பணிவிடை செய்பவராக நான் உங்கள் நடுவில் இருக்கிறேன்
லூக்கா 22: 24-30
மீட்பின் மூன்றாம் கிண்ணத்திற்குப் பிறகு
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள், வெள்ளிக்கிழமை மாலை

“நான் உங்களுக்கு நடுவே பணிவிடை செய்பவராக இருக்கிறேன்” – அந்த குறிப்பிட்ட நேரத்தில் அப்போஸ்தலர்கள் தங்களுக்குள் வாக்குவாதம் செய்தது ஏன் ஆச்சரியத்திற்குரியதாக இருந்தது? இருக்கை அமைப்புகள் தொடர்பான கலாச்சார விதிமுறை என்னவாக இருந்தது? பஸ்கா பண்டிகைக்கான உணவருந்தும் மேஜையில் யோவானுக்கும் யூதாசுக்கும் இடையே நடந்த உரையாடல்களைப் புரிந்துகொள்ள இது எவ்வாறு உதவுகிறது? அந்த நேரத்தில் இருக்கை அமைப்புகள் குறித்த வாக்குவாதம் ஏன் அவ்வளவு தீவிரமாக இருந்தது? இயேசு அந்தச் சூழலை எவ்வாறு கையாண்டார்? அவர் அவர்களை எவ்வாறு ஊக்கப்படுத்தினார்? அவர்களுக்கு ஏற்படவிருந்த ஆச்சரியம் என்னவாக இருந்திருக்கும்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: ‘ஊழிய மனப்பான்மை’ அல்லது ‘சேவை செய்யும் மனநிலை’ என்ற அடிப்படையில் நீங்கள் எந்த நிலையில் இருக்கிறீர்கள்? தேவனுடைய சபைகளில் முக்கியப் பதவிகளைப் பெற நீங்கள் போட்டியிடுகிறீர்களா, அல்லது உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட ஆவிக்குரிய வரங்களைச் சரியாகப் பயன்படுத்துகிறீர்களா? ‘ஆட்டுக்குட்டியானவரின் கலியாண விருந்தில்’ (வெளிப்படுத்துதல் 19:6-10) நீங்கள் எங்கே அமர்வீர்கள் என்பது குறித்து உங்களுக்கு அக்கறை இருக்கிறதா? ஏன்? அல்லது ஏன் இல்லை? உங்கள் பார்வையில் ‘உண்மையுள்ள சேவை’ என்பது எதைக் குறிக்கிறது?

விளக்க முடியாத வகையில், இயேசு தமது வரவிருக்கும் ராஜ்யத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்ட உடனேயே—அதாவது, “என் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் உங்களோடு கூடப் புதிய திராட்சரசத்தைப் பருகும் நாள் வரை, இனி நான் இந்தத் திராட்சரசத்தைப் பருகமாட்டேன்” என்று அவர் கூறிய அந்தத் தருணத்திலேயே (மத்தேயு 26:29; மாற்கு 14:25) —தங்களில் யார் பெரியவர் என்பது குறித்து அப்போஸ்தலர்கள் தர்க்கிக்கத் தொடங்கினர். ராஜாவாகிய மெசியாவிற்கு அருகில், அந்த ராஜ்யத்தில் மிகச் சிறந்த இடத்தைப் பிடிப்பதற்கான போட்டியே இதற்குக் காரணம் என்பது வெளிப்படை. பரிசேயர்கள் இதே விஷயத்தில் பிடிவாதமாக இருந்ததையும், தங்கள் அந்தஸ்து அல்லது தகுதிக்கு ஏற்ப அவர்கள் அமர்ந்திருந்ததையும் நாம் அறிவோம். ஆனால், தங்களில் ஒருவர் அவரைக் காட்டிக்கொடுக்கப் போகிறார் என்று கிறிஸ்து சற்று நேரத்திற்கு முன்புதான் கூறியிருந்த சூழலில், சீடர்கள் இவ்வாறு தர்க்கித்தது ஆச்சரியமளிப்பதாக இருந்தது.

யூத ஆவணங்கள் அமரும் முறை குறித்து மிகத் தெளிவாக விளக்குகின்றன. இரண்டுக்கும் மேற்பட்டோர் கூடி இருக்கும்போது, ​​அவர்களில் மிக முக்கியமான நபர் – இவ்விடத்தில் அவர்தான் மெசியா – ‘U’ வடிவத்தில் அமைக்கப்பட்டிருந்த தாழ்வான மேஜையின் நடுப்பகுதியில் சாய்ந்து அமர்வது என்பது ஒரு நிலையான வழக்கமாக இருந்ததாகத் தெரிகிறது. இயேசுவின் அன்பிற்குரிய சீடர் அவருக்கு வலதுபுறத்தில் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தார் என்பதை யோவான் அவருடைய  நற்செய்தியின் மூலம் நாம் அறிகிறோம். ஆனால், போதகருக்கு அடுத்தபடியாக மிக உயர்ந்த கௌரவம் வாய்ந்த இடம் அவருக்கு இடதுபுறத்தில் உள்ள இடமாகும். அந்தச் சிறப்பான இரவில், யூதாஸ் உண்மையில் அந்த மிக உயர்ந்த கௌரவமிக்க இடத்தில்தான் அமர்ந்திருந்தான்.

துரோகியை எப்படிக் கண்டறிவது என்று கிறிஸ்து யோவானிடம் ரகசியமாகக் கூறியபோது — அதாவது, “நான் பாத்திரத்தில் தோய்த்து யாருக்கு இந்த மட்சா (மற்றும் கரோசெட்) துண்டை அளிக்கிறேனோ, அவரே அவர்” (யோவான் 13:26a) என்று சொன்னபோது  அவர் மற்ற அப்போஸ்தலர்கள் யாரும் அதைக் கேட்கவில்லை என்பதை இது விளக்குகிறது. மேலும், அந்தத் துரோகியான அப்போஸ்தலன் மீது தேவையற்ற கவனத்தை ஈர்க்காமல், கரோசெட்டில் தோய்த்த உணவை முதலில் யூதாஸிற்குக் கொடுக்கும் பஸ்கா காலச் சடங்கை ஆண்டவர் எவ்வாறு தொடங்கினார் என்பதையும் இது விவரிக்கிறது. இறுதியாக, யூதாஸ்தான் அந்தத் துரோகி என்பதை இயேசு உறுதிப்படுத்தியதையும் இது விளக்குகிறது; அதாவது, அந்த வார்த்தைகள் அவராலேயே சொல்லப்பட்டன, ஆனால் பந்தியில் இருந்த வேறு யாரும் அதைக் கேட்கவில்லை.

பேதுருவைப் பொறுத்தவரை, அப்போஸ்தலர்களின் சுயநலப் போக்குகளைக் குறித்து கிறிஸ்து கண்டித்த பிறகு — அதாவது, “எவனாவது முந்தினவனாயிருக்க விரும்பினால், அவன் எல்லாரிலும் பிந்தினவனும் எல்லாருக்கும் ஊழியக்காரனுமாயிருக்கக்கடவன்” (மாற்கு 9:35) என்று அவர் கூறிய பிறகு — பேதுரு எவ்வளவு விரைவாக ‘U’ வடிவ மேஜையின் மறுமுனையில், யோகனான் (யோவான்) அமர்ந்திருந்த அதே பக்கத்தில் மிகத் தாழ்வான இடத்தைப் பிடிக்கச் சென்றிருப்பார் என்பதை நாம் கற்பனை செய்து பார்க்கலாம். அங்கிருந்தபடியேதான் அவர் யோவானுக்குச் சைகை செய்து, “இயேசு யாரைக் குறிப்பிடுகிறார் என்று அவரிடம் கேள்” என்று கூறினார்; ஏனெனில் யோவான் ஆண்டவருக்கு அருகிலேயே சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தார். மற்ற சீடர்கள் தங்களுக்கு மிகவும் வசதியான அல்லது ஒருவருக்கொருவர் கொண்டிருந்த நட்புறவிற்கு ஏற்ற இடங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து அமர்ந்தனர்.¹⁴⁰⁷

வெளிப்படையாக  அவர்களில் யார் பெரியவர் என்று கருதப்படுவது என்பது குறித்தும் அவர்களுக்குள் ஒரு வாக்குவாதம் எழுந்தது (லூக்கா 22:24). மனுஷகுமாரன் தம்முடைய மகிமையுள்ள சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்கும்போது, ​​தம்மைப் பின்பற்றிய திருத்தூதர்கள்  அவர்களும் பன்னிரண்டு சிங்காசனங்களில் அமர்ந்து இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களையும் நியாயம் தீர்ப்பார்கள் என்று கிறிஸ்துமுன்னதாகவே வாக்குறுதி அளித்திருந்தார் (மத்தேயு 19:28). பஸ்கா பண்டிகை தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் நிறைவேறும் என்பது (லூக்கா 22:16), அந்த ராஜ்யம் விரைவில் ஸ்தாபிக்கப்படும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்க்க வழிவகுத்தது. எனவே, அந்த இரவில் பஸ்கா விருந்து மேஜையில் அவர்கள் அமர்ந்திருந்த இடங்களே, எதிர்கால ராஜ்யத்தில் அவர்கள் வகிக்கப்போகும் பதவிகளைத் தீர்மானிக்கும் என்று அவர்கள் கருதினார்கள். உண்மையைச் சொல்லப்போனால், அந்த முன்னறிவிப்பு செய்யப்பட்ட காலத்திலிருந்தே, அவர்கள் மேசியாவின் வலது மற்றும் இடது பக்கங்களில் உயர்ந்த பதவிகளைப் பெற முயன்று வந்தனர் (மத்தேயு 20:21).¹⁴⁰⁸

ஆனால், முன்னுரிமை வரிசை குறித்த விவகாரம் ஒருபோதும் தீர்க்கப்படாமலே இருந்தது. அந்த முடிவை இனிமேலும் தள்ளிப்போட முடியாது என்பது அவர்களுக்குத் தெளிவாகத் தோன்றியது. எனவே, கௌரவமான பதவிகளைத் தேடும் சுயநல எண்ணத்துடன் அவர்கள் “பஸ்கா” பண்டிகைக்கு  வந்தார்கள். அத்தகைய சிந்தனை புறஜாதியினருக்கே உரியது என்று இயேசு அவர்களிடம் கூறினார். அவர் அவர்களிடம், “புறஜாதியினரின் அரசர்கள் தங்கள் மக்கள் மீது அதிகாரம் செலுத்தி ஆளுகிறார்கள்; ஆனாலும், அவர்கள் மீது அதிகாரம் செலுத்துபவர்கள் ‘மக்களின் நண்பர்கள்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்” என்று கூறினார்(லூக்கா 22:25 NLT) . ஆனால், நீங்கள் அப்படி இருக்கக்கூடாது (இங்கு ‘நீங்கள்’ என்பது வலியுறுத்திக் கூறப்பட்டுள்ளது).மாறாக, உங்களில் பெரியவர் மிகச் சிறியவரைப் போலவும் (அதாவது, மற்றவர்களை ஆளவோ அதிகாரம் செலுத்தவோ குறைந்தபட்ச உரிமையே கொண்டவரைப் போலவும்), ஆளுகிறவர் பணிவிடை செய்கிறவரைப் போலவும் இருக்க வேண்டும். ஏனெனில், பந்தியில் அமர்ந்திருப்பவரா அல்லது பணிவிடை செய்கிறவரா – இவர்களில் யார் பெரியவர்? பந்தியில் அமர்ந்திருப்பவர் தானே பெரியவர்? ஆனால் நானோ, பணிவிடை செய்கிறவராக உங்கள் நடுவில் இருக்கிறேன் (Greek word   diakonon  தியகோனான்) தாழ்மையான முறையில் சேவை செய்கிறவராக (லூக்கா 22:26-27). இயேசு அப்போஸ்தலர்களை விட நிச்சயமாகவே உயர்ந்தவராக இருந்தபோதிலும், பூமியில் அவர் ஊழியம் செய்த காலத்தில் அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்யும் அவருடைய மனப்பான்மையையே வெளிப்படுத்தினார் (யோவான் 13:3-17; பிலிப்பியர் 2:6-11). எனவே, யெஷுவாவைப் (இயேசுவைப்) பின்பற்றுகிறவரும் அனைவருக்கும் ஊழியக்காரராக இருக்க வேண்டும்.¹⁴⁰⁹ பஸ்கா பண்டிகையின் பந்தியில் மேசியாவே அவர் கனத்திற்குரிய இடத்தில் அமர வேண்டும் என்பதில் அவர்களுக்கு  எந்தச் சந்தேகமும் இருக்கவில்லை; கர்த்தருடைய (அதோனாயின்) ஊழியக்காரராக அவர் இருந்ததாலேயே அந்தக் கனம் அவருக்குக் கிடைத்தது. ஆனால் கர்த்தர் அந்தக் கனத்தைத் தமக்காகத் தேடிக்கொள்ளவில்லை; மாறாக, அவருடைய உண்மையுள்ள ஊழியத்தின் காரணமாகவே தன்னுடைய  பிதா அவருக்கு அதை அளித்தார்.

இறுதியில், இயேசுவின் சோதனைக் காலங்களில் அவருடன் உறுதியாக நின்றதால், அவருடைய அந்த ராஜ்யத்தில் அவர்களுக்கு இடங்கள் கிடைக்கும் என்று அவர் கூறினார். “என் பிதா எனக்கு ஒரு ராஜ்யத்தை அருளியதுபோல, நானும் உங்களுக்கு ஒரு ராஜ்யத்தை அருளுகிறேன்; அதினால் நீங்கள் என் ராஜ்யத்திலுள்ள என் பந்தியில் போஜனபானம் பண்ணவும், சிங்காசனங்களின்மேல் உட்கார்ந்து இஸ்ரவேலின் பன்னிரு கோத்திரங்களையும் நியாயம் தீர்க்கவும் இடமுண்டாகும்” (லூக்கா 22:28-30; மத்தேயு 19:28-ஐயும் பார்க்கவும்). அவர்கள் அவரோடு கூட கனம் பண்ணப்படுவார்கள். ஆனால், அவர்களின் நிலைகள் அவர்களின் பேராசையினால் அல்ல, மாறாக அவர்களின் உண்மையுள்ள சேவையினாலேயே தீர்மானிக்கப்படும். தங்கள் உண்மையுள்ள சேவை இறுதியில் மறைசாட்சி மரணத்தில் முடியும் என்பதை அவர்கள் அப்போது அறிந்திருக்கவில்லை (இணைப்பைப் பார்க்க ‘Cy – These are the Names of the Twelve Apostles’ இவை பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களின் பெயர்கள்.என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).

இயேசு அப்போஸ்தலர்களின் பாதங்களைக் கழுவ வேண்டிய அவசியம் இருக்கவில்லை; ஆனாலும் அவர் அதைச் செய்தார். அப்பணியைச் செய்ய வேலையாட்கள் இருந்தபோதிலும், மெசியா அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்வதையே தேர்ந்தெடுத்தார். “ஒரு முக்கியமான நபராக” (somebody) திகழ வேண்டும் என்பதே இன்றைய சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது. அதிக ஊதியம் தரும் வேலை, நிறுவனத்தில் உயர்ந்த பதவி அல்லது இறைவனின் சபைகளில் உயரிய தலைமைப் பொறுப்பு ஆகியவையே நம்முடைய விருப்பங்களாக இருக்கின்றன. இருப்பினும், நாம் எந்த நிலையில் இருந்தாலும், மற்றவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்வதை நம் இரட்சகரிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள முடியும்.

பெற்றோர், பிள்ளைகள், நண்பர்கள், பணியாளர்கள், தலைவர்கள் அல்லது மாணவர்கள் என நாம் பல்வேறு பாத்திரங்களை வகிக்கிறோம். கேள்வி என்னவென்றால், அந்தப் பாத்திரங்களை நாம் ஒரு பணிவுள்ள மனப்பான்மையுடன் நிறைவேற்றுகிறோமா என்பதே. எனது அன்றாட வாழ்க்கைச் செயல்பாடுகள் சில சமயங்களில் சோர்வூட்டுவதாக இருந்தாலும், நான் அவருடைய அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றி மற்றவர்களுக்கு மனமுவந்து சேவை செய்ய விரும்புவதால், அந்த ‘எஜமான்’ எனக்கு உதவுவார் என்று எண்ணி நான் நன்றி கூறுகிறேன். இதை ஒவ்வொரு நாளும் செய்வதற்கு கடவுள் நமக்கு உதவுவாராக.

மீட்பரின் அச்சுறுத்தல்
மத்தேயு 26:25-26; மாற்கு 16:26-27; லூக்கா 22:20;
1 கொரிந்தியர் 11:26-27
நிசான் மாதம் இரண்டாம் நாளுக்குப் பின்பு வரும் வெள்ளிக்கிழமை மாலை சுமார் 9:00 மணியளவில்

மீட்பின் மூன்றாவது கோப்பை பற்றிய ஆழமான ஆய்வு: யாத்திராகமத்தில் கிறிஸ்துவின் மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதலின் அர்த்தம் குறித்து என்ன குறிப்புகள் கொடுக்கப்பட்டன? ரபி ஷாவுல் என்ன சேர்த்தார்? சேடர் விருந்தின் போது எத்தனை கோப்பை திராட்சைரசம் அருந்தப்பட்டது/அருந்தப்படுகிறது? அவற்றின் பெயர்கள் என்ன? ஒவ்வொரு கோப்பையும் எதைக் குறிக்கிறது? எலியாவின் கோப்பைக்கும் நான்கு கோப்பைகளில் உள்ள நான்கு வினைச்சொற்களுக்கும் என்ன சம்பந்தம்? இன்றைய விசுவாசிகளுக்கு அந்த நான்கு கோப்பைகள் எதை விவரிக்கின்றன?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: இயேசு எப்போது மீண்டும் நான்காவது துதிக் கோப்பையை அருந்துவார்? அவருடன் சேர்ந்து அதை நீங்கள் எப்படி அருந்த முடியும்? நீங்கள் மீட்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள் என்பது உங்களுக்கு என்ன அர்த்தம் தருகிறது? உங்கள் மீட்பின் விலையைப் பற்றி நீங்கள் எவ்வளவு அடிக்கடி சிந்திக்கிறீர்கள்? அதை நீங்கள் சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்கிறீர்களா? எப்போதாவது அப்படிச் செய்திருக்கிறீர்களா? உங்கள் பாவங்களுக்காக மேசியா செய்த தியாகத்திற்காகவும், அவர் சிந்திய இரத்தத்திற்காகவும் நீங்கள் எப்போதாவது அவருக்கு நன்றி செலுத்துகிறீர்களா? ஏன் இல்லை?

அதேபோல, இரவு உணவிற்குப் பிறகு, இயேசு மீட்பின் மூன்றாவது கோப்பையை, ஆசீர்வாதத்தின் கோப்பை என்றும் அழைக்கப்படும் கோப்பையை எடுத்து, நன்றி செலுத்தியபின் அதை அவர்களுக்குக் கொடுத்து, “நீங்கள் எல்லாரும் இதிலிருந்து குடியுங்கள். இந்தக் கோப்பை என் இரத்தத்தினாலே உண்டான புதிய உடன்படிக்கையாகும்; (எரேமியா மீதான எனது விளக்கவுரையைக் காண, இணைப்பைக் காண Eo – என்பதைக் கிளிக் செய்யவும் – நாட்கள் வருகின்றன, கர்த்தர் கூறுகிறார், நான் இஸ்ரவேல் மக்களுடன் ஒரு புதிய உடன்படிக்கை செய்வேன்)இது அநேகருடைய பாவ மன்னிப்பிற்காகச் சிந்தப்படுகிறது; நீங்கள் இதைக் குடிக்கும்போதெல்லாம், என்னை நினைவுகூரும்படி இதைச் செய்யுங்கள்” என்றார் (மத்தேயு 26:27-28; மாற்கு 14:23-24; லூக்கா 22:20; முதலாம் கொரிந்தியர் 11:25). இது எகிப்து தேசத்திலிருந்து கிடைக்கும் வெறும் சரீர மீட்பு மட்டுமல்ல (யாத்திராகமம் Bz – மீட்பு குறித்த எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்), மாறாக, அவருடைய இரத்தம் சிந்தப்படுவதால் வரும் ஒரு ஆவிக்குரிய மீட்பாகும். கிறிஸ்துவின் இரத்தத்திற்கும் பஸ்கா பண்டிகைக்கும் தொடர்பு உண்டு என்பதை யாத்திராகமத்திலிருந்து ஒரு குறிப்பு சுட்டிக்காட்டுகிறது (யாத்திராகமம் Bx – அவர் இரத்தத்தைக் கண்டு அந்த வாசலைக் கடந்து செல்வார் குறித்த எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). ரபி ஷாவுல் மேலும் கூறினார்: நீங்கள் இந்த அப்பத்தை உண்டு, இந்தக் கோப்பையைக் குடிக்கும்போதெல்லாம், அவர் வரும்வரை கர்த்தருடைய மரணத்தை அறிவிக்கிறீர்கள் (1 கொரிந்தியர் 11:26). பஸ்கா விருந்தின்போது, ​​பங்கேற்பாளர்கள் திராட்சைக்கொடியின் கனியான கோஷர் (அனுமதிக்கப்பட்ட உணவு) இன் பஸ்கா திராட்சைரசத்தை நான்கு கோப்பைகள் அருந்துகிறார்கள்:

முதலாவது பரிசுத்தமாக்குதலின் கோப்பை அல்லது ஆசீர்வாதத்தின் கோப்பை ஆகும். இது, “நான் உங்களை எகிப்தியர்களின் நுகத்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வருவேன்” (ஹோட்செய்தி) என்ற யெகோவாவின் (கர்த்தர்)வாக்குறுதியை அடிப்படையாகக் கொண்டது (யாத்திராகமம் 6:6a). ஹக்கதாவில், இந்தக் கோப்பை காதேஷ் அல்லது பரிசுத்தமாக்குதலின் கோப்பை என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த எபிரேய வார்த்தை பிரித்தல் அல்லது ஒதுக்கி வைத்தல் என்பதைக் குறிக்கிறது, மேலும் எகிப்திலிருந்து மீட்பின் முதல் படிக்கு இது ஒரு பொருத்தமான வார்த்தையாகும். ஒவ்வொரு ‘சேடர்’ (Seder) நிகழ்வின் தொடக்கத்திலும் ‘பெராக்கா’ (Berakhah) ஓதப்படுகிறது. “திராட்சையின் கனியைப் படைக்கும் பிரபஞ்சத்தின் அரசனான, எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரே, நீர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்” என்று பிராகா பாடப்படுகிறது. யாக்கோபின் பிள்ளைகளை எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வந்ததற்காக தேவனுக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாக, கொண்டாட்டக்காரர்கள் முதல் கோப்பையைக் குடிக்கிறார்கள்.

இரண்டாவது வாதைகளின் கோப்பை ஆகும், ஆனால் அது நான்கு நற்செய்தி நூல்களிலும் குறிப்பிடப்படவில்லை. “அவர்களுக்கு அடிமைகளாக இருப்பதிலிருந்து நான் உங்களை விடுவிப்பேன்” (யாத்திராகமம் 6:6b) என்ற ‘ஹஷேம்’ (Ha’Shem)-இன் வாக்குறுதியின் அடிப்படையில் இது அமைந்துள்ளது.இது அடிமைத்தனமான வாழ்க்கையிலிருந்து கிடைத்த விடுதலையைக் கொண்டாடுவதையும் தாண்டியது. இது வாதைகளின் கோப்பை என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது எகிப்தின் மீது வந்த பத்து வாதைகளை நினைவூட்டுகிறது (யாத்திராகமம் Bj –மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – எகிப்தின் பத்து வாதைகள்). இந்தக் கோப்பை யூத மக்களின் சுதந்திரத்தைக் குறித்தாலும், தீமையின் (இந்த விஷயத்தில், எகிப்தியர்களின்) துரதிர்ஷ்டங்களில் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடையக் கூடாது என்று ரபிக்கள் போதிக்கிறார்கள். இதன் விளைவாக, இந்தக் கோப்பையில் உள்ள திராட்சைரசம் சுவைக்கப்பட்டு அருந்தப்படுவதில்லை, மாறாக ஒவ்வொரு வாதைக்கும் பத்து சொட்டுகள் வீதம் சிந்துவதன் மூலம் அது காலியாக்கப்படுகிறது.

மூன்றாவது மீட்பின் பாத்திரம். “நான் உங்களை நீட்டிய புயத்தினாலும், வல்லமையான நியாயத்தீர்ப்பின் செயல்களினாலும் மீட்டுக்கொள்வேன்” (யாத்திராகமம் 6:6c) என்ற தேவனுடைய வாக்குறுதியை இது அடிப்படையாகக் கொண்டது. இது எப்போதுமே பிரதான உணவிற்குப் பிறகு, அஃபிகோமன் தேடலுக்குப் பின் உடனடியாக எடுக்கப்படும் பாத்திரமாக இருந்து வருகிறது (காண்க Kj – நடு மட்சாவை உடைத்தல்). எபிரேய வார்த்தையான ‘கால்டி’ என்பது, வேறொருவருக்குச் சொந்தமான ஒன்றை மீண்டும் வாங்குவதைக் குறிக்கிறது. யூபிலி ஆண்டில் (லேவியராகமம் 25:47-55)  ஒரு அடிமையை மீட்டபோது பயன்படுத்தப்பட்ட அதே வினைச்சொல் இதுவாகும் . ஒவ்வொரு ஆண்டும் யூதர்கள் சேடேரைக் கொண்டாடும்போது, ​​தம்முடைய மக்களின் மீட்புக்காக யெகோவா ADONAI  நம்பமுடியாத ஒரு விலையைக் கொடுத்தார் என்பதை அவர்கள் நினைவுகூர வேண்டும். கிறிஸ்துவுக்கு முன்பு, இது பெசாச் ஆட்டுக்குட்டியின் மரணம் மற்றும் வீட்டின் கதவு நிலையில் பூசப்பட்ட இரத்தம் எனத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டது (காண்க யாத்திராகமம் மீதான எனது விளக்கவுரை – பத்தாவது மரண வாதை). அவர்கள் அடிமைகளாக இருந்தார்கள், இப்போது அவர்கள் விடுதலையாகிவிட்டார்கள். மீட்பின் பாத்திரம், நம் மீதுள்ள தேவனுடைய அன்பின் ஒரு அற்புதமான நினைவூட்டலாகும். நாம் பாவத்திற்கு அடிமைகளாக இருந்தோம், இப்போது விடுதலை பெற்றுள்ளோம்.

நான்காவது துதியின் கோப்பை (ஏற்றுக்கொள்ளுதலின் கோப்பை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது). “நான் உங்களை என் சொந்த ஜனங்களாக (லக்கக்தி) ஏற்றுக்கொள்வேன், நான் உங்கள் தேவனாயிருப்பேன்” என்ற கர்த்தரின் வாக்குறுதியை இது அடிப்படையாகக் கொண்டது. அப்பொழுது, எகிப்தியரின் நுகத்தடியிலிருந்து உங்களை விடுவித்த கர்த்தர் நானே என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள் (யாத்திராகமம் 6:7). சேடரின் மிக இறுதியில், ஹல்லேலின் இரண்டாம் பகுதி (சங்கீதம் 115-118) ஓதப்படும்போது, ​​நான்காவது மற்றும் இறுதிக் கோப்பை எடுக்கப்படுகிறது. இது முந்தைய மூன்று கோப்பைகளின் உச்சக்கட்டமாகும். மீண்டும் ஆசீர்வாதம் பாடப்பட்ட பிறகு, கோப்பை பகிரப்படுகிறது, அதைத் தொடர்ந்து நமது முழுமையான மீட்பைக் கொண்டாடும் துதிப் பாடல்கள் பாடப்படுகின்றன.

புகழ்பெற்ற மெசியானிய யூதரான ஆல்ஃபிரட் எடர்ஷைம் (1825-1889) இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்: “கர்த்தர் தமது ஊழியத்தின் ஒவ்வொரு கட்டத்தையும் ஒரு உணவளிப்புடன் முடித்தார். அவர் தமது கலிலேய ஊழியத்தை ஐயாயிரம் பேருக்கு உணவளிப்பதன் மூலம் முடித்தார். அவர் தமது புறஜாதியார் ஊழியத்தை நான்காயிரம் பேருக்கு உணவளிப்பதன் மூலம் முடித்தார். மேலும், சிலுவையில் மரிப்பதற்கு முன்பு, மேல் அறையில் தமது சொந்த சீடர்களுக்கு உணவளிப்பதன் மூலம் யூதேய ஊழியத்தை முடித்தார்.”¹⁴⁰⁴

சேடர் ஆராதனை மற்றும் பாஸ்கா பண்டிகையின் ஒரு பகுதியாக பல அற்புதமான சின்னங்கள் உள்ளன. மிக முக்கியமான சின்னங்களில் ஒன்று, பல வழிகளில், மிகவும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட சின்னங்களில் ஒன்றாகும். அது எலியாவின் கோப்பை என்று அழைக்கப்படுகிறது. பல வழிகளில் இந்தக் கோப்பை, யூத மக்களின் மேசியானிய தரிசனத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது.

பாஸ்கா பண்டிகையின் உணவின்போது, ​​”நாம் ஏன் நான்கு கோப்பை திராட்சை ரசத்தைக் குடிக்கிறோம்?” என்ற கேள்வி எழுப்பப்படுகிறது. உண்மையில், இந்தக் நான்கு வினைச்சொற்கள் ரசமும் யாத்திராகமம் 6:6-7-ல்  உள்ள நான்கு வினைச்சொற்களைக் குறிக்கின்றன; இஸ்ரவேல் மக்களைக் கடவுள் எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்த விதத்தை இவ்வினைகள் விவரிக்கின்றன. பாஸ்கா தொடர்பான அந்த நான்கு வினைச்சொற்கள்: வெளியே கொண்டுவருதல், இரட்சித்தல், மீட்துகொள்ளுதல் மற்றும் அழைத்துச் செல்லுதல் ஆகியனவாகும்.

உண்மையில், யாத்திராகமம் 6 அதிகாரம் 8-ஆம் வசனத்தில் ‘கொண்டு வருதல்’ என்ற ஐந்தாவது வினைச்சொல் இருப்பதால், ஐந்தாவது கோப்பை திராட்சைரசம் இருக்க வேண்டும் என்று சில ரபிக்கள் வாதிடுகின்றனர். அந்த வசனம், தேவன் இஸ்ரவேலர்களை தேசத்திற்குள் கொண்டு வரும் முறையைக் குறிக்கிறது. இது ஒரு தனி செயல்முறை என்று சில ரபிக்கள் கருதினர். அது இஸ்ரவேல் மக்களின் மீட்பின் ஒரு பகுதியாக இருக்கவில்லை; அது அவர்களின் எதிர்காலத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. எனவே, இஸ்ரவேலர்களின் மீட்புக்கு எத்தனை வினைச்சொற்கள் பொருந்தும் என்பதில் ரபிக்களிடையே ஒரு பிளவு இருந்தது. ஆகையால், சேடர் விருந்தில் எத்தனை கோப்பை திராட்சைரசம் அருந்த வேண்டும் என்பதில் கருத்து வேறுபாடு இருந்தது.

எனவே, ரபிக்கள் (யூத மத அறிஞர்கள்) ஒரு சமரசத் தீர்வை முன்வைத்தனர். ‘சேடர்’ (Seder) விருந்தின்போது தாங்கள் நான்கு கோப்பை திராட்சை ரசத்தை அருந்துவதாகவும், அதே சமயம் ஐந்தாவது கோப்பை ஒன்றையும் மேஜையின் நடுவில் வைப்பதாகவும் அவர்கள் கூறினர்; ஆனால், அந்த ஐந்தாவது கோப்பையை யாரும் தொடமாட்டார்கள். வருங்காலத்தில் மேசியா (Messiah) வருகை தரும்போது, ​​அவர் நம்முடைய அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் விடையளிப்பார். குறிப்பாக, “சிக்கல்கள் நிறைந்த இந்த உலகில் நாம் எவ்வாறு அமைதியைக் காண்பது?” என்பது போன்ற மிக முக்கியமான கேள்விகளுக்கு அவர் பதிலளிப்பார். மேசியாவின் வருகைக்கான அறிகுறிகள் தென்படும்போது, ​​வாழ்க்கையின் வேறு சில கேள்விகளுக்கும் தீர்வு கிடைக்கும் என்று ரபிக்கள் கூறுகின்றனர். அத்தகைய தீர்வுகாணப்பட வேண்டிய கேள்விகளில் ஒன்று இதுதான்: நாம் நான்கு கோப்பை திராட்சை ரசத்தை அருந்த வேண்டுமா அல்லது ஐந்து கோப்பை திராட்சை ரசத்தை அருந்த வேண்டுமா? ‘சேடர்’ விருந்து மேஜையில் அந்த ஐந்தாவது கோப்பை திராட்சை ரசத்தை நாம் அருந்த வேண்டுமா?

இது எலியாவின் கோப்பை   கர்த்தருடைய அந்த மகத்தானதும் பயங்கரமானதுமான நாளுக்கு முன்பாக அவர் வருவார் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது (வெளிப்படுத்தல் Bw –  மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – இதோ, கர்த்தர் வருவதற்கு முன்பாக நான் தீர்க்கதரிசியாகிய எலியாவை உங்களுக்கு அனுப்புவேன்). எலியா நமது சேதர் விருந்தில் தோன்றி, அரசர் மேசியாவின் வருகையை அறிவிப்பார் என்பதே நம்பிக்கையாகும். எனவே, இந்தக் கோப்பை ஒரு சேதர் மேசையில் தொடப்படாமல் இருக்கும் வரை, நாம் இன்னும் மீட்கப்பட வேண்டிய ஒரு உலகில் வாழ்கிறோம் என்பதே அதன் அர்த்தமாகும். நமது பணி, நமது ஊழியம் இன்னும் நிறைவடையவில்லை என்பதை இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

எல்லாக் கோப்பைகளும் அற்புதமான வரலாற்றுப் பாடங்களைச் சித்தரித்தாலும், சேடரின் நான்கு கோப்பைகளும் இன்று நமக்கான முக்கியமான ஆன்மீகப் பாடங்களையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. யூத மற்றும் புறஜாதி விசுவாசிகள் இருவருக்கும், இந்தக் கோப்பைகள் நமது ஆன்மீகப் பயணத்தை விவரிக்கின்றன. பரிசுத்தமாக்குதலின் கோப்பையைப் போல, நாம் ஒரு நோக்கத்திற்காகப் பிரித்தெடுக்கப்பட்டோம்; வாதைகளின் கோப்பையைப் போல, நமது பழைய வாழ்க்கையின் மதியீனத்திலிருந்து நாம் விடுவிக்கப்பட்டோம்; மீட்பின் கோப்பையைப் போல, உண்மையுள்ள மீட்பளிக்கும் உறவினரால் நாம் மீட்கப்பட்டோம் (ரூத் 3:9 CJB); மேலும் நான்காவது கோப்பையைப் போல, அவருடைய பிள்ளையாக நாம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதற்காக தேவனைப் புகழ்கிறோம் (காண்க Bw – விசுவாசத்தின் தருணத்தில் தேவன் நமக்காக என்ன செய்கிறார்). சேடரின் சின்னங்களால் விளக்கப்பட்டுள்ள பண்டைய வாக்குறுதிகளை மேசியா நிறைவேற்றவிருந்தார்!

நிச்சயமாகவே, இயேசு கடைசி சேதரில் முதல் மூன்று கோப்பைகளைக் கொண்டாடினார், ஆனால் அந்த மாலையின் முடிவில் அவர் ஒரு வியப்பான காரியத்தைச் சொன்னார். பொதுவாக, சீஷர்கள் கடைசி கோப்பையைக் குடிப்பதன் மூலம் சேதரின் முடிவைக் கொண்டாடுவார்கள் என்று எதிர்பார்த்திருப்பார்கள். தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் அவர்கள் அதைத்தான் செய்து வந்தார்கள். ஆனால், அந்த நேரத்தில் கிறிஸ்து சொன்னார்: நான் உங்களுக்கு உண்மையைச் சொல்கிறேன், என் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் உங்களுடன் புதிய திராட்சைரசத்தைக் குடிக்கும் நாள் வரை, இனிமேல் இந்தத் திராட்சைரசத்தின் சாற்றை நான் குடிக்கமாட்டேன் (மத்தேயு 26:29; மாற்கு 14:25). அவர் துதியின் இறுதி நான்காவது கோப்பையைக் குறிப்பிட்டார், அதை அவர் தெளிவாகக் குடிக்கவில்லை. எவ்வளவு விவரிக்க முடியாதது, ஆனாலும், அதே நேரத்தில், எவ்வளவு ஆழமானது!¹⁴⁰⁵

தொன்றுதொட்டு திராட்சைரசம் தயாரிக்கப்பட்டு வருகிறது. விவிலியத்தில் இது முதன்முதலில் நோவாவின் குடிவெறியுடன் (ஆதியாகமம் 9:21) தொடர்புடையதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, இதுவே அவருடைய மகன் ஹாமின் பாவத்திற்கு வழிவகுத்தது. திராட்சைத் தோட்டம், மனிதனின் ஆரோக்கியத்திற்கு மிகவும் அவசியமான சர்க்கரை மற்றும் அவனது ஆரோக்கியத்திற்கு மிகவும் தீங்கு விளைவிக்கும் மதுபானம் ஆகிய இரண்டிற்குமான முதல் ஆதாரங்களில் ஒன்றை வழங்கியது.

திராட்சையின் தூய இரத்தம் (உபாகமம் 32:14), தன் இயல்பிலேயே தீங்கற்றது மட்டுமல்ல, இனிமையானதும் அழகானதுமாகும். திராட்சைத் தோல்களில் சேகரமாகும் ஈஸ்ட் பாக்டீரியாக்களால் ஏற்படும் நொதித்தல் செயல்முறையின் மூலம், திராட்சைச் சர்க்கரையானது ஆல்கஹால் மற்றும் கார்பன் டை ஆக்சைடாகச் சிதைக்கப்பட்ட பின்னரே, அந்த ஒயின் தீங்கு விளைவிப்பதாக மாறுகிறது. நொதித்தல் என்பது அடிப்படையில் ஒரு சிதைவுச் செயல்முறையாகும், இதில் சிக்கலான சர்க்கரை மூலக்கூறுகள், ஆல்கஹாலின் எளிய மூலக்கூறுகளாகச் சிதைக்கப்படுகின்றன. உடல் வெப்பநிலையில், உடலுக்குள் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் சர்க்கரையானது இந்த வகையான சிதைவிலிருந்து தடுக்கப்பட்டு, அதற்குப் பதிலாக உடலின் செயல்பாடுகளுக்கு ஆற்றலின் முதன்மை ஆதாரமாக விளங்குகிறது. மறுபுறம், ஆல்கஹால் என்பது உடல் சிதைவுக்கு ஒரு காரணமாகும்; அது நரம்பு மண்டலத்திலும் முழு உடல் அமைப்பிலும் நுழைந்து, செல்லும் இடமெல்லாம் சேதத்தை ஏற்படுத்துகிறது, இறுதியில், போதுமான அளவு உட்கொண்டால், மரணத்தையும் விளைவிக்கிறது.

தநாக்கில், மதுவைக் குறிக்க இரண்டு எபிரேயச் சொற்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. முதலாவது (திரோஷ்), திராட்சையின் தூய இரத்தம் என்றும், மற்றொன்று (யாயின்), புளித்த அல்லது அழுகிய சாறு என்றும் பொருள்படும். இருப்பினும், கிரேக்க மொழியில் (ஓயினோஸ்) என்ற அதே சொல் இவ்விரண்டிற்கும் பயன்படுத்தப்பட்டது. இதன் விளைவாக, பிரிட் சதாஷாவில், சூழலுக்கு ஏற்ப, மது என்ற சொல் திராட்சைக் கொடியின்  கனி, புதிய பழத்தையோ அல்லது அதன் அழுகிய பொருளையோ குறிக்கலாம். புளித்த மற்றும் புளிக்காத “மதுக்கள்” இரண்டும் அக்கால மக்களால் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன என்பதைச் சரிபார்க்க, பண்டைய எபிரேய மற்றும் கிரேக்க மதச்சார்பற்ற இலக்கியங்கள் ஏராளமாகக் கிடைக்கின்றன.

கர்த்தருடைய இராப்போஜனத்தை ஏற்படுத்தியபோது, ​​இயேசு தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படக்கூடாது என்பதற்காக,திராட்சைக் கொடியின்  கனி, என்ற வார்த்தைக்குப் பதிலாக, திராட்சைரசத்தின் கனி என்ற சொற்றொடரை எப்போதும் கவனமாகப் பயன்படுத்தினார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அவர்  தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறார்.அழுகல் மற்றும் சிதைவின் விளைபொருளான மது, மரணத்தின் சரியான சின்னமாகும். அது, அவருடைய மேசையில் இருந்த கோப்பையில் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட மேசியாவின் இரத்தத்தின் ஜீவனுள்ள தன்மையை நிச்சயமாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த முடியாது. எனவே, அவர் போதையை உண்டாக்கும் ஒரு பொருளை உருவாக்கியிருக்க வாய்ப்பில்லை (கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கை Bq– மீதான விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – இயேசு தண்ணீரை திராட்சைரசமாக மாற்றுகிறார்). அவர் உருவாக்கிய திராட்சைரசம், உண்மையில், திராட்சையின் இரத்தத்திலிருந்து புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு புதிய திராட்சைரசமாகும்! அது போதையூட்டுவதாக இருந்தால் இருக்க வேண்டியது போல, பழைய, அழுகும் திராட்சைரசமாக இருக்கவில்லை. நொதித்தல் செயல்முறை அதன் ஆற்றல் தரும் சர்க்கரைகளின் கட்டமைப்பை சிதைக்கும் மதுவாக உடைக்க நேரம் இருக்கவில்லை. எனவே, அது அவருடைய மகிமையின் பொருத்தமான பிரதிநிதித்துவமாக இருந்தது, மேலும் அவருடைய மாபெரும் அற்புதங்களில் முதலாவதாகவும், இங்கே, கடைசி இராப்போஜனத்திலும் பரிமாறுவதற்குப் பொருத்தமானதாக இருந்தது.

அடுத்த முறை இயேசு ஏற்றுக்கொள்ளுதலின் நான்காவது கோப்பையை அருந்துவது, மேசியானிய ராஜ்யத்தைத் தொடங்குவதற்காக பூமியில் நடைபெறும் ஆட்டுக்குட்டியின் திருமண விருந்தில்தான் (வெளிப்படுத்தல் ஆதியாகமம்  Fg – ஆட்டுக்குட்டியின் திருமண விருந்து பற்றிய எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). அது நீங்கள் தவறவிட விரும்பாத ஒரு சேதர் ஆகும். இயேசு தேவனுடைய குமாரன் என்று நீங்கள் நம்பினால்: “நான் பெற்றுக்கொண்டதை உங்களுக்கு முதன்மையானதாகக் கொடுத்தேன்: கிறிஸ்து வேதவாக்கியங்களின்படி நம்முடைய பாவங்களுக்காக மரித்தார், அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டார், வேதவாக்கியங்களின்படி மூன்றாம் நாளில் உயிர்த்தெழுந்தார்” (1 கொரிந்தியர் 15:3-4). அப்படியானால், நீங்கள் அவருடன் அந்த சேதரை அனுபவிப்பீர்கள்!

எருசலேம் அமைதியாக இருந்தது. தாவீதின் நகரம் ஆள் நடமாற்றமின்றி காணப்பட்டது. தெருக்களில் மனிதர்களோ விலங்குகளோ இல்லை; கூரைகளும் பளிங்குக் கோபுரங்களும் மட்டுமே நிலவின் ஒளியில் மின்னின. பிலாத்துவின் தலைமையகத்தின் சுவரில், ஒரு ரோமானியக் காவலன் கிழக்கத்தியக் காற்றின் குளிரைத் தாங்கிக்கொள்ளத் தன் கைகளைக் கட்டியபடி, கீழே இருந்த கற்பலகைகளில் தன் பணி ஓய்வில் இருந்த தோழர்கள் பகடை உருட்டுவதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஒவ்வொரு முறை பகடை உருட்டிய பிறகும் வீரர்களின் வாக்குவாதங்களைக் கண்டு அவன் சிரித்தபோது, ​​இரட்டைக் கதவுகளிலிருந்த காவலன் சாலையின் குறுக்கே வந்து தன் வாளை உருவியதால் அவனது கவனம் திசை திரும்பியது.

நிலவொளியில் யாரிடமோ கடுமையாகப் பேசிக்கொண்டிருந்த காவலாளியை அவன் பார்த்தான். அடுத்த கணமே, அந்தக் காவலாளி யாரையோ பிரட்டோரியத்திற்குள் கையசைத்து அழைத்தான், ஆனால் அது யாராக இருந்தாலும் இரட்டைக் கதவுகளுக்குக் கீழே தாண்டி வரவில்லை. முற்றத்தின் தீப்பந்த ஒளிகளின் வழியே, மேலே இருந்த அந்தச் சிப்பாயால், அது தலைமைப் பூசாரி என்பதையும், அவருக்கு அருகில் இருந்த திடகாத்திரமான கோயில் காவலர்களின் தலைவன் என்பதையும் காண முடிந்தது.

அவர்கள் வாக்குவாதம் செய்தனர். காவலாளி, “பிலாத்துவிடமிருந்து அவர்களுக்கு ஏதேனும் வேண்டுமென்றால் தவிர, அவர்கள் இங்கு வந்திருக்க மாட்டார்கள்” என்று நினைத்தான். அவனுக்கு எப்போதுமே, அவர்கள் ஏதேனும் ஒன்றைச் செய்து முடிக்கவோ அல்லது ஏதேனும் ஒன்றை நிறுத்தவோ விரும்புவது போலத் தோன்றியது. அவன் கவனித்தபோது, ​​கீழே இருந்த படைவீரன் தன் வாளை உறையிலிட்டு, கைகளைக் கூப்பியபடி, பிரதான ஆசாரியனாகிய காய்பாஸ், திபேரியஸ் சீசரின் விருப்பப்படி, யூதேயா மற்றும் சமாரியாவின் ஆளுநரானபொந்தியு பிலாத்து, உடனடியாகச் சந்திக்க விரும்புவதாக முற்றம் முழுவதும் கர்ஜிப்பதைக் கண்டான்.

பிரதான ஆசாரியர் இரட்டை வாயில்களில் நிற்பதை காவலாளி கண்டான். என்ன ஒரு மூடநம்பிக்கையுள்ள மக்கள்! தீட்டுப்பட்டுவிடுவோமோ என்ற பயத்தால், அவர் ஒரு புறஜாதியாரின் இல்லத்திற்குள் வரமாட்டார். என்ன ஒரு முட்டாள். பிலாத்து தன்னைக் காத்திருக்க வைத்ததில் அவனுக்கு மகிழ்ச்சி. எருசலேமின் மதில்களின் ஓரத்தில் இருந்த காவலர்கள் இரவின் இரண்டாம் சாமத்தை அறிவித்தனர். ஆயிரக்கணக்கான வீடுகளில், சேடர் விருந்து முடிவுக்கு வரும் தருவாயில் இருந்தது.¹⁴⁰⁶

நடு மட்சாவை (அப்பம்) உடைத்தல்
மத்தேயு 26:26; மாற்கு 14:22; லூக்கா 22:19;
1கொரிந்தியர் 11:23-24
வெள்ளிக்கிழமை மாலை சுமார் 8:30 மணிக்கு
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள்

ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: இன்றைய இந்த விழாவில் திரித்துவம் எவ்வாறு சித்தரிக்கப்படுகிறது? பஸ்கா பண்டிகையின் மட்சாவுக்கும், திராட்சைரசத்திற்கும் இயேசு என்ன புதிய அர்த்தத்தைக் கொடுத்தார்? அவர் என்ன நேர்த்திக்கடன் செய்தார்? யேசுவா தமது உடலையும் இரத்தத்தையும் பற்றிப் பேசியபோது, ​​அப்போஸ்தலர்கள் எந்த அளவிற்குப் புரிந்துகொண்டார்கள் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? அஃபிகோமான் என்றால் என்ன, அது கிறிஸ்துவை எவ்வாறு சுட்டிக்காட்டுகிறது?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: திருவிருந்து உங்களுக்கு என்ன அர்த்தம் தருகிறது? இந்தக் காட்சியில் உங்களை மிகவும் கவர்வது எது? உங்களுக்காக வந்தவர் இயேசு என்பது எவ்வகையில்?

யூதாஸ் தனது துரோகப் பயணத்தைத் தொடங்கிவிட்டதால், ஹகதா வாசிப்பு தொடர்ந்துகொண்டிருந்தது. இயேசு, தமக்காக விடப்பட்டிருந்த பதினொரு பேரையும் மேசையைச் சுற்றிப் பார்த்தார். அவர்கள் மிகுந்த ஆர்வத்துடனும் உற்சாகத்துடனும் சாப்பிட்டார்கள். அவர் அவர்களுடைய உரையாடலின் சில பகுதிகளைக் கேட்டு, அவர்களுடைய இதயங்களின் ஆழமான பகுதிகளை ஆராய்ந்தபோது, ​​தாம் ஏற்கெனவே அறிந்திருந்ததை அவர் கண்டுகொண்டார் – அதாவது, இவர்கள் நல்ல மனிதர்கள். ஆனால், அந்தத் தலைமை மேய்ப்பர் கலக்கமடைந்தார், ஏனெனில் அவை அவருடைய இறுதி நேரங்கள், மேலும் அவர் தம் சீடர்களுக்குப் போதிக்க வேண்டியவை இன்னும் ஏராளமாக – மிக மிக அதிகமாக – இருந்தன.¹⁴⁰⁰

அவர்கள் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, ​​இயேசு ஒரு துண்டு மட்சாவை எடுத்தார். அந்தப் புனித நாளின் கடுமையான நிபந்தனைகளில் இதுவும் ஒன்று என்பதால், அந்த முழு உணவிலும் புளிப்பில்லாத மட்சா மட்டுமே இடம்பெற்றிருந்தது. மத்தேயுவின் இந்த வார்த்தைப் பிரயோகம், யேசுவா மேசையிலிருந்த ஒரு குறிப்பிட்ட துண்டு மட்சாவை எடுத்தார் என்பதை உணர்த்துகிறது. பண்டைய காலங்களிலிருந்து இன்றுவரை, யூதர்கள் மட்சா தாஷின் நடுவில் உள்ள ஒரு சிறப்பு மட்சாவை மையமாகக் கொண்டு சேடர் விழாவைக் கொண்டாடி வருகின்றனர்(கீழே காண்க) .

பாஸ்கா பண்டிகைக்கு அப்பம் தகுதி பெறுவதற்கு மூன்று தேவைகள் இருந்தன, இன்றும் இருக்கின்றன. முதல் தேவை என்னவென்றால், அந்த அப்பம் புளிப்பில்லாததாக இருக்க வேண்டும், ஏனெனில் புளிப்பு என்பது பாவத்தின் சின்னமாகும். இயேசு பாவமற்றவராக இருந்ததால், அவரிடம் புளிப்பில்லாத அப்பம் இருந்தது (1 கொரிந்தியர் 11:27, யோவான் 6:51). கிறிஸ்து ஒரே ஒரு பாவம் செய்திருந்தால்கூட, அது அவரைப் பாஸ்கா பலியாக ஆவதிலிருந்து தகுதியிழக்கச் செய்திருக்கும். ஆனால், வாழ்ந்த யூதர்களில் தோராவைச் செம்மையாகக் கடைப்பிடித்த ஒரே நபர் யேசுவா மட்டுமே, ஆகையால், அவரிடம் புளிப்பில்லாத சரீரம் இருந்தது.

பாஸ்கா பண்டிகைக்கு அப்பம் தகுதி பெறுவதற்கு மூன்று தேவைகள் இருந்தன, இன்றும் இருக்கின்றன. முதல் தேவை என்னவென்றால், அந்த அப்பம் புளிப்பில்லாததாக இருக்க வேண்டும், ஏனெனில் புளிப்பு என்பது பாவத்தின் சின்னமாகும். இயேசு பாவமற்றவராக இருந்ததால், அவரிடம் புளிப்பில்லாத அப்பம் இருந்தது (1 கொரிந்தியர் 11:27, யோவான் 6:51). கிறிஸ்து ஒரே ஒரு பாவம் செய்திருந்தால்கூட, அது அவரைப் பாஸ்கா பலியாக ஆவதிலிருந்து தகுதியிழக்கச் செய்திருக்கும். ஆனால், வாழ்ந்த யூதர்களில் தோராவைச் செம்மையாகக் கடைப்பிடித்த ஒரே நபர் யேசுவா மட்டுமே, ஆகையால், அவரிடம் புளிப்பில்லாத சரீரம் இருந்தது.

இரண்டாவதாக, மட்சா  (அப்பம்) வரி வரியாக.கீறப்பட வேண்டியிருந்தது. சாட்டையடி மூலமாக இயேசுவின் உடல் கீறப்பட்டது (யோவான் 19:1). அவருடைய தழும்புகளால் நாம் குணமடைகிறோம் என்று எசாயா கூறினார் (எசாயா மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்க, இணைப்பைக் காண Jb – ஆயினும், நாம் அவரைத் தேவனால் தண்டிக்கப்பட்டவராகவும், அடிக்கப்பட்டவராகவும், துன்புறுத்தப்பட்டவராகவும் கருதினோம் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).

மூன்றாவதாக, மட்சா  (அப்பம்) குத்தப்படவும் வேண்டியிருந்தது. இயேசுவின் உடல் அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டபோது இரண்டு முறை குத்தப்பட்டது: முதலாவதாக, அவருடைய மணிக்கட்டுகளிலும் பாதங்களிலும் ஆணிகளால் குத்தப்பட்டது (யோவான் 19:17-18), இரண்டாவதாக, அவருடைய விலாவில் ஈட்டியால் குத்தப்பட்டது (யோவான் 18:34 மற்றும் 37). சகரியா 12:10, மகா உபத்திரவத்தின் முடிவில் இன்னும் உயிரோடு இருக்கும் யூதர்கள் அனைவரும் சொல்லும் நாளைப் பற்றி தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தது: அவர்கள் தாங்கள் குத்திய என்னை நோக்கிப் பார்ப்பார்கள்; ஒரே பிள்ளைக்காகத் துக்கிப்பதுபோல அவருக்காகத் துக்கிப்பார்கள்.¹⁴⁰¹

பண்டைய காலங்களிலிருந்து இன்றுவரை, யூதர்கள் மட்சா தாஷ் எனப்படும் ஒரு சிறப்புப் பையை  ரொட்டிகளை தனித்தனியாக வைப்பதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் மூன்று அறைகளைக் கொண்ட ஒரு துணிப் பையாகும். மையமாகக் கொண்டு சேடர் சடங்கைக் கொண்டாடி வருகின்றனர். அது மூன்று தனித்தனிப் பைகளைக் கொண்ட ஒரே பையாகும், ஒவ்வொரு பையிலும் புளிப்பில்லாத மட்சா (அப்பம்) ரொட்டி இருக்கும். சேடரின் தொடக்கத்தில், நடுவில் உள்ள மட்சா ரொட்டி அதன் பையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டு இரண்டாக உடைக்கப்படுகிறது. அதன் பெரிய பாதி ஒரு வெள்ளை லினன் துணியில் சுற்றப்பட்டு மீண்டும் மட்சா (அப்பம்) தாஷில் வைக்கப்படுகிறது; சிறிய பாதி மிகவும் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது, மேலும் அதற்கு அபிகோமன் என்ற சிறப்புப் பெயரும் சூட்டப்படுகிறது. பின்னர் அது ஒரு கைத்துணியிலோ அல்லது பையிலோ சுற்றப்பட்டு, சேடரில் பங்கேற்பவர்களில் ஒருவரால் மற்றவர்களின் பார்வையிலிருந்து மறைக்கப்படுகிறது.

உணவு முடிந்த பிறகு, ‘த்ஸாஃபூன்’ (மறைக்கப்பட்டது என்று பொருள்படும்) எனப்படும் ஹக்கதாவின் ஒரு பகுதியின் போது, ​​அங்கிருப்பவர்கள் மறைக்கப்பட்ட மட்ஸாவைத் (அப்பம்) தேடுகிறார்கள். இன்று, மறைக்கப்பட்ட அஃபிகோமானைத் தேடுவது சேடர் விருந்தில் குழந்தைகளுக்கும் பேரக்குழந்தைகளுக்கும் ஒரு முக்கிய சிறப்பம்சமாக உள்ளது. அது கண்டுபிடிக்கப்பட்டதும், அதன் உறை பிரிக்கப்பட்டு, ஆலிவ் பழத்தின் அளவுள்ள சிறு துண்டுகளாக உடைக்கப்பட்டு, அனைவரும் உண்பதற்காக விநியோகிக்கப்படுகிறது. அஃபிகோமான் என்ற வார்த்தையின் தோற்றம் குறித்து விவிலிய மற்றும் மொழியியல் அறிஞர்களுக்குத் துல்லியமாகத் தெரியவில்லை, இருப்பினும் அது பொதுவாக இனிப்பு வகை அல்லது கடைசியாக வருவது என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது. யோவான் ஸ்நானகன், தனக்குப் பின் வரும் மேஷியாக் இயேசுவைத் தேடும்படி தன் சீடர்களை அழைத்தபோது, ​​இதே வார்த்தை வடிவத்தைப் பயன்படுத்தியது குறிப்பிடத்தக்கது (மத்தேயு 3:11).

நவீன யூதர்களுக்குத் தெரியாத ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், மட்சா தாஷ் என்பது திரித்துவத்தின் திரித்துவம். குறிக்கிறது. நடுவில் உள்ள மட்சா(அப்பம்) வெளியே எடுக்கப்பட்டு, உடைக்கப்பட்டு, ஒரு வெள்ளை லினன் துணியில் சுற்றப்படுகிறது. மட்சாவை (அப்பம்)  உடைப்பது, புளிப்பில்லாத, கீறப்பட்ட மற்றும் துளைக்கப்பட்ட கிறிஸ்துவின் உடைந்த உடலைக் குறிக்கிறது. அவர் சிலுவையிலிருந்து அகற்றப்பட்டபோது, ​​சிறிது காலத்திற்கு லினன் துணியில் வைக்கப்பட்டார் (லூக்கா 23:52-53). நடுவில் உள்ள மட்சா சிறிது காலத்திற்கு மறைத்து வைக்கப்படும்போது, ​​அவர் கல்லறையில் கழித்த மூன்று நாட்களை அது குறிக்கிறது. சேடரில் உள்ள ஒரே கிரேக்க வார்த்தை அஃபிகோமன் ஆகும், அதன் பொருள் ‘அவர் வந்தார்’ என்பதாகும். அது ஒருமையில், முதல் நபரில் உள்ளது.முதல் நூற்றாண்டுக்கு முன்பே சேடரின் ஒரு பாரம்பரிய அங்கமாக அஃபிகோமன் நிறுவப்பட்டிருந்தால், இயேசுவா, மேஷியாக் என்ற தனது ஊழியத்தைப் பற்றிய ஒரு புதிய உண்மையை விளக்குவதற்காக, நன்கு அறியப்பட்ட ஒரு சடங்கைப் பயன்படுத்தியிருக்க வேண்டும். அல்லது, இந்த சேடரில்தான் அவர் முதன்முறையாக அந்தச் சடங்கை உருவாக்கியிருக்கலாம். ஆனால் அதன் தோற்றம் எதுவாக இருந்தாலும், அஃபிகோமன் சடங்கானது மேசியாவின் ஊழியத்தை மறுக்கமுடியாதபடி சித்தரிக்கிறது – அதாவது, அவருடைய தோற்றம் (மீகா 5:2-ல் உள்ளபடி மட்சா தாஷை விட்டு வெளியேறுதல்), அவருடைய மரணம் (ஏசாயா 53:10-ல் உள்ளபடி நமது பாவங்களுக்காக நொறுக்கப்படுதல்) மற்றும் அவருடைய உயிர்த்தெழுதல் (ஏசாயா 53:10-ல் உள்ளபடி சேடரின் முடிவில் மீண்டும் தோன்றுதல்).¹⁴⁰²

எனவே,அவர்கள் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தபோது, ​​இயேசு ஒரு துண்டு மட்சாவை எடுத்து, நன்றி செலுத்தி, அதைப் பிட்டு, தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களுக்குக் கொடுத்தார். அதுவரை, ஒவ்வொரு பாஸ்கா பண்டிகையின்போதும் தாங்கள் கொண்டாடியதிலிருந்து இது ஒன்றும் வித்தியாசமானது என்று அவர்கள் ஒருவேளை கருதியிருக்க மாட்டார்கள். ஆனால், அவர் அவர்களை மிகவும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியிருக்கக்கூடிய ஒரு காரியத்தைச் சொன்னார்: “இதை எடுத்துச் சாப்பிடுங்கள்; இது உங்களுக்காகக் கொடுக்கப்பட்ட என் சரீரம்.” அவர்கள் அந்த மட்சாவை(அப்பம்) உண்ணத் தொடங்கினார்கள், ஆனால் அவர்கள் குழப்பமடைந்தார்கள், ஏனென்றால் இது பாஸ்கா செடேரிலிருந்து ஒரு திடீர் விலகலாக இருந்தது. “என்னை நினைவுகூரும்படி இதைச் செய்யுங்கள்” (மத்தேயு 26:26; மாற்கு 14:22; லூக்கா 22:19; 1 கொரிந்தியர் 11:23-24). இப்போது அவர்கள் யூகிக்கத் தொடங்கினார்கள். அவர் எங்கு செல்ல வேண்டுமோ அங்கு சென்ற பிறகு, இதை மீண்டும் மீண்டும் செய்ய வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினாரா? ஆனால் அந்தப் பகுதியை அவர்கள் இன்னும் புரிந்து கொள்ளவில்லை.

கி.பி. 70 வரை ஆட்டுக்குட்டியைப் பலியிடும் வழக்கம் இருந்தது, ஆனால் பின்னர் அது மாறியது. அந்த ஆண்டில் யூத ஆலயம் அழிக்கப்பட்டது, அதனால் பலி செலுத்துவது சாத்தியமில்லாமல் போனது. ஆலயம் இல்லை, குருத்துவமும் இல்லை. இன்று பெரும்பாலான யூதர்களிடையே ஆட்டுக்குட்டி இறைச்சி தடை செய்யப்பட்டுள்ளது, அதற்குப் பதிலாக வறுத்த கோழி போன்ற இறைச்சி பயன்படுத்தப்படுகிறது. இருப்பினும், வீடுகளில் இருந்து புளிப்பு மாவு முற்றிலுமாக அகற்றப்பட்ட நிலையில், புளிப்பில்லாத ரொட்டியை உண்ணும் வழக்கம் தொடர்கிறது. அன்று முதல், பாஸ்கா பண்டிகை உணவு புளிப்பில்லாத ரொட்டி மற்றும் கசப்பான மூலிகைகளுடன் உண்ணப்பட்டது. பல நூற்றாண்டுகளாக யூதர்களின் வழக்கம் வளர்ந்தபோது, ​​ஆட்டுக்குட்டி இல்லாததால், புளிப்பில்லாத ரொட்டி பாஸ்கா பண்டிகையின் மிக முக்கியமான சின்னமாக மாறியது. இறுதியில், பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியின் அடையாள நினைவூட்டலாக, அஃபிகோமென் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு சிறிய துண்டு புளிப்பில்லாத ரொட்டி பாஸ்கா பண்டிகையின் போது உண்ணப்பட்டது. சில யூத மரபுகளில், அந்த சிறிய துண்டு புளிப்பில்லாத ரொட்டியை உண்ணும்போது, ​​”ஆலயம் இருந்தபோது உண்ணப்பட்ட பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியின் நினைவாக” என்று கூறுகிறார்கள்.

யூத சட்டத்தின்படி, பாஸ்கா பண்டிகைக் காலத்தில் ஒரு யூதர் புளித்த மாவை வைத்திருக்கக் கூடக் கூடாது. ஆனால், இந்தச் சட்டம், ஏராளமான புளித்த பொருட்களை வைத்திருக்கும் ஒரு கடைக்காரருக்குச் சிக்கல்களை உருவாக்கியது; அவர் தனது புளித்த மாவு அனைத்தையும் அழிக்க நேர்ந்தால், பெரும் நிதி இழப்பைச் சந்திப்பார். கடைக்காரரைப் பாதுகாப்பதற்காக, ரபிக்கள் அவர் தனது புளித்த மாவை ஒரு யூதரல்லாதவருக்குத் தற்காலிகமாக விற்று, பாஸ்கா பண்டிகைக்குப் பிறகு அதைத் திரும்ப வாங்கிக்கொள்ள அனுமதித்தனர். அந்த விற்பனை நிபந்தனையற்றதாக இருக்க வேண்டும், மேலும் வாங்குபவர் அதை உபயோகிக்கவோ, விற்கவோ, தானம் செய்யவோ அல்லது அழிக்கவோ சுதந்திரம் பெற்றிருக்க வேண்டும். பொதுவாக, அவர்கள் யூதருடன் நட்பாக இருக்கும் ஒரு யூதரல்லாதவரைக் கண்டுபிடித்து, அவரை அவ்வாறு செய்ய விடாமல், பாஸ்கா பண்டிகை முடியும் வரை அதைத் தன்னிடமே வைத்துக்கொண்டு, பின்னர் திரும்ப விற்றுவிடுவார்கள். விற்பனை விலை மிகவும் குறைவாகவே இருக்கும். உதாரணமாக, இஸ்ரேலில் சில பழமைவாத யூதர்கள் தங்கள் புளித்த மாவு அனைத்தையும் ஒரு அரபியருக்கு ஒரு டாலருக்கு விற்கிறார்கள், பாஸ்கா பண்டிகைக்குப் பிறகு அந்த அரபியருக்கு ஒரு டாலர் கொடுத்து புளித்த மாவு அனைத்தையும் திரும்ப வாங்கிக்கொள்கிறார்கள். எட்டு நாட்களுக்கு அந்த யூதரின் கடையில் உள்ள புளித்த மாவு அனைத்தும் அந்த அரபியருக்குச் சொந்தமாகிவிடும். இது வெளிப்படையாக ஒரு சட்டப் புனைவு மட்டுமே என்றாலும், யூத சட்டத்தின் கீழ் இது ஒரு சட்டப்பூர்வமான விற்பனையாகவே கருதப்படுகிறது. இந்த விற்பனைக்கும் மற்ற எந்தவொரு விற்பனைக்கும் உள்ள ஒரே வித்தியாசம், அது ஒரு அறிவு சார்ந்த விஷயமாகும்; அதாவது, புளித்த மாவை விற்பவர், பாஸ்கா பண்டிகைக்குப் பிறகு புறஜாதியார் அதைத் தன்னிடம் திரும்ப விற்பார் என்பதை அறிந்திருப்பார். யூதர்களின் சிந்தனைப்படி, இந்த அறிவு அந்த விற்பனையின் சட்டப்பூர்வ செல்லுபடியை எந்த வகையிலும் களங்கப்படுத்தவோ அல்லது அதில் தலையிடவோ செய்யாது.¹⁴⁰³

எனவே, நவீன யூத மதத்தில், ரபிக்கள் தாங்களே உணராமல், மேசியாவைச் சுட்டிக்காட்டும் நடைமுறைகளை பல ஆண்டுகளாக உருவாக்கியுள்ளனர். இதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம் அஃபிகோமன் சடங்கு. இந்தச் சடங்கின் தோற்றம், ரபிக்களின் வாய்மொழிச் சட்டத்தை (Ei – வாய்மொழிச் சட்டம் காண்க) உடைய  அடிப்படையாகக் கொண்டது. அந்தச் சட்டத்தின்படி, பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியே கடைசியாக உண்ணப்பட வேண்டும் என்பதால், இரவு உணவிற்குப் பிறகு இனிப்பு எதுவும் உண்ணக்கூடாது என்று கூறப்பட்டது. ஆனால் கி.பி. 70-க்குப் பிறகு பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி உண்ணப்படாமல் போனதால், அஃபிகோமன் அதன் அடையாள நினைவூட்டலாக மாறியது. பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியே கடைசியாக உண்ணப்பட வேண்டும் என்பதால், இப்போது அஃபிகோமனும் கடைசியாக உண்ணப்படுகிறது. பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டிக்குப் பொருந்திய விதிகள் இப்போது அஃபிகோமனுக்கும் பொருந்தும்.

பாஸ்கா பண்டிகை முழுவதும் ‘நினைவு’ என்ற வார்த்தையே முக்கிய அம்சமாக விளங்குகிறது (1 கொரிந்தியர் 11:23-24). நமக்காக வந்தவரை நினைவுகூருவதே மட்சா (அப்பம்)ஆகும். இன்று விசுவாசிகளால் கடைப்பிடிக்கப்படும் திருவிருந்து என்பது ஒரு புதிய விஷயமல்ல, மாறாக அது பாஸ்கா செடேரின் விவரங்களின் நிறைவேற்றமாகும். மேலும், மட்சா (அப்பம்) ஒரு அடையாளமாக இருந்தாலும், அதன் குறியீட்டு அர்த்தம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அது மேசியாவின் பாவமற்ற வாழ்வின் சின்னமாகவும், நமது மீட்புக்கான பரிபூரண ஈடாகவும் விளங்குகிறது.

நான் உங்களுக்கு உண்மையைச் சொல்கிறேன், உங்களில் ஒருவன் எனக்குத் துரோகம் செய்யப் போகிறான்
மத்தேயு 26:21-25; மாற்கு 14:18-21; லூக்கா 22:21-23; யோவான் 13:21-30
வெள்ளிக்கிழமை மாலை சுமார் 8:00 மணி
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள்

நான் உங்களுக்கு உண்மையைச் சொல்கிறேன், உங்களில் ஒருவன் என்னைக் காட்டிக்கொடுக்கப் போகிறான். ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: இயேசு தம்மைக் காட்டிக்கொடுப்பவனை எந்தெந்த நிலைகளில் வெளிப்படுத்துகிறார்? நீங்கள் அந்த மேசையில் சாய்ந்திருந்திருந்தால், எப்படி உணர்ந்திருப்பீர்கள் என்று நினைக்கிறீர்கள்? அல்லது என்ன சொல்லியிருப்பீர்கள்? அவர் காட்டிக்கொடுக்கப்போவதை முன்னறிவித்தால், மேசியாவிடம் நீங்கள் எதை உணர்கிறீர்கள்: தீர்மானமா? மனமுறிவா? அமைதியின்மையா? சீடர்களிடம் நீங்கள் எதை உணர்கிறீர்கள்? யூதாஸிடம்? யூதாஸ் தன் செயல்களுக்குப் பொறுப்பானவனா (யோவான் 13:27 மற்றும் யோவான் 6:70, 12:4-6, 13:2)? யூதாஸ் இரவில் வெளியே சென்றதன் முக்கியத்துவம் என்ன?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: ஒருவர் உங்களுக்குப் பின்னால் குத்துவார் என்று உங்களுக்கு முன்பே தெரிந்திருந்தால், அந்த நபரை நீங்கள் எப்படி நடத்துவீர்கள்? அன்பு என்றால் என்ன என்பதை இயேசு எப்படி வெளிப்படுத்துகிறார்? அது எவ்வளவு கடினமாக இருக்கும்? அது யதார்த்தமற்றதா? மேசியாவுடன் மூன்று வருட நெருங்கிய ஐக்கியம் இருந்தும், யூதாஸால் எப்படித் திரும்பி அவரைக் காட்டிக்கொடுக்க முடிந்தது?

ஆட்டுக்குட்டி ஆயத்தமாயிருந்தது. அடுப்பிலிருந்து அது மென்மையாக எடுக்கப்பட்டபோது, ​​இயேசுவும் அப்போஸ்தலர்களும் ஒருமித்த குரலில், மெய்யாகவே சத்தமிட்டார்கள்: இஸ்ரவேலே, கேள்! எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் ஒருவரே (உபாகமம் 6:4). வேலையாட்கள் தலைகீழாக வைக்கப்பட்டிருந்த ‘U’ வடிவ மேசைக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் சென்று, சடங்குமுறைப்படி சுத்தப்படுத்தப்பட்ட தட்டுகளை அவற்றின் இடத்தில் வைத்து, பதின்மூன்று ஆண்கள் இடங்களுக்கு முன்பாக உலோகக் கோப்பைகளை நிறுத்தினார்கள். அந்தி சாயும் நேரத்தின் குளிரை அறையில் உணர முடிந்தது, வேலையாட்கள் அடுப்புகளைப் பற்றவைக்கத் தொடங்கினார்கள். முழு ஆட்டுக்குட்டியும், பழுப்பு நிறமாகவும் சலசலப்புடனும், தாழ்வான மேசையின் மீது பனி போன்ற துணிகளில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. நறுமணப் பொருட்களும், காட்டு மூலிகைகளும், பழங்களும் கிண்ணங்களுடன் வைக்கப்பட்டிருந்தன.

கைகளைக் கழுவிய பிறகு, அதாவது பாதங்களைக் கழுவிய பிறகு, கசப்பான மூலிகைகளை மட்சாவுடன் ஒரு கிண்ணம் சூப்பில் தோய்த்து உண்ணும் சடங்கு நடைபெற்றது. அவர்கள் மேசையில் சாய்ந்து, பேசிக்கொண்டும் சாப்பிட்டுக்கொண்டும் இருந்தபோது, ​​இயேசு உள்ளத்தில் மிகவும் கலக்கமடைந்து, ஒரு கணம் தயங்கினார். யேசுவாவிடம் ஒரு இரகசியம் இருந்தது, ஒரு பயங்கரமான இரகசியம். அவர் தம் கையில் கசப்பான மூலிகைகளை வைத்திருந்தார்; அது எகிப்தில் இருந்த கொடிய அடிமைத்தனத்தின் சின்னமாகும். அவர் யாரையும் பெயர் குறிப்பிடவில்லை, ஆனால் சட்டென்று கூறினார்: “நான் உங்களுக்கு உண்மையைச் சொல்கிறேன், உங்களில் ஒருவன் என்னைக் காட்டிக்கொடுக்கப் போகிறான்” (மத்தேயு 26:21; மாற்கு 14:18அ; யோவான் 13:21). யூதாஸைப் பற்றி இயேசு, “உங்களில் ஒருவன் பிசாசு” (யோவான் 6:70) என்று கூறியபோதே இது முன்னரே உணர்த்தப்பட்டிருந்தாலும், அது அவர்களுக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்திருக்க வேண்டும். என்ன? உண்மையில், அவர்களில் ஒருவன் தன்னை மகா சனகெத்ரினிடம் ஒப்படைக்கப் போகிறான் என்றுதான் ஆண்டவர் கூற வந்தாரா? ரோமானியர்களிடம்? மத்தேயு 17:22, 20:18-19 மற்றும் 26:2 ஆகிய வசனங்களில், தாம் மனிதர்களின் கைகளில் ஒப்படைக்கப்படுவது அல்லது தம்முடைய எதிரிகளால் காட்டிக்கொடுக்கப்படுவது பற்றி இயேசு பேசியிருந்தார்; ஆனால், அது யார் என்பதற்கான எந்த அறிகுறியையும் அவர் இதுவரை கொடுக்கவில்லை, இருப்பினும் வாசகருக்கு அது தெரியும்.

முன்பு குறிப்பிட்டபடி, இயேசுவைக் கொல்ல விரும்பிய சதுக்கேயர்களுடன் யூதாஸ் ஏற்கனவே ஒரு உடன்படிக்கை செய்திருந்தான் (இணைப்பைக் காண, Kc – யூதாஸ் இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறான் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). ஆனால் இப்போது, ​​சேடர் விருந்தின்போது, ​​மேசியா இந்த வரவிருக்கும் யதார்த்தத்தை பன்னிரு சீடர்களிடம் குறிப்பிடுகிறார். இது, அவரைக் காட்டிக்கொடுக்கப்போகும் நபரைக் குறிப்பிடுவதற்காக மட்டுமல்ல, அந்தக் குற்றத்தின் கொடூரத்தைக் காட்டுவதற்காகவும் இருந்தது. அந்தப் போலி அப்போஸ்தலன் என்ன செய்வான் என்று கர்த்தருக்குத் தெரிந்திருந்தபோதிலும், நமது இரட்சகர் அவனை அதைச் செய்யும்படி கட்டாயப்படுத்தவில்லை. கிடைத்த ஒவ்வொரு வாய்ப்பிலும், இயேசு யூதாஸை எச்சரித்து, மனந்திரும்பி இரட்சிக்கப்படும்படி அவனிடம் மன்றாடினார், ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் யூதாஸ் மறுத்துவிட்டான். இயேசு கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்ளவோ ​​அல்லது நிராகரிக்கவோ அனைவருக்கும் சுயவிருப்பம் உண்டு. நாம் தேவனிடம் ‘இல்லை’ என்று சொல்லி, அதை உறுதியாக நிலைநிறுத்த முடியும், ஆனால் யூதாஸோ நாளுக்கு நாள், வாரத்திற்கு வாரம், மாதத்திற்கு மாதம், வருடத்திற்கு வருடம் ‘இல்லை’ என்றே சொல்லிக்கொண்டிருந்தான். புரிந்துகொள்ள முடியாதது.

யூதாஸைத் தவிர, அந்த மேஜையைச் சுற்றியிருந்த அனைவரிடமும் ஏற்பட்ட அவநம்பிக்கையை கற்பனை செய்து பாருங்கள். அவர் தங்களில் யாரைக் குறிப்பிடுகிறார் என்று புரியாமல், அப்போஸ்தலர்கள் ஒருவரையொருவர் வெறித்துப் பார்த்தனர். அவர்கள் வெளிப்படையாகவே கலக்கமடைந்து, தங்களில் யார் இதைச் செய்திருப்பார் என்று தங்களுக்குள் கேள்வி கேட்கத் தொடங்கினார்கள். தங்களில் ஒருவரே தங்கள் எஜமானுக்கு எதிராகத் திரும்புவார் என்பது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றியிருக்க வேண்டும். உணவு உண்ட பிறகு ஒரு நண்பனைக் காட்டிக் கொடுப்பது, அண்மைக் கிழக்கில் மிக மோசமான துரோகமாகக் கருதப்பட்டது, இன்றும் அவ்வாறே கருதப்படுகிறது.¹³⁹⁰

சற்று நேரத்திற்கு முன்பு, அவர்களுடைய பாதங்களைக் கழுவிய பின், இயேசு அவர்களிடம் கூறினார்: என் அப்பத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டவன் எனக்கு எதிராகத் திரும்பிவிட்டான் (யோவான் 13:18). இது சங்கீதம் 41:9-இன் ஒரு மறுவடிவமைப்பாகும். என் நெருங்கிய நண்பன், நான் நம்பியவன், என் அப்பத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டவன் கூட எனக்கு எதிராகத் திரும்பிவிட்டான். இது, அப்சலோம் தன் தந்தைக்கு எதிராகச் சதி செய்ய உதவியதன் மூலம் தாவீது ராஜாவுக்கு அகித்தோபேல் செய்த துரோகத்தைக் குறிக்கிறது (இரண்டாம் சாமுவேல் 16:15 முதல் 17:3 வரை). தநாக்-கில் மிகப் பெரிய துரோகியான அகித்தோபேல், யூதாஸுக்கு இணையானவன். ஆனால், தான் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்படவில்லை என்பதை கிறிஸ்து விரைவில் உணர்ந்துகொண்டார். சீடர்கள் ஒருவர்பின் ஒருவராக இயேசுவிடம், “ஆண்டவரே, நிச்சயமாக நான் அல்ல” என்றார்கள் (மத்தேயு 26:22; மாற்கு 14:19; லூக்கா 22:23; யோவான் 13:22). கிரேக்க மொழி அமைப்பு, இந்தக் கேள்விக்கு ஒரு எதிர்மறையான பதிலை எதிர்பார்க்கிறது. யாரால் இவ்வளவு தாழ்ந்த நிலைக்குச் செல்ல முடியும்?

அப்போஸ்தலர்கள் குழப்பமடைந்தது சுவாரஸ்யமானது. கிறிஸ்து மற்ற சீடர்களை நடத்திய அதே விதத்தில்தான் யூதாஸையும் நடத்தியிருக்கிறார் என்பது தெரிகிறது. மூன்று ஆண்டுகளாக, மற்ற பதினொரு சீடர்களிடம் இருந்தது போலவே, ஆண்டவர் யூதாஸிடமும் மென்மையாகவும், அன்பாகவும், கனிவாகவும் இருந்தார். யூதாஸின் அவிசுவாசத்திற்காக இயேசு விடுத்த எந்தவொரு சவாலும் தனிப்பட்ட முறையில்தான் இருந்திருக்கிறது என்பது தெரிகிறது. இயேசு யூதாஸிடம் வேறுவிதமாக நடந்துகொண்டிருந்தால், மற்ற எல்லா அப்போஸ்தலர்களுக்கும் அது தெரிந்திருக்கும். யூதாஸ் அந்தக் குழுவின் ஒதுக்கப்பட்டவனாகக் கருதப்பட்டிருந்தால், அவன்தான் துரோகி என்று யாராவது நிச்சயம் கூறியிருப்பார்கள். ஆனால் யாரும் அப்படிச் செய்யவில்லை. உண்மையில், யூதாஸ் அந்தக் குழுவின் பொருளாளராக இருந்தார், சீடர்கள் அவரை நம்பினார்கள்.¹³⁹¹

யாரையும் பெயர் குறிப்பிடாமல் இயேசு கூறினார்: என்னைக் காட்டிக்கொடுக்கப் போகிறவனுடைய கை, அதாவது என்னைக் காட்டிக்கொடுக்கும் செயலில் இருக்கிறவனுடைய கை, மேசையின்மேல் என்னுடைய கையோடு இருக்கிறது. காட்டிக்கொடுப்பு ஏற்கெனவே தொடங்கிவிட்டது. சூசகமாகக் குறிப்பிட்டார், அவர் கூறினார்: அது பன்னிருவரில் ஒருவன், என்னுடன் கிண்ணத்தில் தன் புளிப்பில்லாத அப்பத்தை முக்குகிறவன் என்னைக் காட்டிக்கொடுப்பான் என்று இயேசு தொடர்ந்தார் (மத்தேயு 26:23; மாற்கு 14:18b மற்றும் 20; லூக்கா 22:21). ஆனால், அப்போஸ்தலர்கள் ஒன்றாக உணவு உண்ணும் பழக்கத்தில் இருந்ததாலும், ஒவ்வொருவரும் தங்கள் அப்பத்தை ஒரு பொதுவான கிண்ணத்தில் முக்கியதாலும், அது அவர்களில் யாராக வேண்டுமானாலும் இருந்திருக்கலாம். இருப்பினும், அவர்களில் ஒருவன் மட்டுமே குற்றவாளி என்றும் மற்றவர்கள் உண்மையாகவே தமக்கு உரியவர்கள் என்றும் கர்த்தர் அவர்களுக்கு உறுதியளித்தார் (யோகனான் 13:18).

நனைக்கும் அம்சம், சேடர் சடங்கின் ஒரு பகுதியான, புளிப்பில்லாத மட்சா ரொட்டியை கசப்பான மூலிகைகளில் நனைப்பதை தெளிவாகக் குறிப்பிடுவதாகத் தெரிகிறது. அந்த உணவில் சாரோசெட் மற்றும்/அல்லது மரோர் இருந்தன. சாரோசெட் என்பது பழங்கள், கொட்டைகள், மசாலாப் பொருட்கள் மற்றும் திராட்சை ரசம் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்ட ஒரு இனிப்புப் பசை ஆகும். சேடர் சடங்கில் அதன் செயல்பாடு, எகிப்தில் இஸ்ரவேல் அடிமைகள் செய்த சாந்தை அதன் தோற்றத்தால் நினைவூட்டுவதாகும். மரோர் என்றால் கசப்பான மூலிகைகள் என்று பொருள், இது பார்வோனுக்கு இஸ்ரவேல் அடிமைகளாக இருந்த கசப்பை நினைவூட்டுகிறது; இன்று முள்ளங்கி வேர் மரோர் ஆகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. யேசுவாவுக்கு முந்தைய தலைமுறையில், ரபி ஹில்லெல், “அன்றிரவு, அவர்கள் நெருப்பில் வாட்டப்பட்ட இறைச்சியை உண்ண வேண்டும்” என்ற கட்டளையை அப்படியே நிறைவேற்றும் விதமாக, பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியின் ஒரு துண்டுடன் மட்சா மற்றும் கசப்பான மூலிகைகளைச் சேர்த்து ஒரு “சாண்ட்விச்” உண்ணும் வழக்கத்தைத் தொடங்கி வைத்தார். அவர்கள் அதை மட்சா மற்றும் கசப்பான மூலிகைகளுடன் உண்ண வேண்டும் (யாத்திராகமம் 12:8).¹³⁹² இந்த நனைத்தல் ஒரு மிக முக்கியமான அடையாளச் செயலாகவும் இருந்தது, இது மனமுடைந்த அந்த தல்மித் மேற்கொள்ளவிருந்த கசப்பான செயலைப் பிரதிபலித்தது.

இன்று யூத மதத்தில், பாஸ்கா செடர் பண்டிகையானது பாடல்கள் பாடுதலுடன் ஒரு கொண்டாட்டச் சூழலில் உண்ணப்படுகிறது, மேலும் இது இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது கோப்பை திராட்சைரசத்திற்கு இடையில் வருகிறது. அடையாள உணவுகளுடன் பின்னிப் பிணைந்த ஒரு முழுமையான உணவு, ஒரு விருந்துக்குச் சற்றும் குறைவில்லாதது. இது வறுத்த முட்டையை உப்பு நீரில் நனைப்பதன் மூலம் தொடங்குகிறது. அந்த வறுத்த முட்டை, பாஸ்காவின் முதல் நாள் காலையில் ஆலயத்தில் உள்ள வெண்கலப் பலிபீடத்தில் செய்யப்பட்ட ஹகிகா காணிக்கையைக் குறிக்கிறது. முட்டை பல வழிகளில் அடையாளப்பூர்வமாக விளங்குகிறது. முதலாவதாக, முட்டையின் உருண்டையான வடிவம் வாழ்க்கைச் சுழற்சியைக் குறிக்கிறது. இரண்டாவதாக, பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியின் பலி நிறுத்தப்பட்டபோது ஆலயம் அழிக்கப்பட்டதற்கான துக்கத்தின் சின்னமாகும். ஆட்டுக்குட்டிக்குப் பதிலாக ஒரு முட்டை இருப்பது, அதைத் துக்கத்தின் அடையாளமாக ஆக்குகிறது. மூன்றாவதாக, இது யூத மதத்தில் உயிர்த்தெழுதலின் சின்னமாகும், ஒருவேளை இதுவே கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலை ஈஸ்டர் முட்டையுடன் இணைக்கும் மூலமாக இருக்கலாம். நான்காவதாக, முட்டை யூத மக்களின் சின்னமாகவும் இருக்கிறது, ஏனென்றால் முட்டை எவ்வளவு அதிகமாக வேகவைக்கப்படுகிறதோ, அவ்வளவு கடினமாக அது மாறும். அதுபோலவே, யூதர்கள் எவ்வளவு அதிகமாகத் துன்புறுத்தப்படுகிறார்களோ, அவ்வளவு அதிகமாக அவர்கள் கடினமானவர்களாக மாறுகிறார்கள்.¹³⁹³

மனச்சோர்வூட்டும் செய்திகள் இருந்தபோதிலும், இவை அனைத்தும் யெகோவாவின் மாபெரும் மீட்புத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதி என்று யேசுவா உறுதிப்படுத்தினார் (யாத்திராகமம் Bz – மீட்பு குறித்த எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). யெகோவா சொல்வது போலவே மானிட மகன் மரிப்பார். கடவுளின் மாபெரும் ஆசீர்வாதங்கள் பெரும்பாலும் பேரழிவுகளின் வேடத்தில் வருகின்றன. இதைச் சந்தேகிப்பவர்கள் கல்வாரி மலைக்கு ஏறிப் பார்த்தால் மட்டும் போதும். அந்த வெள்ளிக்கிழமையன்று ஸியோனின் கூட்டுக்கருத்து இதுவாக இருந்தது: யேசுவா முடிந்துவிட்டார். வேறு என்ன முடிவு அர்த்தமுள்ளதாக இருந்தது? சன்ஹெட்ரின் அவரைக் காட்டிக்கொடுத்திருந்தது. ரோம் அவருக்குப் பிணை கொடுக்க மறுத்துவிட்டது. அவருடைய அப்போஸ்தலர்கள் பயந்து ஓடிவிட்டனர். அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டு, இறப்பதற்காக விடப்பட்டார்… அவ்வாறே அவர் இறந்தார். அவர்கள் அவருடைய உதடுகளை அடக்கி, அவருடைய கல்லறையை மூடினார்கள். மேலும், செபப்பிரகாரத்திற்குத் தகுதியான எந்த ஆசாரியனும் உங்களுக்குச் சொல்வது போல, நசரேயன் ஒரு வரலாறாகிவிட்டார். மூன்று ஆண்டுகால வல்லமையும் வாக்குறுதிகளும் இரவல் கல்லறையில் சிதைந்து கொண்டிருந்தன. சிலுவை அறையப்பட்ட வானத்தில் ஒரு நம்பிக்கைக் கதிரைத் தேடிப் பாருங்கள், உங்களால் அதைக் காண முடியாது. இதுவே சீடர்களின் கண்ணோட்டமாகவும், அவருடைய நண்பர்களின் கருத்தாகவும், அவருடைய எதிரிகளின் கண்ணோட்டமாகவும் இருந்தது. ஆனால் யெகோவா ஆச்சரியப்படவில்லை. அவருடைய திட்டம் சரியான நேரத்தில் நிறைவேறியது. மரணத்திலும்… குறிப்பாக… மரணத்திலும், மேசியா இன்னும் ராஜாவாகவும், தமது சிலுவை அறையப்படுதலின் எஜமானராகவும் இருக்கிறார்.¹³⁹⁴

ஆயினும், அதே நேரத்தில், கிறிஸ்து எச்சரித்தபடி, யூதாஸ் தனது தனிப்பட்ட தெரிவுகளுக்குப் பொறுப்பேற்கிறான்: “மனுபுத்திரனைக் காட்டிக்கொடுக்கிறவனுக்கு ஐயோ!” அவன் பிறக்காமல் இருந்திருந்தால் அவனுக்கு நலமாயிருக்கும் (மத்தேயு 26:24; மாற்கு 14:21; லூக்கா 22:22). நரகத்தில் யூதாஸின் எதிர்காலம் மிகவும் பயங்கரமாக இருந்ததால், அவன் பிறக்காமல் இருந்திருந்தால் எல்லையற்ற நன்மை அடைந்திருப்பான். எபிரேயருக்கு எழுதியவர், சத்தியத்தை அறிந்தபின் வேண்டுமென்றே பாவம் செய்துகொண்டே இருப்பதால், பாவங்களுக்கான பலி இனி இல்லை; ஆனால், நியாயத்தீர்ப்பின் பயங்கரமான எதிர்பார்ப்பும், எதிரிகளைப் பட்சிக்கும் அக்கினியின் சீற்றமும் மட்டுமே உண்டு என்று கூறும் மக்களுக்கு, அவனே மிகவும் தெளிவான மற்றும் சோகமான உதாரணம். . . தேவனுடைய குமாரனைத் தன் கால்களால் மிதித்து, அவர் பரிசுத்தமாக்கப்பட்ட இரத்த உடன்படிக்கையை அசுத்தமாய் எண்ணி, கிருபையின் ஆவியைத் தூஷித்தவன் எவ்வளவு கடுமையான தண்டனைக்குத் தகுதியானவன் என்று நினைக்கிறீர்கள்? (எபிரேயர் 10:26-27 மற்றும் 29 NASB).

ஒவ்வொரு மாணவரும் தங்களைத் தாங்களே சுயபரிசோதனை செய்துகொண்ட பிறகு, ஒரு கட்டத்தில் உரையாடல் மீண்டும் தொடங்கியது. ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்கு நெருக்கமானவர்களிடம், காட்டிக்கொடுத்தவரின் அடையாளம் குறித்துக் கேட்டனர். சீமோன் பேதுரு குறிப்பாகக் கலக்கமடைந்தார். மேசையின் ஓரத்தில் சாய்ந்திருந்த அவர், யோவானை நோக்கி சைகை காட்டி, “அவர் யாரைக் குறிப்பிடுகிறார் என்று அவரிடமே கேள்” என்றார். அவர்களில் ஒருவரான, இயேசு நேசித்த அப்போஸ்தலனாகிய யோவான், அவருக்கு அருகில் சாய்ந்திருந்தார். பஸ்கா விருந்தின்போது, ​​அனைவரும் இடது கைப் பிடியில், தலையை இடது உள்ளங்கையில் சாய்த்தபடி சாய்வார்கள். இயேசுவின் மீது சாய்ந்தபடி, யோவான் அவரிடம், “ஆண்டவரே, அது யார்?” (யோவான் 13:23-25) என்று கேட்டார்.

அவர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டதால் அறை இரைச்சலாக இருந்தது. யோவான் இயேசுவுக்கு மிக அருகில் சாய்ந்திருந்ததால், மற்ற மாணவர்களால் ஆண்டவரின் பதிலைக் கேட்க முடியவில்லை. அவர், “நான் இந்த அப்பத்தை கிண்ணத்தில் முக்கி, யாருக்குக் கொடுப்பேனோ, அவரே அவர்” (யோவான் 13:26அ) என்று கூறினார். பின்பு இயேசு புளிப்பில்லாத மட்சா ரொட்டியின் ஒரு சிறிய துண்டை எடுத்து, கசப்பான மூலிகைகளில் தோய்த்தார். தோய்ப்பவரே சடங்கை நடத்துபவர்; அவர் தனக்காகவும் உட்பட அனைவருக்கும் இதைச் செய்கிறார். இந்த விஷயத்தில், கர்த்தரே சடங்கை நடத்தினார். அவர் மொத்தம் பதின்மூன்று முறை தோய்க்க வேண்டும்: ஒரு முறை தமக்காகவும், பன்னிருவரில் ஒவ்வொருவருக்காகவும் ஒரு முறை. அதன்பிறகு, ஒவ்வொருவரும் தமக்காகத் தோய்க்க வேண்டும். இது குறிப்பாகத் துரோகியை வெளிப்படுத்தவில்லை, ஆனால் இயேசுவுடன் மிக நெருங்கிய உறவைக் கொண்டிருந்த ஒருவரே துரோகி என்பதை மீண்டும் வலியுறுத்தியது – அவர் தனது மட்சா ரொட்டியை அதே கிண்ணத்தில் தோய்த்தார்.

மற்ற அப்போஸ்தலர்கள் மிகவும் கலக்கமடைந்தனர்; எந்தச் சதிகாரனும் அவரைக் கைது செய்யத் துணியாத பெத்தானியாவுக்கோ அல்லது எப்பிராயீமுக்கோ திரும்பிச் செல்லும்படி போதகரை எப்படிச் சம்மதிக்க வைப்பது என்று அவர்கள் பிதற்றினார்கள். இயேசு மரிப்பார் என்பதை இந்த மனிதர்கள் நம்ப விரும்பவில்லை. ஆனால் அப்படி நடந்தால், குறைந்தபட்சம் அவருடைய மரணம் தேவனுக்குத் தகுதியான ஒரு மகிமையான செயலாக இருக்கும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்தார்கள். எலியாவைப் போல (2 இராஜாக்கள் 2) அவர் அக்கினி மேகத்தின் மீது தம்மை உயர்த்திக்கொண்டு நேராகப் பரலோகத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பினார்கள். அவர்கள் மிகவும் அஞ்சியது, ஒரு சாதாரண குற்றவாளியைப் போல மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படும் அவமானகரமான மரணத்தைத்தான். இன்று இரவு தாவீதின் நகரத்தில் இருப்பதன் மூலம், அவர் அத்தகைய ஆபத்தைத்தான் எதிர்கொண்டார் என்பதையும் அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள்.1395

கிழக்கத்திய வழக்கப்படி, விருந்தளிப்பவர் யாருக்காவது முதல் மட்சா முக்கினை வழங்குவதும், அவர் ஒரு சிறப்பு விருந்தினராகக் கருதப்படுகிறார் என்பதைக் குறிப்பதும் ஒரு விசேஷமான மரியாதையாக இருந்தது. யூதாஸ், யேசுவாவின் இடதுபுறத்தில் மரியாதைக்குரிய இடத்தில் சாய்ந்திருந்தான். பின்னர், புளிப்பில்லாத மட்சா துண்டை முக்கி, அதை சீமோனின் மகனான யூதாஸ் இஸ்காரியோத்திடம் கொடுத்தார் (யோவானான் 13:26b). அந்தச் சிறிய மனிதன் ஒரு திருப்புமுனையில் இருந்தான். கிறிஸ்து, கடைசிவரை யூதாஸுக்காக இரட்சிப்பின் கதவைத் திறந்து வைத்திருந்தார். இன்னும் கூச்சலில் இருந்ததால், அந்தத் துரோகி அவருக்கு மிக அருகில் இருந்த காரணத்தால், இயேசுவுக்கும் யூதாஸுக்கும் இடையிலான இறுதி உரையாடலை மற்றவர்கள் தவறவிட்டனர். அப்போது, ​​அவரைக் காட்டிக்கொடுக்கப் போகும் யூதாஸ், பாசாங்கு செய்தான்: “நிச்சயமாக நான் இல்லை, ரபீ?” யூதாஸின் கேள்வி மற்றவர்களின் கேள்விகளைப் போலவே இருந்தது, ஆனால் அப்போஸ்தலர்கள் வழக்கமாக அழைக்கும் ‘கர்த்தர்’ என்ற சொல்லுக்குப் பதிலாக, அவன் ‘ரபி’ என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தினான். இந்தச் சொல்லை மற்ற சீடர்கள் ஒருபோதும் பயன்படுத்தியதில்லை, மாறாக அந்தக் குழுவிற்கு வெளியே இருந்தவர்கள் மட்டுமே பயன்படுத்தினர். எனவே, அந்தத் துரோகியின் சொந்த வார்த்தைகளே அவனது உண்மையான முகத்தை வெளிப்படுத்தின. அவன் கவனத்தை ஈர்க்காமல் இருப்பதற்காக, அவனது கேள்வி மற்ற அப்போஸ்தலர்களின் கேள்விகளையே எதிரொலித்தது.

ஆனால் இயேசு, “இந்த வார்த்தைகள் உன்னுடையவை” (மத்தேயு 26:25) என்று முணுமுணுத்தபோது, ​​யூதாஸ்தான் துரோகி என்பதை உறுதியாக உறுதிப்படுத்தினார். இது ‘ஆம்’ என்று பொருள்படும் ஒரு அரமேய பேச்சுவழக்குச் சொல்லாகும். களம் தயாராகிவிட்டது, ஆனால் எல்லாம் வல்ல இறைவனின் கட்டுப்பாட்டிற்கு அப்பாற்பட்டது எதுவும் இல்லை. இயேசு விரைவில் காட்டிக்கொடுக்கப்படுவார், ஆனால் யாரும் தனது உயிரைப் பறிக்க மாட்டார்கள் என்பதை அவர் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்கிறார். பரலோகத்திலிருந்து இறங்கி வந்து நிறைவேற்ற வந்த அந்த மாபெரும் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக, அவர் தனது உயிரை மனமுவந்து கொடுப்பார்.¹³⁹⁶ தேவகுமாரன் ஏற்கெனவே அறிவித்திருந்தார்: “நான் என் ஜீவனைக் கொடுக்கிறேன் – அதை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்வதற்காகவே என் பிதா என்னை நேசிக்கிறார்.” ஒருவனும் அதை என்னிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்வதில்லை, நானே அதை என் விருப்பப்படி கொடுக்கிறேன். அதைக் கொடுக்கவும், அதை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ளவும் எனக்கு அதிகாரம் உண்டு. இந்தக் கட்டளையை என் பிதாவிடமிருந்து நான் பெற்றுக்கொண்டேன் (யோவான் 10:17-18).

யூதா மட்சாவை எடுத்தவுடனே, துரோகச் செயலைச் செய்வதற்காக சாத்தான் அவனுக்குள் இரண்டாவது முறையாகப் பிரவேசித்தான் (லூக்கா 22:3-ல் கர்த்தரைக் காட்டிக்கொடுக்க காய்பாவுடன் அவன் உடன்படிக்கை செய்துகொண்டபோது முதல் முறை பிரவேசித்தான்). இந்த வசனத்தில் ஒரு நித்தியம் தோன்றுகிறது. கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவது போல் பாசாங்கு செய்துகொண்டே, தீமையுடன் விளையாடி, சோதனையாளனால் யூதா மயக்கப்பட்டிருந்தான். இப்போது அந்தப் பொல்லாதவன் அவன் இருதயத்தில் பிரவேசித்து, முழுமையான கட்டுப்பாட்டை எடுத்துக்கொண்டான். அந்தப் பயங்கரமான தருணத்தில், யூதாவின் தீய சித்தம் கிறிஸ்துவின் அன்பின் இறுதி வாய்ப்பை எதிர்த்தது. அவனுக்கான இரட்சிப்பின் நாள் முடிந்துவிட்டது. தன் சொந்த விருப்பத்தால் நித்தியத்திற்கும் நரகத்திற்கு சபிக்கப்பட்டு, அவனது அழிவு முத்திரையிடப்பட்டது. இயேசு யூதாஸை உறுதியாகப் பார்த்தார்; அவருடைய கண்களில் எந்தக் கசப்பும் இல்லை. அவர் தெளிவாகச் சொன்னார்: நீ செய்யப்போவதை விரைவாகச் செய் (யோவான் 13:27).¹³⁹⁷

எதிரி அந்தப் போலி சீடனைப் படிப்படியாகத் தன்வசப்படுத்திக் கொண்டான். பிசாசு ஒருபோதும் ஒருவரைத் திடீரென்று தன்வசப்படுத்திக் கொள்வான் என்று நான் நினைக்கவில்லை. அந்தப் பழங்கால சர்ப்பம் படிப்படியாக உள்ளே நுழைவதற்கு அனுமதிக்கும் பல சிறிய வீழ்ச்சிகள் உள்ளன. பின்னர் இறுதியாக அவன் தன்னைக் கைப்பற்றிக் கொள்கிறான். கர்த்தர் யூதாஸுக்கு மூன்று வருட காலத்திற்கு அவரை ஏற்றுக்கொள்ள ஒரு வாய்ப்பைக் கொடுத்தார், ஆனால் அந்தப் போலி அப்போஸ்தலன் தொடர்ந்து அவருக்குப் புறமுதுகு காட்டினான். பின்னர் ஆத்துமாக்களை அழிப்பவன் உள்ளே நுழைந்து அவனை முழுமையாகக் கைப்பற்றிக் கொண்டான்.

விருந்தில் இருந்த எவரும் மேசியா சொன்னதைக் கேட்கவில்லை: அந்த வார்த்தைகள் உங்களுடையவை, ஆனால் யூதாஸ் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டான். அவன் தாழ்வாக இருந்த மேசையிலிருந்து பின்வாங்கி எழுந்து நின்றான். ஒரு கணம், சாய்ந்திருந்த தன் நண்பர்களின் உருவங்களை அவன் கீழே பார்த்தான்; பிறகு, விடைபெறாமல், தன் கையிலிருந்த தோல் பணப்பை அசைந்தாட, மேசையைச் சுற்றி நடந்து சென்றுவிட்டான். பாஸ்கா பந்தியை விட்டு வெளியேறுவதற்கு அது ஒரு அசாதாரணமான நேரமாக இருந்தது. இருப்பினும், பணம் அவனிடம் இருந்ததால், ஏழைகளுக்கு ஏதாவது வாங்கும்படி இயேசு அவனிடம் கூறுகிறார் என்று சில சீடர்கள் நினைத்தார்கள் (யோவான் 13:28-29). இன்றுவரை ஏழைகளுக்குத் தர்மம் செய்வது ஒரு யூதப் பாரம்பரியமாக உள்ளது, மேலும் இயேசு அவனிடம் அதையே கூறியதாக மற்ற சீடர்களும் நினைத்தார்கள்.^¹³⁹⁸

யூதாஸ் மட்சாவை எடுத்தவுடனே, அவன் வெளியே சென்றான். அது இரவாக இருந்தது (யோவான் 13:30). அது இருட்டாக இருந்தது, ஆனால் யூதாஸின் இதயத்திற்குள் இருந்த இரவைப் போல அவ்வளவு இருட்டாக இல்லை. நாம் விரைவில் காணப்போவது போல, அது கிறிஸ்துவுக்கும் அவருடைய அப்போஸ்தலர்களுக்கும் ஒரு இருண்ட இரவாகவும் இருந்தது. அடுத்து என்ன நடக்கப்போகிறது என்பது யூதாஸுக்கும் இயேசுவுக்கும் துல்லியமாகத் தெரிந்திருந்தது. தனது பணப்பையை இறுகப் பற்றிக்கொண்டு, அந்தத் துரோகி, காய்பாஸுக்கு நற்செய்தியை அறிவிப்பதற்காக, வெறும் சில தெருக்கள் தள்ளி இருந்த பிரதான ஆசாரியனின் வீட்டிற்கு வீதிகளின் வழியாக நடந்து சென்றான். செயல்பட வேண்டிய நேரம் அது.¹³⁹⁹

இயேசு தம் சீடர்களின் பாதங்களைக் கழுவுகிறார்
யோவான் 13: 2-20
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் தேதி, வெள்ளிக்கிழமை மாலை சுமார் 7:00 மணியளவில்

இயேசு தம் சீடர்களின் பாதங்களைக் கழுவுகிறார். ஆழமாக ஆராயுங்கள்: இந்த உணவின்போது சூழ்நிலை எப்படி இருந்திருக்கும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? கிறிஸ்து தம் சீடர்கள் மீது எவ்வகையான உணர்வுகளைக் கொண்டிருந்தார்? இயேசு தம் நண்பர்கள் மீது தம் அன்பை எவ்வாறு வெளிப்படுத்தினார்? யேசுவாவால் உபசரிக்கப்பட்டபோது சீமோன் பேதுருவின் உடனடி எதிர்வினை என்னவாக இருந்தது? கேபாவுக்கு மேசியாவின் சேவையை ஏற்றுக்கொள்வது ஏன் கடினமாக இருந்தது? இயேசுவின் செயல்கள் அப்போஸ்தலர்கள் மீது என்ன நீண்டகால தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? யூதாஸ் இரட்சிக்கப்பட்டானா? அது நமக்கு எப்படித் தெரியும்? கிறிஸ்துவின் ஊழியத்தின்போது அந்தப் போலி அப்போஸ்தலன் எந்தெந்த வழிகளில் மாறினான்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: உடன் விசுவாசியின் தாழ்மையான சேவை உங்களை எப்போது ஊக்கப்படுத்தியுள்ளது? மற்றவர்களுக்குச் சேவை செய்வதன் சில வெகுமதிகள் யாவை? விசுவாசிகள் ஒருவருக்கொருவர் ஐக்கியம் கொண்டிருப்பது ஏன் முக்கியம்? மக்கள் தாழ்மையுடன் தேவனுக்குச் சேவை செய்வதைப் பார்ப்பது உங்களை எவ்வாறு பாதிக்கிறது? உடன் விசுவாசியிடமிருந்து உதவியை ஏற்றுக்கொள்வது உங்களுக்கு எப்போது கடினமாக இருந்தது? ஏன்? மற்றவர்களுக்குச் சேவை செய்ய நீங்கள் என்ன நடைமுறை காரியங்களைச் செய்ய முடியும்?

யேசுவா காட்டிக்கொடுக்கப்பட்ட இரவில், கர்த்தர் பல காரியங்களைச் சொன்னார், செய்தார். ஆனால் அவர் தம்முடைய செய்தியிலும் பணியிலும் உறுதியாக இருந்தார். தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களுக்காக மரிப்பதன் மூலம், அவர் அவர்கள் மீது எவ்வளவு அன்பு வைத்திருந்தார் என்பதை அவர் காட்டவிருந்தார். ஆனால், அதற்கு முன்பாக, அவர் அவர்கள் மீது எவ்வளவு அன்பு வைத்திருந்தார் என்பதை ஒரு எளிய, நடைமுறைக்குரிய, மற்றும் ஆழமான வழியில் விளக்கவிருந்தார்.

முதல் கோப்பை திராட்சைரசத்திற்குப் பிறகு, வழக்கமாகக் கைகள் கழுவப்பட்டன. பொதுவாக ஒரு தாயோ, மகளோ அல்லது ஒரு வேலைக்காரியோ, ஒரு பெரிய பேசின் மற்றும் தண்ணீர் நிரம்பிய குடத்துடன் மேசையின் சுற்றளவைச் சுற்றி வருவார்கள். இது நத்திலாத் யதாயிம், அதாவது கைகளைக் கழுவும் யூதப் பழக்கமாகும். அந்தச் சடங்கின்படி, ஒவ்வொரு விருந்தினரும் தங்கள் கைகளை அந்தப் பேசினுக்கு மேல் வைத்திருக்க வேண்டும், மேலும் தாயோ, மகளோ அல்லது வேலைக்காரியோ அவர்கள் மீது தண்ணீரை ஊற்றுவார்கள். கைகள் உலர்த்தப்பட்டுத் துடைக்கப்படும், மேலும் வினிகரில் தோய்த்த பார்ஸ்லி அனைவருக்கும் வழங்கப்படும். அதன்பிறகு, அந்தச் சடங்கு பின்பற்றப்பட வேண்டுமானால், கிறிஸ்து தமக்கு முன்பாக ஒரு தட்டில் புளிப்பில்லாத அப்பத்தின் முதல் துண்டை உடைப்பார்.

மாலை உணவு நடந்துகொண்டிருந்தபோது, ​​சாத்தான் ஏற்கெனவே உள்ளே நுழைந்து, சீமோன் இஸ்காரியோத்தின் மகனான யூதாஸை இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்கும்படித் தூண்டியிருந்தான். பிதா எல்லாவற்றையும் தமது அதிகாரத்தின் கீழ் வைத்திருக்கிறார் என்பதையும், தாம் தேவனிடமிருந்து வந்தவர் என்றும் தேவனிடமே திரும்பிச் செல்கிறார் என்றும் அவர் அறிந்திருந்தார் (யோகனான் 13:2-3).

ஆனால், பரிசுத்தமாக்குதலின் முதல் கோப்பையைக் குடித்த பிறகு, தம்முடைய அப்போஸ்தலர்கள் காட்டிய சுயநலமான வெளிப்பாட்டைக் கண்ட இயேசு, நிலைமையை மாற்றி, ஒரு வார்த்தையும் பேசாமல் அவர்களுக்கு ஒரு பாடம் கற்பித்தார். அசீசியாவின் புனித பிரான்சிஸ் ஒருமுறை, “எல்லா நேரங்களிலும் நற்செய்தியைப் பிரசங்கியுங்கள், தேவைப்பட்டால் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துங்கள்” என்று கூறினார். எனவே இங்கே, இயேசு வித்தியாசமாக ஒன்றைச் செய்து, ஒரு ஊழியக்காரனின் பாத்திரத்தை ஏற்கிறார். கைகளைக் கழுவும் ஒரு ஊழியக்காரன் மட்டுமல்ல, ஒரு படி மேலே சென்று தம்முடைய சீடர்களின் பாதங்களைக் கழுவும் ஒரு ஊழியக்காரனாகவும் இருக்கிறார்; இவ்வாறு, மேசியாவின் ராஜ்யத்தில் ஊழியம் செய்வதன் முக்கியத்துவத்திற்கு ஒரு உயிருள்ள முன்மாதிரியை வழங்குகிறார். அனைவரின் ஊழியக்காரரான அவர் (மாற்கு 9:35), எழுந்து உட்கார்ந்து, பாத்திரம் மீது தம் கைகளை வைப்பதற்குப் பதிலாக, நின்று, திகைத்துப்போன அந்த ஊழியக்காரனிடமிருந்து பாத்திரத்தையும், தண்ணீரையும், துண்டையும் எடுத்துக்கொண்டார்.

பன்னிருவரும் மிகவும் அதிர்ச்சியடைந்ததால், அவர்கள் எதுவும் பேசவில்லை. அதன்படி, கிறிஸ்து அறையைச் சுற்றி ஆச்சரியத்துடன் பார்த்த முகங்களைப் பார்த்துவிட்டு, உணவருந்துவதிலிருந்து எழுந்து, தமது மேலாடையைக் களைந்து, ஒரு துண்டைத் தமது இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டார். அதன்பிறகு, அவர் ஒரு பாத்திரத்தில் தண்ணீர் ஊற்றி, அப்போஸ்தலர்களில் ஒருவருக்கு முன்பாக மண்டியிட்டு, தமது காலணிகளின் கயிறுகளை அவிழ்த்துக் கழற்றிவிட்டு, மெதுவாகத் தமது பாதத்தைத் தூக்கி, பாத்திரத்தில் வைத்து, வெந்நீரில் தமது பாதங்களைக் கழுவத் தொடங்கினார்.

பின்னர், அமைதியாக, அவர் தம் இடுப்பில் சுற்றப்பட்டிருந்த துண்டை அகற்றி, தம் வியப்படைந்த சீடர்களின் பாதங்களைத் துடைத்துவிட்டு, அடுத்தடுத்து வந்தவர்களிடம் சென்றார் (யோவான் 13:4-5). பிரபஞ்சத்தின் அரசர், ஒன்றன்பின் ஒன்றாக, அழுக்கு படிந்த பாதங்களை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக, மேசையைச் சுற்றி வந்து தம் பணிகளைச் செய்தார். நட்சத்திரங்களை உருவாக்கிய கைகள் இப்போது அழுக்கைக் கழுவின. மலைகளை உருவாக்கிய விரல்கள் இப்போது கால்விரல்களை மசாஜ் செய்தன. ஒரு நாள் எல்லா தேசங்களும் யாருக்கு முன்பாக மண்டியிடுமோ, அவரே தம் சீடர்களுக்கு முன்பாக மண்டியிட்டார். யூதாஸ் உட்பட பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்கள் அனைவரின் பாதங்களையும் அவர் கழுவித் துடைத்தார். ஆனால் இயேசு, கடவுளின் இயல்பிலேயே, கடவுளுக்குச் சமமான நிலையைத் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ளக் கருதவில்லை; மாறாக, அவர் ஒரு ஊழியனின் இயல்பை ஏற்று, மனித சாயலில் தோன்றி, தம்மைத் தாமே வெறுமையாக்கினார். மனித உருவில் காணப்பட்ட அவர், மரணத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்து, தம்மைத் தாமே தாழ்த்தினார் – சிலுவை மரணம் வரை (பிலிப்பியர் 2:6-8). தம்முடைய மரணத்திற்கு சில மணிநேரங்களுக்கு முன்பு, அவருடைய அக்கறை தனித்துவமானது. ஆண்டவர் தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களை எவ்வளவு நேசித்தார் என்பதை அவர்கள் அறிய விரும்பினார். அழுக்கை அகற்றுவதை விட, அவர் சந்தேகத்தை அகற்றினார்.¹³⁸²

இந்நேரம், அந்த மனிதர்கள் தங்கள் குரல்களை மீட்டெடுத்திருந்தனர்; முன்பு அவர்கள் நீதியின் குமாரனுக்கு மிக நெருக்கமான இருக்கைக்காக வாதிட்டது போலவே, இப்பொழுதும் தங்கள் ஆண்டவரும் எஜமானருமானவர் தங்களுக்கு முன்பாக மண்டியிட்டுத் தங்கள் பாதங்களைக் கழுவுவது தகாது என்று அதே தீவிரத்துடன் வாதிட்டார்கள்.

இன்றைய சேடர் சடங்கில், கைகளையோ கால்களையோ கழுவிய பிறகு அனைவரும் ஒரு பச்சை காய்கறியை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் அது பார்ஸ்லி ஆகும். அது உப்பு நீரில் நனைக்கப்பட்டு, பின்னர் உண்ணப்படுகிறது. அந்த உப்பு நீர், எகிப்தில் இருந்த யூத மக்களின் கண்ணீரைக் குறிக்கிறது. அதனால்தான் இரண்டாவது கோப்பை திராட்சைரசம் ‘வாதைகளின் கோப்பை‘ என்று அழைக்கப்படுகிறது, மேலும் அது பைபிளில் குறிப்பிடப்படவில்லை. பத்து வாதைகளுக்காக பத்து சொட்டுகள் சிந்தப்படுகின்றன. திராட்சைரசம் அருந்துவது மகிழ்ச்சியின் சின்னமாக கருதப்படுகிறது, மேலும் மற்றவர்களின், ஏன் அவர்களின் கொடிய எதிரிகளின் துயரங்களைக் கண்டு மகிழ்வதைத் தடைசெய்யும் ஒரு யூத சட்டம் உள்ளது. எனவே, இந்த பத்து சொட்டு திராட்சைரசம் துக்கத்தின் அடையாளமாகும். இந்த குறிப்பிட்ட சடங்கின் நோக்கம் ஒரு நினைவூட்டலாக செயல்படுவதாகும். பச்சை நிறம் வசந்த காலத்தின் சின்னம், வசந்த காலம் இளமையின் சின்னம். இது யூதர்கள் தங்கள் தேசத்தின் வசந்த காலத்தில், ஒரு இளம் தேசமாக இருந்த காலத்தை அவர்களுக்கு நினைவூட்டுவதற்காகும். இரண்டாவது கோப்பை திராட்சைரசத்திற்குப் பிறகு சங்கீதம் 113-114 ஓதப்பட்டது. ஹல்லேலின் மீதமுள்ள பகுதியான சங்கீதம் 115-118, நான்காவது கோப்பைக்குப் பிறகு பாடப்பட்டது.¹³⁸³ ஹல்லேல் என்பது இஸ்ரவேலின் பெரும் பண்டிகைகளான பஸ்கா, வாரங்கள் மற்றும் கூடாரப் பண்டிகைகள், அத்துடன் மற்ற புனித நாட்களிலும் பாடப்பட்ட பாடல்களின் தொகுப்பாகும்.

இறுதியாக, அவர் சீமோன் பேதுருவிடம் வந்தார். பேதுரு கடுமையாக ஆட்சேபித்தார்: “ஆண்டவரே, நீர் என் பாதங்களைக் கழுவப் போகிறீரா (யோவான் 13:6)?” அதாவது: உம்மைப் போன்ற ஒருவர், என்னைப் போன்ற ஒருவனின் பாதங்களைக் கழுவப் போகிறாரா? இயேசு தம் சீடனுக்கு, அந்தக் கழுவுதலின் முக்கியத்துவமும், சொல்லப்போனால் அந்த மாலை முழுவதின் முக்கியத்துவமும் காலப்போக்கில் தெளிவாகிவிடும் என்று உறுதியளித்தார்: “நான் என்ன செய்கிறேன் என்பதை நீ இப்போது அறியமாட்டாய், ஆனால் பின்னர் புரிந்துகொள்வாய்.” ஆனால் கேபா மீண்டும் ஆட்சேபித்து, “இல்லை, நீர் ஒருபோதும் என் பாதங்களைக் கழுவக்கூடாது” என்றார். முதல் பார்வையில், பேதுரு, “ஆண்டவரே, நான் தான் உமது பாதங்களைக் கழுவ வேண்டும்!” என்று சொல்வது போல பணிவுடன் தோன்றுகிறார். ஆனால் இது அவருடைய அர்த்தமல்ல. இது மற்றவரிடமிருந்து கருணையை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் தற்பெருமையைத் தவிர வேறில்லை; மற்றவர்களுக்கு முன்பாகத் தன்னை வெளிப்படுத்திக்கொள்ளாத ஒரு வகையான தற்பெருமை. கேபாவின் பாதங்கள் அழுக்காக இருந்தால், அவரே அவற்றைக் கழுவிக்கொள்வார்! “இங்கே எந்த தர்மமும் தேவையில்லை, மிக்க நன்றி!”¹³⁸⁴

ஆனால் இயேசு பதிலளித்தார்: நான் உன்னைக் கழுவாவிட்டால், உனக்கு என்னோடு பங்கு கிடையாது. “அப்படியானால், ஆண்டவரே,” சீமோன் பேதுரு தைரியமாகப் பதிலளித்தார், “என் பாதங்களை மட்டுமல்ல, என் கைகளையும் என் தலையையும் கூடவே கழுவுங்கள்” (யோவான் 13:7-9)! பேதுரு தன் மனதை மாற்றிக்கொண்டார். அவர், “சரி, அப்படியென்றால், தாராளமாக என்னைக் குளிப்பாட்டுங்கள்!” என்று சொல்வது போல இருந்தது. சாதாரண சூழ்நிலைகளில் இது யேசுவாவின் முகத்தில் புன்னகையை வரவழைத்திருக்கும், ஆனால் நேரம் குறைந்துகொண்டிருந்தது, மேலும் அந்த இரவில் போதகருக்குப் போதிக்க நிறைய இருந்தது. இது புன்னகைப்பதற்கான நேரமல்ல. இயேசு பதிலளித்தார்: “குளித்தவர்கள் தங்கள் பாதங்களைக் கழுவினால் போதும்; அவர்களுடைய முழு உடலும் சுத்தமாக இருக்கிறது” (யோவான் 13:10அ). அவர்கள் அனைவரும் அங்கீகரிக்கும் விதமாகத் தலையசைத்தனர்.

தேவாலயத்தில் இரவுக்காவலில் இருந்த லேவியர்களின் பிரிவு, ஆலயக் காவலர்களின் தலைவரை எந்த நேரத்திலும் வரவேற்கத் தயாராக இருக்க வேண்டும். அவர்கள் விழித்திருக்க வேண்டும் என்பது மட்டுமல்லாமல், அதற்கு முன்பே குளித்துவிட்டு, அன்றைய ஆராதனைக்காகச் சீட்டுப் போடுவதற்கு சன்ஹெட்ரின் கூடும் மெருகூட்டப்பட்ட கற்கள் மண்டபத்திற்குச் செல்லத் தயாராக இருக்க வேண்டும் (இணைப்பைக் காண Ak – யோவான் ஸ்நானகனின் பிறப்பு முன்னறிவிக்கப்பட்டது என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). குளித்தால் ஒழிய, (அவர்கள் சுத்தமாக இருந்தாலும்) யாரும் ஆசாரியர்களின் முற்றத்திற்குள் ஊழியம் செய்யச் செல்லக்கூடாது என்பதே கொள்கையாக இருந்தது. இருபுறமும் எண்ணெய் விளக்குகளால் ஒளியூட்டப்பட்ட ஒரு நிலத்தடிப் பாதை, ஆசாரியர்கள் தண்ணீரில் மூழ்கும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட அறைகளுக்கு வழிவகுத்தது. அதன்பிறகு, அவர்கள்… அவர்கள் அன்று மீண்டும் கழுவ வேண்டிய அவசியம் இல்லை, ஆனால் தங்கள் கைகளையும் கால்களையும் தவிர, ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் ஆலயத்தில் ஊழியம் செய்ய வரும்போது அவற்றைக் கழுவ வேண்டியிருந்தது. இதனால்தான், இயேசு அவ்வாறு பதிலளித்தார் என்பதில் சந்தேகமில்லை.¹³⁸⁵

ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், இரட்சிப்பின்போது முழு உடலையும் கழுவுதல் நடைபெறுகிறது. நம்மிடம் இன்னும் நமது பழைய பாவ சுபாவம் இருப்பதால், நாம் இன்னும் பாவம் செய்கிறோம், எனவே கழுவுதல் உவமையைப் பயன்படுத்தினால், நமது பாதங்கள் அழுக்காகின்றன. ஆகையால், நமது பாவங்களை அறிக்கையிடுவதன் மூலம் நமது பாதங்களைத் தொடர்ந்து கழுவ வேண்டும். நாம் நமது பாவங்களை அறிக்கையிட்டால், அவர் உண்மையுள்ளவரும் நீதியுள்ளவருமாக இருந்து, நமது பாவங்களை மன்னித்து, எல்லா அநீதியிலிருந்தும் நம்மைச் சுத்திகரிப்பார் (1 யோவான் 1:9).

உங்களில் எல்லாரும் அல்ல, நீங்கள் சுத்தமானவர்கள். இப்போது அவர்கள் மீண்டும் குழப்பமடைந்தனர். அவர்களில் சிலர், அல்லது குறைந்தபட்சம் அவர்களில் ஒருவர், சுத்தமாக இல்லை என்று அவருடைய வார்த்தைகள் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டன. கழுவுதல் உவமையில், அசுத்தமாக இருப்பது என்பது கிறிஸ்துவை விட்டுப் பிரிந்திருப்பதைக் குறிக்கிறது. ஏனெனில் யூதாஸ் அவரைக் காட்டிக்கொடுக்கப் போகிறான் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார், அதனால்தான் எல்லாரும் சுத்தமானவர்கள் அல்ல என்று அவர் கூறினார் (யோகனான்). 13:10b-11). யூதாஸ் சுத்தமானவன் அல்ல என்று இயேசு கூறினார்; அந்தக் காரணத்தினால், யூதாஸ் இரட்சிக்கப்படவில்லை.

முழுமையான விசுவாச துரோகத்தில் வீழ்ந்த, தன்னை விசுவாசி என்று சொல்லிக்கொண்ட ஒருவருக்கு யூதாஸ் ஒரு சிறந்த உதாரணம். மூன்று வருடங்களாக அவன் மற்ற அப்போஸ்தலர்களுடன் கர்த்தரைப் பின்தொடர்ந்தான். அவன் அவர்களில் ஒருவனாகவே தோன்றினான். குறைந்தபட்சம் ஆரம்பத்திலாவது, அவன் தன்னை ஒரு விசுவாசியாகவே கருதியிருக்க வேண்டும். கிறிஸ்துவுக்கு எதிராகத் திரும்பும் நோக்கத்துடன் அவன் மற்ற அப்போஸ்தலர்களுடன் சேர்ந்தான் என்பது சந்தேகமே. ஆனால், காலப்போக்கில், பணத்தின் மீது இல்லாவிட்டாலும், புகழின் மீது அவனுக்குப் பேராசை ஏற்பட்டது. வெளிப்படையாக, யூதாஸ் ஆரம்பத்தில் மேசியாவின் ராஜ்யத்தின் நம்பிக்கையைப் பகிர்ந்துகொண்டான், மேலும் இயேசுவே மேசியா என்று நம்பியிருக்கலாம். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, கர்த்தரைப் பின்தொடர அவன் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டான். அவன் இரட்சிக்கப்பட்டவனாகத் தோன்றினான்.

நாள் தோறும், வாரம் தோறும், மாதம் தோறும், யூதாஸ் கிறிஸ்துவின் நிலையான தோழனாக இருந்தான். அவன் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவரின் அற்புதங்களைக் கண்டான், அவருடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டான், அவருடைய ஊழியத்திலும் கூடப் பங்கேற்றான். அந்தக் காலம் முழுவதும், அவனுடைய விசுவாசத்தை யாரும் ஒருபோதும் கேள்வி கேட்கவில்லை. மற்ற அப்போஸ்தலர்களுக்கு இருந்த அதே அந்தஸ்து அவனுக்கும் இருந்தது. ஆனால், துரோகியின் கறுப்பு இருதயத்தின் எண்ணங்களை அறிந்திருந்த இரட்சகரைத் தவிர, அவன் ஆண்டவரைக் காட்டிக்கொடுப்பான் என்று வேறு யாரும் சந்தேகிக்கவில்லை.

ஆயினும், மற்றவர்கள் அப்போஸ்தலர்களாக வளர்ந்து கொண்டிருந்த வேளையில், யூதாஸ் அமைதியாக எதிராளியின் ஒரு பொல்லாத, சூழ்ச்சி செய்யும் கருவியாக மாறினான். ஆரம்பத்தில் அவனுடைய குணம் எப்படி வெளிப்பட்டாலும், அவனுடைய விசுவாசம் உண்மையானதாக இருக்கவில்லை. அவனுடைய இருதயம் படிப்படியாகக் கடினமடைந்ததால், அவன் தேவனுடைய குமாரனை ஒரு கைப்பிடி காசுகளுக்காக விற்ற ஒரு கள்ள அப்போஸ்தலனானான். முடிவில், அவன் சோதிக்கிறவனின் கட்டளைகளை நிறைவேற்ற மிகவும் ஆயத்தமாக இருந்ததால், பிசாசே அவனைப் பிடித்துக்கொண்டான் (யோவான்13:27).¹³⁸⁶

எல்லோரும் சுத்தமாக இருக்கவில்லையா? அதன் அர்த்தம் என்ன? அப்போஸ்தலர்கள் இயேசுவின் வார்த்தைகளுக்கு மேலதிக விளக்கத்திற்காகக் காத்திருந்தனர். மேசியா அவர்களுடைய பாதங்களைக் கழுவி முடித்ததும், அவர் தம்முடைய ஆடைகளை அணிந்துகொண்டு, தம்முடைய இடத்திற்குத் திரும்பிச் சாய்ந்தார். அவர்கள் அனைவரும் அன்று காலையில்தான் பெத்தானியாவில் குளித்திருந்தார்கள், இது இயேசுவுக்குத் தெரிந்திருந்தது. இப்போது அவர் அவர்களுடைய பாதங்களைக் கழுவியிருந்தார், ஆனாலும், அதே நேரத்தில், அவர்கள் அனைவரும் சுத்தமாக இல்லை என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார். “நான் உங்களுக்குச் செய்ததை நீங்கள் புரிந்துகொண்டீர்களா?” என்று அவர் அவர்களிடம் கேட்டார் (யோவான் 13:12). அவர்களில் ஒருவர் பதிலளிப்பார் என்ற நம்பிக்கையில் அவர்கள் அனைவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டனர், ஆனால் அவர்கள் அனைவரும் இல்லை என்று தலையசைத்தனர். இதன் விளைவாக, அந்தப் பாடத்தைத் தெளிவுபடுத்துவதற்காக, தனது நிலையை அவர்களுடைய நிலையுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டும் என்று அந்த நல்ல மேய்ப்பர் தீர்மானித்தார்.

நீங்கள் என்னை “ரபி” என்றும் “கர்த்தர்” என்றும் அழைக்கிறீர்கள், அது சரியானதே, ஏனெனில் நான் அதுவாகவே இருக்கிறேன். இதிலிருந்து அவர்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம் என்னவென்றால், அவர்கள் அவரை ஆண்டவராகவும் கர்த்தராகவும் அங்கீகரிக்க வேண்டும். இப்போது உங்கள் கர்த்தரும் ரபியுமான நான் உங்கள் பாதங்களைக் கழுவியிருப்பதால், நீங்களும் ஒருவருக்கொருவர் பாதங்களைக் கழுவ வேண்டும். அவர் இதைச் செய்ய மனமிருந்தால், அவர்களும் (நாமும்) செய்ய வேண்டும். இது நியாயமானதாகத் தோன்றியது – ஒருவேளை சற்று அந்நியமாக இருக்கலாம், ஆனால் நியாயமானது – அவர்கள் தீவிரமாகத் தலையசைத்தனர். அவர்கள் புரிந்துகொண்டார்கள், ஒப்புக்கொண்டார்கள். ஏனெனில், நான் உங்களுக்குச் செய்தபடியே நீங்களும் செய்ய வேண்டும் என்பதற்கு நான் உங்களுக்கு ஒரு முன்மாதிரியை வைத்திருக்கிறேன். மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், எந்த ஊழியனும் தன் எஜமானை விடப் பெரியவன் அல்ல, தூதனும் தன்னை அனுப்பியவனை விடப் பெரியவன் அல்ல. இயேசுவே ஒரு ஊழியனின் பங்கை ஏற்க மனமிருந்தால், அவர்களும் (நாமும்) எவ்வளவு அதிகமாக ஒரு ஊழியனின் பங்கை ஏற்க முடியும்? மேலும், கர்த்தருடைய ஊழியர்களாகிய அவர்கள், பாதங்களைக் கழுவுவதற்கும் மேலானவராக இல்லாத அவரை விடப் பெரியவர்களாக இருக்க முடியாது. அவர்கள் இயேசுவுடன் அவசரமாக உடன்பட்டார்கள். இப்பொழுது நீங்கள் இவைகளை அறிந்திருக்கிறபடியால், இவைகளைச் செய்தால் ஆசீர்வதிக்கப்படுவீர்கள் (யோவான் 13:13-17). இப்பொழுது அவர்கள் மகிழ்ச்சியாகவும் கட்டுப்பாடின்றியும் சாப்பிட்டார்கள்; எலும்பிலிருந்து சதைத்துண்டுகளைப் பொறுக்கி, தங்கள் விரல்களைத் துடைத்து, கசப்பான மூலிகைகளில் தோய்த்தார்கள். ஒருவன் தன் சிறுமையைப் புரிந்துகொள்வது மட்டுமே போதுமானதாக இருக்கவில்லை. அவர் செய்ததுபோல, ஒருவன் தாழ்மையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும், அதுவும் முடிந்தால் பகிரங்கமாக.

வானம் குழி ஆடி போலப் பிளந்திருந்தது, தாவீதின் நகரத்தின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் பெசாக்கின் பண்டிகை உண்ணப்பட்டது. நட்சத்திரங்களின் கீழ் எருசலேம் அமைதியாக இருந்தது. ரோமானிய வீரர்களின் சிறு குழுக்கள் நகர வீதிகளில் சுற்றித் திரிந்தன, ஆனால் அவர்களின் உரையாடல் தெளிவாகக் கேட்கவில்லை, மேலும் அவர்களை எச்சரிக்கும் அளவுக்கு முக்கியமான எதுவும் அங்கு இருக்கவில்லை. இயேசு சாய்ந்திருந்த நகரத்தின் மற்றொரு பகுதியில், பிரதான ஆசாரியரான காய்பாஸ், தனது மாமனாரும் சக்திவாய்ந்தவருமான அன்னாஸ் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினருடன் சாய்ந்திருந்தார். அவர்களுக்கு வடகிழக்கே மேல் நகரத்தில், அரசனான ஏரோது அந்திப்பாஸ், தான் போற்றுவதாகப் பாசாங்கு செய்த யூதப் பழக்கவழக்கங்களைப் புறக்கணித்து, ஹஸ்மோனியர்களின் அழகான அரண்மனையில் சாய்ந்திருந்தார். அந்திப்பாஸுக்கு மேற்கே நகரத்தின் ஓரத்தில், பொன்டியு பிலாத்து தனது மனைவியுடன் பிரட்டோரியத்தில் அமர்ந்திருந்தார், ஏனெனில் மாகாணங்களுக்குத் தன் மனைவியை அழைத்து வர அனுமதிக்கப்பட்ட சில ஆளுநர்களில் அவரும் ஒருவர். அவர்கள் அனைவரும் இன்னும் சில மணி நேரங்களில் ராஜாக்களின் ராஜா சந்திக்கவிருந்தனர். இருப்பினும், அந்த நேரத்தில், காய்பாஸைத் தவிர வேறு யாரும் அந்தச் சந்திப்பைப் பற்றியோ அல்லது அதன் அர்த்தத்தைப் பற்றியோ சிந்திக்கவில்லை.

அங்கு இருந்த அனைவரையும் தாம் குறிப்பிடவில்லை என்றும், ஆனால் அது யூதாஸ்தான் என்பது தமக்கு எல்லா நேரத்திலும் தெரியும் என்றும் இயேசு தெளிவாகக் கூறினார். அவர் சொன்னார்: நான் உங்கள் அனைவரையும் குறிப்பிடவில்லை; நான் தெரிந்துகொண்டவர்களை நான் அறிவேன். ஆனால் இது வேதவாக்கியத்தின் இந்த பகுதியை நிறைவேற்றுவதற்காகவே – இப்பொழுது சங்கீதம் 41:9-லிருந்து யேசுவா மேற்கோள் காட்டியபோது அவருடைய குரல் சற்றே உயர்ந்தது: என் அப்பத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டவன் எனக்கு விரோதமாய்த் திரும்பிவிட்டான் (யோவான் 13:18). அனைவரும் சாப்பிடுவது உடனடியாக நின்றது. அவர்கள் உண்மையிலேயே சரியாகப் புரிந்துகொண்டார்களா? ஒவ்வொரு அப்போஸ்தலரும் தநாக்கில் ஊறிப்போயிருந்தனர், மேலும் ஒவ்வொருவருக்கும் அந்தப் பழைய வார்த்தைகள் தங்கள் தாயின் முகத்தில் உள்ள சுருக்கங்களைப் போலப் பரிச்சயமாக இருந்தன. அந்த வார்த்தைகளின் அர்த்தம், ஒரு நண்பன் பாவிகளின் இரட்சகனைக் காட்டிக்கொடுத்துவிட்டான் என்பதாகும். கடந்த ஆண்டில், மெசியா தனது வாழ்க்கையின் நிகழ்வுகள் நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே முன்னறிவிக்கப்பட்டவை என்பதை நிரூபிக்க தநாக்கை பலமுறை பயன்படுத்தியிருந்தார். இப்பொழுது, அவர்களில் ஒருவன் இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுப்பான் என்று அவர் அவர்களிடம் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். அவ்வப்போது, ​​நம்புவதற்கு எளிதல்லாத காரியங்களை நம்பும்படி அவர்கள் கேட்கப்பட்டிருந்தனர். ஆனால், தங்கள் ஆண்டவர் நம்பும்படி கேட்டதால், அவருடைய வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொண்டு, அவற்றை சத்தியமாகத் தங்கள் இருதயங்களில் நிலைநிறுத்த அவர்கள் கற்றுக்கொண்டிருந்தனர்.

ஆனால் யார்? ஒருவரையொருவர் நோட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டதால் அப்போஸ்தலர்கள் சங்கடப்பட்டனர். உண்மையில் யார்? அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பார்த்துவிட்டு, பார்வையைத் திருப்பிக்கொண்டனர். பிரதான ஆசாரியன் தன் உயிருக்கு எதிராகச் தீட்டிய சதியை அவர் குறிப்பிடவில்லை. அவர்கள் அதைச் சிறிது காலமாகவே அறிந்திருந்தனர், மேலும் காய்பாவின் வீட்டிற்கு அருகில் எருசலேமில் இருப்பதை நினைத்துப் பேரச்சம் கொண்டனர். ஆனால், இயேசுவாவுடன் அப்பத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டவர் காய்பா அல்ல.

இயேசு, தம்முடைய பெருவிரலையும் ஆள்காட்டி விரலையும் கசப்பான மூலிகைகளில் தோய்த்துக் கொண்டிருந்தார். சீடர்கள் மனமுடைந்து போயிருப்பதைக் கண்ட அவர், அவருடைய கண்கள் பாரமாயின. எனவே அவர் சொன்னார்: இது நடப்பதற்கு முன்பே நான் உங்களுக்கு இப்பொழுது சொல்லுகிறேன், அது நடக்கும்போது நான் இருக்கிறவராக இருக்கிறேன் என்று நீங்கள் விசுவாசிப்பீர்கள். மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், நான் அனுப்பும் எவரையும் ஏற்றுக்கொள்பவர் என்னையும் ஏற்றுக்கொள்கிறார்; மேலும், என்னை ஏற்றுக்கொள்பவர், என்னை அனுப்பியவரையும் ஏற்றுக்கொள்கிறார் (யோவான் 13:19-20).

நாம் சேவை செய்யும்போது யாரும் அதைக் கவனிக்கவில்லை என்றால் என்ன செய்வது? நாம் உதவி செய்யும்போது யாரும் அதைப் பொருட்படுத்தவில்லை என்றால் என்ன செய்வது? நாம் சேவை செய்ய முன்வந்து நிராகரிக்கப்பட்டால் என்ன செய்வது? ஒரு ஊழியனின் உலகத்திற்கு உங்களை வரவேற்கிறோம். சேவை செய்யப்படுபவர்கள் எவ்வாறு பதிலளிப்பார்கள் என்பதை மேசியா ஒருபோதும் முன்னறிவிக்கவில்லை; அவர் தனது செயல்களை நமக்கு ஒரு உதாரணமாக வைத்தார். இயேசுவைப் போல பதிலளிப்பதற்கான விழிப்புணர்வு, வாய்ப்புகள் மற்றும் ஞானத்திற்காக நாங்கள் ஜெபிக்கிறோம். இதற்கிடையில், நமக்காக சிலுவைக்குச் சென்ற யேசுவாவின் அளவிட முடியாத சேவைச் செயலுக்கு நன்றியை வெளிப்படுத்த நாம் கற்றுக்கொள்கிறோம்.

1. தாழ்மை என்பது அறிவிக்கப்படாதது. கிறிஸ்து பந்தியிலிருந்து எழுந்து, “நான் இப்போது தாழ்மையைக் காட்டப் போகிறேன்” என்று தைரியமாக அறிவிக்கவில்லை. அவர் வெறுமனே பாதங்களைக் கழுவத் தொடங்கினார். ஒருவர் தனது சேவைச் செயலுக்குக் கவனத்தை ஈர்த்தவுடன், அது பெருமையால் களங்கப்பட்டுவிடுகிறது ( Jd – தோரா போதகர்கள் மற்றும் பரிசேயர்கள் மீதான ஏழு சாபங்களைக் காண்க).

2. தாழ்மை பாகுபாடு காட்டுவதில்லை. இயேசு தம் சீடர்களிடம் பதிலுக்குத் தம் பாதங்களைக் கழுவச் சொல்லவில்லை, மாறாக ஒருவருக்கொருவர் பாதங்களைக் கழுவச் சொன்னார். உண்மையைச் சொல்வதானால், நம்மில் பெரும்பாலோர் இரட்சகரின் பாதங்களைக் கழுவ வரிசையில் நிற்போம், ஏனென்றால் அவர் அதற்குத் தகுதியானவர்! ஆனால், நமக்கு அவ்வளவாகப் பிடிக்காத மற்றொரு நபரின் பாதங்களை மெசியானிய ஜெப ஆலயத்திலோ அல்லது தேவாலயத்திலோ கழுவ நாம் எவ்வளவு தயாராக இருக்கிறோம்? மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து யூதாஸின் பாதங்களைக் கழுவுவதற்காக இயேசு அவருக்கு முன்பாகப் பணிந்ததை அப்போஸ்தலர்கள் நினைவுகூர்ந்தபோது, ​​இந்தப் பாடம் அவர்களைப் பெரிதும் பாதித்தது.

3. தாழ்மை என்பது இயல்புக்கு மாறானது. தம் ஊழியத்தின் ஆரம்பத்தில், கிறிஸ்து திட்டவட்டமாகக் கூறினார்: “முதன்மையானவனாக இருக்க விரும்புகிறவன் கடைசியானவனாகவும், எல்லாரும் ஜனங்களுக்கு ஊழியக்காரனாகவும் இருக்க வேண்டும்” (மாற்கு 9:35). புதிய ராஜ்யத்தின் ராஜாவாகிய இயேசு, மனிதகுலத்தில் மிகச் சிறியவராகத் தம்மைத் தாழ்த்திக்கொண்டு, உலகின் பாவத்தைத் தாமே ஏற்றுக்கொண்டார்… பாவமாகவே ஆனார் (இரண்டாம் கொரிந்தியர் 5:21)… அதன்பிறகு, மனிதகுலம் வகுத்ததிலேயே மிகவும் அவமானகரமான மரணத்தை அவர் சந்தித்தார். அவருடைய மனிதாபிமானத்திற்கு ஈடு இணை இல்லை என்றாலும், நம் குருவைப் பின்பற்றுமாறு நாம் அழைக்கப்படுகிறோம்.

4. தாழ்மை என்பது சங்கடமின்றி சேவையைப் பெற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருப்பதாகும். ஒருவர் பொதுவாக சேவைச் செயல்களால் சங்கடப்படுகிறார், ஏனெனில் அந்தஸ்து அல்லது தகுதியின் சாதாரண “விதிகள்” மீறப்பட்டுவிட்டதாக அவர் உணர்கிறார். பேதுருவின் மனதில், சிறியவர்கள் மட்டுமே பெரியவர்களுக்குச் சேவை செய்ய வேண்டும். கிறிஸ்து இந்த உலக வழக்கத்தைத் தலைகீழாக மாற்றினார். தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் “பெரியவர்கள்” அந்தஸ்து, மதிப்பு அல்லது தகுதியைப் பற்றி எந்த எண்ணமும் இல்லாமல் சேவை செய்கிறார்கள் மற்றும் அத்தகைய சேவையைப் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

5. தாழ்மை என்பது பலவீனத்தின் அடையாளம் அல்ல. இயேசு தம் சீடர்களுக்குச் சேவை செய்தது அவர் பலவீனமாக இருந்ததாலோ, அவர்களுடைய நல்விருப்பம் தேவைப்பட்டதாலோ, அவர்களுடைய அங்கீகாரத்தை விரும்பியதாலோ, அல்லது அவர்களுடைய விசுவாசத்தை நாடியதாலோ அல்ல. மேசியா, வேறு யாருமல்ல, கடவுளே, தாம் நேசித்த மக்களுக்குச் சேவை செய்யத் தாழ்ந்து குனிந்தார். அந்த இருபத்து நான்கு பாதங்களும் அழுக்காகவும் கழுவப்பட வேண்டியதாகவும் இருந்ததால் அவர் அவற்றைக் கழுவினார்.

6. தாழ்மை என்பது கர்த்தருக்கு மட்டுமல்ல, ஒருவருக்கொருவர் சேவை செய்வதையும் உள்ளடக்கியது. கர்த்தருக்குச் சேவை செய்வதே உலகில் மிகப்பெரிய மகிழ்ச்சியாகும்; ஒருவருக்கொருவர் சேவை செய்வது எப்போதும் அவ்வளவு பலனளிப்பதாக இருப்பதில்லை. மேசியா நமது சேவைக்குத் தகுதியானவர் மற்றும் நேசிப்பதற்கு எளிதானவர்; இருப்பினும், கறைபடிந்த மற்றும் சில சமயங்களில் வேதனைக்குள்ளான நமது சகோதர சகோதரிகள் எப்போதும் அன்பானவர்களாக இருப்பதில்லை, மேலும் அவர்கள் அடிக்கடி நன்றியை வெளிப்படுத்தத் தவறுகிறார்கள். ஆயினும்கூட, உண்மையான தாழ்மையானது, சேவையின் மகிழ்ச்சியைத் தவிர வேறு எந்த வெகுமதியையும் தேடுவதில்லை.

7. தாழ்மையின் மகிழ்ச்சியை செயலில் உள்ள தாழ்மையின் மூலமாக மட்டுமே அனுபவிக்க முடியும். தாழ்மை என்பது வெறுமனே அதைப் பற்றிப் பேசுவதாலோ, மற்றவர்கள் அதைப் பற்றிப் பேசுவதைக் கேட்பதாலோ, அல்லது மற்றவர்கள் தாழ்மையுடன் நடந்துகொள்வதைப் பார்ப்பதாலோ அல்ல, மாறாக செயலில் ஈடுபடுவதன் மூலமே வருகிறது. கிறிஸ்து தாழ்மையை வெளிப்படுத்தினார், பின்னர் தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களைத் தம்முடைய முன்மாதிரியைப் பின்பற்றுமாறு வலியுறுத்தினார்.¹³⁸⁸

தந்தையே, இயேசுவில் தாழ்மையான சேவையின் சரியான முன்மாதிரியை நாங்கள் காண்கிறோம். அவரைப் போல இருக்க எங்களுக்கு உதவுங்கள். மற்றவர்களின் தேவைகளைக் காண எங்கள் கண்களைத் திறங்கள். உமது வார்த்தையைப் பின்பற்ற எங்களுக்கு உதவுங்கள். கிறிஸ்துவின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்ற எங்களுக்கு உதவுங்கள்.¹³⁸⁹

பரிசுத்தமாக்குதலி ன் முதல் கோப்பை
லூக்கா 22: 17-18
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள் வெள்ளிக்கிழமை மாலை

பரிசுத்தமாக்குதலின் முதல் கோப்பை ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: பரிசுத்தமாக்குதல் என்றால் என்ன? அது இங்கே இயேசுவுக்கு எவ்வாறு பொருந்தியது? கிடுஷ் என்றால் என்ன? எந்த வகையான திராட்சைரசம் பயன்படுத்தப்பட்டது? ‘திராட்சைக்காய்ச்சல் கனி’ என்ற சொற்றொடர் எதைக் குறிக்கிறது? அதில் என்ன சிறப்பு? சேடருக்கு எத்தனை கோப்பை திராட்சைரசம் தேவை? அந்த குறிப்பிட்ட எண்ணை நாம் எங்கிருந்து பெற்றோம்? இயேசு, “தேவனுடைய ராஜ்யம் வரும் வரை நான் திராட்சைக்காய்ச்சல் கனியைக் குடிக்கமாட்டேன்” என்று சொன்னபோது, ​​அவர் எதை அர்த்தப்படுத்தினார்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: யெகோவாவுடனான உங்கள் பயணத்தில், அவருடைய நோக்கங்களுக்காக நீங்கள் எவ்வாறு பிரித்தெடுக்கப்படுகிறீர்கள்? கிறிஸ்துவை உங்கள் கர்த்தராகவும் இரட்சகராகவும் முதலில் ஏற்றுக்கொண்டதிலிருந்து உங்கள் விசுவாசத்தில் நீங்கள் எவ்வாறு வளர்ந்திருக்கிறீர்கள் என்பதைப் பற்றி சிந்தியுங்கள். அவருடைய நோக்கங்களுக்காக நீங்கள் பிரித்தெடுக்கப்பட்டதற்கான சில உதாரணங்கள் யாவை?

இயேசு, வரவிருக்கும் சிலுவை மரணத்தின் மூலம், பிதாவாகிய தேவனுடைய நோக்கங்களுக்காக பரிசுத்தமாக்கப்பட்டார், அல்லது பிரித்தெடுக்கப்பட்டார். இன்று, விசுவாசிகளும் யெகோவாவின் நோக்கங்களுக்காக பரிசுத்தமாக்கப்படுகிறார்கள். இதன் பொருள் நாம் எந்த வகையிலும் பாவமற்றவர்கள் அல்லது பரிபூரணமானவர்கள் என்பதல்ல. ஆனால் நாம் இன்னும் முழுமையடையாத நிலையில் இருக்கிறோம் என்பதே இதன் பொருள். நமது பரிசுத்தம் உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது, இது வாழ்நாள் முழுவதும் நீடிக்கும் ஒரு செயல்முறையாகும். நாம் பரிசுத்தமாக்கப்படுவதன் விளைவாக, தேவனுடன் சமாதானமும், ஆவியின் கனியும், யெகோவாவுக்கு மகிமையும் உண்டாகின்றன YHVH.

பாஸ்கா பண்டிகை தொடங்கியபோது, ​​குடும்பத் தலைவர் அல்லது கூட்டத்தின் தலைவர், முதல் திராட்சை ரசக் கோப்பையைத் தன் கையில் எடுத்து நன்றி செலுத்தினார். இது கிடுஷ் ஆகும், இதன் பொருள் பரிசுத்தமாக்குதல் என்பதாகும். புகழ்பெற்ற மெசியானிய விசுவாசியான ஆல்ஃபிரட் எடர்ஷைம் (1825-1889), இந்த ஜெபத்தின் சரியான வார்த்தைகளைக் காட்டிலும் அதன் சாராம்சம் மற்றும் வழிகாட்டுதலுக்கான ஒரு உதாரணத்தை நமக்கு இவ்வாறு எழுதுகிறார்: திராட்சை ரசத்தைப் படைத்த எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரே, நீர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்! பிரபஞ்சத்தின் ராஜாவான எங்கள் தேவனாகிய அதோனாய், நீர் எல்லா தேசங்களிலிருந்தும் எங்களைத் தெரிந்துகொண்டு, எல்லா பாஷைகளிலிருந்தும் எங்களை உயர்த்தி, உமது கட்டளைகளால் எங்களை ஆசீர்வதித்தவரே, நீர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்! சர்வ வல்லமையுள்ள கர்த்தரே, நீர் அன்பினால் எங்களுக்கு மகிழ்ச்சிக்கான புனித நாட்களையும், சந்தோஷத்திற்கான பண்டிகைகளையும், நியமிக்கப்பட்ட காலங்களையும் தந்திருக்கிறீர்; புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையின் இந்த நாள், எங்கள் விடுதலையின் காலம், ஒரு பரிசுத்தமான கொண்டாட்டம், எகிப்திலிருந்து நாங்கள் புறப்பட்டதன் நினைவு நாள். ஏனெனில் நீர் எங்களைத் தெரிந்துகொண்டீர்; உமது பரிசுத்த பண்டிகைகளை மகிழ்ச்சியோடும் களிப்போடும் எங்களுக்குச் சுதந்தரிக்கச் செய்திருக்கிறீர். இஸ்ரவேலையும் நியமிக்கப்பட்ட காலங்களையும் பிரித்தெடுத்த ஆண்டவரே, நீர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்! பிரபஞ்சத்தின் அரசனான ஆண்டவரே, எங்களைக் காத்து, எங்களைத் தாங்கி, இந்தக் காலத்திற்குக் கொண்டு வந்தவரே, நீர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்!.¹³⁸¹

புனிதப்படுத்தும் ஆசீர்வாதத்தைத் தொடர்ந்து முதல் கோப்பை திராட்சை மது அருந்தப்பட்டது. இது மதுபானம் கலந்த திராட்சை மதுவே தவிர, திராட்சைச் சாறு அல்ல. இன்றைய தரத்தின்படி நீர்த்திருந்தாலும், இது ஒரு திராட்சை மதுவே. ‘திராட்சைத் தோட்டத்தின் கனி‘ என்ற சொற்றொடர் பாஸ்கா திராட்சை மதுவைக் குறிக்கிறது. அது புளிக்கவைக்கும் பொருளைக் கொண்டு அல்லாமல், இயற்கையான நொதித்தல் மூலம் ஒரு சிறப்பு வழியில் தயாரிக்கப்பட வேண்டியிருந்தது. கோஷர் பாஸ்கா திராட்சை மதுவில், தயாரிப்பு செயல்முறையை விரைவுபடுத்துவதற்காக சர்க்கரை சேர்க்கப்படுவதில்லை.

சேடர் சடங்கிற்கு நான்கு கோப்பை திராட்சைரசம் தேவைப்படுகிறது. அவர்கள் முதல் மற்றும் இரண்டாவது கோப்பைகளை பிரதான உணவிற்கு முன்பும், மூன்றாவது மற்றும் நான்காவது கோப்பைகளை அதற்குப் பின்பும் அருந்துவார்கள். நற்செய்திகள் முதல் மற்றும் மூன்றாவது கோப்பைகளைப் பற்றியே பேசுகின்றன, இரண்டாவது மற்றும் நான்காவது கோப்பைகளைப் பற்றி அல்ல. ஒவ்வொரு கோப்பையும் யாத்திராகமம் 6:6-7-ல் உள்ள கடவுளின் வாக்குறுதிகளில் ஒன்றுடன் அடையாளம் காணப்படுகிறது.

ஆகையால், இஸ்ரவேல் புத்திரரை நோக்கி: நான் யெகோவா, (1) நான் உங்களை எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வருவேன்; (2) நான் உங்களை எகிப்திய அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிப்பேன்; (3) நான் என் வல்லமையால் உங்களை மீட்டுக்கொள்வேன்; (4) நான் உங்களை என் ஜனங்களாக ஏற்றுக்கொண்டு, உங்களுக்குத் தேவனாக இருப்பேன் என்று சொல்லுங்கள்.

யெகோவா இஸ்ரவேலரை எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வருவேன் என்று சொன்னபோது, ​​அவர் தம்முடைய நோக்கங்களுக்காக அவர்களைப் பிரித்தெடுத்து, அவர்களைப் பரிசுத்தப்படுத்தினார். இவ்வாறு, பரிசுத்தமாக்குதலின் பாத்திரம் உருவானது.

முதல் பாத்திரத்தை எடுத்தபின், அவர் நன்றி செலுத்தி, மெதுவாகச் சொன்னார்: இதை எடுத்து, உங்களுக்குள் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள். ஏனெனில், தேவனுடைய ராஜ்யம் வரும்வரைக்கும் நான் திராட்சைரசத்தின் கனியைக் குடிக்கமாட்டேன் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் (லூக்கா 22:17-18). இதன்மூலம், இரண்டாம் வருகைக்குப் பிறகு பூமியில் நடைபெறவிருக்கும் ஆட்டுக்குட்டியானவரின் திருமண விருந்தையே அவர் குறிப்பிட்டார். ஆகையால், அந்தத் திருமண விருந்து மேசியாவின் ராஜ்யத்தைத் தொடங்கும் (மத்தேயு 22:1-14, 25:1-13). அப்போது யூத திருமண முறையின் நான்கு நிலைகளும் நிறைவடையும் (வெளிப்படுத்தல் மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும், இணைப்பைக் காண Fg – ஆட்டுக்குட்டியானவரின் திருமண விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டவர்கள் பாக்கியவான்கள் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).

Barukh attah Adonai eloheinu melekh ha-olam,
borei peri hagafen.
எங்கள் தேவனாகிய ஆண்டவரே, பிரபஞ்சத்தின் அரசரே, நீர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்.
திராட்சைக்கொடியின் கனியைப் படைத்தவரே.

அவர்கள் குடித்தார்கள், பாத்திரம் கைமாற்றப்பட்டபோது, ​​தல்மிதிம்களுக்குள் பொறாமைப் பார்வைகள் பரிமாறப்பட்டன, ஏனென்றால் ஒவ்வொருவரும் தாங்கள் குருவுக்கு அருகில் இருக்க வேண்டும் என்று உணர்ந்தார்கள். அந்தப் பார்வைகளைத் தொடர்ந்து மெல்லிய வார்த்தைகள் பேசப்பட்டன, பின்னர் அந்த வார்த்தைகள் சத்தமாகின. சிலர், சில சமயங்களில் பதற்றத்தில் இருக்கும் ஆண்கள் செய்வது போல, தங்கள் தனிப்பட்ட சேவையையும் பக்தியையும் பற்றிப் பெருமை பேசினார்கள், மேலும் சிலர் தாங்கள் செய்த பெரிய சாதனைகளையும், ஒவ்வொருவரும் இயேசுவுடன் வாழ்ந்த தருணங்களையும் எண்ணத் தொடங்கினார்கள். துன்புறும் ஊழியர் உன்னிப்பாகக் கவனித்தார். முதலில் அவர் எதுவும் சொல்லவில்லை. ஆனால் பின்னர் அவர் மிகவும் அசாதாரணமான ஒன்றைச் செய்தார்.

நான் பாடுபடுவதற்கு முன்பாக, உங்களுடன் பஸ்கா பண்டிகையை உண்ண விரும்புகிறேன்                                                        மத்தேயு 26:20; மாற்கு 14:17; லூக்கா 22:14-16
நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள் வெள்ளிக்கிழமை சூரியன் மறைந்த பிறகு

நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் வெள்ளிக்கிழமைக்கான உத்தேச நேரங்கள்: நவீன கடிகாரத்திற்கு முந்தைய காலத்தில், இரவின் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தைத் துல்லியமாக அறிய முடியவில்லை, ஆனால் சூரியனின் இருப்பிடத்தைப் பார்ப்பதன் மூலம் பகலின் நேரத்தை எளிதாகக் கண்டறிய முடிந்தது. எனவே, நாள் துல்லியமான, எளிமையான மற்றும் உலகளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட தரங்களின்படி தொடங்க வேண்டியிருந்தது. இதன் பொருள், பகலானது இரவின் தொடக்கத்திலிருந்தோ அல்லது பகலின் தொடக்கத்திலிருந்தோ கணக்கிடப்பட வேண்டும் என்பதாகும். ஆதியாகமத்தில் மோசே எழுதிய, “மாலை உண்டாயிற்று, காலை உண்டாயிற்று” – என்ற மாதிரியைப் பின்பற்றி, மறுநாள், யூதர்கள், மாலையில் சூரியன் மறையும் நேரத்தில் நாள் தொடங்குவதாகக் கணக்கிட்டனர்.இரவில் பகலைத் தொடங்குவது, ஒரு விதத்தில், வாழ்க்கையின் ஒரு உருவகமே ஆகும். வாழ்க்கை கருப்பையின் இருளில் தொடங்குகிறது, பின்னர் ஒளியின் பிரகாசத்தில் மலர்கிறது, இறுதியில் கல்லறையின் இருளில் நிலைபெறுகிறது, அதைத் தொடர்ந்து மறுவுலகில் ஒரு புதிய விடியல் வருகிறது.

மாலை வந்தபோது, ​​யூதர்கள் சேடரைத் தொடங்குவதற்காக, த்ஸெய்த் ஹகோகவிம் (நட்சத்திரங்கள் தோன்றும் நேரம்) முடியும் வரை காத்திருந்தனர்; இது நிச்சயமாக இரவு நேரத்திற்குப் பிறகே நடக்கும் எனக் கருதப்படுகிறது. இதற்குக் காரணம், சேடரின் மிட்ஸ்வோத் (புளிப்பில்லாத ரொட்டி), மற்றும் கிடுஷ் உணவு கூட, நிச்சயமாக இரவில்தான் செய்யப்படுகின்றன என்பதை உறுதி செய்வதே ஆகும் (உதாரணமாக, மிஷ்னா பெரூரா 472:1:1-ஐப் பார்க்கவும்). வாய்மொழிச் சட்டத்தைப் போலவே (இணைப்பைக் காண Ei – The Oral Law என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்),தோராவை மீறுவதைத் தடுப்பதற்கான ஒரு முன்னெச்சரிக்கையாக, நட்சத்திரங்கள் தோன்றும் வரை காத்திருப்பது, சேடரை மிக விரைவில் தொடங்குவதைத் தடுப்பதற்கான ஒரு முன்னெச்சரிக்கையாகும். இயேசு வந்து பன்னிருவருடன் மேசையில் சாய்ந்திருந்தார் (மத்தேயு 26:20; மாற்கு 14:17). பல நூற்றாண்டுகளாக, யூதர்கள் தங்கள் விருப்பப்படி உணவு உண்டு வந்தனர். ஆனால், சுதந்திரமான மனிதர்கள் மட்டுமே உண்ணும்போது சாய்ந்திருக்க அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள் என்றும், அடிமைகள் நின்றுகொண்டே உண்ண வேண்டும் என்றும் கிரேக்கர்கள் சுட்டிக்காட்டியதால், யூதர்கள் தங்களை வென்றவர்களான ரோமானியர்களிடமிருந்து அந்த வழக்கத்தைக் கற்றுக்கொண்டு அதை ஏற்றுக்கொண்டனர். 

இயேசுவும் பன்னிருவரும் சாப்பிட்ட மேசை, ட்ரிக்லினியா (ஒருமை) அல்லது ட்ரிக்லினியம் (பன்மை) என்று அழைக்கப்பட்டது. அவை சுமார் ஏழு முதல் பன்னிரண்டு அடி வரை வெவ்வேறு அளவுகளில் இருந்தன. சுமார் பதினெட்டு அங்குல உயரமே இருந்த அவை, நீளமான செவ்வக வடிவ ‘U’ வடிவ மேசைகளாக இருந்தன. விருந்தினர்கள் தரையில் படுத்து, தங்கள் தலைகளை ஒரு தாழ்வான மேசையை நோக்கித் திருப்பியிருப்பார்கள். தங்கள் வசதிக்கேற்ப தளர்வான மெத்தைகளை ஊன்றிக்கொண்டு, இடது முழங்கையில் சாய்ந்து, வலது கையைச் சாப்பிடுவதற்காகத் தனியாக வைத்திருப்பார்கள்.

யூதர்களிடையே, ‘U’ வடிவத்தின் வளைந்த பகுதி ஒரு சிறப்புரிமைக்குரிய இடமாகக் கருதப்பட்டது, மேலும் அங்கு மூன்று இடங்கள் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தன. விருந்தளிப்பவராக, இயேசு நடுவில் அமர்ந்திருப்பார். கௌரவமான இடம் அவருடைய இடதுபுறத்தில் இருந்தது, அங்கு அந்த குறிப்பிட்ட இரவில் யூதாஸ் சாய்ந்திருந்தார். யூதர்களின் விருந்து உண்ணும் சம்பிரதாயத்தின்படி, விருந்தளிப்பவருக்கு முன்னால் வலதுபுறத்தில் இருப்பதை விட, அவருடைய இடதுபுறத்தில் – அதாவது அவர் சாய்ந்திருக்கும்போது அவருக்குப் பின்னால் – இருப்பது ஒரு உயர்ந்த பாக்கியமாகக் கருதப்பட்டது. அந்த குறிப்பாக முக்கியமான இரவில், யூதாஸ் தனது இடதுபுறத்தில் கௌரவ விருந்தினராக இருப்பதை கிறிஸ்து உறுதி செய்தார். இரண்டாவது கௌரவமான இடம் போதகரின் வலதுபுறத்தில் இருந்தது, அங்கு இயேசு நேசித்த இளம் மாணவரான யோவான் சாய்ந்திருந்தார்.

சீடர்கள் செல்வந்தர்களின் வீடுகளிலும், மலைச்சரிவுகளிலும் அமர்ந்து மேசியாவுடன் உணவருந்தியிருந்தனர். அவர்களில் சிலர், குருவைப் பொறுத்தவரையில் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடங்களைக் குறித்துப் பொறாமை கொண்டிருந்தனர். அதனால், இயேசு, பேதுரு,மற்றும் யோவான் ஆகியோர் அமர்ந்த பிறகு, மீதமுள்ள பத்து பேரும் அடிக்கடி இடத்திற்காக முட்டி மோதிக் கொள்வார்கள். இயேசு கவனிக்க மாட்டார் என்று முட்டாள்தனமாக நினைத்து, அவர்கள் மிகவும் வெளிப்படையாகத் தெரிய விரும்பவில்லை. ஆனால், அப்போஸ்தலர்கள் கிசுகிசுத்து, தள்ளி, நல்ல மேய்ப்பருக்கு முடிந்தவரை நெருக்கமாக மேசையில் சாய்ந்து கொள்ள முயற்சிப்பார்கள்.¹³⁷⁹

நேரம் வந்தபோது, ​​இயேசு அவர்களிடம், “நான் பாடுபடுவதற்கு முன்பாக, இந்தப் பாஸ்கா [சேதர்] விருந்தை உங்களுடன் உண்ண மிகவும் ஆவலாக இருந்தேன். ஏனெனில், நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், அது தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் நிறைவேறும் வரை நான் அதை மீண்டும் உண்ணமாட்டேன்”  என்று கூறி, தாம் தோராவைக் கடைப்பிடிப்பதை உறுதிப்படுத்தினார்(லூக் 22:14-16) . அவருடைய வார்த்தைகளின் ஆழமான பொருளைப் புரிந்துகொள்வதற்காக, அவர்கள் வழக்கம்போல ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டனர். அவர்கள் குழப்பமடைந்தனர். ஒருவேளை, அவர் அவர்களை நேசித்தார் என்றும், இந்த முக்கியமான விருந்தை அவர்களுடன் உண்ண மிகவும் விரும்பினார் என்றும், தன்னை நிராகரித்த யூதேயா, தன்னை மேசியாவாக அங்கீகரிக்கும் வரை அவர் அதை மீண்டும் உண்ணமாட்டார் என்றும் அந்த போதகர் கருதியிருக்கலாம்.

மோசேயின் காலத்திலிருந்து, பஸ்கா பண்டிகை விருந்து உண்பது மட்டுமல்லாமல், யூதர்களின் மீட்பின் கதையை மீண்டும் கூறுவதும் ஒரு கட்டாயத் தேவையாக இருந்து வருகிறது (யாத்திராகமம் Bz – மீட்பு குறித்த எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). பல நூற்றாண்டுகளாக, ‘ஹகதா’ எனப்படும் எழுதப்பட்ட கதை, அதாவது ‘சொல்லுதல்’ என்று பொருள்படும் கதை, தொகுக்கப்பட்டு, “அந்த மாபெரும் நாளின் நிகழ்வுகளைப் பற்றி உன் மகனிடம் சொல்” (யாத்திராகமம் 13:8) என்ற கட்டளையை நிறைவேற்றுவதற்காக ஒவ்வொரு ஆண்டும் வாசிக்கப்பட்டு வருகிறது. ஹகதாவில்தான் யூதர்கள் மேசையில் சாய்ந்து கொள்ளுமாறு குறிப்பாகக் கூறப்படுகிறார்கள், ஏனெனில் இது அவர்கள் புதிதாகக் கண்டடைந்த சுதந்திரத்தின் அடையாளமாகவும் இருந்தது. பண்டைய உலகில், சுதந்திரமான மக்களுக்கு மட்டுமே அவ்வாறு ஓய்வெடுக்க நேரம் இருந்தது. மேசியா தமது இறுதி மீட்புச் செயலுக்கு முன்பு ஓய்வெடுக்கும் இந்தக் காட்சி எவ்வளவு அழகானது!¹³⁸⁰

போய் பஸ்கா பண்டிகைக்கு ஆயத்தங்களைச் செய்யுங்கள்
மத்தேயு 26:17-19; மாற்கு 14:12-16; லூக்கா 22:7-13; யோவான் 13:1
நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாள் வியாழக்கிழமை, மற்றும் நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாள் வெள்ளிக்கிழமை

சென்று பஸ்கா பண்டிகைக்கு ஆயத்தங்களைச் செய்யுங்கள். ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையைப் பற்றி உங்களுக்கு என்ன தெரியும் (யாத்திராகமம் 12:1-30)? பஸ்கா செடேருக்கான தமது ஏற்பாடுகளைப் பற்றி இயேசு ஏன் மிகவும் இரகசியமாக இருந்தார் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? அதில் என்ன ஆபத்து இருந்தது (லூக்கா 19:45-48)? யோவான் 13:1 மற்ற சுவிசேஷங்களுடன் எவ்வாறு ஒத்துப்போகிறது? யூதாஸ் என்ன தகவலைப் பெற வேண்டியிருந்தது? யாருக்காக? ஆண்கள் ஏன் மூன்று குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டனர்? ஒவ்வொரு குழுவும் எங்கே கூடியது? லேவியர்கள் என்ன கடமைகளைச் செய்தார்கள்? மேல் அறையில் ஏன் ஒரு மறைமுகமான பதற்றம் நிலவியது?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: ஆட்டுக்குட்டிகள் பலியிடப்படும் காட்சி உங்களுக்கு என்ன உணர்வைத் தருகிறது? அது ஏன் அவசியமாக இருந்தது? அவை பலியிடப்படாமல் இருந்திருந்தால் என்ன நடந்திருக்கும்? உங்கள் செடேரைக் கொண்டாடத் தயாராகும்போது நீங்கள் எப்படி உணர்கிறீர்கள்? உங்கள் உணர்வுகள் அப்போஸ்தலர்களுடைய உணர்வுகளிலிருந்து எவ்வாறு வேறுபடும்? யேசுவாவினுடையதா? யூதாஸினுடையதா?

ஆலயத்தில் பாடுதல்: பதினைந்து அரைவட்டப் படிகள் பெண்களின் முற்றத்திலிருந்து, நிக்கானோர் வாயில் வழியாக, ஆசாரியர்களின் முற்றத்திற்குள் இட்டுச் சென்றன. பெரும் திருவிழாக்களின் போது, ​​இந்த அற்புதமான படிகள் பாடகர் குழுவிற்கும் இசைக்குழுவிற்கும் ஒரு மேடையாகப் பயன்பட்டன. தல்மூத் டிராக்டேட் தாமித் நூலிலிருந்து, ஆலயத்தில் தினசரி தகன பலியுடன் தொடர்புடையதாக, வாரத்தின் எந்த நாளில் எந்த சங்கீதம் பாடப்பட்டிருக்கும் என்பதை நாம் துல்லியமாக அறிவோம். இந்த தினசரி வாசிப்புகளின் பாடலுடன் ஒவ்வொரு சங்கீதமும் எவ்வளவு நெருக்கமாகப் பொருந்திப் போகிறது என்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. இந்த வியாழக்கிழமையன்று, சங்கீதம் 81 ஆலயத் திடலில் ஒலித்தது. புனித வாரத்தின் இந்த ஐந்தாம் நாளில் இங்கு நடந்த நிகழ்வுகளுடன் இந்த சங்கீதம் சரியாகப் பொருந்திப் போனது தற்செயலானதல்ல. சங்கீதம் 81 எகிப்திலிருந்து வெளியேறியதைக் குறிப்பிடுகிறது, மேலும் அது தேவ ஆட்டுக்குட்டியைப் பலியிடவிருந்த சமகால இஸ்ரவேலுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்து, கண்டனம் தெரிவித்து, இறுதியாகக் கண்டனம் செய்தது.¹³⁶⁶ லேவியப் பாடகர் குழு இசைக்கலைஞர்களுடன் சேர்ந்து பாடியது:

நமது பெலனாகிய தேவனுக்கு ஆனந்தமாய்ப் பாடுங்கள்! யாக்கோபின் தேவனுக்கு ஆர்ப்பரியுங்கள்! இசையைத் தொடங்குங்கள்! முரசை முழக்குங்கள்! இனிய யாழையும் வீணையையும் வாசியுங்கள்! அமாவாசையிலும், பௌர்ணமியன்றும், நமது பண்டிகை நாளிலும் எக்காளம் ஊதுங்கள்; ஏனெனில் இது இஸ்ரவேலுக்கான ஒரு கட்டளை, யாக்கோபின் தேவனுடைய ஒரு தீர்ப்பு. அவர் எகிப்துக்கு எதிராகப் புறப்பட்டபோது, ​​இதை யோசேப்புக்குள் ஒரு சாட்சியாக வைத்தார். ஒரு அந்நிய சத்தம் சொல்வதைக் கேட்டேன்: “நான் அவர்களுடைய தோள்களிலிருந்து சுமையை நீக்கினேன், அவர்களுடைய கைகள் [தொழிலாளியின்] கூடையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டன. நீங்கள் துன்பத்தில் இருந்தபோது கூப்பிட்டீர்கள், நான் உங்களைக் காப்பாற்றினேன்; இடிமேகத்திலிருந்து நான் உங்களுக்குப் பதிலளித்தேன்; மெரிபாவின் தண்ணீரருகே நான் உங்களைச் சோதித்தேன் [என்று கூறி], “என் ஜனங்களே, நான் உங்களுக்கு எச்சரிக்கை கொடுக்கும்போது கேளுங்கள்! இஸ்ரவேலே, நீ எனக்குச் செவிகொடுத்தால் மட்டும் போதும்! உங்களுடன் எந்த அந்நிய தேவரும் இருக்கக்கூடாது. எகிப்து தேசத்திலிருந்து உங்களை அழைத்து வந்த உங்கள் தேவனாகிய யெகோவா நானே. உன் வாயைத் திற, நான் அதை நிரப்புவேன்.” ஆனாலும் என் ஜனங்கள் என் சத்தத்திற்குக் கேட்கவில்லை; இஸ்ரவேல் என்னை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஆகையால், அவர்கள் தங்கள் சொந்தத் திட்டங்களின்படி வாழும்படி, அவர்களுடைய பிடிவாதமுள்ள இருதயங்களுக்கு அவர்களை ஒப்புக்கொடுத்தேன். என் ஜனங்கள் எனக்குச் செவிகொடுத்து, இஸ்ரவேல் என் வழிகளில் வாழ்ந்தால் எவ்வளவு நலமாயிருக்கும்! நான் அவர்களுடைய சத்துருக்களை விரைவாக அடக்கி, என் கரத்தை அவர்களுடைய பகைவர்களுக்கு எதிராகத் திருப்புவேன். யெகோவாவை வெறுப்பவர்கள் அவருக்கு முன்பாகப் பணிந்துபோவார்கள், இஸ்ரவேலின் காலம் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும். அவர்கள் சிறந்த கோதுமையால் போஷிக்கப்படுவார்கள், நான் உங்களைப் பாறைகளிலிருந்து வரும் தேனால் திருப்திப்படுத்துவேன்” (சங்கீதம் 81:1-16).

பஸ்கா பண்டிகைக்கான தயாரிப்புகள் வெகு காலத்திற்கு முன்பே தொடங்கிவிட்டன. முந்தைய மாதத்தில் (ஆதார் மாதம் பதினைந்தாம் நாளில்), யாத்ரீகர்களின் பயன்பாட்டிற்காக பாலங்களும் சாலைகளும் சீரமைக்கப்பட்டன. விபச்சாரம் செய்ததாக சந்தேகிக்கப்பட்ட பெண்களுக்கு சோதனை நடத்துவதற்கும், செம்மறி ஆட்டை எரிப்பதற்கும், அடிமை ஆக விரும்பியவர்களின் காதுகளைத் துளைப்பதற்கும் – சுருக்கமாகச் சொன்னால், பண்டிகைக் காலம் தொடங்குவதற்கு முன்பு அனைத்து ஆரம்ப ஏற்பாடுகளையும் செய்வதற்கும் அதுவே சரியான நேரமாக இருந்தது. பொதுவாக, கல்லறைகள் நகரங்களுக்கு வெளியே இருந்தன, ஆனால் வயல்வெளியில் காணப்படும் எந்தவொரு சடலமும், யோசுவாவின் காலத்திலிருந்து இருந்துவரும் பாரம்பரியத்தின்படி, அது கண்டுபிடிக்கப்பட்ட இடத்திலேயே புதைக்கப்பட வேண்டும். பின்னர், பண்டிகை யாத்ரீகர்கள் அறியாமல் அத்தகைய கல்லறைகளைத் தொடுவதன் மூலம் சில “அசுத்தத்தை” அடைந்திருக்கக்கூடும் என்பதால், பஸ்கா பண்டிகைக்கு ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு அனைத்து கல்லறைகளும் வெள்ளையடிக்கப்பட வேண்டும் என்று கட்டளையிடப்பட்டது.¹³⁶⁷

அது புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையின் முதல் நாள் (மத்தேயு 26:17அ, மாற்கு 14:12அ, லூக்கா 22:7அ). புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகை எப்போது தொடங்கியது என்பது பரிசேயர்களுக்கும் சதுக்கேயர்களுக்கும் இடையே இருந்த ஒரு முக்கிய விவாதப் பொருளாக இருந்தது. பரிசேயர்கள் நம்பியது போல, புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகை நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாளில் தொடங்கி இருபத்தி ஒன்றாம் நாள் வரை நீடித்ததா, அல்லது சதுக்கேயர்கள் நம்பியது போல, அது நிசான் மாதம் பதினாறாம் நாளில் தொடங்கி இருபத்தி இரண்டாம் நாள் வரை நீடித்ததா?1368 இன்று இந்த இரண்டு பண்டிகைகளும் ஒன்றோடொன்று மிகவும் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன, அதனால் பஸ்கா பண்டிகையும் புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையும் ஒரே ஏழு நாள் பண்டிகையாகக் கருதப்படுகின்றன.

வேதத்தில் புளிப்பு என்ற வார்த்தை எப்போதெல்லாம் அடையாளமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறதோ, அது எப்போதும் பாவத்தின் அடையாளமாகவே இருக்கிறது. அதனால்தான், பாவத்தின் இந்த அடையாளத்தை யூத மக்கள் இந்தக் காலகட்டத்தில் உண்பதற்கோ, தங்கள் வீடுகளில் வைத்திருப்பதற்கோ, அல்லது இஸ்ரவேல் தேசத்தில் எங்கும் வைத்திருப்பதற்கோ தேவன் அனுமதிக்கவில்லை. மேஷியாக்கின் மரணத்தால் பஸ்கா பண்டிகை நிறைவேற்றப்பட்டாலும், புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையானது அவருடைய இரத்தப் பலியின் பாவமற்ற தன்மையால் நிறைவேற்றப்படுகிறது. எபிரேயர் 9:11 முதல் 10:18 வரை, அவருடைய பாவமற்ற இரத்தப் பலி மூன்று காரியங்களுக்காக இருந்தது: முதலாவதாக, பரலோக ஆசரிப்புக் கூடாரத்தைச் சுத்திகரிப்பதற்காக; இரண்டாவதாக, நீதிமான்களின் பாவங்களை நீக்குவதற்காக (வெளிப்படுத்தல் பற்றிய எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும், இணைப்பைக் காண கிளிக் செய்யவும் Fd – தனாக்கின் நீதிமான்களின் உயிர்த்தெழுதல்); மற்றும், மூன்றாவதாக, புதிய உடன்படிக்கையில் விசுவாசிகளுக்கு அந்த இரத்தத்தைப் பூசுவதற்காக.¹³⁶⁹

இது பஸ்கா பண்டிகைக்குச் சற்று முன்பு நிகழ்ந்தது (யோவான் 13:1அ). கிறிஸ்துவின் ஊழியத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மூன்று பஸ்காக்களில் இது மூன்றாவது ஆகும். முதலாவது யோவான் 2:13அ-வில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இரண்டாவது யோவான் 6:4-ல் உள்ளது, மூன்றாவது யோவான் 11:55, 12:1, இங்கே, 18:28 மற்றும் 39, மற்றும் 19:14 ஆகியவற்றில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவற்றின் காலங்களைக் குறிப்பிடுவதன் மூலம், அவருடைய பொது ஊழியம் மூன்றரை ஆண்டுகள் நீடித்தது என்று நம்மால் முடிவு செய்ய முடிகிறது. யோவான் ஸ்நானகரின் ஊழியத்திற்குச் சற்றுப் பிறகே இயேசுவின் ஊழியம் தொடங்கியது என்று நற்செய்தி மரபு கூறுகிறது. அவருடைய ஊழியம் தொடங்கியபோது மேசியாவுக்குச் சுமார் முப்பது வயது என்று லூக்கா கூறுகிறார் (லூக்கா 3:23). இதன் விளைவாக, நமது இரட்சகர் கி.மு. 6 அல்லது 7-ஆம் ஆண்டின் குளிர்காலத்தில் பிறந்திருந்தால், கி.பி. 33-ல் அவருக்கு 33 அல்லது 34 வயது இருந்திருக்கும் (Aq – இயேசுவின் பிறப்பு காண்க).

யோகனான், தம் சீடர்களிடையே யேசுவாவின் ஊழியத்தைப் பற்றிய ஒரு சுருக்கமான கூற்றுடன் இந்த விவரிப்பின் பகுதியைத் தொடங்கினார். தாம் இவ்வுலகை விட்டுப் பிதாவிடம் செல்ல வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என்பதை இயேசு அறிந்திருந்தார். இவ்வுலகில் இருந்த தம்முடையவர்களை நேசித்த அவர், அவர்களை இறுதிவரை நேசித்தார் (யோவான் 13:1b). மாலை நேரம் செல்லச் செல்ல, இயேசு தம்முடைய சரீர பிரசன்னம் இல்லாமலேயே பூமியில் உள்ள வாழ்க்கை மற்றும் ஊழியம் பற்றிப் பேசினார். அப்போஸ்தலர்கள் அவருடைய வார்த்தைகளின் தீவிரத்தை விரைவாகப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கினார்கள். உலகில் தாங்கள் தனியாக இருக்கிறோம் என்பதை உணரும்போது அனாதைகள் உணரும் அதே கைவிடப்பட்ட அச்சம், அவர்களுடைய கலங்கிய இதயங்களை விரைவில் பற்றிக்கொண்டது. அவர் இல்லாமல் ஒரு வாழ்க்கையை அவர்களால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியவில்லை.¹³⁷⁰

அன்று காலை, தல்மிதிம்கள் இயேசுவிடம் வந்து, “நீர் பஸ்காவை உண்பதற்காக நாங்கள் எங்கே சென்று ஆயத்தங்களைச் செய்ய வேண்டும்?” என்று கேட்டார்கள் (மத் 26:17b; மாற் 14:12b; லூக் 22:7b-9). யூத சமூகத்தில் பஸ்கா பண்டிகை மிகவும் பரபரப்பான ஒரு பண்டிகையாகும், மேலும் அப்போஸ்தலர்களுக்கு வேலைப்பளு அதிகமாக இருந்தது. அறையும் உணவும் கோஷராக இருக்க வேண்டும். அனைத்து புளிப்புப் பொருட்களும் அகற்றப்பட வேண்டும், மேலும் அனைத்துப் பாத்திரங்களும் தண்ணீரில் கொதிக்க வைக்கப்பட வேண்டும் அல்லது கோஷரான சிலவற்றால் மாற்றப்பட வேண்டும். சடங்கு ரீதியாகத் தூய்மையான ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை எருசலேமில் உள்ள கோஷர் சந்தைகளிலிருந்தோ அல்லது ஆலயத்திலிருந்தோ வாங்க வேண்டும். இந்த மிக முக்கியமான விருந்துக்கு இறுதித் தயாரிப்புகள் இன்றியமையாதவையாக இருந்தன. முதல் நூற்றாண்டின் பெசாச் சேடருக்கு மூன்று கூறுகள் தேவைப்பட்டன: ஒரு ஆட்டுக்குட்டி, புளிப்பில்லாத ரொட்டி மற்றும் கசப்பான மூலிகைகள். இந்த மூன்றும், பல நூற்றாண்டுகளாக பல ரபினிய மரபுகளுடன் சேர்ந்து, நவீன சேடர் விருந்தின் மையக் கூறுகளாகத் தொடர்ந்து இருந்து வருகின்றன.¹³⁷¹

யூதாஸ் இஸ்காரியோத், இயேசு பாஸ்கா பண்டிகைக்கான தனது திட்டங்களை வெளிப்படுத்துவதற்காக, அவரை அமைதியான தீவிரத்துடன் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். அப்போது அவன் யாருக்கும் தெரியாமல் வெளியேறி, பிரதான ஆசாரியனுக்குத் தகவல் தெரிவிக்கலாம். பெத்தானியாவில் உள்ள லாசருவின் வீட்டில், ஆலயக் காவலர்களைக் கொண்டு இயேசுவைக் கைது செய்வது மிகவும் எளிதாக இருந்திருக்கும். ஆனால், நசரேயனை எருசலேமிலிருந்து வெகு தொலைவில் கைது செய்வது, ஒரு மாபெரும் தோல்வியில்தான் முடியும். சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்ட மேசியா மீண்டும் நகரத்திற்குத் திரும்பிச் செல்லும் காட்சி ஒரு கலவரத்தை ஏற்படுத்தும், பாஸ்கா பண்டிகையின் போது சன்ஹெட்ரின் சபைக்கு அது சிறிதும் தேவையற்ற ஒன்றாக இருந்தது. சீக்கிரமோ அல்லது தாமதமாகவோ, ஆண்டவர் நிச்சயமாக எருசலேமுக்குத் திரும்பிச் செல்வார். எனவே, புறப்பட வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என்று இயேசு பன்னிருவரிடம் சொல்லும் வரை அந்தத் துரோகி காத்திருந்தான். அவர் குறைந்தபட்சம் இன்னொரு முறையாவது பரிசுத்த நகரத்திற்குத் திரும்ப மாட்டார் என்பது யூதாஸுக்கு நம்பமுடியாததாகத் தோன்றியது. ஒருவேளை, தாம் மேசியா என்பதை அறிவிக்க கிறிஸ்து பாஸ்கா பண்டிகை வரை காத்திருக்கிறாரோ என்னவோ. ஆனால், அது எப்போது, ​​எங்கு நடந்தாலும், யூதாஸ் தயாராக இருப்பான். மற்ற சீடர்கள் யாருக்கும் தனது திட்டம் தெரியாது என்று அவர் உறுதியாக நம்பினார்.¹³⁷²

எனவே, பண்டிகைக்குத் தயாராவதற்காக எருசலேமுக்குச் செல்லும்படி இயேசு பேதுருவிடமும் யோவானிடமும் கூறினார். நீரூற்று வாயில் வழியாக நகரத்திற்குள் நடந்து செல்லுமாறு அவர் அவர்களிடம் கூறினார். (சீலோவாம் குளத்திற்கும், பழைய நகரத்திற்குள் தண்ணீர் கொண்டுவரப்பட்ட எசேக்கியாவின் சுரங்கப்பாதைக்கும் அருகில்), மேலும், இயேசு முன்னரே பார்வையற்ற மனிதனின் கண்களைத் திறந்த இடத்தில் (காண்க Gt – பிறவிக் குருடரான மனிதனை இயேசு குணப்படுத்துகிறார்), நீங்கள் உள்ளே நுழைந்ததும், தண்ணீர் குடத்தை ஏந்திய ஒருவர் உங்களைச் சந்திப்பார். ஒரு பெண் அல்லாமல் ஒரு ஆண் தண்ணீர் குடத்தை எடுத்துச் செல்வது வழக்கத்திற்கு மாறானதாக இருந்ததால், இது ஒரு அடையாளமாக இருந்தது. ஒவ்வொரு சேடரிலும் தண்ணீர் ஒரு முக்கிய அங்கமாக இருந்தது, ஏனெனில் இரண்டு விதமான கை கழுவும் சடங்குகள் இருந்தன. மேலும் முதல் நூற்றாண்டில், விருந்தினர்களை வரவேற்பதற்காகக் கட்டாயமாகப் பாதங்களைக் கழுவும் சடங்கும் அதில் அடங்கியிருந்திருக்கும் (யோவான் 13:1-17).

மற்றொரு விசுவாசி, கீழ் நகரத்தில் இயேசுவுக்கு அன்புடன் ஒரு அறையை வழங்கியிருந்தார். அவர் நுழையும் வீட்டிற்கு அவர்கள் அவரைப் பின்தொடர வேண்டும். வீட்டின் உரிமையாளரிடம், “ரபி கூறுகிறார்: என் நியமிக்கப்பட்ட நேரம் நெருங்கிவிட்டது. அவர் என் அப்போஸ்தலர்களுடன் பஸ்கா பண்டிகையை உண்ணக்கூடிய விருந்தினர் அறை எங்கே?” என்று சொல்லுங்கள். அவர் உங்களுக்கு மாடியில் உள்ள ஒரு பெரிய அறையைக் காண்பிப்பார் (மத்தேயு 26:18; மாற்கு 14:13-14; லூக்கா 22:10-11). இது பொதுவாக அந்த வீட்டில் மிகச் சிறந்த அறையாக இருந்தது. அது இரண்டாவது மாடியில் இருந்தது மற்றும் ஒரு வெளிப்புறப் படிக்கட்டைக் கொண்டிருந்தது. மேசியா அந்த மனிதனின் பெயரைக் குறிப்பிடவில்லை, ஆனால் இரண்டு அப்போஸ்தலர்களும் அவரை மாற்குவின் செல்வந்தத் தந்தை என்று உடனடியாக அடையாளம் கண்டுகொண்டனர்.

இயேசு பேதுருவையும் யோவானையும் அங்கே ஏற்பாடுகளைச் செய்யும்படி கூறினார் (மாற்கு 14:15; லூக்கா 22:12). இரண்டாம் ஆலயக் காலத்தில், ஆட்டுக்குட்டியைக் கொல்லும் முறை இன்றைய முறையிலிருந்து வேறுபட்டிருந்தது. ஐந்து நாட்கள் பரிசோதனைக்குப் பிறகு ஒரு ஆட்டுக்குட்டி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. பின்னர் அது ஆலய வளாகத்திற்குள் கொண்டுவரப்பட்டு பலியிடப்பட்டது. தனிநபர்கள் மற்ற பலிகளைக் கொண்டுவந்தாலும், ஒவ்வொரு வீட்டிலும் எப்போதும் ஒரு பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி இருக்கும். ஒரு வீடு மிகவும் சிறியதாக இருந்தால், மற்ற குழுக்கள் பங்கேற்றன, அதனால் ஒரே ஆட்டுக்குட்டி பல வெவ்வேறு குடும்பக் குழுக்களுக்குப் போதுமானதாக இருந்தது. எனவே, பேதுருவும் யோவானும் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை வாங்கி அதை பலியிடுவதற்காக ஆலயத்திற்குச் சென்றிருப்பார்கள்.

தோராவின்படி, பஸ்கா பண்டிகைக்கான பலியிடப்படும் ஆட்டுக்குட்டிகள் நிசான் மாதம் பத்தாம் நாளான ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்றும், நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாள் அந்தி வேளையில் அது பலியிடப்படும் வரை அந்த ஆட்டுக்குட்டி வீட்டில் வைத்திருக்கப்பட வேண்டும் என்றும் கட்டளையிடப்பட்டது. இந்த நிகழ்வு நற்செய்திகளில் குறிப்பிடப்படவில்லை என்றாலும், இயேசு எருசலேமுக்குள் வெற்றிப் பவனியாக நுழைந்த நாளில் (காண்க: It – மேசியாவாக எருசலேமுக்குள் வெற்றிப் பவனியாக நுழைதல்), தல்மிதிம்கள் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பார்கள்; ஒருவேளை அவர்கள் தங்கியிருந்த பெத்தானியாவில் உள்ள மரியா, மார்த்தாள் மற்றும் லாசருவின் வீட்டில் அதை வைத்திருந்திருக்கலாம்.

நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாள் நண்பகலில், தங்கள் ஆட்டுக்குட்டிகளை ஆலயத்திற்குக் கொண்டு வந்த ஆண்கள் மூன்று பெரிய குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டிருப்பார்கள். மாலைப் பலி ஏற்கெனவே செலுத்தப்பட்டிருந்தது. வழக்கமாக, மாலைப் பலிக்கான ஒரே ஆட்டுக்குட்டி பிற்பகல் 2:30 மணிக்குக் கொல்லப்பட்டு, சுமார் 3:30 மணிக்கு பலியிடப்படும். ஆனால் பஸ்கா பண்டிகைக்கு முந்தைய நாள் இரவில், அது இரண்டு மணி நேரம் முன்னதாகவே கொல்லப்பட்டது, ஏனெனில் பலியிடுவதற்கு அவர்களிடம் இரண்டு லட்சத்து எழுபத்தைந்தாயிரம் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டிகள் இருந்தன.¹³⁷³

நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாள் நண்பகலில் ஆட்டுக்குட்டிகளைக் கொல்லும் சடங்கு தொடங்கியது (யாத்திராகமம் 12:6). மூன்று லேவியர்கள், மூன்று ஆட்டுக்குட்டிகளின் மேல் நின்று, அந்தச் சிறிய மிருகங்களின் தாடைகளை உயர்த்தி, ஒரே அடியில் கூர்மையான கத்திகளால் அவற்றின் மூன்று கழுத்துகளையும் கிழித்தனர். சடங்குகளின்படி, கொல்லும் செயல் ஒரே அடியில் செய்யப்பட வேண்டும், மேலும் பலியிடப்படும் விலங்கு ஒரு சத்தமும் எழுப்பக் கூடாது. இது, மறுநாளே பலியிடப்படவிருந்த தேவ ஆட்டுக்குட்டியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; தன்னை உரோமம் கத்தரிப்பவர்களுக்கு முன்பாக ஆடு மௌனமாய் இருப்பதுபோல, அவரும் தம் வாயைத் திறக்கவில்லை (ஏசாயா 53:7).

நிக்கனோர் வாசலுக்குள், பெண்கள் முற்றத்தில், ஆசாரியர்கள் வெண்கலப் பலிபீடம் வரை வரிசையாக நின்றிருந்தனர். அவர்கள் இரண்டு வரிசைகளில் நின்றிருந்தனர்; ஒரு வரிசையில் தங்கக் கிண்ணங்களும், மற்றொரு வரிசையில் வெள்ளிக் கிண்ணங்களும் இருந்தன. ஒவ்வொரு இஸ்ரவேலனும் (தன் குடும்பத்தின் பிரதிநிதியாக) தனக்காக பலியிட்ட பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டிகளின் இரத்தம், இந்தக் கிண்ணங்களில் ஆசாரியர்களில் ஒருவரால் பிடிக்கப்பட்டது. பின்னர், வெண்கலப் பலிபீடத்திற்கு மிக அருகில் இருந்த ஆசாரியரைச் சென்றடையும் வரை, அந்தக் கிண்ணங்கள் ஆசாரியர் ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவருக்குக் கைமாற்றப்பட்டன.¹³⁷⁴ அந்த ஆசாரியர் கிண்ணத்தை எடுத்து, வெண்கலப் பலிபீடத்தின் அடியில் ஒரே அசைவில் இரத்தத்தைத் தெளித்தார். பின்னர் அவர் இரத்தம் நிறைந்த மற்றொரு கிண்ணத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு, காலியான கிண்ணத்தை மீண்டும் நிரப்புவதற்காகத் திருப்பிக் கொடுத்தார். இந்த முழு விழாவின் போதும், லேவியர்கள் சங்கீதம் 113-118 ஆகிய ஹல்லேலைத் தொடர்ந்து பாடிக்கொண்டிருந்தனர். முதல் குழுவினருக்கான பலிகள் அனைத்தும் முடியும் வரை அவர்கள் பாடிக்கொண்டிருந்தனர், பின்னர் இரண்டாவது குழுவினரிடமும், அதன்பிறகு மூன்றாவது குழுவினரிடமும் சென்றனர்; இவ்வாறு அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் ஆட்டுக்குட்டிகளைப் பலியிட்டு, பலிபீடத்தின் அடியில் இரத்தத்தைச் சிந்தும் வரை இது தொடர்ந்தது. கிறிஸ்துவின் காலத்தில், பஸ்கா பண்டிகையின்போது எருசலேமில் சுமார் 275,000 ஆட்டுக்குட்டிகள் பலியிடப்பட்டதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அந்தத் துர்நாற்றத்தையும், இரத்தத்தையும், ஈக்களையும் நம்மால் கற்பனை செய்து மட்டுமே பார்க்க முடியும்.

இறுதியாக, பலிகள் அடுக்குகளில் தொங்கவிடப்பட்டு, தோலுரிக்கப்பட்டபோது, ​​அவற்றின் மீது வெந்நீர் ஊற்றப்பட்டது. ஆட்டுக்குட்டிகளிடமிருந்து கம்பளி கவனமாக வெட்டப்பட்டது. இது முடிந்ததும், மற்ற ஆசாரியர்கள் அந்தப் பிணங்களைக் குறைகளுக்காகப் பரிசோதித்தனர். தோலில் மச்சங்கள், நீர்க்கட்டிகள் அல்லது ஏதேனும் நிறமாற்றங்கள் காணப்பட்டால், அவை நிராகரிக்கப்பட்டன. பலிகள் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை என்று மூன்று ஆசாரியர்கள் சைகை காட்டினர், அடுத்த கணமே, பலியிடும் லேவியர்கள் தொங்கவிடப்பட்டிருந்த ஆட்டுக்குட்டிகளின் வயிற்றை ஒரே கீழ்நோக்கிய வெட்டில் வெட்டினார்கள். அவர்கள் உள்ளுறுப்புகளில் இருந்த கொழுப்பு அனைத்தையும், கல்லீரலின் நீண்ட மடலையும், கொழுப்புடன் கூடிய இரண்டு சிறுநீரகங்களையும் அகற்றினர் (யாத்திராகமம் 29:13; லேவியராகமம் 3:4 மற்றும் 9:10).

இந்த உள்ளுறுப்புகள் வெண்கலப் பலிபீடத்தின் மீது வைக்கப்பட்டன. தொடக்கத்தில், ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில் இருந்த வெண்கலப் பலிபீடம் 7 அடி 6 அங்குல சதுரமாகவும் 4 அடி 6 அங்குல உயரமாகவும் இருந்தது; ஆனால் சாலமோன் ஆலயத்தைக் கட்டியபோது, ​​அவருடைய வெண்கலப் பலிபீடம் 30 அடி சதுரமாகவும் 15 அடி உயரமாகவும் இருந்தது. இறுதியாக, ஏரோதுவின் ஆலயத்தில் இருந்த வெண்கலப் பலிபீடம் 48 அடி சதுரமாகவும் 15 அடி உயரமாகவும் இருந்தது. ஆயிரமாண்டு பலிபீடத்தின் அளவு 21 அடி சதுரமாகவும் 17 அடி 6 அங்குலம் உயரமாகவும் இருக்கும் என்பது சுவாரஸ்யமானது (எசேக்கியேல் 43:10-27). மேசியானிய ராஜ்யத்தின் போது செய்யப்படும் பலிகள் பாவத்திற்கான பரிகாரத்திற்காக இருக்காது, ஆனால் திருவிருந்தைப் போலவே, நமக்காக நம் ஆண்டவர் செய்த தியாகத்தை நினைவுகூரும் விதமாக அவை செய்யப்படும் (லூக்கா 22:19). உள்ளுறுப்புகள் எரிந்து சாம்பலாகும் வரை, கங்குகளில் ஆவியாகி எரிந்துகொண்டிருந்தன. சனகெத்ரினின் தலைமை அதிகாரிக்கு ஏற்றவாறு, காய்பாஸ் ரோமானிய ஆளுநரிடமிருந்து தனக்குக் கடனாகக் கொடுக்கப்பட்ட ஆசாரிய உடையில் அமைதியாக நின்றார். ஆசாரியர்கள் ஆட்டுக்குட்டிகளின் மாம்சத்தில் உப்பைத் தேய்ப்பதையும், ஒவ்வொரு மிருகத்தின் தோள்பட்டையையும் தலையிலிருந்தும் மாம்சத்தையும் ஆலய ஆசாரியர்களுக்குக் காணிக்கையாக அவர்கள் மௌனமாகப் பறிப்பதையும் அவன் கண்டான் – ஏனெனில், தங்கள் உடன் இஸ்ரவேலரிடையே அதுவே அவர்களுடைய சுதந்தரம் என்று யெகோவா சொல்லியிருந்தார் (உபாகமம் 18:3).¹³⁷⁵

ஆகையால், இயேசு தங்களுக்குக் கட்டளையிட்டபடியே, பேதுருவும் யோவானும் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை வாங்கி அதைக் கொல்லும்படி ஆலயத்திற்குச் சென்றிருப்பார்கள். அந்த இருவரும் மீண்டும் மேல்மாடி அறைக்கு வந்தபோது, ​​அது அந்தி வேளையாக, நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாளாக இருந்தது. மேலும் அவர்கள் நெருப்பை மூட்டி ஆட்டுக்குட்டியைச் சுட விரைந்தார்கள். அந்த மிருகத்தில் எந்த எலும்பையும் முறிப்பது தடைசெய்யப்பட்டிருந்தது, ஏனெனில் அவர்களுக்கு அது முழுமையானதும் பிரிக்கப்படாததுமான இஸ்ரவேலின் அடையாளமாக இருந்தது. அது உண்மையில் மேசியாவைக் குறிக்கிறது என்பதை அவர்கள் சிறிதும் அறிந்திருக்கவில்லை. பின்னர், யோவான் இவ்வாறு எழுதினார்: “அவருடைய எலும்புகளில் ஒன்றும் முறிக்கப்படாது” (யோவான் 19:36; சங்கீதம் 34:20) என்ற வேதவாக்கியம் நிறைவேறும்படியாக இவைகள் நடந்தன. எனவே, நீசான் மாதம் பதினான்காம் நாள் சூரியன் அஸ்தமித்தபோது, ​​பதினைந்தாம் நாளில் ஒரு புதிய நாள் தொடங்கியது.

பேதுருவும் யோவானும் பணிகளைப் பிரித்துக்கொண்டனர். கேபாவுக்கு அதிக அனுபவம் இருந்ததால், அவர் ஆட்டுக்குட்டியை நடுவில் பிளந்து, அதன் தோலின் எந்தப் பகுதியும் பக்கங்களைத் தொடாதவாறு செங்கல் மற்றும் ஓடு சூளையில் வைத்தார். அதே நேரத்தில், யோவான் வட்டமான, மெல்லிய புளிப்பில்லாத அப்பத்தைச் சிறு சிறு கேக்குகளாகச் செய்தார். இதுவே மட்சா ஆகும்; இது ‘துன்பத்தின் அப்பம்’ என்று அழைக்கப்பட்டது. ஏனெனில், இஸ்ரவேலர்கள் எகிப்தை விட்டு மிகுந்த அவசரத்தில் வெளியேறியதால், அவர்களுடைய பெண்களுக்கு அப்பத்தில் புளிப்பைக் கலக்க நேரம் கிடைக்கவில்லை.

அந்த இரு மனிதர்களும் ஒரு கிண்ணத்தில் வினிகரை நிரப்பினார்கள்; அதில் கசப்பான மூலிகைகள் பின்னர் தோய்க்கப்படும். திராட்சைரசம் ஏற்கனவே தயாரிக்கப்பட்டிருந்தது – ஏழைகள் அதை ஆலயத்தில் அடக்க விலையில் வாங்க முடிந்தது – இது பின்னர் விருந்தளிப்பவரால் ஒரு பங்கு தண்ணீருக்கு நான்கு பங்கு திராட்சைரசம் என்ற விகிதத்தில் கலக்கப்படும். இறுதியாக, பேதுருவும் யோவானும் சாரோசெட்டைத் தயாரித்தார்கள்; இது ஆப்பிள்கள், கொட்டைகள், தேன், இலவங்கப்பட்டை, எலுமிச்சை சாறு மற்றும் திராட்சைரசம் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்ட ஒரு அடர் நிற, கட்டியான கூழ் ஆகும். ஆட்டுக்குட்டி புளிப்பில்லாத அப்பம் மற்றும் கசப்பான மூலிகைகள் ஆகிய இரண்டுடனும் உண்ணப்பட்டது. உண்ணப்படாத அனைத்தும் மறுநாள் எரிக்கப்பட்டன.¹³⁷⁶

இயேசுவும் மற்ற அப்போஸ்தலர்களும் தாங்கள் தங்கியிருந்த பெத்தானியாவிலிருந்து புறப்பட்டு, கீழ் நகரத்திற்குச் சென்றனர். அங்கே அவர் தங்களுக்குக் கற்பித்தபடியே காரியங்கள் இருப்பதைக் கண்டனர் (மத்தேயு 26:19; மாற்கு 14:16; லூக்கா 22:13). குரு அறைக்குள் நுழைந்தபோது, ​​வாழ்த்துகள் அடக்கப்பட்டன. மேசியா மேல் அறையைக் கவனமாக ஆராய்ந்தார். இது அவருக்கு ஒரு முக்கியமான அறையாகவும், ஒரு முக்கியமான இரவாகவும் இருந்தது. அவர் தனது உணர்வுகளைப் பற்றி விவாதிக்கவில்லை; ஆனால் சீடர்களுக்கு அவர் வழக்கத்திற்கு மாறாகத் தன்னுள் ஆழ்ந்து சிந்திப்பவராகத் தோன்றினார். அவர்கள் விரக்தியின் அறிகுறிகளையோ, அல்லது மகிழ்ச்சியின் அறிகுறிகளையோ தேடினர் – மின்னல் வெட்டி இடி முழங்கும்போது ஆடுகள் வானத்தைப் பார்க்காமல் மேய்ப்பனைப் பார்ப்பது போல, ஏதேனும் ஒரு அடையாளம் அவர்களின் உணர்வுகளுக்கு வழிகாட்டியிருக்கும்.

அறையில் ஒரு உள்ளார்ந்த பதற்றம் நிலவியது. அவர்களின் வாழ்த்துகள் கிசுகிசுக்கப்பட்டன; தாடியுடன் கூடிய, சராசரியாக முப்பது வயதுடைய, பல்வேறு உருவங்களிலும் நிறங்களிலும் இருந்த ஒரு குழுவினர்; அவர்கள் எளிய மனிதர்கள். அவ்வப்போது, ​​தாங்கள் தேவனுடைய குமாரனின் பிரசன்னத்தில் இருக்கிறோம் என்று உறுதியாக நம்பினார்கள், ஆனாலும் மற்ற நேரங்களில் அவர்கள் பயந்து, அவர்களுடைய நம்பிக்கை தளர்ந்தது. இயேசுவின் மீதான அவர்களுடைய விசுவாசம், அது கடுமையாகச் சோதிக்கப்படாத வரையில், வலுவாக இருந்தது. நிச்சயமாக, அவர்கள் கடந்த காலத்தில் சோதனைகளைத் தாங்கி நின்றிருந்தாலும், இது மிகுந்த மன உளைச்சல் நிறைந்த ஒரு தருணமாக இருந்தது. கர்த்தர் தமது வரவிருக்கும் மரணத்தைப் பற்றி வெளிப்படையான துக்கத்துடன் பேசுவதை அவர்கள் முன்பே கேட்டிருந்தார்கள். மேலும், அவர்கள் அனைவரும் கேட்க விரும்பிய கேள்வியைக் கேட்க ஒவ்வொருவரும் பயந்தார்கள்: “உமது பிதாவின் தூதர்களை வரவழைத்து, உமது எதிரிகளை அழித்துவிட்டு, இன்று நாங்கள் உம்முடன் அமர்ந்து மனிதர்களின் ஆத்துமாக்களை நியாயந்தீர்க்க முடியாதா?” யாரும் அதைக் கேட்கவில்லை.

இயேசு உண்மையிலேயே இரக்கமுள்ள இருதயத்தைக் கொண்டிருந்தார், மேலும் மனிதகுலம் அனைத்தையும் நேசித்தார். ஆட்டுக்குட்டி ஆயத்தமாக்கப்படுவதற்காக அவர் காத்திருந்தபோது, ​​யூதாஸைப் பற்றி அவர் சிறிதளவு சிந்தித்திருக்க வேண்டும் (பார்க்க: Cy – இவையே பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களின் பெயர்கள்). சேடர் விருந்து முடிவதற்குள், இயேசு தம் சீடர்களில் ஒருவன் தமக்குத் துரோகம் செய்துவிட்டதாகக் குற்றம் சாட்டுவார்; அது யார் என்பதும் அவருக்கு முன்பே தெரிந்திருந்தது. அதற்கான காரணமும் அவருக்குத் தெரிந்திருந்தது.

யூதாஸ் எப்போதுமே ஒரு அந்நியனாகவே இருந்தான். மற்ற அனைவரும் கலிலேயர்களாக இருந்தனர், ஆனால் அவனோ அப்படி இருக்கவில்லை. அவனுக்குப் பொருளாதாரத்தில் ஓரளவு அறிவு இருந்தது; சில சமயங்களில், இயேசுவுக்காகப் பணம் திரட்டுவதிலும் தர்மம் செய்வதிலும் அவன் மிகவும் மூழ்கிவிடுவதால், மற்ற அப்போஸ்தலர்களுக்குக் கற்பிக்கப்பட்ட நித்தியப் பாடங்களுக்கு அவனுக்குச் சிறிதும் நேரம் இருக்கவில்லை. அந்தப் பணக் காப்பாளர் மற்றவர்களை இழிவாக நடத்தினார், ஏனெனில் அவருடைய அனுபவச் செல்வம் அவர்களை விட அதிகமாக இருந்தது; சில சமயங்களில், அவர் ஞானமற்றவை என்று கருதிய காரியங்களைச் செய்வதிலிருந்து மற்ற பதினொரு பேரையும் தடுக்கும்படி மேசியாவிடம் நேரடியாக முறையிட்டார்.

இயேசு விரும்பியபடியே அவன் தொடர்ந்து பணத்தை வசூலித்தான்; அவன் ஒரு திருடன் அல்ல என்பது போல, தொடர்ந்து கட்டணங்களைச் செலுத்தி, எல்லா தர்மங்களையும் வழங்கி, பணப்பையைக் காத்து வந்தான் (யோவான் 12:6). யூதாஸ் தன் குருவின் தயவை ஒருபோதும் இழந்ததில்லை. அவன் இயேசுவை தேவன் என்று நம்பியிருந்தால், இயேசு தன் இதயத்தை வாசிக்க முடியும் என்பதை அவன் அறிந்திருப்பான். அப்படியிருந்தால், மேலான மனப்பான்மை கொண்ட அந்த இருண்ட சிறிய மனிதன், தன் செயலை விளக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உள்ளாகி, மன்னிப்புக்காக மன்றாடியிருப்பான்.

பாவிகளின் இரட்சகரிடம் யூதாஸ் ஒரு தனிப்பட்ட பிரச்சனையுடன் சென்றதாக எந்தப் பதிவும் இல்லை. மன்னிப்பு அவனுக்காகக் காத்திருந்தது, ஏனென்றால் இயேசு மன்னிப்பை மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தியிருந்தார். ஒருமுறை, பன்னிருவருக்கும் இடையேயான ஒரு கலந்துரையாடலில், ஒரு சகோதரனை ஏழு முறை மன்னிப்பது போதுமா என்று பேதுரு கேட்டபோது, ​​மேசியா லேசாகப் புன்னகைத்து, “எழுபது முறை ஏழு, பிறகு மீண்டும் மன்னியுங்கள்” என்றார். எனவே, பாவம் செய்த சகோதரன் தொடர்ந்து மன்னிக்கப்பட வேண்டும் என்று இயேசு நம்பினார். அப்படியானால், அந்தப் போலி மாணவன் இயேசுவை தேவன் என்று நம்பவில்லை என்பது தெளிவாகிறது.

தந்திரமும் சுயநலமும் கொண்ட யூதாஸ், இயேசு சுயமாயைக்கு ஆளானவர் என்று நம்பியதால் மன்னிப்பு கேட்கவில்லை. மேலும், தனது திருட்டுக்கு எந்த விதத்திலும் தண்டனை கிடைக்கவில்லை என்பதை அறிந்த துரோகி, தனது குருவை முப்பது வெள்ளிக்காசுகளுக்குப் பிரதான ஆசாரியரிடம் விற்கத் தூண்டப்பட்டான்.¹³⁷⁷ ஆயினும்கூட, இது அநேகமாக அந்தத் துரோகிக்கு மிகவும் பதட்டமான நேரமாக இருந்திருக்கலாம். இயேசு எங்கே இருக்கிறார் என்பது அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது. இப்போது கேள்வி என்னவென்றால், அவன் எப்படி நழுவிச் சென்று காய்பாஸை எச்சரிக்க ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிப்பது என்பதுதான்.

அதே மாலையில் பன்னிரண்டு ரோமானிய வீரர்கள் தங்கள் உணவின் மீது குனிந்திருந்தனர். அவர்கள் கடினமான மனிதர்கள். தங்கள் கண்முன்னே எத்தனை பேர் சித்திரவதை செய்யப்பட்டாலும், அது ஒரு வழக்கமாகிவிட்டது. ஒரு வேலை. உணர்ச்சியோ உணர்வோ இல்லாமல் செய்யப்படும் ஒன்று. ஒரு சிலுவை மரணத்திற்கு எப்போதும் நான்கு வீரர்கள் நியமிக்கப்படுவார்கள். ஐந்தாவது மனிதரான ஒரு நூற்றுவர் தலைவர், அந்தப் படுகொலையை மேற்பார்வையிடுவார். மூன்று பேர் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டிருந்ததால், அடுத்த நாள் மூன்று கொலைக் குழுக்கள் தேவைப்படும். அவர்களில் ஒருவன் பரபாஸ் என்ற பெயருடைய ஒரு தீவிர விசுவாசி. மற்ற இருவரும் அவனது கூட்டாளிகள் என்று சந்தேகிக்கப்பட்டனர். காலையில் அவர்கள் சிலுவையில் அறையும் சடங்கு முறையைத் தொடங்குவார்கள். அது மிகவும் கடினமான உடல் உழைப்பாக இருக்கும், மேலும் நாள் முடிவில் அவர்கள் இரத்தத்தில் நனைந்திருப்பார்கள்.^¹³⁷⁸

யூதாஸ் இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறான்
மத்தேயு 26:14-16; மாற்கு 14:10-11; லூக்கா 22:3-6
நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாள் வியாழக்கிழமை சூரியன் மறைந்த பிறகு

யூதாஸ் இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறான். ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்: யூதாஸ், மற்றவர்களைப் போல, ரோமிடமிருந்து விடுதலையை எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஒரு அதீத வைராக்கியம் கொண்ட யூதனா, அல்லது அதைவிட மேலானவனா? எந்தக் கட்டத்தில் அவன் இயேசுவுக்குச் சிறிதளவு “உதவி” செய்ய முடிவு செய்தான் என்று நினைக்கிறீர்கள்? யூதாஸுக்கு வேறு வழி இருந்ததா? ஆத்துமாக்களின் எதிரியை யூதாஸால் எதிர்த்திருக்க முடியுமா, அல்லது அவன் “துரோகம் செய்வதற்கென்றே பிறந்தவனா?”

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: நீங்கள் எப்போதாவது மற்றவர்களுக்கு எதிராகச் சதித்திட்டம் தீட்டியிருக்கிறீர்களா? உங்கள் திட்டத்தை எப்போதாவது ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறீர்களா? இப்போது அந்த நபருடன் உங்கள் உறவு எப்படி இருக்கிறது? யாராவது உங்களுக்கு எதிராக ஏதேனும் ஒரு வகையில் சதித்திட்டம் தீட்டியதுண்டா? அதைக் கண்டுபிடித்தவுடன், உங்களைக் காட்டிக்கொடுத்தவர்(கள்) மீது நீங்கள் எப்படி உணர்ந்தீர்கள்? சமரசம் ஏற்பட்டதா? அந்தச் சூழ்நிலையில் மன்னிப்பது எவ்வளவு கடினம்? நீங்கள் என்ன கற்றுக்கொண்டீர்கள்? துரோகத்தை அனுபவிக்கும் மற்றவர்களுக்கு நீங்கள் எப்படி உதவ முடியும்?

நிசான் மாதம் பதின்மூன்றாம் தேதி புதன்கிழமை பிற்பகலில் சூரியன் மறைவதற்கு முன்பும், நிசான் மாதம் பதினான்காம் தேதி வியாழக்கிழமை சூரியன் மறைந்த பிறகும் மூன்று முக்கியமான நிகழ்வுகள் நடந்தன.

முதலில், புதன்கிழமை பிற்பகலில் சூரியன் மறைவதற்கு முன்பு, மகா சன்ஹெட்ரினின் மிக முக்கியமான உறுப்பினர்கள் பிரதான ஆசாரியரான யோசேப்பு காய்பாஸின் அரண்மனையில் கிறிஸ்துவின் உயிருக்கு எதிராகச் சதித்திட்டம் தீட்டுவதற்காகக் கூடினர் (இணைப்பைக் காண Ka – இயேசுவுக்கு எதிரான சதி என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).

இரண்டாவதாக, வியாழக்கிழமை மாலை சூரியன் மறைந்த பிறகு, முன்பு தொழுநோயாளியாக இருந்த சீமோனின் வீட்டிற்கு இயேசு இரவு உணவிற்காக அழைக்கப்பட்டார். அங்கே, லாசருவின் சகோதரியான மரியா, அடக்கம் செய்வதற்காக விலையுயர்ந்த நறுமணத் தைலத்தால் அவரை அபிஷேகம் செய்தாள். அப்போதுதான், தூய நார்டு தைலத்தால் செய்யப்பட்ட அந்த விலையுயர்ந்த நறுமணத் தைலத்தை விற்று, அந்தப் பணத்தை ஏழைகளுக்குக் கொடுக்க விரும்பியதற்காக யூதாஸை இயேசு கடிந்துகொண்டார் (Kb – பெத்தானியாவில் இயேசு அபிஷேகம் செய்யப்பட்டார் என்பதைக் காண்க).

மூன்றாவதாக, வியாழக்கிழமை மாலை சூரியன் மறைந்த பிறகு, இயேசுவால் கடிந்துகொள்ளப்பட்ட யூதாஸ், பெத்தானியாவை விட்டு வெளியேறி, எருசலேமில் இருந்த பிரதான ஆசாரியரான காய்பாஸின் அரண்மனைக்கு நடந்து சென்று, மேஷியாக்கைக் காட்டிக்கொடுக்க ஒப்புக்கொண்டான்.

மகா சன்ஹெட்ரினின் முக்கிய உறுப்பினர்கள், இயேசுவைக் கொல்வதற்கான வழியைத் தேடி, புதன்கிழமை சூரியன் மறைவதற்கு முன்பு கூடியிருந்தனர். வியாழக்கிழமை, நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாளில், யூதாஸ் இஸ்காரியோத் எதிர்பாராதவிதமாக இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்க சதுக்கேயர்களிடம் சென்றான் (மாற்கு 14:10). பன்னிருவரில் ஒருவர் தன் வீட்டு வாசலில் இருப்பதாகவும், தன்னிடம் பேச விரும்புவதாகவும் காய்பாஸிடம் சொல்லப்பட்டபோது, ​​அவன் குழப்பமடைந்தான். முதலில் அவன், “இவன் இங்கே என்ன செய்கிறான்? இவனுக்கு என்ன வேண்டும்?” என்று யோசித்திருப்பான் என்பதில் எனக்குச் சந்தேகமில்லை. ஆனால், அதைப் பற்றி இன்னும் சற்று யோசித்த பிறகு, அவன் தனக்குள்ளே, “அவனை உள்ளே வரவிடுவோம். அதனால் என்ன தீங்கு நேர்ந்துவிடப் போகிறது? அவன் என்ன சொல்லப் போகிறான் என்று கேட்போம்” என்று சொல்லியிருக்க வேண்டும்.

நடைமுறையில் காட்டிக்கொடுப்பவனான யூதாஸ், நடைமுறை மதத் தலைவனான காய்பாஸை, வரலாற்றின் மிகவும் சோகமான தருணங்களில் ஒன்றில் சந்திக்கவிருந்தான். அவர்கள் இருவரில் யாரேனும் நல்லெண்ணம் கொண்டவர்களாகவோ அல்லது நேர்மையானவர்களாகவோ இருந்திருந்தால், கதை வேறுவிதமாக இருந்திருக்கும். பல ஆண்டுகளாக இஸ்ரவேல் முழுவதும் அலைந்து திரிந்த பிறகு, தனது பணத்திற்காகவும் புகழுக்காகவும் காத்திருந்து சோர்வடைந்திருந்த யூதாஸ், இயேசுவைக் கட்டாயப்படுத்தி ஒரு காரியத்தைச் செய்யத் தீர்மானித்திருந்தான். ஒன்று, நசரேயன் தன்னை மேசியா என்று அறிவித்து, புதிய அரசாங்கத்தில் யூதாஸுக்கு உரிய இடத்தை வழங்குவார், அல்லது அவர் மரிப்பார். ஆனால் காய்பாஸுக்கு அப்படிப்பட்ட மாயைகள் எதுவும் இருக்கவில்லை. தொந்தரவு செய்யும் அந்த ரபீ சாக வேண்டும் என்பது மட்டுமே அவரது நோக்கமாக இருந்தது.

யூதாஸ் சதுக்கேயர்களிடமும், ஆலயக் காவலர்களின் அதிகாரிகளிடமும் சென்று, இயேசுவைக் காட்டிக் கொடுப்பது எப்படி என்று அவர்களுடன் கலந்துரையாடினான் (லூக்கா 22:4). சாதாரண சூழ்நிலைகளில், யூதாஸ் அவர்களுக்கு ஒரு பொருட்டாகவே இருந்திருக்க மாட்டான். இந்த அற்பமான யூதேயக் கூலிப்படை வீரன் நசரேயனைக் காட்டிக் கொடுக்கத் தயாராக இருக்கலாம் என்ற சாத்தியக்கூறே, காய்பாஸ் இப்போது அவனைச் சந்தித்ததற்கான ஒரே காரணமாக இருந்தது. “நான் அவரை உங்களிடம் ஒப்படைத்தால், நீங்கள் எனக்கு என்ன கொடுக்கத் தயாராக இருக்கிறீர்கள்?” (மத்தேயு 26:14-15அ) என்று யூதாஸ் கேட்டபோது அவர்கள் அனைவரும் அதிர்ச்சியடைந்தனர். தங்கள் வழக்கமான அகந்தையை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, அவர்கள் அவனுக்கு முன்பாக இறுமாப்பு கொள்ளவில்லை. அதற்கெல்லாம் பிறகு நேரம் இருந்தது. இயேசுவின் கைதுக்கும் மரணத்திற்கும் ஏற்பாடு செய்யத் தேவையான அனைத்தையும் செய்யும்படி யூதாஸைக் கையாளுவதே அவர்களின் உடனடி நோக்கமாக இருந்தது.

தேவபக்தியுள்ளவர்களின் இருதயம் நீதியில் மகிழ்ச்சி கொள்கிறது, ஆனால் தேவபக்தியற்றவர்களின் இருதயம் தீமையில் மகிழ்ச்சி கொள்கிறது. பின்னர் யூதாஸ், காய்பாஸிடம் அவரால் மறுக்க முடியாத ஒரு ஒப்பந்தத்தைச் செய்திருந்தான், மேலும் பிரதான ஆசாரியனும் மகிழ்ச்சியடைந்தான். அதை மறைப்பது கடினமாக இருந்திருக்கும். அந்தத் துரோகியான ரபீ அவரைப் பல வழிகளில் காயப்படுத்தியிருந்தான், மேலும் அந்த வழிகள் பெருகிய முறையில் கொடியவையாக இருந்தன. அந்த நசரேயன் எங்கிருந்தோ தோன்றி, தன்னை ஒரு தீர்க்கதரிசி என்று பிரகடனப்படுத்திக் கொண்டான், அல்லது ஒரு தீர்க்கதரிசியைப் போல நடித்தான், மேலும் திரளான மக்கள் அதை நம்புவது போல அவனது வார்த்தைகளுக்குக் கூட்டமாகச் சென்றனர். தாங்கள் கடவுளிடமிருந்து அனுப்பப்பட்டதாகக் கூறும் மற்றவர்களுடன் பிரதான ஆசாரியனுக்குப் பல அனுபவங்கள் இருந்தன; உண்மையில், தாவீதின் நகரம் எல்லாப் பைத்தியக்காரர்களையும் ஈர்ப்பதாகத் தோன்றியது.¹³⁶⁰ மேலும் இந்தக் கலிலேயன் வெளிப்படையாக அவர்களில் ஒருவன். ஆனால் இப்போது அவர்கள் அவனைப் பிடித்துவிட்டார்கள். செக்மேட்.

காய்பாஸ், அந்தக் குற்றவாளி எங்கே என்று யூதாஸிடம் கேட்டான், அந்தத் துரோகி பிரதான ஆசாரியனிடம் சரியான வீட்டைக் கூறினான். காய்பாஸ் சற்று ஆச்சரியத்துடன் தலையசைத்தான், ஏனென்றால் மாற்குவின் தந்தை எருசலேமின் ஒரு செல்வந்த மற்றும் செல்வாக்கு மிக்க குடிமகன் என்றும், தேவாலயத்தில் கணிசமான செல்வாக்கு உடையவர் என்றும் அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது. இந்த மரபுமீறிய ரபியின் சீடர்களை எங்கே தேடுவது என்று ஒருபோதும் தெரியவில்லை.

தற்காலிகப் பிரதான ஆசாரியர் யூதாஸை முற்றத்தில் காத்திருக்குமாறு கூறினார், அடுத்த கணமே, பணக் காப்பாளர் தனியாக இருந்தார். காய்பாஸ் தனது விலையுயர்ந்த அங்கியின் ஓரத்தை உயர்த்திக்கொண்டு, தனது மாமனார் அன்னாஸிடம் நற்செய்தியைச் சொல்ல, அவர்கள் இணைந்திருந்த தோட்டங்களின் முற்றத்தைக் கடந்து விரைந்தார். பிரதான ஆசாரியரின் முகத்தில் இருந்த மகிழ்ச்சியை யூதாஸ் கவனித்திருந்தால், அவர் இயேசுவை மிகவும் மலிவாக விற்றுவிட்டதாக உடனடியாக நினைத்திருக்க வேண்டும். சதுக்கேயர்களின் சமூகத்தில் உயர்ந்த பிரிவினருக்கு ஆண்டவர் எவ்வளவு முக்கியமானவர் என்பதை அவர் மட்டும் உணர்ந்திருந்தால், அவர் இன்னும் அதிகமாகக் கேட்டிருக்கலாம்.¹³⁶¹

தங்கள் ஏமாளியைக் கண்டுபிடித்துவிட்டதால் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்து, அவனுக்குப் பணம் கொடுக்க ஒப்புக்கொண்டனர் (லூக்கா 22:5). இது விசாரணைகளை ஒழுங்குபடுத்தும் மூப்பர்களின் சொந்த சட்டங்களை மீறியது. இயேசு தெய்வநிந்தனைக் குற்றவாளி எனக் கண்டறியப்பட்டபோது, ​​விசாரணைகள் தொடர்பாக சன்ஹெட்ரினின் இருபத்தொரு விதிகள் இருந்தன (காண்க: Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சன்ஹெட்ரினின் சட்டங்கள்). அவரைக் கொல்ல வேண்டும் என்ற தங்கள் வெறியில், அவர்கள் அந்த விதிகள் அனைத்தையும் மீறினர். விதி எண் 1-இன்படி, மத அதிகாரிகளால் செய்யப்படும் எந்தவொரு கைது நடவடிக்கையும் இலஞ்சத்தால் செய்யப்பட்டிருக்கக் கூடாது.

இருப்பினும், அவர்கள் யூதாஸின் கண்களுக்கு முன்பாகவே அவனுக்கு முப்பது வெள்ளிக்காசுகளை எண்ணிக் கொடுத்தார்கள் (மத்தேயு 26:15b). அவர்கள் வெள்ளிக்காசுகளை எண்ணும்போது, ​​யூதாஸைத் தன் இரு கைகளையும் குவித்துக்கொள்ளச் சொன்னார்கள். அந்தச் சிறிய நாணயங்கள், ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அவன் வியர்வை படிந்த உள்ளங்கைகளில் விழுந்து சலசலத்தன. அந்த எண்ணிக்கை முப்பது எட்டும் வரை, ஆசாரியனின் எண்ணுதலுக்கு ஏற்ப அவன் தலையசைத்தது. பின்னர், ஆழ்ந்த நன்றியுடனும், மரியாதைக்குரிய வணக்கங்களுடனும், அந்தத் துரோகி பணத்தை ஒரு பையில் திணித்து, தனது மேலங்கிக்குள் வைத்துக்கொண்டான். துரோகிக்கு முன்கூட்டியே பணம் கொடுக்கப்பட்டுவிட்டது. முப்பது வெள்ளிக்காசுகள் என்பது தற்செயலான விலை அல்ல. அது அவமதிப்பின் விலை. செத்த அடிமையை விட நீ மேலானவன் அல்ல என்று அது கூறியது (யாத்திராகமம் 21:32). இருப்பினும், ஒரு நாள் தேவன் தாமே ஒரு செத்த அடிமையின் விலைக்கு விற்கப்படுவார் என்று சகரியா 11:11-12 கூறுகிறது. திட்டமிட்ட, வேண்டுமென்றே, தனக்கு நித்திய ஜீவனை வாக்களித்த எஜமானை அவர் விற்றிருந்தார்.

இயேசுவை அடக்கம் செய்யத் தயார்படுத்த மரியாள் பயன்படுத்திய தூய நார்தத்தை விற்பதன் மூலம் பணம் சம்பாதிக்கும் வாய்ப்பை யூதாஸ் இழந்திருந்தான். இப்போது, ​​இயேசுவைக் கொல்லும் சன்ஹெட்ரினின் சதித்திட்டத்தில் பங்கேற்பதற்காக, அவன் மகிழ்ச்சியுடன் பணம் பெற்றுக்கொண்டான். யூதாஸ் பல ஆண்டுகளாக ஒரு சீடனாக மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வந்தான்; அவனது பணப்பையில் அரிதாகவே சில கூடுதல் நாணயங்கள் இருந்தன, மேலும் ஆடம்பரப் பொருட்கள் மிகக் குறைவாகவே இருந்தன. ஆனால், முப்பது வெள்ளிக் காசுகள் நான்கு மாதச் சம்பளத்திற்குச் சமமாக இருந்தது. கிறிஸ்து ரோமானியர்களை வீழ்த்தியவுடன் மேசியாவின் ராஜ்ஜியம் கொண்டுவரப்படும்போது புகழ்பெற்றவனாக இருக்க வேண்டும் என்ற அவனது ஆசையுடன், அந்தப் பணத்தை அவனால் தவிர்க்க முடியவில்லை. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இயேசுவைக் கட்டாயப்படுத்துவதற்காகப் பணம் பெறுவது அவனுக்கு ஒரு மோசமான ஒப்பந்தமாக இருக்க முடியாது – அப்படித்தானே?

இரண்டு விஷயங்களில் ஒன்று நடக்கும் என்று அந்தப் பணக் காப்பாளர் உறுதியாக நம்பினார்: இயேசு கைது செய்யப்பட்டு, பின்னர் தன்னை மேசியா என்று அறிவிப்பார். குரு உண்மையிலேயே அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவராக இருந்தால், காய்பாஸ் மற்றும் சன்ஹெட்ரினிடமிருந்து தன்னைக் காப்பாற்றிக்கொள்வதில் அவருக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இருக்காது.

இருப்பினும், இயேசு மேசியா இல்லையென்றால், அவர் இறந்துவிடுவார்.

எப்படியிருந்தாலும், யூதாஸின் உயிர் காப்பாற்றப்படும். அவனால் தோற்க முடியாது… முடியுமா?

அந்த வெள்ளிக் காசுகள் ஆலயப் பொக்கிஷத்திலிருந்து வந்தன; அது பாவத்திற்கான பலிகளை வாங்குவதற்காக வைக்கப்பட்டிருந்தது. தாங்கள் செய்தது அதுதான் என்பதை அவர்கள் சிறிதும் உணரவில்லை. அவர்கள், பாவத்திற்கான இறுதிப் பலியான யேசுவா ஹா-மேஷியாக்கின் மரணத்தை விலைக்கு வாங்கினார்கள்.

இதைக் கேட்டதும் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்து, அவருக்குப் பணம் கொடுப்பதாக வாக்குறுதி அளித்தனர் (மாற்கு 14:11அ). ‘மகிழ்ச்சி’ என்ற வார்த்தை ‘சைரோ’ (chiro) ஆகும், இது உள்ளுக்குள் ஏற்படும் மகிழ்ச்சி அல்லது ஆனந்த உணர்வை அதிகம் வெளிப்படுத்துகிறது. வேறுவிதமாகக் கூறினால், அவர்கள் வெளிக்காட்ட விரும்பியதை விட அதிக மகிழ்ச்சியில் இருந்தனர். எனவே, இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்க ஒரு வாய்ப்புக்காக யூதாஸ் காத்திருந்தான் (மாற்கு 14:11ஆ). யூதாஸ் மூன்று காரியங்களைச் செய்ய வேண்டியிருந்தது. முதலாவதாக, மக்கள் கூட்டத்திலிருந்து விலகி, ஆண்டவரை எங்கே கைது செய்யலாம் என்பதை அவன் காட்ட வேண்டியிருந்தது. இரண்டாவதாக, ரோமானியச் சட்டத்தின்படி, ரோமானியச் சட்டத்தின் கீழ் தண்டிக்கப்படக்கூடிய ஒரு குற்றத்திற்காக இயேசுவைக் குற்றம் சாட்டி, ஒருவர் முதலில் ஆளுநரின் முன் ஆஜராகாத வரை, கைது செய்வதற்காக ஒரு குழுவை அனுப்ப முடியாது. மூன்றாவதாக, ரோமானிய விசாரணையில் அவர் அரசுத் தரப்பு சாட்சியாக இருக்க வேண்டியிருந்தது. யூத விசாரணைக்கு யூதாஸ் தேவைப்படவில்லை, ஆனால் ரோமானிய விசாரணைக்கு அவர் மிகவும் தேவைப்பட்டார், ஏனெனில் கல்லெறிந்து கொல்லும் மரண தண்டனையை விதிக்கும் யூதர்களின் உரிமையை ரோமானியர்கள் பறித்திருந்தனர்.

பின்னர், பன்னிருவரில் ஒருவரான, இஸ்காரியோத் (அல்லது கரியோத் பட்டணத்து மனிதன்) என்று அழைக்கப்பட்ட யூதாஸுக்குள் சாத்தான் பிரவேசித்தான் (லூக்கா 22:3). இது அவனுடைய தெரிவாக இருந்தது, ஏனெனில் அவன் தன்னை மனமுவந்து பிசாசுக்கு ஒப்புக்கொடுக்காமல் இருந்திருந்தால், அவனது துரோகம் சாத்தியமற்றதாக இருந்திருக்கும். யாக்கோபு நமக்குச் சொல்கிறார்: “ஆகையால், தேவனுக்கு உங்களை ஒப்புக்கொடுங்கள்; பிசாசை எதிர்த்து நில்லுங்கள், அப்பொழுது அவன் உங்களைவிட்டு ஓடிப்போவான்” (யாக்கோபு 4:7). இருப்பினும், யூதாஸ் எதிர்க்கவில்லை.

ஆகவே யூதாஸ் சம்மதித்தான், அன்று முதல் அந்தத் துரோகியான தல்மீது, கூட்டம் இல்லாத சமயத்தில் இயேசுவை அவர்களிடம் ஒப்படைக்க ஒரு சந்தர்ப்பத்திற்காகக் காத்திருந்தான் (மத்தேயு 26:16; மாற்கு 14:11b; லூக்கா 22:6). யூதாஸ், மற்றவர்களைப் போலவே, தங்கள் வாழ்நாளிலேயே மேசியாவின் இராச்சியம் நிறுவப்படும் என்று நம்பிய ஒரு தீவிர யூதராக இருந்தார். ஆனால் அது அவ்வாறு நடக்காது என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தபோது, ​​அவர் நம்பிக்கையை இழந்து, (எதிரியின் உதவியுடன்) தன்னைத்தானே ஏமாற்றிக்கொண்டு, தனது முன்னாள் ரபியைக் காட்டிக்கொடுக்கும் நிலைக்குச் சென்றார்.¹³⁶²

இயேசு தமது விதியைத் தாமே கட்டுப்படுத்தினார். பஸ்கா பண்டிகை முடிந்து, யாத்ரீகர்கள் அனைவரும் வீடு திரும்பிய பிறகு தங்கள் திட்டத்தைச் செயல்படுத்துவதே சன்ஹெட்ரினின் திட்டமாக இருந்தது. ஆனால், யூதாஸைத் துரோகி என்று யேசுவா அடையாளம் காட்டியபோது, ​​அவர் அவர்களைக் கட்டாயப்படுத்தினார். அவர்கள் செயல்பட விரும்பாத அந்த இரவிலேயே செயல்பட வேண்டியிருந்தது. பஸ்கா பண்டிகையின்போது அவரை விசாரணைக்கு உட்படுத்த அவர்கள் ஒருபோதும் எண்ணாததால், அந்த விசாரணை குழப்பமாகவும் ஒழுங்கற்றதாகவும் இருந்தது. ஒரு துரோகியின் முடிவு ஒரு நட்சத்திரத்தின் முடிவைப் போன்றது – அதன் விளைவு, அந்த நிகழ்வு நடந்து முடிந்த நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகே எப்போதும் தெரியவரும்.¹³⁶³ யூதாஸின் விஷயத்திலும் அதுபோலவே இருந்தது.

காணாமல் போன அந்த அப்போஸ்தலன், நிலவொளியில் இரண்டு மைல் தூரம் நடந்து பெத்தானியாவுக்குத் திரும்பினான். சாலைகளில் கொள்ளையர்கள் பதுங்கியிருக்கக்கூடும். இவ்வளவு பெரிய மற்றும் ஆரவாரமான வெகுமதியை எப்படி மறைப்பது என்று அவன் யோசித்தான். “ஆனால் எல்லாம் சரியாகிவிடும்,” என்று அவன் தனக்குள் நினைத்துக்கொண்டான். ஏனெனில், யூதாஸ் தன் தோழர்களை விடத் தான் புத்திசாலி என்றும், ஒரு வெகுமதிக்குத் தகுதியானவன் என்றும் உண்மையாகவே நம்பினான். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவன் மிகவும் தியாகம் செய்திருந்தான். இயேசு உண்மையிலேயே கடவுளாக இருந்தால், அது விரைவில் வெளிப்படுத்தப்படும்.¹³⁶⁴

மேல் அறையில் கடைசி பாஸ்கா பண்டிகை

நிசான் மாதம் பதினான்காம் நாளான வியாழக்கிழமை சூரியன் அஸ்தமித்தபோது, ​​இஸ்ரவேல் தேசம் ஒரு புதிய நாளை வரவேற்றது. அது நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளான வெள்ளிக்கிழமை; உலகத்தை என்றென்றும் மாற்றியமைக்கவிருந்த ஒரு நாள். புறஜாதியார், தங்கள் காலக் கணக்கீட்டு முறையின்படி, பஸ்கா பண்டிகை வியாழக்கிழமை இரவு நடந்ததாகக் கருதுகின்றனர். ஆனால் இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு, பஸ்கா பண்டிகை நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளான வெள்ளிக்கிழமை அன்று நடந்தது. ஏனெனில் யூதர்களைப் பொறுத்தவரை, இரவு பகலுக்கு முந்தியது: சாயங்காலமும் காலையும் உண்டாயிற்று – அது முதல் நாள் (ஆதியாகமம் 1:5b). இதன் விளைவாக, யூதர்களின் மனத்தில், பஸ்கா சேடர், கெத்செமனேயின் வேதனை, மத விசாரணை, குடிமை விசாரணை, மேசியாவின் சிலுவை மரணம், மரணம் மற்றும் அடக்கம் ஆகிய அனைத்தும் ஒரே நாளில் சூரியன் அஸ்தமிப்பதற்குள் நடந்தன (இணைப்பைக் காண Ix – ஆட்டுக்குட்டியின் விசாரணை என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).

பஸ்கா பண்டிகைக்குப் பல பெயர்கள் உள்ளன. முதல் பெயர் ஹாக் ஹா-பெசாச் ஆகும், இதன் பொருள் யாத்திராகமம் 34:25-ல் காணப்படும் பஸ்கா பண்டிகை என்பதாகும்.

இரண்டாவது பெயர் பெசாச். அது பாஸ்கா பண்டிகையைக் குறிக்கும் எபிரேய வார்த்தையாகும். இதில் மரண தேவதையின் உருவகத்திற்கே முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது; அதாவது, பத்தாவது வாதையின் போது மரண தேவதை யூதர்களின் வீடுகளைக் கடந்து சென்றது, ஆனால் எகிப்தியர்களின் வீடுகளைக் கடந்து செல்லவில்லை என்பதே இதன் பொருள். இந்த இரண்டாவது பெயர் நான்கு வெவ்வேறு வழிகளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. முதலாவதாக, இது பாஸ்கா பண்டிகைக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகிறது. இரண்டாவதாக, பாஸ்கா பண்டிகைக்கு அடுத்த நாள் புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையின் ஏழு நாட்கள் தொடங்கியதால், பாஸ்கா பண்டிகை என்ற சொல் சில சமயங்களில் பாஸ்கா பண்டிகை மற்றும் புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகை ஆகிய இரண்டையும் உள்ளடக்கியதாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மூன்றாவதாக, ஆலய வளாகத்தில் பாஸ்காவின் முதல் நாளில் பலியிடப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டியைக் குறிக்கும் வகையில், இது பலியிடப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டிக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நான்காவதாக, இது பாஸ்கா விருந்துக்கே பயன்படுத்தப்படுகிறது. யூத மக்களிடையே சேடர் என்று அறியப்படும், பாஸ்காவின் முதல் இரவில் உண்ணப்படும் உணவு, சில சமயங்களில் பாஸ்கா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

மூன்றாவது பெயர் ஹாக் ஹெவிவ் ஆகும், இது வசந்த கால சுழற்சியின் முதல் பண்டிகை என்பதால் ‘வசந்த காலப் பண்டிகை’ என்று பொருள்படும். லேவியராகமம் 23-ல் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளபடி இஸ்ரவேலின் ஏழு பண்டிகைகள் உள்ளன, மேலும் இந்த ஏழு பண்டிகைகளும் இரண்டு சுழற்சிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. முதலில், வசந்த காலத்தில் மிக நெருக்கமாக வரும் நான்கு பண்டிகைகள் கொண்ட ஒரு குழு உள்ளது. பின்னர் ஒரு நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு, இலையுதிர் காலத்தில் மிக நெருக்கமாக வரும் மூன்று பண்டிகைகள் கொண்ட ஒரு குழு வருகிறது. வசந்த காலத்தில் வரும் முதல் சுழற்சிப் பண்டிகைகளில் பஸ்கா பண்டிகை முதலாவதாகும், எனவே இது சில சமயங்களில் ‘வசந்த காலப் பண்டிகை’ என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது.

நான்காவது பெயர் ஸ்மான் செருட்டெய்னு, இதன் பொருள் ‘நமது விடுதலையின் பருவம்’ அல்லது ‘நமது சுதந்திரத்தின் காலம்’ என்பதாகும். இந்தப் பெயர் பாஸ்கா பண்டிகையின் விளைவான அடிமைத்தனத்திலிருந்து கிடைத்த விடுதலையை வலியுறுத்துகிறது.

மூல விவிலிய நடைமுறையில் இரண்டு முக்கியக் கூறுகள் இருந்தன: ஆட்டுக்குட்டியைக் கொல்வது (யாத்திராகமம் 12:6), மற்றும் பஸ்கா விருந்து (யாத்திராகமம் 12:8). இருப்பினும், யூத வரலாற்றின் பல ஆண்டுகளில், ரபிக்கள் அதனுடன் வேறு பல நடைமுறைகளையும் சேர்த்தனர்; கிறிஸ்துவும் அவருடைய சீடர்களும் மேல் அறையில் இருந்த பஸ்கா விருந்தில் நீங்கள் அதைக் காண்பீர்கள்.^¹³⁶⁵

பாஸ்கா பண்டிகையின் மாலையில், மகா சன்ஹெட்ரினால் தூதர்கள் அனுப்பப்பட்டு, “இயேசு சூனியம் செய்ததாலும், பெல்செபூப் என்னும் பேய் பிடித்திருந்ததாலும் (மாற்கு 3:22), இஸ்ரவேலை வஞ்சித்து, அவளைத் தன் தேவனிடமிருந்து பிரித்ததாலும், அவர் மரணதண்டனைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறார்” என்று கூவி அழைத்ததாக ரபிக்கள் போதிக்கின்றனர். மெசியானியரல்லாத யூதர்களும் இன்றுவரை அதை நம்புகிறார்கள். “அவருக்காக ஒரு நியாயமான வாதத்தை முன்வைக்கக்கூடிய எவரும் முன்வந்து, அவரைப் பற்றிய தகவல்களைத் தரட்டும்.” ஆனால், எந்த நியாயமான வாதமும் காணப்படவில்லை என்றும், அதனால் பாஸ்கா பண்டிகையின் ஓய்வுநாளுக்கு முந்தைய இரவில் அவர்கள் இயேசுவைச் சிலுவையில் அறைந்தார்கள் என்றும் ரபிக்கள் போதிக்கின்றனர்.

இயேசுவுக்கு எதிரான சதி
மத்தேயு 26:1-5; மாற்கு 14:1-2; லூக்கா 22:1-2; யோவான் 13:1
புதன்கிழமை பிற்பகல்
நிசான் மாதம் பதின்மூன்றாம் நாள்

இயேசுவுக்கு எதிரான சதித்திட்டம்: இயேசுவின் முதல் வருகையில் அவருடைய ஊழியம் எவ்வளவு காலம் நீடித்தது என்பதை நாம் எப்படி முடிவு செய்யலாம்? “தேசம் முழுவதும் அழிவதைவிட, மக்களுக்காக ஒருவன் மரிப்பது மேலானது” என்று காய்பாஸ் கூறியதில் முரண்நகை என்ன? “இப்படியே நாம் அவரைத் தொடர அனுமதித்தால், எல்லோரும் அவரை விசுவாசிப்பார்கள், பின்பு ரோமர்கள் வந்து நம்முடைய இடத்தையும் தேசத்தையும் பறித்துக்கொள்வார்கள்” என்று அவர்கள் சொன்னதில் முரண்நகை என்ன? கிறிஸ்துவின் காலத்தில் யூதர்களிடையே இருந்த பிரிவினை இன்றைய யூத மதத்தில் எவ்வாறு காணப்படுகிறது? சன்ஹெட்ரின் எப்போது அவரை மரணதண்டனைக்கு உட்படுத்த விரும்பியது?

சிந்திக்கவும்: உங்கள் வாழ்வில் எப்போதாவது தேவனுடைய சர்வ வல்லமையுள்ள சித்தத்தை எதிர்த்திருக்கிறீர்களா? ஒருவேளை ஆரம்பத்தில் நீங்கள் அதை உணர்ந்திருக்க மாட்டீர்கள், ஆனால் அவருடைய சர்வ வல்லமையுள்ள சித்தத்தை நீங்கள் உணர்ந்தபோது ஏன் எதிர்த்தீர்கள்? எவ்வளவு காலம் எதிர்த்தீர்கள்? உங்கள் எதிர்ப்பின் விளைவுகள் என்ன? நீங்கள் என்ன கற்றுக்கொண்டீர்கள்? உங்கள் வாழ்க்கையின் சில பகுதிகளைக் கர்த்தரிடம் ஒப்படைப்பது உங்களுக்கு எவ்வளவு கடினமாக இருக்கிறது? அவர் உங்களை இப்போது கைவிடச் சொல்லும் எதையாவது நீங்கள் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறீர்களா?

நிசான் மாதம் பதிமூன்றாம் தேதி புதன்கிழமை பிற்பகலில் சூரியன் மறைவதற்கு முன்பும், நிசான் மாதம் பதினான்காம் தேதி வியாழக்கிழமை சூரியன் மறைந்த பிறகும் மூன்று முக்கிய நிகழ்வுகள் நடைபெற்றன.

முதலில், புதன்கிழமை பிற்பகலில் சூரியன் மறைவதற்கு முன்பு, சன்ஹெட்ரினின் மிக முக்கியமான உறுப்பினர்கள் கிறிஸ்துவின் உயிருக்கு எதிராகச் சதி செய்வதற்காகப் பிரதான ஆசாரியனின் அரண்மனையில் கூடினர்.

இரண்டாவதாக, வியாழக்கிழமை மாலை சூரியன் மறைந்த பிறகு, முன்பு தொழுநோயாளியாக இருந்த சீமோனின் வீட்டிற்கு இயேசு இரவு உணவிற்கு அழைக்கப்பட்டார். அங்கே, லாசருவின் சகோதரியான மரியா, அடக்கத்திற்காக இயேசுவை விலையுயர்ந்த நறுமணத் தைலத்தால் அபிஷேகம் செய்தாள். தூய நார்டு தைலத்தால் செய்யப்பட்ட அந்த விலையுயர்ந்த நறுமணத் தைலத்தை விற்று, அந்தப் பணத்தை ஏழைகளுக்குக் கொடுக்க விரும்பியதற்காக, கர்த்தர் யூதாஸை அப்போதுதான் கடிந்துகொண்டார் (இணைப்பைக் காண Kb – பெத்தானியாவில் இயேசு அபிஷேகம் செய்யப்பட்டார் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).

மூன்றாவதாக, தொழுநோயாளியான சீமோனின் வீட்டில் இரவு உணவின்போது இயேசுவால் கடிந்துகொள்ளப்பட்ட பிறகு, யூதாஸ் பெத்தானியாவை விட்டு வெளியேறி, எருசலேமில் இருந்த பிரதான ஆசாரியனாகிய காய்பாவின் அரண்மனைக்கு நடந்து சென்று,அந்தப் மேஷியாக்கைக் காட்டிக்கொடுக்க ஒப்புக்கொண்டான் (காண்க Kc – இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்க யூதாஸ் ஒப்புக்கொள்கிறான்).

இது புதன்கிழமை, நிசான் மாதம் பதின்மூன்றாம் நாள், பஸ்கா பண்டிகைக்குச் சற்று முன்பு நடந்த நிகழ்வாகும். கிறிஸ்துவின் ஊழியத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நான்கு பஸ்காக்களில் இது நான்காவது ஆகும். முதலாவது யோவான் 2:13-ல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இரண்டாவது யோவான் 5:1-லும், மூன்றாவது யோவான் 6:4-லும், நான்காவது யோவான் 11:55, 12:1, இங்கு 13:1, 18:28, 39 மற்றும் 19:14-லும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இவற்றின் காலங்களைக் கொண்டு, அவருடைய பொது ஊழியம் மூன்றரை ஆண்டுகள் நீடித்தது என்று நம்மால் முடிவு செய்ய முடிகிறது.¹³⁵⁵ பாடுபடும் அந்த ஊழியக்காரர், தாம் இவ்வுலகை விட்டுப் பிதாவிடம் செல்லும் நேரம் வந்துவிட்டது என்பதை அறிந்திருந்தார். மேசியாவின் மரணமும் உயிர்த்தெழுதலும் இப்போது நெருங்கிவிட்டிருந்தன. பிதாவின் சித்தத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்து மரிப்பதற்காக அவர் வந்திருந்தார். அவருடைய வருகை, மனிதகுலம் அனைத்தின் மீதான அன்பின் செயலாகவும் இருந்தது (யோவான் 3:16). ஆனால், தம்முடைய ஆடுகள் மீது, அதாவது தம்முடைய சொந்த ஜனங்கள் மீது, அவருக்கு ஒரு விசேஷ அன்பு இருந்தது. இவ்வுலகில் இருந்த தம்முடைய சொந்த ஜனங்களை நேசித்த அவர், அவர்களை இறுதிவரை, பூரணமாய் நேசித்தார் (யோவான் 13:1).

இயேசு இவைகளையெல்லாம் சொல்லி முடித்தபின், தம்முடைய சீடர்களிடம், “உங்களுக்குத் தெரிந்தபடி, பஸ்கா பண்டிகை இன்னும் இரண்டு நாட்களில் வரவிருக்கிறது – மேலும் மானிட மகன் சிலுவையில் அறையப்படுவதற்காக ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவார்” என்றார் (மத்தேயு 26:1-2; லூக்கா 22:1). புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகை இன்னும் இரண்டு நாட்களில் வரவிருந்தது (வெள்ளிக்கிழமை சூரியன் மறைந்த பிறகு பஸ்கா பண்டிகை தொடங்கியதால், புதன் மற்றும் வியாழக்கிழமைகளில் அது வரவிருந்தது). பிற்காலங்களில், இந்த இரண்டு பண்டிகைகளும் மிகவும் தொடர்புடையவையாகக் கருதப்பட்டதால், இன்றுவரை அவை பொதுவாக ஏழு நாள் பஸ்கா பண்டிகை என்ற ஒரே பண்டிகையாகவே குறிப்பிடப்படுகின்றன.

பின்பு, காய்பாவும், தோரா போதகர்களும், மக்களின் மூப்பர்களும் (காண்க  Lg – மகா சனகெத்ரின் காண்க), பிரதான ஆசாரியனின் அரண்மனையில் கூடினார்கள் (மத்தேயு 26:3; மாற்கு 14:1b). ரோமானியர்களிடமிருந்து முழு தேசத்தையும் காப்பாற்றுவதற்காக இயேசுவைப் பலியிடும் கொள்கையை அவர் சில காலமாக ஆதரித்து வந்தார்: “தேசம் முழுவதும் அழிந்துபோவதைவிட, மக்களுக்காக ஒருவன் மரிப்பது உங்களுக்கு நல்லது என்பதை நீங்கள் அறியவில்லை” (யோவான் 11:50). கூடியிருந்தவர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு எதுவும் இல்லை. முழு சன்ஹெட்ரின் சபையும் அங்கு வரவில்லை, ஆனால் அவர்களே தீவிரப் போக்குடைய பெரும்பான்மையினராக இருந்தனர். அவர்கள் பிரதான ஆசாரியனின் இடத்தில் கூடியிருந்ததே, இயேசுவுக்கு இருந்த எதிர்ப்பின் ஆழத்தைப் பற்றிப் பறைசாற்றுகிறது.

முன்னதாக அவர்கள் கூறியிருந்தனர்: “இப்படியே நாம் அவரைச் செல்ல அனுமதித்தால், அனைவரும் அவரை விசுவாசிப்பார்கள், பின்பு ரோமானியர்கள் வந்து நமது இடத்தையும் நமது தேசத்தையும் பறித்துக்கொள்வார்கள்” (யோவான் 11:48). அந்த மதத் தலைவர்கள் கிட்டத்தட்ட ஆறு நூற்றாண்டுகளாக ஒரு சிறப்பு அந்தஸ்தை அனுபவித்து வந்தனர். எருசலேமில் ஒரு கலவரம் வெடித்தால், அங்கு வாழும் யூதர்கள் மீது ரோமானியர்கள் இன்னும் கடுமையாக அடக்குமுறையை ஏவிவிடுவார்கள் என்று அவர்கள் அஞ்சினர். ரோமானியர்கள் விரைவில் அந்தச் சண்டையில் குதிப்பார்கள், ஆனால் இந்தக் கட்டத்தில் நற்செய்தி எழுத்தாளர்கள் அனைவரும் யூதர்களின் பக்கமே கவனம் செலுத்துகின்றனர். அங்கு இருந்த அனைவரும் ஒப்புக்கொண்டு, இயேசுவை இரகசியமாகக் கைது செய்து அவரைக் கொல்ல சதித்திட்டம் தீட்டினார்கள் (மத்தேயு 26:4; மாற்கு 14:1c; லூக்கா 22:2a). அதன் விளைவாக, தங்களைத் தாங்களே தேவனுடைய மனிதர்கள் என்று கூறிக்கொண்ட அவர்கள், நசரேயனைக் கையாள்வதற்காக ஒரு குறிப்பிட்ட திட்டத்தை வகுத்திருந்தார்கள்: ஒரு அமைதியான கைது மற்றும் விசாரணை, அதைத் தொடர்ந்து ஒரு அவசர மரணதண்டனை.

பெரும்பாலும், இயேசுவை “யூதர்கள்” நிராகரித்ததன் மீது முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது, ஆனால் அது பரந்த யூத சமூகத்திற்குள்ளேயே ஒரு கருத்து வேறுபாடு இருந்த பகுதி என்ற உண்மையை மறந்துவிடுகிறார்கள். முன்னதாக, கிறிஸ்து தாமே கூறியிருந்தார்: நான் பூமிக்குச் சமாதானத்தைக் கொண்டுவர வந்தேன் என்று எண்ணாதிருங்கள். நான் சமாதானத்தைக் கொண்டுவர வரவில்லை, ஆனால் ஒரு வாளைக் கொண்டுவர வந்தேன். ஏனெனில், நான் ஒரு மனிதனை அவனுடைய தந்தைக்கு எதிராகவும், ஒரு மகளை அவளுடைய தாய்க்கு எதிராகவும், ஒரு மகளை அவளுடைய மருமகளுக்கு எதிராகவும் திருப்ப வந்திருக்கிறேன். மக்களின் எதிரிகள் தங்கள் சொந்த வீட்டார்களாக இருப்பார்கள் (மத்தேயு 10:34-36). இன்றும் அதையே கூறலாம், ஏனெனில் பல மரபுவழி, சீர்திருத்த, பழமைவாத மற்றும் ஹசிடிக் யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும், கோடிக்கணக்கான மெசியானிய யூதர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதை மறந்துவிடுவதாகத் தெரிகிறது.

காயாபாஸும் மகா சனகெத்ரின் சபையின் உறுப்பினர்களும், வரவிருந்த பெசாக்கு பண்டிகையையும், பஸ்கா பண்டிகையைக் (Passover festival)தங்களை ஆக்கிரமித்த ரோமானியர்களுடன் யூத சமூகத்திற்கு இருந்த நிலையற்ற உறவையும் குறித்துக் கவலை கொண்டிருந்தனர். இது ஒப்பீட்டளவில் ஒரு சிறிய யூதத் தலைவர்கள் குழு என்பதைக் குறிப்பிடுவது முக்கியம். யூத உச்ச நீதிமன்றத்தின் பெரும்பகுதி இயேசுவையும் அவருடைய மேசியானியக் கூற்றுகளையும் எதிர்த்தது என்பது நன்கு அறியப்பட்டிருந்தாலும், ஆயிரக்கணக்கான சக யூதர்கள் அவரை மேசியாவாகப் பின்பற்றினர்.

சதிகாரர்கள், இயேசுவைக் கூட்டத்திலிருந்து விலக்கி கைது செய்ய ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டியிருந்தது, மேலும் யூதாஸ் அவர்களால் மறுக்க முடியாத ஒரு வாய்ப்பை அவர்களுக்கு வழங்கினான். யாத்திரிகர்கள் எருசலேமிலிருந்து புறப்பட்டுத் தங்கள் வீடுகளுக்குச் சென்ற பிறகு, பண்டிகை முடியும் வரை அவர்கள் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. “ஆனால் பண்டிகையின் போது அல்ல,” என்றார்கள் அவர்கள், “அப்படிச் செய்தால் மக்களிடையே கலகம் உண்டாகலாம்” (மத் 26:5; மாற் 14:2; லூக் 22:2b). பெசாக்கு (பஸ்கா பண்டிகையைக் Passover festival)  பண்டிகை முடியும் வரை கைது செய்வதைத் தவிர்க்க முடிந்தால், இயேசுவின் கலிலேய ஆதரவாளர்களில் பலர் ஊரை விட்டு வெளியேறித் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருப்பார்கள். இதை மனதில் கொண்டு, அவர்கள் தங்கள் எண்ணங்களைச் செயல்களாக மாற்றினார்கள்.¹³⁵⁶

ஆனால், இயேசு எப்போது மரிப்பார் என்பதை யூத மதத் தலைவர்கள் அல்ல, யெகோவாவே ADONA முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தினார். பாவத்திற்கான பரிகாரம் எதுவும் நடக்கக்கூடாது என்பதற்காக, கர்த்தர் சிலுவைக்குச் செல்வதற்கு முன்பே அவர் மரிக்க வேண்டும் என்று சாத்தான் விரும்பினான். கிறிஸ்துவின் மரணம் சரியான நேரத்தில் – பஸ்கா பண்டிகையின்போது – மட்டுமல்ல, சரியான இடத்திலும் – சிலுவையில் – அவசியமாக இருந்தது.

சதித்திட்டம் தீட்டியவர்களுக்குத் தங்களுடைய கால அட்டவணை இருந்தது, ஆனால் தேவனுக்குத் தம்முடைய கால அட்டவணை இருந்தது; அது உலகத்தின் அஸ்திவாரங்களுக்கு முன்பே அமைக்கப்பட்டிருந்தது. இதன் விளைவாக, சதித்திட்டம் தீட்டியவர்கள் விரும்பாத நேரத்தில்தான் மேசியாவின் மரணம் நிகழ்ந்தது. ஆனால், யூதாஸின் உதவியுடன், கெத்செமனே தோட்டத்தில் மக்கள் கூட்டத்திலிருந்து விலகி, அவரைக் கைது செய்வதற்கு ஒரு மறைவான இடத்தைக் கண்டுபிடிப்பதில் அவர்கள் வெற்றி பெற்றனர்.

1915-ல் போதகர் வில்லியம் பார்டன் ஒரு தொடர் கட்டுரைகளை வெளியிடத் தொடங்கினார். ஒரு பழங்காலக் கதைசொல்லியின் புராதன மொழியைப் பயன்படுத்தி, அவர் தனது உவமைகளை ‘ஞானி சஃபேத்’ என்ற புனைப்பெயரில் எழுதினார். அடுத்த பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு, அவர் சஃபேத் மற்றும் அவரது நீடித்த துணைவியான கெத்தூராவின் ஞானத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டார். அது அவர் விரும்பிய ஒரு பாணியாக இருந்தது. 1920-களின் முற்பகுதியில், சஃபேத்திற்கு குறைந்தது மூன்று மில்லியன் பேர் பின்பற்றுவதாகக் கூறப்பட்டது. ஒரு சாதாரண நிகழ்வை ஆன்மீக உண்மையின் எடுத்துக்காட்டாக மாற்றுவது பார்டனின் ஊழியத்தின் ஒரு முக்கிய அம்சமாக எப்போதும் இருந்தது.

எங்கள் வீட்டில், குழந்தைகள் உறங்கச் செல்வதற்கு முன், தங்கள் இரவு ஆடைகளை அணிந்துகொண்டு கெத்தூராவின் மடியில் மண்டியிட்டு தங்கள் பிரார்த்தனைகளைச் சொல்வது வழக்கம். இதை நானும் என் தாயின் மடியில் செய்தேன், அவ்வாறே கெத்தூராவும் தன் தாயின் மடியில் செய்தாள்.

எங்கள் குழந்தைகள் ஒவ்வொருவரும் ‘நவ் ஐ லே மீ’ என்ற கவிதையைச் சொன்னார்கள். இது நவீன காலக் குழந்தைகளுக்குப் பொருந்தாது என்று சில அறிவிலிகள் நினைக்கும் ஒரு கவிதை. ஆனால், ‘நவ் ஐ லே மீ’ கவிதையைக் கேட்டு வளர்க்கப்பட்ட குழந்தைகளை விட, அவர்கள் தங்கள் பால் மற்றும் தண்ணீர்க் கலவையைக் கொண்டு சிறந்த குழந்தைகளை வளர்த்தால், நான் மகிழ்ச்சியடைவேன். ஆனால், அவர்கள் ‘நவ் ஐ லே மீ’ கவிதையைச் சொல்லி முடித்த பிறகு, எங்கள் ஐந்து குழந்தைகளில் ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குரிய ஒரு பிரார்த்தனையைச் சொல்வார்கள். மேலும் அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் இருதயத்திற்கேற்றாற்போல் ஜெபித்தார்கள். எங்கள் ஐந்து பிள்ளைகளும் இரவு உடையில் தங்கள் மாலை நேர ஜெபங்களை ஏறெடுத்த அந்த நிகழ்வை விட, எனக்கும் கெத்தூராவுக்கும் சிறந்த நினைவுகள் சிலவே உண்டு.

அவர்களுடைய ஜெபங்கள் பெரியவர்களின் ஜெபங்களைப் போல் இல்லாமல் எவ்வளவுதான் இருந்தபோதிலும், கெத்தூரா அதைக் குறை கூறவில்லை. ஏனெனில், “நீங்கள் பெரியவர்களைப் போல அறிவற்றவர்களாகவும் சாதாரணர்களாகவும் மாறாவிட்டால், பரலோக ராஜ்யத்தில் பிரவேசிக்க மாட்டீர்கள்” என்று பிள்ளைகளிடம் சொல்பவர்கள் தவறானவர்கள்; அன்பான கர்த்தராகிய இயேசுவோ அதை இதற்கு நேர்மாறாகக் கூறினார்.

எங்கள் மகன்களில் ஒருவன் இருந்தான், அவன் எப்போதும் நொண்டி நாய்களைக் கண்டுபிடித்து வீட்டிற்குக் கொண்டு வருவான். மேலும் அவன், காயமடையும் பறவைகளுக்காகவும், உதவி செய்ய ஆள் இல்லாமல் நொண்டிப் போகும் நாய்களுக்காகவும், துன்பப்படும் எல்லா ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்காகவும் எப்போதும் ஜெபிப்பான்.

ஆனால் அவன் ஜெபிக்கும்போது, ​​துன்பப்படும் மக்களில் பலர் தங்கள் சொந்த அறியாமையாலும் பாவத்தாலும் தங்கள் துன்பத்தைத் தாங்களே வரவழைத்துக் கொள்கிறார்கள் என்பதை அவ்வப்போது நினைவுகூர்வான். அவர்களை மனதில் கொண்டு, “திருடர்களுக்கு என்னால் உதவ முடியாது, ஆமென்” என்று கூறி அவர் தனது ஜெபத்தை முடிப்பார்.

ஆண்டுகள் கடந்து சென்றுவிட்டன, நான் உலகத்தைப் பார்த்திருக்கிறேன், அதே பொறுப்புத் துறப்பில் பலமுறை ஆறுதல் கண்டிருக்கிறேன். நான் சொல்கிறேன், ஆண்டவரே, உமது நியாயத்தீர்ப்புகள் முற்றிலும் உண்மையானவை மற்றும் நீதியானவை, ஆனால் இந்த உலகில் மிகவும் குழப்பமானவை ஏராளம் உள்ளன. பாவமும் அறியாமையும் இந்த உலகின் பெரும்பாலான வலிகளுக்குக் காரணமாகின்றன, ஆனால் அனைத்தும் அல்ல; ஆண்டவரே, நீர் அந்தப் பாவங்கள் அனைத்தையும் நீக்கினால், உமது பார்வையில் யார் நிற்பார்கள்? நான் நீண்ட காலமாக ஜெபித்து, ஊக்கமளித்து, உயர்த்தி, சீர்திருத்தி வருகிறேன், இந்தப் பணி முன்பைப் போலவே பெரியதாகத் தெரிகிறது. ஆண்டவரே, இந்தக் குழப்பமான உலகில் நடக்கும் எல்லாவற்றிற்கும் என்னால் பொறுப்பேற்க முடியாத ஒரு நிலை வருகிறது. இருப்பினும், நான் தேவையுள்ளவர்களுக்காகவும், துக்கப்படுபவர்களுக்காகவும், பாவிகளுக்காகவும் ஜெபிக்கிறேன். இருப்பினும், இந்த வாழ்க்கையில் மனித நலன் உள்ள அனைத்தையும் எனது சொந்த நலனின் ஒரு பகுதியாக நான் கருதுகிறேன். ஆனால், ஆண்டவரே, இந்தக் கருத்து எனக்குச் சற்றுப் பெரியதாக இருக்கிறது. அவ்வப்போது, ​​டாக்டர் மார்ட்டின் லூதர் பிலிப் மெலன்க்தனிடம், “பிலிப், இன்றிலிருந்து நாம் பிரபஞ்சத்தின் ஆட்சியைக் கடவுளிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, நீயும் நானும் மீன்பிடிக்கச் செல்வோம்” என்று கூறியபோது உணர்ந்ததைப் போல நானும் உணர்கிறேன். மேலும், மனித வாழ்வின் பாவங்களையும் துயரங்களையும் நான் நினைத்து, “ஆண்டவரே, ஒரு மனித இதயம் தாங்கக்கூடிய அனைத்தையும் என் அனுதாபத்தின் மீது நான் தாங்கிக்கொள்வேன், எரிகோவைச் சுற்றியுள்ள அணிவகுப்பைத் தொடர்வேன், ஆனால் என்னால் திருடர்களுக்கு உதவ முடியாது” என்று கூறுகிறேன். ஆமென்.¹³⁵⁷

கிறிஸ்துவின் மரணத்திற்கான தயாரிப்பு
நீசான் மாதம் பதின்மூன்றாம்
நாள் புதன்கிழமை பிற்பகலில்

வரவிருக்கும் நிகழ்வுகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் வகையில் இயேசு தம் அப்போஸ்தலர்களுக்கு சில உவமைகளைக் கற்பித்துக் கொண்டிருந்தபோது, ​​மகா சனகெத்ரின் சபை காய்பாவின் வீட்டில் கூடியிருந்தது. அவர்கள் மிகுந்த ஆவேசத்தில் இருந்தனர். அந்த முரட்டு ரபியைக் கொல்வதுதான் அவர்களுக்கு இருந்த ஒரே தீர்வு, ஆனால் நேரம் குறைவாக இருந்தது. முதலில், அந்த நசரேயன் கைது செய்யப்பட வேண்டும். அதன்பிறகு, ஒரு விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும். ஆனால், ஓய்வுநாளில் எந்த விசாரணையும் நடத்த முடியாது என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள், மேலும் அந்த ஓய்வுநாள் வேகமாக நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.

அவர்கள் இயேசுவாவைக் கொல்லப் போகிறார்களானால், நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளான வெள்ளிக்கிழமை சூரியன் மறைவதற்குள் அவரைக் கைது செய்து விசாரிக்க வேண்டியிருந்தது. நிலைமையை இன்னும் மோசமாக்கும் விதமாக, தங்களைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருந்த தங்கள் சொந்தச் சட்டங்களையும் அவர்கள் சமாளிக்க வேண்டியிருந்தது (இணைப்பைக் காண Lh – விசாரணைகள் தொடர்பான மகா சனகெத்ரினின் சட்டங்கள் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). ஆனால், அந்த விவரங்கள் அனைத்தையும் தங்களுக்குச் சாதகமாக மாற்றிக்கொள்ள முடியும் என்று காய்பாஸ் அறிந்திருந்தார். அந்த நேரத்தில் மிக முக்கியமான காரியம், கலிலேய ரபியைக் கைது செய்வதுதான். அது நடந்த பிறகு மற்ற எல்லாப் பிரச்சனைகளையும் சரிசெய்து கொள்ளலாம்.

அந்த வாரம் முழுவதும் தேவாலயத்தில் கர்த்தருக்குச் செவிகொடுத்திருந்த மக்களில் ஒருவருக்கும் இந்தக் கைது நடவடிக்கையைப் பற்றித் தெரிவிக்கக் கூடாது; அப்படித் தெரிவித்தால் கலவரம் மூண்டுவிடும். அப்படி நடந்தால், பொன்டியு பிலாத்து இதில் தலையிடுவார், மேலும் காய்பாஸ் மீது பழி சுமத்தப்படும். எனவே, இந்தக் கைது நடவடிக்கை இரகசியமாக வைக்கப்பட வேண்டியிருந்தது.

அதற்காக, யோசேப்பு காய்பாஸுக்கு சில உதவிகள் தேவைப்பட்டன. கிறிஸ்துவின் சீடர்களில் ஒருவரே அந்த உதவியை வழங்கத் திட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தார் என்பதை அவர் அறிந்திருக்கவில்லை (காண்க: Kc – யூதாஸ் இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறான்).

யூதாஸுக்குத் தேவையெல்லாம் பணம் மட்டுமே.¹³⁵⁴

நிசான் மாதம் பதினைந்தாம் நாளான வெள்ளிக்கிழமையின் வெவ்வேறு நிகழ்வுகளுடன் நான் தொடர்புபடுத்தியுள்ள நேரங்கள், நிகழ்வுகளின் வரிசையை வாசகர் புரிந்துகொள்ள உதவும் ஒரு தோராயமான மதிப்பீடு மட்டுமே. நம்மால் உறுதியாகக் கூறக்கூடிய நேரங்கள் மூன்று மட்டுமே. முதலாவதாக, காலை ஒன்பது மணிக்கு மேசியா சிலுவையில் அறையப்பட்டார். இரண்டாவதாக, பிற்பகல் மூன்று மணிக்கு அவர் மரித்தார். மூன்றாவதாக, சூரியன் மறைவதற்கு முன்பு அரிமத்தியா யோசேப்பின் கல்லறையில் அவர் வைக்கப்பட்டார்.

தங்கப் பைகள் பற்றிய உவமை
மத்தேயு 25: 14-30
புதன்கிழமை, நிசான் மாதம் பதின்மூன்றாம் நாள் பிற்பகலில்

கிறிஸ்து மீண்டும் வரும் வரை விழித்திருந்து காத்திருக்கும்போது, ​​தொடர்ந்து தீவிரமாக ஊழியம் செய்வதே பொன் பைகள் பற்றிய உவமையின் முக்கியக் கருத்தாகும்.

வீணடிக்கப்பட்ட வாய்ப்பு என்பதே இந்த உவமையின் மையக்கருத்தாகும்; இது கர்த்தருக்கு ஊழியம் செய்வதில் வெளிப்படும் Rapture-க்கான ஆயத்தநிலையை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. பத்து கன்னிகைகள் பற்றிய உவமை காத்திருப்பதில் வெளிப்படும் ஆயத்தநிலையை மையமாகக் கொண்டுள்ளது, அதேசமயம் பொன் பைகள் பற்றிய உவமை ஊழியம் செய்வதில் வெளிப்படும் ஆயத்தநிலையை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. தங்கள் விளக்குகளுக்கு எண்ணெய் வைத்திருந்த ஐந்து கன்னிகைகள், பரிசுத்த ஆவியைப் பெற்றிருக்கும் விசுவாசிகளைக் குறிக்கின்றனர்; மேலும், தங்கள் பொன் பைகளை முதலீடு செய்த இரண்டு உண்மையுள்ள ஊழியக்காரர்களும் ஊழிய வாழ்வை வெளிப்படுத்தும் விசுவாசிகளைக் குறிக்கின்றனர்.

பெரும்பாலும், இந்த இரண்டு கோட்பாடுகளில் ஒன்று மறக்கப்படுகிறது அல்லது மிகையாக வலியுறுத்தப்படுகிறது. விசுவாசிகள் Rapture-ன் எதிர்பார்ப்பில் தொடர்ந்து மகிழ்ச்சியடைய வேண்டும் என்றாலும், நாம் சோம்பேறித்தனமாகப் பின்வாங்கி ஒன்றும் செய்யாமல் இருக்கக்கூடாது. இரட்சிக்கும் விசுவாசம் என்பது ஊழியம் செய்யும் விசுவாசமாகும். ஒருவேளை, மேசியா ஒரு கணத்தில் வந்துவிடுவார் என்று அவர்கள் நினைத்ததாலேயே, தெசலோனிக்காவில் இருந்த சில விசுவாசிகள் ஒழுக்கமற்ற, கவனக்குறைவான வாழ்க்கைமுறையில் விழுந்து, உருவகமாகத் தங்கள் கூரைகளின் மேல் அமர்ந்து கிறிஸ்து மீண்டும் வருவதற்காகக் காத்திருக்க முடிவு செய்தனர். அதன் விளைவாக, அவர்கள் எந்தப் பயனும் தராத வீண் பேச்சாளர்களாக மாறி, அங்குள்ள விசுவாசிகளின் கூட்டத்திற்கும் இடையூறு செய்தனர். பவுல் அவர்களைக் கடுமையாகக் கடிந்துகொண்டு, இந்த விதியை அவர்களுக்குக் கொடுத்தார்: வேலை செய்ய மனமில்லாதவன் புசிக்கக்கூடாது (2 தெசலோனிக்கேயர் 3:6-13). மறுபுறம், நாம் தேவனுக்கு ஊழியம் செய்வதில் மிகவும் மூழ்கி, அவருடைய மணவாட்டியான சபைக்காக அவர் வருவதைத் தியானிக்கவும் அதில் மகிழவும் மறந்துவிடக்கூடாது.¹³⁴⁸

மீண்டும், இது ஒரு பயணத்திற்குச் செல்லும் ஒரு மனிதனைப் போன்றது,அவன் தன் ஊழியர்களை அழைத்து, தன் செல்வத்தை அவர்களிடம் ஒப்படைத்தான். ஒரு செல்வந்தனுக்கு பெரும்பாலும் அவனது வீட்டைக் கண்காணிப்பவர்களாகவும், அவனது வியாபாரத்தை நிர்வகிப்பவர்களாகவும் செயல்படும் சிறப்பு ஊழியர்கள் இருப்பார்கள். சில சமயங்களில், எஜமான் வீட்டில் இருக்கும்போது கூட, அவர்கள் தங்கள் பொறுப்புக்குட்பட்ட பகுதிகளில் கிட்டத்தட்ட முழு சுதந்திரம் பெற்றிருந்தனர். இந்த உவமையில் உள்ள மனிதனுக்கு அப்படிப்பட்ட மூன்று நம்பிக்கைக்குரிய ஊழியர்கள் இருந்தனர்; அவன் ஒரு நீண்ட பயணத்திற்குச் சென்றிருந்தபோது, ​​தன் செல்வத்தின் ஒரு பகுதியை அவர்களிடம் ஒப்படைத்தான். ஒருவனுக்கு ஐந்து பைகள் தங்கத்தையும், மற்றொருவனுக்கு இரண்டு பைகளையும், இன்னொருவனுக்கு ஒரு பையையும், அவரவர் திறமைக்கு ஏற்ப கொடுத்தான். எஜமான் தன் ஊழியர்களை நன்கு அறிந்திருந்தான், மேலும் ஒவ்வொருவரிடமும் அவர்களால் கையாள முடியும் என்று தனக்குத் தெரிந்த பொறுப்பை மட்டுமே ஒப்படைத்தான். பின்னர் அவன் தன் பயணத்தைத் தொடர்ந்தான் (மத்தேயு 25:14-15).

இந்த உவமையானது கிருபையின் காலத்தில் தேவனுடைய ராஜ்யத்தைக் குறிப்பதால் (எபிரேயர் மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும், இணைப்பைக் காண Bp – கிருபையின் காலம் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்), எஜமான் கிறிஸ்துவையே குறிக்கிறார், மேலும் ஒரு நீண்ட பயணத்திற்குச் செல்வது, அவர் பூமியை விட்டுப் பிரிந்திருக்கும் காலத்தைக் குறிக்கிறது. அவர் தம்முடைய மணவாட்டியாகிய சபையை பரலோகத்தில் உள்ள தம் பிதாவின் வீட்டிற்குத் திரும்பக் கொண்டு செல்வதற்காக, Rapture-ல் திரும்பி வரும் வரை இது நீடிக்கும் (Jw – பத்து கன்னிகைகளின் உவமையைப் பார்க்கவும்). ஊழியக்காரர்கள், கர்த்தர் திரும்பி வரும் வரை, தம்முடைய சார்பாகப் பயன்படுத்துவதற்காகத் தம்முடைய செல்வத்தையோ அல்லது தம்முடைய பல்வேறு வளங்களையோ ஒப்படைத்த, கர்த்தருடைய காணக்கூடிய சபையின் அங்கத்தினர்களான, விசுவாசிகளை அறிக்கையிடுபவர்களைச் சித்தரிக்கிறார்கள்.

இந்த உவமையானது, ஒவ்வொரு அடிமைக்கும் நியாயமாக மதிப்பிடப்பட்ட பொறுப்பைக் கொண்டு அவர்கள் என்ன செய்தார்கள் என்பதைப் பற்றியது. ஐந்து பைகள் பொன் பெற்றவன் உடனே போய், தன் பணத்தைப் பணயம் வைத்து மேலும் ஐந்து பைகள் சம்பாதித்தான். அவ்வாறே, இரண்டு பைகள் பொன் பெற்றவனும் மேலும் இரண்டு பைகள் சம்பாதித்தான். ஆனால் ஒரு பை பெற்றவனோ போய், தரையில் ஒரு குழி தோண்டி, தன் எஜமானுடைய பணத்தை அதில் மறைத்து வைத்தான் (மத் 25:16-18). ஐந்து மற்றும் இரண்டு தங்கப் பைகளைப் பெற்ற ஊழியர்கள் சமமான லாபத்தை ஈட்டவில்லை என்றாலும், அவர்கள் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டதை இரட்டிப்பாக்கி, சமமான சதவீத லாபத்தை ஈட்டினார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அதேபோல, வெவ்வேறு திறன்களையும் வாய்ப்புகளையும் கொண்ட விசுவாசிகள், சமமான விசுவாசத்துடனும் பக்தியுடனும் உழைக்கும்போது வெவ்வேறு முடிவுகளை உருவாக்கக்கூடும். இவ்வாறு, கர்த்தர் தம்முடைய ஊழியர்களுக்கு, ஒவ்வொருவரும் அவரவர் உழைப்புக்குத் தக்கபடி வெகுமதி பெறுவார்கள் என்று உறுதியளிக்கிறார் (1 கொரிந்தியர் 3:8).

ஐந்து தங்கப் பைகளைப் பெற்ற ஊழியன், யெகோவாவுக்கு ஊழியம் செய்வதையே முதன்மையான விருப்பமாகக் கொண்ட ஒரு உண்மையான விசுவாசியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். இரண்டாவது ஊழியனுக்கு வேலை செய்ய பாதிக்கும் குறைவாகவே கொடுக்கப்பட்டது, ஆனால் அவன் முதல் ஊழியனைப் போலவே விசுவாசத்துடன் செயல்பட்டான். தன் சக ஊழியனைப் போலவே, அவனும் தன் எஜமானுடைய பணத்தை இரட்டிப்பாக்கினான். இருப்பினும், மூன்றாவது ஊழியனின் நடத்தை முற்றிலும் மாறுபட்டதாக இருந்தது. பண்டைய உலகில் மதிப்புமிக்க பொருட்களை நிலத்தில் புதைப்பது ஒரு பொதுவான பழக்கமாக இருந்தது, ஆனால் அது லாபம் ஈட்டுவதற்கான ஒரு புத்திசாலித்தனமான வழியாக இருக்கவில்லை. அந்த ஊழியனுக்கு ஒரு தங்கப் பை பாதுகாப்பதற்காகக் கொடுக்கப்படவில்லை, மாறாக அதைத் தன் எஜமானுடைய லாபத்திற்காக புத்திசாலித்தனமாகப் பயன்படுத்துவதற்காகக் கொடுக்கப்பட்டது. மற்ற இருவரைக் காட்டிலும் அவனுக்குக் குறைவான வளங்களே கொடுக்கப்பட்டிருந்தபோதிலும் (தெளிவாகத் தெரிந்தபடி), தன்னிடம் இருந்தவற்றைத் தனது முழுத் திறனுக்கும் பயன்படுத்த வேண்டிய அதே கடமை அவனுக்கும் இருந்தது.

நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு, அந்த வேலைக்காரர்களின் எஜமான் திரும்பி வந்து, அவர்களுடன் கணக்குத் தீர்த்தார். ஐந்து பைகள் தங்கம் பெற்றிருந்தவன் மற்ற ஐந்து பைகளையும் கொண்டு வந்தான். “எஜமானே,” அவன் சொன்னான், “நீர் என்னிடம் ஐந்து பைகள் தங்கத்தை ஒப்படைத்தீர். இதோ, நான் இன்னும் ஐந்து பைகளைச் சம்பாதித்திருக்கிறேன்.” முதல் வேலைக்காரன் தற்பெருமை பேசவில்லை, மாறாக உண்மையை மட்டுமே கூறினான். அவனிடம் பெருமையின் எந்த அறிகுறியும் இல்லை. அவனுடைய எஜமான் பதிலளித்தார், “நன்றாகச் செய்தாய், நல்ல மற்றும் உண்மையுள்ள வேலைக்காரனே!” எஜமான் அந்த வேலைக்காரனின் மனப்பான்மையைப் பாராட்டினார், மேலும் அவனுக்குப் பெரிதும் வெகுமதி அளித்து, இவ்வாறு கூறினார்: “நீ கொஞ்சத்தில் உண்மையாய் இருந்தாய்; நான் உன்னை அநேக காரியங்களுக்கு பொறுப்பாளியாக வைப்பேன். வந்து உன் எஜமானுடைய சந்தோஷத்தில் பங்கு பெறு” (மத்தேயு 25:19-21)!

இரண்டு பைகள் தங்கம் பெற்றிருந்தவனும் வந்து, முதல் வேலைக்காரனைப் போலவே அதே அறிக்கையைக் கொடுத்தான், ஒரே வித்தியாசம் என்னவென்றால், அவன் ஐந்து பைகளுக்குப் பதிலாக இரண்டு பைகள் தங்கத்தை இரட்டிப்பாக்கியிருந்தான். “எஜமானே,” அவன் சொன்னான், “நீர் என்னிடம் இரண்டு பைகள் தங்கத்தை ஒப்படைத்தீர்; இதோ, நான் இன்னும் இரண்டு பைகளைச் சம்பாதித்திருக்கிறேன்.” அவனுடைய எஜமானின் பதில் முதல் வேலைக்காரனைப் போலவே இருந்தது: நன்றாகச் செய்தாய், நல்ல மற்றும் உண்மையுள்ள வேலைக்காரனே! நீ சில காரியங்களில் உண்மையாய் இருந்தாய்; நான் உன்னை அநேக காரியங்களுக்கு பொறுப்பாளியாக வைப்பேன். வந்து உன் எஜமானுடைய சந்தோஷத்தில் பங்கு பெறு (மத்தேயு 25:22-23)! அவன் ஒரு விசுவாசியாக இருந்தான்.

அப்பொழுது, ஒரு பை நிறைய பொன் பெற்றிருந்த அந்த மனிதன் வந்தான். மூன்றாவது ஊழியன், தன் வருமானத்தை எஜமானிடம் காட்டாமல், குற்றஞ்சாட்டும் சுயநலமான ஒரு சாக்குப்போக்கைக் கூறினான். தனக்குக் கொடுக்கப்பட்டதைக் கொண்டு ஒன்றும் செய்யாமல், அவன் சொன்னான்: எஜமானே, நீர் விதைக்காத இடத்தில் அறுத்து, விதை சிதறாத இடத்தில் சேகரிக்கும் கடினமுள்ளவர் என்று எனக்குத் தெரியும். அதனால் நான் பயந்து, வெளியே போய், உமது பொன்னை நிலத்தில் புதைத்து வைத்தேன். இதோ, உமக்கு உரியது இங்கே இருக்கிறது. மற்ற இரண்டு ஊழியக்காரர்களும் மேசியாவின் மீது தங்கள் உண்மையான விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தினார்கள். ஆகவே, விசுவாசிகளுக்கும் அவிசுவாசிகளுக்கும் இடையே ஒரு வேறுபாடு உள்ளது. விசுவாசிகள் கிறிஸ்துவின் வருகையை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும் ஊழியக்காரர்கள்; ஆனால் அவிசுவாசியால் கர்த்தருடைய வேலையில் உழைக்க முடியாது, அதனால் அவன் தன் இழந்த நிலையை வெளிப்படுத்துவான். யேசுவாவின் வருகையின் போது அவனிடம் காட்டுவதற்கு எதுவும் இருக்காது. மூன்றாவது ஊழியன் தன்னை ஒரு அவிசுவாசி என்று இரண்டு வழிகளில் வெளிப்படுத்தினான்.

முதலாவதாக, தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வளங்களைக் கொண்டு அவன் முற்றிலும் எதையும் உருவாக்கவில்லை; மேலும், தன் எஜமானின் நன்மைக்காகவும் லாபத்திற்காகவும் அதைப் பயன்படுத்த அவன் முயற்சிக்கக்கூட இல்லை. இந்த ஊழியன் ஒரு நாத்திகனையோ அல்லது அஞ்ஞானவாதியையோ பிரதிநிதித்துவப்படுத்தவில்லை, ஏனென்றால் அவன் தன் எஜமானைத் தனது முறையான உரிமையாளராக அங்கீகரித்தான், மேலும் அவர் இல்லாதபோது தன் எஜமானைக் கௌரவிப்பது போல் பாசாங்கு செய்தான் என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஊதாரி மகனைப் போல, அவன் அந்தத் தங்கப் பையை ஒழுக்கமற்ற அல்லது சுயநலமான காரியங்களுக்குத் தவறாகப் பயன்படுத்தவில்லை. தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பொறுப்புரிமையை அவன் வெறுமனே புறக்கணித்தான். இதேபோலவே, அவிசுவாசிகளான திருச்சபை அல்லது மெசியானிய ஜெப ஆலயத்தின் அங்கத்தினர்கள் ஒவ்வொரு வாரமும் விசுவாசிகளுக்கு மத்தியில் அமர்ந்து, தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்கிறார்கள், தேவனுடைய மக்களுடன் பழகுகிறார்கள். ஆனால், அப்படியிருந்தும், அவர்கள் நற்செய்திக்குச் செவிசாய்ப்பதில்லை. எனவே, இயேசு தம்முடைய மணவாட்டிக்காகத் திரும்ப வரும்போது, ​​காட்டுவதற்கு அவர்களிடம் எதுவும் இருக்காது.

இரண்டாவதாக, இந்த ஊழியன் தன் எஜமானின் குணநலன்களைக் கேள்விக்குட்படுத்தி, அவர் ஒரு கடினமான மனிதர், இரக்கமற்றவர் மற்றும் நேர்மையற்றவர் என்று குற்றம் சாட்டியதன் மூலம் தனது போலி விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தினான். அந்த ஊழியன் ஆட்டுத்தோல் போர்த்திய ஓநாய் போன்றவன் (யூதா Ah – தேவபக்தியற்றவர்கள் உங்களுக்குள் இரகசியமாக நுழைந்திருக்கிறார்கள் என்ற எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). தேவனைப் பற்றிய அவனது குறைந்த அறிவே, அவர் தொலைவில் இருப்பவர், அக்கறையற்றவர், அநீதியுள்ளவர் மற்றும் நம்பத்தகாதவர் என்ற முடிவுக்கு அவனை இட்டுச் செல்கிறது. தன் எஜமானின் குணத்தைப் பற்றிய அவனது தவறான மதிப்பீடு, அவனுக்கு அவரைப் பற்றி நெருக்கமான அறிவு இல்லை என்பதை நிரூபிக்கிறது. அந்த ஊழியனுக்கும் அவனுக்கும் இடையிலான உறவு, சமாதானத்திற்குப் பதிலாக பகைமையாகவும், அன்பிற்குப் பதிலாக வெறுப்பாகவும், விசுவாசத்திற்குப் பதிலாக நிராகரிப்பாகவும் இருந்தது. இது ஒரு அவிசுவாசியின் சித்திரம்.¹³⁴⁹

அந்த விசுவாசமற்ற ஊழியனின் நியாயப்படுத்தலுக்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, அவனுடைய எஜமான், “பொல்லாதவனே, சோம்பேறியே! நான் விதைக்காத இடத்தில் அறுவடை செய்கிறேன், விதை சிதறாத இடத்தில் சேகரிக்கிறேன் என்று உனக்குத் தெரிந்திருந்ததா? அப்படியென்றால், நீ என் பணத்தை வங்கியாளர்களிடம் வைப்புத்தொகையாக வைத்திருக்க வேண்டும், அப்படிச் செய்திருந்தால் நான் திரும்பி வரும்போது அதை வட்டியுடன் திரும்பப் பெற்றிருப்பேன்” (மத்தேயு 25:24-27) என்று பதிலளித்தான். தன் எஜமானுக்கு எதிரான அந்த ஊழியனின் குற்றச்சாட்டு உண்மையாக இருந்தாலும்கூட, அது அவனது சோம்பேறித்தனத்தை நியாயப்படுத்தாது. உண்மையில், அந்த வேலைக்காரனுக்குத் தன் எஜமான் மீது எந்த விதமான உண்மையான அக்கறையும் இருக்கவில்லை; மேலும், அவன் சொன்ன சாக்குப்போக்கு, நன்கு யோசித்துச் சொல்லப்பட்டதை விட, உடனடியாக மனதில் தோன்றியதைச் சொன்னதாகவே தோன்றியது. அவன் தன் எஜமான் திரும்பி வருவார் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை, அதற்காகத் தான் பொறுப்பேற்க வேண்டியிருக்கும் என்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. இறுதியாக, அவன் எதிர்பாராதவிதமாகப் பிடிபட்டபோது, ​​சற்றும் அர்த்தமில்லாத ஒரு அப்பட்டமான குற்றச்சாட்டை வெறுமனே முன்வைத்தான்.

ஆகையால், மேசியா திரும்பி வரும்போது, ​​அவர் உருவகமாக அவனிடமிருந்து பொன் பையை எடுத்து, பத்து பைகள் வைத்திருப்பவனுக்குக் கொடுப்பார். அவர் முன்பு கூறியது போலவே (மத்தேயு 13:12), இயேசு இப்போது மீண்டும் கூறுகிறார்: “உள்ளவனுக்கு அதிகம் கொடுக்கப்படும், அவனுக்குப் பரிபூரணமாய் இருக்கும். இல்லாதவனிடமிருந்து, அவனிடம் உள்ளதும் எடுத்துக்கொள்ளப்படும்” (மத்தேயு 25:28-29). அந்த ஊழியன் வெறுமனே உண்மையற்றவன் மட்டுமல்ல, விசுவாசமற்றவனாகவும் இருந்தான். ஆவிக்குரிய கனியை வெளிப்படுத்துபவர்களுக்கு, அவருக்காகக் கனி கொடுக்க இன்னும் பெரிய வாய்ப்பு வழங்கப்படும். ஆனால் ஆவிக்குரிய ரீதியில் பலனற்றவர்கள், தாங்கள் தேவனுக்கு உரியவர்கள் அல்ல என்பதை வெளிப்படுத்துகிறார்கள், மேலும் அவர்கள் ஒரு காலத்தில் பெற்றிருந்த நன்மைகளையும் இழப்பார்கள். கிறிஸ்துவை நம்புபவர்கள் எல்லாவற்றையும் பெறுவார்கள், அவரை நம்பாதவர்கள் எல்லாவற்றையும் இழப்பார்கள் என்பதே தெய்வீகக் கொள்கை.

ஆகவே, விசுவாசிகளுக்கும் அவிசுவாசிகளுக்கும் இடையே ஒரு வேறுபாடு உள்ளது. விசுவாசிகள், மேசியாவின் வருகையை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும் ஊழியக்காரர்கள்; அவர்கள் தொடர்ந்து ஊழியம் செய்வார்கள். ஆனால் அவிசுவாசிகளுக்கு கர்த்தருடைய ஊழியத்தில் சேவை செய்ய விருப்பமில்லை, அதனால் அவர்கள் தங்கள் வீணான நிலையை வெளிப்படுத்துவார்கள். யேசுவாவின் வருகையின்போது அவர்களிடம் காண்பிக்க எதுவும் இருக்காது.

மூன்றாவது ஊழியக்காரன் முற்றிலும் பயனற்றவனாக இருந்தான், மேலும் அவன் புற இருளில் தள்ளப்படுவதே அவனது விதியாக இருந்தது. சரியான திருமண ஆடைகள் இல்லாமல் ராஜாவின் திருமண விருந்தில் புகுந்துகொள்ள முயன்ற மனிதனைப் போலவே (மத்தேயு 22:11-13), இந்த பயனற்ற, போலியான ஊழியக்காரனும் அழிவுக்கு ஆளானான். புற இருள் என்பது நரகத்தைப் பற்றிய புதிய உடன்படிக்கையின் ஒரு பொதுவான விளக்கமாகும், இது பரலோகத்திற்கு நேர் எதிரானது. தேவன் ஒளியாக இருக்கிறார் (1 யோவான் 1:5), எனவே நரகம் இருள்; பரலோகம் தொடர்ச்சியான ஆறுதல், எனவே நரகம் தொடர்ச்சியான வேதனை; தேவன் அன்பாக இருக்கிறார் (1 யோவான் 4:8), எனவே நரகம் தேவனிடமிருந்தும் எல்லா அன்பிலிருந்தும் பிரிந்து நிற்பதாகும்; பரலோகம் ஐக்கியம், எனவே நரகம் தனிமை; பரலோகம் மகிழ்ச்சி, ஆனால் நரகத்தில் என்றென்றும் அழுகையும் பற்களைக் கடிப்பதும் இருக்கும் (மத்தேயு 25:30).¹³⁵⁰

ஆடுகளும் வெள்ளாடுகளும்
மத்தேயு 25:31-46, யோவேல் 3:1-3, மற்றும் லூக்கா 21:37-38
நீசான் மாதம் பதின்மூன்றாம் நாள் புதன்கிழமை பிற்பகலில்

ஆடுகளும் வெள்ளாடுகளும் ஆழமாக ஆராயுங்கள்: பெரும் உபத்திரவத்தின்போது தேவன் தம் மக்களுக்கு எவ்வாறு வழங்குவார்? புறஜாதியார் எப்போது நியாயத்தீர்ப்புக்கு உள்ளாக்கப்படுவார்கள்? எந்த அடிப்படையில்? ஆடுகளுக்கு என்ன நடக்கும்? வெள்ளாடுகளுக்கு? யாராவது நரகத்திற்குச் சென்றால், அவர்கள் அங்கு எப்படிச் சென்றார்கள்? ஆடுகள் தங்கள் விசுவாசத்தை எவ்வாறு வெளிப்படுத்தும்?

சிந்தித்துப் பாருங்கள்: நீங்கள் எப்போது பசியாகவோ, தாகமாகவோ, அந்நியராகவோ, உடை தேவைப்பட்டவராகவோ, நோயுற்றவராகவோ அல்லது சிறையில் அடைக்கப்பட்டவராகவோ இருந்தபோது, ​​யாராவது உங்களுக்கு உதவிக்கரம் நீட்டியிருக்கிறார்களா? அந்தச் சூழ்நிலைகளில் நீங்கள் எப்போது மக்களுக்கு உதவிக்கரம் நீட்டியிருக்கிறீர்கள்? அது உங்கள் உயிரைப் பறிக்கக்கூடும் என்றாலும், நீங்கள் அதைச் செய்வீர்கள் என்று நினைக்கிறீர்களா?

மூன்றாவது கேள்விக்குப் பதிலளித்த பிறகு: மேசியாவின் ராஜ்யம் எப்போது ஸ்தாபிக்கப்படும்? இயேசு, தம் சீடர்களுக்கு ஒரு புதிராக இருந்த ஒன்றைப் பற்றி எச்சரிக்க சிறிது நேரம் எடுத்துக்கொண்டார்; அதாவது, கிருபையின் காலம் பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுதலுடன் முடிவடைகிறது. பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுதல் வரும் நேரத்தையோ நாளையோ யாரும் அறியார்; பரலோகத்திலுள்ள தூதர்களோ, குமாரனோ அறியார், பிதா ஒருவரே அறிவார் (மத்தேயு 24:36) என்பதை அவர் ஒரு குழு உவமைகள் மூலம் வலியுறுத்தினார். (இணைப்பைக் காண Js – விழிப்புணர்வு, ஆயத்தம் மற்றும் உழைப்பின் உவமைகள் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). எச்சரிக்கையாக இருங்கள் என்பதே மேசியாவின் நிலையான செய்தியாக இருந்தது! விழிப்புடன் இருங்கள், கண்காணியுங்கள்!

இருப்பினும், இப்போது மேசியா Jm-யாக்கோபுக்கு ஒரு துன்ப காலம் என்ற யாக்கோபு புத்தகத்தின் விஷயத்திற்குத் திரும்புகிறார். இஸ்ரவேலின் கிறிஸ்துஎதிர்கால நிகழ்வுகளைப் பற்றிய ஒரு பயங்கரமான தீர்க்கதரிசனம் இது என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிந்தாலும், அவர்களின் வழக்கம் போலவே, அவர்களின் துன்ப காலத்தின் மத்தியில் இந்தத் தீய செய்தியைச் சில நம்பிக்கையோடு சமன் செய்கிறார். விசுவாசிக்கிற புறஜாதியார், அல்லது ஆட்டு மந்தையைப் போன்ற புறஜாதியார், அவர்களுக்கு உதவ அனுப்பப்படுவார்கள். அந்திக்கிறிஸ்துவின் தலைமையில் முழு உலகமும் அவர்களை அழிக்க முனையும், மேலும் அவர்கள் மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்க மறுக்கும்போது (வெளிப்படுத்தல் Dp- புத்தகத்தின் மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – அந்த முத்திரை மிருகத்தின் பெயர் அல்லது அதன் பெயரின் எண்), தங்களைத் தாங்களே ஆதரித்துக் கொள்ள அவர்களால் எதையும் வாங்கவோ விற்கவோ முடியாது. எனவே, எலியாவுக்கு உணவளிக்க தேவன் காகங்களை அனுப்பியது போலவே (1 இராஜாக்கள் 17:4), தேவன் யூதர்களுக்கு உணவளிக்கவும் ஆறுதல்படுத்தவும் யூத ஆதரவு புறஜாதியாரை அனுப்புவார்.

பெரும் உபத்திரவத்தின் போது ஏராளமான புறஜாதியார் கொல்லப்பட்டாலும், அர்மகெதோன் போரின் போது மாபெரும் புறஜாதியார் இராணுவம் படுகொலை செய்யப்பட்டாலும், சிலர் தப்பிப் பிழைப்பார்கள். அக்காலத்தில், அந்தப் போர் முடிவடைந்த அதே இடத்தில், இரண்டு வசனங்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி நியாயத்தீர்ப்புக்காக ஒவ்வொரு புறஜாதியாரும் கூட்டிச் சேர்க்கப்படுவார்கள்.

முதலாவதாக, அந்த நாட்களில் அந்த நேரத்தில், தேவன் யூதா மற்றும் எருசலேமின் செல்வத்தை மீட்டெடுப்பார் என்று தீர்க்கதரிசி யோவேல் நமக்குச் சொல்கிறார். அவர் எல்லா புறஜாதி தேசங்களையும் அவர் அனைத்தையும் ஒன்று சேர்ப்பார் அவர்களை யோசபாத்தின் பள்ளத்தாக்கிற்குக் கொண்டு வருவார் என்று நமக்குச் சொல்லப்படுகிறது. அங்கே, இஸ்ரவேல் மக்கள் சம்பந்தமான தமது சுதந்தரத்தைக் குறித்து அவர் அவர்களுக்கு எதிராக நியாயத்தீர்ப்பு வழங்குவார். மகா உபத்திரவத்தின் போது அவர்கள் யூதர்களை நடத்திய விதமே அவர்களின் நியாயத்தீர்ப்புக்கு அடிப்படையாக இருக்கும். இஸ்ரவேலுக்கு எதிராகச் செய்யப்பட்ட பாவங்கள்: முதலாவதாக, உபத்திரவத்தின் நடுவில் புறஜாதியார் அவருடைய மக்களை தேசங்களுக்குள் சிதறடித்தனர்; இரண்டாவதாக, மற்றும் அர்மகெதோன் போரின்போது அவர்கள் தேவனுடைய தேசத்தைப் பங்கிட்டுக்கொண்டனர்; இறுதியாக, அவர்கள் யூதர்களை அடிமைத்தனத்தில் விற்றனர். அவர்கள் அவருடைய மக்களுக்காகச் சீட்டுப் போட்டார்கள், சிறுவர்களை வேசிகளுக்காகவும், சிறுமிகளைத் திராட்சைரசத்திற்காகவும் விற்றார்கள் (யோவேல் 3:1-3). இவ்வகையான பாவங்களில் அவர்கள் ஈடுபட்டதன் அடிப்படையில் புறஜாதியார் நியாயத்தீர்ப்புக்கு உள்ளாக்கப்படுவார்கள், ஏனெனில் இஸ்ரவேலைத் தொடுகிறவன் எவனும் அவருடைய கண்ணின் மணியைத் தொடுகிறான் (சகரியா 2:8).

இரண்டாவதாக, இந்தத் தீர்ப்பின் முடிவுகள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. நியாயாதிபதி, தீர்ப்பு மற்றும் தீர்ப்பிடப்பட்டவர்கள் அடையாளம் காணப்படுகிறார்கள். மானிட குமாரன் தமது மகிமையோடும், தம்முடன் எல்லா தூதர்களோடும் வரும்போது, ​​அவர் பரலோக மகிமையில் நியாயாதிபதியாகத் தமது மகிமையான சிம்மாசனத்தில் வீற்றிருப்பார். பூமியில் இன்னும் வாழும் எல்லா புறஜாதியாரும் தீர்ப்புக்காக அவருக்கு முன்பாகக் கூட்டிச்சேர்க்கப்படுவார்கள், மேலும் மகா உபத்திரவத்தின் போது யூத மக்களை அவர்கள் நடத்திய விதத்தின் அடிப்படையில் ஒரு மேய்ப்பன் ஆடுகளை வெள்ளாடுகளிலிருந்து பிரிப்பதைப் போல, அவர் மக்களை ஒருவரிலிருந்து ஒருவரைப் பிரிப்பார். அவர் யூத ஆதரவு ஆடுகளைத் தமது வலது பக்கத்திலும், யூத எதிர்ப்பு வெள்ளாடுகளைத் தமது இடது பக்கத்திலும் வைப்பார் (மத்தேயு 25:31-33).

யூதர்களுக்கு ஆதரவான ஆடுகளாக இருக்கும் புறஜாதியார் இருப்பார்கள் (வெளிப்படுத்தல் Fc – ஆடுகளும் வெள்ளாடுகளும் பற்றிய எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). அவ்வாறு செய்வது மிகவும் ஆபத்தான ஒரு காலகட்டத்தில் அவர்கள் யூதர்களுக்கு உதவி செய்வார்கள். தங்களுடன் எதுவும் இல்லாமல் வனாந்தரத்திற்குத் தப்பி ஓட வேண்டிய யூதர்களுக்கு, ஆடுகளைப் போன்ற புறஜாதியார் பெரும்பாலும் உணவு, உடை மற்றும் தங்குமிடத்தை வழங்குவார்கள். அவர்கள் எருசலேமில் வாழும் யூதர்களுக்கும் உதவி செய்வார்கள். ஏனெனில், நான் பசியாயிருந்தேன், நீங்கள் எனக்கு உண்ணக் கொடுத்தீர்கள்; நான் தாகமாயிருந்தேன், நீங்கள் எனக்குக் குடிக்கக் கொடுத்தீர்கள்; நான் அந்நியனாயிருந்தேன், நீங்கள் என்னை உள்ளே அழைத்தீர்கள்; எனக்கு உடை தேவைப்பட்டது, நீங்கள் எனக்கு உடை கொடுத்தீர்கள்; நான் நோயுற்றிருந்தேன், நீங்கள் என்னைக் கவனித்துக் கொண்டீர்கள்; மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ளாததால் நான் சிறையில் இருந்தேன், நீங்கள் என்னைப் பார்க்க வந்தீர்கள் (மத்தேயு 25:35-36).

இந்த கருணைச் செயல்களின் காரணமாக, அவர்கள் மேசியானிய ராஜ்யத்தில் நுழைய அனுமதிக்கப்படுவார்கள். அப்பொழுது ராஜா தம் வலதுபுறத்தில் இருப்பவர்களை நோக்கி, “என் பிதாவினால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களே, வாருங்கள்; உலகம் படைக்கப்பட்ட காலத்திலிருந்து உங்களுக்காக ஆயத்தமாக்கப்பட்ட ராஜ்யமாகிய உங்கள் சுதந்தரத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்”  என்று கூறுவார்(மத்தேயு 25:34). அந்திக்கிறிஸ்துவின் தலைநகரமான பாபிலோனின் அழிவிலும் ஆடுகளாகிய புறஜாதியாரே ஒரு பங்கைக் கொண்டிருப்பார்கள் (வெளிப்படுத்தல் Ej- மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – அவர்கள் ஆட்டுக்குட்டியானவருக்கு எதிராகப் போர் தொடுப்பார்கள், ஆனால் ஆட்டுக்குட்டியானவர் அவர்களை ஜெயிப்பார்). அவர்கள் 1,335-வது நாளை அடைவார்கள் (வெளிப்படுத்தல் Ey – மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும் – எழுபத்தைந்து நாள் இடைவெளி), மேலும் ராஜ்யத்தின் போது புறஜாதி தேசங்களில் குடியேறுபவர்களும் அவர்களாகவே இருப்பார்கள்.

அப்பொழுது நீதிமான்கள் அவருக்குப் பதிலளிப்பார்கள், “ஆண்டவரே, நாங்கள் எப்போது உம்மைப் பசியுடன் கண்டு உமக்கு உணவளித்தோம்? அல்லது தாகத்துடன் கண்டு உமக்குக் குடிக்கக் கொடுத்தோம்? நாங்கள் எப்போது உம்மை அந்நியராகக் கண்டு உள்ளே அழைத்தோம்? அல்லது ஆடை தேவையுள்ளவராகக் கண்டு உமக்கு ஆடை அணிவித்தோம்? நாங்கள் எப்போது உம்மை நோயுற்றவராகவோ அல்லது சிறையில் இருப்பவராகவோ கண்டு உம்மைச் சந்திக்கப் போனோம்?” அதற்கு அரசர் பதிலளிப்பார், “மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், என் சகோதர சகோதரிகளாகிய இவர்களில் மிகச் சிறிய ஒருவனுக்கு நீங்கள் என்ன செய்தீர்களோ, அதை எனக்கே செய்தீர்கள்” (மத் 25:37-40).

யூத விரோத ஆடுகளைப் பொறுத்தவரை, யூதர்களை மிருகங்களைப் போல வேட்டையாடி, அவர்களின் அழிவில் அந்திக்கிறிஸ்துவுக்கு உதவிய அனைவரும் நரகத்திற்குத் தண்டிக்கப்படுவார்கள். அப்பொழுது அவர் தம் இடதுபுறத்தில் இருப்பவர்களை நோக்கி, “சபிக்கப்பட்டவர்களே, என்னைவிட்டு விலகி நித்திய அக்கினிக்குள் போங்கள்” என்று கூறுவார் (மத்தேயு 25:41). நரகம் என்பது ஒரு நிஜம். அது பிசாசுக்கும் அவனுடைய தூதர்களுக்கும் ஆயத்தமாக்கப்பட்டது (யூதா 6; 2 பேதுரு 2:4; வெளிப்படுத்தல் 12:நீங்கள் நித்திய அக்கினி என்பது நரகத்தைப் பற்றிய கருத்தாக்கத்தில் ஒரு வெறும் பிம்பமாக இருந்தால், அதன் நிஜம் அதைவிட மிகவும் மோசமானது. இரண்டாவது வாய்ப்புகள் கிடையாது. யாரும் அழிந்துபோகக் கூடாது, ஆனால் அனைவரும் மனந்திரும்ப வேண்டும் என்ற யெகோவாவின்   ADONAI சித்தத்திற்கு எதிராக மக்கள் நரகத்திற்குச் செல்கிறார்கள் (2 பேதுரு 3:9).தேவன் யாரையும் நரகத்திற்கு அனுப்புவதில்லை; அவர்கள் தங்கள் வாழ்வில் எடுக்கும் தொடர்ச்சியான முடிவுகளின் காரணமாகவே அங்கே சென்று சேர்கிறார்கள். தங்கள் சொந்தத் தெரிவுகளின் பாரத்தினால் அவர்கள் படுகுழியில் இழுக்கப்படுகிறார்கள். பரிசுத்த ஆவியானவர் அவர்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் அவர்களை ஈர்க்கிறார். விடுமுறைக்கால வேதாகமப் பள்ளியில் அவரைப் பற்றி அவர்கள் கேள்விப்படுகிறார்கள், ஆனால், “வேண்டாம்” என்கிறார்கள். உயர்நிலைப் பள்ளியில் உள்ள நண்பர்கள் அவர்களுக்குச் சாட்சி பகர்கிறார்கள், ஆனால், “வேண்டாம்” என்கிறார்கள். இணையத்தில் கர்த்தரைப் பற்றிய ஒரு கட்டுரையைப் பார்க்கிறார்கள், ஆனால், “வேண்டாம் நன்றி” என்று கூறி அதைக் கிளிக் செய்வதில்லை. ஒரு அண்டை வீட்டுக்காரர் அவர்களை ஆராதனைக்கு அழைக்கிறார், ஆனால், “வேண்டாம்” என்கிறார்கள். ஆயிரக்கணக்கான வெவ்வேறு வழிகளில் இயேசு மீண்டும் மீண்டும் அவர்களிடம் மன்றாடுகிறார்: “வருத்தப்பட்டுப் பாரஞ்சுமக்கிறவர்களே, நீங்கள் எல்லாரும் என்னிடத்தில் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் கொடுப்பேன்” (மத்தேயு 11:28).ஆனால் அவர்கள், “இல்லை” என்கிறார்கள். அது அவருடைய இதயத்தை நொறுக்கினாலும், அவர்களுடைய தெரிவுரிமையை அவர் மீறமாட்டார். குணம் நித்தியமானது. பொல்லாத குணம் நரகத்தைத் தெரிந்துகொள்கிறது; அது நித்திய கலகம், முடிவற்ற வருத்தம், நம்பிக்கையின்மை மற்றும் விரக்தியின் இடமாகும். ராஜாவின் பிள்ளைகள், கிறிஸ்துவின் நீதியால் உடுத்தப்பட்டு, ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களின் நிலையைச் சுதந்தரிக்கிறார்கள். அவருடைய பிள்ளைகள் நரகத்தில் பொருத்தமான துணையாக இருக்க மாட்டார்கள். மேலும், வானங்களைப் போல நித்தியமான ஒரு நரகமும் உண்டு.¹³⁵¹

ஏனெனில், நான் பசியாயிருந்தேன், நீங்கள் எனக்கு உண்ண ஒன்றும் கொடுக்கவில்லை; நான் தாகமாயிருந்தேன், நீங்கள் எனக்குக் குடிக்க ஒன்றும் கொடுக்கவில்லை; நான் அந்நியனாயிருந்தேன், நீங்கள் என்னை உள்ளே அழைக்கவில்லை; எனக்கு ஆடை தேவைப்பட்டது, நீங்கள் எனக்கு ஆடை கொடுக்கவில்லை; நான் நோயுற்று சிறையிருப்பில் இருந்தேன், நீங்கள் என்னைக் கவனிக்கவில்லை” (மத்தேயு 25:42-43). அவர்கள் 1,335-ஆம் நாளை அடையத் தவறுவார்கள், அதன் விளைவாக, இந்த மேசியானிய ராஜ்யத்தின் ஆசீர்வாதங்களை இழந்துவிடுவார்கள்.

அவர்களும், “ஆண்டவரே, உம்மைப் பசியுடனோ, தாகத்துடனோ, அந்நியராகவோ, ஆடை தேவையுள்ளவராகவோ, நோயுற்றவராகவோ, சிறையிலுள்ளவராகவோ நாங்கள் எப்போது கண்டு, உமக்கு உதவி செய்யாமல் இருந்தோம்?” என்று கேட்பார்கள். அதற்கு அவர், “மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், மகா உபத்திரவக் காலத்தில் இந்த யூதர்களில் மிகச் சிறிய ஒருவனுக்கு நீங்கள் எதைச் செய்யமாட்டீர்களோ, அதை எனக்கே செய்யவில்லை” என்று பதிலளிப்பார் (மத்தேயு 25:44-45). மேசியாவால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களுக்குச் சேவை செய்யத் தவறினால், அவருக்குச் சேவை செய்யத் தவறுவதாகும்; மேலும், அவருக்குச் சேவை செய்யத் தவறினால், ஒருவன் அவருக்கு உரியவன் அல்ல என்பது நிரூபிக்கப்படுகிறது.

நியாயத்தீர்ப்பின் அடிப்படை இரட்சிப்பு அல்லது அது இல்லாதிருப்பதன் அடிப்படையில் இருக்காது, மாறாக யூத ஆதரவாளர்களாக அல்லது யூத எதிர்ப்பாளர்களாக இருப்பதன் அடிப்படையிலேயே இருக்கும். அப்பொழுது அவர்கள் நித்திய தண்டனைக்கு ஆளாவார்கள், ஆனால் நீதிமான்களோ நித்திய ஜீவனுக்குள் செல்வார்கள் (மத்தேயு 25:46). வெள்ளாடுகள் நரகத்திற்குச் செல்லும், ஆனால் செம்மறியாடுகளோ நித்திய ஜீவனைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ளும். அப்படியானால், அவர்களுடைய நித்திய முடிவு கிரியைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டதா? இல்லை, நிச்சயமாக இல்லை. இரட்சிப்பு என்பது விசுவாசத்துடன் வேறு எதுவும் சேராமல் இருப்பதுதான் என்று வேதாகமம் தெளிவாகக் கூறுகிறது. இரட்சிப்பு கிரியைகளிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது. மகா உபத்திரவ காலத்தில், யூதர்கள் நடத்தப்படும் விதம், விசுவாசிகளுக்கும் விசுவாசிகளல்லாதவர்களுக்கும் இடையே ஒரு பிரிவினைக் கோடாக மாறும். விசுவாசிகள் மட்டுமே அந்திக்கிறிஸ்துவின் விதிகளை மீறி யூதர்களுக்கு உதவத் துணிவார்கள். யாக்கோபு கூறுவது போல, அவர்கள் தங்கள் கிரியைகளால் தங்கள் விசுவாசத்தைக் காண்பிப்பார்கள் (யாக்கோபு 2:14-26NKJ). ஆனால் அவிசுவாசிகள் தங்கள் யூத விரோதச் செயல்களால் தங்கள் அவிசுவாசத்தை நிரூபிப்பார்கள்.

அப்படியானால், புறஜாதியாரின் தீர்ப்பே, அவர்களில் யார் மெசியானிய ராஜ்யத்திற்குள் நுழைய அனுமதிக்கப்படுவார்கள் என்பதைத் தீர்மானிக்கும். விசுவாசிக்கும் புறஜாதியார் மட்டுமே உள்ளே அனுமதிக்கப்படுவார்கள், மேலும் அவர்களுடைய விசுவாசத்தின் சான்றாக அவர்களுடைய யூத ஆதரவுச் செயல்கள் இருக்கும்.^¹³⁵²

ஒவ்வொரு நாளும் இயேசு தேவாலயத்தில் போதித்துக் கொண்டிருந்தார், ஒவ்வொரு மாலையும் அவர் ஒலிவ மலை எனப்படும் குன்றின் மீது இரவு தங்குவதற்காக வெளியே சென்றார், மேலும் மக்கள் அனைவரும் அதிகாலையில் தேவாலயத்தில் அவர் போதிப்பதைக் கேட்க வந்தனர் (லூக்கா 21:37-38). போதித்தல் என்ற வினைச்சொல், மேசியா தேவாலயத்தில் தொடர்ந்து போதிக்கும் வழக்கத்தை வலியுறுத்துகிறது. பொதுவாக மக்கள், குறிப்பாக எருசலேமுக்கு வெளியே இருந்து வந்தவர்கள், கலிலேய ரபியிடம் நேர்மறையான அணுகுமுறையைக் கொண்டிருந்தனர், மேலும் அவர் என்ன சொல்லப் போகிறார் என்பதைக் கேட்க ஆவலாக இருந்தனர். நிச்சயமாக, அவர்கள் அவரைக் கொல்ல முயன்ற (லூக்கா 19:47) மற்றும் அவர் பகிரங்கமாகச் சொன்னவற்றில் அவரைச் சிக்க வைக்க முயன்ற (லூக்கா 20:1-8 மற்றும் 19-40) மதத் தலைவர்களுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்டவர்களாக இருந்தனர். ஆனால் வாரத்தின் முடிவில், பரிசேயர்களும் சதுக்கேயர்களும் உள்ளூர் மக்களில் ஒரு சிறுபான்மையினரை தேவனுடைய குமாரனுக்கு எதிராக அணிதிரளத் தூண்டியிருந்தனர், மேலும் அவர்கள், அவருடைய இரத்தம் எங்கள் மீதும் எங்களும் எங்கள் பிள்ளைகளும் மீதும் இருக்கிறது!” என்று கூக்குரலிட்டனர் (மத்தேயு 27:25)!¹³⁵³

பத்து கன்னிகைகளின் உவமை
மத்தேயு 25: 1-13
நீசான் மாதம் பதின்மூன்றாம் நாள் புதன்கிழமை பிற்பகலில்

பத்து கன்னிகைகளின் உவமையின் முக்கிய சாராம்சம் என்னவென்றால், ஆண்டவருக்காக விழித்திருந்து ஆயத்தமாக இருங்கள், ஏனெனில் அவர் எந்த நேரத்திலும் தமது மணவாட்டிக்காகத் திரும்பி வரக்கூடும்.

இந்த உவமையைப் புரிந்துகொள்வதற்கு, இயேசுவின் காலத்தில் பரவலாக இருந்ததும், இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம் வரை பெரும்பாலான யூதர்களால் தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்பட்டு வந்ததுமான யூதத் திருமண முறையை முதலில் புரிந்துகொள்வது அவசியம். தீவிரப் பழமைவாத யூதர்களும், சில கீழை நாடுகளில் எஞ்சியிருக்கும் யூதர்களும், இன்றும் இந்த முறையைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்தி வருகின்றனர். யூதத் திருமண முறையானது நான்கு தனித்துவமான நிலைகளைக் கொண்டிருந்தது.அவை அனைத்தும் கிறிஸ்துவின் மணவாட்டியாகிய திருச்சபையின் உறவில் காணப்படுகின்றன.

முதல் கட்டத்தில், மணமகனின் தந்தை மணமகளுக்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்து, மணவிலையைச் செலுத்தினார். பிதாவாகிய தேவன் ஏற்கனவே ஏற்பாடுகளைச் செய்து, பின்னர் மணமகள்லையைச் செலுத்திவிட்டார். தேவன் உலகத்தை மிகவும் நேசித்ததால், அவர் தம்முடைய ஒரே குமாரனைக் கொடுத்தார் (யோவான் 3:16a). தம்முடைய குமாரனை ஒப்புக்கொடுத்து, அவருடைய இரத்தத்தைச் சிந்தியதன் மூலம், தம்முடையமணமகள்லையைச் செலுத்தப்பட்டு, அந்த ஏற்பாடு முத்திரையிடப்பட்டது.

இரண்டாம் கட்டம் மணவாட்டியின் சுமந்து செல்லுதல் ஆகும். யூத அமைப்பில் முதல் மற்றும் இரண்டாம் கட்டங்களுக்கு இடையில் நீண்ட காலம் கடந்து செல்லக்கூடும் என்பதைப் போலவே, திருச்சபையிலும் அவ்வாறே இருந்துள்ளது. முதல் கட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டு சுமார் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. ஒருநாள் இரண்டாம் கட்டம் நடைபெறும், மேலும் இயேசு  மணவாட்டியின் தமது இல்லத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல வருவார். மணவாட்டியின் இந்தச் சுமந்து செல்லுதல், ‘இரகசிய வருகை’ (Rapture) என்று குறிப்பிடப்படுகிறது (வெளிப்படுத்தல் மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும், இணைப்பைக் காண By – திருச்சபையின் இரகசிய வருகை’ என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்).ஆகையால், மகா உபத்திரவம் தொடங்குவதற்குச் சற்று முன்பாக இரண்டாம் கட்டம் நிறைவுபெறும். பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுதலின் நேரத்தை பிதாவாகிய தேவன் நிர்ணயிப்பார். ஏனெனில், அந்த நாளையும் அந்த நேரத்தையும் பிதாவைத் தவிர வேறு யாரும் அறியார்; பரலோகத்திலுள்ள தூதர்களும் அறியார், குமாரனும் அறியார் (மத்தேயு 24:36). மேலும், இயேசு அந்த இடத்தை ஏற்கனவே ஆயத்தப்படுத்திய பின்னரே அது நிகழும். என் பிதாவின் வீட்டில் அநேக அறைகள் உண்டு; அப்படி இல்லாவிட்டால், நான் உங்களுக்குச் சொல்லியிருப்பேன். நான் உங்களுக்கு ஒரு இடத்தை ஆயத்தப்படுத்தப் போகிறேன். நான் திரும்பி வந்து, உங்களையும் என்னிடத்தில் கூட்டிச்செல்வேன்; நான் இருக்கும் இடத்தில் நீங்களும் இருப்பீர்கள் (யோவான் 14:2-3).

இந்த உவமையானது யூத விசுவாசிகளையும் அவிசுவாசிகளையும் வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. பத்து மணப்பெண் தோழிகள், அதாவது பத்து கன்னிகைகள், மணமகன் திரும்பி வந்து திருமண விழாவைத் தொடங்குவதற்காகக் காத்திருந்தனர். அக்காலத்தில் பரலோக ராஜ்யமானது, தங்கள் விளக்குகளை எடுத்துக்கொண்டு மணமகனைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டுப் போன பத்து கன்னிகைகளைப் போல இருக்கும். அந்தக் கன்னிகைகளில் ஐந்து பேர் மதியற்றவர்கள் (அவிசுவாசிகள்), ஐந்து பேர் புத்திசாலிகள் (விசுவாசிகள்). மதியற்றவர்கள் தங்கள் விளக்குகளை எடுத்துக்கொண்டார்கள், ஆனால் எண்ணெய் எதையும் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. இது ஒரு பெரிய பிரச்சனையாக இருக்கும், ஏனென்றால் இருளில் வெளிச்சம் தேவை.இத்தகைய ஒரு நெருக்கடியான நேரத்தில் எண்ணெய் தீர்ந்து போவது மிகவும் முட்டாள்தனமானது. இருப்பினும், இதற்கு மாறாக, ஞானமுள்ள கன்னிகைகள் தயாராக இருந்தனர்; ஒருவேளை எண்ணெய் தீர்ந்துவிட்டால் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் பொருட்டு, தங்கள் விளக்குகளுடன் ஜாடிகளில் கூடுதல் எண்ணெயையும் எடுத்துச் சென்றனர் (மத்தேயு 25:1-4). வேதவாக்கியங்களில் பரிசுத்த ஆவியானவரின் பொதுவான அடையாளமாக விளங்கும் அந்த எண்ணெய், அவர்களிடமே இருந்தது. மேசியா ஏற்கனவே தமது மணவாட்டியுடன் சித்தரிக்கப்பட்டிருப்பதால், திருச்சபை எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.

மணமகன் வருவதற்கு நீண்ட நேரம் ஆவது வழக்கமாக இருந்தது, ஏனெனில் சடங்கின் தொடக்கத்தை அறிவிப்பவர் உண்மையில் அவனுடைய தந்தைதான். தந்தை மிகவும் உகந்த நேரம் என்று கருதிய ஒன்றைத் அவர் தேர்ந்தெடுப்பார், மேலும் எக்காளத்தின் முழக்கத்துடன் திருமண ஊர்வலம் தொடங்கும். மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் மணமகன் மணமகளின் வீட்டிற்குப் பயணம் செய்து, திருமண விழாவிற்காக அவளைத் தந்தையின் வீட்டிற்கு (பரலோகத்திற்கு) அழைத்து வருவார், அல்லது சொல்லப்போனால், தூக்கிச் செல்வார். இந்த உவமையில், மணமகனின் தாமதமான வருகை ஒரு சிறிய சிக்கலை உருவாக்கியது. உண்மையில், நேரம் மிகவும் தாமதமாகிவிட்டதால், கன்னியர்கள் அனைவரும் தூக்கக் கலக்கமடைந்து உறங்கிப் போனார்கள் (மத்தேயு 25:5).

ஆனால் அவர்கள் திடீரென்று விழித்தெழுந்தார்கள். நள்ளிரவில், “இதோ மணமகன்! அவரைச் சந்திக்க வெளியே வாருங்கள்!” என்ற கூக்குரல் ஒலித்தது (மத்தேயு 25:6)! இந்த உவமையில் உள்ள நெருக்கடியான தருணம், மணமகன் யாரும் எதிர்பாராத ஒரு தருணத்தில் திரும்பி வந்து, தன் மணமகளைத் தன் தந்தையின் வீட்டிற்குத் திரும்ப அழைத்துச் செல்வதே ஆகும். இது கீழே உள்ள குறுக்கு அமைப்பில் காணப்படுகிறது.

A பத்து கன்னிகைகள் மணமகனைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டுப் போனார்கள் (25:1)

B ஐவர் மதியற்றவர்களாய் எண்ணெய் எடுத்துக்கொள்ளாமலும், ஐவர் புத்திசாலிகளாய்வும் இருந்தார்கள் (25:2-4)

C அவர்கள் அனைவரும் தூக்கக் கலக்கமடைந்து உறங்கிப் போனார்கள் (25:5)

D நள்ளிரவில் கூக்குரல் ஒலித்தது: “இதோ மணமகன்! அவரைச் சந்திக்க வெளியே வாருங்கள்” (25:6)

C அவர்கள் அனைவரும் விழித்தெழுந்து தங்கள் விளக்குகளைச் சரிசெய்தார்கள் (25:7)

B ஐவர் எண்ணெய் கேட்கிறார்கள், மேலும் ஐவர் தங்களுக்கு வாங்கிக்கொள்ள அவர்களை அனுப்புகிறார்கள் (25:8)

A மணமகன் தயாராக இருந்தவர்களை மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்கிறார் (25:9-12)

முடிவுரை: ஆகையால் விழித்திருங்கள், ஏனெனில் அந்த நாளையும் அந்த நேரத்தையும் நீங்கள் அறியீர்கள் (25:13)¹³⁴⁶

வெளியே இருட்டாக இருந்ததால், அவர்களுக்குத் தங்கள் விளக்குகளில் எண்ணெய் தேவைப்பட்டது. அப்பொழுது கன்னியர்கள் எல்லாரும் எழுந்து தங்கள் விளக்குகளைச் சரிசெய்தார்கள். ஞானமுள்ள கன்னியர்கள் திடுக்கிடவில்லை, ஏனென்றால் இதுபோன்ற ஒரு அவசர நிலைக்காக அவர்கள் கூடுதல் எண்ணெயைத் தயாரித்து வைத்திருந்தார்கள். இருப்பினும், அந்த நேரத்தில் மதியற்ற கன்னியர்கள் தங்கள் இக்கட்டான நிலையை உணர்ந்தார்கள். அவர்களிடம் எண்ணெய் இல்லை. எண்ணெய் பற்றாக்குறை பற்றி அவர்கள் அறியாமல் இருந்தார்கள் என்பதல்ல, மாறாக மணமகன் வருவதற்கு முன்பு அதை வாங்குவதில் அவர்கள் போதுமான அக்கறை காட்டவில்லை. ஒருவேளை, தேவைப்படும்போதெல்லாம் அதை வாங்கிக்கொள்ளலாம் என்று அவர்கள் நினைத்திருக்கலாம். அல்லது கடைகள் மூடப்பட்டிருந்தால் எண்ணெயைக் கடன் வாங்கிக்கொள்ளலாம் என்று நினைத்திருக்கலாம். எனவே அவர்கள் அதை முயற்சித்துப் பார்த்தார்கள். மதியற்றவர்கள் ஞானமுள்ளவர்களிடம், “உங்கள் எண்ணெயில் எங்களுக்குக் கொஞ்சம் கொடுங்கள்; எங்கள் விளக்குகள் அணைந்து போகின்றன” என்றார்கள். அதற்கு அவர்கள், “இல்லை, எங்களுக்கும் உங்களுக்கும் அது போதாது. அதற்குப் பதிலாக, எண்ணெய் விற்பவர்களிடம் சென்று உங்களுக்காக வாங்கிக்கொள்ளுங்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள் (மத்தேயு 25:7-9). அவர்களுடைய அலட்சியத்திற்கு எந்தக் காரணமும் கூறப்படவில்லை, காரணம் பொருத்தமற்றது என்பதில் சந்தேகமில்லை. மணமகனின் வருகைக்கு முழுமையாகத் தயாராவதற்கு அவர்களுக்குப் போதுமான வாய்ப்பு இருந்ததால், அவர்களின் தோல்விக்கு எந்த நியாயமும் இருக்க முடியாது. அவர்கள் அவிசுவாசிகளாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள், ஆதலால், அவர்கள் விழித்திருக்கவும் மாட்டார்கள், தயாராகவும் இருக்க மாட்டார்கள்.

ஆனால் அவர்கள் எண்ணெய் வாங்கச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, ​​மணமகன் வந்துவிட்டார். ஆயத்தமாயிருந்த கன்னியர்கள் அவருடன் திருமண விருந்துக்குள் சென்றார்கள். கதவு மூடப்பட்டது. அதன் பிறகு எண்ணெய் வாங்குவதற்கு வேறு வாய்ப்பு இல்லாமல் போனதுதான் துயரம் (மத்தேயு 25:10-11). தமது ஊழியத்தின் ஆரம்பத்தில், இராஜ்யத்திற்குள் பிரவேசிப்பதைப் பற்றி விவாதிக்கும்போது, ​​இயேசு கூறினார்: வீட்டின் உரிமையாளர் எழுந்து கதவை மூடியவுடன், நீங்கள் வெளியே நின்று தட்டி, “ஐயா, எங்களுக்குக் கதவைத் திறங்கள்” என்று மன்றாடுவீர்கள். ஆனால் அவர், “உங்களையும் நீங்கள் எங்கிருந்து வந்தீர்கள் என்பதையும் நான் அறியேன்” என்று பதிலளிப்பார். அப்பொழுது நீங்கள், “நாங்கள் உம்முடன் உண்டு குடித்தோம், எங்கள் தெருக்களில் போதித்தீர்” என்று சொல்வீர்கள். அதற்கு அவர், “உங்களையும் நீங்கள் எங்கிருந்து வந்தீர்கள் என்பதையும் நான் அறியேன். தீயவர்களே, என்னைவிட்டு அகன்று போங்கள்” என்று பதிலளிப்பார் (லூக்கா 13:25-28)!

பின்னர், அந்த மதியற்ற கன்னியர்கள் எண்ணெய் தேடித் தோல்வியுற்றுத் திரும்பி வந்து, “ஆண்டவரே, ஆண்டவரே, எங்களுக்குக் கதவைத் திறந்தருளும்!” என்றார்கள். ஆனால் மணமகன் வீட்டிற்குள், “மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், நான் உங்களை அறியேன்” என்று பதிலளித்தார் (மத் 25:12). அந்த ஐவரும் கன்னியர்கள் அல்லர்; தொடக்கத்திலிருந்தே அவர்கள் திருமணக் குழுவில் இருந்தவர்களும் அல்ல. ஆனால், அவர்களால் உண்மையான கன்னியர்களைப் போல உடையணிந்து நடந்துகொள்ள முடிந்தது. இப்போது பாசாங்கு முடிந்தது, அவர்களுடைய பாவமான, மதியற்ற குணம் அம்பலமானது.

அவிசுவாசிகள் பரிசுத்தமான தேவனை எதிர்கொண்டு, தாங்கள் நித்தியமாக அழிந்துபோனவர்கள் என்பதை முழு உறுதியுடன் உணரும்போது, ​​அது மிகுந்த திகிலூட்டும் ஒரு தருணமாக இருக்கும். நோவாவின் காலத்து மக்கள், வெள்ள நீர் தங்கள் தலைக்கு மேல் உயர்வதைக் கண்டு, பேழையின் கதவு மாற்றமுடியாதபடி மூடப்பட்டுவிட்டது என்பதை அறிந்தபோது, ​​அப்படித்தான் உணர்ந்திருக்க வேண்டும்.^¹³⁴⁷

இந்த உவமையின் முடிவு சுருக்கமானது ஆனால் ஆழமானது. ஆகையால் விழித்திருங்கள், ஏனெனில் மணவாளன் தோன்றும் நாளையும் நேரத்தையும் நீங்கள் அறியீர்கள். இயேசு கிறிஸ்துவே வரவிருக்கும் மணவாளன் (மத்தேயு 25:13). அவர் தோன்றும் சரியான நேரத்தை பிதா மட்டுமே அறிவார் என்று அவர் பல சந்தர்ப்பங்களில் போதித்திருந்தார் (மத்தேயு 24:36). எனவே, அவருடைய சீடர்களின் ஆயத்தம் மிக முக்கியமானதாக இருந்தது. அவர்கள் எப்போதும் ஆயத்தமாக இருக்க வேண்டியிருந்தது. ஆட்டுக்குட்டியானவரின் திருமண விருந்துக்கு அழைக்கப்படுவதற்குத் தேவையானவை இல்லாமல், ஆயத்தமின்றி பிடிபட யாரும் விரும்ப மாட்டார்கள்.

மீண்டும் ஒருமுறை, வேதாகம விளக்கத்திற்கு மூன்று விதிகள் உள்ளன என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்: சூழல், சூழல், சூழல். இந்த உவமையின் சூழலானது, சீடர்களால் கேட்கப்பட்ட மூன்று கேள்விகளே ஆகும் ( Jh – மூன்று கேள்விகளைக் காண்க). இதன் விளைவாக, வரவிருக்கும் நிகழ்வுகளைத் தமது பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்கள் நன்கு புரிந்துகொள்ள உதவுவதற்காக இயேசு இந்த உவமையைப் பயன்படுத்தினார். கடைசி நாட்களில் இஸ்ரவேலின் நியாயத்தீர்ப்பைப் பற்றி அவர் பேசுவதால், பரிசுத்த ஆவியானவருடன் தனிப்பட்ட உறவு கொண்ட சில யூதர்கள் ராஜ்யத்திற்குள் வரவேற்கப்படுவார்கள் ருச்சி ஹ-கோதேஷ் . ஆயினும், மற்ற யூதர்களுக்கு, பரிசுத்த ஆவியானவரின் கிரியையின் மூலம் இயேசுவாவுடன் தனிப்பட்ட உறவு இல்லையென்றால், அந்த அழைப்பு வீணாகிவிடும்.

மூன்றாவது கட்டம், அல்லது திருமண விழா, மகா உபத்திரவத்தின் முடிவில் இரண்டாம் வருகைக்குச் சற்று முன்பு பரலோகத்தில் நடைபெறும். திருமண அறிவிப்பு செய்யப்படும்: அப்பொழுது, பெருந்திரளான ஜனங்களின் இரைச்சலைப்போலவும் (எசேக்கியேல் 1:24; 43:2), மகா இடிமுழக்கத்தைப்போலவும், ‘அல்லேலூயா!’ என்று ஆர்ப்பரிக்கும் ஒரு பெருங்கூட்டத்தின் சத்தத்தைக் கேட்டேன். பரலோகத் தூதர்களின் சேனைகளின் தேவனாகிய யெகோவா, தமது அரசாட்சியைத் தொடங்கிவிட்டார். எபிரேய வேதாகமங்கள் அவருடைய எதிர்கால அரசாட்சியைப் பற்றி நெடுங்காலமாக முன்னறிவித்திருந்தன (சங்கீதம் 93:1, 97:1). அப்பொழுது மணவாட்டி ஆயத்தப்படுத்தப்படுவாள்: நாம் சந்தோஷப்பட்டுக் களிகூர்ந்து, அவருக்கு மகிமை செலுத்துவோமாக! ஏனெனில், ஆட்டுக்குட்டியானவரின் திருமண [விருந்து] வந்துவிட்டது, அவருடைய மணவாட்டி தன்னை ஆயத்தப்படுத்தியிருக்கிறாள் (வெளிப்படுத்தல் 19:6-7 CJB).

திருமண விழாவிற்குப் பிறகு நான்காவது கட்டமாக, திருமண விருந்து வரும். மீண்டும் யோவானானிடம் ஒரு தேவதூதன் எழுதும்படி கூறினார். அவர் சொன்னார்: ஆட்டுக்குட்டியானவரின் திருமண விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டவர்கள் பாக்கியவான்கள், ஏனென்றால் அவர்கள் நித்திய கொண்டாட்டத்தை அனுபவிப்பார்கள் (வெளிப்படுத்தல் 19:9a)! வேதாகமத்தின்படி, தனாக்கின் நீதிமான்கள் மகா உபத்திரவத்திற்கு முன்பு சபையுடன் உயிர்த்தெழுப்பப்படுவதில்லை, ஆனால் அது முடிந்த பின்னரே உயிர்த்தெழுப்பப்படுகிறார்கள் (வெளிப்படுத்தல் Fd – தனாக்கின் நீதிமான்களின் உயிர்த்தெழுதல் பற்றிய எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). தீர்க்கதரிசிகளில் கடைசியானவரான யோவான் ஸ்நானகன், தன்னை மணமகனின் நண்பன் என்று அழைத்துக்கொண்டார், மேலும் தன்னை மணமகளின் அல்லது சபையின் ஓர் அங்கமாகக் கருதவில்லை (யோவான் 3:27-30). இவ்வாறு, பூமியில் திருமண விருந்துக்கு அழைக்கப்படும் பலர், தனாக்கின் நீதிமான்கள் (மத்தேயு 8:11) மற்றும் இரண்டாம் வருகைக்குப் பிறகு உயிர்த்தெழுப்பப்படும் உபத்திரவ இரத்தசாட்சிகள் அனைவரும் ஆவார்கள்.

சுருக்கமாகச் சொல்வதானால், இரண்டாம் வருகைக்குச் சற்று முன்பு பரலோகத்தில் திருமண விழா நடைபெறும் அதே வேளையில், இரண்டாம் வருகைக்குப் பிறகு பூமியில் ஆட்டுக்குட்டியானவரின் திருமண விருந்து நடைபெறும். எனவே, அந்தத் திருமண விருந்து மேசியானிய ராஜ்யத்தை அறிமுகப்படுத்தும் (மத் 22:1-14, 25:1-13). அதனுடன், நான்கு நிலைகளும் நிறைவுபெறும்.

உவமைகள் ஒரே ஒரு கருத்தையே வலியுறுத்துகின்றன, எனவே அதன் எந்த விவரங்களையும் நாம் ஆழமாக ஆராயக்கூடாது. இந்த உவமையில், விழிப்புடனும் ஆயத்தத்துடனும் இருப்பதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது; இவை இரண்டுமே இயேசு கிறிஸ்து மீதான விசுவாசத்தால் நிறைவேற்றப்படுகின்றன. ஞானமுள்ளவர்கள், அதாவது விசுவாசிகள் மட்டுமே திருமண விருந்தில் பிரவேசிப்பார்கள் (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஆதியாகமம் Fg – ஆட்டுக்குட்டியானவரின் திருமண விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டவர்கள் பாக்கியவான்கள் – என் விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும்). இதன் கருத்து தெளிவாக உள்ளது: இயேசுவின் வருகையின் காலம் நமக்குத் தெரியாததால், விழிப்புடன் இருங்கள்.

உண்மையுள்ள மற்றும் பொல்லாத ஊழியக்காரர்களின் உவமை
மத்தேயு 24: 45-51
பிற்பகல் நீசான் மாதம் பதின்மூன்றாம் நாள்

விசுவாசமுள்ள மற்றும் துன்மார்க்க ஊழியர்கள் பற்றிய உவமையின் ஒரு முக்கிய சாராம்சம் என்னவென்றால், மேசியா மீண்டும் வரும்போது, ​​விசுவாசிகள் பிரயாசப்பட்டுக் கொண்டிருப்பார்கள், ஆனால் அவிசுவாசிகள் அவ்வாறு இருக்க மாட்டார்கள்.

எடுத்துக்கொள்ளப்படுதலின்போது கர்த்தரின் வருகை ஊழியர்களுக்கு ஒரு சோதனையாக இருக்கும். மேசியாவின் கதையில் எஜமான் தனது உடைமைகள் அனைத்தையும் தனது ஊழியனிடம் ஒப்படைத்தது போல, யெகோவாவும் ADONAI இந்தப் பூமியில் உள்ள அனைத்தையும் தனது ஊழியர்களிடம் ஒப்படைத்துள்ளார். ஊழியர்களின் பதில்கள் அவர்களுடைய தனிப்பட்ட ஆவிக்குரிய நிலைகளைக் காட்டும்.^¹³⁴⁵

கிறிஸ்து, தம்முடைய ஊழியக்காரர்கள், முதல் ஊழியக்காரனைப் போல, தம்முடைய சித்தத்தை உண்மையுடன் நிறைவேற்றுவதைக் காண விரும்புகிறார். அப்படியானால், தகுந்த நேரத்தில் தன் வீட்டிலுள்ள வேலைக்காரர்களுக்கு உணவளிப்பதற்காக, எஜமான் அவர்களைப் பொறுப்பேற்கும்படி நியமித்த அந்த உண்மையுள்ள (இரட்சிக்கப்பட்ட) மற்றும் ஞானமுள்ள வேலைக்காரன் யார்? திரும்பி வரும்போது, ​​தன் எஜமான் அந்த வேலைக்காரன் அவ்வாறு செய்வதைக் கண்டால், அது அவனுக்கு நன்மையாக இருக்கும். அத்தகைய வேலைக்காரன், Rapture-ல் பரலோகத்திற்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படுதல்  தனது உண்மையுள்ள சேவைக்காக வெகுமதி பெறுவான். மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், அவர் தனது உடைமைகள் அனைத்தையும் அவனிடம் ஒப்படைப்பார் (மத்தேயு 24:45-47).

ஆனால், தனது பொறுப்புணர்வை நிறைவேற்றத் தவறும் வேலைக்காரன், Rapture-ல் கைவிடப்படுவான். அந்த வேலைக்காரன் பொல்லாதவனாக (இழந்தவனாக) இருந்து, “என் எஜமான் வெகு காலம் தங்கியிருக்கிறார்,” என்று தனக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டு, தன் உடன் வேலைக்காரர்களை அடிக்கவும், குடிகாரர்களுடன் உண்ணவும் குடிக்கவும் தொடங்குகிறான் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அந்த வேலைக்காரனின் எஜமான், அவன் எதிர்பாராத ஒரு நாளிலும், அவன் அறியாத ஒரு நேரத்திலும் வருவார் (மத் 24:48-50). நோவாவின் காலத்து மக்களைப் போலவே, அவரும் திடீரென வரவிருக்கும் நியாயத்தீர்ப்பைப் பற்றி அறியாமல் இருந்தார்; இந்த விஷயத்தில், அது மகா உபத்திரவத்தின் நியாயத்தீர்ப்பாகும்.

காணாமல் போனவர்கள் துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்டு, மாயக்காரர்களுடன் ஒரு இடத்தில் சேர்க்கப்படுவார்கள்; அங்கே, ஆண்டவரை விட்டுப் பிரிந்து அழுகையும் பற்களைக் கடிப்பதும் இருக்கும் (மத்தேயு 24:51). எல்லா அவிசுவாசிகளும் – அதாவது, கர்த்தரை முற்றிலுமாக நிராகரிப்பவர்களும், ஒருநாள் அவரை நம்புவோம் என்று நினைப்பவர்களும், தங்கள் அவிசுவாசத்தில் நேர்மையாக இருப்பவர்களும், தங்கள் விசுவாசத்தில் மாயக்காரர்களாக இருப்பவர்களும் – மகா உபத்திரவத்தின் போது தங்கள் பாவங்களை விட்டு மனந்திரும்பவில்லை என்றால், அதே கதியை அடைவார்கள் (ஏசாயா மீதான எனது விளக்கவுரையைப் பார்க்கவும், இணைப்பைக் காண Kq – ஓநாயும் ஆட்டுக்குட்டியும் ஒன்றாக மேயும், சிங்கம் காளையைப் போல வைக்கோலை உண்ணும் என்பதைக் கிளிக் செய்யவும்). அவர்கள் இறுதியில் ஆண்டவரை விட்டுப் பிரிக்கப்பட்டு, எல்லா அன்பிலிருந்தும் பிரிக்கப்பட்டு, நரகம் எனப்படும் நித்திய வேதனை மற்றும் தண்டனையின் இருளில் தள்ளப்படுவார்கள்; இறுதியில் அவர்கள் அக்கினி ஏரியில் எறியப்பட்டு, என்றென்றைக்குமாக வாதிக்கப்படுவார்கள் (வெளிப்படுத்தல் 20:10).

வீட்டு உரிமையாளரின் உவமை
மத்தேயு 24: 43-44
நீசான் மாதம் பதின்மூன்றாம் நாள் புதன்கிழமை பிற்பகலில்

வீட்டு உரிமையாளரின் உவமையின் ஒரே முக்கிய நோக்கம், யேசுவாவை மேசியாவாக ஏற்றுக்கொண்டு, திருச்சபையுடன் எடுத்துக்கொள்ளப்படுவதே ஆகும்; ஏனெனில் மனிதகுமாரன் எதிர்பாராத விதமாக வருவார்.

இங்கு முக்கியத்துவம் ஆயத்த நிலைக்கே கொடுக்கப்படுகிறது. மீண்டும், ஆயத்த நிலையை இரட்சிப்பின் மூலமாக மட்டுமே பெற முடியும். அனைவருக்கும் தெரிந்தபடி: திருடன் இரவில் எந்த நேரத்தில் வருவான் என்று வீட்டு உரிமையாளருக்குத் தெரிந்திருந்தால், அவர் எச்சரிக்கையாக இருந்திருப்பார், மேலும் தன் வீடு உடைக்கப்படுவதைத் தடுத்திருப்பார். எந்தவொரு புத்திசாலியான திருடனும் ஒரு வீட்டைக் கொள்ளையடிக்கும் தனது நோக்கத்தை அறிவிக்க மாட்டான், மேலும் திருடன் இரவில் எந்த நேரத்தில் வருவான் என்று முன்கூட்டியே அறிந்திருந்த எந்தவொரு புத்திசாலியான வீட்டு உரிமையாளரும், தன் வீடு உடைக்கப்படுவதைத் தடுப்பதற்காக எச்சரிக்கையாக இருக்கத் தவற மாட்டார் (மத்தேயு 24:43). வெளிப்படையாக, இயேசு தம்முடைய குணாதிசயத்தை ஒரு திருடனுடன் ஒப்பிடவில்லை, மாறாக, தம்முடைய வருகையை ஒரு திருடனின் எதிர்பாராத வருகையுடன் ஒப்பிட்டார், ஏனெனில் Rapture   பரலோகத்திற்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படுதல் எப்போது நடைபெறும் என்று யாருக்கும் தெரியாது.

பிரிட் சதாஷா இரண்டாம் வருகையை ஒரு திருடனின் வருகைக்கு அடிக்கடி ஒப்பிட்டாலும் (லூக்கா 12:35-40; 1 தெசலோனிக்கேயர் 5:2; 2 பேதுரு 3:10; வெளிப்படுத்தல் 3:3 மற்றும் 16:15), வேதவாக்கியங்கள் இஸ்ரவேலை அத்தி மரம் என்றும் அடிக்கடி குறிப்பிடுகின்றன (எரேமியா 8:13, 24:1-10; ஓசியா 9:10; யோவேல் 2:21-25; நாகூம் 3:12; சகரியா 3:10; மத்தேயு 21:18-21; மாற்கு 11:12-14 மற்றும் 20-21; லூக்கா 13:6-9;). ஆனால்  Jq –  இணைப்பைக் கிளிக் செய்து  பார்க்கவும்.  அத்தி மர உவமையானது இஸ்ரவேலைக் குறிக்காதது போலவே, வீட்டுக்காரனின் உவமையானது இரண்டாம் வருகையைக் குறிக்கவில்லை.

இந்த வசனங்கள் இரண்டாம் வருகையைக் காட்டிலும் Rapture-ஐ சுட்டிக்காட்டுவதற்கான மற்றொரு காரணம், உபத்திரவ கால விசுவாசிகள் இரண்டாம் வருகை எப்போது நிகழும் என்பதைத் துல்லியமாக அறிவார்கள் என்பதுதான். கர்த்தர் இஸ்ரவேலுடன் உடன்படிக்கை செய்த சரியாக ஏழு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், பாழாக்குகிற அருவருப்பான செயலுக்குப் பிறகு 42 மாதங்கள் அல்லது 1,260 நாட்களுக்குப் பிறகும் திரும்புவார் (வெளிப்படுத்தல் 11:2-3, 12:6). இருப்பினும், Rapture-இன் நேரத்தையோ நாளையோ பிதாவைத் தவிர, பரலோகத்திலுள்ள தூதர்களோ, குமாரனோ கூட அறியார் (மத்தேயு 24:36). இதன் விளைவாக, திருடன் எந்த நேரத்தில் வருவான் என்று வீட்டின் உரிமையாளருக்குத் தெரியாது என்று இந்த உவமை கூறுகிறது. எனவே, Rapture. ஆகையால், நீங்களும் ஆயத்தமாயிருங்கள், அல்லது இரட்சிக்கப்படுங்கள்; ராஜாவாகிய மேசியாவைச் சந்திக்க ஆவிக்குரிய விதத்தில் ஆயத்தமாயிருங்கள், ஏனென்றால் மனுஷகுமாரன் நீங்கள் எதிர்பாராத நேரத்தில் வருவார் (மத்தேயு 24:44). விழிப்புணர்வு, ஆயத்தம் மற்றும் உழைப்பு பற்றிய இந்த உவமைகளின் நிலையான கருப்பொருள் என்னவென்றால், யூதர்களும் புறஜாதியாரும் பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுதல் வரும்போது ஆயத்தமாக இருக்க வேண்டும், அப்போதுதான் அவர்கள் மகா உபத்திரவத்தின் கோபத்தையும், பூமியிலான நரகத்தையும் அனுபவிக்கப் பின்தங்கிவிடப்படுவதைத் தவிர்க்க முடியும்.

விழிப்புடன் இருத்தல் குறித்த உவமை
மாற்கு 13: 32-37
நிசான் மாதம் பதின்மூன்றாம் தேதி, புதன்கிழமை பிற்பகலில்

விழிப்புடன் இருத்தல் குறித்த உவமையின் ஒரே முக்கியக் கருத்து, பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுதலுக்காக எப்போதும் தயாராக இருப்பதே ஆகும்.

இரவு நேரத்தில் ஆலயத்தின் காவல் தளபதி தனது ரோந்துப் பணியை மேற்கொண்டார். அவர் நெருங்கி வரும்போது, காவலர்கள் எழுந்து நின்று அவருக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட முறையில் வணக்கம் (Salute) செலுத்த வேண்டும். பணியில் இருக்கும்போது தூங்கிக் கொண்டிருந்த எந்தவொரு காவலரும் அடிக்கப்பட்டார், அல்லது அவருடைய ஆடைகள் தீயிடப்பட்டன. ஆனால் அவர்கள் சோர்வாக இருந்தாலும்கூட, ஆலயத்திற்குள் தூங்குவதற்கு அவர்களுக்கு மிகக் குறைந்த எண்ணமே இருந்தது. உண்மைதான், இருபத்து நான்கு பிரிவுகளின் தலைவர்களும் குடும்பத் தலைவர்களும் அமருவதற்கு சட்டப்பூர்வமான இடங்களில் இருந்த சோபாக்களில் (Couches) சாய்ந்து ஓய்வெடுத்தனர், மேலும் முதிய குருக்கள் தங்களது குருத்துவ ஆடைகளைச் சுற்றிக்கொண்டு தரையில் படுத்துக் கொண்டனர், அதே சமயம் இளைஞர்கள் விழிப்புடன் காவலில் இருந்தனர். ஆனால் காலை நேரத்துப் பலிக்கான ஏற்பாடுகள் ஒவ்வொரு மனிதனும் அதிகாலையிலேயே எழ வேண்டியதை அவசியமாக்கியது.

ஆயத்தப் பணிகளைக் மேற்பார்வையிடும் கடமை கொண்ட அந்த குரு (Priest), எந்த நேரத்திலும் கதவைத் தட்டி உள்ளே நுழையக் கோரலாம். அவர் திடீரென்றும் எதிர்பாராத விதமாகவும் வருவார், அவர் எப்போது வருவார் என்று யாருக்கும் தெரியாது. பைபிளில் எஜமானரின் எதிர்பாராத வருகையைப் பற்றி விவரிக்கப்பட்டுள்ள அதே வார்த்தைகளையே ரபிக்களும் (Rabbis) பயன்படுத்தினர். ரபிக்கள் கூறினார்கள்: ‘சில நேரங்களில் அவர் சேவல் கூவும் நேரத்தில் வருவார், சில நேரங்களில் சற்று முன்னதாகவோ அல்லது சற்று தாமதமாகவோ வருவார். ஆனால் அவர் எந்த நேரத்தில் கதவைத் தட்டினாலும், அவர்கள் கதவைத் திறந்து அவரை உள்ளே அனுமதிக்கத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.1343

ஆனால் அந்த நாளையும் அந்த நேரத்தையும் பிதாவைத் தவிர, பரலோகத்திலுள்ள தூதர்களோ, குமாரனோ ஒருவரும் அறியார் (மத்தேயு 24:36-ஐயும் காண்க). எச்சரிக்கையாக இருங்கள்! விழிப்புடன் இருங்கள்! அந்த நேரம் எப்போது வரும் என்று உங்களுக்குத் தெரியாது. ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுதல் நெருங்கிவிட்டது, மேலும் பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுதல் வரை விழிப்புடன் இருக்கும்படி இயேசு நம்மை மன்றாடுவதற்கு இது அவசரத்தை அளிக்கிறது. இது ஒரு மனிதன் தொலைதூரப் பயணத்திற்குச் செல்வதைப் போன்றது: அவன் தன் வீட்டை விட்டு வெளியேறி, தன் வேலைக்காரர்களை அவரவர் பணிகளுடன் பொறுப்பில் அமர்த்தி, வாயிற்காப்பாளனைக் காவல் காக்கச் சொல்கிறான் (மாற்கு 13:32-34).

ஆகையால் விழித்திருங்கள்; ஏனெனில், வீட்டின் உரிமையாளர் எப்போது திரும்பி வருவார் என்று உங்களுக்குத் தெரியாது – மாலையிலோ, நள்ளிரவிலோ, சேவல் கூவும்போதோ, அல்லது விடியற்காலையிலோ வருவார். அவர் திடீரென்று வந்தால், நீங்கள் உறங்கிக்கொண்டிருப்பதைக் காணாதிருக்கட்டும். ஒலிவமலைப் பிரசங்கத்தின் தொடக்கத்தில் கிறிஸ்து நான்கு அப்போஸ்தலர்களிடம் மட்டுமே பேசினார் (மாற்கு 13:3), ஆனால் அதற்குள் மற்றவர்கள் திரும்பிச் சென்றுவிட்டனர், இப்போது அவர் அவர்கள் அனைவரிடமும் பேசினார். நான் உங்களுக்குச் சொல்வதையே அனைவருக்கும் சொல்கிறேன்: “விழித்திருங்கள்” (மாற்கு 13:35-37)! இவ்விதமாக, ஆண்டவர் தம்முடைய அக்கறையை சீடர்களுக்காக மட்டுமல்ல, முழு மேசியானிய சமூகத்திற்காகவும் – அதாவது, அவருக்காக மரிக்கவிருந்த அனைத்து விசுவாசிகளுக்காகவும் – வெளிப்படுத்துகிறார்.

நாம் நித்தியத்தின் நிழலில் வாழ்பவர்களைப் போன்றவர்கள். நமது ஆயத்தம் பயமாகவோ அல்லது பதட்டமாகவோ இருக்கக்கூடாது. ஆனால், நாளுக்கு நாள் நமது வேலையும், நமது ஊழியமும் முடிக்கப்பட வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள். Rapture   பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுதல் (இயேசுவின் வருகை) வரும்போது அது ஒரு பொருட்டல்ல என்பது போல் நாம் வாழ வேண்டும் என்று இது அர்த்தப்படுத்தவில்லை. ஒவ்வொரு நாளையும் இயேசு காண்பதற்கு ஏற்றதாக மாற்றுவதும், எந்த நேரத்திலும் வானத்தில் கர்த்தரைச் சந்திக்க ஆயத்தமாக இருப்பதும் வாழ்க்கையின் மாபெரும் பணியாகும். அப்பொழுது நாம் என்றென்றைக்கும் கர்த்தருடன் இருப்போம் (1 தெசலோனிக்கேயர் 4:17b). அப்பொழுது எல்லா வாழ்க்கையும் அரசர் மேசியாவைச் சந்திப்பதற்கான ஆயத்தமாக மாறும்.¹³⁴⁴

விழிப்புணர்வு, ஆயத்தம் மற்றும் உழைப்பு பற்றிய உவமைகள்
மத்தேயு 24:32 முதல் 25:30 வரையிலும், மாற்கு 13:32-37
வரையிலும்நீசான் மாதம் பதின்மூன்றாம் நாள் புதன்கிழமை பிற்பகலில்

முந்தைய மாலையில் ஒலிவ மலையில் இறுதிக்காலத்தைப் பற்றிய நீண்ட சொற்பொழிவுக்குப் பிறகு, வரவிருக்கும் நிகழ்வுகளை சீடர்கள் நன்கு புரிந்துகொள்ள உதவும் வகையில் இயேசு சில உவமைகளைப் பயன்படுத்தினார். அவருடைய உவமைகளின் பொதுவான கருப்பொருள் என்னவென்றால், ஆபிரகாம், ஈசாக்கு மற்றும் யாக்கோபின் தேவனை நேசிப்பவர்களாகிய இரட்சிக்கப்பட்டவர்கள், பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுதலுக்காக ஆயத்தப்படுத்தப்படுவார்கள் (இரட்சிக்கப்படுவார்கள்); ஆனால் மற்ற அனைவரும் அவருடைய வருகைக்கு ஆயத்தமில்லாமல் (இழக்கப்படுவார்கள்) இருப்பார்கள்.

மொத்தத்தில், மேசியா ஐந்து உவமைகளை முன்வைத்தார்: மூன்று சிறிய உவமைகள் மற்றும் இரண்டு விரிவான உவமைகள். Rapture-பரலோகத்திற்கு எடுத்துச் கொள்வதற்க்காகக் காத்திருக்கும்போது, ​​கர்த்தருக்குள் விழிப்புணர்வு, ஆயத்தம் மற்றும் உழைப்பின் அவசியத்தை அவை அனைத்தும் வலியுறுத்தின. இந்த ஐந்து உவமைகளும் Rapture  பரலோகத்திற்கு எடுத்துச் செல்லுதல்-ஐ சுட்டிக்காட்டுகின்றன என்று நான் நம்புகிறேன். இங்கே, மேசியா அப்போஸ்தலர்களுக்குப் போதிப்பதைக் காண்கிறோம்; அவர் அவர்களுக்கு சொன்னதை  புரிந்துகொள்வதில் மிகவும் சிரமப்பட்டனர் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. உண்மையில், ஷாவுவோத் பண்டிகைக்குப் பிறகும், ரூவாஹ் ஹகோதேஷின்(“பரிசுத்த ஆவி”) வாசம் நடந்த பிறகும்தான், அவர் அவர்களிடம் சொன்னவற்றில் பெரும்பாலானவற்றைப் புரிந்துகொள்ள முடிந்தது.பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுதல் மற்றும் இரண்டாம் வருகை பற்றிய போதனைகளுக்கு இடையில் முன்னும் பின்னுமாகத் தாவுவது மிகவும் குழப்பமானதாக இருக்கும். அது, ஒருவருக்குக் கணிதத்தைக் கற்பிக்கும்போது, ​​வடிவியல் மற்றும் இயற்கணிதத்திற்கு இடையில் முன்னும் பின்னுமாகத் தாவுவதைப் போல இருக்கும். இந்த உவமைகள் மகா உபத்திரவத்திற்குப் பதிலாக பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுதலைச் சுட்டிக்காட்டுவதற்கு மற்றொரு காரணம், வெள்ளப்பெருக்கிற்கு முந்தைய நாட்களைப் போன்ற அன்றாட வாழ்க்கை சாதாரணமாகத் தொடராது என்பதுதான். குறிப்பாக அதன் பிந்தைய கட்டங்களில், உயிர் பிழைப்பதே அன்றைய தேவையாக இருக்கும். எனவே, Jy– ஆடுகளும் வெள்ளாடுகளும்’ நூலில் மீண்டும் தொடரும் இரண்டாம் வருகை பற்றிய விவாதத்தில், இந்த ஐந்து உவமைகளையும் நான் ஒரு அடைப்புக்குறியாகவே கருதுகிறேன்.