா, பூமியில் பிதாவின் மகிமையைப் பிரதிபலிப்பதற்காகத் தாம் மகிமையிலிருந்து வந்ததை நினைவுகூர்ந்து, தமது அடையாளத்தின் உண்மையை வெளிப்படுத்தினார். தமது பணியை முடித்தபின், மகிமைக்குத் திரும்புவதை அவர் எதிர்பார்த்தார். நீர் எனக்குக் கொடுத்த வேலையை முடித்து, பூமியில் உமக்கு மகிமையைக் கொண்டுவந்தேன் (யோவான் 17:4). அதாவது, மேசியா தமது மனிதத்தன்மையைக் களைந்துவிட்டார்; மாறாக, மகிமைப்படுத்தப்பட்ட, உயிர்த்தெழுந்த சரீரத்துடன் அவர் பரலோகத்திற்குத் திரும்பினார் – கர்த்தர் திரும்ப வரும்போது நாம் உயிர்த்தெழுப்பப்படும்போது விசுவாசிகள் பெறும் அதே வகையான சரீரம் இதுவாகும்.

இந்த வார்த்தைகள் பரலோகத்திற்கான ஆழ்ந்த ஏக்கத்தைப் பிரதிபலிக்கின்றன. இயேசு ஒரு மனிதனாக மாறி, அற்புதப் பிறப்பின் மூலம் தம்மை இவ்வுலகில் நிலைநிறுத்திக் கொண்டாலும், அவர் இவ்வுலகைச் சேர்ந்தவர் அல்ல என்பதை நாம் மிக எளிதாக மறந்துவிடுகிறோம். நாம் எல்லாவற்றையும் பூமிக்குரிய கண்ணோட்டத்தில் பார்க்க முனைகிறோம், அதனால் அவருடைய பூமிக்குரிய வாழ்க்கையை நினைவுகூர்கிறோம், ஒரு மனிதனாக அவருடைய மகத்துவத்தைப் பாராட்டுகிறோம், மேலும் அவருடன் பணிபுரிவதும், வாழ்வதும், ஊழியம் செய்வதும் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியான அனுபவமாக இருந்திருக்கும் என்று கற்பனை செய்கிறோம். ஆனால், அவர் பரலோகத்தை விட்டு பெத்லகேமில் உலகிற்குள் பிரவேசிக்கவும், பத்து மைல்களுக்கும் குறைவான தொலைவில் உள்ள சீயோனில் உலகத்தை விட்டு வெளியேறவும் சென்றபோது, ​​அவர் விட்டுச் சென்றதை நினைத்துப் பாருங்கள் – அத்தகைய தாழ்மையான சூழ்நிலைகளில் பிறந்து, அத்தகைய அவமானகரமான மரணத்தை அனுபவித்தார்.¹⁴⁷¹ இப்பொழுதும், பிதாவே, உலகம் உண்டாவதற்கு முன்பாக உம்முடன் எனக்கு இருந்த மகிமையினால் உம்முடைய சமூகத்தில் என்னை மகிமைப்படுத்தும் (யோவான் 17:5).

பிரதான ஆசாரிய ஜெபம்
யோவான் 17: 1-26
கெத்செமனேக்குச் செல்லும் வழியில், நள்ளிரவுக்கு அருகில்,
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள்

அவர்கள் பஸ்கா பண்டிகையைக் கொண்டாடிய மேல்மாடி அறைக்கும், பின்னர் அவர் கைது செய்யப்பட்ட கெத்செமனே தோட்டத்திற்கும் இடையில் எங்கோ ஓர் இடத்தில், யேசுவாவின் பரிந்துரை ஜெபம், அவருடைய அப்போஸ்தலர்களுக்கான போதக ஊழியத்தை நிறைவு செய்தது. இருப்பினும், அவருடைய ஆசாரிய ஊழியம் இன்னும் முடிவடையவில்லை, மேலும் ஜெபத்தின் சூழலில் இயேசு அதன் நிறைவை நோக்கி உறுதியாக நகர்ந்தார். அது, பெசாக்கா நிலவின் பிரகாசத்தால் ஒளிர்ந்த அதன் அழகைக் கண்டு ரசிப்பதற்காக அவர்கள் சில கணங்கள் நின்றிருந்த தேவாலய மலையின் மிக உயரமான இடத்தில் இருந்திருக்கலாம்; அல்லது எருசலேமை நோக்கிய ஒலிவ மலையின் உயரங்களில், அல்லது ஒருவேளை தோட்டத்தின் வாசலிலேயே கூட இருந்திருக்கலாம்.

இதுவே வேதாகமத்தில் உள்ள மிக நீண்ட ஜெபமாகும், இருப்பினும் இதை நீங்கள் மூன்று நிமிடங்களில் வாசித்துவிடலாம். பொது ஜெபங்களின் நீளத்திற்கு இது ஒரு நல்ல அறிகுறி என்று நான் நினைக்கிறேன். நீங்கள் ஜெபிக்க வேண்டியதை மூன்று நிமிடங்களில் ஜெபிக்க முடியாவிட்டால், நீங்கள் சொல்வதற்கு மிக அதிகம் இருக்கிறது என்றுதான் அர்த்தம்!¹⁴⁶⁸

இந்த ஜெபம் சிலுவையின் நிழலில் கொடுக்கப்பட்டது. பதினொரு சீடர்களும் அங்கே கூடியிருந்தனர். கர்த்தர் ஒரு ஜெபத்தை உரைத்தார், அதை ஒருவேளை மகா பிரதான ஆசாரியனின் ஜெபம் என்று மிகச் சிறப்பாக விவரிக்கலாம். “இவ்வுலகில் உங்களுக்கு உபத்திரவம் உண்டு. ஆனாலும் தைரியமாயிருங்கள்! நான் உலகத்தை ஜெயித்திருக்கிறேன்” (யோவான் 16:33) என்று அறிவித்த பிறகு, அந்தத் தருணத்தை நிறைவுசெய்ய இயேசு ஒரு நீண்ட மௌனத்தை அனுமதித்திருப்பார் என்று நான் கற்பனை செய்கிறேன். அவருடைய எச்சரிக்கைகளும் வாக்குறுதிகளும் அவர்கள் மனதில் பதியத் தொடங்கியபோது, ​​வானத்தில் இருந்த முழு நிலவைப் பார்த்த அப்போஸ்தலர்கள் அடைந்திருந்த உதவியற்ற நிலையை என்னால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடிகிறது. கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாகத் தங்களை வழிநடத்திப் பாதுகாத்து வந்த தங்கள் ஆண்டவர் விரைவில் தங்களை விட்டுப் பிரிந்துவிடுவார் என்பதை அறிந்திருந்த அவர்கள், எவ்வளவு பலவீனமாக உணர்ந்திருப்பார்கள்! காலம் இவ்வளவு விரைவாகக் கடந்துவிட்டது என்பதை நம்புவது கடினமாக இருந்தது. அவர் தங்கள் வாழ்வில் பிரவேசித்து, தங்களைப் பின்தொடரும்படி அழைத்து, தங்களுக்கு ஒரு நோக்கத்தைக் கொடுப்பதற்கு முந்தைய காலத்தை அவர்களால் நினைவுகூரவே முடியவில்லை என்பது போலத் தோன்றியது.

இந்த மகா பிரதான ஆசாரியனின் ஜெபத்தில் இயேசு மூன்று காரியங்களுக்காக ஜெபித்தார். முதலாவதாக, அவர் தமக்காகவும் தமது ஊழியத்தின் வெற்றிக்காகவும் ஜெபித்தார் (யோவான் 17:1-5). இரண்டாவதாக, கர்த்தர் தம்முடைய அப்போஸ்தலர்கள் தாம் சென்ற பிறகு தங்கள் நோக்கத்தை நிறைவேற்றும்போது அவர்களின் பாதுகாப்பிற்காக ஜெபித்தார் (யோவான் 17:6-19). மூன்றாவதாக, கிறிஸ்து தம்முடைய தல்மிதிம்களின் ஊழியத்தின் விளைவாகத் தம்மைப் பின்தொடரவிருக்கும் விசுவாசிகளின் தலைமுறைகளுக்காக ஜெபித்தார் (யோவான் 17:20-26).

உங்கள் துக்கம் மகிழ்ச்சியாக மாறும்
யோவான் 16: 15-33
கெத்செமனேக்குச் செல்லும் வழியில்,
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள், இரவு 11:00 மணிக்கும் நள்ளிரவுக்கும் இடைப்பட்ட ஒரு நேரத்தில்

உங்கள் துக்கம் மகிழ்ச்சியாக மாறும். ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: வசனங்கள் 17-18-ல் நீங்கள் என்ன விதமான குரல் தொனிகளைக் கேட்கிறீர்கள்? நீங்கள் அங்கே இருந்திருந்தால், இயேசுவின் பதில் உங்களை உற்சாகப்படுத்தியிருக்குமா, அல்லது இன்னும் அதிகமாகக் குழப்பியிருக்குமா? வசனங்கள் 20-22-ல் கிறிஸ்து எந்த நிகழ்வைக் குறிப்பிடுகிறார்? உலகத்தின் மகிழ்ச்சி (வசனம் 20), அப்போஸ்தலர்கள் அனுபவிக்கப்போகும் மகிழ்ச்சியிலிருந்து (வசனம் 22) எவ்வாறு வேறுபடுகிறது? இது, மரணத்தைப் பற்றி இயேசு சொன்னதற்கும் (யோவான் 12:24) மற்றும் சமாதானத்தைப் பற்றி அவர் சொன்னதற்கும் (யோவான் 14:27) எவ்வாறு ஒத்திருக்கிறது? கர்த்தரின் நிமித்தம் பிதாவுடன் நாம் கொண்டிருக்கக்கூடிய உறவின் தன்மை என்ன (வசனங்கள் 23-27)? வசனம் 28-ல் மேசியா சொல்வதை பதினொரு அப்போஸ்தலர்களும் உண்மையிலேயே புரிந்துகொண்டார்கள் என்று நினைக்கிறீர்களா? ஏன்? சீடர்கள் ஏன் ஒரே நேரத்தில் பீதியும் நிம்மதியும் அடைந்திருக்கலாம் (வசனங்கள் 29-33)?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: இயேசுவும் உலகமும் ஒருவிதமான சமாதானத்தை அளிக்கின்றன (யோவான் 14:27; 16:33); மகிழ்ச்சி (யோவான் 15:11, 16:22-24) மற்றும் அன்பு (யோவான் 13:34-35, 15:9-19). இந்த ஒவ்வொரு வகையையும் நீங்கள் எவ்வாறு அனுபவித்திருக்கிறீர்கள்? அவற்றுக்கிடையே உள்ள வேறுபாடு என்ன? மாற்றத்தை நீங்கள் எவ்வாறு கையாளுகிறீர்கள்? இடமாற்றங்களையா? பணி மாற்றங்களையா? உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒரு கட்டத்திலிருந்து மற்றொரு கட்டத்திற்கு மாறுவதையா? வலி உங்கள் வளர்ச்சிக்கு எவ்வாறு உதவியது? உங்கள் அனுபவத்திலிருந்து, மாற்றத்தைச் சந்திக்கும் ஒருவரை நீங்கள் எவ்வாறு ஆறுதல்படுத்த முடியும்? மகிழ்ச்சியின்மை, அன்பின் தோல்வி, மற்றும் நிலையற்ற சமாதானம் ஆகியவற்றிற்குக் காரணம் என்ன?

கிறிஸ்து தம் சீடர்களுக்குப் போதித்த கடைசித் தருணம் முடிவுக்கு வந்து கொண்டிருந்தது. நண்பர்களிடையே நிலவிய இந்த இறுதி அமைதியான தருணங்கள், கெத்செமனே தோட்டத்தில் ஏற்பட்ட வேதனைக்கும், இரண்டு விசாரணைகளின் போது நிகழ்ந்த அநீதிக்கும், கொடூரமான ஏளனத்திற்கும், மிருகத்தனமான சாட்டையடிக்கும், இறுதியாக சிலுவையில் அறையப்படுவதன் மூலம் ஏற்பட்ட துன்பத்திற்கும் மரணத்திற்கும் விரைவில் வழிவிட்டன. ஆயினும், ஆறுதலையும் ஊக்கத்தையும் அளிக்க வேண்டும் என்ற தம்முடைய சொந்த விருப்பம் இருந்தபோதிலும், கர்த்தர் தம்மைப் பின்பற்றுவோருக்கு ஆறுதலையும் ஊக்கத்தையும் அளித்தார். இறுதிவரை தன்னலமற்ற ஊழியராக இருந்த மேசியா, சிலுவையின் நிழல் அவர்களுடைய நாட்களை இருளாக்கியபோது, ​​தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களைத் தொடர்ந்து வழிநடத்த மூன்று வாக்குறுதிகளை அளித்தார். இந்த வாக்குறுதிகளை, இன்றும் நமக்கு மிகவும் உதவியாக இருக்கும் மூன்று வார்த்தைகளாகச் சுருக்கலாம்: மகிழ்ச்சி (யோவான் 16:19-24), அன்பு (யோவான் 16:25-28) மற்றும் சமாதானம் (யோவான் 16:31-33).

இயேசு தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களுக்கு ஒரு எதிர்மறையான முன்னறிவிப்பையும், அதைத் தொடர்ந்து ஒரு நேர்மறையான வாக்குறுதியையும் அளித்தார். அவர் மேலும் கூறினார்: “இன்னும் கொஞ்சக் காலத்தில் நீங்கள் என்னைக் காணமாட்டீர்கள்,” இது சிலுவையில் அவருடைய உடனடி மரணத்தை முன்னறிவிக்கிறது; அதேசமயம், “இன்னும் கொஞ்சக் காலத்தில் நீங்கள் என்னைக் காண்பீர்கள்,” என்பது உயிர்த்தெழுதல் மூலம் அவருடைய தோற்றத்தை வாக்குறுதியளிக்கிறது (யோவான் 16:16). இந்த முன்னறிவிப்பு – வாக்குறுதி சூத்திரம், பதினொரு சீடர்களுடனான அவருடைய உரையாடலின் மீதமுள்ள பகுதிக்கு ஒரு வரையறுக்கக்கூடிய வடிவத்தை நிறுவுகிறது:

ஒரு முன்னறிவிப்பும் ஒரு வாக்குறுதியும் – உயிர்த்தெழுதல் (வசனம் 16)

அப்போஸ்தலரின் எதிர்வினை (வசனங்கள் 17-18)

ஒரு முன்னறிவிப்பும் ஒரு வாக்குறுதியும் – மகிழ்ச்சி (வசனங்கள் 19-24)

ஒரு முன்னறிவிப்பும் ஒரு வாக்குறுதியும் – அன்பு (வசனங்கள் 25-28)

அப்போஸ்தலரின் எதிர்வினை (வசனங்கள் 29-30)

ஒரு முன்னறிவிப்பும் ஒரு வாக்குறுதியும் – சமாதானம் (வசனங்கள் 31-33)

இதைக் கேட்ட அவருடைய அப்போஸ்தலர்களில் சிலர், “‘இன்னும் கொஞ்சக் காலத்தில் நீங்கள் என்னைக் காணமாட்டீர்கள், பின்பு கொஞ்சக் காலத்தில் என்னைக் காண்பீர்கள்,’ என்றும், ‘நான் பிதாவிடம் போகிறேன்’ என்றும் அவர் சொல்வதன் அர்த்தம் என்ன?” என்று ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொண்டார்கள். “‘கொஞ்சக் காலம்’ என்பதன் அர்த்தம் என்ன? அவர் சொல்வது எங்களுக்குப் புரியவில்லை” என்று அவர்கள் தொடர்ந்து கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள் (யோவான் 16:17-18). பரிசுத்த ஆவியானவர் நிரந்தரமாக வாசம்பண்ணாததால், சீடர்களால் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு விவரங்களை மட்டுமே கையாள முடிந்தது. எனவே, மேசியா, அதிகப்படியான குறிப்பிட்ட தகவல்களை வெளிப்படுத்தாமல், முடிந்தவரை எளிமையாக வைத்திருக்க முயற்சி செய்து, வரவிருக்கும் கடினமான நேரங்களுக்கு அவர்களைத் தயார்படுத்தினார்.¹⁴⁶⁵

மகிழ்ச்சி: அவர்கள் இதைப் பற்றித் தம்மிடம் கேட்க விரும்புகிறார்கள் என்பதை இயேசு கண்டார். எனவே அவர் அவர்களிடம்,  இன்னும் கொஞ்சக் காலத்தில் நீங்கள் என்னைக் காணமாட்டீர்கள், பின்பு கொஞ்சக் காலத்தில் என்னைக் காண்பீர்கள்’ (யோவான் 16:19) என்று நான் சொன்னதன் அர்த்தம் என்னவென்று ஒருவருக்கொருவர் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறீர்களா?” என்றார். மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், உலகமோ மகிழும்போது நீங்கள் அழுது புலம்புவீர்கள். இரண்டு சாட்சிகளின் மரணத்தில் அவர்கள் மகிழ்வதைப் போலவே, அவிசுவாசிகளும் யேசுவாவின் மரணத்தில் மகிழ்வார்கள் (வெளிப்படுத்தல் மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும், இணைப்பைக் காண Dm -ஐக் கிளிக் செய்யவும் – இரண்டு சாட்சிகளின் உயிர்த்தெழுதல்: யோனாவின் மூன்றாவது அடையாளம்).

இயேசு தமது முன்னறிவிப்பைத் தொடர்ந்து ஒரு வாக்குறுதியையும் அளித்தார். நீங்கள் துக்கப்படுவீர்கள், ஆனால் உங்கள் துக்கம் மகிழ்ச்சியாக மாறும். கர்த்தர் தமது வாக்குறுதியை, பிரசவத்தின் கடுமையான வலியால் அவதிப்படும் ஒரு பெண்ணின் மனதைத் தொடும் உருவகத்தின் மூலம் விளக்கினார் – இது தற்செயலாக அல்ல, வீழ்ச்சியின் சாபங்களில் ஒன்றாகும். அவளுடைய வலி அதிகரிக்கும்போது, ​​துக்கத்திலிருந்து மகிழ்ச்சிக்கான மாற்றம் நெருங்குகிறது. ஒரு பெண் குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கும்போது, ​​அவளுடைய நேரம் வந்துவிட்டதால் அவளுக்கு வலி ஏற்படுகிறது; ஆனால், ஒரு நொடியில், அவளுடைய குழந்தை பிறந்தவுடன், உலகில் ஒரு குழந்தை பிறந்த மகிழ்ச்சியால் அவள் அந்த வேதனையை மறந்துவிடுகிறாள். சாபத்தின் துன்பம் ஒரு புதிய வாழ்க்கையை உருவாக்குகிறது. உங்களுக்கும் அப்படியே: இப்பொழுது உங்கள் துக்கத்தின் காலம், ஆனால் நான் உங்களை மீண்டும் காண்பேன், நீங்கள் மகிழ்வீர்கள், உங்கள் மகிழ்ச்சியை யாரும் எடுத்துக்கொள்ள மாட்டார்கள். அவர்களுடைய துக்கம் மகிழ்ச்சியாக மாறும். அந்நாளில் (அவருடைய உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகு) நீங்கள் இனி என்னிடம் எதையும் கேட்கமாட்டீர்கள் (ஏனென்றால் அவர்கள் மகிழ்வார்கள்). அப்போஸ்தலர்கள் அவருடைய தூதர்களாக இருப்பார்கள், மேலும் அவருடைய சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதற்குத் தேவையான எதையும் பிதாவிடம் கேட்க அவர்களுக்கு உரிமை இருந்தது. என் நாமத்தில் உள்ள வார்த்தைகள், சீடர்கள் விரும்பியதையெல்லாம் பெறுவதற்கான ஒரு வெற்று காசோலை அல்ல. மாறாக, அந்த வார்த்தைகள், பிதாவின் சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதில் குமாரனின் ஊழியத்துடன் அந்த வேண்டுகோள்களை இணைத்தன (யோவான் 16:20-23).

அதுவரை அப்போஸ்தலர்கள் இயேசுவின் நாமத்தில் ஜெபித்ததில்லை. ஆனால் இப்போது அவருடைய உடனடி மரணம், உயிர்த்தெழுதல் மற்றும் பரமேறுதல் ஆகியவற்றால், அவர்களால் கேட்கவும் பெற்றுக்கொள்ளவும் முடியும். ஏனெனில் ரூவாக்குடைய வருகை, திருச்சபை யுகத்தின் தேவனுடைய புதிய திட்டத்தில் அவர்கள் பிரவேசிக்க உதவும் (எபிரேயர் Bp – கிருபையின் காலம் பற்றிய எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). மேலும், யெகோவா அவர்களுக்குள் கிரியை செய்வதால் அவர்களுடைய மகிழ்ச்சி முழுமையடையும் (யோவான் 16:24).¹⁴⁶⁶

அன்பு: பின்னர், உருவக மொழி மூலம் தமது போதனையின் தேவை விரைவில் முடிவுக்கு வரும் என்று இயேசு முன்னறிவித்தார். நான் உருவகமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தாலும், ஒரு காலம் வருகிறது, அப்போது நான் இனி இந்த வகையான மொழியைப் பயன்படுத்த மாட்டேன், ஆனால் என் பிதாவைப் பற்றி உங்களுக்குத் தெளிவாகச் சொல்வேன். நிகழ்வுகள் வெளிப்படும்போது அவருடைய வார்த்தைகளின் அர்த்தம் தெளிவாகும்; முக்கியமான தருணங்களில் அவருடைய வார்த்தைகள் நினைவுக்கு வரும் என்றும், அப்போஸ்தலர்கள் எவ்வாறு பதிலளிக்க வேண்டும் என்பதை அறிந்திருப்பார்கள் என்றும் அவர் எதிர்பார்த்தார். அந்த நாளில் (அவருடைய உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகு) நீங்கள் என் நாமத்தில் கேட்பீர்கள். நான் உங்கள் சார்பாக பிதாவிடம் கேட்பேன் என்று சொல்லவில்லை. இல்லை, நீங்கள் என்னை நேசித்து, நான் தேவனிடமிருந்து வந்தேன் என்று விசுவாசித்ததினாலேயே பிதாவே உங்களை நேசிக்கிறார். பின்னர், தமது உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகு, தாம் மனிதகுலத்திற்கும் யெகோவாவுக்கும் இடையில் ஒரு நிரந்தரப் பாலமாக இருப்பேன் என்று மேசியா வாக்குறுதி அளித்தார். அவர் மூலமாக, அவருடைய நாமத்தில், விசுவாசிகள் பிதாவை நேரடியாக அணுக முடியும். பின்னர் இயேசு தமது பூமிக்குரிய ஊழியத்தை ஒரே வாக்கியத்தில் சுருக்கமாகக் கூறினார்: நான் பிதாவிடமிருந்து வந்து உலகத்தில் பிரவேசித்தேன்; இப்பொழுது நான் உலகத்தை விட்டுப் பிதாவிடம் திரும்பிப் போகிறேன் (யோவான் 16:25-28).

பின்பு இயேசுவின் அப்போஸ்தலர்கள் சொன்னார்கள்: இப்பொழுது நீர் தெளிவாகவும், உவமைகள் இல்லாமலும் பேசுகிறீர். நீர் எல்லாவற்றையும் அறிந்திருக்கிறீர் என்பதையும், உம்மிடம் யாரும் கேள்விகள் கேட்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதையும் இப்பொழுது நாங்கள் காண்கிறோம். இது நீர் தேவனிடமிருந்து வந்தீர் என்று எங்களை நம்ப வைக்கிறது (யோவான் 16:29-30). தல்மிதிம்கள் இறுதியாக எளிமையான, குழந்தைத்தனமான விசுவாசத்தின் நிலைக்கு வந்துள்ளனர் (மத்தேயு 18:3 உடன் ஒப்பிடுக). ஆயினும்கூட, இயேசு அவர்களை அதில் திளைக்க அனுமதிக்காமல், உடனடியாக அதன் முரண்பாட்டின் மீது அவர்களின் கவனத்தை ஈர்க்கிறார்.

ஷாலோம்: அப்போஸ்தலர்கள் தங்கள் குழந்தைத்தனமான விசுவாசத்தில் உண்மையாக இருந்தபோதிலும், இயேசு அவர்களுடைய வரம்புகளை அவர்களை விட நன்கு அறிந்திருந்தார். “இப்பொழுது விசுவாசிக்கிறீர்களா?” என்று இயேசு பதிலளித்தார் (யோவான் 16:31). அவர்கள் விசுவாசித்தார்கள், ஆனால் உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகும், ஷாவுவோத் பண்டிகையில் ரூவாஹ் ஹ-கோதேஷ் வரும் வரையிலும் அது ஒரு முழுமையான விசுவாசமாகவோ அல்லது வலுவான விசுவாசமாகவோ இருக்கவில்லை (அப்போஸ்தலர் நடபடிகள் AI – ஷாவுவோத் பண்டிகையில் ரூவாஹ் ஹ-கோதேஷ் வருகிறார்). அந்தத் தருணத்தில் உங்கள் விசுவாசம் வலுவாக இருப்பதாக நீங்கள் உறுதியாக உணர்கிறீர்கள். ஆனால், நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் உங்கள் சொந்த வீட்டிற்குச் சிதறடிக்கப்படும் காலம் வருகிறது, உண்மையில் அது வந்துவிட்டது (சகரியா 13:7). தங்கள் விசுவாசம், நம்பிக்கை மற்றும் அன்பு இருந்தபோதிலும், தல்மிதிம்கள் விரைவில் படுதோல்வி அடைந்தனர். பின்னர், “நீங்கள் என்னைத் தனியாக விட்டுவிடுவீர்கள்” என்ற மேசியாவின் தீர்க்கதரிசனம், அவர் கைது செய்யப்பட்டபோது அவர்கள் அனைவரும் அவரைக் கைவிட்டதாலும் (மத்தேயு 26:56), பேதுரு மறுதலித்ததாலும் (யோவான் 18:17, 25-26) நிறைவேறியது. ஆயினும், பிதா அவரைக் கைவிடவில்லை, “நான் தனியாக இல்லை, என் பிதா என்னுடனே இருக்கிறார்” (யோவான் 8:29; சங்கீதம் 23:4, 73:25-26). அந்த நேரம் வருகிறது என்று அவர் சொல்லியிருந்தார், உண்மையில் அது ஏற்கெனவே வந்துவிட்டது. அந்தத் தருணத்தில், யூதாஸால் திரட்டப்பட்ட கும்பல் ஏற்கெனவே தங்கள் அணிவகுப்பைத் தொடங்கியிருந்தது. விரைவில், அவர்கள் கெத்செமனேவைச் சூழ்ந்துகொள்வார்கள்.

நான் உங்களுக்கு இவைகளை (அதிகாரங்கள் 14-16) சொல்லியிருக்கிறேன், உங்களை நிலைநிறுத்துவதற்காக, என்னில் நீங்கள் சமாதானம் அடையும்படி. இவ்வுலகில் உங்களுக்குத் துன்பம் இருக்கும். பகைமையான உலகில் வாழ்வதன் குழப்பங்களுக்கு மத்தியிலும், நாம் அமைதியை அனுபவிக்கலாம். ஆயினும் இதுவும் நிபந்தனைக்குட்பட்டது. நாம் அதைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். கிறிஸ்துவை விசுவாசிப்பவரின் வாழ்க்கை, ஒருவேளை முட்களைத் தவிர, பழமொழியில் சொல்லப்படும் ரோஜாத் தோட்டம் போன்றதல்ல. ஆயினும்கூட, இயேசு நம்மை உற்சாகப்படுத்துகிறார்: ஆனாலும் தைரியமாக இருங்கள்! அவர் உலகத்தை ஜெயித்திருக்கிறார் என்று நாம் விசுவாசிக்கத் தெரிந்துகொள்ளும்போது, ​​சமாதானத்தைத் தெரிந்துகொள்ள முடியும்” (யோவான் 16:31-33).

கெத்செமனே தோட்டத்திற்கு அவர் நடந்து சென்றதன் முடிவில், கிறிஸ்து தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களிடம், “நான் உங்களுக்கு வாக்குறுதி அளிக்கிறேன், இவ்வுலக வாழ்க்கை கடினமாக இருக்கப்போகிறது. ஆனாலும், நான் உலகத்தை ஜெயித்திருக்கிறேன். ஆயினும், என் வல்லமையால் நீங்கள் ஜெயங்களைவிட மேலானவர்களாய் இருக்க முடியும்” (ரோமர் 8:37) மகிழ்ச்சியுடன் நிலைத்திருப்பது எப்படி, அன்பில் வெற்றி பெறுவது எப்படி, சமாதானத்தில் வாழ்வது எப்படி என்பதை குரு அவர்களுக்குக் காட்டினார்.

உங்களிடமிருந்து பறிக்க முடியாத மகிழ்ச்சி உங்களிடம் உள்ளதா? தேவனுடைய அன்பில் உங்களுக்கு நம்பிக்கை உள்ளதா? அவருடைய ஞானத்தில் நீங்கள் நம்பிக்கையுடன் தங்கி, அவரிடம், “ஆண்டவரே, நீர் எல்லாவற்றையும் அறிந்திருக்கிறீர், அதனால் நான் இனி உம்மை கேள்வி கேட்பதில்லை” என்று சொல்ல முடியுமா? வாழ்க்கை நொறுங்கி விழும்போது, ​​மகிழ்ச்சி, அன்பு மற்றும் சமாதானம் ஆகிய குணங்கள் நம்மைத் தொடர்ந்து நிலைநிறுத்துவதற்காக யெகோவா வழங்கும் பரிசுகளாகும். ஆனால், ஒரு நிரம்பிய வங்கிக் கணக்கைப் போல, நாம் அவற்றைப் பயன்படுத்தத் தவறினால், அவை நமக்கு எந்தப் பயனும் அளிக்காது. இந்தப் பரிசுகளுக்கு விசுவாசம் தேவை. தேவனுடைய வாக்குறுதிகளை நம்பத் தவறினால், அது மகிழ்ச்சியின்மைக்கும், அன்பில் தோல்விக்கும், நிலையற்ற சமாதானத்திற்கும் வழிவகுக்கும்.

மகிழ்ச்சியின்மை: தீமை மேலோங்கி, அது நிரந்தரமாகிவிடுமோ என்று நாம் கவலைப்படும்போது, ​​நமக்கு மகிழ்ச்சி இல்லாமல் போகிறது. ஆனால், ஒவ்வொரு சோதனையும் ஒரு பெரிய ஆசீர்வாதத்தைப் பெறுவதற்கான வழியாக மாறும் என்று நாம் முன்பே அறிந்திருந்தால் என்ன செய்வது? நீங்கள் வாழும் உலகில், இழந்த ஒவ்வொரு வேலையும் ஒரு சிறந்த, அதிக சம்பளம் தரும் வேலைக்கு வழிவகுக்கிறது; ஒவ்வொரு நோயும் மேம்பட்ட ஆரோக்கியத்திற்கும் நீண்ட ஆயுளுக்கும் வழிவகுக்கிறது; ஒவ்வொரு நிதிப் பின்னடைவும் இறுதியில் அதிக சம்பளத்தில் முடிகிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம். ஒவ்வொரு சோதனையையும் நீங்கள் எப்படிக் கையாள்வீர்கள்? அச்சத்துடன் அல்லது ஒருவித எதிர்பார்ப்புடன்? துக்கத்துடன் அல்லது மகிழ்ச்சியுடன்?

நான் மேலே விவரித்த உலகம் வெளிப்படையாக இல்லை என்றாலும் – இந்த வாழ்க்கையில் நம்மை ஆரோக்கியமாகவும் செல்வந்தர்களாகவும் ஆக்குவதாக தேவன் வாக்குறுதி அளிக்கவில்லை – ஹாஷெம் அவர் தீமையை வென்றுவிட்டார் என்றும், வரவிருக்கும் வாழ்க்கையில் நாம் கற்பனை செய்வதை விட மிகப் பெரிய ஆசீர்வாதத்தைப் பெறுவோம் என்றும் ஹஷேம் வாக்குறுதி அளித்துள்ளார். இந்தப் பூமியில் உள்ள துன்பம், பரலோகத்தில் பரிபூரண ஆரோக்கியத்திற்கும், எல்லையற்ற செல்வத்திற்கும், நித்திய ஜீவனுக்கும் வழிவகுக்கும். இந்தப் பூமியில், துன்பத்திலிருந்து நாம் பெறும் ஆசீர்வாதம் நமது ஆத்துமாக்களுக்கான குணமளிப்பும், அதிகரித்த ஆவிக்குரிய ஆரோக்கியமுமாகும். வித்தியாசம் விசுவாசம்தான்.

தோல்வியடையும் அன்பு: இயேசு போதித்த அன்பு தன்னலமற்றது. நாம் முதன்மையாக நமது சொந்தத் தேவைகளிலும் விருப்பங்களிலும் அக்கறை கொண்டிருந்தால், ஒருவரையொருவர் நேசிக்க வேண்டும் என்ற அவருடைய கட்டளைக்கு நம்மால் கீழ்ப்படிய முடியாது. பரலோகத்தில் திருமணம் குறித்த ஒரு அபத்தமான இறையியல் கேள்வியைக் கொண்டு சதுக்கேயர்கள் கிறிஸ்துவைச் சிக்க வைக்க முயன்றபோது, ​​அவர் தமது பதிலால் அவர்களைத் திகைக்க வைத்தார். உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகு திருமணம் வழக்கொழிந்துவிடும் ( Ja – உயிர்த்தெழுதலில் அவள் யாருடைய மனைவியாக இருப்பாள்? என்பதைக் காண்க). பரலோகத்தில், அங்கு வாழும் அனைவருக்குள்ளும் நெருக்கமான, தன்னலமற்ற, அக்கறையுள்ள அன்பு பகிரப்படும். ஆனால், இங்கே பூமியில், ஒரே ஒரு நபருடன் அந்த வகையான காதல் உறவைப் பேணுவதற்கே நாம் போராடுகிறோம்! தங்கள் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்துகொள்வதற்காக ஒருவரையொருவர் கையாளுபவர்களால் எத்தனை திருமணங்கள் பாதிக்கப்படுகின்றன? தங்கள் துணை தங்களைக் கவனித்துக்கொள்வார் என்று அவர்கள் நம்பாததால், தாங்கள் விரும்புவதைப் பெறுவதற்காக, கையாளுதல், கட்டுப்படுத்துதல், முகம் சுளித்தல், கத்துதல், பழி சுமத்துதல் என எது பலனளிக்குமோ அதையெல்லாம் அவர்கள் கையாளுகிறார்கள்.

உண்மையை ஒப்புக்கொள்வோம். மற்றவர்கள் நமது அன்பைத் திருப்பித் தருவார்கள் என்று நாம் நம்பாததால்தான் அவர்களை நாம் நேசிப்பதில்லை. நாம் நம்மைக் கவனித்துக் கொள்ளவில்லை என்றால், வேறு யாரும்… கடவுள் கூட… நம்மைக் கவனித்துக் கொள்ள மாட்டார்கள் என்ற தவறான எண்ணத்தில் நாம் வாழ்கிறோம். ஆகையால், நாம் மற்றவர்களின் தேவைகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுப்பதால், கர்த்தரை நம்புவதற்குப் பதிலாக, நம்முடைய பெரும்பாலான ஆற்றலை நம்மை நாமே கவனித்துக்கொள்வதிலேயே செலவிடுகிறோம். எல்லாம் நம்பிக்கையைச் சார்ந்தே இருக்கிறது. நம்மைக் கவனித்துக்கொள்ளும்படி யெகோவாவை நம்பத் தவறும்போது, ​​ஒருவரையொருவர் நேசியுங்கள் (யோவான் 15:17) என்ற அவருடைய மிக அடிப்படையான கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியத் தவறுகிறோம்.

நிலையற்ற சமாதானம்: மேசியா தமது சமாதானத்தை உலகின் துன்பத்துடன் ஒப்பிட்டார் (16:33). இயேசுவின் சமாதானத்தைக் கொண்டிருப்பது என்பது முழுமையான மற்றும் நிறைவான வாழ்க்கையைக் கொண்டிருப்பதாகும். கர்த்தருடன் இருக்கும் இந்தச் சமாதானம் நிச்சயமாக உலகத்திலிருந்து அந்நியப்படுத்தலையும் துன்புறுத்தலையும் ஏற்படுத்தும்; இருப்பினும், இந்த உபத்திரவம் இறுதியில் பெரும் ஆசீர்வாதத்திற்கு வழிவகுக்கும்.

யெகோவாவின் கிருபையின் ஒரு துணை விளைவாக இந்தச் சமாதானம் நமக்குக் கிடைத்தாலும், உள் சமாதானத்தை அனுபவிக்கும் நமது திறன், அவருடைய சர்வ வல்லமையுள்ள பராமரிப்பு மற்றும் மாறாத நன்மையின் மீதான நமது விசுவாசம்/நம்பிக்கை/விசுவாசத்தை முழுமையாகச் சார்ந்துள்ளது. இயேசு துன்பத்தை வாக்குறுதியளித்துள்ளார். ஆனால் உலகின் வெற்றிகள் குறுகிய காலமே நீடிக்கும் என்றும் அவர் வாக்குறுதியளித்துள்ளார். அவர் உலகத்தை வென்றுவிட்டார்; எனவே, கடவுள் இறுதியில் வெற்றி பெறுவார் என்ற உறுதியுடன் நாம் குறுகிய காலத் துன்பங்களைச் சகித்துக்கொள்ளலாம். ஆனால், மீண்டும், அதற்கு நம்பிக்கை தேவை.¹⁴⁶⁷

ஆவியானவர் உங்களை எல்லா சத்தியத்திற்கும் வழிநடத்துவார்
யோவான் 16: 5-15
கெத்செமனேக்குச் செல்லும் வழியில்,
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள், இரவு 11:00 மணிக்கும் நள்ளிரவுக்கும் இடைப்பட்ட ஒரு நேரத்தில்

ஆவியானவர் உங்களை எல்லா சத்தியத்திலும் வழிநடத்துவார். ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: சீடர்கள் இப்போது என்ன உணர்கிறார்கள்? அவர்களுடைய துக்கம் எதைப் புரிந்துகொள்ள விடாமல் தடுக்கிறது? யோவான் 16:8-11-ல் உள்ள ஆவியானவரின் கிரியையின் மூன்று குறிக்கோள்களை நீங்கள் எவ்வாறு விளக்குவீர்கள்? ரூவாஹ் ஹகோதேஷின் ஏழு ஊழியங்கள் யாவை? ஆகையால், மேசியா விலகிச் செல்வது ஏன் நல்லது? நீங்கள் ஒரு அப்போஸ்தலராக இருந்திருந்தால், யோவான் 15:16-ஐக் கேட்ட பிறகு எப்படி உணர்ந்திருப்பீர்கள்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: இங்கு விவரிக்கப்பட்டுள்ள ஆவியானவரின் பல்வேறு ஊழியங்களில், சமீபத்தில் நீங்கள் எதைப் பாராட்டத் தொடங்கியுள்ளீர்கள்? அது எப்படி? உங்கள் வாழ்க்கையில் தேவன் தொடுவதற்கு நீங்கள் எவ்வளவு தூரம் அனுமதிக்கத் தயாராக இருக்கிறீர்கள்? அவர் உங்களை முழுமையாகத் தமக்கே மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்களா, அல்லது சில சிறிய முன்னேற்றங்களில் திருப்தி அடைகிறீர்களா? ஆவியானவர் அதிகமாகச் செய்ய அனுமதித்தால், நீங்கள் மகிழ்ச்சியாகவோ அல்லது நிறைவாகவோ இருக்க மாட்டீர்கள் என்று அஞ்சுகிறீர்களா? அவர் உங்களுக்குச் சிறந்ததையே விரும்புகிறார் என்று உங்களால் நம்ப முடியுமா?

கர்த்தருடைய வார்த்தைகள் சீடர்களுக்கு ஒரு அந்நிய மொழி போல ஒலித்திருக்க வேண்டும். பூமியை விட்டுத் தாம் விரைவில் புறப்படவிருப்பதை அறிவித்த பிறகு (யோவான் 13:33; 14:1-6), தம்முடைய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படியவும் (யோவான் 14:12-15, 15:1-11), ஒருவரையொருவர் நேசிக்கவும் (யோவான் 15:12-17), உலகின் பகைமையைக் குறித்து எச்சரிக்கையாக இருக்கவும் (யோவான் 15:18-28) அவர் தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களை வலியுறுத்தினார். அவ்வாறு செய்யும்போது, ​​நம்மை எல்லா சத்தியத்திலும் வழிநடத்த ரூவாஹ் ஹகோதேஷின் வருகையைப் பற்றியும் அவர் குறிப்பிட்டார் (யோவான் 14:16-17 மற்றும் 26, 15:26). ஆனால், இந்த மேலோட்டமான குறிப்புகள் குழப்பத்தை மட்டுமே ஏற்படுத்தியிருக்க முடியும். தநாக்கில், பரிசுத்த ஆவியானவர் அரசர்களுக்கும் தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்டிருந்தார்; மேலும், தேவன் அசாதாரணமான ஒன்றைச் சாதிக்க விரும்பும்போது எப்போதாவது சாதாரண மக்களுக்கும் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தார். உதவியாளர் ஒவ்வொரு விசுவாசிக்குள்ளும் வாசம் செய்வார் என்ற எண்ணம் கற்பனைக்கு எட்டாததாக இருந்தது – அது ஒரு நம்பமுடியாத தாராள குணம், அதற்கு யாரும் தகுதியற்றவர்கள். அப்போஸ்தலர்களுக்குத் தலை சுற்றியிருக்க வேண்டும்.

பதினொரு அப்போஸ்தலர்களும் ஆவியைப் பற்றிக் கேட்கவில்லை என்றாலும் – யேசுவா பிரிந்து செல்வார் என்ற எண்ணத்தில் அவர்கள் மிகவும் மூழ்கியிருந்ததால் இருக்கலாம் – அந்த மாபெரும் ரபி, அவர்களின் வாழ்க்கையிலும்… எல்லாக் காலங்களிலும் உள்ள விசுவாசிகளின் வாழ்க்கையிலும் ரூவாக்கின் பங்கைத் தெளிவுபடுத்துவதற்காக இந்த வாக்குறுதிக்குத் திரும்பினார்.¹⁴⁶⁰

ஆனால் இப்போது ஒரு மாற்றம் உடனடியானது. என்னை அனுப்பியவரிடம் நான் போகிறேன். இது அப்போஸ்தலர்களைக் கேள்விகள் கேட்கத் தூண்டியிருக்க வேண்டும், ஆனால் அவர்கள் கேட்கவில்லை. உங்களில் ஒருவரும் என்னிடம், “நீர் எங்கே போகிறீர்?” என்று கேட்பதில்லை. தங்கள் சொந்தப் பிரச்சினைகளில் அவர்கள் மூழ்கியிருந்ததால், கிறிஸ்துவின் உடனடி மரணம், அடக்கம், உயிர்த்தெழுதல் மற்றும் பரமேறுதல் ஆகியவற்றின் மகத்தான முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. ஆனால் நான் இவைகளை உங்களுக்குச் சொன்னதால், உங்கள் இருதயம் துக்கத்தால் நிறைந்திருக்கிறது (யோவான் 16:5-6). துக்கம் என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட கிரேக்கச் சொல்லுக்கு வலி என்று பொருள், அது உடல் ரீதியானதாகவோ அல்லது உணர்ச்சி ரீதியானதாகவோ இருக்கலாம். ஆன்மீக அனாதைகளைப் போல உணர்ந்தசீடர்களுக்கு இருதயங்கள் வலியால் நிறைந்திருந்தன. அவரை இழக்கும் வலியைப் பற்றி மட்டுமே அவர்களால் சிந்திக்க முடிந்தது. ஆனால், உயிர்த்தெழுதல் ஞாயிறின் மகிழ்ச்சி அந்த வலியை மாற்றும் வரை, அவர்களுடைய இருதயங்களில் இருந்த அந்த வலி ஓயாது.

இயேசு ஒரு அற்புதமான சத்தியத்தின் மூலம் அவர்களுடைய வலியைத் தணித்தார். ஒரு விதத்தில், கர்த்தருடைய சரீரப் பிரசன்னத்திற்குப் பதிலாக மிகவும் மேலான ஒருவர் வருவார். “மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், நான் போவது உங்கள் நன்மைக்காகவே. நான் போகாவிட்டால், தேற்றரவாளன் உங்களிடம் வரமாட்டார்; நான் போனால், அவரை உங்களுக்கு அனுப்புவேன்” (யோவான் 16:7). மாம்சத்தில் வந்த மேசியா ஒரே நேரத்தில் ஒரே இடத்தில் மட்டுமே இருக்க முடிந்த நிலையில், ரூவாச் ஹகோதேஷ் ஒரே நேரத்தில் எல்லா இடங்களிலும் இருக்க முடியும். தேவனுடைய பிரசன்னத்திற்கான வரையறுக்கப்பட்ட அணுகல், அவருடனான தொடர்ச்சியான ஐக்கியத்திற்கு வழிவகுக்கும். சரீர வழிமுறைகள் மூலமான போதனை நேரடியாக இருதயத்திற்குள் நடைபெறத் தொடங்கும். கைவிடப்படுவதற்கு மாறாக, சீடர்களுக்கு  இதற்கு முன் ஒருபோதும் இல்லாத வகையில் தேவனுடைய பிரசன்னத்தை அனுபவிப்பார்கள்.¹⁴⁶¹

பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஊழியத்திற்கு இரண்டு முதன்மையான அம்சங்கள் இருக்கும் என்று குரு விளக்கினார்: ஒன்று உலகத்திற்கு (வசனங்கள் 8-11) மற்றொன்று விசுவாசிகளுக்கு (வசனங்கள் 13-15).

உலகத்திற்கான ரூவாஹ் ஹ-கோதேஷின் ஊழியம்: மேலும், அந்தப் பரிந்துரைப்பாளர் வரும்போது, ​​அவர் உலகத்தை அதன் பாவத்தையும், தேவனுடைய நீதியையும், வரவிருக்கும் நியாயத்தீர்ப்பையும் குறித்து உணர்த்துவார் (கிரேக்கம்: எலெகோ) (யோஹானான் 16:8). சட்டரீதியான அர்த்தத்தில், ஒரு நீதிபதி அல்லது அரசு வழக்கறிஞர் ஒரு தண்டனையை நிலைநாட்ட ஆதாரங்களை முன்வைப்பதைப் போலவே, பரிசுத்த ஆவியானவர் உலகத்தை உணர்த்துவார். வழக்கறிஞருக்கு ஏழு ஊழியங்கள் உள்ளன:

1. தீமையைக் கட்டுப்படுத்துதல்: உலகில் இன்னும் ஏராளமான நன்மைகள் இருக்கின்றன என்பதே உண்மை. முழு உலகமும் பொல்லாதவனின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தாலும் (1 யோவான் 5:19b), உலகில் இன்னும் மிகுந்த நன்மை இருக்கிறது என்பதற்குக் காரணம், சத்திய ஆவியானவர் தனிப்பட்ட விசுவாசிகளின் வாழ்க்கையையும் செயல்களையும் வழிநடத்துவதன் மூலம் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் கட்டுப்படுத்தும் கிரியையைச் செய்வதே ஆகும். Rapture-ல் விசுவாசிகள் இந்த உலகத்திலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்படும்போது (வெளிப்படுத்தல் பற்றிய எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – சபையின் Rapture), உலகின் ஒழுக்க மற்றும் ஆவிக்குரிய நிலை, நோவாவின் நாட்களுக்குப் பிறகு அதன் மிகத் தாழ்ந்த நிலைக்கு வேகமாகச் சிதைந்துவிடும்.

2. பாவத்தைக் குறித்த உணர்த்துதல்: சத்திய ஆவியானவரைக் குறித்து இயேசு கூறினார்: “பரிந்துரைப்பவர் வரும்போது, ​​அவர் உலகத்தை அதன் பாவத்தையும், தேவனுடைய நீதியையும், வரவிருக்கும் நியாயத்தீர்ப்பையும் குறித்து உணர்த்துவார்” (யோவான் 16:8). மனசாட்சி, வேதவாக்கியங்கள், விசுவாசிக்கும் நண்பர்களின் சாட்சி, நேரில், வானொலியில், தொலைக்காட்சியில், இணையத்தில், சமூக ஊடகங்களில் நற்செய்தியைப் பிரசங்கித்தல் போன்ற பல்வேறு வழிகளில், மக்கள் வழிதவறிய பாவிகள் என்றும், தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பை எதிர்கொள்கிறார்கள் என்றும், அவர்களுக்கு ஒரு இரட்சகர் மிகவும் தேவை என்றும் பரிசுத்த ஆவியானவர் அவர்களை உணர்த்துகிறார்.

3. மறுபிறப்பு: ஒரு நபர் ஆவியானவரின் உணர்த்துதலுக்குப் பதிலளித்து, கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவைத் தனது தனிப்பட்ட இரட்சகராக விசுவாசிக்கும்போது, ​​ரூவாஹ் அந்த நபருக்கு ஒரு புதிய ஆவிக்குரிய ஜீவனைக் கொடுக்கிறார், மேலும் அவர் மறுபடியும் பிறக்கிறார் (யோவான் 3:3). நாம் செய்த நீதியான காரியங்களால் அல்ல, அவருடைய இரக்கத்தினாலேயே இது நிகழ்கிறது. பரிசுத்த ஆவியானவரால் உண்டாகும் கழுவுதல் அல்லது மறுபிறப்பு மற்றும் புதுப்பித்தலின் மூலம் அவர் நம்மை இரட்சித்தார் (தீத்து 3:5).

4. மேசியாவுக்குள் ஞானஸ்நானம்: யூதர்களாக இருந்தாலும் சரி, புறஜாதியாராக இருந்தாலும் சரி, அடிமையாக இருந்தாலும் சரி, சுதந்திரமானவராக இருந்தாலும் சரி, நாம் அனைவரும் ஒரே சரீரத்தை உருவாக்கும்படியாக, ஒரே ஆவியானவரால், அவராலே, அதனோடு (கிரேக்கம்: ‘ev pneumati) ஞானஸ்நானம் பெற்றோம்; மேலும், நாம் அனைவரும் ஒரே ரூவாக்கைப் பருகும்படி கொடுக்கப்பட்டோம். அதுபோலவே, சரீரம் ஒரே பாகத்தால் ஆனது அல்ல, பல பாகங்களால் ஆனது (1 கொரிந்தியர் 12:12-14). சத்திய ஆவியானவர், புதிய விசுவாசியை மறுபிறப்பு அடையச் செய்யும்போது, ​​அதே நேரத்தில் அவரை கிறிஸ்துவின் ஆவிக்குரிய சரீரத்திற்குள் வைக்கிறார் (இணைப்பைக் காண Bw – விசுவாசத்தின் தருணத்தில் தேவன் நமக்காக என்ன செய்கிறார் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). இது அவர் தண்ணீரில் மூழ்கடிக்கப்படுவதன் மூலம் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது, அதன் மூலம் அவரை ஒரு உள்ளூர் மேசியானிய ஜெப ஆலயத்துடனோ அல்லது சபையுடனோ இணைக்கிறது.

5. விசுவாசியின் உள்ளுறைவு: ஒரு விசுவாசி விசுவாசத்தினால் மேசியாவைப் பெற்றுக்கொண்டால் (எபேசியர் 2:8-9), ரூவாக் ஹகோதேஷ் அந்தத் தருணத்தில் ஏதோ ஒரு மறைபொருள் வழியில் அவருடைய சரீரத்தில் வாசம்பண்ணுகிறது. உங்கள் சரீரங்கள் பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஆலயங்கள் என்றும், அவர் உங்களுக்குள் இருக்கிறார் என்றும், அவரை நீங்கள் தேவனிடமிருந்து பெற்றிருக்கிறீர்கள் என்றும் உங்களுக்குத் தெரியாதா? நீங்கள் உங்களுடையவர்கள் அல்ல; நம்பமுடியாத அளவிற்கு அதிக விலைக்கு வாங்கப்பட்டீர்கள். ஆகையால், உங்கள் சரீரங்களால் தேவனைக் கனப்படுத்துங்கள் (1 கொரிந்தியர் 6:19-20).

6. போதனை: வேதவாக்கியங்கள் மனித எழுத்தாளர்களால் முதன்முதலில் எழுதப்பட்டபோது, ​​ஆவியானவரால் ஏவப்பட்டன (1 பேதுரு 2:21). மறுபிறப்பு அடையாதவர்கள், அதாவது இரட்சிக்கப்படாதவர்கள், வேதாகமத்தை உண்மையாகப் புரிந்துகொள்ளவோ ​​அல்லது போற்றவோ முடியாது (1 கொரிந்தியர் 2:12-14). ஆனால், மறுபடியும் பிறந்தவர் வேதவாக்கியங்களின் மீது ஒரு புதிய அன்பைக் காண்கிறார், மேலும் அது அவருக்கு ஒரு புதிய வழியில் திறக்கத் தொடங்குகிறது. இது தெய்வீக போதகரால் கொடுக்கப்பட்ட ஞானத்தின் காரணமாகும். ஆனால், சத்திய ஆவியானவர் வரும்போது, ​​அவர் உங்களை எல்லா சத்தியத்திற்கும் வழிநடத்துவார் (யோவான் 16:13). வழக்கறிஞரின் உதவியுடன், போலியான செய்திகள் நிறைந்த உலகில் சத்தியத்தின் பாதுகாப்பை நாம் காண முடியும்.

7. வழிகாட்டுதலும் ஆறுதலும்: முதன்மையாக வேதவாக்கியங்களின் மூலமாகவும், தேவைக்கேற்ப, வெளிப்புறச் சூழ்நிலைகள் மற்றும் உள்ளான உறுதியின் மூலமாகவும், பரிசுத்த ஆவியானவர் விசுவாசியை எல்லாவற்றிலும் தேவனுடைய சித்தத்தின் வழிகளில் வழிநடத்துவார். அந்த உதவியாளர் நம்மைக் கட்டாயப்படுத்த மாட்டார், நிச்சயமாக, நமக்கு சுயவிருப்பம் உண்டு, மேலும் நாம் யெகோவாவுக்கு “இல்லை” என்று சொல்லி அதை உறுதியாகச் செயல்படுத்த முடியும். இருப்பினும், நாம் அவரை அவ்வாறு செய்ய அனுமதித்தால் மட்டுமே, அந்தப் வழக்கறிஞரின் நம்மை மிகப்பெரிய ஆசீர்வாதத்தின் வழியில் வழிநடத்துவார். ஆகையால் நான் சொல்லுகிறேன், ஆவியானவரில் நடங்கள், அப்பொழுது நீங்கள் மாம்சத்தின் இச்சைகளை நிறைவேற்றமாட்டீர்கள் (கலாத்தியர் 5:16).¹⁴⁶²

நீங்கள் அவரில் நம்பிக்கை வைக்கும்போது, ​​நம்பிக்கையின் தேவன் உங்களை எல்லா மகிழ்ச்சியினாலும் சமாதானத்தினாலும் நிரப்புவாராக, அதனால் நீங்கள் பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையால் நம்பிக்கையில் நிரம்பி வழிவீர்கள் (ரோமர் 15:13).

பாவத்தைப் பற்றி, ஏனெனில் அவர்கள் என்னில் விசுவாசம் வைப்பதில்லை (யோவான் 16:9). பாவம் என்பது, தேவன் கட்டளையிடுவதைச் செய்ய ஒருவரால் இயலாமை அல்லது விருப்பமின்மையைக் குறிக்கிறது, இதன் விளைவாக அவருக்கு முன்பாகக் குற்றவுணர்ச்சி ஏற்படுகிறது. இயேசு முழு உலகத்திற்காகவும் பாவத்தின் தண்டனையைச் செலுத்த மரித்தார் (யோவான் 3:16), ஆனால் அவரை விசுவாசிப்பவர்கள் மட்டுமே அவருடைய தியாகத்தைத் தம்முடையதாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள், ஆகையால், பிதாவுக்கு முன்பாகக் குற்றமற்றவர்களாக நிற்கிறார்கள். ஆனால், ரூவாஹ் ஹகோதேஷை ( Em – காண்க பரிசுத்த ஆவிக்கு விரோதமாகத் தூஷிக்கிறவன் எவனோ அவனைக்) நிராகரிப்பவர்கள் தங்கள் பாவத்தில் நிலைத்திருக்கிறார்கள், மேலும் தங்கள் தெரிவுகளுக்காகப் பதில் சொல்ல வேண்டும்.

நீதியைப் பற்றி, ஏனெனில் நான் பிதாவிடம் போகிறேன், அங்கே நீங்கள் இனி என்னைக் காணமாட்டீர்கள் (யோவான் 16:10). நீதி என்பது, யெகோவாவுக்கு முன்பாக ஒருவன் “குற்றமற்றவன்” என்ற சட்டப்பூர்வமான நிலையைக் குறிக்கிறது. இந்தச் சூழலில், மேசியா நீதியின் விஷயத்தைத் தாம் பிதாவிடம் போவதோடு தொடர்புபடுத்துகிறார். தம்முடைய ஊழியம் முழுவதும், இயேசு பிதாவுடன் தம்மை ஒன்றாய்க் கொண்டிருப்பதாகக் கூறினார். இதன் காரணமாக, சன்ஹெட்ரின் (காண்க: Lg –  மகா சன்ஹெட்ரின்) அவரைப் பாவம், வஞ்சகம் மற்றும் தூஷணம் ஆகியவற்றிற்காகக் குற்றம் சாட்டியது (யோவான் 5:18, 7:12, 9:16, 10:33). அவர் பிதாவிடம் சென்றது, உலகத்தின் நீதிக்கு மேலாக நம் ஆண்டவரின் நீதிக்கான இறுதி நிலைநாட்டலாகும். ஆவியானவர் குமாரனின் நீதியைக் கொண்டு மனிதகுலத்தை எதிர்கொள்வார்.

மேலும் நியாயத்தீர்ப்பைப் பற்றி, ஏனெனில் இந்த உலகத்தின் அதிபதி இப்பொழுது தண்டனைக்குட்பட்டவனாக நிற்கிறான் (யோவான் 16:11). ஆண்டவர் சிலுவையில் பொல்லாதவனுடன் போரிட்டார், மேலும் அவருடைய உயிர்த்தெழுதல் அவரை வெற்றியாளர் என்று நிரூபித்தது. அதன்படி, சிலுவையானது பண்டைய சர்ப்பத்திற்கு எதிரான ஒரு தெய்வீக நியாயத்தீர்ப்பாக நிற்கிறது, அதனால் இவ்வாறு கூற முடிந்தது: இந்த உலகத்தின் அதிபதி இப்பொழுது தண்டனைக்குட்பட்டவனாக நிற்கிறான். மேசியாவை நிராகரித்தவர்கள், நியாயத்தீர்ப்பின் கீழ் இருக்கும் இந்த உலகத்தின் அதிபதியுடன் ஐக்கியமாகிறார்கள். சாத்தானுடனான தங்கள் ஐக்கியத்தின் காரணமாக, அவர்கள் அவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பில் பங்கு கொள்கிறார்கள்.¹⁴⁶³

நான் உங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டியது இன்னும் அதிகம் இருக்கிறது, இப்போது உங்களால் தாங்கிக்கொள்ள முடியாத அளவுக்கு அதிகம் (யோவான் 16:12). பிரதான மேய்ப்பர் காலத்தின் வரம்புகளையும், அதிக சத்தியத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளும் அப்போஸ்தலரின் திறனையும் உணர்ந்திருந்தார். தங்கள் சொந்த வேதனையின் மீதான அவர்களின் அதீத ஈடுபாடு, மேசியாவின் பரமேறுதலுக்குப் பிறகு தங்கள் ஊழியத்தைப் பற்றி மேலும் புரிந்துகொள்வதைத் தடுத்தது. அதுமட்டுமல்ல, ரூவாஹ் ஹகோதேஷ் இல்லாமல், அவர் போதிக்க விரும்பிய ஆவிக்குரிய சத்தியங்களை அவர்களுடைய மனங்களால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. ஷாவுவோத் பண்டிகையில் மேசியானிய சமூகம் பிறந்த பிறகு அவர் இன்னும் அதிகம் சொல்ல வேண்டியிருந்தது (அப்போஸ்தலர் 2:1-47).

விசுவாசிகளுக்குப் பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஊழியம்: உலகத்திற்கும் அவருடைய சொந்த மக்களுக்கும் இடையே உள்ள பல வேறுபாடுகளில் ஒன்று (யோவான் 10:3-4, 13:1), பரிசுத்த ஆவியானவர் ஊழியம் செய்யும் விதமாகும். உலகத்திற்கான அவருடைய ஊழியம் மனந்திரும்புதலை உண்டாக்குவதற்காகக் குற்றவுணர்வை ஏற்படுத்துகிறது; ஆனால் விசுவாசிகளுக்கான அவருடைய ஊழியம், மாற்றத்தின் மூலம் கீழ்ப்படிதலை உண்டாக்குவதாகும். தேவன் முன்னறிந்து கொண்டவர்களைத் தம்முடைய குமாரனின் சாயலுக்கு ஒத்திருக்கவும் முன்னரே நியமித்தார் (ரோமர் 8:29அ). வசனங்கள் 13-14-ல் பரிசுத்த ஆவியானவருக்கு ஆண்பால் பிரதிபெயர் குறைந்தது எட்டு முறை பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மேலும், ஆவியைக் குறிக்கும் கிரேக்க வார்த்தையான (Pneuma) ஒரு அலிங்கப் பெயர்ச்சொல் ஆகும். கிரேக்க இலக்கண விதிகளின்படி, அது ஒரு அலிங்கப் பிரதிபெயருடன் (அதாவது, அது) சேர்ந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், ஆவியானவரின் தனித்துவமான ஆளுமையை வெளிப்படுத்துவதற்காக, புதிய உடன்படிக்கையின் எழுத்தாளர்கள் அந்த விதிகளுக்கு எதிராகச் செயல்பட்டனர்.

ரூவாஹ், தம்முடைய சொந்த மக்களின் மனங்களுக்கு தெய்வீக சத்தியத்தைக் கொண்டு வருவதன் மூலம், விசுவாசிகளை உருமாற்றும் தம்முடைய பணியை நிறைவேற்றுகிறார். வேதாகமம் எழுதப்படுவதற்கு முன்பு, அவர் தநாக் தீர்க்கதரிசிகளுக்கும், அதாவது பிரிட் கதாஷா காலத்தின் தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் தல்மிதிம்களுக்கும் நேரடியாக சத்தியத்தை வெளிப்படுத்தினார். ஆனால், கடைசி அப்போஸ்தலனாகிய யோவான், யெகோவாவிடமிருந்து வந்த இறுதி எழுத்துப்பூர்வ செய்தியான வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தை எழுதி முடித்தவுடன், மனிதகுலம் கீழ்ப்படிதலுடன் வாழ்வதற்குத் தேவையான அனைத்து தெய்வீக சத்தியத்தையும் பெற்றுக்கொண்டது. இப்போது பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஊழியம் என்பது வேதவாக்கியத்தை நினைவுகூர்வது, அதன் அர்த்தத்தின் மீது வெளிச்சம் பாய்ச்சுவது, அதை அனுபவத்துடன் இணைப்பது, மற்றும் அதைப் பயன்படுத்துவது ஆகும். ஆனால் அவர் (கிரேக்கம்: எகெய்னோஸ் அல்லது அந்த ஒருவர், அதாவது அந்த ஆண் நபர்), சத்திய ஆவியானவர் வரும்போது, ​​அவர் உங்களை எல்லா சத்தியத்திற்குள்ளும் வழிநடத்துவார். அவர் தன் சொந்த விருப்பத்தின் பேரில் பேசமாட்டார்; பிதாவிடமிருந்து கேட்பதை மட்டுமே பேசுவார். இது திரித்துவத்தின் மூன்று ஆட்களின் ஒன்றையொன்று சார்ந்திருக்கும் தன்மையைக் காட்டுகிறது. குமாரனைப் பற்றி தல்மிதிம்களுக்கு என்ன போதிக்க வேண்டும் என்று பிதா ரூவாக்கிடம் கூறுவார். மேலும், இனி வரவிருப்பவற்றையும் அவர் உங்களுக்கு அறிவிப்பார் (யோவான் 16:13). புதிய உடன்படிக்கை என்பது ஆவியானவரின் இந்தப் போதக ஊழியத்தின் நிறைவு ஆகும்.

ரூவாக் ஹகோதேஷ் தங்களுக்குப் புதிய வெளிப்பாட்டைக் கொண்டுவரும்போது அப்போஸ்தலர்கள் அதை எப்படி அறிந்துகொள்வது? தேவனுடைய எண்ணங்களைத் தங்கள் சொந்தக் கற்பனைகளிலிருந்து அவர்கள் எவ்வாறு வேறுபடுத்தி அறிவது? இயேசுவின்படி, பரிசுத்த ஆவியானவரிடமிருந்து வரும் வெளிப்பாடு எப்போதும் குமாரனை மகிமைப்படுத்தும். யோவான் 13:31-32 பற்றிய நமது ஆய்வில் நாம் கண்டது போல (காண்க: Km– நீங்கள் என்னை அறிந்திருக்கிறீர்கள் என்பதை மூன்று முறை மறுப்பீர்கள்), மகிமை (doxa) என்பதற்கான கிரேக்க வார்த்தையானது, நம்புதல் அல்லது சிந்தித்தல் என்று பொருள்படும் வினைச்சொல்லிலிருந்து வருகிறது. மகிமைப்படுத்தப்படுதல் என்பது, எல்லா சாட்சிகளின் கண்களிலும் நல்லவராகக் கருதப்படுவதும், நீதி நிலைநாட்டப்படுவதுமாகும். எனவே, கிறிஸ்துவின் சொல்லகராதியில் மகிமை என்ற கருத்து, அவர் போதித்து வந்த சத்தியமும், அவருடைய அடையாளத்தின் சத்தியமும் முழு மனிதகுலத்தின் கண்களிலும் நீதி நிலைநாட்டப்படும் என்பதைக் குறித்தது. பரிசுத்த ஆவியானவர் (ekeinos) என்னை மகிமைப்படுத்துவார், ஏனெனில் அவர் உங்களுக்கு அறிவிக்கப்போவதை என்னிடமிருந்தே பெற்றுக்கொள்வார் (யோவான் 16:14).

ஏனென்றால் யேசுவா பிதாவின் வெளிப்பாடாகிய மெம்ரா (Af – தேவனுடைய மெம்ராவைப் பார்க்கவும்), அல்லது ரபி ஷாவுல் வெளிப்படுத்தியபடி: கண்ணுக்குப் புலப்படாத தேவனுடைய சாயல் (கொலோசெயர் 1:15), பிதாவுக்குரிய அனைத்தும் என்னுடையது. அதனால்தான், ஆவியானவர் உங்களுக்கு அறிவிப்பதை என்னிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்வார் என்று நான் சொன்னேன் (யோவான் 16:15). ஆவியானவர் அப்போஸ்தலர்களின் மனதில் கிரியை செய்தார், அதனால் அவர்களால் இரட்சகரைப் பற்றி உணரவும், புரிந்துகொள்ளவும், போதிக்கவும் முடிந்தது.

பரிசுத்த ஆவியைப் பற்றிய இயேசுவின் வாக்குறுதி, பதினொரு அப்போஸ்தலர்களின் கலங்கிய மனதை அமைதிப்படுத்த பெரிதாக உதவியிருக்காது. ரூவாக்கின் வரம், நம்மைப் போலவே, ஆனால் தலைகீழாக, அவர்களின் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டதாக இருந்திருக்கும். அவர் இல்லாமல் வாழ்க்கையை நம்மால் கற்பனை செய்ய முடியாது, எனவே நம் வாழ்வில் அவருடைய பிரசன்னத்தை நாம் சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்வது எளிது. விசுவாசிகளாக நாம் தனித்து விடப்பட்டால் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும் என்பதை அறிய விரும்பினால், கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணத்திற்குப் பிறகும் ஷாவுவோத் பண்டிகைக்கு முன்பும் இருந்த தல்மிதிம்களை (அப் 2:1-47) நாம் கவனித்தால் மட்டும் போதும். அவர்கள் மனதளவில் மந்தமாகவும், ஆவியில் பலவீனமாகவும், பயந்தவர்களாகவும், குழப்பமடைந்தவர்களாகவும், சந்தேகப்படுபவர்களாகவும், மனச்சோர்வுற்றவர்களாகவும், இலக்கற்றவர்களாகவும் இருந்தார்கள். தேவனுக்கு நன்றி, அவர் நம்மைத் தனியாக விட்டுவிடவில்லை!¹⁴⁶⁴

உலகம் என்னை துன்புறுத்தியிருந்தால், உங்களையும் துன்புறுத்தும்
யோவான் 15:18 முதல் 16:4 வரை
கெத்செமனேக்குச் செல்லும் வழியில்
இரவு 11:00 மணிக்கும் நள்ளிரவுக்கும் இடைப்பட்ட நேரத்தில்,
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள்

“உலகம் என்னை துன்புறுத்தியது என்றால், அது உங்களையும் துன்புறுத்தும்.” – யோவான் 15:12-17-ல் அன்பு வலியுறுத்தப்பட்ட நிலையில், இப்போது ஏன் யெஷுவா வெறுப்பைப் பற்றிப் பேசுகிறார்? அப்போஸ்தலர்களுக்கும் உலகிற்கும் இடையிலான உறவு, கிறிஸ்துவிற்கும் உலகிற்கும் இடையிலான உறவை எவ்வாறு ஒத்திருக்கிறது? இங்கே ‘உலகம்’ என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம் மேசியா எதைக் குறிக்கிறார்? “எந்த அடிமையும் தன் எஜமானை விட உயர்ந்தவன் அல்ல” என்ற சொற்றொடரின் மூலம் கர்த்தர் என்ன பாடத்தைக் கற்பித்தார்? யோவான் 13:16-ல் “எந்த அடிமையும் தன் எஜமானை விடப் பெரியவன் அல்ல” என்று இயேசு கூறியதன் மூலம் என்ன பாடத்தைக் கற்பித்தார்? இதிலுள்ள பாடம் என்ன? பிதா, மேசியா மற்றும் சீடர்கள் (தல்மிதிம்) ஆகியோருக்கு இடையிலான உறவுமுறை குறித்து நீங்கள் என்ன காண்கிறீர்கள்? நம் இரட்சிப்பின் கேடயத்தின் வருகையானது, பாவத்தின் யதார்த்தத்தையும் அதன் தீமையையும் எவ்வாறு வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளது?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: உண்மையைச் சொல்வதும் அன்பைக் காட்டுவதும் மற்றவர்களிடமிருந்து விரோதத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதை நீங்கள் எப்போது கண்டிருக்கிறீர்கள்? அதை நீங்கள் எவ்வாறு விளக்குவீர்கள்? ஒரு விசுவாசியாக இருப்பதற்காக நீங்கள் விசாரிக்கப்பட்டால், உங்களைக் குற்றவாளி எனத் தீர்ப்பளிக்கப் போதுமான ஆதாரங்கள் இருக்குமா? இயேசு கிறிஸ்து மீதான உங்கள் அன்பிற்காக நீங்கள் எப்போதாவது வெறுக்கப்பட்டிருக்கிறீர்களா? அது உங்கள் விசுவாசத்தை பலப்படுத்தியதா அல்லது பலவீனப்படுத்தியதா?

முன்பு ஆண்டவர் அந்தப் பன்னிருவரையும் ஒரு சிறப்பான பணிக்கு அனுப்பியபோது, ​​அவர்கள் ஓநாய்களுக்கு மத்தியில் இருக்கும் ஆடுகளைப் போல இருப்பார்கள் என்று எச்சரித்திருந்தார் (இணைப்பைக் காண ‘Fk – இயேசு பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களை அனுப்புகிறார்’ என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). இம்முறை அவர்களை உலகிற்கு அனுப்பும்போது, ​​தாமே அனுபவித்த அதே வெறுப்பை அவர்களும் எதிர்கொள்வார்கள் என்பதை இயேசு அவர்களுக்கு நினைவூட்டினார்.

விசுவாசிகளுக்கும் உலகத்திற்கும் இடையிலான உறவு: உலகம் உங்களை வெறுத்தால், அது என்னைத்தான் முதலில் வெறுத்தது என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள் (யோகனான் 15:18). விசுவாசிகள் மீதான உலகின் வெறுப்புக்குக் காரணம், மெசியாவின் மீது அதற்குள்ள வெறுப்பே ஆகும். இவ்வசனங்களில் அந்த வெறுப்பு ஏழு முறை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. யெஷுவா யாருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தாரோ, அந்த அப்போஸ்தலர்கள் அவர் செய்தவற்றை நேரில் கண்டு அனுபவித்தவர்கள். தங்கள் பாவத்தைக் கைவிட்டு நீதியுடன் வாழ விரும்பாதவர்களால் அவர்கள் வெறுக்கப்பட்டார்கள் (யோவான் 16:7-11).¹⁴⁵⁵  தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் எதிரியாக இயேசு ‘உலகத்தை‘ அடையாளப்படுத்தினார்; இவ்வுலகம் என்பது பிசாசின் விழுமியங்களின்படி செயல்படும் மற்றும் பாவத்தின் சாபத்திற்கு உட்பட்ட வீழ்ச்சியடைந்த உலக அமைப்பைக் குறிக்கிறது (ஆதியாகமம்  Bg- குறித்த எனது விளக்கவுரையைக் காண்க: ‘உன் நிமித்தம் பூமி சபிக்கப்பட்டிருக்கிறது; நீ அதின் பலனை வேதனையோடே புசிப்பாய்‘). மேலும், இவ்வுலகம் என்பது தங்கள் சொந்த விழுமியங்களின்படி வாழ்ந்து, மனமுவந்து அதன் நோக்கங்களுக்குச் சேவை செய்யும் மனிதர்களின் ஒரு பகுதியையும் குறிக்கிறது. இயேசு உலகத்தை மீட்க வந்தார், ஆனால் அவர் நிராகரிக்கப்பட்டார். அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்ட நிகழ்வு, தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்கும் மகா வலுசர்ப்பத்தின் ராஜ்யத்திற்கும் இடையிலான பிரிவினைக் கோட்டை அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தது. இரண்டு வகையான ஆவிக்குரிய உணவுகள் மட்டுமே உள்ளன: ஒன்று தேவதூதர்களின் உணவு, மற்றொன்று பிசாசின் உணவு. நீங்கள் ஒன்றைப் புரியாவிட்டால்… மற்றொன்றைப் புரிகிறீர்கள் என்று அர்த்தம்.

நீங்கள் இவ்வுலகத்தைச் சார்ந்தவர்களாயிருந்தால், உலகம் உங்களைத் தன்னுடையவர்களாகவே நேசித்திருக்கும். உலகம் நேசிக்கிறது அல்லது வெறுக்கிறது; இவ்விரண்டிற்கும் இடைப்பட்ட நிலை என்று எதுவும் இல்லை. ஆனால் உண்மையில், நீங்கள் இவ்வுலகத்தைச் சார்ந்தவர்கள் அல்ல; நானே உங்களை இவ்வுலகத்திலிருந்து பிரித்தெடுத்திருக்கிறேன். அதனால்தான் உலகம் உங்களை வெறுக்கிறது (யோவான் 15:19). தேவனுடைய வார்த்தைக்கு முரணான அனைத்தையும் நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிற வரையில் உலகம் சகிப்புத்தன்மையுடன் இருக்கும். ஆனால், இயேசு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியை நீங்கள் தெளிவாக எடுத்துரைத்தவுடன், உலகம் மிகுந்த சகிப்புத்தன்மையின்மையைக் காட்டத் தொடங்கிவிடும். அந்தப் போலியான சகிப்புத்தன்மை மறைந்து வெறுப்பு மேலோங்கும்; அவர்கள் தங்கள் கோபத்தை முழுமையாக வெளிப்படுத்துவார்கள். வெறுப்பின் இந்தச் சுழற்சி மீண்டும் திரும்பும் என்பதற்கு முந்தைய காலங்களின் வரலாறே சான்றாக உள்ளது.

நமக்குச் சொந்தமில்லாத ஒரு வீட்டில் தங்கியிருப்பது எப்படிப்பட்ட உணர்வைத் தரும் என்பது நம் அனைவருக்கும் தெரியும். ஒருவேளை நீங்கள் வாடகை வீட்டிலோ, மாணவர் விடுதியிலோ அல்லது ராணுவ முகாமிலோ தங்கியிருக்கலாம்; அல்லது பல ஹோட்டல்கள் மற்றும் தங்கும் விடுதிகளில் (hostels) இரவைக் கழித்திருக்கலாம். அங்கே படுக்கைகளும் மேஜைகளும் இருக்கலாம்; உணவும் வசதியான சூழலும் கூட இருக்கலாம். ஆனாலும், அவை உங்கள் பிதாவின் வீட்டில் (யோவான் 14:2) இருப்பதைப் போன்ற உணர்வை ஒருபோதும் தராது.

உங்கள் தகப்பனின் வீடு என்பது உங்கள் தகப்பன் இருக்கும் இடமாகும் . . .

பூமியில் நாம் எப்போதும் வரவேற்கப்படுபவர்களாக உணர்வதில்லை. நமக்கென ஓர் இடம் இங்கு இருக்கிறதா என்று நாம் யோசிக்கிறோம். நாம் தேவையற்றவர்கள் என்ற உணர்வை மற்றவர்கள் நமக்கு ஏற்படுத்தக்கூடும். துயரமான நிகழ்வுகள், நம்மை ஊடுருவி நுழைந்தவர்களைப் போலவோ, அந்நியர்களைப் போலவோ, அல்லது நம்முடையதல்லாத ஒரு நிலத்தில் அத்துமீறி நுழைந்தவர்களைப் போலவோ உணர வைக்கின்றன. இங்கு நாம் எப்போதும் வரவேற்கப்படுபவர்களாக உணர்வதில்லை.

நாம் அப்படிச் செய்யக்கூடாது. இது நம்முடைய வீடு அல்ல. இங்கே நாம் வரவேற்கப்படாதவர்களாக உணர்வது ஒரு துயரமல்ல; சொல்லப்போனால், அது ஆரோக்கியமானதே. நாம் இங்கே நம் வீட்டில் இல்லை. நாம் பேசும் மொழி நம்முடையது அல்ல; நாம் கொண்டிருக்கும் உடல் நாமே அல்ல; மேலும் நாம் வாழும் இந்த உலகம் நம் வீடு அல்ல.1456

வெறுப்பின் விளைவு துன்புறுத்தலாகும். இவ்வுலகில் துன்புறுத்தலே தங்கள் பங்காக இருக்கும் என்று யெஷுவா தம் சீடர்களிடம் கூறினார். “அடிமை தன் எஜமானைவிடப் பெரியவன் அல்ல” என்று நான் உங்களிடம் சொன்னதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். அவர்கள் என்னை துன்புறுத்தியிருந்தால், உங்களையும் துன்புறுத்துவார்கள். அவர்கள் என் போதனையைக் கடைப்பிடித்திருந்தால், உங்களுடையதையும் கடைப்பிடிப்பார்கள். என்னை அனுப்பியவரை அவர்கள் அறியாதபடியால், என் நாமத்தின் நிமித்தமே அவர்கள் உங்களை இப்படி நடத்துவார்கள் (யோகனான் 15:20-21). உண்மையான பக்தி என்ற போர்வையில் விசுவாசிகள் மீது இவ்வுலகின் வெறுப்பு திருப்பப்படும் என்று மேசியா அறிவித்தார்.

இயேசு பூமிக்கு வருவதற்கு முன்பு, உலகின் வெறுப்புணர்வு ‘அதோனாய்’ (ADONAI) மீது நேரடியாகத் தன் கோபத்தைக் காட்டப் பெரிய அளவில் வாய்ப்பைப் பெற்றிருக்கவில்லை. அவர்கள் அவருடைய தீர்க்கதரிசிகளைக் கொன்றார்கள், அவருடைய வார்த்தையைத் திரித்தார்கள், அவருடைய ஆலயத்தைக் கள்வர் குகையாக மாற்றினார்கள்; ஆனால் அவர்களால் கடவுளையே நேரடியாகத் தாக்க முடியவில்லை. ஆனால் கடவுள் மாம்சத்தில் வெளிப்பட்டு, உலகம் அவரை நேருக்குநேர் தாக்கியபோது, ​​அவரை நிராகரிப்பதற்கு இனி எந்தச் சாக்குப்போக்கும் இருக்க முடியாது என்ற நிலை ஏற்பட்டது. ஆண்டவர் வந்து அவர்களிடம் பேசாமலிருந்திருந்தால், அவர்களுடைய பாவம் இவ்வளவு பெரிதாக இருந்திருக்காது; ஆனால் ‘ஒளி’ வந்திருந்த நிலையில், சத்தியத்தை வேண்டுமென்றே நிராகரித்த அந்தக் கடின இருதயமும் குருட்டுத்தன்மையும் கொண்ட எதிரிகளுக்கு எந்தச் சாக்குப்போக்கும் இல்லாமல் போனது (யோகனான் 15:22).

உலகம் கடவுள், அதன் இயல்பிலேயே  என்ற கருத்தாக்கத்தை வெறுப்பதில்லை. நீங்கள் கடவுளை நம்புவதாகச் சொன்னால், உலகம் உங்களை ஒன்றும் செய்யாது; ஆனால், இயேசு கிறிஸ்துவை நேசிப்பதாகச் சொன்னால், உங்களுக்குச் சிக்கல் ஏற்படும். அவர்கள் வெறுப்பது மெசியாவைத்தான். “என்னை வெறுக்கிறவன் என் பிதாவையும் வெறுக்கிறான்” என்று இயேசு கூறுகிறார். முந்தைய வசனத்தில் உள்ள உண்மை இங்கே மேலும் விளக்கப்பட்டு வலியுறுத்தப்படுகிறது. வேறு யாரும் செய்யாத கிரியைகளை இயேசு அவர்களுக்கு மத்தியில் செய்யாமல் இருந்திருந்தால், அவர்களுடைய பாவம் இவ்வளவு பெரிதாக இருந்திருக்காது. மிகவும் சிறப்பாக இருந்துள்ளன. ஆனால் உண்மையில் அவர் வந்தார், அவர்கள் அவற்றைக் கண்டார்கள்; அப்படியிருந்தும் அவர்கள் அவரையும் பிதாவையும் வெறுத்தார்கள் (யோவான் 15:23-24). எனவே,மீண்டும் ஒருமுறை, அவர்களுக்கு எந்தச் சாக்கும் இல்லை.

ஆனால், இஸ்ரவேல் தேசம் அறியாமலேயே தங்கள் தோராவில் (Torah) எழுதப்பட்டதை நிறைவேற்றும் வகையில் இதைச் செய்தது: “அவர்கள் காரணமின்றி என்னை வெறுத்தார்கள்” (யோவான் 15:25). இங்கே குறிப்பிடப்படும் தோரா என்பது அவர்களுடைய தோராவையே குறிக்கிறது; மற்ற யாரைவிடவும் அவர்களே அதற்குக் கீழ்ப்படிந்திருக்க வேண்டும். பொதுவாக ‘தோரா’ என்பது மோசேயின் ஐந்து நூல்களைக் குறிக்கும் என்றாலும், சில சமயங்களில் அது முழு ‘தனாக்’ (TaNaKh – பழைய ஏற்பாடு) நூல்களையும் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மேற்கோள் காட்டப்பட்ட வசனங்கள் சங்கீதம் 35:19 அல்லது 69:4-லிருந்து எடுக்கப்பட்டவை என்பதால், இங்கும் அது முழு வேதாகமத்தையே குறிப்பதாக இருக்க வேண்டும். இந்த வசனங்கள் எவ்வித நியாயமான காரணமும் இல்லாத வெறுப்பைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றன; அவ்வாறே அவர்களும் இயேசுவை வெறுத்தார்கள்.

தங்கள் பொறுப்புகளை நிறைவேற்றத் தாங்கள் தனியாக விடப்படவில்லை என்பதை கிறிஸ்து அவர்களுக்கு மீண்டும் நினைவூட்டினார். “பிதாவிடமிருந்து நான்உங்களுக்கு அனுப்பவிருக்கும் தேற்றரவாளன் – அதாவது பிதாவிடமிருந்து புறப்பட்டு வரும் சத்திய ஆவியானவர் – வரும்போது, ​​அவர் என்னைக் குறித்து சாட்சி பகர்வார்.” பரிசுத்த ஆவியானவர் விசுவாசிகளுக்குள்ளும், அதேவேளையில் விசுவாசிகள் மூலமாக அவர்களைத் துன்புறுத்துபவர்களிடமும் மற்றும் அத்துன்புறுத்தலைக் காணும் மற்றவர்களிடமும் இயேசு கிறிஸ்து குறித்த சத்தியத்திற்குச் சாட்சி பகர்வார். இவ்வசனத்தில் பேசுபவர் வெளிப்படையாகவே தேவன் ஆவார்; ஆயினும், தாமும் பிதாவினாலும் ஆவியினாலும் அனுப்பப்பட்டதாக அவரே கூறுகிறார். “நீங்களும் சாட்சி பகர வேண்டும்; ஏனெனில், ஆரம்பத்திலிருந்தே நீங்கள் என்னுடன் இருந்திருக்கிறீர்கள்” (யோவான் 15:26-27) .

வேதாகமத்தை எழுதிய மனிதர்கள் தங்கள் நூல்களை அக்கால நடைப்படியே எழுதினர்; அந்நடையில் நிறுத்தற்குறிகளோ, சொற்களுக்கு இடையிலான இடைவெளிகளோ, அல்லது வசனப் பிரிவுகளோ அதிகாரப் பிரிவுகளோ இடம்பெறவில்லை. இவையெல்லாம் பிற்காலத் தொகுப்பாளர்களாலும் மொழிபெயர்ப்பாளர்களாலும் சேர்க்கப்பட்டவை; எனவே, மூலப் பிரதியைப் போல இவை பிழையற்றவையாகக் கருதப்படுவதில்லை.பொதுவாக, அதிகாரப் பிரிவுகள் அமையும் இடங்கள் தர்க்கரீதியாகப் பொருத்தமானவையாகவே இருக்கும். ஆனால், யோவான் 15 மற்றும் 16-ஆம் அதிகாரங்களுக்கு இடையிலான பிரிவு துரதிர்ஷ்டவசமானது. யோவான் 16:1-4 வரையிலான பகுதிகள் உண்மையில் 15-ஆம் அதிகாரத்துடனேயே இணைந்திருக்க வேண்டியவை. இயேசு (யெஷுவா) தம் சீடர்களுக்கு விவரித்த சூழல் மிகவும் இருண்டதாகவும் மனச்சோர்வை ஏற்படுத்துவதாகவும் இருந்தது. ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்ட அவர்கள், மீண்டும் மௌனத்தில் ஆழ்ந்திருப்பார்கள். அவர்கள் இதயம் துயரத்தால் நிறைந்திருந்தது. இதில் ஆச்சரியம் ஏதுமில்லை; ஏனெனில், தங்களுக்கு முன்னால் துன்புறுத்தல் காத்திருக்கிறது என்பதையும், தங்கள் படகு விரைவில் ஒரு பெரும் புயலில் சிக்கப்போகிறது என்பதையும் அந்த மாபெரும் போதகர் அவர்களுக்குத் தெளிவாகவே உணர்த்தியிருந்தார்.¹⁴⁵⁷

நீங்கள் இடறிவிழுந்துவிடாதபடிக்கு இவையெல்லாவற்றையும் நான் உங்களுக்குச் சொல்லியிருக்கிறேன். விசுவாசிகளுக்கும் உலகத்திற்கும் இடையிலான உறவு குறித்து இயேசு கூறிய அனைத்தையும் இது குறிக்கிறது; இந்த உறவு பெரும்பாலும் இணக்கமற்றதாகவும், சில சமயங்களில் விரோதப் போக்குடையதாகவும், உயிருக்கே ஆபத்தானதாகவும் அமையக்கூடும். அவர்கள் உங்களை ஜெப ஆலயத்தைவிட்டு வெளியேற்றுவார்கள். சொல்லப்போனால், உங்களைக் கொல்பவர்கள் தாங்கள் கடவுளுக்கு ஒரு சேவையைச் செய்வதாக நினைத்துக்கொள்ளும் காலம் வரப்போகிறது. ஸ்தேவான் (அப்போஸ்தலர் 7:59), யாக்கோபு (அப்போஸ்தலர் 12:2) மற்றும் ‘அந்த வழியை’ (கிறிஸ்தவ மார்க்கத்தை) பின்பற்றிய பிறர் (அப்போஸ்தலர் 9:1-4) ஆகியோரின் விஷயத்தில் இத்தகைய துன்புறுத்தலும் மரணமும் நிகழ்ந்தன. அவர்கள் பிதாவையோ அல்லது என்னையோ அறியாததாலேயே இத்தகைய காரியங்களைச் செய்வார்கள் (யோவான் 16:1-3). தங்கள் ஆவிக்குரிய பயணத்தில் தடுமாறி வீழ்ந்துவிடாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே மேசியா இதைத் தம் சீடர்களுக்கு வெளிப்படுத்தினார். ஆனால், கிறிஸ்துவின் பல போதனைகளைப் போலவே இதையும் அவர்கள் சரிவரக் கற்றுக்கொள்ளவில்லை; அதனால் அவர்கள் அனைவரும் தடுமாறி வீழ்ந்தே போனார்கள். அவர் கைது செய்யப்பட்டபோது அவர்கள் ஓடிவிட்டார்கள்; சிலுவையில் அறையப்பட்டபோது அவர்களில் பெரும்பாலோர் ஒளிந்துகொண்டார்கள்; அவர் உயிர்த்தெழுவதற்கு முன் அவர்கள் அனைவரும் நம்பிக்கையை இழந்திருந்தார்கள்; உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகும் அவர்கள் சந்தேகம் கொண்டார்கள். பரிசுத்த ஆவியைப் (ரூவாக் ஹகோதேஷ்) பெற்ற பின்னரே அவர்கள் உறுதியுடன் செயல்படவும் துணிச்சலுடன் பேசவும் தொடங்கினார்கள்.

யோவான் 16:1-3-ல் உள்ள ஆண்டவரின் கூற்றைத் தொடர்ந்து, இங்கே ஒரு சிறிய இடைச்செருகல் அல்லது கூடுதல் குறிப்பு வருகிறது: “அந்த நேரம் வரும்போது, ​​அவற்றைப் பற்றி நான் உங்களுக்கு எச்சரித்திருந்ததை நீங்கள் நினைவுகூர வேண்டும் என்பதற்காகவே இதை உங்களுக்குச் சொன்னேன்.” அதைத் தொடர்ந்து ஒரு முடிவுரை வருகிறது: “நான் உங்களோடு இருந்ததால், ஆரம்பத்திலிருந்தே இதை உங்களுக்குச் சொல்லவில்லை” (யோவான் 16:4). இந்தக் கடைசி வார்த்தைகள், உரையாடலை அவருடைய நிகழவிருக்கும் மரணத்தைப் பற்றிய நிலையிலிருந்து மாற்றி, அவர் பரமேறிச் சென்ற பிறகு ஆவியானவர் வழிநடத்துவது குறித்த பகுதிக்கு இட்டுச் செல்கின்றன.

அந்த நேரத்தில் தம்முடைய வார்த்தைகளுக்குப் பெரிய அளவில் பொருள் விளங்காது என்பதை மேசியா அறிந்திருந்தார்; என்ன நடக்கப்போகிறது அல்லது ஏன் நடக்கப்போகிறது என்பதை அப்போஸ்தலர்கள் அப்போது இன்னும் புரிந்துகொள்ளவில்லை. ஆனால், ஏற்ற வேளையில் அவருடைய வார்த்தைகள் அவர்களுக்கு நினைவுக்கு வந்து, அவர்கள் எதிர்கொண்ட துன்பங்களைப் புரிந்துகொள்ள உதவும். “நம்முடைய தரப்பில் ஏற்பட்ட ஏதேனும் தோல்வியினால்தானா நாம் துன்புறுத்தலைச் சந்திக்கிறோம்?” இல்லை, துன்புறுத்தல் என்பது எதிர்பார்க்கப்பட்ட ஒன்று மட்டுமல்ல; நன்மைக்கும் தீமைக்கும் இடையே—அதாவது, இயேசு மெசியாவுக்கும் ஆத்துமாக்களின் எதிரியான சாத்தானுக்கும் இடையே—நடைபெறும் பெரும் போராட்டத்தின்போது, ​​விரோத மனப்பான்மை கொண்ட ஒரு சூழலில் வாழ்வதால் ஏற்படும் இயல்பான விளைவு அதுவாகும். எனவே, உலகம் முழுவதிலும் உள்ள விசுவாசிகள் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும். நாம் மீண்டும் அத்தகையதொரு காலகட்டத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்கிறோம்; இதைக் கண்டு நாம் ஆச்சரியப்படக் கூடாது. இயேசு முன்னரே நமக்கு இதை  எச்சரித்துள்ளார்.¹⁴⁵⁸

அன்று இரவு தாவீதின் நகரத்தில் எவ்விதக் குழப்பமும் ஏற்படக்கூடாது என்று கயபா விரும்பினார் என்பதை இயேசு அறிந்திருந்தார். எருசலேமிலும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும், ‘தான்’ (Dan) முதல் ‘பீர்செபா’ (Beersheba) வரையிலான தேசம் முழுவதிலும் உள்ள யூதர்களிடையே மெசியாவைப் பின்பற்றும் பெருந்திரளான மக்கள் இருந்தனர். அவரைப் பகிரங்கமாகக் கைது செய்வது பெரும் கொந்தளிப்பையும் கலவரத்தையும் ஏற்படுத்தக்கூடும்; கலவரம் என்றாலே அதில் ரோமானியர்களின் தலையீடு கட்டாயம் இருக்கும்.

முடிந்தால், அந்தக்கைது நடவடிக்கை அமைதியாக மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். கயபாவுக்கு இது தெரிந்திருந்தது; யேசுவுக்கும் இது தெரிந்திருந்தது. இப்போது பிரேட்டோரியத்திற்கு (ஆளுநர் மாளிகைக்கு) அந்தத் தலைமைக்குரு வந்திருந்ததால், பிலாத்துவுக்கும் அது தெரிந்திருந்தது. அந்த ரோமானிய ஆளுநர் கயபாவுக்குத் தேவையான உதவியை வழங்குவார்; ஆனால், அமைதியை நிலைநாட்டும் நோக்கில் அல்ல. மாறாக, யூதர்களை இரு பிரிவுகளாகப் பிளவுபடுத்தக்கூடிய ஒரு நிகழ்வைத் தூண்டிவிட்டு, அவர்களின் துயரங்களை மேலும் அதிகரிப்பதே அவரது நோக்கமாக இருந்தது.

கைது செய்யப்பட்ட பிறகு, அந்தச் சிறிய விவகாரத்தை ரகசிய வட்டத்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வந்து, பொதுமக்களின் பார்வைக்கு ஒரு சேற்றுப் பிண்டத்தைப் போல வீசி எறிய முடியும் என்று பிலாத்து உணர்ந்தான்; அதாவது, நீதியை நிலைநாட்ட வேண்டும் என்பதில் தனக்கு மிகுந்த அக்கறை இருப்பது போலவும், அதனால் நியாயமான விசாரணைக்காகக் கைதியை வீதிகள் வழியாகத் தன் முன்னிலைக்குக் கொண்டு வருவது அவசியம் என்பது போலவும் அவன் பாசாங்கு செய்தான். இயேசு, கயபா மற்றும் பிலாத்து ஆகிய ஒவ்வொருவரும் அன்று செய்த செயல்களுக்கு, மேலோட்டமாகத் தெரிந்த காரணங்களை விடவும் ஆழமான பல காரணங்கள் இருந்தன.

அன்று இரவு, யூதாஸ் ஏற்கனவே கயபாவின் வீட்டிற்குச் சென்றிருந்தான் (யோவான் 13:30). அவனுக்கு அந்த அவனது அற்பமான முப்பது வெள்ளிக்காசுகள் தருவதாக வாக்களிக்கப்பட்டிருந்தது; இப்போது, ​​அந்தத் துரோகி உறுதியான நடவடிக்கையை மேற்கொள்வான் என்று பிரதான ஆசாரியர் எதிர்பார்த்தார். ஆலயக் காவலர்கள் வரவழைக்கப்பட்டனர்; மேலும், அவர்களுடன் செல்லுமாறு ஐந்நூறு வீரர்களைக் கொண்ட ஒரு படைப்பிரிவை பொந்தியு பிலாத்து நியமித்திருந்தார். கயாபா எந்தவித இடர்ப்பாட்டிற்கும் இடமளிக்க விரும்பவில்லை; அந்தப் படை மிகவும் வலிமையானதாக இருந்தது.

யூதாஸ் குலத்தைச் சேர்ந்த கடமையுணர்வுள்ள ஒரு மகனாக, ‘நாசரேத் ஊர்க்காரர்’ (இயேசு) தாமே மெசியாவாகவும், உலக மக்களை மீட்க வந்த இறைவனின் குமாரனாகவும் போதித்தார் என்று மறுநாள் காலையில் சாட்சியம் அளிக்கத் தயாராக இருக்க வேண்டும் என்று தலைமை ஆசாரியர் கூறினார். ஆக, இறைவனை நிந்தித்த குற்றத்தை நிரூபிப்பதற்கான அந்த முக்கிய நடவடிக்கை, ஆண்டவரின் சீடர்களில் ஒருவரின் மூலமாகவே மேற்கொள்ளப்படவிருந்தது. எவ்வளவு கச்சிதமான திட்டம்! எவ்வளவு தீர்க்கதரிசனமான சூழல்! ஆனால் யூதாஸ் நடுங்கினான். சாட்சியம் அளிப்பதா? இல்லை. இல்லை, அவனால் ஒருபோதும் சாட்சியம் அளிக்க முடியாது. ஒருபோதும் முடியாது. இயேசு அவனுக்கு நன்மைகள் செய்தவர், அவனது நண்பர். இயேசு இருக்கும் இடத்திற்குக் கூட்டத்தை அழைத்துச் செல்லவும், அடையாளம் காட்டுவதற்காக அவரைக் கைநீட்டிக் காட்டவும் மட்டுமேயூதாஸ் ஒப்புக்கொண்டிருந்தான்; ஆனால், அந்த மனிதருக்கு எதிராக எழுந்து நின்று அவர் மீது குற்றம் சாட்ட அவன் ஒருபோதும் துணியமாட்டான். கயபா வேறு யாரையாவது அதற்காகப் பயன்படுத்திக்கொள்ளட்டும்.

ஆனால், கைது செய்வது ஒரு விஷயம் என்றும், யூத சட்டத்தின்படி இறைநிந்தனை செய்ததற்கான ஆதாரத்தை நிரூபிப்பது முற்றிலும் வேறொரு விஷயம் என்றும் தலைமை ஆசாரியர் சுட்டிக்காட்டினார். நீதிமன்றத்தில் எழுந்து நின்று, இயேசுவைச் சுட்டிக்காட்டி, “இவர் தன்னைத் தானே கடவுள் என்றும் கடவுளின் குமாரன் என்றும் சொல்வதை நான் கேட்டேன்” என்று உண்மையைச் சொல்லும் ஒரு சீடர் இருந்தாலே போதுமானதாக இருக்கும். யூதாஸ் பிடிவாதமாகத் தன் தலையை அசைத்தான். ஒரு சாதாரணத் திருடனைப் போலத் தன் எல்லைகள் என்னவென்று அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது; அவனுக்குத் தேவைப்பட்டது வெறும் முப்பது வெள்ளிக்காசுகளும் விடுதலையும் மட்டுமே.

எண்ணெய் விளக்குகளின் மங்கலான ஒளியில் கயபா புன்னகைத்தான். இறந்தவனின் கண்களில் வைக்கப்பட்டிருந்த நாணயங்களைத் திருடத் துணியும் அதே வேளையில், அவனது விரலில் இருந்த பெரிய விலையுயர்ந்த ரத்தினக் கல்லைக்கூடக் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிடக்கூடியவன் யூதாஸ். ஆயத்தமாக இருக்குமாறு தலைமைக்குரு அவனுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்தார்; ஏனெனில், அந்தத் துரோகியான ரபியை நோக்கிப் படைவீரர்களை வழிநடத்திச் செல்லப் பிற்காலத்தில் அவன் தேவைப்படுவான்.¹⁴⁵⁹

நானே மெய்யான திராட்சைக்கொடி
யோவான் 15: 1-17
கெத்செமனேக்குச் செல்லும் வழியில்,
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள், இரவு 11:00 மணிக்கும் நள்ளிரவுக்கும் இடைப்பட்ட ஒரு நேரத்தில்

நானே மெய்யான திராட்சைக்கொடி. ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: அப்போஸ்தலர்களுடைய அனுபவம், கத்தரித்தல் செயல்முறைக்கு எவ்வாறு ஒரு எடுத்துக்காட்டாக விளங்குகிறது (யோவான் 15:5-8 மற்றும் 18-21)? இயேசு, ‘என்னில் நிலைத்திருங்கள்’, ‘அன்பு’, ‘கனி கொடுங்கள்’ ஆகிய வார்த்தைகளை மீண்டும் மீண்டும் கூறுகிறார். இந்த வார்த்தைகள் ஏன் மீண்டும் மீண்டும் கூறப்படுகின்றன? நிலைத்திருக்கும் கனி எது (வசனம் 16)? வசனங்கள் 9 மற்றும் 12 எவ்வாறு ஒன்றிணைகின்றன? ஒரு விசுவாசியின் வாழ்வில் அன்பு எவ்வாறு இன்றியமையாத சக்தியாக விளங்குகிறது? யோவான் 13:34-35-ல் உள்ளதை விட, அன்பு செலுத்துமாறு மேசியா கொடுத்த கட்டளையை வசனங்கள் 12-13 எவ்வாறு இன்னும் ஆழமாக எடுத்துச் செல்கின்றன? அன்பின் இந்த எடுத்துக்காட்டை நாம் கடைப்பிடிக்கத் தொடங்கியவுடன், இயேசுவுடனான நமது உறவு எவ்வாறு மாறுகிறது? கீழ்ப்படிதலுக்கும் ஜெபத்திற்கும் உள்ள தொடர்பு என்ன (வசனங்கள் 7, 16; 14:13-14-ஐக் காண்க)?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: திராட்சைக்கொடியானது யூத மக்களையும் அவர்களுடைய மேசியாவையும் விவரிக்கிறது. புறஜாதி விசுவாசிகள் திராட்சைக்கொடியில் ஒட்டவைக்கப்படும் கிளைகள் ஆவர் (ரோமர் 11:11-24). திராட்சைக்கொடியின் ஒரு பகுதியாகவோ அல்லது ஒரு கிளையாகவோ, உங்கள் வாழ்க்கையின் கனியை நீங்கள் எப்படி விவரிப்பீர்கள்? நீங்கள் கிறிஸ்துவின் அடிமையாக உணர்கிறீர்களா அல்லது அவருடைய நண்பராக உணர்கிறீர்களா? அந்த நட்பை வளர்க்க எது உதவுகிறது? நாம் அவருக்குச் செவிகொடுக்கிறோமா? அல்லது அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்க வேண்டும் என்று மட்டுமே விரும்புகிறோமா? அவருடைய மனதில் என்ன இருக்கிறது என்பதை நாம் அறிய விரும்புகிறோமா? அல்லது நம்முடைய மனதில் உள்ளதை அவரிடம் சொல்ல மட்டுமே விரும்புகிறோமா?

கிறிஸ்து இவ்வுலகை விட்டு விரைவில் பிரிந்து செல்லவிருக்கிறார் என்ற செய்தியைக் கேட்ட பிறகு, அச்சம் அப்போஸ்தலர்களை இரும்புப் பிடி போலப் பற்றிக்கொண்டது. ஆண்டவர் இல்லாமல் அவர்களால் எப்படித் தொடர்ந்து செல்ல முடியும்? அவருடைய ராஜ்யத்திற்கு என்ன நேரிடும்? ராஜா இல்லாத ஒரு ராஜ்யத்தைக் கட்டும்படி ஆண்டவர் அவர்களுக்குச் சவால் விடுகிறாரா? உண்மையில் இல்லை.

முதலாவதாக, உலகத்தை மீட்கும் ஆண்டவரின் திட்டத்தில் தனது பிரிவு ஒரு முக்கியப் பங்கு வகிக்கும் என்றும், அவர் மீண்டும் வருவார் என்றும் இயேசு வாக்குறுதி அளித்தார் (யோவான் 14:1-15). இரண்டாவதாக, அந்த நல்ல மேய்ப்பர், அவர்களை அனாதைகளாகத் தங்களைத் தாங்களே பார்த்துக்கொள்ளும்படி விட்டுவிட மாட்டேன் என்று வாக்குறுதி அளித்தார்; போதிப்பதும் தைரியம் அளிப்பதுமான ரூவாஹ் ஹ-கோதேஷின் உருவில் அவர் அவர்களுடன் இருப்பார் (யோவான் 14:16-24). மூன்றாவதாக, நாம் அவருக்குக் கீழ்ப்படியும்போது, ​​அவருடைய வார்த்தைகளின் சத்தியத்தின் மீதான நம்பிக்கையும், அவருடைய தொடர்ச்சியான பிரசன்னத்தில் கிடைக்கும் ஆறுதலும் வளரும் என்று கர்த்தர் வாக்குறுதி அளித்தார் (யோவான் 14:25-31).

தலமிதிம்கள் தாவீதின் மகனான யேசுவாவின் மீது தங்கள் விசுவாசத்தை வைத்திருந்தனர், ஆனால் அவர்களிடம் முதிர்ச்சி இல்லை. இயேசு அவர்களுக்கு மூன்றரை ஆண்டுகளாக தெய்வீக சத்தியத்தைப் போதித்திருந்தார். இருப்பினும், அது இன்னும் சோதிக்கப்படவில்லை. இந்த குழந்தை விசுவாசிகள் தங்கள் சொந்தக் காலில் நடக்கத் தொடங்கும் நேரம் வந்திருந்தது. அவர்களை மிகவும் இறுக்கமாகப் பற்றியிருந்த பயத்தை வெல்வதற்கான அவர்களின் ஒரே நம்பிக்கை, மெஷியாக்கின் சத்தியத்தின் மீதான நம்பிக்கையை வளர அனுமதித்து, படிப்படியாக அதை மாற்றுவதே ஆகும்.¹⁴⁴³

15 ஆம் அதிகாரத்தில், ஒவ்வொரு விசுவாசியும் நம்பிக்கையை வளர்த்து, பயம் உட்பட வீழ்ச்சியின் விளைவுகளிலிருந்து மீண்டு வர வேண்டுமானால், அவர்கள் கொண்டிருக்க வேண்டிய மூன்று முக்கிய உறவுகளை இயேசு விவரித்தார். விசுவாசிக்கும் இயேசு கிறிஸ்துவுக்கும் இடையிலான உறவு (யோவான் 15:1-11); விசுவாசிக்கும் மற்ற விசுவாசிகளுக்கும் இடையிலான உறவு (யோவான் 15:12-17); மற்றும் விசுவாசிகளுக்கும் உலகத்திற்கும் இடையிலான உறவு (யோவான் 15:18-27).

விசுவாசிக்கும் இயேசு கிறிஸ்துவுக்கும் உள்ள உறவு (யோவான் 15:1-11): இயேசு தம் சீடர்களிடம், “நானே மெய்யான திராட்சைக்கொடி” என்று கூறினார் (யோவான் 15:1அ). இஸ்ரவேலும் தேவனுடைய திராட்சைக்கொடி அல்லது திராட்சைத் தோட்டம் ஆகும் (ஏசாயா 5:1-7, 27:2-6; எரேமியா 2:21, 12:10; எசேக்கியேல் 17:5-6, 19:10-14; சங்கீதம் 80:8-16; ஓசியா 10:1; யோவேல் 1:7 மேலும் மத்தேயு 21:33-34; மாற்கு 12:1-12; லூக்கா 20:9-19)-ல் உள்ள இயேசுவின் உவமைகளையும் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். திராட்சைக்கொடியானது யூத மக்களையும் அவர்களுடைய மேஷியாக்கையும் ஒரே நேரத்தில் குறிப்பிடுகிறது என்ற உண்மை, இயேசுவுக்கும் இஸ்ரவேலுக்கும் இடையிலான நெருங்கிய அடையாளத்தை வலுப்படுத்துகிறது (மத்தேயு 2:15). மெசியானிய யூத மீதியானவர்கள், அல்லது தனாக்கின் நீதிமான்கள் (ரோமர் 11:1-10), கர்த்தரின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து, மெய்யான திராட்சைக்கொடியுடன் இணைந்திருப்பார்கள்; மேலும், நல்ல கனிகளைக் கொடுப்பதற்கு மெய்யான திராட்சைக்கொடியின் வல்லமையையும் பெலத்தையும் பெற்றிருப்பார்கள் (மத்தேயு 7:16-19). அவ்வாறே, ஒட்டவைக்கப்பட்ட புறஜாதி விசுவாசிகளின் கிளைகளும் இருக்கும் (ரோமர் 11:17-24).¹⁴⁴⁴

ஒருவேளை திராட்சைத் தோட்டத்தைக் கடந்து செல்லும்போது, ​​இயேசு சொன்னார்: என் பிதா தோட்டக்காரர் (யோவான் 15:1b). இது இயேசுவின் ஏழு ‘நான் இருக்கிறேன்’ கூற்றுகளில் கடைசியானது (யோவான் 6:35, 8:12, 10:7, 10:11, 11:25, 14:6). அந்த வாக்குறுதி தெளிவாக இருந்தது: மேசியாவிலும் அவருடைய சீடர்களிலும், பிதா தாம் விரும்பும் கனியைக் காண்பார். நாம் திராட்சைக் கொடியுடன் இணைந்திருக்க வேண்டும், கிறிஸ்துவிடமிருந்து நமது ஊட்டச்சத்தைப் பெற வேண்டும். நமது பிதா திராட்சைக் கொடியைப் பராமரித்து, அதை முழுமையான கனிக்குக் கொண்டு வருகிறார்.

என்னில் கனிகொடுக்காத ஒவ்வொரு கிளையையும் அவர் வெட்டிவிடுகிறார்; கனிகொடுக்கிற ஒவ்வொரு கிளையையும் அவர் இன்னும் அதிக கனிகொடுக்கும்படி கத்தரிக்கிறார் (யோவான் 15:2). முதல் இரண்டு வசனங்கள், ஒரு தோட்டக்காரர் திராட்சைக் கொடியைப் பராமரிக்கும் பொதுவான கவனிப்பை விவரித்து, திராட்சைக் கொடியின் உருவகத்தை சுருக்கமாக அறிமுகப்படுத்துகின்றன. தோட்டக்காரர்கள் வளரும் பருவத்தில் கிளைகளை வெட்டுவது அரிதாகவே காணப்படுகிறது. அதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் ஒவ்வொரு வரிசையிலும் வேலை செய்யும்போது, ​​ஒரு கட்டு கயிறுகளையும் ஒரு ஜோடி கத்தரிக்கோல்களையும் எடுத்துச் செல்கிறார்கள். பாலஸ்தீனத்தில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் தோட்டக்காரர்கள் தங்கள் திராட்சைக் கொடிகளைக் கத்தரிக்கிறார்கள். அவர்கள் உயிர் இல்லாத காய்ந்த மரக்கட்டைகளை வெட்டி, உயிருள்ள கிளைகளை ஒழுங்குபடுத்துகிறார்கள், இதனால் அவற்றின் விளைச்சல் அதிகமாக இருக்கும். வறண்ட நிலத்தில் ஈரப்பதத்தைப் பாதுகாப்பதற்காக, பூக்கள் தோன்றத் தொடங்கும் வரை திராட்சைக் கொடிகள் தரையில் படர அனுமதிக்கப்பட்டன. பின்னர் அவர்கள் கவனமாகத் தொய்வான கிளைகளைத் தூக்கி, அவற்றை பந்தலில் கட்டுகிறார்கள் – இந்த செயல்முறை “பயிற்சி” என்று அழைக்கப்படுகிறது. பழங்களின் விளைச்சலை அதிகப்படுத்துவதற்காக, அவர்கள் கிளைகளிலிருந்து சிறிய தளிர்களைத் திட்டமிட்டு வெட்டுகிறார்கள், இது “கத்தரித்தல்” என்று அழைக்கப்படுகிறது.¹⁴⁴⁵

கர்த்தர் தல்மிதிம்களுக்கு அவர்கள் ஏற்கனவே கத்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்று உறுதியளித்தார். நான் உங்களுக்குச் சொன்ன வார்த்தையினால் நீங்கள் ஏற்கனவே சுத்தமானவர்கள் (யோகனான் 15:3). ‘சுத்தமான’ என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட பெயரடை, வசனம் 2-ல் உள்ள ‘கத்தரித்தல்’ என்ற வினைச்சொல்லை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்த உறுதிமொழியைத் தொடர்ந்து அவர்,: “நான் உங்களில் நிலைத்திருப்பதுபோல, நீங்களும் என்னில் நிலைத்திருங்கள்” என்ற கட்டளையை இட்டார். இந்த உருவகத்தின்படி, நிலைத்திருப்பது என்பது, ஒரு கிளை திராட்சைக் கொடியுடன் இணைந்தே இருப்பதைக் குறிக்கிறது. எந்தக் கிளையாலும் தானாகக் கனி கொடுக்க முடியாது; அது திராட்சைக் கொடியிலேயே நிலைத்திருக்க வேண்டும். அதுபோலவே, நீங்களும் என்னில் நிலைத்திருந்தாலன்றி (யோவான் 15:4) கனி கொடுக்க முடியாது. திராட்சைக் கொடியிலிருந்து ஊட்டமளிக்கும் சாற்றைப் பெறாத கிளைகளால் கனி கொடுக்கவோ அல்லது உயிர் வாழவோ முடியாது.

‘நிலைத்திருத்தல்’ என்பதன் மூலம் இயேசு என்ன குறிப்பிட்டார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதற்கான ஒரு திறவுகோல், ‘என்னில்’ என்ற சொற்றொடராகும். இது விசுவாசிகளின் “கிறிஸ்துவுடனான அல்லது கிறிஸ்துவுக்குள் உள்ள ஐக்கியத்தை” பிரதிபலிக்கிறது. ரபி ஷாவுல், விசுவாசிகள் மேசியாவுக்குள் (ev) இருப்பதாக அடிக்கடி விவரித்தார். கிரேக்க முன்னிடைச்சொல்லான ‘evi’ பெரும்பாலும் “உள்ளே” என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது (யோவான் 10:38; 14:10-11, 17, 20, இங்கே யோவான் 15:4-7 மற்றும் 16:33-ல்); இருப்பினும், அதன் பொருளை ஒரே ஆங்கில வார்த்தையால் வெளிப்படுத்துவது கடினம், ஏனெனில் அது ‘ஒரு வட்டத்திற்குள்’, ‘தொடர்பாக’, ‘உள்ளே’, ‘உள்ளே’, ‘அதனால்’, ‘மேல்’, ‘அருகில்’, ‘இடையே’ அல்லது ‘உடன்’ எனப் பல அர்த்தங்களைக் கொண்டிருக்கலாம். ஒட்டுமொத்தமாக, இந்த வார்த்தை நெருக்கத்தையும் ஈடுபாட்டையும் வெளிப்படுத்துகிறது: யேசுவாவும் பிதாவும், அல்லது இயேசுவும் விசுவாசியும் ஒருவருக்கொருவர் இருப்பில் நெருக்கமாக ஈடுபட்டு அக்கறை கொண்டுள்ளனர், ‘ஒன்றாக’ இருக்கும் அளவிற்குக்கூட (யோவான் 10:30, 17:21-23).¹⁴⁴⁶

ஆனால் விசுவாசி எப்படி கிறிஸ்துவுக்குள் வந்து சேர்கிறார்?

முதலாவதாக, தேவன் நம்மை எழுப்பி, பிதாவின் வலது பக்கத்தில் கிறிஸ்துவுக்குள் அமரச் செய்கிறார் (சங்கீதம் 110:1; மத்தேயு 22:44; அப்போஸ்தலர் 2:34, 7:55; எபேசியர் 1:1, 3-4, 6-7, 9, 11-13, 20). அங்கே, நமது பிரதான ஆசாரியராகிய அவர், நமக்காகத் தொடர்ந்து பரிந்து பேசுகிறார் (யோபு 16:19-21; ரோமர் 8:26-27, 34; எபிரேயர் 7:25; 1 யோவான் 2:1).

இரண்டாவதாக, தேவன் கிறிஸ்துவுக்குள் நம்மைத் தம்மோடு இணைக்கிறார் (யோவான் 6:56, 17:20-23; ரோமர் 7:4, 12:5; எபேசியர் 4:25, 5:30).

மூன்றாவதாக, தேவன் தம்முடைய பரிசுத்த ஆவியினால் நம்மை முத்திரையிட்டு (எபேசியர் 1:13-14; 2 கொரிந்தியர் 1:21-22), ரூவாஹ் ஹ-கோதேஷில் (மத்தேயு 3:11; மாற்கு 1:8; லூக்கா 3:16; யோவான் 1:33; அப்போஸ்தலர் 1:5, 11:16; 1 கொரிந்தியர் 12:13) நம்மைத் திருமுழுக்கு அளித்து, கிறிஸ்துவின் சரீரத்திற்குள் (கலாத்தியர் 3:27; 1 கொரிந்தியர் 12:13) சேர்க்கிறார்.

விசுவாசத்தின் தருணத்தில் தேவன் நமக்காகச் செய்வதன் (இணைப்பைக் காண Bw-ஐ சொடுக்கவும்), விளைவு என்னவென்றால், பரிசுத்த ஆவியின் ஞானஸ்நானத்தின் மூலம், விசுவாசி கிறிஸ்துவுடன் உண்மையாகவே ஐக்கியமாகிறான். இந்த ஐக்கியத்தின் விளைவாக, மேசியாவைப் பற்றிய உண்மைகள், அவருடைய தெய்வீகத்தன்மை நீங்கலாக, விசுவாசியைப் பற்றிய உண்மைகளாக மாறுகின்றன. இது “கிறிஸ்துவுடனான ஐக்கியம்” என்று அழைக்கப்படுகிறது. விசுவாசத்தின் தருணத்தில், ரூவா நமக்குள்ளே வைக்கப்படுகிறார், நாமும் கிறிஸ்துவுக்குள் வைக்கப்படுகிறோம். இந்த ஐக்கியம் தனிப்பட்டது, நெருக்கமானது, மற்றும் ஒருபோதும் முறிக்கப்பட முடியாதது.

இயற்கையிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட போதனையைத் தெளிவாகப் புரிய வைப்பதற்காக, மேசியா கூறினார்: நானே திராட்சைக்கொடி, நீங்கள் கிளைகளாயிருக்கிறீர்கள். நீங்கள் என்னிலும், நான் உங்களிலும் நிலைத்திருந்தால், நீங்கள் மிகுந்த கனியைப் பெறுவீர்கள்; என்னைத் தவிர உங்களால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது (யோவான் 15:5). எல்லா விசுவாசிகளுக்கும் “கிறிஸ்துவுடனான ஐக்கியம்” உண்டு. ஆனால் நாம் அவரைச் சாராமல் செயல்பட முயன்றால், நாம் கனியைப் பெறமாட்டோம். நம்மால் முடியாது! மாம்சத்தில் செயல்படுவது நீடித்த கனியைத் தராது. மாம்சத்தில் செய்யப்படும் அனைத்தும் மரம், வைக்கோல், தழை ஆகியவற்றையே உருவாக்கும், அவை ஒரு நாள் எரிக்கப்படும் (வெளிப்படுத்தல் Cc மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – ஏனெனில் நாம் அனைவரும் கிறிஸ்துவின் நியாயத்தீர்ப்பு இருக்கைக்கு முன்பாக நிற்க வேண்டும்).

நம் அனைவருக்கும் தொடர்ச்சியான சுத்திகரிப்பும் கத்தரித்தலும் தேவை. ஆனால் கத்தரித்தல் என்பது ஒரு நுட்பமான கலை. நீங்கள் மிக விரைவில், மிக வேகமாக, மற்றும் மிக அதிகமாக வெட்டலாம். அதன் விளைவாக சேதமடைந்த கிளைகளும் மோசமான கனிகளும் ஏற்படும். நமது பரலோகத் தந்தை மிகச்சிறந்த தோட்டக்காரர். நாம் அதிக கனிகளைப் பெறுவதற்காக அவர் நம்மைக் கத்தரிக்கிறார் (ஒழுங்குபடுத்துகிறார்). கத்தரித்தல் என்பது தண்டனை அல்ல. நாம் தவறு செய்வதற்காக யெகோவா நம்மைத் தண்டிப்பதில்லை. 1 யோவான் 4:18 கூறுவது போல: அன்பில் பயமில்லை. ஆனால் பூரண அன்பு பயத்தை நீக்கிவிடுகிறது, ஏனெனில் பயம் தண்டனையுடன் தொடர்புடையது. ஒழுங்குபடுத்துதல் எப்போதும் எதிர்காலத்தை நோக்கியது. ஏனெனில் நமது பூமிக்குரிய பிதாக்கள் தங்களுக்குத் தெரிந்த சிறந்ததைச் செய்து, சில ஆண்டுகளுக்கு நம்மை ஒழுங்குபடுத்தினார்கள். ஆனால் தேவனுடைய ஒழுங்குபடுத்துதல் எப்போதும் நமக்கு நன்மை பயக்கும், அதனால் நாம் அவருடைய பரிசுத்தத்தில் பங்கு பெறலாம் (எபிரேயர் 12:10-11 NLT).

நீங்கள் என்னில் நிலைத்திருக்காவிட்டால், நீங்கள் தூக்கி எறியப்பட்டு வாடிப்போகும் ஒரு கிளையைப் போல இருக்கிறீர்கள்; அத்தகைய கிளைகள் எடுக்கப்பட்டு, நெருப்பில் எறியப்பட்டு எரிக்கப்படுகின்றன (யோவான் 15:6). இங்கே ‘போல’ என்ற வார்த்தை மிகவும் முக்கியமானது. உவமைகளில் நான்கு வெவ்வேறு வகைகள் உள்ளன, அவற்றில் ஒன்று ‘போல’ அல்லது ‘போன்ற’ என்ற சொற்களைப் பயன்படுத்தும் உவமை என அழைக்கப்படுகிறது. கதை உவமைகள் நீளமானவை, ஆனால் உவமைகள் இந்த விஷயத்தில் ஒரு வாக்கியத்தைப் போல மிகவும் சிறியதாக இருக்கலாம். நீங்கள் இங்கே விவரங்களை வலியுறுத்த முடியாது, ஏனென்றால் ஒரு உவமை அல்லது உருவகத்திலிருந்து நீங்கள் கோட்பாட்டைப் பெற முடியாது.

இந்த விஷயத்தில் விவரங்கள் தவறாக வலியுறுத்தப்பட்டால், சிலர் இந்த வசனத்தைப் படித்துவிட்டு, முந்தைய வசனத்தில் விசுவாசிகள் கிளைகளாக இருப்பதால், நாம் நமது இரட்சிப்பை இழந்து நரக நெருப்பில் தள்ளப்பட்டு எரிக்கப்பட்டார். என்று தவறாக முடிவு செய்கிறார்கள். இதைவிட உண்மைக்கு மாறானது வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது (காண்க Ms : விசுவாசியின் நித்திய பாதுகாப்பு). ஆனால், இந்த வசனம், ஜீவனுள்ள கர்த்தர் இல்லாத ஒரு நபர், காய்ந்த கிளையைப் போல ஆவிக்குரிய ரீதியில் மரித்திருக்கிறார் என்றும், அதனால் நித்திய அக்கினியால் தண்டிக்கப்படுவார் என்றும் போதிக்கிறது (மத்தேயு 25:46; லூக்கா 12:4-5).

இயேசு விரைவாக எதிர்மறையிலிருந்து நேர்மறைக்கும்… ஜெபத்திற்கும் திரும்பினார். நீங்கள் என்னில் நிலைத்திருந்து, என் வார்த்தைகள் உங்களில் நிலைத்திருந்தால், நீங்கள் விரும்பியதை எல்லாம் கேளுங்கள், அது உங்களுக்குச் செய்யப்படும் (யோவான் 14:13-14-ஐக் காண்க). பயனுள்ள ஜெபம், மேசியாவின் மீதான விசுவாசத்தையும், அவருடைய வார்த்தைகள் விசுவாசிகளுக்குள் நிலைத்திருப்பதையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. யேசுவாவின் வார்த்தைகள் ஒரு விசுவாசியின் மனதைப் பண்படுத்துகின்றன, அதனால் அவனுடைய ஜெபங்கள் பிதாவின் சித்தத்திற்கு இசைவாக இருக்க விரும்புகின்றன. அத்தகைய ஜெபம் தேவனுடைய சித்தத்திற்கு இசைவாக இருப்பதால், அதன் பலன்கள் உறுதியானவை. தேவனை அணுகுவதில் நமக்குள்ள நம்பிக்கை இதுவே: நாம் அவருடைய சித்தத்தின்படி எதைக் கேட்டாலும், அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறார். நாம் எதைக் கேட்டாலும் அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறார் என்று நாம் அறிந்தால், நாம் அவரிடம் கேட்டதைப் பெற்றிருக்கிறோம் என்றும் அறிவோம் (1 யோவான் 5:14-15).

மேலும், இயேசு இவ்வாறு அறிவித்தார்: நீங்கள் மிகுந்த கனி கொடுத்து, என் சீடர்கள் என்று உங்களைக் காண்பிப்பது என் பிதாவுக்கு மகிமையாயிருக்கிறது (யோகனான் 15:7-8). நிறைவேற்றப்பட்ட ஜெபங்கள் பிதாவுக்கு மகிமையைக் கொண்டுவருகின்றன, ஏனெனில், கிறிஸ்துவைப் போலவே, அவருடைய சீடர்களும் பரலோகப் பிதாவின் சித்தத்தைச் செய்து கொண்டிருந்தார்கள்: பரலோகத்திலிருக்கிற எங்கள் பிதாவே, உம்முடைய நாமம் பரிசுத்தமாக இருக்கட்டும், உம்முடைய ராஜ்யம் வரட்டும், உம்முடைய சித்தம் பரலோகத்தில் செய்யப்படுவது போல பூமியிலும் செய்யப்படட்டும். எங்களுக்கு இந்த அன்றாட உணவைத் தாரும். நாங்கள் எங்கள் கடனாளிகளை மன்னிப்பது போல, எங்கள் கடன்களையும் மன்னியும். எங்களைச் சோதனையில் வழிநடத்தாதீர், தீயவனிடமிருந்து எங்களை விடுவியும் (காண்க Dp – நீங்கள் ஜெபிக்கும்போது, ​​உங்கள் அறைக்குள் சென்று கதவை மூடுங்கள்).

பிதா என்னை நேசித்ததுபோல, நானும் உங்களை நேசித்தேன். இப்பொழுது என் அன்பில் நிலைத்திருங்கள் (யோவான் 15:9). நீங்கள் ஓரிடத்தில் தங்கியிருக்கும்போது, ​​அங்கே வாழ்கிறீர்கள். அந்தச் சூழலுடன் நீங்கள் பரிச்சயமாகிறீர்கள். நீங்கள் வீட்டில் இருப்பது போல் உணர்கிறீர்கள். அதுபோலவே, கிறிஸ்துவின் அன்பில் நிலைத்திருப்பது என்பது, அவருடைய அன்பை உங்கள் வீடாக ஆக்கிக்கொள்வதாகும். அது நீங்கள் எப்போதாவது சென்றுவரும் சாலையோரப் பூங்காவோ அல்லது தங்கும் விடுதி அறையோ அல்ல, மாறாக நீங்கள் விரும்பும் வாசஸ்தலமாகும். நீங்கள் அவரில் இளைப்பாறுகிறீர்கள். இடி முழங்கும்போது, ​​நீங்கள் அவருடைய கூரையின் கீழ் அடியெடுத்து வைக்கிறீர்கள். அவருடைய சுவர்கள் உங்களைக் காற்றிலிருந்து பாதுகாக்கின்றன. அவருடைய நெருப்பிடம், வாழ்க்கையின் குளிர்காலங்களிலிருந்து உங்களை வெப்பப்படுத்துகிறது. யோவான் பின்னர் எழுதியது போல: நாம் அன்பின் வாழ்வில் குடியமர்ந்திருக்கிறோம் (1 யோவான் 4:16 MSG). நீங்கள் கவலை மற்றும் போலி அன்பு எனும் பழைய வீட்டைக் கைவிட்டு, பாதுகாப்பு மற்றும் மெய் அன்பு எனும் அவருடைய வீட்டிற்குள் நுழைகிறீர்கள்.¹⁴⁴⁷

ஒரு விசுவாசி, மேசியாவின் அன்பின் அற்புதத்தால் உந்தப்படுகிறான்; அந்த அன்பு, அதன் தரத்திலும் அளவிலும் பிதாவின் அன்பைப் போன்றே அமைந்துள்ளது. நீங்கள் என் கட்டளைகளைக் கைக்கொண்டால், நான் என் பிதாவின் கட்டளைகளைக் கைக்கொண்டு அவருடைய அன்பில் நிலைத்திருப்பதுபோல, நீங்களும் என் அன்பில் நிலைத்திருப்பீர்கள் (யோவான் 15:10). இயேசு தம்மைத் தேடுபவர்களுக்குப் பலன் அளிக்கிறார். மேலும், கர்த்தருடைய ஆவியானவர் நமக்குள்ளே கிரியை செய்யும்போது, ​​நாம் அவரைப்போல மேலும் மேலும் ஆகிறோம் (இரண்டாம் கொரிந்தியர் 3:18 TLB). மேசியாவைப்போல ஆவதைவிட ஒரு பெரிய பரிசு இருக்க முடியுமா? கர்த்தர் குற்றவுணர்ச்சி கொள்ளவில்லை; தேவன் உங்களுடைய குற்றவுணர்ச்சியை அகற்ற விரும்புகிறார். இயேசுவுக்குத் தீய பழக்கங்கள் இல்லை; யெகோவா உங்களுடையவற்றை அகற்ற விரும்புகிறார். கிறிஸ்துவுக்கு மரண பயம் இல்லை; தேவன் நீங்கள் பயமற்றவர்களாக இருக்க விரும்புகிறார். இயேசு நோயுற்றவர்கள் மீது தயவும், கலகக்காரர்கள் மீது இரக்கமும், வாழ்க்கையின் சவால்களை எதிர்கொள்ளத் தைரியமும் கொண்டிருந்தார். தேவன் நீங்களும் அதையே கொண்டிருக்க விரும்புகிறார். நீங்கள் இயேசுவைப் போலவே இருக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார்.¹⁴⁴⁸

நான் இதை உங்களுக்குச் சொன்னது, என் சந்தோஷம் உங்களில் இருக்கவும், உங்கள் சந்தோஷம் பூரணமடையவும் வேண்டும் என்பதற்காகவே (யோவான் 15:11). இயேசு, பலன் தரும் வாழ்க்கை வாழ்வதன் மூலம் தம் பிதாவைப் பிரியப்படுத்துவதில் மிகுந்த சந்தோஷம் கொண்டிருந்தார் (எபிரேயர் 12:2). அவருடைய போதனையின் நோக்கம், நமக்கு மகிழ்ச்சியற்ற வாழ்வை அல்ல, நிறைவான வாழ்க்கையை அளிப்பதே ஆகும் (யோவான் 10:10). நாம் கீழ்ப்படிய வேண்டிய கட்டளைகள் நமது மகிழ்ச்சிக்காகவே (யோவான் 17:13).¹⁴⁴⁹

விசுவாசிக்கும் மற்ற விசுவாசிகளுக்கும் இடையிலான உறவு (யோவான் 15:12-17). இயேசு விசுவாசிகளுக்கு ஒரு முதன்மையான கட்டளையைக் கொடுத்தார்; அவர்கள் ஒருவரையொருவர் நேசிக்க வேண்டும். ஒருவரையொருவர் கவனித்து, போஷிப்பதன் மூலம் விசுவாசிகள் வளர்கிறார்கள். அந்த அன்பிற்கான தரம், மேசியாவின் தாழ்மையான தியாக சேவையின் எடுத்துக்காட்டாகும்: நான் உங்களை நேசித்தது போல (யோவான் 15:12). உலக ரீதியாகப் பார்த்தால், இந்தக் கட்டளை சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றுகிறது. நமக்கு அவ்வளவாகத் தெரியாத, எந்த உணர்வும் இல்லாத ஒருவரை நம்மால் எப்படி நேசிக்க முடியும்? உலகின் அன்பு பற்றிய கருத்து சுயநலம் சார்ந்தது, செயல்திறனை அடிப்படையாகக் கொண்டது, மற்றும் நிலையற்ற உணர்ச்சிகளால் இயக்கப்படுகிறது. மக்கள் காதலில் விழுவதும் வெளியேறுவதும், அது ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு இரண்டு மனங்களைப் பாதித்து, பின்னர் வந்த வேகத்திலேயே மறைந்துவிடும் ஒரு தற்செயலான, மர்மமான சக்தி போல இருக்கிறது.

இங்குள்ள கிரேக்க வார்த்தை, நிலையற்ற காமமோ அல்லது மனப்பூர்வமான அன்போ அல்ல, மாறாக அது அகப்பே ஆகும். இந்த வகையான அகப்பே அன்பு ஆழ்ந்த உணர்வுகளை உள்ளடக்கியது, ஆனால் அது ஒரு தீர்மானத்துடன் தொடங்குகிறது. அகப்பே தகுதியைக் கருத்தில் கொள்வதில்லை, மேலும் அது தெய்வீக ஏவுதலுக்காகக் காத்திருப்பதில்லை. அகப்பே என்பது யெகோவாவால், குறிப்பாகத் தம் குமாரனிடம், முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட அன்பின் வகையாகும். மேலும், வினைச்சொல்லின் காலம் நிகழ்காலத்தில் உள்ளது, இது மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் அல்லது தொடர்ச்சியான செயலைக் குறிக்கிறது: “ஒருவரையொருவர் தொடர்ந்து நேசியுங்கள்.” அந்த அன்பின் தரம், நாம் கிறிஸ்துவிடமிருந்து பெறும் அன்பைப் போன்றதாக இருக்க வேண்டும். அவரே நமது முன்மாதிரி மற்றும் நமது தரம்.¹⁴⁵⁰

ஒரு நண்பர் என்பவர் உங்களை நேசிப்பவர், உங்கள் நலனில் அக்கறை கொண்டவர், உங்கள் மிகத் தாழ்ந்த தருணங்களில் உங்களுக்குத் துணையாக நிற்பவர், மேலும் உங்கள் தேவையை நிறைவேற்றத் தன்னைத் தியாகம் செய்பவர். நீங்கள் நண்பர் என்று நினைத்த ஒருவர், இக்கட்டான சூழ்நிலையில் உங்களைக் கைவிட்டதுண்டா? ஒருவேளை, துன்ப காலங்களில் நண்பர்கள் சிதறி ஓடுவதை நீங்கள் பார்த்திருக்கலாம். ஆனால், ஒரு கடினமான நேரத்தில், அர்ப்பணிப்பையும் அன்பையும் வெளிப்படுத்தி, உங்களுடன் உறுதுணையாக நின்ற ஒரு நண்பர் உங்களுக்கு இருந்திருப்பார் என்று நம்புகிறேன். நீதிமொழிகள் 17:17 கூறுகிறது: நண்பன் எல்லா நேரங்களிலும் அன்பு செலுத்துவான், சகோதரன் துன்ப காலத்திற்காகப் பிறந்தவன்.¹⁴⁵¹

இப்போது எல்லாவற்றிலும் மேலான அன்பைப் பற்றிய குறிப்பு வருகிறது. தன் நண்பர்களுக்காகத் தன் உயிரைக் கொடுப்பதைவிட மேலான அன்பு யாரிடமும் இல்லை (யோவான் 15:13). மற்ற அனைத்தும் இதைவிடக் குறைவாக இருக்க வேண்டும். இதுவே அன்பின் உச்சகட்ட சோதனை. இந்தச் சூழலில், இது முதன்மையாக இயேசு சிலுவையில் காட்டிய அன்பையே குறிக்க வேண்டும். அங்கே அவர் தம் நண்பர்களுக்காகத் தம் உயிரைக் கொடுத்தார். அன்பு என்றால் என்ன என்பதை நாம் இப்படித்தான் அறிந்துகொள்கிறோம்: இயேசு கிறிஸ்து நமக்காகத் தம் உயிரைக் கொடுத்தார் (1 யோவான் 3:16).

பொதுவாக ஆண்டவர், போதகர், ரபி அல்லது என் தேவன் என்று அழைக்கப்பட்ட இயேசுவைப் பொறுத்தவரை, ‘ஃபிலோஸ்’ (நண்பன், தோழன்) என்ற கிரேக்க வார்த்தையின் பயன்பாடு வழக்கத்திற்கு மாறானது. இந்தச் சூழலில் ‘ஃபிலோஸ்’ என்பது ஒரு சமமான உறவைக் குறிக்கிறது. நாம் இறுதியில் மேசியாவை நேருக்கு நேர் கண்டு, அவரைப் போல ஆக்கப்பட்டாலும் (1 யோவான் 3:2), நிச்சயமாக நாம் அவருக்குச் சமமானவர்கள் என்று உரிமை கோர முடியாது. இந்த உறவில், நாம் தகுதியற்றவர்களாக இருந்தபோதிலும், இயேசு நம்மை ஒரு உயர்ந்த நிலைக்கு உயர்த்துகிறார்; இருப்பினும், அவருடைய மேன்மை ஒருபோதும் சமரசம் செய்யப்படுவதில்லை.¹⁴⁵²

நான் கட்டளையிடுவதைச் செய்தால் நீங்கள் என் நண்பர்கள் (யோவான் 15:14). நாம் முழுமையாகக் கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்று இது அர்த்தப்படுத்தவில்லை; எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நாம் மனிதர்கள் தானே. மாறாக, அவருடைய கட்டளைகளைப் பின்பற்றுவதன் மூலம் அவருடைய நோக்கங்களை அடைய வேண்டும் என்ற நமது எண்ணத்தை இது குறிக்கிறது. நண்பர்களைப் போல ஒரு அடிமைக்குத் தன் எஜமானுடன் நெருங்கிய உறவு இருப்பதில்லை. அடிமை ஒரு கருவியைத் தவிர வேறில்லை. ஆனால் நண்பர்களுக்குள் இரகசியங்கள் இல்லை. எனவே, கர்த்தர் கூறுகிறார்: நான் இனி உங்களை அடிமைகள் என்று அழைப்பதில்லை, ஏனென்றால் ஒரு அடிமைக்குத் தன் எஜமானின் காரியங்கள் தெரியாது. அதற்குப் பதிலாக, இயேசு உங்களைத் தம்முடைய நம்பிக்கைக்குள் எடுத்துக்கொண்டு அறிவிக்கிறார்: நான் உங்களை நண்பர்கள் என்று அழைத்திருக்கிறேன் (யோவான் 15:15அ CJB). யேசுவாவின் தியாகத்தின் மூலம், நமது கடந்த காலம் மன்னிக்கப்பட்டு, நமது எதிர்காலம் பாதுகாக்கப்படுகிறது. மேலும், விசுவாசத்தின் மூலம் நாம் நீதிமான்களாக்கப்பட்டிருப்பதால், தேவனுடன் நமக்குச் சமாதானம் உண்டு (ரோமர் 5:1). தேவனுடன் சமாதானம். விசுவாசத்தின் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியான விளைவு! நாடுகளுக்கு இடையேயான சமாதானம், அண்டை வீட்டாருக்கு இடையேயான சமாதானம், அல்லது வீட்டில் சமாதானம் மட்டுமல்ல. இரட்சிப்பு தேவனுடன் சமாதானத்தைக் கொண்டுவருகிறது. நமது சொந்தத் தெரிவுகளாலோ, நம்மைச் சுற்றியுள்ள கலாச்சாரப் போக்குகளாலோ, அல்லது வாழ்க்கையின் வேதனையான இழப்புகளாலோ நாம் தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருந்தாலும், கிறிஸ்துவை அறிந்த அனைவரும் நம் இருதயங்களின் மேய்ப்பரின் பிரசன்னத்தில் இளைப்பாற முடியும். தேவன் இனி ஒரு பகைவர் அல்ல, ஆனால் ஒரு நண்பர். இதன் விளைவாக, நாம் அவருடன் சமாதானமாக இருக்கிறோம். இயேசுவில் நமக்கு எப்பேர்ப்பட்ட நண்பர் இருக்கிறார்!¹⁴⁵³

நான் என் பிதாவிடமிருந்து கற்றுக்கொண்ட யாவற்றையும் உங்களுக்கு அறிவித்திருக்கிறேன் (யோவான் 15:15b CJB). கர்த்தருடைய திட்டத்தை ஆபிரகாமுக்கு வெளிப்படுத்த, கர்த்தருடைய திட்டம் என்னவென்று நினைவிருக்கிறதா? ஆபிரகாம் தேவனை விசுவாசித்தார், அது அவருக்கு நீதியாக எண்ணப்பட்டது, மேலும் அவர் தேவனுடைய நண்பர் என்று அழைக்கப்பட்டார் (யாக்கோபு 2:23). இப்போது இயேசு, தாம் பிதாவிடமிருந்து கற்றுக்கொண்ட யாவற்றையும் நமக்கு வெளிப்படுத்தியிருப்பதாகக் கூறுகிறார். நாம் இனி பாவத்திற்கு அடிமைகள் அல்ல, ஆனால் அவருடைய நண்பர்கள். நாம் இருதயத்தில் இணைக்கப்பட்டுள்ளோம் என்பதற்குச் சான்றாக, பிரபஞ்சத்தின் சிருஷ்டிகர் இந்த ஆழமான வழியில் அவருடன் உறவாட நம்மை அழைத்துள்ளார். இதன் விளைவாக, நம் விசுவாசத்தின் அடிப்படை அவருடனான உறவே ஆகும்.

விசுவாசிகள் கனி கொடுக்கும் நோக்கத்திற்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு நியமிக்கப்படுகிறார்கள். நீங்கள் என்னைத் தெரிந்துகொள்ளவில்லை, ஆனால் நான் உங்களைத் தெரிந்துகொண்டு, நீங்கள் போய், நிலைத்திருக்கும் கனியைப் பெறுவதற்காகவும், என் நாமத்தில் நீங்கள் எதைக் கேட்டாலும் பிதா உங்களுக்குக் கொடுப்பதற்காகவும் உங்களை நியமித்தேன் (காண்க Kq : என்னாலேயன்றி ஒருவனும் பிதாவிடம் வரமாட்டான்). இதுவே என் கட்டளை: ஒருவரையொருவர் நேசியுங்கள் (யோவான் 15:16-17). இயேசு தம்முடன் ஒரு சட்டவாத நடையைப் பரிந்துரைக்கவில்லை. நாம் எப்படி நடந்துகொள்கிறோம் என்பதனால் இரட்சிக்கப்படுவதில்லை; நாம் எதை நம்புகிறோம் என்பதனால் இரட்சிக்கப்படுகிறோம். விசுவாசம் எப்போதும் நடத்தைக்கு முந்தியது (இரண்டாம் கொரிந்தியர் 3:5-6). நாம் நம்புவதை நாம் செய்ய வேண்டும், மேலும் கிறிஸ்துவில் நாம் ஏற்கனவே இருப்பதைப் போல மாற வேண்டும். நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகள் என்று நம் ஆவியுடனே சாட்சி கொடுக்கிறார் பரிசுத்த ஆவியானவரே (ரோமர் 8:16). மேலும், விசுவாசத்தினால் நடக்க நம்மைத் தகுதிப்படுத்துபவர் ரூவாக்கே.¹⁴⁵⁴ இயேசுவின் இறுதிக் கட்டளையானது, தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் உள்ள அன்பைப் பற்றிய அவருடைய போதனையை அடைப்புக்குறிக்குள் வைப்பது மட்டுமல்லாமல், ராஜ்யத்திற்கும் உலகத்திற்கும் இடையில் இருக்கும் மாறுபட்ட வகையான உறவையும் அறிமுகப்படுத்துகிறது.

அன்பு நண்பனே,

நான் உன்னை எவ்வளவு நேசிக்கிறேன், உன் மீது எவ்வளவு அக்கறை கொண்டிருக்கிறேன் என்பதைத் தெரிவிக்க, இந்தச் செய்தியை அனுப்ப வேண்டியிருந்தது. நேற்று நீ உன் நண்பர்களுடன் நடந்து செல்வதைப் பார்த்தேன். நீயும் என்னுடன் பேச விரும்புவாய் என்ற நம்பிக்கையில் நாள் முழுவதும் காத்திருந்தேன். மாலை நெருங்கியதும், உன் நாளை நிறைவு செய்ய ஒரு சூரிய அஸ்தமனத்தையும், நீ இளைப்பாற ஒரு இதமான காற்றையும் கொடுத்தேன். நான் காத்திருந்தேன். ஆனால் நீ வரவே இல்லை. அது எனக்கு வலிக்கிறது, ஆனாலும் நான் உன்னை நேசிக்கிறேன், ஏனென்றால் நான் உன் நண்பன்.

நேற்று இரவு நீ உறங்குவதைப் பார்த்தேன், உன் நெற்றியைத் தொட ஏங்கினேன். அதனால் உன் தலையணையிலும் முகத்திலும் நிலவொளியைப் பரப்பினேன். மீண்டும் காத்திருந்தேன், நாம் பேச வேண்டும் என்பதற்காகக் கீழே விரைந்து வர விரும்பினேன். உனக்காக என்னிடம் பல பரிசுகள் உள்ளன. ஆனால் நீ மறுநாள் தாமதமாக எழுந்து வேலைக்கு விரைந்து சென்றாய். என் கண்ணீர் மழையில் நனைந்தது.

இன்று நீ மிகவும் சோகமாகவும், தனிமையாகவும் காணப்பட்டாய். அது என் இதயத்தை வலிக்கச் செய்கிறது, ஏனென்றால் எனக்குப் புரிகிறது. என் நண்பர்களும் பலமுறை என்னைக் கைவிட்டு, காயப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். ஆனால் நான் உன்னை நேசிக்கிறேன். நீல வானத்திலும், அமைதியான, பசுமையான புல்வெளியிலும் அதை உன்னிடம் சொல்ல முயற்சிக்கிறேன். நான் மரங்களின் இலைகளில் கிசுகிசுக்கிறேன், மலர்களின் வண்ணங்களை சுவாசிக்கிறேன். மலை ஓடைகளில் அதை உன்னிடம் உரக்கக் கூறுகிறேன், பறவைகளுக்கு காதல் பாடல்களைப் பாடக் கொடுக்கிறேன். இதமான சூரிய ஒளியால் உனக்கு ஆடை அணிவிக்கிறேன், இயற்கையின் நறுமணங்களால் காற்றை நறுமணமாக்குகிறேன். உன் மீதான என் அன்பு சமுத்திரங்களை விட ஆழமானது, உனக்கு இருக்கும் மிகப்பெரிய ஆசை அல்லது தேவையை விடப் பெரியது.

உனக்கு உதவ நான் எவ்வளவு விரும்புகிறேன் என்பது மட்டும் உனக்குத் தெரிந்திருந்தால். நீ என் பிதாவைச் சந்திக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். அவரும் உனக்கு உதவ விரும்புகிறார். என் பிதா அப்படிப்பட்டவர் என்பது உனக்குத் தெரியும். என்னை அழை, என்னிடம் கேள், என்னுடன் பேசு. தயவுசெய்து, தயவுசெய்து, என்னை மறந்துவிடாதே. உன்னுடன் பகிர்ந்துகொள்ள என்னிடம் நிறைய இருக்கிறது. ஆனால் நான் உன்னை இதற்கு மேல் தொந்தரவு செய்ய மாட்டேன். நீ என்னை அழைக்கலாம். அது உன் விருப்பம். நான் காத்திருப்பேன், ஏனென்றால் நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்.

உன் நண்பன்,
இயேசு

கெத்செமனேக்கு நடைப்பயணம்
மத்தேயு 26:30; மாற்கு 14:26, யோவான் 18:1
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் தேதி வெள்ளிக்கிழமை இரவு சுமார் 11:00 மணியளவில்

அவர்கள் ஒரு பாடலைப் பாடி முடித்ததும், இயேசு புறப்படத் தயாரானார். அவர் சுற்றிலும் பார்த்து, பேதுருவுக்குச் சைகை காட்டினார். மணி ஏறக்குறைய இரவு 11:00. யேசுவா வெளிப்புறப் படிக்கட்டுகளில் இறங்கிச் செல்ல வழிகாட்டினார்; படிக்கட்டுகளின் அடியில் நின்று, இளம் சீடரான மாற்குவின் தந்தைக்குத் தமது நன்றியை மெதுவாகத் தெரிவித்தார். பின்னர் அவர்கள் இரவில் வெளியே நடந்தனர்; பிரகாசமான நிலவொளியில் ஒரு சிறிய குழுவினர் ஒருவருக்கொருவர் மெதுவாகப் பேசிக்கொண்டனர். மேற்கிலிருந்து ஒரு தென்றல் வீசியது. வெண் மேகங்கள் வானத்தில் நிலவை நோக்கி நகர்வதை அவர்களால் காண முடிந்தது. வானத்தின் பிரகாசமான ஆபரணங்களான ஆயிரக்கணக்கான நட்சத்திரங்களை அவர்கள் கண்டனர். அந்த இரவில் நிலவொளி மிகவும் பிரகாசமாக இருந்ததால், ரோமானியப் படிக்கட்டுகளில் இருந்த பெரிய சுண்ணாம்புக் கற்கள் வெண்மையாகத் தெரிந்தன, மரங்கள் அவற்றின் மீது நிழலைப் பரப்பின. மேல்மாடி அறையின் இருப்பிடம் தெரியவில்லை என்றாலும், எருசலேமின் சுவரிலிருந்து ஒலிவ மலையின் அடிவாரத்தில் உள்ள ஒலிவ ஆலைக்கும் கெத்செமனே தோட்டத்திற்கும் இருந்த தூரம் சுமார் கால் மைல் ஆகும்.

ஆகவே, இயேசுவும் பதினொரு சீடர்களும் எருசலேமின் வீதிகளில் அவ்வப்போது நின்று, பின்னர் கித்ரோன் பள்ளத்தாக்கைக் கடந்து நடந்து சென்றபோது, ​​இயேசு தமது போதனையின் மீதமுள்ள பகுதியை முடித்தார். அப்போது வீதிகள் அமைதியாக இருந்தன, ஆனால் நள்ளிரவில் தேவாலயம் திறக்கப்படும், அதே வீதிகளில் சத்தமும் கூட்டமும் நிறைந்திருக்கும். அவர் அந்த நேரத்தை ஞானமாகப் பயன்படுத்தினார். அந்த இதமான மாலைக் காற்றில், இயேசு தமது பல உவமைகளில் செய்தது போலவே, வழியில் உள்ள பொருட்களைச் சுட்டிக்காட்டி, உதாரணங்களைப் பயன்படுத்தி, முக்கியமான பாடங்களை முடிந்தவரை எளிமையாக்கினார். அவர்கள் மெதுவாக நடந்து செல்ல, குரு அவர்களுக்குப் போதித்தார். ஒருவர் நடந்து செல்லும்போது பதினொரு பேரும் அவர் சொல்வதைச் சரியாகக் கேட்பது எளிதல்ல, எனவே அவர் ஏதேனும் சொல்ல வேண்டியிருந்தபோது, ​​அவர் நின்றார், அந்த வெள்ளி நிலவொளியில் சீடர்கள் அவரைச் சுற்றிக் கூடினர். அவர் சொல்ல வேண்டியவற்றைச் சொல்லிவிட்டு, பின்னர் நகர்ந்து செல்வார், சிறிது நேரத்தில் மீண்டும் நிற்பார். இரட்சகர் இவ்வளவு அதிகமாகப் பேசுவதை அப்போஸ்தலர்கள் அறிந்ததில்லை. அதுவும் இவ்வளவு உறுதியுடன். ஆனால் இது வித்தியாசமாக இருந்தது. தேவகுமாரனுக்குத் தம் பிதாவிடம் பேச வேண்டும் என்ற ஒரு பெரும் அவசரம் இருந்தது. இனி எந்தத் தாமதமும் இருக்க முடியாது. ஆனால் அவருடைய அப்போஸ்தலர்கள் அவரிடமிருந்து சில காரியங்களைக் கேட்க வேண்டியிருந்தது, மேலும் அவருடைய காலமும் குறுகியதாக இருந்தது.¹⁴⁴¹

அந்த சீடர்கள் குழு அநேகமாக அன்னா மற்றும் காய்பாவின் அருகருகே இருந்த வீடுகளைக் கடந்து, வடக்கே ஒரு செழிப்பான குடியிருப்புப் பகுதி வழியாகச் சென்றிருக்கலாம். லாசரு மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுப்பப்பட்ட பிறகு, காய்பாவும் சனகெத்ரீனும் அன்றிலிருந்து அவரைக் கொல்ல ஒன்றாகத் திட்டமிட்டார்கள் என்று நாம் அறிகிறோம் (யோவான் 11:45-53). மக்களுக்காக ஒருவன் மரிப்பதும், தேசம் முழுவதும் அழிந்துபோகாமல் இருப்பதும் நமக்கு நலமாயிருக்கிறது என்று தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தவர் பிரதான ஆசாரியரே… அந்த தேசத்திற்காக இயேசு மரிக்க வேண்டும் என்று அவர் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தார் (யோவான் 11:49-50). ஆழமான தீர்க்கதரிசன உண்மைகளை வெளிப்படுத்த தேவன் தநாக்கில் ஒரு கழுதையைப் பயன்படுத்த முடிந்ததென்றால் (எண்ணாகமம் 22:20-35; 2 பேதுரு 2:15,16), மற்றவர்களுக்கு நன்மை செய்ய அவரால் காய்பாவையும் அதே எளிமையுடன் பயன்படுத்த முடியும்.

அவர்கள் தெற்கு நோக்கித் தொடர்ந்து சென்றிருந்தால், சிலோவாம் குளத்தை அடைந்திருப்பார்கள்; அங்கே ஒரு குருடன் குளித்துப் பார்வை பெற்றான் (யோவான் 9:1-7). யோவான் நற்செய்தியில் முன்னதாக இயேசு வலியுறுத்தினார்: “காணாதவர்கள் காணவும், காண்பவர்கள் குருடர்களாக்கப்படவும், நியாயத்தீர்ப்புக்காக நான் இந்த உலகத்திற்கு வந்தேன்” (யோவான் 9:39). இஸ்ரவேலின் விஷயத்தில், அவர்கள் தங்கள் கண்களால் கண்டு, தங்கள் இருதயத்தால் உணர்ந்து, மனந்திரும்பி, நான் அவர்களைக் குணமாக்காதபடிக்கு, தேவன் வேண்டுமென்றே அவர்களுடைய கண்களைக் குருடாக்கினார் என்பது உண்மைதான் (யோவான் 12:39-40). உண்மையான குருடர்களும் செவிடர்களும் குணமாக்கப்படும்போது, ​​இராஜ்யத்தில் இது மாறும்: “அப்பொழுது குருடரின் கண்கள் திறக்கப்படும், செவிடரின் காதுகள் திறக்கப்படும்” (ஏசாயா 35:5). அது ஆவிக்குரிய விதத்திலும் உண்மையாக இருக்கும்; ஏனெனில், அவர் குருடர்களின் கண்களைத் திறப்பதற்காகவும், சிறையறையிலிருந்து கைதிகளை வெளியே கொண்டு வருவதற்காகவும், சிறைச்சாலையிலிருந்து இருளில் இருப்பவர்களை வெளியே கொண்டு வருவதற்காகவும் கல்லறைகளைத் திறப்பார் (ஏசாயா 42:7). ஆனால் அவர்கள் தெற்கு நோக்கித் தொடர்ந்து செல்லாமல், கிழக்கு நோக்கித் திரும்பினார்கள்.

சீயோன் வழியாகச் சென்ற பயணத்தின் இறுதிப் பகுதி, அவர்களைத் தேவாலய மலையின் மிக உயரமான இடத்தைக் கடந்து, பின்னர் நகரத்தின் கிழக்குச் சுவரின் அடிவாரத்தை ஒட்டியுள்ள சுண்ணாம்புச் சாலையின் வழியாக அழைத்துச் சென்றது. தேவாலய மலையின் மிக உயரமான இடமான, ஆலயத்தின் சிகரத்தைக் கடந்து சென்றபோது, ​​தாம் மெய்யாகவே மேசியா என்பதை அனைவருக்கும் நிரூபிப்பதற்காக அங்கிருந்து குதித்துத் தற்கொலை செய்துகொள்ள வேண்டும் என்ற சாத்தானின் ஆலோசனை இயேசுவுக்கு நினைவூட்டப்பட்டது. விரைவில், சிலுவையில் இதேபோன்ற ஒரு சவாலுடன் அவர் பரிகசிக்கப்படுவார்: நீர் தேவனுடைய குமாரனானால், சிலுவையிலிருந்து இறங்கி வாரும் (மத்தேயு 27:40c).

கித்ரோன் பள்ளத்தாக்கின் மறுபுறத்தில், ஒலிவ மலையின் அடிவாரத்தில் ஒரு தோட்டம் இருந்தது; அவரும் அவருடைய அப்போஸ்தலர்களும் அதற்குள் சென்றார்கள் (யோவான் 18:1). அவர்கள் தொடர்ந்து நடந்தபோது, ​​அது அவர்களை நகரத்தின் புறநகர்ப் பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றது; அங்கே அவர்கள் கீழே உள்ள பள்ளத்தாக்கிற்குள் இறங்குவதற்கு முன்பு, சந்திரனின் ஒளியில் ஆலயத்தைக் கண்டிருப்பார்கள். அதைக் கடந்து, சற்றே இடதுபுறமாகத் திரும்பினார்கள்; அங்கே, ஒலிவ மரங்கள் நிறைந்த மேட்டு நிலங்களின் வழியே, கற்கள் நிறைந்த சாலை ஒலிவ மலையை நோக்கிச் சென்றது. அந்த மரங்களின் வெள்ளி மற்றும் அடர் பச்சை நிற இலைகள் காற்றில் சலசலத்தன. முறுக்கிய அத்தி மரங்களும் பாறை மண்ணிலிருந்து தங்களை முறுக்கிக்கொண்டு வளர்ந்திருந்தன; அங்கே பனை மரங்களின் கொத்துகள் தங்கள் முடிச்சுப் போட்ட தண்டுகளை உயரமாக அசைந்தாடும் இறகு போன்ற கொத்துக்களாக உயர்த்தியிருந்தன, அல்லது தரையிலிருந்து புதர் போலப் பரவியிருந்தன; அவற்றின் அடர் நிறக் கனிகள் காய்களிலிருந்து கொத்துக்கொத்தாக வெடித்துச் சிதறின. பின்னர் அங்கே மிர்ட்டில், பைன், உயரமான, கம்பீரமான சைப்ரஸ் மரங்கள் நிறைந்த தோப்புகளும், உச்சியிலேயே இரண்டு பிரம்மாண்டமான கேதுரு மரங்களும் இருந்தன.¹⁴⁴² அந்த நிழலான ஓய்விடங்களுக்கு இயேசுவும் அவருடைய சீடர்களும் தாவீதின் நகரத்திலிருந்து அடிக்கடி வந்து ஓய்வெடுத்து மகிழ்வார்கள்.

மேல் அறையிலிருந்து தோட்டத்திற்குச் செல்லும் நடைப்பயணம், தூரம் மற்றும் மலைப்பாங்கான நிலப்பரப்பு காரணமாக சிறிது நேரம் எடுத்திருக்கும், இது இயேசுவுக்குத் தனது இறுதி அறிவுரை வார்த்தைகளைக் கூறுவதற்கு நேரம் கொடுத்தது. அவர் அந்த நேரத்தை ஞானமாகப் பயன்படுத்தினார். அவர்கள் ஒலிவ மலையில் உள்ள கெத்செமனே தோட்டத்திற்குச் சென்றார்கள் (மத்தேயு 26:30; மாற்கு 14:26). கெத்செமனே எண்ணெய் பிழியும் இடமாக அடையாளம் காணப்படுகிறது. அருகில் ஒலிவ மரங்கள் வளர்ந்திருந்ததால், அது ஒரு தோட்டம் அல்லது பழத்தோட்டம் போன்ற தோற்றத்தையும் கொண்டிருந்திருக்கலாம். இயேசு தனது கடைசி நேரங்களில் சில ஜெபங்களைச் செய்வதற்காக அந்த இடத்தை குறிப்பாகத் தேர்ந்தெடுத்தார். பொருத்தமாக, அவரே அங்கே பெரும் வேதனையை அனுபவிப்பார். நமது அக்கிரமங்களின் நிமித்தம் (ஏசாயா 53:5b), அதற்கென நன்கு அறியப்பட்ட இடத்தில் அவர் நொறுக்கப்பட்டார்.

என் மூலமாக அன்றி ஒருவனும் பிதாவிடம் வரமாட்டான்
யோவான் 14: 5-14
மேல்மாடி அறை சொற்பொழிவு
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள், வெள்ளிக்கிழமை மாலைப்பொழுதில்

என்னைத் தவிர ஒருவனும் பிதாவிடம் வரமாட்டான். ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: வசனங்கள் 6-7-ல் உள்ள இயேசுவின் கூற்றை உங்கள் சொந்த வார்த்தைகளில் கூறுங்கள். இங்கு கிறிஸ்து கூறும் கூற்றுகளின் வலிமை என்ன? யோவான் 14:9-ல் இயேசு கூறுவதற்கும் யோவான் 1:18-க்கும் என்ன தொடர்பு? வசனங்கள் 9-14-ல் அவர் எந்தக் குரலில் பேசுவார் என்று நீங்கள் கற்பனை செய்கிறீர்கள்? கர்த்தர் தமது கூற்றுகளுக்கு என்ன சான்றுகளைத் தருகிறார்? வசனங்கள் 13-14-ல் கிறிஸ்து செய்யும் வாக்குறுதிகள் ஜெபத்தைப் பற்றிய “நிபந்தனையற்ற” வாக்குறுதிகள் என்று நீங்கள் உணர்கிறீர்களா? அல்லது அவற்றுக்கு ஏதேனும் நிபந்தனைகள் உள்ளனவா? விசுவாசிகள் தன்னைவிடவும் பெரிய காரியங்களைச் செய்வார்கள் என்று மேசியா கூறும்போது அதன் அர்த்தம் என்ன? இது எப்படி சாத்தியம்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: யோவான் 14:6-ன் வெளிச்சத்தில், “தேவனிடம் செல்ல அநேக வழிகள் உண்டு” என்று சொல்பவருக்கு நீங்கள் எப்படிப் பதிலளிப்பீர்கள்? துன்பமான காலங்களில், ஹஷேமின் எந்த வாக்குறுதிகள் உங்களுக்கு நம்பிக்கையையும் தைரியத்தையும் தருகின்றன? உங்கள் வாழ்வில் இயேசு எப்படி வழியாகவும் உண்மையாகவும் இருந்துள்ளார்? இரட்சிப்புக்கான மற்ற வழிகளை நீங்கள் எவ்வளவு சகித்துக்கொள்கிறீர்கள்? அது ஒரு பொருட்டா? அது எப்படி? உங்கள் ஜெபங்களை தேவனுடைய சித்தத்தோடு எப்படி இணைக்கிறீர்கள்? யெகோவா எப்போதும் உங்கள் ஜெபங்களுக்குப் பதிலளிக்கிறாரா? அது எப்படி?

இயேசு தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களிடம், தாம் விரைவில் அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து செல்வதாகவும், அவர்களால் தம்முடன் வர இயலாது என்றும் கூறியபோது (யோவான் 13:33), அது நான்கு குறிப்பிட்ட கேள்விகளை எழுப்பியது. அவற்றுக்கு மேசியா பதிலளித்தார். முதலாவதாக, பேதுருவின் கேள்விக்கு இயேசு பதிலளித்தார்: ஆண்டவரே, நீர் எங்கே போகிறீர் (யோவான் 13:36)? போதகரின் பதில் இதுவாக இருந்தது: என் பிதாவின் வீட்டில் அநேக வாசஸ்தலங்கள் உண்டு… நான் உங்களுக்கு ஒரு இடத்தை ஆயத்தப்படுத்த அங்கே போகிறேன் (யோவான் 14:2 NASB). ஆனால் இது தோமாவின் மனதில் மற்றொரு கேள்வியை எழுப்பியது. கிறிஸ்து, நான் போகும் இடத்திற்கு வழியிருக்கிறீர் என்று சொன்னபோது (யோவான் 14:4), தோமா சந்தேகத்தில் ஆழ்ந்தார்.

இது இரண்டாவது கேள்விக்கு வழிவகுத்தது. தோமா இயேசுவிடம் கேட்டார்: ஆண்டவரே, நீர் எங்கே போகிறீர் என்று எங்களுக்குத் தெரியாது, அப்படியிருக்க நாங்கள் வழியை எப்படி அறிவோம் (யோவான் 14:5)? அங்கே ஒரு அப்போஸ்தலர் அமர்ந்திருந்தார், அவரை நாம் “சந்தேகப்படும் தோமா” என்று அழைக்கிறோம் (இணைப்பைக் காண, Cy – இவையே பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களின் பெயர்கள் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). அவருக்கு மூளைக்குப் பதிலாக ஒரு கேள்விக்குறி இருந்தது, அதை ஒரு ஆச்சரியக்குறியாக மாற்றுவதற்கு நம் ஆண்டவருக்கு நீண்ட காலம் பிடித்தது! உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவரின் விலாவில் அவர் தன் கையை வைக்கும் வரை அவர் குழப்பத்திலேயே இருந்தார் (யோவான் 20:28). ஆனால் அவர் அங்கே இருந்ததும், அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டதும் எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியளிக்கிறது, ஏனென்றால் அது ஒரு நல்ல கேள்வி. நான் அங்கே இருந்திருந்தால், அதைக் கேட்க விரும்பியிருப்பேன். அவர் அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டிருக்காவிட்டால், நற்செய்தியின் சுருக்கமான வடிவமான மேசியாவின் அற்புதமான பதில் நமக்கு ஒருபோதும் கிடைத்திருக்காது.

அவர் பதிலளித்தார்: நானே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாக இருக்கிறேன் (யோவான் 14:6அ). இது இயேசுவின் ஏழு ‘நான் இருக்கிறேன்’ கூற்றுகளில் ஆறாவது ஆகும் (யோவான் 6:35, 8:12, 10:7, 10:11, 11:25, 15:1). கிரேக்க மொழியில் உள்ள சுட்டுச்சொல் ஒரு பெயரடை ஆகும். இயேசு சொன்னார்: நானே வழி. அவர் வெறுமனே வழியைக் காட்டும் ஒரு நபர் மட்டுமல்ல, அவரே தனிப்பட்ட முறையில் வழி. எந்தவொரு திருச்சபையோ, மேசியானிய ஜெப ஆலயமோ, அல்லது சடங்குகளோ உங்களைக் கர்த்தரிடம் கொண்டுவர முடியாது. கிறிஸ்துவால் மட்டுமே உங்களைக் கடவுளிடம் கொண்டுவர முடியும். அவரே வழி. நீங்கள் கர்த்தரை நம்புகிறீர்கள் அல்லது அவர் உங்களிடம் இல்லை; நீங்கள் மேசியாவை நம்புகிறீர்கள் அல்லது நம்பவில்லை. மேலும், இயேசு தாம் சத்தியம் என்று கூறினார். அவர் உண்மையைச் சொல்கிறார் என்று கூறவில்லை (அவர் அதைச் செய்தாலும்), அவரே சத்தியம். மேலும் அவரே ஜீவன். அவர் தாம் உயிரோடு இருக்கிறார் என்று வெறுமனே கூறவில்லை. அவரே ஆதாரம், ஜீவனின் தொடக்கமே; ஜீவனின் மிகத் தாழ்ந்த தாவர நிலையிலிருந்து மிக உயர்ந்த ஆவிக்குரிய நிலை வரை அவரே ஜீவனின் மூலம்.

என்னாலேயன்றி ஒருவனும் பிதாவிடம் வரமாட்டான் (யோவான் 14:6b; அப்போஸ்தலர் 4:12). அவர் வழிபாட்டு முறைகளையும் கொள்கைகளையும் ஒரு முட்டுச்சந்தாக ஆக்கினார். கடவுளிடம் செல்வதற்கான ஒரே வழி அவர் மூலமாகத்தான் என்று அவர் கூறுகிறார். அது ஒரு பிடிவாதமான கூற்று, ஆனால் உண்மை பிடிவாதமாகத்தான் இருக்க வேண்டும். ஜே. வெர்னான் மெக்கீ ஒரு நகைச்சுவையான உவமையைக் கூறுகிறார். அவர் கூறினார், “நான் சந்தித்தவர்களிலேயே மிகவும் பிடிவாதமும் குறுகிய மனப்பான்மையும் கொண்ட ஒரு ஆசிரியை எனக்கு இருந்தார். அவர் 2 கூட்டல் 2 = 4 என்று பிடிவாதமாக இருந்தார். உங்களிடம் இரண்டு ஆப்பிள்கள், மாடுகள் அல்லது டாலர்கள் என எது இரண்டாக இருந்தாலும் சரி, அவர் எப்போதும் 2 கூட்டல் 2 = 4 என்றுதான் பிடிவாதமாக இருப்பார். அவர் பிடிவாத குணம் கொண்டவர். நான் வணிகம் செய்யும் ஒரு வங்கியும் இதே வழியில் செயல்படுவதைக் கண்டறிந்துள்ளேன். ஆனால் என் விஷயத்தில், அது 2 – 2 = 0, மேலும் அவர்கள் அதிலும் பிடிவாதமாக இருக்கிறார்கள். நண்பரே, உண்மையின் குணாதிசயங்களில் ஒன்று அதன் பிடிவாதம் என்பதை நான் உங்களிடம் கூற விரும்புகிறேன். இப்போது, ​​எல்லா பிடிவாதமும் உண்மை அல்ல – அறியாமையிலும் பிடிவாதம் அதிகம். இருப்பினும், உண்மையாக இருப்பது பிடிவாதமாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.”¹⁴²⁵

கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் மிகச்சிறந்த பக்தி நூல் எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான கத்தோலிக்க ஆயர் அல்போன்ஸ் டி லிகுவோரி, தனது ‘மரியாவின் மகிமைகள்’ என்ற நூலில், அதிகாரப்பூர்வ கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு இறைவனின் வார்த்தையிலிருந்து எவ்வளவு வேறுபடுகிறது என்பதைப் பற்றிய ஒரு பார்வையை நமக்குத் தருகிறார். அதன் பதிப்பாசிரியர் கூறுகிறார், “நமது புனிதர் (ஆயர் அல்போன்ஸ் டி லிகுவோரி) எழுதிய அனைத்தும், அது கையாளும் பொருள் குறித்த கத்தோலிக்க மரபின் ஒரு சுருக்கம் என்றே கூறலாம்; அது ஒரு தனிப்பட்ட எழுத்தாளரால் எழுதப்பட்டது அல்ல, சொல்லப்போனால், திருச்சபையே நம்மிடம் பேசுகிறது. இந்த விஷயத்தில் ‘மரியாவின் மகிமைகள்’ நூலை விட பரிந்துரைக்கத் தகுதியான வேறு எந்த நூலும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை” (1931 பதிப்பு; ரிடெம்ப்டரிஸ்ட் ஃபாதர்ஸ், புரூக்ளின்). மேலும், அவர் ஏதோ ஒரு சாதாரண கத்தோலிக்க எழுத்தாளர் போலவும் இருக்கவில்லை. திருத்தந்தை பதினாறாம் கிரிகோரி 1839-ல் அவரைப் புனிதராக அறிவித்தார், திருத்தந்தை ஒன்பதாம் பயஸ் 1871-ல் அவரைத் திருச்சபையின் அறிஞர் என்று பிரகடனப்படுத்தினார். இன்று புனிதர் டி லிகுவோரி பாவமன்னிப்பு கோருவோரின் பாதுகாவல் புனிதராக இருக்கிறார்.

இதே கோட்பாடுதான் இன்றும் கத்தோலிக்கத் திருச்சபைகளிலும் பள்ளிகளிலும் கற்பிக்கப்படுகிறது. கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கு வெளியே உள்ள பெரும்பாலான மக்கள் இந்தப் போதனைகளைப் புரிந்து கொள்ளாமல், ரோமன் திருச்சபையின் கோட்பாடுதான் மரபுவழி என்று தவறாக நம்புகிறார்கள். இந்த உதாரணங்களைக் குறிப்பிடுவதன் மூலம், இரட்சிக்கப்பட்ட இலட்சக்கணக்கான கத்தோலிக்கர்கள் இல்லை என்று நான் கூற வரவில்லை. அவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆனால், கத்தோலிக்க திருச்சபையில் வளர்க்கப்பட்ட ஒரு விசுவாசி, இரட்சிக்கப்பட வேண்டுமானால், அதன் கோட்பாட்டிற்கு எதிராகச் செயல்பட வேண்டும் என்று நான் கூறுகிறேன்.

கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு, கிறிஸ்துவுக்குரிய இடம் மரியாளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்று போதிக்கிறது. ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை, பாவிகளுக்கும் கடவுளுக்கும் இடையில் சமாதானத்தின் உண்மையான மத்தியஸ்தர் அவரே என்று போதிக்கிறது. பாவிகள் மரியாளால் மட்டுமே மன்னிப்பைப் பெறுகிறார்கள் (பக்கங்கள் 82-83). மரியாள் நமது ஜீவன். மரியாள், தனது பரிந்துரையால் பாவிகளுக்காக இந்த அருளைப் பெற்று, அவர்களை மீண்டும் ஜீவனுக்கு மீட்டெடுக்கிறார் (பக்கம் 80). தோல்வியுற்று தொலைந்து போனவன், மரியாளிடமிருந்து எந்த உதவியும் (ஒரு வழி, ஒரு ஆதாரம்) இல்லாதவன் ஆவான் (பக்கம் 94).

இருப்பினும், இயேசுவே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாக இருக்கிறார் என்று வேதாகமம் போதிக்கிறது. அவர் மூலமாக அன்றி ஒருவனும் பிதாவிடம் வரமாட்டான் (யோவான் 14:6).

கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு, மேசியாவை விட மரியாள் அதிகமாக மகிமைப்படுத்தப்படுகிறார் என்று போதிக்கிறது. புனித ரோமன் திருச்சபை, மரியாளுக்கு உரிய வழிபாட்டைக் கட்டளையிடுகிறது (பக்கம் 130). கடவுளிடம் பல காரியங்கள் கேட்கப்படுகின்றன, ஆனால் அவை அருளப்படுவதில்லை; இருப்பினும், அவை மரியாளிடம் கேட்கப்பட்டுப் பெறப்படுகின்றன, ஏனெனில் அவளே நரகத்தின் அரசியாகவும், பிசாசுகளின் சர்வ வல்லமையுள்ள தலைவியாகவும் இருக்கிறாள் (பக்கங்கள் 127, 141, 143).

ஆனால், இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில்… இரட்சிப்பு வேறு எவரிடமும் இல்லை என்று திருமறைகள் போதிக்கின்றன, ஏனெனில் நாம் இரட்சிக்கப்படுவதற்காக வானத்தின் கீழ் மனிதகுலத்திற்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேறு எந்த நாமமும் இல்லை (அப்போஸ்தலர் 3:6, 4:12). அவருடைய நாமம் எல்லா நாமங்களுக்கும் மேலானது… இவ்வுலகில் மட்டுமல்ல, வரவிருக்கும் உலகிலும் கூட (எபேசியர் 1:21 KJV).

கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு, இயேசுவுக்குப் பதிலாக மரியாளே பரலோகத்தின் வாசல் என்று போதிக்கிறது. திருத்தந்தை, மரியாள் பரலோகத்தின் வாசல் என்று அழைக்கப்படுகிறாள், ஏனென்றால் அவளைக் கடந்து செல்லாமல் யாரும் அந்த ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ராஜ்ஜியத்திற்குள் நுழைய முடியாது என்று போதிக்கிறார் (பக்கம் 160). மரியாவைத் தவிர வேறு எவருக்கும் இரட்சிப்பின் வழி திறக்கப்படவில்லை, மேலும் நமது இரட்சிப்பு மரியாவின் கைகளில் இருப்பதால், மரியாவால் பாதுகாக்கப்படுபவர் இரட்சிக்கப்படுவார், மேலும் அவர் இழக்கப்படமாட்டார் (பக்கங்கள் 169-170).

ஆனால் இயேசு கூறுகிறார்: நானே வாசல்; என் வழியாக நுழைபவர் இரட்சிக்கப்படுவார் (யோவான் 10:1, 7 மற்றும் 9). இரட்சிப்பு வேறு எவரிடமும் இல்லை, ஏனெனில் நாம் இரட்சிக்கப்படுவதற்காக வானத்தின் கீழ் மனிதகுலத்திற்கு வேறு எந்தப் பெயரும் கொடுக்கப்படவில்லை (அப்போஸ்தலர் 4:12).

கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு, மரியாவுக்கு ஆண்டவரின் அதிகாரம் வழங்கப்பட்டுள்ளது என்று போதிக்கிறது. கத்தோலிக்கத் திருச்சபை, பரலோகத்திலும் பூமியிலும் எல்லா அதிகாரமும் அவளுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது என்றும், மரியாவின் கட்டளைக்கு அனைவரும் – கடவுள் உட்பட – கீழ்ப்படிகிறார்கள் என்றும் போதிக்கிறது. எனவே கடவுள் முழுத் திருச்சபையையும் மரியாவின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் வைத்துள்ளார் (பக்கங்கள் 180-181). மரியா முழு மனிதகுலத்தின் பரிந்துரையாளராகவும் இருக்கிறார், ஏனெனில் அவரால் கடவுளுடன் தான் விரும்பியதைச் செய்ய முடியும் (பக்கம் 191).

இருப்பினும், தேவனுடைய வார்த்தை, பரலோகத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரமும் [இயேசுவுக்கு] கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்றும், இயேசுவின் நாமத்தினாலே ஒவ்வொரு முழங்காலும் குனிய வேண்டும் என்றும், எல்லாவற்றிலும் அவர் மேன்மை அடைய வேண்டும் என்றும் போதிக்கிறது (மத்தேயு 28:18; பிலிப்பியர் 2:9-11; கொலோசெயர் 1:18). ஆனால், யாராவது பாவம் செய்தால், பிதாவிடம் நமக்காகப் பரிந்து பேச ஒரு நபர் இருக்கிறார் – அவரே நீதியுள்ளவரான இயேசு கிறிஸ்து. அவரே நம்முடைய பாவங்களுக்கான பரிகார பலி (1 யோவான் 2:1-2).

கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு, நமது சமாதானமாகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்குப் பதிலாக, மரியாளே சமாதானத்தை ஏற்படுத்துபவர் என்று போதிக்கிறது. கத்தோலிக்கப் பள்ளிகள், பாவிகளுக்கும் கடவுளுக்கும் இடையில் மரியாளே சமாதானத்தை ஏற்படுத்துபவர் என்று போதிக்கின்றன (பக்கம் 197). இயேசுவின் நாமத்தை அழைப்பதை விட, மரியாளின் நாமத்தை அழைப்பதன் மூலம் நாம் கேட்பதை அடிக்கடி விரைவாகப் பெறுகிறோம். அவரே நமது இரட்சிப்பு, நமது வாழ்வு, நமது நம்பிக்கை, நமது ஆலோசனை, நமது அடைக்கலம் மற்றும் நமது உதவி (பக்கங்கள் 254 மற்றும் 257).

ஆனால் பரிசுத்த ஆவியானவர் போதிக்கிறார்: இப்பொழுது கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள், முன்னமே தூரத்திலிருந்த நீங்கள் கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தினாலே சமீபமாயிருக்கிறீர்கள்; அவரே நமக்குச் சமாதானமாயிருக்கிறார் (எபேசியர் 2:13-14). (யோவான் 16:24). இதுவரை நீங்கள் என் நாமத்தினாலே எதையும் கேட்கவில்லை. கேளுங்கள், உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்; ஏனெனில் என் நாமத்தினாலே நீங்கள் எதைக் கேட்டாலும், என் பிதா உங்களுக்குக் கொடுப்பார் (யோவான் 16:24). நாம் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட நம்பிக்கைக்காகக் காத்திருக்கிறோம் – அதாவது, நமது மகத்தான தேவனும் இரட்சகருமாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மகிமையின் தோற்றத்திற்காக (தீத்து 2:13).

கத்தோலிக்கக் கோட்பாடு, மேசியாவுக்கு மட்டுமே உரிய மகிமை மரியாளுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது என்று போதிக்கிறது. கத்தோலிக்கத் திருச்சபை, “ஓ மரியாளே, திரித்துவம் முழுமையும் உமக்கு எல்லாப் பெயர்களுக்கும் மேலான ஒரு பெயரைக் கொடுத்தது; உமது பெயரால் வானத்திலும், பூமியிலும், பூமிக்குக் கீழும் உள்ள யாவரும் மண்டியிட வேண்டும்” என்று போதிக்கிறது (பக்கம் 260).

இருப்பினும், வேதாகமம் இவ்வாறு கூறுகிறது: “ஆகையால், தேவன் [இயேசுவை] உன்னதமான இடத்திற்கு உயர்த்தி, எல்லாப் பெயர்களுக்கும் மேலான பெயரை அவருக்குக் கொடுத்தார்; இயேசுவின் பெயரால் வானத்திலும், பூமியிலும், பூமிக்குக் கீழும் உள்ள யாவரும் மண்டியிட வேண்டும்” (பிலிப்பியர் 2:9-10).

மரியாளுக்கு வழங்கப்பட்ட பட்டங்கள், அவரைப் பற்றிய ரோமன் கத்தோலிக்க உணர்வின் வெளிப்பாடாகவே இருக்கின்றன. அவள் கடவுளின் தாய், திருத்தூதர்களின் அரசி, விண்ணகத்தின் அரசி, தேவதூதர்களின் அரசி, சொர்க்கத்தின் வாசல், விண்ணகத்தின் வாசல், நமது ஜீவ அருளின் தாய், இரக்கத்தின் தாய் மற்றும் அவளுடைய இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட சக்திகளுக்குப் பலவாறான பெயர்களால் அழைக்கப்படுகிறாள்.¹⁴²⁶

1962 முதல் 1965 வரை, இரண்டாம் வத்திக்கான் பேரவை (வத்திக்கான் II) மரியாள் தொடர்பான அனைத்துப் பிரச்சினைகளையும் கையாண்டது. 1114க்கு 1074 என்ற இறுதி வாக்கெடுப்பின் விளைவாக, மரியாள் தொடர்பான பிரச்சினைகள் கத்தோலிக்க அரசியலமைப்பில், மரியாள் பற்றிய கத்தோலிக்கக் கோட்பாடுகளின் சுருக்கமான ‘லூமென் ஜென்டியம்’ (இது முழுமையானது என்று கூறப்படவில்லை) என்ற நூலின் எட்டாவது அத்தியாயமாகச் சேர்க்கப்பட்டன. சில பார்வையாளர்கள் இதை, ரோமன் கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் மீது மரியாளின் தாக்கத்தைக் குறைப்பதற்கான ஒரு முயற்சி என்று விளக்கினர்; மற்றவர்களோ, திருச்சபை ஆவணத்தில் ஒரு அத்தியாயமாக அவள் சேர்க்கப்பட்டதை, திருச்சபைக்கான அவளுடைய பங்கை வலியுறுத்துவதாக விளக்கினர். மரியாள் தொடர்பான பிரச்சினைகள் ஒரு தனி ஆவணத்தில் இல்லாமல், திருச்சபையின் அரசியலமைப்பிலேயே சேர்க்கப்பட்டதால், அவளுடைய செல்வாக்கு வலியுறுத்தப்பட்டது என்றும், அதாவது மரியாள் “திருச்சபைக்குள்” இருக்கத் தகுதியானவர் என்றும் பலர் நம்பினர். இருப்பினும், இரண்டாம் வத்திக்கான் பேரவையில் செய்யப்பட்ட கிறிஸ்தவ ஒற்றுமைக்கான சலுகைகளின் உணரப்பட்ட தாக்கம், கத்தோலிக்க மதத்திற்குள் இருந்த மரியாள் மீதான அடிப்படை விசுவாசங்களையும், மரியாள் மீதான அவர்களின் பக்திப் பிணைப்பையும் பாதிக்கவில்லை. கத்தோலிக்கர்கள் மீது அதன் உணரப்பட்ட தாக்கம் குறித்து பல்வேறு அறிக்கைகள் இருந்தபோதிலும், இரண்டாம் வத்திக்கான் பேரவைக்குப் பிறகு மரியாள் மீதான பக்தி எந்தவொரு குறிப்பிடத்தக்க வகையிலும் குறைக்கப்படவில்லை.

சகிப்புத்தன்மை. இன்று பெரிதும் மதிக்கப்படும் ஒரு நற்பண்பு. உங்களுடன் வேறுபடுபவர்களைப் புரிந்துகொள்ளும் திறன் என்பது ஒரு நுட்பமான பண்பின் அடையாளம். இயேசுவும் சகிப்புத்தன்மையின் ஒரு சாம்பியனாக இருந்தார். அப்போஸ்தலர்கள் சந்தேகித்தபோது அவர்களைச் சகித்துக்கொண்டார். திரளான மக்கள் தவறாகப் புரிந்துகொண்டபோது அவர்களைச் சகித்துக்கொண்டார். நாம் வீழ்ச்சியடையும்போது நம்மைச் சகித்துக்கொண்டார். ஆனால், அவர் சகிப்புத்தன்மையற்றவராகவும் பிடிவாத குணம் கொண்டவராகவும் இருந்த ஒரு பகுதி இருந்தது… அவரைப் பொறுத்தவரை, இரட்சிப்பைப் பொறுத்தவரை, பல வழிகள் இல்லை. ஒரே ஒரு வழிதான் உள்ளது. பல பாதைகள் இல்லை. ஒரே ஒரு பாதைதான் உள்ளது. அந்தப் பாதை இயேசுவே. அதனால்தான் மக்கள் மேசியாவை நம்புவது மிகவும் கடினமாக இருக்கிறது. ஒரேயொரு தெரிவாக அவரைக் கருதுவதை விட, பல தெரிவுகளில் ஒன்றாகக் கருதுவது மிகவும் எளிது.¹⁴²⁷

நீங்கள் என்னை மெய்யாகவே அறிந்தால், என் பிதாவையும் அறிவீர்கள் (யோவான் 14:7அ). இந்த நிபந்தனைக்குட்பட்ட அமைப்பு, சீடர்கள் கிறிஸ்துவை மெய்யாகவே அறியவில்லை என்பதையும், அதன்படி, அவர்கள் பிதாவையும் அறியவில்லை என்பதையும் குறிக்கிறது. வசனம் 6 நற்செய்தியின் முதன்மையான உண்மையை அறிவித்தாலும், இது ஒரு கண்டனமாகும். இது ஒரு புதிய போதனை அல்ல. அப்போஸ்தலர்கள் மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இயேசுவைக் கவனித்தும் கேட்டும் வந்தனர், ஆனாலும் சில சீடர்கள் அவரைவிட அவருடைய போதனையை நன்கு புரிந்துகொண்டனர் (யோவான் 11:24). ஒரு விதத்தில், நிச்சயமாக, அவர்கள் யேசுவாவை அறிந்திருந்தனர். அவர் எங்கு சென்றாலும் அவரைப் பின்தொடர, தங்கள் வீடுகளையும், நண்பர்களையும், வாழ்வாதாரத்தையும் விட்டுச்செல்லும் அளவுக்கு அவர்கள் அவரை நன்கு அறிந்திருந்தனர். ஆனால், அவருடைய முழுமையான முக்கியத்துவத்தை அவர்கள் அறியவில்லை. அவரை மெய்யாகவே அறிவது என்பது அவருடைய பிதாவை அறிவதாகும்.

இந்தக் கட்டம் வரை அனைத்தும் ஆயத்தமாகவே இருந்தது. அவர்கள் இயேசுவையும் அவருடைய முக்கியத்துவத்தையும் பற்றிய முழுமையான அறிவை உண்மையில் அடையவில்லை. ஆனால் இனிமேல், அது வித்தியாசமாக இருக்கும், நீங்கள் அவரை அறிந்திருக்கிறீர்கள், அவரைக் கண்டிருக்கிறீர்கள் (யோவான் 14:7b). இதை யோவான் 1:18-இன் அடிப்படையில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும், அங்கு தேவனால் ஏவப்பட்டவர் எழுதினார்: ஒருவனும் தேவனைக் கண்டதில்லை, ஆனால் ஒரே குமாரன், அவரே தேவனாகவும் பிதாவுடன் மிக நெருங்கிய உறவில் இருப்பவராகவும் இருக்கிறார், அவர் அவரை வெளிப்படுத்தினார். தேவனை நேரடியான அர்த்தத்தில் காண முடியாது. ஆனால் இயேசுவை முழுமையாக அறிவது பிதாவைக் காண்பதாகும். இது சிலுவையையும் உயிர்த்தெழுதலையும் தாண்டிப் பார்க்கும் ஒரு வாக்குறுதியாகும்.¹⁴²⁸

கிறிஸ்துவுக்கும் அவருடைய பிதாவுக்கும் இடையிலான உறவைப் பற்றிய இந்தக் கூற்று பிலிப்பின் மனதில் மூன்றாவது கேள்வியை எழுப்பியது. பிலிப்பு கிறிஸ்துவுடன் நெருக்கமாக இணைந்திருந்தாலும், அவர் பிதாவை அறியவில்லை என்று உணர்ந்தார். எனவே அவர், இயேசு தங்களுக்குப் பிதாவை வெளிப்படுத்தும்படி மறைமுகமாகக் கேட்டார்: ஆண்டவரே, அவர் தம்முடைய அடர்த்தியான தாடியைத் தடவிக்கொண்டே சொன்னார், பிதாவை எங்களுக்குக் காண்பியும், அதுவே எங்களுக்குப் போதும் (யோவான் 14:8). இயேசு பதிலளித்தார்:பிலிப்பே, இவ்வளவு காலம் நான் உங்களுடன் இருந்தும் நீ என்னை அறியவில்லையா? என்னைக் கண்டவன் பிதாவைக் கண்டான்.

ஒருவன் புகழை மட்டுமே கண்டால், அவன் ஒரு கண்ணாடியாக மாறி, அங்கீகாரத்தைப் பெறுவதற்காக எதையெல்லாம் பிரதிபலிக்க வேண்டுமோ அதையெல்லாம் பிரதிபலிப்பான். நாகரிகத்தில் இருந்தாலும், அவன் தெளிவற்றவனாக இருப்பான். பாணியில் இருந்தாலும், அவன் பழமைவாதியாக இருப்பான்…

ஒரு பெண் அதிகாரத்தை மட்டுமே கண்டால், அவள் ஒரு ஓநாயாக மாறிவிடுவாள் – பதுங்கி, வேட்டையாடி, பிடிபடாத இரையைத் துரத்துவாள். அங்கீகாரம் அவளது இரையாகவும், மக்கள் அவளது பரிசுகளாகவும் இருப்பார்கள். அவளது தேடல் முடிவற்றது…

நாம் இன்பத்தை மட்டுமே கண்டால், நாம் திருவிழாக்களில் பரபரப்பைத் தேடுபவர்களாக மாறிவிடுவோம்; பிரகாசமான விளக்குகள், காட்டுத்தனமான சவாரிகள் மற்றும் கிளர்ச்சியூட்டும் பொழுதுபோக்குகளில் மட்டுமே வாழ்வோம். காம வெறியுடன் ஒரு சவாரியிலிருந்து மற்றொரு சவாரிக்கு விரைந்து செல்வோம்; புதிய உணர்வுகளைப் பார்க்கும் அளவுக்கு மட்டுமே நமது தணியாத ஆசையைத் திருப்திப்படுத்துவோம்…

புகழ், அதிகாரம் மற்றும் இன்பத்தைத் தேடுபவர்களுக்கு இறுதி முடிவு ஒன்றுதான் – வேதனையான நிறைவின்மை. நாம் நமது தந்தையைத் தேடும்போது மட்டுமே நாம் உண்மையாகவே முழுமை அடைகிறோம். குமாரனைக் காண்பதினால் மாத்திரமே, நாம் எப்படிப்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதன் ஒரு சிறு காட்சியைப் பெறுகிறோம்.¹⁴²⁹

“பிதாவைக் காண்பியும்” என்று நீங்கள் எப்படிச் சொல்ல முடியும்? நான் பிதாவுக்குள் இருக்கிறேன் என்றும், பிதா எனக்குள் இருக்கிறார் என்றும் நீங்கள் விசுவாசிக்கவில்லையா? அப்போஸ்தலர்கள் இன்னும் அதைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்பதை இது காட்டியது. தாம் பிதாவின் பரிபூரண பிரதிநிதி என்று இயேசு பிலிப்புக்கும் மற்றவர்களுக்கும் நினைவூட்டினார். வேறுவிதமாகக் கூறினால், குமாரனை விடப் பொருத்தமான, காணக்கூடிய அல்லது கேட்கக்கூடிய ஒரு வடிவத்தை பிதா எடுக்க முடியாது. எனவே, அவர்கள் ஒரே சாராம்சமாக இருப்பதால், குமாரன் சொல்லும் அல்லது செய்யும் அனைத்தும் பிதாவின் வார்த்தைகளையும் கிரியைகளையும் பிரதிபலிக்கின்றன.¹⁴³⁰ கிறிஸ்து பிதாவை இரண்டு வழிகளில் வெளிப்படுத்தினார். முதலாவதாக, அவருடைய வார்த்தைகள் பிதாவின் வெளிப்பாடாக இருந்தன (யோவான் 3:16). நான் உங்களுக்குச் சொல்லும் வார்த்தைகளை என் சொந்த அதிகாரத்தில் பேசவில்லை. மாறாக, எனக்குள் வாழும் பிதாவே தமது கிரியையைச் செய்கிறார். இரண்டாவதாக, அவருடைய கிரியைகள், அதாவது குணமாக்குதலின் அற்புதங்களும், விசுவாசத்திற்கு வருபவர்களும் பிதாவின் வெளிப்பாடாக இருந்தன. நான் பிதாவுக்குள் இருக்கிறேன் என்றும், பிதா எனக்குள் இருக்கிறார் என்றும் நான் சொல்லும்போது என்னை விசுவாசியுங்கள்; அல்லது குறைந்தபட்சம் அந்தச் செயல்களின் சாட்சியின் பேரிலாவது விசுவாசிக்க வேண்டும் (யோவான் 14:9-11).

மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், என்னில் விசுவாசம் வைப்பவன் எவனும் நான் செய்துவந்த கிரியைகளைச் செய்வான்; உண்மையில், இவைகளைவிடப் பெரிய காரியங்களையும் செய்வான், ஏனென்றால் நான் பிதாவிடம் போகிறேன் (யோவான் 14:12). அப்போஸ்தலர்கள் அவருடைய கிரியைகளுடன் முன்னேறிச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. அவருடைய புறப்பாடு ஒரு பேரிழப்பாக இருப்பதற்குப் பதிலாக, பிதாவின் மகிமைக்காக அவர் செய்ததைவிடப் பெரிய காரியங்களை அவருடைய பரிந்துரையின் மூலம் செய்ய அது அவர்களுக்கு உதவும். தல்மீதிம்கள் இயேசு செய்ததைவிட அதிக வியக்கத்தக்க அற்புதங்களைச் செய்வார்கள் என்று சொல்ல முடியாது, ஆனால் அவர்களுடைய நற்செய்திப் பணி இன்னும் பெரியதாக இருக்கும். தேவனுடைய குமாரன் தன் வாழ்நாளில் பாலஸ்தீனத்திற்கு வெளியே ஒருபோதும் பிரசங்கம் செய்யவில்லை. ஆனால் அப்போஸ்தலர்களும் அவர்களுடைய சீடர்களும் நற்செய்தியை உலகம் முழுவதும் கொண்டு செல்வார்கள். இந்த ஊழியத்திற்கு அவர்களுக்கு உதவுவதற்காக அவர் பரிசுத்த ஆவியானவரை தேவனுக்கு அனுப்புவார் (யோவான் 16:7).

இந்த புதிய ஆற்றல்களின் வெளிப்பாடு அவர்களுடைய (மற்றும் நம்முடைய) ஜெபங்களுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. என் நாமத்தினாலே நீங்கள் எதைக் கேட்டாலும் நான் செய்வேன்; அதனால் பிதா குமாரனில் மகிமைப்படுவார். என் நாமத்தினாலே நீங்கள் எதைக் கேட்டாலும் நான் அதைச் செய்வேன் (யோவான் 14:13-14). அப்போஸ்தலர்களுக்கு ஜெபத்தில் இயேசுவிடம் நேரடி அணுகல் இருந்தது. அவர் நம்மை விட்டுப் பிரியவிருந்த நேரத்தில், இது அவர்களுக்கு ஒரு பெரிய உறுதியாக இருந்தது. அவர்களுடைய மேலான காரியங்கள், ஜெபத்தில் உண்மையான, நிலையான மற்றும் விசுவாசமான முயற்சியைச் சார்ந்திருந்தன. அவர்கள் யேசுவாவின் நாமத்தில் ஜெபிக்க வேண்டும், ஆனால் அதன் அர்த்தம் என்ன? இயேசுவின் நாமத்தில் எந்த மாய சக்தியும் இல்லை.¹⁴³¹ அது கடவுளாக நடிப்பதற்கான ஒரு வெற்று காசோலை அல்ல. எனக்கு ஒரு புதிய வீடு வேண்டுமா? இல்லை. அவருடைய நாமத்தில் ஜெபிப்பது என்பது, ஒருவன் தன்னை அவருடன் அடையாளப்படுத்திக்கொண்டு, அவருடைய சித்தத்தின்படி ஜெபிப்பதாகும். உங்கள் பெண் குழந்தை இறக்கும் தருவாயில் இருக்கும்போது, ​​அவள் பிழைக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் இயேசுவின் நாமத்தில் ஜெபித்தும், அவள் இறந்துவிட்டால், உங்கள் துன்பத்தின் மீது கடவுள் இரக்கமற்றவராகவோ அல்லது அக்கறையற்றவராகவோ இருக்கிறார் என்று அர்த்தமா? இல்லை. நீங்கள் எல்லாக் கட்டளைகளையும் பின்பற்றவில்லை என்று அர்த்தமா? இல்லை. அவள் பிழைப்பது அவருடைய சித்தம் அல்ல என்பதே அதன் அர்த்தம். இந்த வாழ்க்கையில் இது நமக்கு அர்த்தமுள்ளதாகத் தெரியவில்லை (ரோமர் 8:28). அவரால் ஏன் அவளுடைய உயிரைக் காப்பாற்ற முடியவில்லை? நமக்குத் தெரியாது. அங்கேதான் விசுவாசம் தேவைப்படுகிறது. நாம் பரலோகத்திற்குச் சென்றவுடன், தேவனிடம் கேட்கும் பல கேள்விகளில் இதுவும் ஒன்றாக இருக்கும். ஆனால் இயேசு, “நான் அதைச் செய்வேன்” என்று சொல்லும்போது, ​​அவர் “நான் [என் சித்தத்தை] நிறைவேற்றுவேன்” என்றுதான் அர்த்தப்படுத்துகிறார். அடிப்படையில், நாம் நமது ஜெபங்களை அவருடைய சித்தத்துடன் சீரமைக்க வேண்டும். அப்போது நமது ஜெபங்களுக்குப் பதில் கிடைக்கும். சில சமயங்களில் அந்தப் பதில் “இல்லை” என்பதாக இருக்கலாம். ஆனால் நமது ஜெபங்களுக்கு எப்போதும் பதில் கிடைக்கும். மேலும், பதிலளிக்கப்பட்ட ஜெபத்தின் நோக்கம் பிதாவுக்கு மகிமையைக் கொண்டுவருவதே ஆகும்.